장음표시 사용
421쪽
cuiuslibet contradictionis, vel appellationis obiectu, quod postulabitur non differat exhibere. Sicut a praefato Celestino Papa vobis dignoscitur esse concessum. Praeterea compositionem quae inter Monasterium vestrum,& bonae memoriae Stephanum Bituricen. Archiepiscopum super Ecclesiis 5e decimis, de quibus quaestio vertebatur facta est, & hinc inde recepta, & in scriptis authenticis praedicti Archiepiscopi, necnon Decani & Capituli S. Stephani Bituricen. continetur express a,auctoritate Apostolica confirmamus.Prouisonem quoque inter vos, & venerabilem F. N. G. Bituricen. Archiepiscopum, nobis mediantibus factam super Ecclesiis,clericis, & alijs hominibus Burgi Dolen . necnon pluribus aliis sicut in nostro continetur authentico, per huius priuilegij pagi' nam auctoritate Apostolica confirmamus, dc in perpetuum ratam manere censemus. In Parrochialibus vero Ecclesijs vestris vacantibus liceat vobis personas eligere, N Episcopo praesentare, quibus si idonei fuerint Episcopus animarum curam committat, ut de plebis quidem cura Episcopo: vobis autem de temporalibus debeant respondere, quibus nullo modo permittimus,sed sicut antiquis canonibus constat inhibitum nihilominus inhibemus, ut bona per Ecclesias acquisita in alios transferre, nulla ratione praesumant, sed siue intellati decesserinr, siue condiderint testamentum penes Capellanias suas debeant,modis omnibus remanete. Liceat autem vobis Clericos, vel Laicos e seculo fugientes libberos Nabsolutos ad conuersionem recipere, &eos absque contradictione ali qua retinere. sepulturam quoque illius loci, &c. usque, a quibus mortuorum corpora assumuntur. Prohibemus insuper ne cui liceat infra Parrochias Ecclesiarum vestrarum,sincassensu Dioces ani Episcopi,&vestro Ecclesias vel Oratoria de nouo construere, seu etiam cimiteria benedicere. Saluis tamen scriptis Apostolici sedis. Decernimus ergo dcc. Vsque,vsibus omnimodis profutura Salua sedis Apostolicae auctoritate, &in praescriptis Eccles ijs Dioce sanorum Epia scoporum Canonica iustitia. Si qua igitur, B c. usque, diuinae ultioni subiaceat. Cunctis autem eidem loco, 3cc. usque praemia, aeternae prcis inueniant, Amen. Datum signiae per manum Ioanis S. Mariae in Cosmidin Diac. Card. S.Roman. Ecclesiae Cancellarij Indictione xv. Incarnationis Dominicae, Anno millesimo ducentesimo duodecimo, Pont. vero Domini Innocenti j Papae III. Anno quintodecimo.
Trecem Semel len. Episcopis, S Abbati Larisiacen. Parisien. Dircesis.
IN X parte dilecti si ij. . . . Cluniacen. Abbatis suit propositum coram no-
F bii, Quod cum irisad probandam coram dilectis filijs Abbate sanctae
Genoueis Parisie n. ac contudicibus suis Monasterij de Caritate laesio nem enormem, quam in alienatione possessionum suarum incurrerat, Ec inueniendam pecuniam Templatijs refundendam diligenter & solidite laboraret,
422쪽
iamque magnam partem pecuniae sine ipsius Monasteri j gravamine inuenisset,
ac spem concepisset de inueniendo residuo meliorem. Gaufridus tuc prior eiusdem Monas et ij Antisodoren . D icec. ne ipsius Abbatis studium supra hoc sortiretur effectum nequiter studuit impedire. Nam csim Abbas praecepisset eidem , ut de his de alijs quae ad Ordinem pertinent,tractaturus ad Capitulum generale accederet, quod instabat, ipse quemdam clericum alienigenam dc ignotum post eumdem Abbatem apud Seranniam ad appellandum transmisit, sicut idem clericus asserebat. Tunc Abbas praedictus per huiusmodi machinationes & iludia videns super probatione laesionis enormis, & solutione Templarijs facienda; necnon oc alijs utilibus procurandis impediri processum , disciplinamque Monasticam dissolui penitus & elidi, versus idem Monasterium, licet iam instaret dies celebrandi Capituli Generat. duxit celerius festinandum,volens supra hoc
cum eiusdem loci conuentu habere tractatum, ac de mandato nostro corrigenda corrigere, ac statue te statuenda: Praesertim cum de nouo nostris fuisset liti ris redargutus quod se in corrigendis excellibus subditorum in Abbatijs N Pri- oratibus sibi subiectis exhiberet tepidum de remissum, ac nos mandassemus eidem, ut appellatione remota corrigeret & resormaret in illis quae correctionis& reformationis ossicio cerneret indigere. Verum Gaufridus praedictus captato fluore seruientium Nobilis viri Comitis Ni uernen. praeuenit Abbatem, de Conuentum suis mendacijs circumuenit in Capitulo asserens,quod Abbas de Monasterio ipso omnes proponebat eij cere, & de Cluniaco inducere alios numero pauciores. Cum ergo Abbas praedictus per seruientem quem praemiserat suum ipsis annuntiassiet aduentum, ijdem seruientem ipsum cum iniuria expellentes villae & claustri portas firmiter obserarunt, de cum illic Abbas postmodum aduenisset, ipsis&alijs viris religiosis qui comitabantur eumdem villae impudenter α claustri denegarunt ingressum. Verumtamen quidam de Monachis Monaster ij ante dicti zelo deuotionis accensus quandam portam villae, postquam Abbas socij ipsam dc alios circumierant reuerenter reseravit eidem, quam idem
ingress primam partem claustri, quam quidam Monachi eodem et elo ducti aperire curarunt, secundum consuetudinem ordinis intrauerunt. Hoc compe
in Gaufridus, & Monachi, ac seruientes armati, quos idem G. ad hanc praeparauerat victimam de campanilibus & eminetioribus locis in Abbatem & socios lapides grandes,& densos crudeliter proiecei unt. Verumtamen misericors Dominus miraculose Abbatem seruauit illaesum, licet in equum eiusdem plures
magni ponderis pi oiecti lapides extitissent, adeo quod idem equus in quatuor
locis apparuit vulneratus. Tunc Abbas tam atrocibus assictus iniurijs cum illi proij cere lapides non cessirent,censuit furori cedendum, & equo laxato fugam petijt, & se recepit in villam, quem quidam Burgen . errantem inueniens, &quasi de mortis periculo erutum trementem totis artubus, & pallentem misericordia motus duxit in domum suam, & curam eius egit filialiter & deuote. In illo autem constictu quando Abbatem &socios lapidibus voluerunt obruere, quidam seruientes, & Monachi maiorem portam cum gladijs & fustibus exesi-tes Carcinulis oneratos retinuere tres equos, uno de Abbatis seruientibus uu inerato. Sed&ijs Gaufridus & eius complices non contenti, quin imo malis ad ij
cientes peiora, Baliuos Comitis memorati in graue praeiudicium Monasterij,
423쪽
atque villae ad suorum defensionem facinorum, de iuris os pressionem, necnon Abbatis de Ordinis aduocarunt, quorum praesentia& fauore campanilia, de alia loca editiora armis, arcubus, ballitis, & lapidibus munierunt de nocte,ita celebrantes excubias cornibus, cantilenis, fistulis, de clamore; ac si castrum obseclum ab hostibus custodirent, quamquam Abbas per violentiam irrumpere claustrum, de si posset, nullatenus noluisset, sed nobis vindictam potius reseruare. Attendens igitur idem Abbas, quod Gaufridus de iurii ullam admonitionem admitterent temper claustri, curiae, ac maioris Ecclesiae, nec non omnibus aditibus obteratis, per quos ad eos haberi posset accessus, habito virorum religiosorum consulo ipsius G. de complicunt eius culpis clarescentibus euidenter, ipsum tanquam inobedientem, rebellem, contumacem, dc dilapidato tem sententialiter amouita regimine Prioratus,&tam ipsum, quam omnes sibi taliter adhaerentes vinculo excommunicationis innodans, Ecclesiam supposuit interdicto, donec redeuntes ad cor condigne satisfacerent de tam enormibus excellibus de offensis. Ipsi vero semper proniores ad peius, sententias in eos sic latas rationabiliter non seruantes, pulsatis campanis diuina praesumun t solemniter celebrare. Ceterum cum equi Abbatis ducerentur ad aquam ab hominibus Comitis antedicti,quos introduxerunt in villam, contra ipsius Ec Monasteri j libertatem, septem ex eis capti fuerunt, reliquis effugatis. Ijdem etiam ceperunt seruientes Abbatis in villa, in qua Comes praefatus nullam habet iustitiam, licet in nullo praefati excesserint seruientes; omnes praeterea villae portas de aditus, per quos intratur in eam, postmodum obstruxerunt, non patientes
intrare quempiam peditem vel equitem ad Abbatem. Quod si quisquam portam ingrederetur ignotus, custodes perquirebant ipsarum, ne ferret literas vel mandatum. Abbas igitur taliter impeditus, de affectus taedio ac languore, quoniam Cluniaci Capitulum annuum non poterat celebrare, in quo de saepedicti Monaster ij reformatione potissimum, de pecunia Templarijs refundeda tractare, ac ordinare cum Abbatibus 5c Prioribus disposuerat; ne tune Abbates de Priores inaniter laborassent, neve propositum eius circa releuationem eiusde in Monasterij suo priuaretur effectu; vocatis ad se Abbatibus, de Prioribus idem Capitulum apud Caritatem celebrare decreuit, credes auctoritate ac praesentia tantorum virorum posse praefatos rebelles a sua pertinacia reuocari. Venerabit. quoque F. N. Gebennen. Episcopus, oc H. Remen. Archidiac. sicut suis nobis litteris intimarunt, accesserunt Cluniacum ad Capitulum Generale , sed cum Abbasse persuas litteras excusasset, quia illuc ire nequiuerat a Priore ac Monach s de Caritate,quos inobedientes de rebelles inuenerar,grauiter impeditus, de diis nitores Capituli ad Caritatem cum congregatis ibidem Prioribus euocasset, ut ibi tam de rebellione Prioris, de Monachorum, quam de alijs agendis communiter tractaretur,ijdem diis ni tores cum Prioribus ad mandatum Abbatis, de Episcopus, de Archidiaconus ad preces ipsorum, cum ipsis usque ad Castrum, quod Marchia dicitur accesserunt. Ibidem disti nitoribus de Prioribus remanentibus, ijdem Episcopus de Archidiaconus ad praefatam villam tuerunt, de pace cum saepedicto Abbate de Priore ae Monachis ipsius Monasterii locu
turi, sed inuenerunt ianuas obseratas. Rogauerunt autem eos, quos viderant
supra muros, ut ipsos permitterent introire, qui responderunt eisdem, quod
424쪽
sine Prioris mandato nullatenus ipsis pateret ingressus. Cum ergo quidam semulens Comitis memorati interrogasset, qui essent, & ipfis respondentibus didicisset, rogatus ab eis ad Priorem accessit, ut ipsis ingrediendi licentiam impetraret, quo mora diutius protrahente, idem Archidiaconus diuertit ad alia villae ponam, temptans si altu ingressum possent habere ; sed nihil omnino piosecit. Ad ultimum vero post expectationem non modicam seruiens Comitis responsum huiusmodi repor ait, quod non ingrederentur ullo modo, eo quod ad Capitulum accesserant Generale. Sic ergo passi repulsam ad Marchiam redierunt. Die vero sequenti praefatus Episcopus Magistrum Philippum ossicialem Nivernen. rogauit, ut Priorem adiret, de sibi, de Archidiacono impetraret ingressum, quia loqui de pace cum eo & suis fratribus assectabant. Ipse vero cum Priore locutus sic respondit eisdem, quod Prior ipsos nullomodo intrare permitteret, nec ipse ad Episcopum iret, neque loqueretur cum eo. Tertia quoque die cum dissinitores dc Priores ad saepedictam villam simul proposuissent accedere, temptaturi si cum Priore ac Monachis possent loqui, de habere ad Abbate
accessum, seruientes saepedicti Comitis aduenerunt: inhibentes eisdem ne ad villam accederent saepedictam, in personis & equis eorum grauia pericula intentando. Adiecerunt etiam, quod si possent eosdem Episcopum Ae Archidiae. introducerent, sed si cum diis nitoribus 5c Prioribus irent, nullomodo permitterentur intrare. Ipsis igitur illuc venientibus occurrit Theseurarius Turonen. de ad quandam portam duxit eosdem, ad quam post expectationem non modi eam eum difficultate maxima stipatus militibus, id seruientibus, equis armatis, de Monachis magnos serentibus baculos, venit Prior,cui proposuerunt prς- sentibus Thesaurario supradicto, Bituricen. Catore, Antisiodore n. Archidiac. α alijs pluribus verbum pacis, ostendentes damna, quae poterant ex hac discordia prouenire, ερ quam grauis infamia occasione distensionis ipsius non solum eis, sed de religiosis alijs imminebat. Ad haec obtulerunt eidem ex parte diiunitorum ipsorum, quod parati erant corrigere, si qua essent tam circa ipsum Abbatem, quam eosdem Priorem dc Monachos corrigenda; cum auctoritate Capituli Generalis per sedem Apostolicam approbati, potestatem haberent corrigendi excessus, tam in capite quam in membris. Ipse vero respondit, quod dedissi nitorum correctione, vel Generalis Capituli non curabat, cum non nisi coram nobis, ad quem appellauerat, ut dicebat, de spiri tualibus responderet, ερ
de temporalibus, non nisi coram Comite memorato, in cuius erat custodia co stitutus. Nec aliquod verbum pacis aut compositionis alicuiua admitteret, qua-
diu Abbas in eadem villa maneret. Asseruit enim quod Monasteriu Cluniacen. aliquando grauarat eosdem, de ipsi Priori extiterat nuntiatum, quod Abbas iliatum a Prioratu proposuerat amouere, Bd Monachos in domibus alijs collocare, propter quod ipsum illic noluerunt recipere venientem. Ad haec autem rogauerunt eundem, ut ipsos loqui permitteret cum Abbate, qui post multa consilia dixit eis, quod ipsum Episcopum solum loqui cum eo praesentibus suis de
Comitis seruientibus pateretur, ita quod quandocumque ipsi vellent, exiret. Porro extra villam praefato Archidia c. remanente, ad Abbatem Episcopus solus accessit, proponens eidem, quae sibi videbantur in facto huiusmodi expedire. Abbas vero respondit, quod Monachos eiusdem Monasterij tanquam bo-
425쪽
nus pater in spiritu mansuetudinis paratus erat recipere , si tanquam boni fili j
venirent ad ipsum, & cum eis, quantum secundum Deum posset, cum religiosorum virorum consilio dii pentaret, atroces iniurias quas eidem intulerant remissarias. Cum enim pro ipsorum utilitate ad eorum accesserit Monasterium,
portas villae tibi clauserunt, quibus per quosdam ex frati ibus reseratis, cum Monasterium sicut pastor Ecclesix, ac villae Dominus ingredi voluisset, violenter a Monachis est repulsus, qui equos caprentes ipsius,& a turribus Monasterij in
eum ingentes lapides iacientes,equum suum grauiter vulnerarunt, ipsum diuina misericordia protegente, ac tres seruientes capti a seruientibus Comitis, villam cum Mouachis obseruantibus extiterunt: unde ad domu cuiusda Burgen .in qua manebat declinauerat necessitate compulsus. Praeterea asseruit plurimum se dolere, quod executio mandati Apostolici de alienatis possessionibus reuocandis extiterat impedita, cum propter hoc ad deliberandum, de tractandum cum ipsis specialiter accessisset, proponens se iam magnam partem pecuniae, nisi staret per eos sine dissicultate ac damno Mon alteri j inuenisse. Audito igitur Abbatis responso ad Priorem te Monachos redijt in curia Monachorum, de Verbum pacis illis proposuit diligenter, dicens quod benignum resposum receperat ab Abbate , ac ex parte Generalis Capituli dixit cis , quod libenter corrigerent circa eundem Abbatem, vel ipsos si esset aliquid corrigendum. Monachi vero dixerunt,quod de Abbate vel dissi nitoribus,seu generali Capitulo non curabat, nec pacem ipsorum, vel per eos etiapa requirebat: Prior vero addidit sicut prius, quod quadiu Abbas esset in villa,siue in Prioratus ossicio remaneret, siue remoueretur ab illo, nullum admitteret verbum pacis. Cum igitur aliud a Priore ac Monachis responsum habere dictus Episcopus nequiuisset, Priorem interroga-Dit eundem,si ab ipso &suis essent securi ad suum Abbatem Monachi venientes. Ipse vero respondit, quod guerram nemini saciebat, & cum idem Episcopus institisset , ut sibi plenius responderet sic ait; quod securitatem alicui non pristabat: & statim Lethericus seruiens Comitis antedicti, ipso Priore pi sente nec contradicente subiunxit, quod si Cluniacen. Monachi de cςtero tangerent villae portas, ta equos amitterent, & personis periculum immineret: prohibens nihilominus ne amplius apud Marchiam eiusdem Comitis castrum,in quo prius hospitati fuerant, remanerent. Egressias igitur villam Episcopus antedictus ad disti nitores&Priores redi jt cum Archidiacono memorato,a quibus interrogati, si boni aliquid inuenissent aut proseci sient in aliquo commone do, exposuerunt eisdem quod fecerant diligenter. Ipsi vero iuxta muros villae sedentes suum Capitulum ordinarunt, & habito diligenti tractatu suam sententiam formauerunt, quam diffinitores redactam in scriptis praefatis Episcopo & Archidiac. conuocatis dc audientibus promulgarunt, Gaufridum Priorem eiusdem Monaster ij, quia vocatus ad generale Capitul sim venire conlepsit, & Abbatem suum accedentem ad idem Monasterium non admisit, sed cum armis violenter reiecit,&eosdem illuc correctionis gratia properantes portis turpiter repulit obseratis, autoritate Dei,&sua, necnon& generalis Capituli propter
inobedientiam, rebellionem, & contumaciam manifestam, ac causas alias ex communicationis Vinculo innodantes, & deponentes a regimine Prioratus: sigilla eiusdem G. pariter & conuentus eiusdem Monaster ij condemnando, &
426쪽
41 8 Innocenti j III. Epistol.
omnes complices suos pari excommunicationis sententia inuoluendo, nisi infra septem dies a praelumptione huiusmodi resipiscerent, & regulariter eme darent. Et ne ipsius Monasteri j negotia deperirent dilectum filium M. Cluniacen. Priorem praefecerut eidem, ipsius sibi administratione concella. Ne igitur tant rς- sumptionis excessus remaneant incorrecti, discretioni. v. per Apos . scrip. praec. mand . quatenus ad locum ipsiun personaliter accedentes, de inquisita lupet ijs plenius de cognita veritate, si rem inueneritis, ita esse prolatam, in saepedictum G depositionis sententiam, a regimine Prioratus auctoritate Apostolica confirmantes , dc approbantes nihilominus, quod de substitutione Prioris de sigillo rum damnatione per praefatos dissi nitores est factum, excommunicationis sententiam in prςfatum G. ac eius complices promulgatam faciatis appellatione postposita, usque ad satisfactionem condignam firmiter obseruari,contradictores quost ibet aut rebelles, sive Monachi, vel Clerici suerint, sue laici per censuram Ecclesiasticam iublato cuiuslibet contradictionis & appellationis obstaculo, compescendo: & quoniam audiuimus praefatum Gaulii 4. multas sibi pecunias congregasse, volumus nihilominus & mandamus quatenus ad resignationem earum per districtionem Ecclesiasticam, appellatione remota compellatis eundem, facientes ipsas pecunias in solutionem debitorum conuerti, vel in
in aliam utilitatem monasterii memorati. Eos vero quos excommunicatos con
stiterit temere celebrasse diuina, paena Canonica percellatis : testes autem quisuerint nominati, &c. usque, substraxerint per centuram eamdem appellatione cess cogatis veritati testimonium perhibete, nullis literis veritati & iustitiae preiudicantibus a sede Apostolica impetratis. Quod si non omnes, dcc. duo vestrum,&c. Datum Signiae iiij. Kal. Iubj. Pont. N. Anno xv.
Eoricensi dipiscopo oe Talent in . elicio.
VM decisae in nostra praesentia quaestiones pati non valeant recidiuam, quae interdia grauius litigantes actigit, dis . vest. per Apost.scrip. mad. quatinus. Vera. Fratri nostro. . . Legionen. Episcopo&dilecto filio Abbati S. Facudi Legionen. dicto quoiu causam super Burgo & cauto Ecclesijs interdicto,& rebus alijs,venerabilibus Fratribus nostris.... Oueten. 5 Burge n. Episcopis & contudicibus eorum duximus comitendam, percptoriuterminum praefigatis, quo per se vel procuratores idoneos nostro se conspectui rept sentent, causam eamdem in nostrapr sent:a tractaturi. Quod si sorsan lis iam contestata extitit coram ipsis, vos eosdem auctoritate nostra diligenter monere curetis, ut in causa iuxta primi mandati nostri tenorem usque ad dissi itiuam sententiam ratione praeuia procedentes, ipsam ad nos susscienter instructam remittant, praefigentes partibus terminum quo compareant coram nobis, iustam auctore Domino sententii recepturae. Datum Signiae ih.kal. Augusti Ponti
427쪽
HAE Rasis . V PICIONE PURGATOS COMMENDAT.
Episcopo Cremonen. I est & elaudi ae debiles ad nuptias filii summi patris intrareno solum inuitandi sunt, sed etiam compellendi: multo nitius ii qui ad illas properant per seipsos retellendi non sunt ullatenus o eisdem: haec utique attendentes, cum olim dilectus filius Ber. irimus& socii eius, qui super l, resis crimine fuerant infamati, ad magisteriust sacrosanctae Roman. Ecclesiae confugissent,proponentes se soreparatos nostr. correctionis disciplinam recipere humiliter ac deuote, fidem eorum examin uimus diligenter, ac demum inuestigauimus perspicaciter proposcio eorun,& sic ordin iis prudenter,quae super ijs vidimus ordinada, uti umque fecimui Apostolicis litteris comprehendi, ut essent illis in testimonium, nequis eos e lam ityretur de caetero sine causa, sub protectione B. Petri de nostra suseipie, es eosdem , in fide Catholica de deuotione Apostolica persistentes. Cum i tur membra capiti, de partes debeant congruere suo toti, fraternitatem tu :maonemus dc exhortamur attentius, per Apost. tibi scrip. mand m es, quatenu nabens eos propensius commendatos, ipsis tanquam viris fidelibus & vere Otho is impendas consilium, & auxilium, & fluorem, secundum prae- sellam formam in domo Domini ambulantibus cum colensu. Datum Signiae D. Aug. Pont. N. Anno xv.
Universis a latibus ingenerali Cistercim. Capitulo constitutis. ILEc Tvs filius Christianus Pli. ae eoram socij vestri ordinistratres aduertetes eos appellari beatos, qui seminant super aquas.& eos qui frumentum abscondunt in proprijs maledici, faciente illo qui ubi vult spirat, de nemo scit unde veniat, aut qu8 vadat,oLm de nostra licentia inceperunt seminare in partibus Piussiae. verbum Dei, ut eundo, di flendo mittentes semina sua, demum possent cum exultatione venire potiantes manipulos suos, confisi quod ille qui venit saluum facere quod perierat, in inferiores partes teriae descendens, ut hominem ad regna caelestia reuocaret, qui omni creaturae suum iussi Euangelium praedicari, sicut per Prophetam promiserat, in virtute multa euangelizantibus daret vel bu, & ora in portis filiae Sion laudantium adimpleret. Bened Elias autem Deus qui sperantes in sua misericordia non relinquens, speciosos fecit pedes Euangelizantium pacem, euangelizantium bona, &expandens manus suas ad populum non credentem non solum usque in Idumaeam verum etiam usque in Prussiam suum calceamentum extendit, dans gratiam fratribus memoratis,
ut sint ministri Christi Iesu ingentibus sanctificantes Euangelium Dei, ut sat
428쪽
oblatio gentium accepta, & sanctificata in Spiritu saneo. Sicut enim competimus veridica relatione multorum, Dominus eisdem tittibus aperuit ostium, ita ut per ministerium eorundem intelligentibus qui no. audierant & videntibus quibus non fuerat nuntiatum, multi ad agnitionem fruenerint veritatis: licet autem eorum opera de ipsis perhibeant testimonium quia tamen vos eos,
sicut accepimus, Acephalos reputatis,quidam vestri Ordini fratres in illis partibus constituti, eisdem in hospiti js de alijs debita humanitais solatia non impendunt, quin imo adeo verbis exasperatis eosdem,Vt proptelincrepationes v
stras multiplices,non nulli eorum dicantur ab illis partibus ab essiisse.Volentes igitur iuxta Pastoralis ossici j debitum, eam in ijs adhibere cautiam, ut nec sub specie praedicantium valeant subintrare girouagi, aut fidei su bursores, nec p optet suspicionem huiusmodi euangelio Dei offendiculum praeeatur, v eo. F. N. Gnetnen. Archiepiscopo , de cuius discretione fiduciam gelmus pleniorem, nostris damus litteris in mandatis, ut non subitis credens onni sp.ritui, sed probans spiritus si ex Deo sunt, eos quos nouerit esse idoreos: d praedicandum gentibus verbum Dei, & ad id studio verae caritatis inducios,vobis &v siti ordinis fratribus, alis sque fidelibus Christi constitutis p.r Porieraniam& Poloniam recommendet, M suarum muniat testimonio litterarum Luocirca
V. v. per Apos scrip. mandamus quatenus eos, quos praefatus Alchiercopus vobis per litteras suas duxerit commendandos, non impediatis vllatentis eial j sordinis vestri fratribus permittatis aliquatenus impediri,quo minus usi ua- gel j praedicatione procedant, ut baiulantibus ipsis currat velociter ferino .us, qui emittit eloquium suum terrae. Datum Siguiae iiij. Idus Augusti Pont. N.ὶn no xv. In eundem f re modum scriptum est super hoc Monachis Cillerciei. O dinis per Poloniam de Pomeraniam constitutis. Scriptum est furet hoc Gne gnen. Archiepiscopo.
UT NEOPHYTos EODEM CUM CETERIS I v RE HABEANT.
modulitas miris Duratus Poloniae oe Pomerantiae. Ic ετ teste Apostolo impossibilest Deo sine fide placere, ad plocendum tamen ei fides sola non sufficit, sed caritas est praecipue necessaria, de qua idem testatur Apostolus, quod squis linguis hominum & Angelorum loquatur, etsi habeat omnem fidem, ita ut montes transferat, & in cibos pauperum omnes suas distribuax facultates, caritatem autem non habeat,ei penitus nihil prosit. Cum autem haec exerceuda st sollicite circa omnes , utpote mandatum Domini latum nimis, quod etiam ad inimicos extenditur; circa eos tamen qui nuper relicto θentalia tali serio ead cognitionem veritatis quae Christus est peruenerunt, eo debet propensius exerceri, quo facilius reti ὀ aspicerent in humane tractati. Hoc utique quidam vestrum scut accepimus minime attendentes,& qumrentes quae sua sunt, non quae Christi, quam cito intelligunt aliquos e Gentilibus per Prusiam Constitutis, nouae regenerationis gratiam suscepiste, statim oneribus eos seruilibus aggravant, & venientes ad Christianae fidei libertatem deletiolis conditionis eia
429쪽
tionis e Aciunt, quam essent dum sebiugo seruitutis pristinae permanserunt, per hoc multorum impedientes salutem , qui fuerant credituri, & temporale commodum Angelorum gaud j praeferentes, qui super poenitentiam agentibus gloriatur. Ideoque uniueintatem vestram monendo rogamus &ber hortamur in Domino per Apost vobrs scrip. mandantes , quatenus intuitu elias qui venit fatuum facere quod perierat, &dare animam suam redemptionem pro multis, huiusmodi nouellae plantationis filios non grauetis, sed agatis tanto clementius cum eisdem, quanto memoria pristinae conuersationis infirmi facilius in
antiquum relaberentur errorem, cum veteres vires vix nouum vinum conti
neant.iuxta Euangelicam veritatem Nos enim Venerabili Fratri nostro H. Gnesnen. Archiepiscopo nostris damus litteris in mandatis,ut tales foueat pro pensius propter Deum,& defendat eosdem a molestij, indi bilis 6c pressuris,oppressot es eorum indebitos mon. praem. per censuram Ecclesi .isticam lublato appellationis impedimento compescens. Datum SigniY,Idib. August.Ponti nostri Anno xv. Scriptum est super hoc Archiepiscopo GneZnen.
sameracen. Episcopo. Ignificauit nobis N miles, quod ad si bleuandam inopiam Ca
pellaniarum de Gellen.&Biali uel Fcia esiarum, quae multa paupertate grauantur, quasdam eis decimas conferre desiderat, si ad hoc filior Apostolicae benigilitaris accedat. Volentes itaque sic Ecclesijs praedictis adesse, quod in suo iure alij deesse minime videamur, fraternitati tuae per Apost. script m indamus, quatenus eundem militem, ut illi Ecclesiae reddat decimas, cui debentur, diligenter inducas Q, ὀd sad hoc induci non poterit, de tales decimae sunt quae iuxta consuetudinem regionis in nudum pei petuum alaicis detinentur, conserendi ea; ipsis Capella-nijs ti ibuas iacultatem. Datum Signiae xiv j kal. Septemb. Pont. N. Anno xv.
. INSUPER HABrTA APPELLATIONE CAusAE COGNITIONEM REMITTIT.
Episcopo oe Decan π Cantori Atrebaten.
a quae inter B. Viduam, & Lambertum laicum Mori-:s super dotalicio ipsius viduae vertitur, dilectissbjs. Canonicis Morinen olim duxerimus committen- receptis testibus &attestationibus publicatis, dispue inde propositas audiuissent, tandem sicut ex relatione comperim iis iudicum eorum)em, tam ab Episcopo Morinen . quam a p ae- fato L. ne ipsi ad sententiandum procederent extitit appellatum, eo quod cum
res quae ducebatur in iudicium esset nudatis , &ad iurisdictionem spectaret Episcopi, non Ecclesiastico iure, sed potius seculari, eius forum praedicta vidua N n
430쪽
declinare non poterat, cum esset paratus eidem iustitiae plenitudinem exhibere. Dicti quoque ludices appellationibus deferente, caulam cum utriusque partis attestationibus de allegationibus tuis sigillis inclusis ad nostram praesentiam remiserunt. Uerum quia per relationes Iudicum, attestationes de allegationes partium, & alia per nuntium viduae memoratae coram dilecto filio nostio A. S. Adriani Diac. Card. sibi a nobis Auditore concesso proposita, quae id e Card. in pr sentia nostra fideliter retulit, nequiuimus plene de causae meritis instrui, cum causarum merita partium assertione pandantur,oc pro neutra parte comparuerit
aliquis Procurator, multaq; fortassis in partibus iplis sunt nota, quae nobis sunt prorsus incognita, disc. vestne per Apossi script. mand. quatenus partibus conuocatis non obstantibus appellationibus praenotatis,quia x si res de qua agis turdicatur esse laudatis, de ipsa tamen non tanquam seudali, sed dotali tracti tur, attestationibus & allegationibus quas sub Bulla nostra transmittimus vobis inclusas,& alijs rationibus utriusque partis inspectis, causam ipsam appellatione remota fine debito terminetis, facientes quod decreueritis per censuram Ecclesiasticam firmiter obseruari. Testes autem &c. subtraxerint per censuram eandem cessante appellatione cogatis &c.vsque, perhibere. Quod si non omnes&c. tu ea frater Episcope cum eorum altero dec. Datum Signiae xvij Kal. Septeb.
Pranso S. Laurenti t Laudo. est oec . Canonicis de Catiennacho
Diure. Laudo. IL E c T v s filius Magi iter Ambrosius de Canturio Diaconus plebis de Gallia n. constitutus in praesentia dilecti filii nostri Angeli S. Adriani Diae. Card. quem sibi dedimus Auditorem, propinsuit coram ipso, quod cum ad mandatum sedis Apostolicae per
Venerabilem fratre nostrum ... Hierosolymitan. Patriarcha, tunc
Episcopum Vercellen de Canonicatu Ecclesiae S. Vincentij de Gallian Mediolanen. Dicec. suerit in uestitus, & ide Patriarcha. . . Praeposito,& fratribus eiusde Ecclesiae mandauerit, ut dicto A. quantum uni de residentibus ibidem, de communibus prouentibus assignarent, ac ipsi pereundem pro eo quod eius parere mandato contumaciter recusabant, filissent ab ossicio, beneficioque suspens, de excommunicationis demum vinculo innodati; licet postmodum inuestitutam eiusdem ratam asseruerint se habere, partem tamen ei debitam subtraxerint, quibus cum postmodum per venerabilem fratrem nostrum ... Lauden . Episcopum de contudices suos delegatos a nobis sententialiter suisset iniunctum, ut eidem tantum de prouentibus Ecclesiae praefatae conserrent, quantum perciperet unus ex alijs in eadem, ipsi ut eum fatigarent laboribus de expensis ad sedem Apostolicam appellarunt, dicentes se nihil daturos eidem, nisi continue in E elesia resideret, ex eo sub specie iustae causae materiam malignandi sementes, quod ibidem ei mora periculosa nimis existit, occasione banni cuiusdam, cui
eum Mediolanen. Consules subiecerunt; propter quod idem ad sedem Apost