장음표시 사용
61쪽
188. de tempore. Interpella ergo hoc iudicem , ubi nudius tabellarias remtu bat , nullus ossicialis rem et . Et Salviam lib. 3. de gubernat. Dei : Quid autem alipd es cunctorum negotiantium vita , quam fraus , atqMe periurium ρευid aliud curialium, quam iniquitas P quid aliud licialium, quam calumnia Et idem lib. 3. ad eccles Catholici os talium, atque apparitorum gratiam is oremque mercatur . Alias iidem officia , qui & ossiciales dicuntur , Augustin.
e. tia sum . Inde officium annona ' , id est officialis praefecti annonae , in Luti. 1. de pigno. H. & incium tribunalis sacri dicuntur angeli Salviano, eod. b. 3. ad eccles. Catholicam ; & cavere apud ossicium , ni l aliud est , quam datis fideiussoribus invere apud incialem praesidis ,3 I. erem pro quo , Uri in ius vocand. Officialis autem est vicarius Episcopi in his quae pertinent ad forensem iurisdictionem episeopalam : is praeest iuri dicundo , & ordinariam iurisdictionem exercet: quamvis enim inspecto initio si iudex delegatus , tamen mandata semel iurisdictione , eam quas propriam & ordinariam exercet, &habetur pro iudice ordinario, habetque unum & idem tribunal cum Episcopo, ita ut ab eo non provocetur ad Episcopum, sed ad Metropolitanum s eap. a. ει ossis. ordin. in α Oificialis utpote vicarius Episcopi debet esse clericus , nee serendus eis laicus : Iaici enim areentur a iudiciis eeaesiasticis, maxime de rebus spiritualibus p eap. decernimcis , de hic. In synodo Chalcedonen. H. q. in seeunda vocatione Dioscori cum Dioscorus Alexandrinus Epistopus , de multis reus factus, iudicum , id est legatorum Principis , qui in concilio ad vant , prissentiam in iudicio requireret , Episcopi responderunt : κανονικων γὰρ
quaedam regularia Iratiamur, neque judices, neque aliquos atres latres interesse oportet . Unde in eap. 3. de eo uetuae damnatur consuetudo , quae in Pict viemi dueceii inoleverat, ut in iudieiis ecclesiasticis , audita utraque parte , exciperentur sententiae praesentium , sive litterati , sive illiterati essent : & hoe merito: m iudieiis enim o es populi non sunt audiendae , nec vocibus eo rum tredi oportet , quando aut noxium trimine absolvi, aut innocentem conia Eiusdem re demnari deiiderant, ut dicitur in Ldeturionum Ia. C. de pom. Apud Justin. Mar- scripti memi- tyr. apolos. a. ad. r. cap. 6ς. superest rescriptum Adriani , ut Christianinit Eulcta damnarentur eansa cognita pro tribunali, nou petitionibus , & vociferationibus lib. his. populi, ωι Gu πρὸ βήμα ι άποκρίνεθα, ε τὸ neu μόνον τι-πῶσιν, ἀά - αξιω- cap. 9. σεσιν , a. μό-tis βοῶs . Quandoque tamen milites damnati acclamatione miliatari; Tacit. I. annal. Stabant legiones pro concione disrictis gladiis , reus in fugestu per tribunum ostendebatur , F noeentem adclamaverant , pr.ecus datus tmeidabatur , re gaudebat eaedibus miles tamquam semia absolveret . Et in vita Ludov. P. Adclamatione porro militari pos urbem captam , Got sesinas Comes , hemque nulla Comes , nec non Mada elmus gallus dominicas ea te plexi
futit. Quae si jurisdictio ossicialisὶ nimirum is cognoscit de actionibus persona- . libus, civilibus , ti eriminalibus inter elericos,' nov. IV. 123. cap. 2 . clerici , de judic. cap. si diluenti, eap. sol asi, de for. emper. De actionibus in rem , sue de dominis , sive de possessione agatur, quaestio disceptatur
apud iudicem saecularem , etiam inter clericos s eap. ex transmisa, eod. tit. σου. causam quae, qui fit. sint legit. Augustin. Iib. de eccles. ω synag. init. Lege agatur , quia de possessume cententio est . Ossietalis , seu judex ecclesiasticus habet modicam coercitionem & castigationem virgarum , dummodo ad sanguinis effiasionem usque non.serviatur 9 cap. ἐn archiepiscopatu , de raptor. hoc poenae genere usos Episcopos testis Augustin. epist. I 9. al. I 33. num. 2. ad Marcellinum Comitem , de emendatione circumcellionum .' Sed virgarum verberibus emisi . Qui modus concitionis σ a magistris artium liberalium , σ
εb ipsi parentibus, o saepe etiam in judiciis sura ab Di vis adhiberi. Un
62쪽
de haustus eo. e reDmcelliones, Σ3. qu. 3. Episcopis ius animadvertendi per flagella eoncedit eoncit. Eliberitanum , ex Burchardo , can. Io. Decrevit sancta modus, ut Episcopi, ac ministri Discoporum pro eriminibus colonos f Hurarum virgis potesatem habeant . . Quod repetitum in cone. Suessionensi habito anno Christi 333. Flagrorum castigationem intra modum triginta & novem ictuum in iuniores clericos, Se eultodiae poenam ad tempus in majores distrinoiteoncit. Matisconens. I. can. 8. Quod se quicumque clericus hoc implere disul rit , si huior fuerit uno minus de quadraginta ietus accipiat o i certe honoratior trigιnta dierum inclusione miahetar: Et hujusmodi jam ante flagellandi modum non excessisse Casarium Arelatensem , eodem post tempus repetito , si atrocius delictum esset; auctor est Cyprianus in eius vita apud Surium, sub august. 27. Solebat vero sanctias vir id accurate observare , ut nemo ex illis , qui ipsi par
bant , sive servi illi essent, sie tumui, s pro culpa sua flagellandi essent .
ampliks triginta novem ictibus ferirentur: s quis vero in gravi culpa deprehemsus esset, permittebat quidem ut post dies paucos iterum vapularet , sed paucis tremesabaturque ecclesae praefectos , s quis juberet quempiam diutius flagellari , o ea verbera illi mortem afferrent , ut is homicidia reum se μὴ et . Iudex G-llesasileus etiam ius habet coercendi custodia temporali & jejunio ; eoncit. Turonens. can. 2o. Illi sero archipresbyteri , qui taltim cautelam supra juniores
suos habere noluerint , o non res habuerint sudis disringendi ab Episcopo suo
in cimitate retrudantur in cellam, ibique mense integro pauem eum aqua mam
ducena. Iure ei vili Episcopus habet ius conjiciendi in carceres, seu custodias ,
quas sustinianus decaneta vocat; nov. t 79. cap. 3. se dicta a Graeco δἐχatus, quod clerici his continerentur; qua ratione Suidas δακα, appellat, quasi δέκαν ruaedam sepulcra in agro Laconico , quod tyndaridas susceperint e non recte uiae. ea confundit cum diaconiis ecclesiarum , nee enim diaconium est eareer, seu custodia , sed secretarium , seu sacrarium ecclesiae , ex cone. Laodicens ean. II. ean. nou oportet 26. 23. dist. id est locus, ubi conveniebant clerici , mox
processuri ad sacra obeunda . Hodie iudex eces asticus non habet ius prehendendi , nisi adhibita manu regia , quia non habet territorium, sed nudam a
dientiam. Judex ecclesiasticus habet multae dictionem, quod & Pontifici maximo iuris suit temporibus idololatriae & superstitionis: noe pontificalis auctor, talis jure usus est P. Licinius Pontifex M. in G. Fabium flaminem Quirina- Iem ; Livius lib. 37. Imperia inhibita ultro citroque, o pignora capta , e intitii dicta, tribuni appellati, provocathm ad populum es p religis p Ibemtim vicit, ut dicto audiens est et flamen Pontifri, re multae ex iussu post ii remissi. Eodem jure usus & C. Servilius Pontifex M. in Dolabellam duumvirum ; idem Livius lib. o. De Rege fuerisculo se ficiendo in locum C. Cornelii
Dolabellae contentio inter C. Servilium Pont. Mox. fuit , re L. Cornelium D tabellam duumvirum navalem , quem ut inauguraret Pontifex mas seratu fesabdicare jubebat , recusantique ia facere , ob eam rem multa duumtam dicta a Pontifee. Eodem jure Crassus consul & Pont. Max. multam dixit Flacco eolia
Iegae. & stamini Martiali; M. Tullius Philipp. ii. 8. Crassus conful π Pontifex Maximus Flacco milegae flamini Martiali multam dixit , s a sacris discessset , quam miram populus remi ι ,τPontifici tamen flaminem parere iussit . Hoc exemplo iudex ecclesiasticus jus multam dicendi habuit , non solum in
cleriem, sed etiam in laicos certis casibus, ut ob fraudem commissam in oblationibus vel decimis ἔ Anastasius in can. statuimus, I 6. qu. I. Statuimus, ut s quis oblationes eccloae, vel decimas , qtias populus Zare debet , tenere contenderit , vel extra bastrismalem ecclesiam dare voluerit praeter confrientiam Discopi . . . Gannum no strum componat, communisue privetur. Bannum episcopalem vocat multam pecuniariam , quae infligebatur ab Episcopo: alius erat bannui dominicus seu regalis, qui erat do. solidorum & masor multa, ex capi; .
63쪽
Carct. M. lib. 3. eap. 67. lib. 4. cap. I. I. 22. & passim ex reis. Pistens. Ob iniuriam factam clericis Episcopus etiam laicis bannum episcopalem indicebat ;conci l. apud Theodonis Uillam: Si cuis stadiaconem caltimnatus fuerit, v neraverit, vel debilisaverit , o mu fuerit, quinque quadra e imas fine subditis anuis paeniteat, trecentos solidos eum sua compsitione, o episcopalibus hau eis componat. Idem ob sacrilegium ἔ Joannes VIII. in can. quisquis, 17. qu. t 4. Quisquis intentus fuerit reus facrile ii , Discopis , vel auaribus , his per sonis , ad ρνas querimonia sacrile ii isse pistinuerit , triginta libras examinati argenti purissimi componat. In Gallia invaluerat conluetudo , ut Episcopi de Comites, incestuosos vel decimas non solventes raptis uadiis, id est pignoribus, eoercerent , vel presbyteros ob leviores culpas , se pecuniam inter te dividerent, quod vetuit synod. Cabillonensis II. can. 18. Diei iam es nobis, qtita in quibusdam locis Discopi Comites ab incestiuis, ab his, qui decimas nondaut , Wadios accipi aut, re a res,teris pro quibusdam negligentiis, re inter se pecuniam dividant, quod penitus abolendum decrevi s . Hodieque iudex ecclesiasticus clericos ob reatum multandi ius habet, sed multam suis usibus aut mensae epileopali addicere non potest, quia ecclesia sit zum non habet , alioquin ab abusu provocatur. Oiscialis vero , vel alius iudex ecclesiallicus , non potest exigere sportulas more iudicum saecularium I eap. eum ab timui, de vii. CT H-
aes. cIσtc. concit. Tarraconens can. Io. Obsemandum quoque decrevimus, usquis sacerdotum , vel clericorum, more faeculartam iudicum , pro impensis patrociniis munera audeat accipere ἰ can. observandum , i 3. qu. 2. & Concit. Verisnens. can. 25. Ut ntillus Episcopus , nee abbas , nee laicus propter jusitiam fmetendam sportulas mutradiciar accipiat , quia ubi dona intercurrunt , jusilia e matur. Bene de sapienter canones, nec enim iudices ecclesiasticos decet lacram
iurisdictionem scenerari : idcirco nundinarios sui temporis officialium quaelius dannavit Petrus Blesensis, epist. 23. infitium ossicialium hodie es, jura consum
dere , fuscitare lites , trausastiones rescindo , inne iere dilationes , supprim, veritatem, ponere mendac um , quaestum seaui , aequitatem vendere, inhiare exsisHionibus , versutias e cinnare . Foedam inter Episeopos , & eorum officiales praedae societatem subnotat Io. Sarisberiensis Policrati e. lib. I. cap. I 6. Et quiadem nescio quomodo intam se poenam omnem evadant , qui exercitat onem totius
eoLmnio quaestus , sἷi ad minus besem vendicant , uam ad folirim assem usurpabant Iibi, aut o multum trientem dumtaxat archidiaconis, o aliis os italibus.
D scopus proprius dispensator rerum ecclesia. Ex emedia Chalcedonens eo Liuius arcanomus in Iinstitis ecclesiis episcopalibus . Osscium o poteylas
INTER adiutores & administros Episcopi Ioeandus est & oeconomus , id
est dispensator rerum ecclesiae: is enim est vicarius Episcopi in temporalibus : ab initio Episcopus res & hona ecclesiae per se administrabat , ut patet
Io. qu. l. hoc iure collectae , id est aera, quae quisque conserebat, deponebantur apud Episcopum , quae is pupillis , viduis , peregrinis , & aliis egentibus erogabat; Iullin. Μartyr. apolog. a al. I. cap. 67. ) όι ἐ-ρῆ-ς uti βου
64쪽
locupletiores sunt , σ volunt , pro arbitrio quisque suo quod visum es e tria luunt , o quod ita collieitur apud anti tem deponitur, atque ille turi opittiuis tuν pupillis σ viduis, σ his qui propter morbum, aut aliquam aliam causam egent, quique in vinculis funi, o peregre ahenientibus hospitibus , ct iu δε- ma indigentium is omniam curator es . Quare Zeno distractis praediis pecuniae dispentationem reliquit Alexandro Antiocheno Episcopo ali θέιν ωμία , ut dia vino quaestori, ait Theodorit. in Philotheo , cap. in . Nec solum oblationes Gdelium , sed etiam ex quo eeclesia dotem suam habuit, id est decimas & praedia, decimas & reditus praediorum in sua potestate habuit Episcopus, ita ut ex
his quatuor partes fierent, quarum unam tibi seponeret, secundam clero , Ierucam pauperibus , quartam fabricae impenderet; can. videmes , I 2. quis I. can. vobis, cau. IVI terana, I a. qu. 2. Denique dos ecclesiae omnino fuit in potest te Episcopi, nullo jure landatori manente in ejus dispensatione 9 can. se qui dam , cau. decretum, cam noverint, Io. qu. r. unde & in limine sundationis eonditor ecclesiae debet obsequium offerre Episcopo , per donationem, id est traditionem chartulae, eonfirmatum ex concit. Mormat. can. 4. Ab initio, inquam,
Episcopus ipse fuit oeconomus ti dispensator rerum ecclesiae , ti eo nomine commendantur Paulinus Nolanus, & Hilarius Arelatensis Episcopi, quod suis lacultatibus iparsis in pauperes , res ecclesae studiose curarint; Prosper lib. 2. devit. contemplativa , cap. o. Denique sanctas Paulinus , ut ini melius nostis , ingentia praedia , qua fuerunt Da , .udita pauperibus emeavit: sed cum factus Episcopus esset non conte sit ecclesia faeciliato. sed fidelissime dispensυit. Et mox Quia sanctus Hilarius y nonne re ipse omnia bona sua, aut pareutibus
reliquit , aut vendita pauperibus erogaυit ρ is tameu cum merito perfeci iovis suae fieret ecclesi Arelateusis Difretus, quae illa tuis habebat eccle is , non solum pGJedit , sed etiam acceptis fdelium numerosis hereditatibus amyliavit. Episcopus habebat plenam & liberam administrationem rerum ecclesiasticarum, neque rationes reddere tenebatur, ei enim credita est adminili ratio rerum ecclesiae, ut eam exerceat quasi Deo intuente , ως Θεοῦ ἐφορωσσι , ait praedictus eam Apsol. t 3 . non redditurus rationem hominibus, sed Deo, quem semper prae oculis Be judicem & testem habiturus esse intelligitur: & abiurdum visum rationesi ei pecuniariae ab eo exigere , cui credita est cura animarum hominum, quae longe pretiosiores sunt . Et hae ipsa ratione Episcopum , ἄλογον , bc a reddendis rationibus liberum esse voluit Clemens , lib. a. cap. t 33. ἐχει γὰρ λογιοί- κυριον Oιόν d habet enim ratiocinatorem Deum . Episcopus tamen ita rerum ecclesasticarum potestatem habebat, ut eas dispensaret in usus congruos sui di clericorum, pauperumque: quod si eas converteret in rem suam, vel in cognatos erogaret, de nis cogebatur rationes reddere synodo provincialis L comcit. Aut Ocheu. ean. 23. quia Episcopus rebus ecclesiasticis uti debet , non ut dominus, sed ut procurator & dispensator ; August. epist. t 3 o. al. I 83. ad Boni lac. Comitem , cap. 9. Si autem privatim , quae uobis suifrian , possid mus, non illa nostra sunt, sed pauperum, quorum pro rationem quodammodo L rimus, nec proprietatem uobis distirpatioue damnabili vindieamus. Et idem epist. 223. al. 126. num. 9. ad ' Albinum I Deus testis es , sam emuem rorum eccleffitcarum nocurationem, quartim tria mur amare dominatum,
pter fervitutem , quam debeo raritati fratrum ρο timorι mi , tolerare me, non amare , ita ut ea , si salis licio postim , carere demerem .GAc Episcopus res ecclesiae attingere debet . non ut proprias , sed ut commendatas , id est depositas ; eoneil. Cabillonens. II. can. 6. Res eccle AE , qui-hra Episcopi utι debent non ut propriis , sed ut eommendatis uti debem ,
65쪽
meris fum peccatorum , patrimonia pauperum , stipendia fratrum ti eommune G Deutium : ideoque electus, ante consecrationem rerum suarum descriptionem , id est inventarium , conficere solebat, ne post episcopatum quaesita , ecclesiae subducerentur I can. de Syra fana, 28. dis. Sed ingravescente onere episeop tus , aucto numero fidelium, & centia sacrarum facultatum, ne Episcopi a r rum spiritualium cura, temporalium studio, avocarentur , vel ne omina essent in potestate Episcopi absque arbitro , vel quia ipsi Episcopi res administrabant per laicos , ut onus Ievarent, placuit in synodo Chalcedonensi, eam 1 s. ut λ-guli Epistopi creonomum sibi constituerent de proprio et ero , ne sns testim nio esset pubernatio rerum ecclesiallicarum ἰ can. quia m quιbMsdam , M. dist. co. quoniam is quibusdam , I 6. σου. 7. ordinatio oeconomi pertinebat a. Epiis scopum , etiam ante Chalcedonensem synodum, ut liquet ex Io. actione ejus dem synodι , in qua Ibas Episcopus Edessenus spopondisse memoratur, quod res & reditus eesesue suae iuxta ritum Antiochenae deinceps gubernarentur per oeconomos ab eo de elem ordinatos; idemque eomprobatur actione ejusdem Onias, in qua conquestus est Athanasus Perrhenorum Episeopus , se a quibusdam clericis pulsum episcopatu, & oeconomos reciesiae ab eisdem propria auctoritate constitutos, eiectis prioribus: & forte hac occasone editus est eamn hujusce onodi, de ordinandis per Episcopum oeconomis : & eum imperfecta lex esset, & in eam committentes non coerceret , accessit can. II. 13noae. Nican. II. ut si Episcopus neglexerit sibi assumere oeconomum , ius eligendi devolvatur ad Metropolitanum,' ean. eum simus , 9. qu. 3. Sed ex consuetus ne oeconomum Constantinopolitanae Selesae moris fuit designari ab Augusto , ante Isaaeium Comnenum , qui primus potestatem illam , se ius omne Patri inhae refudit , ranar. in ejus vit. cap. q. Mέχρι οὐ μεγαλη oi να-
Imperatore designari soleret, utrumque id munus Patriarchae potestati subire t mmota publica auctoritate . Ex synodo Chalcedonensi oeconomus fuit eligendus aeelero, non ex laicis: quod confirmatum in e UL Hi alens. I i. ean. 9. adi E a ratione , quod non deceat laicum esse vicarium Episcopi , & saeculares in ecclesia iudicare ; can. in t mna , I 6. qu. 7. Idemque placuit Gregorio I. ne Oeeonomi ecclesiae adsumantur ex lateis , sed ex elericis tantum , alia ratione
quod hi, ut subditi, facilius erei possint ad rationes reddendas , & s suspectivis fuerint removeri , vel coerceri ean. indicatum , 89. dis. Et Episcopi ut
plurimum elericis us sunt in oeconomatu ecclesiae ; in breviario Liberati , cap. 23. memoratur Pisius diaconus , & oeconomus ecclesiae Alexandrinae, sub Pau- Io Episcopo; 8e in os i . cone. Chaleta. Fronto presbyter, & exoeconomus. Et ideo ceconomus tamquam unus ex canone , id est ex ordine elericali , per pecuniam ordinari vetatur, eiusdem onia. Chalced. ean. a. eo. si quis Epi-fωρus , I. qu. I. cujus veluti commentarius est ean. Salvator , I. qu. 3. o conomus non prius attingit res ecclesiasticas , quam juramentum fidelitatis praestiterit apud Episcopum, ut colligitur a eontrario ex decreto Urbani II. quo Episeopus non potest exigere iuramentum fidelitatis a clericis suis , nisi quid rerum ecclesiasticarum dispensatio commissa fuerit ; can. iat. 22. qu. t s. est nullus, de jure1Wana & hoe nomine archidiaconum , tamquam dispensatorem
sacri auarii, fidelitatem iurasse Epileopo, insinuat Fulberi. epis. 34. cum Ly- sardi archidiaconi Parisiensi; in suum Episeopum se iactantis , perfidiam exaggerans: Quid dicemus, inquit , de faramenιo fidelitatis, quod ita contaminat , Mi Discopo suo non reiae , nee verbo, nee opere fidelis existat λ Et Honorius III. in cap. gravem, de excess. praelat. archidiaconum Amulanensem per iudieri datos ab ecclesia in perpetuum abscindi vult, si appareat eum contra fidem
66쪽
homatii praestati, ae debitam reverentiam Episeopum suum esse dominum neganse. Ossietum ereonomi est res Gelesiae gubemare ἰ I. jubemus 24. C. da n. e HU Res Melesiae & eius reditus administrabat magnus oeconomus Constantianopolit. auctye Cadmo . Eiusdem est annonas praebere clericis , & quod superest erogare in pauperes p -υ. JU. 3. eap. χ. unde oeconomus ecclesiae dispena sator pauperum vocatur , l. omnes qui, 3. Me nihilominus, C. de Dis. σchris. Et Isidoruet Pelusiota, lib. r. epis. t 269. Maronem oeconomum Ges set Petuliense notat de furacitate bonorum pauperum , & ossicii eum admonet,
νψιν . ineo mus enim hinc dictus es , quod paveribus , qua tuorum sunt. tribuat . Ad eundem pertinet actiones ecclesiasticas movere , & exeipere ; ceum clericis, d. ι. omnes qui , j. proema eum in provinciis, ε. εω HLE minus, C. de Dise. Herie. που. IV. I 23. ωρ. a. cap. Imperatorum , da
rament. ealumn. ωρ. 2. de eveli. monach. Et oeconomus in iudicio eonvenistus non satisdat iudieatum solvi, immo & elerici lite pulsati non alium dant fideius larem , quam ipsum oeconomum y d. l. eum clericis, ε. I. ρο d. g. ρω-
terea I. amnes ροῶ. Defuncto, vel deposito Episeopo, oeconomi est invent rium rerum ecclesiae conficere, ut futuro successori incolumes conserventur ;
can. caritatem, IE. qu. a. . oeconomus tamen non potest res ecclesiae alienare.
nisi certis ex eausis, & his casibus non licet eas emere per se, vel per i terpositam personam I d. l. iubemus , o auris. quibuscumque , C. de n. ε eles Sicut vero oeconomus ecclesiae ordinatur ab Epileopo, ita & eidem ratio nes actus sui reddere tenetur r & hoe est quod ait synoda Chalced. d. ean. 26.
oeconomum de re administrare res ecclesiasticas , -- γνωμα σοῦ ἰδιου Ε πι-
σου , da fementia fui Episcopi. me satis mirari vales Gregorii Natianeteni fiduciam aut contemptum rerum temporalium , de quo scribit Gregori presbyter eius vitae auctor, num. 3o. , quod rerum de redituum ecclesiasticorum rati nes a iuratoribuq ecclesiae non repetiit, cauponum id verius, quam ecclesiasti- eorum , opus esse inquiens, praefectorum, non Episcoporum , κα-ηλικων μῶ ν,δ ἐκ--ωπικων ἀνδρῶν τό ἔργν ἀ m υπολαβὼν , κ, άρχόντων , A. Eπισκόπων .
Olim assumebatur e ciero, postea ex lateis. Vice misti insolescentes coerciti. PR E T E R rixonomum , Episeopus & vlaedominum sbi eonstituere debet, quo adiutore & administro utatur , ut Paschasium Episcopum vie ominum sibi habere voluit Gregor. I. in ean. volumus, M. dist. Volumus, ut se ter nosteν Paschasus iacerimi m sibi ordines , o majorem domus, quaten pust vel hospitibus superaeuientibus , vel eausiis quae eveniant , idoneus m p ratus exsere. Uic ominus, vel vie omnus, est vicarius Episcopi in temporalibus ; eapitul. Carol. M. lib. 3. eap. 26. Μavdet Comes ini Discopo , wι abbati, vel vicerim , vel illi quieum ue loeam Ερ ρροὶ , -ι abbatis teuuerit, aer ei reddat reum. Sie dictus , quod vices gerat Eiseopi , qui honoris ergo diacitur domnus, ut eum ei per diaconum occinitur , jυbe domne benedicere, Gallis Udame . ossicium vilaeaomini est res episeopatis tueri & defendere: hae de lausa Carolus Calvus mandanti Adriano Pontis ut Genebaldus Laudunensis Episcopus Romam dirigeretur de obiectis se purgaturus, 3e interim res episcopatus in Regis potestate consisterent, reseripsi per eam quae extat inter Hincmari epistolas , quae a Iacobo Sirmondo editae lunt , regium non esse Re Tom. IX. F
67쪽
aes esse iacedominos Episcoporum , quia Reges Framorum ex regio gemere nar; ,κon seisi Ortim vicedomini , Ied terra domi. hahi euus fuimκs computati . Viasidominus inulta sane communia habuit cum oeconomo, ut in qui bindam ec-esesiis suit curator xenodochii, & dispentator pauperum , ut in Brementi; A da mus Bremens. lib. q. cap. 22. Et tunc quidem υieedominus noster, cluase Melis dispensitis o prudens , ad cujussiendas pauperum eleem Fuas deputabatur. Hoc tamen dispar vicedominus ab oeconomo , quod oeconomi proprium fuit gubernare rem praediariam , dc reditus ecclesiasticos percipere & dispen Iare t vi-cedomini vero fuit regere & ordinare domum Episcopi Gregor. I. in eam diaconum, e M. diu. Sy. Vicedominum enim eum constituimus , cujus arbitrio episcopiam commismus disponentam. Unde &.idem Pontifex in d. eau. volumus, vicedominum maiorem domus appellat : quo sensu haud dubie Di edericus Comes , major domus ecclesiae Trevirentis vocatur ἱ Lambertus Scasnaburg. lib. de reb. gest. German. Erat tum temporis major domus ecclesiae Trevirorum Dio. derictis Comes . Inde vicedominus erat praepositus ossicialibus & minit tris Episeopi : hoc iure , capto ab hostibus Episcopo Argentinensi, vi cedomitius ossiciales Episcopi fidei be obsequii erga dominum iuramento eos obstrinxit ; Albertus Argentinens. de Mit. Bertoldi Episc. Argentinens. RMola us autem de Audehehub , vice minus Di ορι, erasino captivitatis incerit ab ossciatis Di- sevi , o munitio uibtis , quod sibi parerem tempore captivitatis recipere iuramenia . Vicedominus denique lamniam rerum episcopii tenebat poet Episcopum ;Sigeberti in chron. ad ann. 37. Theopulus vice riminus tam prudenter o ariliter fecundas pertes ecclesiasicae dispensatiouis sub Episcopo agebat , ut mortuo Episcopo omulum cire dignus episcopatu ege acclamaretur . Et hac imitatione pra secturam domus a ulta , seu palatii, vicedominatum , & summam rerum vocat idem Adamus d. libr. q. cap. 24. Metropolitantis tandem pes triennium expcidionis fuae voti m os Uectus , in pristuum gradum curia restitutus est; mox e succedeutibus prosperis , fummam rerum , quod est viceriminatum , iam septiee confut m ruit . Et praefectos provinciales Angli vice minos vocitarunt; Innulinus in chronte. Croylaud. ex charta Beorredi Regis Merciorum : On-frmo praedicto mcuserio de dono Normanni qtioudam vicerimini in Stiti m duas
erretieatas terrae. Et idem ex charta Auredi Regis o Praefectos vero provincia-rtim , qui antea et inedomini, in dus escia divisit . Nec modo vi cedominus rem oeconomi eam Episcopi curabat ; sed etiam res publicas, puta legationes , si
quando opus esset pro Episcopo obibat, ut Arderadum vicedominum Cenoman-nentem, una cum Flodegario archidiacono , legatum missum a Bertigrano suo Episcopo ad Benedictum abbatem, iam ex is evaldo observatum . Nec nouvicedominus temporalem sive se alem iurisdictionem Episcopi nomine exemcebat; capitul. Carol. M. lib. cap. I l . De ad catis, vicerim tuis , vicariis , eentenariis praetis , ut tollantur, o tales eliguntur , quales o sei aut σvelint juse causas discernere, o terminare. Et aliud capitular. lib. I. cap. IZ
Eι si judex publicus femum ecclesae oper furio non prQumentem , sis audientia viradomini, aut archidiaconi , aut detinere , aut inuriare praesumpserit, a no imetro ab ecclisiae limine arceatur . Laudunensis vicedomini judicium in m lierem ob homicidium narrat Sigeberi. in chron. ad ann. I 94. Quo audito p rentes hominis occis properantes nunciaverunt v cessi mino Iaudunens , jώbente cedomino vocata mulier venit, ct otialiter homiram occidisset nequequam e lavit ; iudicatum es ititur eam senisus debere edincremari . Hac occasone so te in vicedominum Sabinensem super causa de iure patronaxus compromissum legitur in east. examinata , de 'udici ρο cap. examinata , de confirm. Mιil. quod is iurisdictionis expers non esset . Vicedominus pariter , atque ceconomus,
ordinabatur ab Episcopo ; sed si Episcopus moras nectet et in eo eligendo , e lectio devolvebatur ad clerum s d. can. istamus . Aque & vi cedominus eli
68쪽
dus erat e et ero , non ex lateis, id qne tarn qnam unus ex clericis per peeuniam ordinari prohibebatur ἔ eau. Salvator, I. γ. O .cap. eo alere , de β-mou. Et Protasum Aquensem Episcopum ante episcopatum curam vicetamini sessisse, in Arelatenti ecclesia , auctor eit Gregor. I. lib. I. eri l. 33. ad eundem. Sed labente aevo, ecclesia opibus ti latifundiis aucta , laici passim ut quaestuosum ambiere vicedoininatum episcoporum, ut Diedericum Comitem Maro rem, id eli vieedominum , Trevirens em tactum iam prirnotatum. Temporibus Coa radi Salici , Ludovicus e nomine Barbatus, Giselae Augustiae gratia per Bardonem Arehiepiscopum Moguntinum vicia minus Thuringiae conititutus; aut re Paulo Langio in thron re Citi ruens . In Gallia iam a multis saeculis noti sunt id genus vietaomini saeculares , ut Camorensis, Ambianensis, Cenomanianensis , & Remensis , & lueuientis ab Episcopis beneficiis ditati. Stephanus , dum in saeculari militia versaretur, vicedominuς Carnotensis, inde abbas S. Ioanniς de Ualle, ae demum Patriarcha Hierosolymitanus laudatur, Guill . Tyrio lib. t 3. cap. 23. Cui substiturus es vir quidam secundum earnem nobilis , sed vita O' moribus muIto nobilior , Stest anus nomine , abbas S. Ioannis de taliatis , oui lorus in ti e Camoteusi habetur e hie ejusdem civitatis ante muυersi nem suam , tu equori ordine , o hab tu fuerat vire ominus , m. Inter haec tamen tempora meminit Petrus Cellensis, lib. s. epist. 3. Hildoini vi cedomini& ononiel sanctae Mariae R emensi; . Et ut sanctiores res sequiore usu eorurumpuntur , vicedomini in solatium Episcoporum instituti , eis oppido grave & ecclesiae damnoli extiterunt. Idcirco inllaurati canones, ut Epitcopi probos& id rex Uieedominos sibi haberent ; Concit. Mogunt in. ean. so. uibus igntur Episcopis, abbatibus, cuilioque clero continuo praecipimus, viceriminos, prapotor , adorator, si is defenserer bomis habere , mn malos , non crudeles , mori cupidos, non periume, nou sal tatis amσn es , fed De zm t mentes , ct in emuibus justitiam Hiieeuter. Et eone Remens. ean. 2 . Ut praepositi vi cedom ni seciandum retulas vel ea uer eo si autur, qum canones sua in capitula transfudit Carolus M. & ne effema carerent, missos direxit per universas provincias ditionis suae , quo inter alia ea verent , ut Episcopi bonos & idoneos vicedominos & advocatos haberent ; auctore Flodoard. lib. 2. Rem. his. cap.r8. Nee dum vicedomini ad debitum obseqnium rediere , aut saltem non diu memores disciplinae, in bonis ecclesae iit ante grassati sunt, eamque noviς ceniasibus, velut proprios villicos, &'eolonos, attrivere r qua de re tandem damnati decreto Lucii III. eap. praeterea 23. de --. yatronat. Praesenti derecto statui-m Vs , ως , siue ad cari, si e patraui, vel vicedomini , sve eusMes , vel sua dias habeu es , seu quocumque alio nomiis censeaettur, a gravamiuibus eccles rum resare, ni bisque in ipsis praeter antiquos ρο moderatos redditus a Iocorum Di opis iustitutos exigere .
.tadisus , seu defensor erelisa . Eius potesar. Defensores et sebam. e. elem pre' opum . Iniquioribus temporibus ab Imperatore postulati . Defensores p trimonιi T. Petr3 . IN recensione adiutorum Episcoporum non praetermittendi defensores, qui Cri eis tam dieuntur ; non modo enim Episcopis necesse fuit oeconomos constituere , qui res & praedia ecclesiae administrarent , sed ne inanis esset ratio teconomarias, eadem cura dignum eie visum est defensores ecclesiasticos ereare,
qui ecclesiam , & res ejus, & plebem sibi creditam a potentiorum injuriis tue-
69쪽
rentur. Hoe consilio defensores, seu ecdici ab Episcopis ordinati , hique exelericis assumpti sunt, vel certe ejusdem iuris suere quo sacri ordinis viri , &ecesesiastici magistratus : quare in concit. Chalcedmens. eo. 2. Uetitum , ne defensores , non secus ac clerici, per pecuniam ordinarentur ; cau. si quis Discopus, I. ρα. I. caa. sal tor, I. qu. 3. quod conititutione Iulliniani com- prohatum s l. omnem 42. g. praeterea 9. C. de Dis. σ clericis , de aliis locis . Defensorum ordo refertur inter minores ordines eccle iasticos ; Gelast epiti. t. ad Episc. Lucaniae: Mouactus vero nomitius , si morum tonsate fulcitur , utinuo lectior , vel notarius . aur certe defensi r esse iuς, pos tres menses exi-pat ara thus , cau. monachus , t 77. dis. Nonnumquam ramen ex ordine presbyterorum defensores legebantur. Iuliani defensoris presbyteri meminit Grea sorius Turonens. de vita patr. cap. 7. apud Surium .' Nam cum Iulianus deis yensor presbyter a qua . tam in v correptus graviter eνuciaretur . Et si quando defensores ecclesiae ex laicis assumebantur , erant plerumque sui aspirarent ad sacros ordines, ad quo3 tamen promoveri non potuere . nisi iervatis interliitiis;
Zosimuς epist. i. ad Isychium : Deseus es etiam milesiae , qui ex laicis funt , supradicta observatione teneantur , eau. in singulis , eas. 77. dist. Huiusmodi defensorum munus fuit ecclesiam , dc clerum , plebemque ab iniuriis , dc vi
potentiorum tueri: monachos in urbem confluentes,& passim turbas cientes eiicere , & compellere, ut ad sua redirent ἰ concit. Chalced. eam 13. decreto Pelagii, cau. t quidam monachi , ran. Probinum , t 6. qu. I. eorumdem fuit iudieare de causis libertatum, nee non de causis tenuiorum, qui injuriiς assiciebantur a potentioribus: ut & de causis eorum, qui praesidii causa confugerant
ad ecclesiam; ut docet Baliam. in ean. 73. Duod. Carthas. O in respons tit. de chartopblae. protecdico . Consuetudo etiam irrepserat , ut testamenta insinuarentur apud defensores ecclesie: sed hoc vetitum constit. Julfiniani ; quia turpe est clericis, si peritos se velint ostendere rerum forensum s l. repetita 41. C. de Epist. o cleris. I. confulta 23. C. de testament. quae ratio etiam insinuat quod modo dictum , defensores lectos ex ordine elericorum . Verum quia inermis, Be episcopali auctoritate tantum septa defensorum potestat , non
Latis valebat ad com pescendam maiorum tyrannidem , placuit in concit. Cari' M. V. can. 9. ut defensores ecclesiarum ab ipso Imperatore peterentur ; ean. ab
'eratoribus, 23. qu. 3. quo securior esset ecclesia , principali simul ti pontificiae tutelae commendata : & ne per imperitiam iuris & legum defensorum
ossicium enervaretur, in concit. Mile tam II. can. I 6. additum est, ut ab
Augusto peterentur periti defensores scholastici , id est advocati sorenses, qui
in actu essent vel in ossicio defensonis caularum ecclesiasticarum , more face dolum, & haberent facultatem pro negotiis ecclesiarum , quoties neceila esset, ingredi secretaria iudicum . De hoe genere defensorum meminit Possidius vitae Augustin. cap. ra. De qua re, ne Pacis ecciuiae amplius impediretur profect-s ,
defensor ecclesae inter letes non siluit. Aliud fuit genus defensorum ecclesiali i- eorum , qui erant missi pontificii patrimonii S. Petri in Sicilia , Conica , &aliis regionibus curandi causa , & sabebam curationem conjunctam cum jurisdictione in elericos; ut liquet ex Gregorio lib. i. mis. r. lib. 9. vis. 32. can. valde nece sarium, 9 . dis. can. pervenit, t II. ρκ. I. & aliis locis.
70쪽
Episto, propriam munus est docere verbum mi. Conriones M ta e fauestu ,1 dominio μιusmum die . Auditorum plausis oe acclamationes ιu eourionibusdscripto excepta ab auditoribus concioras . Presbyteris quando per Isum praedia eam . Monacti. interdicti praedicationis incis . Ecclesamu a utor Episcopi ii
IN eadem linea adiutorum Epi,coporum eensetur & eesesestes t is enim ita
praeditationis omici vices gerit Episcopi : pnaecipuum namque munus Epus copi est docere , & verbum Dei apud populum praedicare r idcirco ne Epia scopus rem familiarem per se gerat, sed lectioni, orationi ν 8c verbi pνaedicationi totu, ineumbat , iubet conei l. Carthag. IV. Episcopus nullam rei familiaris euram ad se revocet ν sed lectioni , oe arationi , ρο υerbi Dei praedicati ni tantummodo urere e eam Gisin s 6. 88. dist. IdeoquU Episcopus, qui d tendi euram insuper habet , exeommunicatur , ti si diutius in ea culpa torrem rit deponitur,ean. Amsuo . t 17. unde Episcopus dicitur Clementi , lib. 2. cap. 26. λ-ου διακαος, γνώσεως - , μεσίως λα-ὐμῶν o Minister verbi, scientiae custos , mediator Dei o hominum . Quae essent partes Episcoporum non latuit ipsos paganos imperatores . Christianae religioni vehit externae , &peregrinae superstitioni insensos : quo edicto Gallienum perseentioni tui litium iu- dixit . Epi post agnovit praeἱides Verbi Dei, mis γου --riam, apud Eu- . lib. 7. eam i r 3. Hoc Rire Episcopus cum aliis diebus, tum maxime dominicis , elerum & populum docere debet; concit. VI. in Trulis , ean. i'. id moris fuisse locuples testis Augustin. sermon. 'γ 3O. de verb. Apostrii : Num autem eum die adminico, dabito reddendi sem--s meitaretiar eadem lectio , diis livitias m hi mo ratum esse eredidi , ut inde tractarem . Et idem sermon. de tempor. ') 37. Sed quia in facratissimo die reddendum eve Zationi vestra est Deerdotalis sermonis incium . Idem etiam in Ioannem tract. s. uum. ς. λFratres , quaeramus hoc paulo attemius . Non vos artat hora qua solet , die do minico r vacaι his , Me luerentur qui ad verbum Dei aliam die hodierna reminveniant. Ambroseam singulis dominicis orantem se audiisse assirmat ipse A gust. 6. consess. cap. 3. num. 4. Et eum quidem in topulo verbum veritatis recte tradiantem , omni die dominico audiebam. Episcopi e suggestu verbum ciebant pro gradibus aliaris, intra ea et Ios , qui clerum a plebe dividebant ἔidem August. 2 a. de civit. Dei, cap. 8..c num. 12. Quod eum ex domist pascha die terriσ fora in gradibus exedrae, in qua vi fu riora loquebar lora , feci fora ambos fratras. In concionibus passim audiebamur plausus auditorum , passim videbantur pugallaves seriptorum, qui orantis sermonem scripto excipi e