장음표시 사용
471쪽
quibus inquiritur inimici ; respondent, quod non diligunt illos: vel dilectὰ inimicos se asserunt eorumdem, aut etiam ante iuramentum id publice consitentur, nullas tament inimicitiarum causas pristabiles ostendenteo. Ad haeo autem .p riter respondemus,i nullum esse pio crimine super quo aliquarion loborat infamia , seu clamosa insinuatio non praecessit propter dicta huiusmodi puniendum quinin ὀ super hoc depositiones contra eum recipi non debere, cum in qu sitio se ii debeat solummodo saper illis de quibus' clamores aliqui praecesseiunt: nec ad petitionem eorum, qui libellum infimationis porrigunt in occulto procedendum esse ad inquisitionem super eontentis ibidem -criminibus faciendam,aut etiam adu rsus eos contra quos fit inquisitio fidem dictis adhibendam illorum, qui post iuramerum,uel ante,tacite vel expresse inimicos se asserunt eorumdem ; nisi forianante iuramentum in fraudem id facere pro sumantur. inaesistis praeterea, quid statui debeati, si nihil per certam scientiarn, sed tantum per famam, de eo tum qui fuerint inquisiti credulitatem iuratam con gerit inueniri; utrumne aliquis super eo crimine reputari debeat infam rus, de quoipiam duo vel tres aut plures dixerint infamatum, licet de ipso nihil frustriim in publiςo audiatur. Ad quod est nostra responsio, quod propter fimam fi deponentium credulitatem dumtaxat, non erit ad depositionis lemi nitam procedendurn sed infamato canonica pote itindici purgatio secum dum arhitri i dicantis, qui propter di paucorum eum infamatum reputare. nos debet, cuius apud bonos ερ graue laesi opinio non existit. Tu denique, fratςr Episcope, super teipso,& credito tibi grege taliter vigilare procures, tirpando Mitia, Si plantando virtutes, ut in nouissimo districti examinis die coram Iremendo iudice, qui reddet unicuique iuxta opera sita, dignam possis oddetera ae. Datum Lateran xiij.Kal Ian. Ponti N. Anno quintodecimo.
REIECTA APPELLATIONE CAUSAM PRO O DELEGA T.
M v J: Cea Drus ad nostram praesentiam dilectus filius Magister A. venerabilis si uis nostri . . . Notiiomenr Episcopi procurator, evir prouidus, te discretus proposuit coram nobis, Quod eum QP Olim causam, quae inter eumdem Episcopu ex parte una, & dii. fit. Capitulum Ecclesiae sancti Qui mini Nouiomen. Dioecesis super subiectione ipsius Ecclesi , quam idem Episeopus asserit Dicteesano sibi iure subesse, ac propter hqc ipsum Capitulum ad obediendum et ut Episcopo proprio in sentens s interdicti, dc alijs debere compelli, ex altera vertitur, lite prius in nostra praesentia cometata, vobistrater Episcope, de dii. fit. Abbas S. Vedasti Atrebat: n. ac Magastro Abolarum Tornacen. luxerimus committemdam. Vos quia pars Capituli iurisdictionem vestram eludere, ac cessumimpedire iudici j friuolis exceptionibus supercontestatione litis oppositis nitebatur,ipsus alitulum prquia contumacia int dicti sententiae subiecistis,i Qq
472쪽
eum ijdem temere violatim, petebat Episcopi procurator, ut faceremus ean-d:m firmiter obseruari, violatores ipsius Paena canonica percellentes, ut in eis paena eresceret in quibus creuisse contumaciam asserebat. Procurator autem eiusdem Capituli luem fuisse contestatam inscians ex aduerso respondit, quod eum tu frater Episcope, ac fili Abbas, se contudice tertio excusari te, exceptiones legitimaa pro sua parte propositas nolletis admittere, tanquam ab euidenti gravamine ad sedem suit Apostolicam pro ipso Capitulo appellatum. Vnde praedictam dicebat sententiam penitus nullam esse,nec etiam sententiae nometa habere mereri; cum praeter rationabilium exceptionum & legitimae appellationis obstaculum saerit promulgata, propter quod humiliter supplicabat eandem irritam nuntiari. Auditis igitur di intellectis ijs, dc alijs quae fuere proposta coram nobis, pronuntiauimus litem per procuratores partium alia vice propter idem negotium nostro conspectui pr sentatos fuisse legitime contestatam,& decernentes appellationem ad Sedem Apostolicam super hoc interpolitam ex parte supradicti Capituli non tenere, praefatam interdicti sententiam duxi mus approbandam, ipsius violationem nostrae reseruando censurae, si sorsan eam dictum Capitulum non seruauit i teque fili Magister H. subrogato loco
praenominati Magistri Scholarum, eandem causam vobis committimus te minandam per Apost. scrip. mandantes, quatenus ex parte Capituli supradicti, quod iuri pareat sussicienti cautione recepta, memoratam interdicti sententiam relaxetis, ta in alijs iuxta sermam prioris nostri mandati ratione pi uia procedentes, causam ipsam si de partium processerit voluntate, fine canonico terminetis. Alioquin eam sussicienter instructam ad nostram praesentiana remittatis, praefigentes partibus terminum competentem, quo nostro se conspectui repraesentent, iustam dante Domino sententiam receptum Quod si non omnes, &c. duo vestrum, ecc. vos denique, frater Episcope, & fili Abbas,&c. Datum Lateran. xiv. Kal. Ianuari j, Pont. N 4nno quintodecimo.
SENTENΤIAM sUPER LITE INTER CLvNIACEM ABBATEM ET MONACHos DE CARITATE EXEQUENDAM
V M 'lim g ndo , graues,deformes, & enormes iniuriae quas
Gaufridus tune Prior, id Conuentus Monasteri j de Caritate, dii fit. Cluniare n. Abbati dicebantur temere irrogasse, seriatim suissent expositae coram nobis, Nos eisdem in Apostolicis literis per Ordinem comprehensis Venerabilibus statribus nostris ... Trecen. & Melden. Episcopis, ac dii. fit. . Latiniacen. Abbati per ipsas dedimus lit-tpra: in praeceptis, ut ad locum ipsum personaliter accedentes, & inquirentes super ija plenius veritatem, si rem inuenirent taliter se habere, latam propter hoc in dictum G. depositionis ἱ regimine Prioratus sententiam aucto is m
473쪽
Apostoliea confirmantes , &appibantes nihil minax substitutionemnia:
Uvillelmo in ipsius loci Priorem , de damnationem sigillorum esti dem GraeConuentus per Dissi nitores Generalis pauli iactam; excommunicati is lanientiam in iamdictum G. a ius complices promuliatam ab ipsis saxHresiduique adlatist ictionem eondignam firmiter obseruare contradi res ouoslliabet aut rebelles, si te Monacbi, fures ericii seu laici essent peleensitan, Eeaclesiasticam appellatione postposita conipescendo. Cilniigitur ijdm iudices praedictum Monasterium acrisiamtyisahdatum Ἀpostolieum impleturi;
Monachi loci eiusdem, sicut nuper Heliasi Monaehus de Magister Guido pro curatores Chimacm. in nostro auditprini imitarunt, ipsis ianuas Monasterii quemadmodum Abbati Cluniaremiseerant, obserantes, eosdem id redi nuru latenus permiserunt i ipsi vero niandatumnostrum e equi eupientes; in Villa ipsius loci curauerunt super pispositis inquirere solicitὸ. veritatem: de cum plene constitissiet eisdempraefatoi Monachos ea quae de Uss nob s inseruara Deranr, dc grauiora etiam commisisse, dictam depositio is sententiam, ae subatitutionem Prioris, damnationem etia sigillorum, appellatione euiusdam, qu
1e pro Conuentus procuratore gerebat, reputata friuola confirmarunt, oia Communicationis sententiam in saepedictum G. ae eius eomplices promulgabiam praecipientes firmiter obseruaria sed pse diuina n hilominus ossieta eae brantibus, isdem indices attendentes, quia per districtionem eanonicam et mam emollire duritiam non valebant: harissimum in Christo fi qum nostri, Ph. Regem Franeorum illustrem per suas litteras roguierunt, ut nobilem vi urum Comitem Nivernen. qui dustos Monachos in huiusmodi fouere malitiai videbatur, ab ipsorum iniusto fauore compescens regali potentia, insolentiam comprimeret eorumdem. Cam ergo idem Rex praelato Comiti praecepisset ut substituto Priori temporalia faciens assignari, dictos Monachos in sua vhetius
malitia non foveret, ae idem mandatum differret regium adimpleis, Rex rei iustitiae ae seruore nostrae deuotionis accensus , contra dictum Comitem,cuius fulti potentia Monachi memorati latis auctoritate nostra sententiis temere ob. ulabant, praecepit exercitum congregati, cuius metu licet temporalia di
Priori per praefatum Comitem fuerint assignata, Monachi tamen in sua nihilo. minus contumacia pei silentes, tam ipsi Priori, quam Cluniaeen. Abbati de bitam exhibere obedientiam contradicunt. Unde nobis humilitet supplieatur ut ad rebellionem huius modi edomandam Apostolicam manum apponere diagnaremur. Pro Monachis vero de Laritate fuit a Ioanne de Nieolao Monaehis procuratoribus eorumdem ex aduerso responsum, quod iam dictis sentent is in eorum Ptiorem & ipsos, post appellationem ad nos legitime interpositam pro. mulgatis, Cluniaeen. nuntij praeuementes terminum, qui fuerat ad persequendam appellationem praefixus, nostras ad praefatos iudices litteras impetrai unt
multis expressis mendaciis, &suppresso quὀd ipsi Episcopi, nostro non opsciato mandato, quod in litteris continebatur eisdem, iamdudum auctoritate propria fuerant exequuti. Licet autem dicti Prior, de Monachi non solum suspectos haberent iudices memorator, verum etiam mam stos aduersarios reputarent , pro reuerentia tamen Apostolicae Sedis ipsos in Monasterio cum modearato numeros torum benigne ac deuote recipere voluerunt. Sed quia ipsis a
474쪽
pluribus fuerat nuntiatu, quod Abbas dc Monacbi Cluniacen . qui non parua multitudine stipati aduenerant, Monasterium per violentiam decreuerant occupare, ijdem volentς huiusmodi obviare periculo, praefatis iudicibus humiliter supplicarunt, di obtinuerunt ab eis, ut in eorum Ecclesia sancti Petri sita iuxta idem Monasterium conuenirent. Partibus igitur ibidem in eorum praesentia constitutis, Monachorum proposuit procurator, quod dicti iudices litterarum nostrarum auauitate procedere non debebant; quia si nobis reseratum fuisset eosdem , quod mandabamus in ipsis auctorite iam esse propria
executos, causam nullatenus commasissemus eisdem. Vnde cum impetrat ores
ipsarum tabem suppresses int veritatem, qua expressa iam dictas litteras ad ipsos
minime impetrassent,eis non erat auctoritate illarum ullatenus procedendum:
praesertim cum eiusdem Monasterij numij propter hoc dudum ad Sedem Apostolicam accessissent, opponens nihilominus alias exceptiones legitimas, ecmultiplices contra eos causas suspicionis allegans, ad quas probandas arbitros postulauit instanter, quibus contempto iure canonico pariter ,& ciuili,sibi penitus denegatis, nostram audientiam appellauit, personas id bona Monasteri j sepe dicti Apostolicae protectioni supponens. Sed ijdem nihilominus uno eodemque diis, ad receptionem, de pusticationem testium, deliberationem consilii, vi decisionem negoti j temere properantes, quod per Abbatem, di diffinitores praedictos factum extiterat pro suae voluntatis libito confirmarunt. Ad hec Apostolici mandati finibus non contenti cum Comitem supradictum ad op-. pressionem Monasteri j, utpote qui processus iniquitatem nouerat inculcatis precibus & praeceptis inducere nequiuissent, ad Regem se conuertere praedictum, & regiam puritatem circumuenire multipliciter praesumpserunt, suggerentes eidem veritati contraria, de ipsam quali ex parte nostra precibus onerantes , qui credens eosdem accensos zelo iustitiae lac instare, Comiti memorato praecepit, ut substituto IV . praedicta temporalia facet et assignari. Sed viris peritis, quorum consilium idem Cornes accedens Parisius solicite requisiuir, processum iudicum praedictorum extitisse iniquum concorditer respondentibus, eodemque Comite propter hoc mandatum regum exequi disserente, Rex ipsorum Iudicum, de Cluniacen. Abbatis suggestionibus iterum circumuentus contra Comitem saepedictum praecepit exercitum congregari; ec sic Comes vi, metuque compulsus ad Monasterium accessit cum Regio Marescalco circa mandatum Regis, quam propriam voluntatem & conscientiam expleturus. Monachi vero subito visa multitudine armatorum conterriti se vestibus Ecclesiasticis induerunt, & sie induti occurrerunt ad Monasterij portas, opponentes armatis imagines Crucifixi, & reuerendas sanctorum reliquias, ac ipsum Christi Corpus sanctissimum obtendentes, ac ex parte Dei se nostra probibentes eisdem , ne Monasterium Apostolicae protectioni suppositum pr sumerent violare. Qui licet primo facinus exhorruerint, postea tamen per alium competentiorem aditum calcata reuerentia irrumpentes, sacras Ecclesiae valvas ausu nefario confiegerunt, de insano tumultu singula perscrutantes, praefato assignauerunt granarium, cellarium, dormitorium, de ossicinas Monasterii uniuersas fratres loci eiusdem vix in oratorio claustri, quo stupefacti consu- gerant, relinquentes, ubi necessarijs noua eis inhumanitate subtractis,& prohi-
475쪽
bito ne quisquam ipsis audeat aliquid ministrare, in tantae sunt necessitatis articulo constituti, ut ad vitae sustentamentum non habeant, nisi quod quidam boni viri eisdem misericordia moti furtim porrigunt per senestras. Vnde nobis fuit ex parte ipsorum hulailiter supplicatum, ut tam graui calamitati, &cal mitoso grauamini secundum consuetam Apostolicae Sedis clementiam succur-x ς naremur. NO igitur ij , alijs partibus suere proposita plenius intellectis,quia manifeste cognouimus pridictos iudices perperam processisse;
cum, ut exceptiones alias taceamus, causam nullatenus comisissemus eisde, si nobis reuelatu fuisset, quod ea quae per ipsos exequedamadauimus auctoritate propria publice denuntiaueram per Dioeceses suas, & districte mandauerant obteruari. Unde occasione rescripti per talem subreptionem obtenti nequaquam procedere debuissent, quia etiam fines nostri excedentes mandati, brachii tecularis auxilium inuocarunt, dum eorum ad nos appellatione pendente partes super ipsorum processa in nostro auditorio litigabant. Cum etiam
grauiter possiet impediri Ecclesiastica utilitas, & libertas, si quolibet Iudice imperito forsan, aut etiam malitioso temere iaculante sententiam,Rex, seu quicumque alius princeps ad ecclesiastica bona manum extenderet, quasi eandem executioni sententiam mandaturus,ac etiam ex hoc graue posset inter sacerdotium atque regnum scandalum generari: quidquid ab eisdem iudicibus taliter tactam est, vel ab alijs per studium eorumdem, de fratrum nostrorum consilio Irritum decrevimus,oc inane. Verum quia per expressam consessionem Monachorum de Caritate nobis constitit euidenter Cluniacen. Abbatem possessionem initituendi, ac destituendi pro suae libito voluntatis in Monasterio de Caritate Priores, & corrigendi, ac ordinandi quae corrigenda, vel ordinanda vidi Llet per viginti annos, licet ipsi Monachi de Caritate eandem usurpatam afferant , habuisse, nos exigente iustitia sibi eiusdem possessionis commodum conis laruantes, tam destitutionem dicti G. a regimine.Prioratus, quam substitutionem praefati IV. de sigillorum damnationem iam dictam, excommunicationis quoque lententiam,quam in eundem G. & eius complices idem Abbas propter rebellionem huiusmodi promulgauit, auctoritate Apostolica duximus confirmandas. Ideoque monemus quatenus praemissas destitutionis,&institutionis ac damnationis sigillorum sententias facientes per censuram ecclesiasticam sublato appellationis obstaculo firmiter obseruari, ac thesaurum, priuilestia, libros, chartas, & uniuersa ecclesiastica ornamenta a quibuscumque alienata fuerant,vel subtracta Monasterio restitui memorato, dicto Abbati ex parte nostra firmiter iniungatis, ut possessionibus, &alijs quibus Monachi memorati perdictos Comitem, & Marescat cum, seu quoscumque alios spoliati fuerunt eorum Priori, ae ipsis plenarie restitutis, eisdem beneficium absolutionis im 'pendat, de paterna ipsos bemgnjinte pertractet, ac possessiones alienatas in enormem eiusdem Monasterij s sionem ad tu ,& proprietatem ipsius secundum formam in nostris litteris comprehensam, iuxta quod in nostra praesentia eius Monachi anno praeterito promiserunt studeat reuocare. Ceterum si dicti Prior, & Monachi de Caritate omnes, vel mali r, aut sanior pars eorum super libertate Monasterij sui de iure voluerint experiri: nos eos benigne cum requisiti fuerimus audiemus, sicut videbimus expedire. Taliter autem satagat ipse
476쪽
Abbas pacificare, ac reformare statum Monasteri j memorati conseruando ritiones, ec immunitates ipsius, ne nos propter eius negligentiam, aut insolen ti,m eompellamur de ipso Monasterio aliud ordinare. Quod si non omnes, Aee. duo vestrum, dce. Vos denique filij Abbates, dcc. Datum Lateran. xiv. Kal. Ianuari j Pont. N. Anno quintodecimo.
IN ECCLEsIA QUAM DOTAVERAT IUS PATRONATVs TMavor PRAEBENDARUM VERO COLLATIONEM DENEGAT.
Nobili Mulieri M. quondam ori Ph. Comitis Flandren.
T s precibus tuis fauorem praestare secundum Deum beneuolum intendamus, eas tamen quas repellit iustitia nox atamittere non debemus, cum eius socum, qui iustus est, &i stitiam diligit, licet immeriti teneamus in terris. Oblata quidem nobis ex tua parte petitio continebat, quod cum in qu dam loco tui dotali iij Nepa nomine, ad honorem Dei Ecclesiam fundare proponas, id de bonis tuis se plena manu dotare, quod Canonicis qui Deo ibidem pro tempore seruient, necessaria vitae non desint, ius patronatus, de Praebe datum collationem in ea tibi,ac successoribus tuis resertiari petebas. Quorum primum admittimus: secundum vero non duximus concedendum, cum tuae non expediat saluti concedi. Quia cum ex deuotione te asseras a Gmpssse propositum in loco praedicto Ecclcsiam construendi, acquires eo plus animae, quominus in ea corpori reseruabis.Vnde deuotionem tuam exhortamur in Domi-ro , quatenus illud perfieere studeas, quod ad tuam salutem, & Ecclesasti eam pertinere dignoscitur honestatem. Datum Lateran .ij. Nonas Ianuari, Ponti N. Anno quintodecimo.
ADMINIsTRATIONEM TEMPORALI vM INTERDICTAM INTERIM PERMITTIT.
ICET Venerabilis F. N. . . . Episcopus Cremon. Apostoli Sedis Legatus te ab administratione temporalium propter dilapidarionis suspicionem duxerit suspendendum ; quia tamen mandatum ipsius nondum ad te peruenisse proponitur, praetentium tibi auctoritate concedimus, ut donec super hoc mandatum recipias Episcopi memorati, dummodo non impedias quominus idem d te possit peruenire mandatum, Ecclesiae tuae negotia fideliter administres. Fraternitati tuae nihilominus iniungentes, quatenus contra Guertium, & qnostabet alios possessionum eiusdem Ecclesiae in uasores pro ipsarum defensione te opponasessicaciter, & prudenter. Τu denique stater Episcope super teipso, occ. Datum Laterant, vj. Idus Ianuarij, Ponti N. Anno xv.
477쪽
ONsTi Tu Tis in nostra praesentia dii. fit. Anselmo Abbate Samistae Mariae de Stanno Praemonstratensis Ordinis,procuratoreVenerabilis fratris nostri ... Virdunen. Episcopi ex parte Vna; N: Magistris H. & G. Canonicis Ecclesiae Virdunen. ex altera: pro, parte fuit Episcopi propositum coram nobis, quod cum causam quae inter eundem Episcopum super electione ipsius, & dictos Canonicos, ae
A. eorum consocium vertebatur, Uenerabili fratri nostro .... Melden. Episcopo, de suis contudicibus sub certa forma duxerimus committendam, ac coram eisdem iudicibus in negotio procederetur eodem i quibusdam viris religiosis interponentibus partes suas, ut ad honorem Dei, & utilitatem Ecelesiae Virdu-nen. inter eos posset concordia reformari bonorum virorum consilio habito. salua in omnibus Apostolicae sedis auctoritate,in Uenerabiles fratres nostros ... Cita aunen. Lingonen. & Trecen. Episcopos, ac dilectum filium . . Abbatem Trium Fontium copromiserint, iuramento interposito sub hac forma; videlicet quod ea q uae super illo negotio dicti Episcopi cum Abbate simul, de eoneor
diter usque ad festum purificationis statuerent, ipsae partes firmiter obseruarensita tam :n, si usque ad festum Pentecostes, quod illi decernerent impleretur,' alioquin liceret litigantibus ad causae munimeta reuerti. Episcopi vero,&Abbas iam dicti procedere noluerunt, quousque intellexerunt nostro speciali responsonos inpatientia sustinere, ut iuxta quod in eos fuerat a partibus compromissum, dummodo nihil penitus attentaretur contra Deum', & canonicas sancti nes in negotio procederent supradicto. Qui tandem concorditer decreuerunt, ut in Episcopatu Virdunen. Episcopus remaneret, ac Magistrum I. de Uitreio usque ad sellum Pente tostes in spiritualibus assumeret adiutorem; sed licet illum diligentissime requisitum Episcopus habere non possit, cum alium idoneum recipere sit paratus, petebat procurator eiusdem, ut quod praefati Episcopi cum Abbate decreuerant, dignaremur Apostolico munimine roborare Ad haec vero dicti Canonici responderunt, praescriptum copromissam minimo tenues e,quia sicut de famoso delicto,vel ea re de qua publicu est iudiciu eonstitutum, non est eundum ad arbitriu secundum legalia instituta: sic de in huiusmodi spiritualibus de iure non potuit in arbitros compromitti, qui minus idouneum, nec per dispensationis gratiam tolerare, nec amouere per rigorem iustitiae potuissent, cum ista i n talibus Sedes Apostolica sibi speciali ter reseruarit Allegabant praeterea, quod etiamsi compromisso tenuisset, cum tamen arbi trium infra Jiem praefixum latum non laetit. nec constituto tempore adimpletum , conditione non existente apposita, stare arbitrio minime tenebantur; praesertim cum fuerit, ut dicebant euidenter iniquum, eo quod cum in talento scientiae specialiter debeat Domino negotiari Praelatus, ac nimium patiatur lit
478쪽
tit robore firmitatis eum sub spe auxilij alieni, coadiutoris videlicet, in honore ac onere pastoralis ossici j tolerari, dc Deo fuit contrarium, & honestati Ee etesiasticae inimicum. Pro tellio quide socio adiecerunt, ipsum nec in arbitros compromisisse praedictos, nec ratum ipsorum arbitrium habuisse cuius ad mi nus nomine procuratores existentes ipsius, dura testium quae memoraci Meldensis Episcopus, dc sui contudices ad Sedem Apostolicam destinarant, publieari petebant, ut idem posset negotium in nostra praesentia terminari. Pars auteaduersa respondit, quod haec causa, licet spiritualis existeret, satis tamen canonice potuit per dictorum ordinationem decidi, quos non ut arbitros, sed pacis prouisores viris resigiosis mediantibus elegerunt, qui approbare poterant electionem, ac consecrationem Episcopi, cui nihil obuia bat de canonicis institu
tis, &etiam si forte minus idoneum inuenissent, tacite reprobare, mandantes
eidem sub debito praestiti iuramenti, ut cedendi licentiam a Sede Apostolica postularet. Diem quoque praedictorum ordinationi praefixum dicebat fuisse de Voluntate partium prorogatum, eo ipso quod suspendi processum negocij voluerunt, donec super eo Sedem Apostolicam ordinatores consuluere praefati, quod insta diem statutum fieri non valebat. Praesertim cum utraque pars etiam fost terminum instanter petierit a prouisoribus antedictis, ut ordinationis suae eneplacitum promulgarent. Ex eo autem, quod ordinatum ab illis do coadiutore praefato non fuit impletum tempore quo debuit adimpleri , proponebat 'idem procurator, nullum Episcopo praeiudicium generari, quod nec fuit in
mora, nec aliqua negligentia laborauit, dans operam iuxta posse, ut memoratum assumeret adiutorem. Vnde cum verissimile minime videatur, Ut partes ad
id quod suae possibilitatis fines excederet se intellexerint obligare, nec imputari debeat voluntas alterius, ei cui propria voluntas non defuit,quoad ipsum pro impleto debebat haberi, ad instar eius qui ea conditione institutus est heres, si dederit decem, quo dare parato, si accipere nolit cui iussus est soluere, habetur conditio pro impleta: nec per hoc quod ei prouisus est Coadiutor, insufficiens quoad scientiam esse probatur, sed eum propter imminentis temporis tempestitem, oporteat eum mundanis necessitatibus occupari, ac per hoc minus suis elat spiritualium solicitudinem exercere, quod per seipsum non poterar, utile videbatur & erat, ut per alium expediret. Cum & Apostolus Coad-ietorem suum a Terat fuisse Clementem, qui tamen ob hoc non praesumitur in
sufficiens ex itisse. Quare petebat Episcopi procurator imponi aduersae parti λlentii ,ne per contentiones huiusmodi fatigaretur diutius Ecclesia Uirdunen. Ad euius commodum, & quietem ut plene dissensiones, & iurgia sedarentur, quae tunc eidem Ecclesae imminebant, pars habuit utraque respectum tempore compromissi, sicut ab ipsis accepimus in nostra praesentia constitutis. Auditis igitur ijs, 5e abjs quae suere proposita coram nobis, scduximus prouidendum: ut vos, quibus in hac parte vices nostras committimus, inquiratis diligentissime veritatem, & si vobis constiterit, quod ex ea causa, & in eo casu prouisus suit eidem Episcopo Coadiutor, ex qua, & in quo dari debuit secudum Deum, dc eanonicas sanctiones, utpote si forte pro senectutis defectu, vel perturbatione temporis, ut dictum est, seu alio impedimento consimili praepeditus, sunscere non possit ad plenum laboribus ossicij pastoralis, & operam diligentem
479쪽
infra tempus statutum impendit, ut prouisum sibi assumeret adiutorem, ae tertius praedictorum Canonicorum consocius compromisit in prouisores praefatos, leu ratum habuerit, vel adhuc ratum velit habere, quod ordinatum est ab eisdem, adhibito ipsi Episcopo praedicto, Magistro I. vel alio viro idoneo loco suprascripti Magistri, ordinationem faciatis praedictam auctoritate Apostolicas imiter obseruari, contradictores per censuram Ecclesiiasticam appellatione postposita compescendo. Quod si per eundem stetit Episcopum, quo minus
coaccesserit ei deputatus adiutor, seu tertius praedictorum Canonicorum in prouisores non compromisit eosdem, nec ordinationem ipsorum ratam habuit, nec velit habere, cum eiusdem etiam nomine in eodem negotio sit processum, vos auditis,& examinatis depositionibus testium, quos supradicti Melden Episcopus, ic sui contudices receperunt, &intellectis hinc inde proposic 'habentes prae oculis solum Deum, causam fine canonico appellarione postposita terminetis. Ceterum si non ex ea causa , & in eo casu de Coadiutole fuit Episcopo memorato prouisum, ex qua, dc in quo secundum Deum, & instituta canonica de huit prouideri, ut si competentis litteraturae desectum cuius lassicientia specialiter exigitur in Ptaelato, vel aliud impedimentum canonicum idem Episcopus patitur, in quibus casibus,vel smilibus, etiam praedictis tacen tibus, de nostro procederemus officio contra ipsum, vos cum animal ccecum, vel claudum Deo non sit secundum legis testimonium offerendum, ipsum apri pellarione cessante ab eius sanctuario depellatis, facientes Ecclesae Virdunen. de pellana idonea per electionem eanonicam prouideri. Quod si non omnes, dee. duo vestrum, occ. Tu denique fili Abbas super teipso, de credito tibi grege liter vigilare procures, extirpando vitia, & plantando virtutes, ut in nouimimo districti examinis die coram tremendo iudice, qui reddet unicuique secundum opera sua, dignam possis reddere rationem. Datum Lateran. xiij. Kal. Ianauarq, Pont. N. Anno xv.
, o Magistro Maximo' taris nostro, re Ventura Thesauraris Vermen. Subdiac nostris, re Primiceris cyra M.
ENERABILIs F. N. . . . . Episcopus Cremonen. Apostolicae sedia Legatus olim Apostolatui nostro insinuare eurauit, quibusdam pu blicis scripsis nobis ad suae insinuationis affertione transmissis, quod idem inquistionem dudum a bonae memoriae G. Albanen. Aeeta super dilapidatione, Malijs, de quibus infamatus erat venerabilis Frater N. .: Episcopas Terui sinus inceptam iuxta commissae sibi legationis officium prosequutus, per idoneos testes didicerat manifeste, quod eum idem Episcopus Te ui sinam Ecclesiam octo millium Ze quadringentarum librarum oneratam deabito inqenisset, idem debitum ipsum plusquam totidem librarum millibus ampliarat,quamquam ... tria millia librarum ex alienatis possessionibus & eo lecta quam licit in Clericos habuisset; praeter tria librarum millia,quae de prouetibiis
480쪽
Episcopatus pereeperat annuatim, dc octingentas libras quas de quodam receperat molendino alienato,in enormem ipsius Ecclesiae laesionem. Propter quod idem Legatus ipsum habens de dilapidatione suspectum, eundem a temporalium administratione suspendit, quibusdam collationibus praebendarum, de institutionibus, quas in Terussina Ecclesia de filijs excommunicatora, de alijspei sonis minus idoneis eundem asserebat illicite attentasse, penitus irritatis. Unde nos eidem Legato nostris dedimus litteris in mandatis,ut ea quae prouidesuper suspensione ipsius Episcopi, de institutionum huiusnodi cassatione statuerat faciens firmiter obseruari, super alijs locum, & terminum assignaret eidem Episcopo eompetentem, in quotlibuta sibi copia defendendi diligenter audiret, quae coram ipso duceret proponenda, de quod canonicum esset nostra decerneret auctoritate suffultus. Si vero idem Episcopus ad nos forsan duceret
appellandum, ei terminum ad appellationem praefigeret prosequendam, totius negoti j seriem, de processum nobis fideliter rescripturus. Quod si appellatione emissam idem Episcopus infra terminum sibi praefixum persequi forte negligeret, idem Legatus in negotio ipso appellatioue remota procederer, praeuia ratione. Nuper autem idem Episcopus ad Apostolicam Sedem accedens in nostra proposuit praesentia constitutus, se ab eodem Legato fidisse multipliciter, de iniuste grauatum, quia cum super obiectis eidem plena fuisset inquistio per dictum Albanen. electum, per quam ipse Legatus s.ffcienter instrui potuisset, idem inimicorum eius instantiae plus debito acquiescens, ad inquisitim nem de nouo contra eundem Episcopum faciendam post appellationem ad nos legitime interpostam pro sua voluntate processit, personis ad eiusdem a cusationem ad millis, quibus super ijs de quibus coram ipso Legato infama, nitebantur eundem, impositum fuerat olim silentium per iudices a Sede Apostolica delesatos, & receptis nihilominus quibusdam ad testimonium contra eum merito suspectis eidem, dc alias iure a testimonio repellendis. Ipsa quoque inquisitio eodem absent; in ioco sibi si aspecto,Νt pote in quo erat inimicorum eius potentia, εc frequentis facta suit, incisiisitoribus in partem alteram adeo Oeclinantibus, ut dicta testium, quae pro ipso sacere videbantur, aut omnino noscriberent, aut scribentes mutatione aliqua deprauarent. Vnde nobis idem Episeopus humiliter supplicauit, ut ipsius Legati processum tanquam iniquum ne nitus reuocantes, negotium ipsum personis faspicione carentibus Guerticieius5e Eeele sit suae ut afferit persecutore notissimo, alis ire personis meritὁ
suspectu ei demiram a testimonio,quam accusatione,dissimatione,vel denuntiatione repullis, committere dignaremur. Quoniam igitur ab ipsiuis Epistoni iustis querelis, de precibus auditum auertere nec possumus, nec debemus, quos si eptae seruitutis ossiciu ebitores constituit uniuersis,mandamus quatenus
assignatis eide Episcopo loco, de termino c5petenti, de vocatis qui propter hoc fuerint euocandi,plenam ipsi Episcopo defendendi eopia tribuatis sic facientes exhiberi vobis inquisitiopem fictam perpositum Albanen. electiun, tam in sim, quam illam quam fieri fecit supradii vEpiscopus Cremonen. examina m perspicaciter, dc prudenter, dc quae sup praemissis,ti alijs, coram vobis pro 'p-sta fierint plenius intellectis ad canonicam sententiam proserendam si de ipsius Episcopi voluntate fuerit, remoto appellationis obstaculo, procedatis.