장음표시 사용
91쪽
Oblationes pro defunctis . Oblationes pro des notis. Saepius elerici vel mis chi tempore ordinationis, vel professionis , Ie Ο Da erebant. OBLATro NEs solemnes in primis fiebant pro desunctis in solatium ania mae , & levamen poenarum & pro riatalitiis , id est in sesto sanctorum
martyrum , eaeque anni vertari ae , Tertuli. de coronis milit. Oblationes pro δε- functis, pro natalitiis annua die facimus. Unde & anniversarias viduarum oblationes pro viris defunctis commendat idem Tertuli. lib. de monogam. Enimvero er ρω anima ejus diras, o refrigerium interim adpostulat et , er iis prima refu-ctione confortium , CT ostera anuuis diebus dormitionis ejus . Damnaiatorum post mortem poena fuit , quod pro illis defunctis non orabatur, neque es,latio fiebat : hae de eaula ne pro Victore , qui Faullinum presbyterum te stamento tutorem dederat, missat sacrificium & oblatio fieret , vetat Cypriau. epist. 66. al. i. ex concit. Carthaginens : Ne quis semer excedens , ad tu teiam vel curam clericum nominaret e ac si quis hoc fecisset non offerretur pro eo, nee sacrificitim pro dormitione eius relebraretur. Pro defunctis sacrificia , &oblationes , seu eleemosynas in adiumentum mortuorum , & solatium vivorum, fieri eleganter ait, Augustinus en chirid. cap. Iz9. Neque negandaem est , defunctorum animas pietate suorum viveretium relevari, eum pro illis sacrificium M diatoris inertkr, -ι eleemosyua in ecclesia mur . Et mox : Cum ergo scrimela sis altaris , sis quam meumque eleemosynarum , pro ham eatis de Mnesis omnibus offeruntur, pro valde bonis gratiarum actiones sunt, pro non valde ma- Iis propitiationes sunt; pro valde malis etiamsi nulla funt alumenta moνtuo rum , qualescumque vivorum consolationes furi . . Et idem Ausust. vel alius quisquis est , serm. 44. ad fratres in eremo e Sanctu salubὼs es regitaιio pro defunctis exorare, o eleemosynam dare, emem affligere , o opera eariatatis exercere, o peregrixationes facere , ut a precaris solvantur . Pro defunctis
saeta fieri & oblationes Ofkrri jubet capitulare Caroli M. lib. I. cap. 3I7. Quod pro Catholicis defunctis sint memoria faciendae, er oblationes Deo inerenda.
Et qui oblationes pro defunctis relictas abnegant, tamquam pauperum necat res excommunicamur; Carthag. concit. IV. ωn.9 . Vasens. I. ean. ' I. Aga- Iliens. can. can. qui oblationes , IO. ET II. ean. eis ki , 23. qu. a. Concit. Arelatens. II. eau. t 47. Vaseus. H. can. q. Aurelian. III. ean. t 22. Et ut pii instituti seriem per tempora inoffensam observemus : ecclesae Remensi vineam
ullamento legavit Remigius, ut surgulis dominicis & diebus sinis inde pro eo
osserretur oblatio, ut pater ex ipsius tellamento apud Flodoard. lib. r. his . R mens. cap. I 8. Vineam, quam Bebr modus facit, ribi ea enus ' derelin o. Me diebus sesis, or omnibus domiuieis Iaeris altaribus mea inde seraιών oblatio. Pro salute matris tricenarium missarum , & refectiunculam Ιχ. pauperum ab universis Cl niacensis ordinis professiς petit Petrus Cluniacesis lib. 2. epist. 16. Orat ergoo mr filium mater , o pro matre filius , ut tricenarius missarum ei per locaxbi possibile fuerit persolvatur, o tr. pauperes reficiantur. Hi ne oblationum nomine continentur anniversaria , id est pia relicta , quae ecclesiae collata sunt pro defunctis; I. sancimus 46. f. s vero aliqua , C. de Epist. er ele. e. cap. eum
dent . in 6. & id genus anniversaria pro memoria defunctorum, dote dicta, instituere , jam olim fidelibus acceptissimum fuit. Pro salute h lisabethae eonjugis annua & perpetua sacra , non sne interventu Mauricii Parisietas Episcopi, fun-
92쪽
davit in ecclesia matrice Philippus Augustus ; testis Rigordus in eius gestis ad ann. ii . Eodem amo obiit Uifabeth Regina , uxor Philippi Francoram Regis , quae sepulta es tu rerlesia beatissma Virginis Mariae rar is , pro euius
memoria venerabilis Mauricias Parisortim Episcopus in eadem ecclesia altare erexit , Cr Chrisiausimus Rex semper Augustus , intuitu pietatis , pro remedis animae illius , o 'omnium praedocesserum si furtim, duos facerdotes peffetuo ibidem instruit , unimique i . libras Parisienses susulis anuis pro victualibus perpetus a signans. Pro despontatis etiam oblationes dabantur , selieis auspicit eausa ;Evaristus es.ist. I. ad Episcopos Africae Aliter legitimum non si conjustum , nis ab his, qui super imam feminam dominationem habere videnttir , m a quibus cusoditur , uxor petatur , ct a parentibus o propinquioribus sponsetur , oeletibus t doletur, o suo tempore facer taliter . ut mos es , eum meribas ct
oblationibus a facerdote benedicatur . Et Nicolaus I. ad consulta Bulgarorum can. p. de solemnibus nuptiarum Et primum quidem in eretesia Domini cum oblatι nisus , quas inerre debent Deo ter sacerdotis manum, satu tur ς seque demum benedietionem , velamen caelesie fuscipiunt I cau. σιι rer, cau. Nostrater, 3o. qti. s. unde & in oblationum censu connumeramur ea, quae pro desponiatis dantur; d. cap. eum inter . Nec solum in earnalium nuntiarum laedere
oblationes offerebantur, sed se in spiritualis coniugii solemni , id est in ordina tione, saepius presbyteri & Episcopi, qui ordinabantur, se & sua Deo & ecclesiae
offerebant ; Tertullian. de praescript. advers. haeretic. cap. 3o. Marcion quidem cum dacentis sesertiis his , quae ecclesiae inrulerat , -υis me tu perpetuum dissidium relegatus . Partem bonorum Deo consecravit Basilius , cum ordinaretur in Caesariensem Episcopum : cujus pii facinoris multos sequaces habuit; Gregorius metianetenus orat. 2 num. I 8.) in eius funere habita, κά
quae res nondum tunc muliis sudis erat , ut nunc ex primis exemplis adaucta , caltaque est. Hoc pietatis exemplo Paulinus , unus e noliris proceribus Aqui- saniae, votis populi ad sacerdotium adactus, se de sua omnia obtulit Deo, &dHraxit in pauperes . Huius facinoris testis, idemque praeco Ambrosus, visi. eth. al. 38. Ipse vero Paulinus modellius de se cogitans , se sua non tam Deo obtulisse, quam accepta rei lituisse inlinuat, epist. 3. al. I I. ad Severum . Et quoniam bonorum nostrorum ipse nou indiget; nos vero omnium illius ;ndigemus, nostro tantum bono nobis bonus etiρit nostra quae sua funt , re tamen ea juris fui non vult , ut quas uoli a nobis accepto ferat e cum nihil habeamus nis aeceperimus. Hoc dispar Leontius senior, cum ordinatus est in Burdegalensem Episcopum, facultates universas erogavit ecclesiae, ut quasi spontus 1ponsam dotaret I Fortunat. lib. q. cap. 0. Ecelesae tutum concedit in ordine tensum,
Et tribuit Chriso qnia fuit ante suum . Et ut monachismi professio est sacrae militiae genus, ingressi monasterium ipso ingressu se & sua Deo dedicabant , ita ut de his tellari nequirent, utpote nec domini remin ἰ auth. in rus , C. de farres eccles sed id iuris non servatur in Gallia , quin profitentibus alceticen ante prosellionem libera est tella di de suis rebus facultas.
93쪽
C A P. V. Patres Iiberes asserebant Deo, σ religioni m-as ea. Risus stemma
oblationis paterna. NO N modo rerum, sed etiam capitum oblationes Deo fieri praeeipuae pie tatis argumentum suit : etiam liberos rubentes Deo obtulere quam plures patressamilias. Sie Samuel adhuc in utero matris positus a matre Deo emi cratus; r. Reg. I. Sic Samson , Ioannes Baptista, & ipsa immaculata Virgo, ejusdem oblationis aulpiciis feliciter in lucem prodierunt ἰ Judie. II. Hieronym. ad Laetam , Damascen. lib. 4. de fd. cap. II. Sic Baslius, pollea Calariensis Episcopus, in eunis vagiens a matre Deo consecratus, & altari oblatus: Gre
diploide aleari oblatus es . Sic Gregorius Naetian enus , adhuc in utero positus a matre Deo devotus; testis Gregorius presbyter in eius vita num. N ipse Narianetenus, de se non tacuit hoc ipsum orat. I. num. Ir2. sta
rus sim libet enim aliquid multis incomitum ferre atque ad mama vulva ima projectus, ρο ex materna milicitatione donatus , ac postea pse ictilis confirmatus . A primis ascetici instituti cunabulis etiam solemne fuit, ut patresfamilias liberos adhue infantulos Deo & religioni offerrent . idque adhibitis multis tellibuς , ut omnis vis & metus suis,eio , & maledicti Oeaeasio tolleretur ἔ auctorem habemus Basilium regularum fusiorum interrogat. x s. cujus sententiam male Gratianus laudat ex nona synodo , Gn. oportee , Io. qu. a. Ideoque monachi duobus modis fieri dicuntur , paterna devotione seu oblatione, vel propria professione ἐ oonei l. Tolet. IU. can. 48. Monachum aut paterna devorto , aut prostria professo Deit , can. --chum , in. qu. I. ex quo haullus est eam 23. concit. Hormaciens. Parentum oblatio liberos non o ligabat , niti post pubertatem in monasterio perseverarent; ex Ballio loco fura laudato ; ideirco parentibus liberos onerre licuit religioni non ulterius, quam usque ad pubertatem ; conci l. Tolet. X. can. 6. can. si in quat:bet, eis. ea . v. a. solemnis vero oblationis ritus erat, ut liberi a parentibus religionis cauissa altari offerrentur, multis testibus presentibus, quo res testatior esset, Se m
nu involuta palla, id est pallio , seu syndone altaris ; regula S. Benedicti eam 39. Π is sorte de nobilibus inera filium suum Deo tu monasteris, s sese ρυεν
minori atate es , parenses ejus faetant petitionem , er eum oblatisne i am petiastionem, o manum pueri tuis ant ἐκ palla altaris , oe se eum inerant : Seex hoe fonte coneil. Aquisgranense habitum anno Christi 8r7. pro reformati ne ordiniς D. Benedicti e Ut puerum pater aut mater te ore oblatmuis offeram altari, oe petitionem pro eo roνam laicis testibus faciant, quam rem re intellia aibili sese puer eonfirmet . Hoe argumento Nieolaus I. in πλη . ad Episcopos Galliae, in ean. praseus, eis. ea . qu. 3. Lamberti filii Athonis Comitis nullatam & irritam professionem declarat, quod absque patris oblatione, & sine abbatis henedictione emissa esset: quam in rem illa patris querentis verba apponit: Neque eso pater ejus, pallia altaris indutum illum obtkli , nequa a quocumque sacerdote , vel abbate, ut mas pascit, berataictione percepta, regula um-
94쪽
zam se manaeiaram subiectum futurum promisit. Et eum Robertus nepos D. eruardi a Cisteretenti ordine transiisset ad Cluniacensem , hac suasione , quod olim infans a parentibus Cluniacens monasterio oblatus esset, Bemardus omni studio nisus eli eum revocare, & hoc conlilio ad eum scripsit elegantem epist iam r. in qua oblationem nullam & irritam eontendit , quod minuς Iemniter facta esset , inne petitione, absque testibus , nee involuta manu palla altaris douamquam , inquit, dubium non jιι , promissum illum fui se, noet donatum ;non enim petitia, quam regula praecipit, Pro eo facta fuit a parentibus, nee mantis Eius cum far petit one involuta palla altaris . Ac ne puer oblatus gravis esset monasterio, non sine donatione alicuius praedii a parentibus onerri solebat : de Burhardo a parentibus oblato monasterio S. Galli, testis Ehkeard. J uior. de casib. Monali. S. Galli , cap. 9. Pater illum tandem nutricis simu abductum , Gallo , ut cum matre voverat , super aram ipsius ponerer , eum terris in Noeyten, oe decimis multum matrem plorans initiaverat . De Nachi perro, monasterio Cassinensi ol,lato, Leo aliensis , in chronte. Cassinens lib. I. cap. I 6. Quidam etiam vir dives maco nomine Beneventanus , in exsteditione eon in rutus, cbtulit mouacterio filium Dum nomine I ch pertum , cum XX. postestionibus fuis, υariis in locis conisi istis. Adeoque donatio & traditio fundi fuit inter tolemnia oblationis, ut in praedicta causa Roberti, Cluniacenses, ut eum tamquam mesito suum vindicarem, praedium ostenderent, quod cum ipso a parentibus monasterio oblatum fuerat , ut latetur ipse Bem arduq in prae laudata epist. Ostenditia ν de nde, inquit, terra, ouae cum illo , oe mo ilis tritur dora fuisse : fed s eum terra eum receperunt , cur non oe cum terra eum reti
Oblationes de νυ na repellendae : ut oblationes excommun catorum, energumenorum , sane torrum , haereticorum .
NO N de quibuscumque , sed de proprii , & licitis rebus tali tum oblationes offerri debent , ne de spoliis pauperum oblationes accipiantur, vetat Ecclesiastic. cap. q4. Qui offert sacrificium de subsantia pauperum , quasi qui τι-ctimat filium in coxoectu patris sit , esu. immolans , I . qu. I. Sceleratos , qui de rapina offerunt, & Deum quasi in partem praedamque vocant, detestatur Augullinus homil. 2. al. serm. 37. in append. num. 2. Deum, quia non satim pateris ultorem, vis tenere participem , tam Mam cormptum itidiacem praedae Delum vis habere. De multis quae rapuisti parvas eleemi Fnas Disciens , o adhuc peceat a mn deserens . Ne oblationes ab indignis accipiantur , ia a furibus, prostibulis , excommunicatis , vetat Clemens Romanus lib. I. eap. 8. Et si forte contingat, ut ab impio per errorem aut vim oblata accipiamur , in ligna & carbones impendi , igni consumenda . non in cibum pi rum , voluit idem Pontifex Lb. q. can. ς. Dissidentium fratrum oblationes , neque in sacrario, neque in gazophylacio recipiamur, tuadet concit. Cari hagin. IV. can. t 93. ean. t oblatones , 9c. disi. poenitentium etiam oblationes reis ei pi vetatur ; Nicolaus I. in epist. ad Frotharium Archiepiscopum Burdem. I ensem. Tertio vero anno ereissam Dei inerediaretur, o inter atid euies alienisne oblatione, emi. de viro, I a. qu. a. idemque de oblationibus excommune torum, & energumenorum; concit. Eliberitan. can. 28. & 29. Est sonum Ha--it ab eo qui non communicat munera accipere nou debere, ener'umenum, aut aberratiso spiritu exagitatur , hujus nomen nePue ad altare μει oblatione esse recis
95쪽
prendum, myue premittendum , ut Da manu in ecclesia mius et . Fomeratorum oblationes, tamquam de turpi & nesario quaestu partas, omnino respuit concit. Lateranense habitum sub Alexandro III. rap. quia in omnifur, de uών. Augustin. sermon. 33. al. II p. num. 2. de verbis Domini: Nolite veri eleemo onas facere de favore, o usuris. In primis ne ab haereticis ἐυλογέω, id est benedictiones, seu oblationes accipiamur, prohibuit syn. Laodicta ran 32. & eonis
que iniquorum Ohlationes omnino reiiciuntur , ne ecclesia videatur socia aut fautrix scelerum , pretii participandi causa . His de lausis Cis ercienses pretium redemptionis Richardi Regis Anglorum , nefarie capti , dum e sacro bello rediret, ab Henrico UI. Imper. sibi legatum respuere : nec non fratres minores pannos laneos sibi oblatos ab Henrico III. Rege Anglorum , scientes eos a mereatoribus raptos ; testes Mattrius Paris. & Math. Waelmonasteriensis anmi Iς6. I 232.
Oblationum depositim apud Episcopum, MI δερον altare, vel en manu facerdotis, vel apud matrictitarius. Oblationum di tributio . Oblationes jure comm sui debentur parocho e ex fundatiove set eo uetudine Disom , vel patrovo, saliis. Semel Des talata non possem mccari ad Uus profauos . Obla:renum redemptio.
OBLATio rex s. a fidelibus deponebantur apud Episeopum, quas ille et
garet in pauperes, viduas , pupillos, & peregrinos praeter Justinum maria tyrem uιo jam supra laudato , Clemens Romanus lib. 2. cap. 23. - εις φερόμενα ἐπὶ νοτασω πεν ων ἐκουσ 1α χὐῶς ἐαονηκω, subaudiatur Episcopus , --
rum espoute Oseruutur, disribtiat decenter in pupillos , in viduas, m aspitris , euer calamitinos , o in hospites egenter, tamquam qui Deum habeat haram re rum ratiocinatorem , quarum procurationem ei commiserit . Et oblationes a fidelibus Episcopo offerebantur, vel per se ipsos, vel per diaconos; idem Clemens
oportet igitur, ut o vos fratres sacri a vestra , id est oblationes, Epyrom ,
utpote Pontifici, cur μν vos ipsi, aut per diaconos offeratis . Alias ex tonsuetudine oblationes altari offerebantur, vel in manum lacerdotis; concit. Aurelian. I. ean. i 6. e T I7. ran. de his, ean. antiqxos, Io. qu. I. Synod. VI. in Trulato, eam 28. n. didicimus, de conser. dis. 2. d. eap. rum inter , de verbis signis August. veter. testam. quaest. 66. Ipse enim semper dicitur inerre, e ' rus oblationes out , quas super altare imponit sacerdos. Aimoinus Floriae. lib. 3. de mirae. S. Benedict. cap. 3. Minutam, fibi a iaereio eiusdem viri Ermeniafredo nomine, obtentu transmissam eleemosynae altreio fusterponere cupiens, sint suos refo-i nervus. Cumque circumspectarer qui Ibi auxiliam ferret, a matriculario ecclesiae elevarus famelios quidem suos e cellis sa Uarii, muntis vero haud fecκs quadrante illius mangelica viduae Christo acceptabile altari imposuit. Et Victor Uticens lib. 2. de persecut. Vandalic. Precedit ad ahare rum Ε- genio , scut moris , qui fuerat raecus, fua faturis oblationem Domino redditurus, quam Episcopus aecipiens altari imposuit . Nec non oblationes deponebantur apud matricularios, seu aedituos ecclesia concit. Altissiodorens can. 3. Non licet
96쪽
liret eompensas ἰn domibus propriis , nee vigilias in festivitatibus sanctorum Dacere , nec tuter sentes , aut arbores factivis , vel ad fontes vota exolvere ; sed quicumque istum i abuerit, tu recisa vigilet , ct matriculae ipsum vitum aut pauperibus reddat. Ita Clodovaeus rebus feliciter gestis in Aquitania , & Gothorum regno una cum Alarico extincto, equum , quem voverat, si e Gothica expeditione victor domum rediret, Martino Turonensi obtulit, & voti redimendi causa centum tradidit matriculariis ecclesiae , & eum equus loco moveri non posset, sentiens numinis religionem , alia centum adiecit, & hine sine vi ulla equum abduxit, cuius rei miraculo gavisus o Martinus, inquit, bonus in auxilio , carus in uegotio, rem narrat Abbas Urspergensis, in chronici
pag. Iso. Cumque intersedio Alarico reverteretur cum victoria , veniens ad eandem ecclesiam pro sisendo vota , Aua obtulit plurima ; pio equo vero uiaem ibi dimiserat dedit matriculariis eccisse emtum olidos, ut eum reciperet, occ. Idem Sigeberi. ad anuum 3 . Otto Frising. 3. chronici cast. 32. Harum oblationum
pars cessit Epitcopo , ut se suosque aleret: sed ea fuit varia pro rerum specie,& consuetudine provinciarum. Nempe olim dimidia , vel tertia maxime in Hispania ; ean. de his , can. aut quor , ean. decrevimus , IO. P. I. cau. placuit , ead. caus ou. v c . mussit ut um , t 6. qu. I. N. frequentius quarta I can. ' -- his , can. I ulteranae , eau. de reditibus , I 2. qu. t 2. cap. de quarta , de ρυδεν m. cap. conquerente, de usis. ordinar. Iure communi oblationes parochian
rum debentur parocho, quia sustinet personam ecclesiae; ca'. pasoralis, de his quae sunt a tr.elat. sne consens eastitus. Panormitan. & Felin. in eap. dibetur, de osse. ordinar. adeoque s capella construatur in finibus parochialis ecclesiae , oblationes, quae obveniunt illi ea pellae, cedunt parochiali ecclesiae; cap. ad audientiam a. de eccles aedifican. Ita ut si quis oblationes vel decimas extra baptismalem ecclesiam dederit, bannum , id est multam , componat, & eoinmunione privetur; can. statuimus, I 6. qu. I. Capit. Carol. M. lib. 7. eaρ. s. Oblationes tamen , quae certis diebus solemnibuς offeruntur , puta die dedicationiς ecclesiae, vel die sedi martyris, aut sancti tutelaris ecclesiae . debentur Episcopo ex lege fundationis, vel consuetudine . Aliquando & oblationes divi ' Corrige ,
duntur inter parochum ti monachos, quibuet eccletia concessa est ἰ ean. nec nu- qu. 3. Et mmerus, Io qu. t 2. can. Eleutherius , i 8. qu. 2. Ivo Camotens epist. 173. si facit.
Qui cum die saluto ad causam leuissent, dixit abbas Vindoeineusis , se oblationes parochianorum . qui morantur in municipio , quod appellatur Mons Fatini , pes viginti annos fere tenuisse, &4. Oblationeς non debentur patrono , nisi ex lege fundationis, idque intra congruum modum concit. Bracar. II. can. 6.
Si quis basilicam , non pro demtione fidei, sed pro quaestu cupiditatis aedificat ,
ut quid quid ibidem de oblatione populi colligitur , medium eum elericis dividat, eo quod basilicam in terra sua quae ius causa condiderit, quod in aliquibus locis usque modo dicitur feri , hoc de retero observari debet , ut nullus Episcopuiam
tam abominabiti viro cousentiat , nec bolicam . qua non pro fauctortim patrocinio , sed magis sub tributaria conditione est condita , audeat e secrare . Atque ita ne patronus quicquam de ecclesia exigat, praeter antiquos & moderatos reditus ab initio institutos, vetatur cap. praeterea 27. de Dre patronat. De cetero laici sunt impotes oblationum eccle ae ς ean. quia sacerdotes , cau. hanc confretudinem, Io. qu. I. Semel vero oblata Deo, ne hoc omittam, perpetua relinione tenentur , nec possunt revocari ad usus laicorum , ut monasteria semel dedicata, non amplius fiunt κωπικὼ κασαγωγι- , saecularia habitacula ; coucil. Galced. cau. 24. D d. VII. can. II. can. qua semet , cau. quoniam, I9. qu. t 3. Nee a Gentilibus abfuit eadem religior huius rei argumentum est, quod scuta in templis suspendebantur , ανευ σων συάνων. fine loris , ne amplius usui esse possent, ut observo ex Artilophane in Equitibus . Oblationes pecunia reis
dimi solitas iam observatum exemplo Cloiovaei: aliud ecce subjicio . FOII M
97쪽
tus in vita S. Germani Episeopi Parisiensis, apud Surium .' Time batthom okoe uelatuν loquitur de Nicasso Comite ae oatham pro munere beato Dei viro contradidit , quod tamen ipse dato pretio post redemit .
Primit e frugum osseruntur Deo . Primitiarum usus notus paganis . Pr miti
OF pKRυNTUR & Deo primitiae , vice census dominici, in usus saee dotum ob sacrum ministerium . Primitiae sunt partes fructuum, quae primum tolluntur , , Deo offeruntur , G cis αππχα. Hesichius, ἀπαρχου. προ- ρα. άφωρε - . Primitia , oblatis , quod tollitur , id est delibatis frusititim . Et hoe ditiant primitiae a primogenitis , quod primogenita sunt primi fructus rui sumuntur de iundo ipio , & Deo oneruntur . Primitiae autem sumunture fructibus iam redactis , id est collectis I Augustinus lib. a. nuaest. in numems , cap. 38. Haec igitur tria Via discernuntW , quia πρώα σκα sunt primitiavi animalium foetus etiam lominum. προ ρογεν- σα .ro primι Irvetus de terra fumpti , vel de arbore , vel de vita . Primitia aurem As fructibus quirim , sed iam redaei is ab agno, sicut de massa, de lacu , de duio, de eva , quae primia sus semilautur. Ab ecclesiae cunabulis primitiae novarum frugum & uvarum recentium Episcopo & presbyteris offerebantur ἰ eo. Amytolor. q. Himilias & decimas Episcopo, ut Dei homini, id eli actori & dispensatori tria huit Clemens Romanus , lib. a. constit. apostolic. cap. 23. ἡ διδαμα α κατ' --λα
dum Dei mandatum tribuuntur , deeimas dico oe primitias , infumat Episcopus ut homo Dei. Primitiae a fidelibus Deo offerebantur, & solemnis per Epite pum fiebat oratio pro primitiis oblatis , quae legitur ejusdem Clementis ι b. 8. p. 6o. Adulta iam aetate ecclesiae non deserbuit usus primitias offerendi , qui rammo primitiae sanctiores, Deoque iucundiores visae ob celeritatis gratiam; Ambros lib. a. de Cain & Abel, cap. 2. Primitia etenim fructuum fancta secum
diam legem ; quia in his optimum sesinae fidei facrificium es e sed sunt sancti
devotione , non tempore , t quia non prosentus sanctificat, sed detotis. Et idem in eandem sentem iam , epili. 22. al. 33. cap. Alia sunt primitiae , alia decimae r primitiae majoris gratia fanctification/s obferiantissimae . Ideo placuit Abel, quia non est suMm munus morataes , qui de primiιivis oviam obtulit. Liacet aliqui disantiam velint ese inteν primitias ct primogenita, id est qua m monascuntur 9 eo quod eo ectis feminibus, quasi ex omnibus initia ferantur areae 'εamen de me se quod primum tollitur, id ostretur Domino . Ante haee tempora Iulianus Christianae religionis simia , simul & insensissimus osor, eum primitiarum oblationem sua male apud Christianos summo studio frequentari teneret, ad Paganos eam tranςserre connisus est , ut adumbrata paris cultus imagine , Ethnicismi ludibrium tolleret. Hoe consilio epiliolam seripsit ad Arsacium G Iatiae Pontificem, quae integra extat apud Soet omen m lib. I. cap. t 36. δ; mea
nisteria ρα-ν- edinferre , o pagas Gentilium ex fructibus diis σεπινε primitias . Primitiarum tamen oblationem non modo Graecis & Romanis , sed &Barbaris non ignotam fuisse palam est . Apollini Delphico a Graeeix offereban tur frugum primitiae, quarum aequam partem Pythiae oraculo aecepit Pindarus vates; Pausamn in Boeoticis , cap. a I. γ εν πλων δοθι ἀρεν ἡ ΠΩ- ω --
98쪽
iussi sunt aequam omnium qua Apollini deferrentur primitiarum partem Pinaris 78. epist. tribuere . Novas fruges Romani non attigere prius quam sacerdotes primitias δέ Rom. Et Iibassent; Plinius lib. I 8. cap. 1. Ae ne deeusabant quidem novas fruges aut se Trimitiis vina, antequam sacerdotes primitias libassem . Quid Hyperborei ipsi , gentes V πε tibabais barbam, ab ultimo Aquilonis receiIu primitias frugum au Apollinis templum, mut x smuis quod erat apud Prasientes in Attica, per manus missitarunt; Pausanias in At lacris suis ,
taeis eap. 33. Eν δὲ Πρωιιῶσιν A 'πικιννὼ ἐρο ναόι, is me υθα τάς Tπεψα- . quadam ρέων δωρ ς ἰεναι λεγεται : Iu Prasiensibue Apollinis es templum , quo H Us toria perbo, meum primitias mitti tradunt. Primitiarum vero modus non est certus , c laribus sa sed relinquitur arbitrio offerentium , vel pendet ex consuetudine 'scripta r π ficia facie olim is erat modus primitiarum , ut non esset minor sexagesima fructuum, nee bant .major quadragesma I cap. I. de decim.
Dee mae Deo reservatae In senum universatis dominii . me martim usus ex quo pax reddita eccleνι.e . Decimae debentων matrici ecclesiae. Singialis ecclesiis manis
INTER eensus dominicos quam merito inscribuntur & decimat, quas Dominuς in signum universalis dominii sibi reservavit ἰ ca'. eum non si , dedecim. Ideo decimas & primitias possessiones Dei appellat Hieronym. in Malach. cap. 3. Si quanaeo fames m penuria, o rerum omnium egesas opprimunt mundum, sciamus hoc ex Dei ira descendere , qui in pauperibus A non accipia t eleemoonam fraudari s loquitur , o' fuat possessiones possumur decimaser primitias interpretari , e . revertimini , I 6. au. I. Decimas iam a primiseecletiae saeculi; Deo & sacerdotibus pensitari moris filisse conitat; Clemens Ro
datum trihuunttir, decimas dico oe piramitias, infumat Discopus, ut homo Dei . A Constantino iam pace data eee Iesae , ὸecimae tamquam lacrum vectigal passim prestabantur . Christianos ad solvendas ex animo decimas hortatur Ausustin. homil. t 48. al. som. 86. in append. Dum. 2. Maiores vosνi ides Pirs omnibus abundabant , quia Deo decimas dabant, s Caesari censum re debσπι . Modo autem, quia discessi devitis Dei, aerest indictio fisci . Mikimus partiri eum Deo decimas ; modo autem totum tollitur . Hoc tollit Meus , quod non accipit Chrsus , can. ma'res , I 6. γ. 7. Et idem August. serm. 219. de t tempore 2 Derimae tributa funt egentium animarum . Quod si decimas f AI. an. dederis , non solum abundantiam frustuum recipies , sed etiam senuatem corporis in append. o an mae eonsequeris. Nis igitur Dominus Deus praemium pinulat , sed γο - In quo laud rem . Deus enim noster , qui dignatus es totum dare , decimam a uobis digna- ta verba I rus est recipere, non sibi , sed nobis sne dubio Wofuturam , c V. decima , Io. guntur m qu. I. Herminium Comitem, quod lubens decimas frugum persolveret, eom- lisper immu-
mendat Isidori Pelusiotes lib. r. ephi. 3 I7.-ων κυριαε Mμῶς , - ῶν -ν tata, variis ta-χαρπων μυχόαινω , , NOHaων σιω ἐυφορίαν τῆς γῆς σου, τῶ διδό- . Preclare men ex loeis LMminum ornas , eum nobis fremum idiorum primitias tribuis , decimamque collecta, pro pariem ex ubertate terra tua et , a quo eam accesti , pendis . Non solum de ut per Graia
tructibus prediorum decimae solvebantur ; sed etiam de quaestu militiae , nego- tianum in Tom. IX. K can. decima
99쪽
nti u Aste die, qtio me diademate prImum Raddidia insignem patrum patre imperiali, Hanc promulgavi legem , in serimisque redactam Iussi per totum servari firmiter orbem r
clinae decimas , ablataqtie mauera tantum
Poss deoηt villas nobis, praedia liuquant. κωρ σ hine populus, habeatque sipendia miles .
C A P. X. ΕΓ-οOna n pauperer quasi vectigal Deo. Collatis eleemos arum ia paust
rer, dimensatio per diaco s . Eleemosyna in pauperes transmarinos. Et mos nae in perpetuum dicta.
INTER census dominicos non imme ito Iocum suum obtinet & eleemosyna, quatenus Deo in persona paudierum velut vectigal fisco penditur; A sustin. in psalm. r 6. num. 17. ) Suder eleemosyna tu manu rua , quousque invenias linum eui des' μmquam hoc facietis, nisi aliquid de rebas vis issenserum habueritis, quod cxique placet pro necessieate reι semiliaris fuae, tamquam debitum quas fisco reddendaem . Unde honor pro eleemosyna acceptuq rquia der eam Deus honoratur & coli inr; Hieronym. ad t Ageruchiam : Honor autem in praesentiarum , vel pro eleemosyna , vel pre munere occipitur . Quod AEL Ahosl,lluerit studium in pauperes si l ubet observemus. Jam ab ipsis nascentis eccleuae 4 Palil iii cunabulis stipes passim a fidelibus eonferebantur in alimoniam pauperum; prata Rom . ter Iullinum martyrem loco jam laudato. Tertullian. apes eiic. cap. 39. Etiam Auriust s quod mea senus es, non de o dinaria famma quo redemρtae resisto is congre- ediit L ad Gagatur, modicam unusquisque sti m menstrua die , vel quam velit, fi modo ii velit, σ s modo possit annuit ἰ nam nemo rem ellitur, fed o te eoufert: haequas deposta pietatis sunt I nam inde non lis , nec potacalis, DI ivratis voratrinις dispejantur , sed egeuis alendie humandisque , σ pueris ae puellisee ac parentibus desistitie, jamque domes eis suibus, item naufragis, si ρώia metallis, s qui in infulis , vel in mi viis dumtaxat ex causa Dei secta alumni confessae 1 e suae fiunt . Perseentionem patientes pro fide , publica stipe adjutos iam audisti ex Tertulliano. Diaeonorum in hane rem ministerium &operam illustrat ean. 43. eoncit. Carthag. IU. De Cisi iam Catholico , qui p=o catholica fide tribulationem patitur , etiam oe per diaconum ei vilius admi ni Μααν. Huiasmodi stipes , quia ex collatione fidelium redigebantur, συμβο- Le id est, collectos vocat Basiliu epist. 3ς8. -- γάρ δε -- ῶς ἐκκλ σως
λαι is ἐφαδ- - ωι οἱ εξ εκ oue ἐκκλησθωες μιν οἱ πανσας πατέρας , κ, άλλ. φὰ eLωσκον . me erat illa olim ecclesiarum gloriatis , eum eujusvis e lesia, quacumque terrarum sita statres , ab ura orbis ad alteram extremitate exiguis in-srusti milestis peregrinati, patres ubique fratresque suos reperare . Ac de his intelligendus ean. 's. Laodicen. eonei l. rem vetat , ne elerici & laici convivia Peragant εκ -μ αλῆ , ex collatione: quid enim aliud signat, quam abusum clericorum , & laicorum, qui satiscente iam ab eo tempore etelo fidei , petuniis collatis in solatium pauperum & peregrinorum abutebantur ad epulas & delicias proprias Nec omittendum quae . esset ratio istarum collationum , nimirum deponebantur apud Episcopum, qui eas per se dispensabat, ut ram observatumo Justino Mari re; WA proprio di pensatori distribuendas in pauperes credebat; Hieronymus ad Nepotianum e Gloria Disopi est pauperum opibus pnovidere .
100쪽
Et infra: Selat Episeopus, cui commissa es ecclesia , quem dispensi I pauperum curaque praeficiat . Nec pauperum curam omisere ipsi Imperatores inter
arma, & graviores imperii solicitudines , quinimmo pauperes , velut Chrilli alumnos , de proprio fisco foverunt. Primus Constantinus ecclesiae Alexandrinae congiarium , id eis annonam , in perpetuum , pauperum in sumptuiri legavit ;qua de re Athanasius fallo ab Arianis iniimulatus, quod id ui kndii pauperum
lubripuisset ; auctore Socrat. lib. 2. t e . t . Laudatur a nostris Carolus M. quod pauperes non modo provinciales , sed etiam transmarinos de fico suilenistaret ὴ Eginari. in eius vita .' Uirca pauperes fuseulaudos , grat Hram liberalitatem, quam Graeci eleemosynam vocant , demtisimus , quam non in patria fua suum, o in Do regno facere cur erιt , verum traus maria, in Syriam , σArint m, atque Africam , Hierosol=mas, Alexandriam , atque Cartha inem , bi chrisianos iu paupertate Uυere eompe erat , penuria eorum compatiens pecu niam mittere solebat. E reditibus ecclesiarum od monailerio D Galliae seponi solebat eleemosyna in transmarinos pauperes r ut e Cella sanesi Judoci mon
sterio Ferrarienti adjecta, qua militibus in beneficium data a Carolo Calvo ,
eleemosynam sublatam dolet Lupus Ferrariens. epith. r. ad eundem Carolum . Quae omnia nobis ex praedicta cella miniserabantur , in qua iure, misam transmarinorum curam , σliorumque pauperum , σ nestietam fui culturam , Ptiuam vobis Deus non imputet . Laudanda & veterum pietas , qui eerras & solemnes eleemosynas in perpetuum , legati vite pauperibus constituerunt , ut Adalgottus Magdeburgentis Episcopus; de quo Alberi. Κrantalus, lib. I. metropolis, cap. 32. Dus institvritim, ut quota unis per quadragesimae singulos dies , ceutum pauperibus, fututis panes , eum singulis oleribus trιbuantur. Singulos pauperes pro lalute Caroli M. & aliorum benefactorum in monallerio Laurishamens altos scribit auctor chronte. Lauristia mensis e Guorum masu eam fide deicit inuem pius pater Matrisus Arue remunerans , omis uit eis sicuti Karon M. ρο ιtribus Lu- domicis susulos pausteres tu coena Domini ad mandatum fratrum perpetuo QRgvari. Duodecim pauperes in Floriacensi monasterio in honorem duodecim Apostolorum su.lematos tradit Aimoin. Floriaeens. lib. a. de miraeui. S. Bene dicti cap. ra. Cuius precibtis Ricbardus abbas annuens, in numera I a. egeucrum
eum haberi instituit , quos diligens honi antiqumum etira patrum , in hoc nostro Floriace ut coenobio , ob duodenaritim Amsolorem numerum communibus stipendiis diatim Mi ae vestiri Docitat . Denique secunda religionis pars fuit misericordia in pauperes, & omnino damnatus error manichaeorum , qui cam ut rem hostilem explodebant; Athanai ius ad solitarios , num. 6r. παρα Μανιχαίοις γαρ ἰλεος ο κ μιν, άλλὼ κ; ἰκτρον λι παρ αυmis σα ελεειν πένη- : Apud Manichaeos
misericordia uou es , ct pro re hos li habetur pauperum Gmmiferatio .
Census ab exemptis , vel commendatis monasteriis praestatur sedi υομliea in Ilanum exemptionis, va protectionis. HACTENus tensus exesimus qui Deo & Domino nostro dependuntur rnunc transeamus ad centus canonicos, qui Romano Pontifiei , 9 aliis praelatis, suo euique iure debentur. Ac primum agamus de eensibus pontificiis. Aliae sunt ecclesve , quae centum praestant seἡi apostolicae in signum acceptie libertatis: aliae in lignum tuitionis, & proiectionis: solet enim iummus Pontifex, cum Gelesiam ab ordinarii iurisdictione absolvit, vel in tutelam recipit, certumsbi centum excipere in signum datae libertatis, vel protectionis; cap. consitu-