장음표시 사용
501쪽
publico solemniter examinavimus, dc attentc. His igitur, quae a partibus prudenter,subtiliter,ac fideliter,iam super actis in praesentia iudicum praedictorum, quam coram nobis suere proposita, diligenter auditis, oc subtili examinatione discussis, quia nobis constitit euidenter, quod Comes Convenarum praediciuste in distantia ter iij, dc quarti gradus consanguinitatis,'& affinitatis contingit,&idem Comes prius in conspectu Ecclesiae cum nobili muliere Beatrice contraxerat , a qua non est probatum ipsum Ecclesiae fuisse iudicio separatum, cum super proposito assinitatis atticulo nihil contra te legitimo sit probatu, de coma muni fratrum nostrorum consilio,te ab impetitione Regis super ijs, quae in iudi-eium fuere deducta sententialiter duximus absoluendam.Te ex eo nequaq uata ream esse periurii decernentes,quod causam instructam ad nostram remitti prς sentiam postulastis it m id, sicut est ex pressum superius,in nosti is fui set ti bi l it teris reseruatum.Nulli ergo omnino hominu liceat hanc paginam nostrae dissi
nitionis infringere, vel ei, &C. Wque contraire. Si quis autem, &c. v que incursurum. Datum Lateran. xiv. Kal. Februarij Pont. N. Anno xv.
In umdemstia modumscnptum est curis o in chrolosio nostro P. illustri Aretonuium . Nouit ille, qui est testis in Caelo fidelis, dec. que in nostris sibi fuisset
litteris reseruatum. Monemus igitur Serenitatem tuam, rogamus, & obsecramus in Domino, Celsitudini tuae nihilominus ex animo consulentes, quatenus non moleste sustinens, nec admirans, quod tibi non detulimus contra Deum: sed potius cogitans, quod non tam tuae curauimus Voluntati consulere, quam
siluti. Ac ideo nostris acquiescens consibis , quae tibi semper utilia extiterunt, Reginam eandem in plenitudinem gratiae regalis admissam benigne recipias & maritali assectione pertractes; praesertim cum filium susceperis ex eadem, &fit mulier Deum timens, multa praedita honestate: unde pro certo speramus multa ex ipsius consortio, maxime si ad Deum respectum habens, ipsam scut
Reginam honorifice, ac decenter tractaueris, Serenitati tuae commoda pronentura, cum vir etiam infidelis per fidelem mulierem salvetur, Apostolo attestante. Alioquin nec tu videreris a principio motae litis tuam, prout asserebas, voluisse sanare conscientiam, sed potius sauciare: nec nos quantumcumque tuae deferre sublimitati velimus, quod Deus coniunxit humana sustineremus praesumptione seiugi. Denique noueris nos Vv. FF.NN. Carcas... Auinion.& Aurasicen 'Episcopis per nostras dedisse litteras in mandatis,ut si nostru super hoe, quod non credimus, negleseris adimplere mandatum, ipsi te ad id per cesseram Eeele fastica sublato appellationis impedimento compellant. Datum ut supra. In eundem re modum i tum 'super hoc ei aem. Novit ille; dcc. v e fuisset litteris reseruatum. Unde Serenitatem regiam rogandam duximus,& monendam per Apost. scrip t. mandantes, Celsitudini eius nihilominus ex animo consulentes,quatenus non moleste sustinens, nec admirans,quod ei non detulimus con tra Deum, sed potius cogitans, quod non tam eius curauimus Voluntati consualere, quam saluti: ad ideo nostris acquiescens consiliis, quae sibi semper utilia extiterunt, Reginam eandem in plenitudine gratiae Regalis admisi ni benigne recipiat, & maritali affectione pertractet; praefertim cum filium susceperit ex eadem, desit mulier Deum timens, multa praedita honestate, undὸ procelio speramus multa ex ipsius coso itio, maxime si ad Deu respectu habes ipsam sicut
502쪽
Regina honorifice, ac deceter tractauerit, Serenitali eius comoda proueturriuvir etia infidelis per fidelem muliere salvetur Apostolo attestante. Alioquin nec ipse videretur a principio motaelitis suam, prout asserebat, voluisse sanare contas ientia sed potius sauciare. Nec nos quantumcumque ei deserre velimus, quod
Deus co iunxit humana sustineremus praesumptione seiungi. Ideoq; fraternitati vestrae per Ap. scrip. mafidamus,quatenus si Rex ipse nostru super boe,quod nocredimus, neglexerit adimplere mandatu, vos ipsum ad id per censura Ecclesiasticam, sublato appellationis obstaculo copellatis Quod si non omnes,&c. duo vestru,&c. Vos denique fratres Episcopi super vobis ipsis, tac. Datum ut supra.
Lutera ad Dominum Papam. ANcTissivo in Christo Patri, de D sio specialissimo suo I Dei gratias P summo Pontisci Petrus Bermundi, filius Bernardi de Andusia, Diu
de Salue obedientissimus, do deuotissimus milesςius , salute&omni' modae deuotionis aspectu. Cum nos, M progenitores nostri homines spiritales sinus Ecclesiae S. Romanaς, terraim, nostra pro maiori parta teneas mus ab ipsa, certu censum debentes, de se per fuerimus obedictes,dc deuoti eidcisi miter credimus, dciperam omni scrupulo dubitationia amoto,quod Sactitas vestra velit omnia iura nostra seruare illaesa.Nouerit igitur Paternitra vestra,Pa ter sanctissim e quod nos in uxore habemus quadam filiam Comitis Tolosani, praeter quam idem Comes legitimam prolem non habet. Vnde terra dicti Comitis ad nos melius, quam heredem alium de iure noscitur pertinere. Vestram itaque Beatitudinem quanta possumus humilitate deposcimus, quatenus R. filium memorati Comitis Tolosani ad preces, vel potius a fraudes alicuius sunplicantis,imino supplicium Ecclesiae postulantis pro ipso, nullatenus instituatis heredem, si placet: Nec eum, quod non sit, icut legitimum habeatis. Nam
durante matrimonio legitimo inter matrem uxoris nostrae ac saepe satum Comitem ex luperinducta sibi attingente in tertio gradu eum ipse Comes suscepit : scientes quod non tantummodo ius nostrum peti rei in institutione illiu ;verum etiam illa eadem nouella plantatio fidei orthodoxae, quae per Dei gratiam , de vestram prouidam solicitudinem, solicitamque prouidentiam, necnon&deuotionem fidelium, qui ad vindicandala, iniuriam Christi de diuersi mundi climatibus arma sumpserunt in nostris partibus, videlicet prouincia Narbonens, pullulare incepit, suffocaretur penitus, deessent noui si mra prio ribus longe peiora. Quidquid aute vestra Sanctitas super ijs duxerit statue sum,
nossemus seper parati vestris,l: Ecclesiae per omnia, & in omnibus obie peraromadatis. Praeterea benignitate vestra volumus non latere, quod Christianissimu viru Diim Simonem Comite Montistartis,tum obtentu gratiae vestiae, tum suae intuitu probitatis, desongae familiaritatis contractu cuipso antequam ad partes nostras venirer,curauimus,& curamus sincere diligere. ac honorare in omnibus,
ta habere ut verum & catum amicum. Datum Andusae in vigilia B. Thomae.
503쪽
VT EVM QVI FALs Is usus ERAT LITTERIs, AB OBTENTO BENEFICIO ARCEANT.
Her Alin. Episcopo Apoctolicae Sedu Legato, oe Archidiaci Pergamen.
ORAM dilecto filio nostro Angelo S. Adriani Diacon. Card.
quem Magistro B. procuratori .... Praepositi, & quorumdam Canonicorum plebis de Bripio,& Sal.cletico concessimus Auditorem, idem proposuit procurator: quod cum idem Sal. litteras quasdam sub nomine nostro consectas , tam ipsis, quam quibusdam executoribus pro assequendo eiusdem Ecclesiae beneficio praesentasse idem Praepositus, de Canonici litteras ipsas habentes de falsitate suspectas, eas ad nos per proprium nuntium destinarunt: quarum falsitate comperta, dilectis filijs Archipresbytero de Nembro, de contudici suo dedimus in mandatis, Vitam impetrat'rem,quam eum qui fuerat usus eis punirent, secundum constitutionis tenorem,quam edidimus ad falsariorum malitiam consutandam, qui mandatum nostrum fideliter exequentes, dictum S. ab officio, de beneficio perpetuo priuauerunt. Propter quod idem Apostolicam Sedem appellans, non expectato termino,qui fuerat ad prosequendam appellationem praefixus, ad . . Abbatem sancti Celsi, de eius contudicem nostras litteras impetrauit, qui ciuiadem Praepositi legitimis exceptionibus non admissis dictorum iudicum sen tentiam post appellationem ad nos legitime interpositam infirmarunt.Postmodum vero Archipresbytero Pergamen. de eius contudicibus dedimus in mandatis, ut nonobstantibus litteris ad Abbatem sanisti Celsi, de eius contudicem per s. memoratum obtentis, praefatam Archipresbyteri de Nembro, de contudicis sui
sententiam confirmare, vel infirmare curarent, sicut de iure cognoscerentia. ciendum. Qui causae meritis plenius intellectis eandem sententiam confirmarunt; a quorum processu idem S. vel non appellauit omnino, vel appellationem suam non fuit infra tempus legitimum prolecutus.Demum bonae memoriae. . Albanen. electus Apostolicae Sedis Legatus, ad cuius praesentiam partes accesserant, terminum praefixit eisdem, quo cum causa sia cienter instructa,nostro
se conspectui praesentarent. Sed nuntio Praepositi ab Ecclesiae hostibus in itinere praepedito, dictus S. ad ... Cancellarium Mediolanen. de eius coni Uices litteras reportauit, qui pro eo iniquam post appellationem ad nos legitime interpositam sententiam protulerunt. vitae procurator idem humiliter supplicariit, ut eorum sententiam irritam decernentes, quod per praefatum Archipresbyterum de Nembro de eius contulicem fuerat de clerico memorato statutum,
faceremus firmiter obseruari. Dictus vero Clericus ex aduerso respondit, quὀd cum olim in praefata Ecclesia, in qua idem a pueritia fuerat titulatus , quaedam Praebenda vacaret, idem ne alij conferretur ad audientiam nostram appellans, quendam qui se dicebat ad Sedem Apostolicam accessurum, rogauit ut si perhoe sibi nostras litteras impetraret. duo sibi litteras praeceptorias,'e executo
rias reportante, alteras Ecclesiae memoratae Capitulo, reliquas vero executo
ribus praesentauit, quibus ipsas habentibus de falsitate suspectas, idem Clericus
504쪽
renuntiauit eisdem, nec carum occasione aliquid fui actum. Elapso vero quinquennio Praepositus, & Capitulum eiusdem Ecclesiae ipsum Bononiae commotarantem liberaliter in Canonicum receperunt, ei partem l nescij assignantes. Sed quia postmodum ipsos traxit m causam super quadam pecuniae summa, quam soluere tenebantur eidem, ipsi commoti grauiter contra eum praelatas litteras, quibus ipse renuntiauerat, ad nostram praesentiam destinarunt, quasitos falsas esse censentes, dicto Archipresbytero de Nembro, de contudici suo dedimus in mandatis, ut impetratorem ipsarum, de eum qui fuerat usus illis
punirent secundum constitutionis memorinae tenore, qmeum ossicio, benescioq; priuarunt. Cumque Abbas S. Celsi,de contudex ipsus eorumdem sentent tam decreuissent irritam, α inanem, dc Archipresbyter Pergamen. dc coniudex suus eandem rursus sententiam confirmas lant: tandem post litteras ad .... Praepositum sancti Leonardi, de contudicem eius obtentas coram praefato Albanen. electo partes concorditer statuerunt, ut certo termino,nostro se conspectui praesentarent. Sed cum Praepositus nec veniret, nec mitteret responsalem,
diutius expectatus: causam dictis Cancellario Mediolanen. dc eius contudicibus duximus committendam, qui dictum Clericum ab impetitione partis aduersae sententialiter absoluerunt. Unde Clericus idem humiliter supplicauit, ut Praepositum, ερ Canonicos antedictos ab ipsius super hoc molestatione compescere dignaremur. Nos igitur ijs, de alijs quae coram Card. praedicto suere proposita plenius intellectis, quia nobis constitit euidenter, quod praefatus S. falsas litteras praesentarat, dc ita praesentando suerat usus illis, quarum falsitas adeo erat euidens, 5c aperta, quod etiam cuiusque simplicis indagatione po terat deprehendi, eundem s. duximus in perpetuum benescio E Miae memo rutae priuandum: Praepositum nihilominus, qui postquam iamdictas litterasdredidit esse falsas,ipsum recepit in fratrem, a collatione beneficiorum eiusdem Ecclesiae suspendentes. Ideoque discretioni vestiae per A post. scripta mandamus, quatenus quod a nobis sententialiter est statutum faciatis percensuram Ecclesiasticam appellatione remota firmiter obseruari. Tu denique frater Episcope
super teipso, dce. Datum Lateran. xv. Kal. Februarij, Pont. N. Anno xv.
BLATIs nobis ex parte tua petitionibus quantum cum Deo possumus grato concurrentes assensu , ad exequendum votum,
quo Domino promisisti te ad Terrae sanctae subsidium prosecturum,Serenitati tuae triennium indulgemus,infra quod sic te sta- deas praeparare, ut ad magni Regis obsequium, tu quasi Rex magnus magnifice prosciscens, dilationis incommodum subuentionis commoditate rei laures, dc sequenti doceas apparatu, te non ad voti dilationem emissi , sed subuentionem plenariam inducias postulasse. De principibus vero tuis non praecessuris te in subsidium Terrae sanctae nil ad praesens prouidimus
505쪽
statuendum, cum adhuc nihil certi de ipsorum proposito teneamus: sed cum oportuno tempore fuerimus requisiti necessarium consilium apponemus. In ter Uenerabiles autem Fratres nostros ... strigonien. 5c... Colocen. Archiepiscopos concordia grata nobis existit, cum non solum inter eos, sed etiam quoslibet alios sopiri velimus contentiones, dc lites. Verum cum disponenae Domino simus in sede iustitiae constituti, de omnibus in iustitia debitores: ne iuri eorum, si de iure suo voluerint experiri, negare debemus quod postulat ordo tutis. Datum Latemn. iij. Non. Febr. Ponti N. Anno xv.
I ET Bambergen . Episcopus in multis offenderit, nos tamen interuentu precum tuarum rigorem iustitiς temperantes,Venerabili statri nostro Maguntin. Archiepiseopo Apostolicae Sedis Legato nostris damus litteris in mandatis, ut non procedat aduersus eundem; sed inquisita super facto ipsius, de quo ei mandauimus, enarie veritate, quidquid inuenerit fideliter nobis scribere non pomponat, ut circa ipsum secundum quod expedierit, procedamus, in quo tuae non erimus deprecationis immemores,nisi forsitan ipse suis excessibus intercessoris affectum impediat &effectum intercessionis excludat. Datum Lateran. iij. Non. Febr. Pont. N. inno xv.
Maguntis. Archiepiscopo Arist. Sedis Legato.
Ic ετ ad depositiones quorundam Episcoporum bono, sicuti credimus, zelo processeris, quid tamen super ijs secundum '- stitiae regulam sentiamus per alia scripta nostra tibi directa perci-lpere potuisti. Nuper autem per dilectum filium Othon. Deca Uum de Onoltisbach virum plovidum de fidelem litteras tuae fir territatis accepim M,Sc intelleximus inter alia,quod super negotio Herbipoten. Ecclesiae suggessisti. quae autem a nobis ide audierit, ipsius poteris fideli relatione doceri. Ceterum cum disponente Domino smus in sede iustitiae constitu'. ti,de omnibus in iustitia debitores, negare non debemus alicui, quod postulat ordo iuris. Vnde si forsan ille qui substitutus asseritur, de qui dicitur restitutus,de iure suo voluerint experiri, praefig s eis terminum competentem, quo per se vel responsiles idoneos nostro se conspectui repraesenterit, iustum dante Dominoi reepturi iudicium. Datum Lateran. iij. Non. Febr. ni. N. Anno xv.
506쪽
v et x xc WCAPELLAM TEMERE INTERDICTo su BIECTAM LIBERENT.
. Episcopo π Decan. π Cantori Parisim. X litteri, ea issimi in Christo filij nostri Ph. illustris Regis Fran
corii accepimus quod Uen. F. N. Aurelianen. Episc. in Capellam regiam de Castro nouo supra Ligerim pro suae voluntatis arbitrio interdicti sententiam promulgaviti, licet nec tempore inclytae , να - recordationis L.patris eiusdem,nec etiam suo fuerit ab aliquo attentatum, ut si forte Capellani Regalium Capellarum excederent, iplae Capellae subi jcerentur Ecclesiastico interdicto ; cum Parochialia iura non habeti, α ministris ipsarum Rex ipse de proprio faciat necessaria ministrari.Unde quodsipet hoc Episcopus fecerat memoratus, per Sedem Apostoli eam irritari petebat, & ei ne praesumat de cetero talia inbiberi. Quocirca discretioni vestiae per Apost.scrip t.mandamus, quatenus auctoritate nostra,sublato appellationis obstaculo, praedictam interdicti sententiam relaxetis ; cum s forsan Capellanus memoratae Capellae deliquerit, ut suum poena teneret auctorem, non locus in Regis pretiudicium, sed ille debuerit interdici .Quod si non omnes, dcc. Tu frater Episcope cum eorum altero, dcc. Tu denique frater Episcope super te ipso,dec. Datum Laterani iv. Kal. Febr. Pont. N. Anno quintodecimo.
VLRIA LITIs IM P ICIT E CAPITA DECIDIT.
Sancti Ioannis Angeliacm. sancti Florenti' Salmuriem Aliaritas monen. c, Andegauen. Dirces. π Magistro Stephano,
X litteris Uenerabit. Fratiis nostii ... Pictauen. Episcopi nos a cepisse noscatis, quod cum ipse M. Canonicum Pictauen. ad personatum Ecclesiae de Atrao tunc vacantis praesentatum ab ... Abbatissa sanctae Crucis de Pictaui, quae se in eadem ius patronatus habere dicebat, admittere noluisset: eὁ quod idem existens Talam unden. Decanus, Canonicus Engolismen. & Pictauen. ctae Mariae Maioris de Pictaui, 3e pensionibus beneficiatus quam plurimis, aliam habebat Ecclesiam in Dilaeees Pictauen. de Abbatissa praerata insta tempus in Lateranen. Concilio constitutum personam non curauerit idoneam praesentare,ac praesentando indignum, illa vice ius amiserit praesentandi, de prudentum virorum consilio Ph. pauperi Clerico nullum aliud habenti Ecelesiasticum beneficium , quem bonae indolis esse suis litteris describebat, di per se ac suos valde utilem Ecclesiae memoratae ipsius Ecclesiae contulit personatum. Walteros .vero praedictus ad ... sanctae Radegundis, & ... sancti Hilarii de Cella Priores,
α Magistrum Stephanum caschol Canonicum sanctae Mariae Maioris de Pilem IV.
507쪽
ctaui nostras litteras super eadem Ecclesia impetrauit, quas procuratores Episcopi in modum exceptionis proposuerunt in eorum praesentia non valere; pro eo quod impetratae fuerant tali falsitate suggesta,& tali veritate suppressa, qua tacita, vel extressa impςtrari minime potuissent Asseruerat enim in sua narratione Vv. quod dictam Ecclesiam suerat canonice assecutus, cum non esset institutus per Episcopum, nec etiam praesentatus propter causas praedictis, & quia non erat talis persona,cui deberet Parochialis cura Ecclesiae comm tti, clim non posset ad Sacerdotium promoueri. Veritatem quoque dicebant eundem suppressisse Uv. eo quod suppresso nomine Decanatus, & de benefici js, quibus abundat non habita mentione,super minori beneficio litteras impetrauit. Et quias dixisset, quod eidem nequiret Ecclesiae in persona propria dei eruire, qui abi
quam habet residentiam non exhibet corporalem, a Sede Apostolica tale non potuisset obtinere mandatum. Praeterea in tenore litterarum illarum de illis indulgentijs mentio non fiebat,quibus Episcopo concessimus memorato beneficiatos compellere clericos personaliter in suis Ecclesijs deseruire, & non compelli ad curam animarum admittere aliquos, qui non possint in Ecclesjs conti. nue residere. Contra iudices siquidem exceptiones ad declinandum eorum iudicium fuere propositae a procuratoribus Episcopi supradicti. Contra Priorem sanctae Radegundis videlicet, quod inimicus Episcopi, & persecutor existens,
eodem tempore aduersus eundem arduam causam super patrimonio suo,& seo
dis habebat: qui mortalem reputabat Episcopum inimicum, scut in litteris ab eo ad dilectum filium Hug. Archidiac. Bituricen. transmissis apparet:& ob hoc potissime quod quidainde clericis suis ipsius auctoritate denuntiarunt ipsum Priorem Prioratum,dc praebendam obtinuisse per simoniacam prauitatem.Magistrum quoq; St. Gaschet procuratores Episeopi recusabant,ed quod in causa ruadam ardua,& famosia, in qua de surto, M periurio, &amissione feodi secunum terrae consuetudinem agebatur, B. Avunculo suo praestando patrocinium inistebat contra ipsum Episcopum, & Ecclesiam Pictauen. quia, cum nondum esset exorcista in causis Episcopi, qui quasi columna est Ecclesiae tam in serior
non deberet pro iudice residere. Maxime cum indiffereter ad omne munus maianus extendens, alaicis vili conductus salario, consueuerit opponere se contra
iustitiam Ecclesjs, viduis, orphanis, & pupillis. Vnde timebat Episcopus, ne corruptus muneribus a semita iustitiae deuiaret: quia si Deum pro modico in miserabilibus personis offendit, pro multo non praeteriret Episcopum inossensum sui aduersarij Concanonicus, & amicus specialis existens: &quia suspecti,& inimici iudices esse non deben cum procuratores praedicti ad haec probanda non potuerint a praenominatis Iudicibus arbitros obtinere, quos cum instantia
postulabant, tam pro Episcopo, quam pro dicto Philippo ad Sedem Apostoli
eam appellarunt, Episcopum,Clericos suos, dignitatem Episeopalem dc totum Episcopatum, necnon, & prςscriptam Ecclesiam de Atraon sub nostra protectione ponentes. Verum ipsi iudices post appellationem interpositam, & bis a procuratoribus Episeopi, cum citabatur ad iudiciuna, innovatam, & post man-
datum . . . Prioris de Partiniaco veteri, de suorum conita dicum, delegatorum nostrorumandantium primis iudicibus,ut eidem supersederent negotio quous
508쪽
ne constaret, talem tulerunt sententiam in Episcopum memoratum ; quod nee suspendere posset, nec excommunicare subiectos,nec procurationes exisere ab eisdem, quam posteriores iudices propter causas praedictas multorum usi consi lio decreuerunt irritam, & inanem: & primos iudices eὀHuὀd processum im rediebant ipsorum, bd ea quae attentaverant reuocare nolebant , licet ipsi parati
essent, quae medio tempore secerant retractare, excommunicationis sententiae subiecerunt. Proponebatur etiam contra Priorem sanctae Radegundis praedictum, quoa ipse odij fomite, non zelo iustitiae suos induxit Coniudices. ut in Episcopum ferrent sententiam supradictam, subditis ne impenderent Episcopo reuerentiam debitam inhibentes,ex quo grauis immineret iactura toti Dioecesi Pictauen. quia tyranni, raptores, incendiari j, &alij pestilentes per Pictauiam debacchantes non possent coercitionis debitae staeno compesci, si restringerem tur in tantum iurisdictionis Episcopalis habenae. Fuit etiam propositum coram nobis, quod cum nominatus Episcopus personaliter ad sedem Apostolicam a cessisset, nobis humiliter supplicauit, ut ... sanctae Radegundis, dc sancti Hilari jde Cella Priores, 5e... Abbatem Noui Monsteiij, qui nimia familiaritate coniuncti eum persequebantur iniuste, inhiberemus de cetero dari iudices contra ipsum: quod tunc ad preces ipsius Episcopi, sicut eius nuntius proponebat, in Cancellatia nostra secimus inhiberi.Vnde cum de hoc nulla fieret mentio,dicebit litteras non valere,nec aliquam iurisdietionem habere in ipso Ptiores superius praenotatos. Propter haec igitur, de alia nuntius Episcopi supplicauit, ut ea quae post appellationem ad nos legitime interpositam a primis iudicibus fuerant attentata, faceremus in irritum reuocari. Ex aduerso UV. litteras . . . Prioria
sancta Radegundis, de Coniudicum suorum exhibuit, qui dicebant, quod di eius Episcopus citatus legitime ab eisdem, licet per procuratorem quasdam exceptiones sori declinatorias opponeret, quas,ratione praeuia,idem iudices stium las tu licarunt, laborans tamen contumacia euidenti, noluit propositis responderci, seὰ post multarum citationum edicta, praescriptam Ecclesiam Ph. de Cal. ciata lite pendente conferre praesumpsit, dc cum praefati Episcopus, de Ph. ad iudicium citarentur, ud tam super principali quam translatione rei litigiosae in alium fieret quod deberet, Episcopo per se, vel responsalem idoneum minime comparente, Ph. die sibi statuta comparuit, de intentione ipsus V V. proposita respondit in iure:quod per Episcopum Pictaven auctoritate Lateranensis Concili j suerat eandem Ecclesiam assecutus. de ad eius instantiam indulto ei termino super eollatione illius Ecclesiae plenius respondendi, nec venit, nec curauit mittere responsalem.Verum ijdem iudices malitiam Episcopi attendentes, qua ipsorum iurisdictioni nimis contumaciter illudebat, ut ad standum iuri aliqua poena compellerent, quem monitis, de expectationibus plurimis, de multis edictis peremptori j s inducere non valebant talem in eum sententiam protulerunt. Ut interim nec procurationes posset exigere a subiectis, nec suspendere, nec excommunieare subiectos. Subditis eiusdem nihilominus inhibentes,ne ipsi super ijs aliquatenus obedirent, donec ipse plene satisfaceret de praemissis. In ph. aurem pro sua contumacia interdicti sententiam promulgarunt, pro otio cum ad '
Abbatem de Absa, di suos Collegas, commensales, Ze ministeriales Episcopi. sub forma sumpti quaedam littere, a nobis super eadem Ecclesia emanassent,
509쪽
primi iudices: quia in secundis litteris de prioribus, ac de processii negoti j,&de Episcopo actoris, vel rei nomine mentio non fiebat, & quia per suggestionem falsi fuerant impetratae, cum ipsarum data praecederet diem, quo ipse Ph. primo
comparuit coram eis, Abbati, & Collegis luis inhibuere praedictis, ne in eadem causa procederent, donec plena fieret collatio litterarum. Ipsi vero scriptum authenticum exhibere nolentes, in tantam insaniam proruperunt, quod sententiam in Episcopum latam de facto, cum de iure non possent, irritam temere nuntiantes, in primos iudices excommunicationis sententiam sui minarunt.Verum cum propter impedimenta huiusmodi primi iudices mandatum nostrum exequi non valerent, generaliter omnes illos, qui eos super processu illius causae impedire praesumerent,excommunicationis vinculo subiecerunt,ad generalem Synodum nihilominus accedentes, ut praemissis omnibus coram multis Iurisse peritis expositis, de innocentiam suam ostenderent,&tam Episcopi,quam illorum, qui pro iudicibus se gerebant, malitiam, & sententiam quam in Episcopum tulerant publicarent. Velum idem Episcopus, V V. de Sablolio Praepostus, Hugo Leuini, Magistri I. Gabari, & Ar. de Mogon. & P. Acelini Cano trici Pietauen. & quidam alij sui complices, in Synodo clamorem, & strepitum
excitantes litteras nostras multotiens incipiente lectore, quotiens Innocentius Eeiscopus dicebatur, vocem eius tantis clamoribus confundebant, quod aliorum audientia perturbata, Mandatum Apostolicum poterat vix audiri. Garcionibus, dc ministerialibus Episcopi, qui cum gladijs de sustibus ad Synodum venerant, insultantibus in eosdem, & paratis litteras Apostolicas de manibus ipsorum eripere, ac in eos manus ini jcere violentas: propter quae ijdem iudices Episcopum Pontificali ossicio suspendentes,VV.& acclamatores alios excommunicationis vinculo innodarunt.Sed Episcopus suspensone contempta ordines solemniter celebrauit, & exequi sicut prius officium Pontificale praesumit. At Ioannes Lauini Canonicus Pictauen. in litteris iudicum praesentatis Capitulo Pictauen. bis expuit impudenter, ac Marcus Clericus de mandato Hugonis Le- uini Magistrum Stephanum Gaschet unum de Iudicibus supradictis, cum non haberent ipsi iudices alium, qui auderet litteras praesentare, ab Ecclesia violenter ei j ciens , postmodum de equo proiecit in terram. Ad haec V V. supradiistus
adiecit, quod tempore praesentationis ipsius, Episcopus ei, vel Abbatissae nihil opposuit, nisi quod in Ecclesia de Atraon medietas patronatus spectabat ad ipsum. Dixit etiam quod praenominatus Ph. cui pendente lite suit reclesia praescii vpta collata,insui sciens est ad cura animaru habenda, & parentes eiusdem ipsan Ecclesiam, & Monasterium sanctae Cilicis multis iniurijs, & damnis affligunt.
Super alijs aute exceptionibus tam contra ipsum, quam contra iudices ab Episcopo per litteras suas oppostas, sic respondit: Quod licet se minime iust se arepraesumat, nihil tamen ei obviat de Canonicis institutis, quin valeat ad Sacerdotiit promoueri: nec in coce ilione,vel adminisi ratione Deca natus, nec quan do Diaconatus ossicio publice sungebatur in Ecclesia Pictauen. aliquid obiecit eidem Episcopus supradictus. Sed nec indulgentias praelibatas ipsi opponere pisset, quibus per abusum faciendo contrarium, tacitὸ renuntiasse videtur, multis Clericis pluribus benefici js abundantibus in Parochi alibiis Ecclesijs curam animarum committens, licet non deserviant in eisdem , nostris indulgent ijs in
510쪽
caris eius robur amittentibus firmitatis, it in illis rigorem seruantibus, a quibu aliquid nititur extorquere. Contra Priorem quoque sanctae Radegundis nullani causam habebat tempore, quo praedicta quaestio sub eius, de suoru contudi cum erat examine ventilanda: sed paratus fingere causas , ut se causae subtraheret ad uersus ipsum dixit habiturum se quaestionem: dc Magistrum Stephanum GEcbet vilem esse personam, de inimicum ipsius, cuius patrocinio, dc consilio contra suum Archiepiscopum usus fuerat paulo anteia quibus , dc tertio contudice procuratores Episcopi minime appellarunt, nec se promiserunt exceptiones propositas probaturos, de nullam fecerunt de eligendis arbitris mentionem. De suspesione quidem ipsius...Episcopi dixit grauem non imminere iacturam, cum
ipse non intendat compescere, sed confovere tyrannos, noxios reuelans,dc opiprimens innocentes. Addidit etiam quod cum Episcopus fuerit ab ossicio Ponti fieali suspensus, per Patochiales Ecclesias Pictauen. urbis sententia publicata, ipse diuina celebrare praesumit in animae suae dispendium, de Ecclesiasticae disciplinae contemptum. Unde petebant, ut iure Abbatissae praefatae cum in nullo peccasse probetur, illaeso seruato, praedictam sententiam faceremus usque ad satisfactionem condignam firmi ter obseruari: violatores ipsius, dc indulgentiarum nostrarum, ac alios qui manus in iudicem temerarias iniecerunt, Abbate quoq; de Absia, de coplices eius propter ea quae in iudices praesumpserun Grali poena plectentes, quod alij per impunitatis fiduciam talia de cetero non attentent. Auditis igitur, de intellectis ijs de alijs, quae suere proposita coram nobis praenominato IValtero propter solam multitudinem beneficioru, quae noscitur obtinere super ipsa Ecclesia de Atraon silentium duximus imponendum: iure Monasterij sanctae Crucis praedicti super repraesentatione alterius, amoto Pli qui lite pendente, ine praesentatione patroni obtinuit eandem Ecclesiam minus iuste, illaeso seruato: Episcopo vero, ut obseruet in alijs, quod in dicto Uv. voluit obseruare, m te dicimus ne conferat Parochialem Ecclesiam alleui Ecclesiasticum, beneficium obtinenti, nisi illud voluerit resignare; dc si vobis constiterit ipsum suisse praefatis indulgentiis nostris abusum,ipsarum beneficio priuetis eundem. Abbatem quoque de Absia, Priorem de Partiniaco veteri, de Cantorem sancti Hilari j Pictauen. qui sic contra praefatos iudices temere processerunt ab Ossi. io suspendentes,quousque pcr Sedem Apostolicam misericordiam valeant obtinere. Marcum Clericum si manus iniecit, ut dicitur, in unum de iudicibus
violentas, de H. Leuini si de mandato ipsus hoc extitit attentatum, excommunicatos publice nuntietis, de faciatis ipsos ab omnibus arctius euitari : donec passo iniuriam satisfecerint copetenter, dc cum vestrarum testimonio litterarum nostro se conspectui repraesentent. Super strepitu vero, de clamore in Synodo
factis, ut nostrarum litterarum lectio, de proce issus impediretur iudicum p raedictorum, inquisita diligentius veritate, si ex hoc in Episcopo culpam agnoueritis, ipsum a collatione ordinum suspendatis: cum post sententiam iudicum praedictorum ob hoc in ipsum prolatam ordines praesumpserit celebrare, ut in quo deliquisse dignoscitur, puniatur. Testes autem qui fuerint nominati, dcc. Quod si non omnes, dcc. duo vestium, d c, Datum Laterani ij. Kal. Nouemb.