장음표시 사용
291쪽
Hi, Theonis uni etenim solum distisse querelis,
Cui non complacuit communio notata fratrum.
Hinc quia non ualuit flecti uehementia sancti, Abripit eκ oculis se principis alta potestas.
Moκ percussores gladio minitante relaXat, i ui semel offensos iaculo figente trucident. Comperit ut sanctus reserandae fraudis amictum, Pollicitus Regis se participare ministris, Et pietate calens deponit amore rigorem. Mens rea cuius abest pars fit communio culpae, Hinc se proripiens propere Martinus abegit. AEmiat interea gradiens grauis an us augens. inio uel ad horale spatium consensit iniquis, Inde iter emensum per ualla silentia ducens, Progressis socris ibi se andethanna propinquat. Ecce uiro insigni sacer obuius Angelus aditat, Praesenti alloquio confessus publice uultus, Alciue reuelata facie sic cominus infit. Quam merito Marti ne loco compungeris isto, Nec properas exire aliter nisi iussa facesses,
Inter utruncp nephas mercatus acerba doloris, Nunc age constanter repara uirtutis honorem, Et tibi te reuoca trepidum,ne noXia frangant, Gloria ne pereat,neu prospera lubrica perdant. Vtere more tuo,te deinde redisce magister, Fortis athletie animos casus non obruit unus, Acrius insequitur hostem manus icta dolore, Plagaq; fixa solet mentes armare uiriles, Atque pudore recens crescit diro ulcere uirtus. Ac datur armigero uictoria uulnere crebro. Fraterno alloquio sic Angelus explicat ore. Et uice germani monitis animauit amantem,
Tanta est cura Dei Martinum auellere lapsu. 'Vlterius synodo nec se promiscitit insons, Virtutisq; suae damnis noua lucra parauit. Quod Energuminum,priuiqua limen cellae sine
Res probat ipsa tamen sacro uenerabilis actu. Nanque ad pseudophorum cellae dum accederet aeger, Quem male uexanat nimium fera daemonis ira, Ingenioq; graui torquebat iniquior umbra, Ante monasterij quam limina tangeret almi, Martini faciem refugit serus hospitis hostis, mus tertius. Pars prima. 33
Doceris hae qukπη Iegis, non esse haeretitis uel ad re statia eo nicandum, Ita ab eis figienda. Nah artinus t ' bane
dorum miracularum inrtute mnorarum.
292쪽
Et benedicta uiri terror fuit ora uideri,
Non sufferre ii alens res obscurissima lumen, Nec vaga coni lantein fugit insida corde fidelem, Saeva bonum, suriosa Pium,truculenta benignum. Sic quoque nigranti retinetur ianua lucis. Ea medicina sacri satis unica cuius opi inuin Hospitium uidisse fuit meruille salutem. Sanctus in aede latet,seris exit ori3o medelae, Et cura ante datur medici quam forma uidetur. uod AEgyptius necdum Christianus, inuocato eius Deo de naufragio maris liberatus est. Nec satis est mirum dederit quid corpore praesens, Nomine sub cuius sparguntur lona per orbem. Denim cum quidam d yrrhenum curreret aequor, Fert iter ad Rotnain quod uelificante uolatii,
Turbinis impatiens oritur Violentia uenti. Exiliunt fluctus feriunt caua iacta rudentes,
Nutat pinus iners, rapiuntur signa chirucis,
Leuis antennae coeuntia cornua frendent:
Artis inops stupidus reiilit de puppe magalter,
Stant undae, armatura cadit,fragor aequoris urget, ' Prora bibit dum nauta uomit,perit ars,lacet illus,
Spes segit,ira premit,rapitur luX, morsq; minam Casibus in dubip certi uergente salute. Dum trepidant omnes, AEgyptius haec ait imus,inu necdum Christi charismata senserat exsors, J Iartini Deus eripe nos; moX dira procella Corruit,' Pelagi tumor altus ad ima reledit. Sternitur unda rati liquidi stetit area campi, Atque immota loci iacuerunt murmura ponti,
Gurgitis optati trabe curritur aequor amictim,
Linoris ora legunt flabris data uela seciuidis, Atque petens portum uada complet nauta celeuma.
Sic bene pro meritis semulo dat Chrillus honores, Cuius euntes se,terras, mare, tydera supplet. iniod Licontii domum a cladis Periculo orati ilibus liberauit. Pan gere gesta libet reliquo ueneranda relatu. Indolis a patribus generosae Licontius olim, Clarus honore,fide locuples ab origine currens, Cumq; domum propriam lues exitialis adisset, Cunctaq; tabifluus Eenetrallet acumine morbus. Quio miserabilium famulorum siue clientum,
293쪽
Vna strages erat diuisi per ulcera languens, Dicere quo postes prostrata cadauera telis, Res extrema etenim nil nobilitatis lionorat, Praesidii spes sola manet Marti tuis in orbe, Mittitur ad sani in ueneranter Epistola cursu, At illum rogitans hoc corde, hoc flagitat ore, N i cito subuenia rapit omnia pellis acerba,
Per spatiuin ferale trahens ut tartara ciuictori .
Et cras lata diu quid agant,contagia pindunt;
inui potes asser opem Pendenti in morte cateruae,
Desperata saliis solatia fida requirit; pius ut sensit diuino illata flagello,
Sed nec posse timet facili exorare precatu, Attamen excipiens uotum miserantis amici, Septem ιτ nempe dies, totidem sub sydere noctes, Pervigil incubuit ieiunia nulla relaXans, Continuata trahens per tempora mi le Precatus, Nec prius absistit,nisi supplicis illa Liconti Vota recepta daret, tomuiq; medela rediret, Et rediunia salii; sigitiuum expelleret ulcus. Qui tamen ut didicit sancti obtinuille laborem, Assvolat Sc grates deuoto corde rcpendit, Exceptaci; domo sua gaudia munere Pensat, Pro merito fidi dono uice Centurionis, Israeli Dominus quem praetulit ore Potenti, Et prius hausit opem genatae quam intraret in aedem. Deniq: sanis to osteri argenti pondera magna, Tertricena decem superaddita merce patroni, Addit & has uoces recreato pectore suppleX, mi id tibi celse pater uitae pro munere soluam Cum pretio non possit emi haec lux. neque uendi,
Unius aut animae mercari uita ualebit. Cum uero illa meae domui lues una noceret,
Nec supereti opis id reliquum quod redderet ullum,
Praesidio ecce tuo mihi nempe tot agmina uulunt, Sexus & aetatis numerosa caterua meoriam,
Cum lius eam solidae reii ata cadauera uitae, Et quibus obsequerer morientibus, ce mini lirant, Nam statim ut tua uox penetralis ad altra uolauit, Et visa esl meritis citrua re cacumina coeli, uo uicina tibi fierent oracula Clirilli, positaeq; preces ante ora suere lonant is, Ac recitata suit pia uoκ dominantis in aurem, Tomus tertius. Pars Prima. 13 Ei bie habes septem
dierum ieiuniunx crsupplicem orationem
294쪽
Mox bonitas indulsi ope praesente medelam,
Corpora deseruit memoratim tabida clades, ut potuere mori,subitae rediere saluti, Et uiguerunt spe,pede,uiscere,lumi9e,uoce, Ac languor moritur umenti in carne sepultus, Vnde pater modicum pro uiuis sume tributum, Foenore uel minimo tolerans dum debita soluo.
Sed neque suscepit neque repulit ille quod offfert, Ante monasterii sed quam bene limen adiret,
Captiuis tribui redimendis pondera iussit. Sic uno ex casu fert dona gemella beatus, His libertatem dedit illis unde salutem, Ac concordi animo cecinerunt gaudia plausu. Quod fornaculae suae sectam sensit iniuriam. Hoc idem eli mirum,niteant si uerba relatu, Occurrit cellae cum quidam e fratribus algens, Carbone iniecto ardebat fornacula sancti, Cum sede tergo celer rapiens quasi lucra uaporis Inguine nudato,pede iacto,poplite pauso, Vir sacer inclusus de cella Protinus inquit, iniis soris incestat nudus habitacula nostra, Corpore detecto,puro genu,& inguine nudo
mi id fuit hoc,docti uos dicite,quaeso, phistae,
Martini ante oculos paries quasi lintea lucri, Aut quasi filo agiles contexit aranea telas, Retia uel nexis per rara foramina filis,
Vnde hic tam tenuis structura patessit hiulcasAn se saxa leuant,aut reddunt scista senestram . Seu duri lapides lento se glutine soluunt An casa materiae vitreo se margine pandit Aut speculare dedit quo sanctus lumine transit
An leuior paries reuoluto cessit in arcu,
Et fletit incolumis rapido suspensus in ictu s
Nobilis aut acies oculorum S marmora transit, Clarior ac uisus per cuncta obstacula pergit Penniger an clausi uolitauit ad ora minister, Ac per opertum aperit,& in invia nuncius intratrAn quia limen erat totum seris,intus habebatrome sedente loco uelox an spiritus ibat sPandite doctiloqui, comprehendite clausa diserti, Qui numeris,atomis,ratione potestis,& ore,
Hic fugit ars oculos,nisi Christum nulla uidetis, Quanta Dei uirtus,Martini est gratia quanta.
295쪽
Hac ope mirificus homo complet,quod homo nescit, Explicat hac fidei merito quod obibit origo. Quod Bricio a daemone agitatus ei conuicia iiDieri, qui postea precibus eius ab ipso daemone liberatus,ad eius se genua prosternens ueniam poscit. Quod superest etiam memoretur honore patroni, Consummanda suo properat quia pagina textu. Forte sacer residens per dura sedilia ligno Prospicit huic claras pendenti rupe gemellas, Tegmine pullatas,trilli terrore sonoras, Fraude laborantes,iaculantes spicula fellis, Nequitiae artifices rebus grauia arma sinistris,
Voce uenenata uerba haec anguina rotabant:
Quid ualet ira tumens,eia te Bricio monstres, Hoc iterum repetunt,donec male Bricio motus Irruptis soribus sancto conuicia vergit, Iurgia multa mouens turbata mente satellis, Se meriti melioris ouans,quam sanctus haberet, Sic gestu rabidus,neque se agnoscebat a mariis, Vitaegella suae temerarius arbiter insans. Intolerabilium per inania bombica iactans, Vento motus iners simulans soliatilis umbrae, Excussa ceruice rigens, leuitate rebellem, Exagitans animum pede iuncto pectore tenso, Irrationalis tumido gliscente cothurno, Nec se mente cap ,sensu spaciante uacillans,
Inque sacerdotem truculenter acerba redundans.
Sed quid in abiectuin Martinum haec turbida uoluit id humilem placidum tam dira superba minatur e
Cur animae nimium dulci tot amara ministrat Non decet haec audire pium,neque ferre benignum.
Errant hi grauiter, tui melli ablinthia iniicent, Ille tamen pietate calens nihil intulit hosti,
Excipit iratum placatus amanter amarum,
Oblectans rabidum,& per mollia semina mulcens, Et nescit non esse pater sine selle uel holli;
ut tamen, exorante uir laruisque fugatis,
Dum redit ad mentem furiosus Bricio pridem, Pontifici occurrit uoto,prece corpore supplex; Sed bonitate pq celer indulgentia fluxit. Non apud hunc opus esse diu lachrymando rogari, Aut prece multiplici ueniam sperare nocenti, Tomus tertius. Pars prima.
296쪽
Qui magis expetiit culpas donare reatus. Credidit S damnum quicquid non praeititit ultro,
Haec sua lucra putans Anuttere debita noxae, obuius ocoirrens quaerenti munera Pacis, Irasci nulli cupiens ignoscere cunctis, Foedera sola ligans celer, S delicta relaxans. Effugiens nequando sibi daret ultio damnum, Rem pietatis agens satis est clementia uinde iniae pia dona metens fieri non indiget ultrix, Omnious aucta bonis,cui dos, Sc gloria PaX est. Vir tamen ipse sacer pietatis ab agmine miles, Foedera semper amans,& pacis in arma triumphans, Supplicis ad uocem miserantia Miscera laxat,
Inque sinu ueniae trepidum mulcendo reduxit. Atque reum solita patria Pietate recepit. Haec tua dulcis erant holocaulla, sacraria,templa, Haec tibi diuitiae,thesauri,regia talciata, Flos, or esca,sarer,mera cynnama,bali ama,thura, Haec sacer omnis erat aaec tola,haec unica cura, Christinii corde pio,Christum meditarier actu, Reddere nolle uicem miseri,sed Parcere culpae. Criminis indultor,tieniae memor ara reOrtim, Spes miserabilium,fiiga laruarum,arma sequentum,
Praeda cateruarum,errantum illa,cura medentum, Omnibus una salus,amor Ouutibi hunus amator.
iniis tibi digna loqui ualeat,quem mundus honorat Quid pie uir satis cit,cui laudis debitor orbis,
Quaeque resurre uolens neque totus id explicat axistiugiter ampleXu Christum corde,ore retentans, Nec sine te patiens Dominum discedere quoquam, Tecum semper habens uinctum Pictate lonantem, Astrictus precibus neque se soluebat amator, Cuius amica sides tantum sibi contulit arcis, Ut solem rad is,& lunam cursibus aeques, Qui splendore nitens pulcher,qliasi lucifer is, Ac fitigore Dei uir fulgidus ipie coruscas,
Tegmine uir niveus, miro diademat c litus, Supplicis ergo memor,iamuli exauditor opime, Fortunati inopis trepidi tibi sorte reatus. Morbida cui rabie circum sua crimina latrant, Et sera delicti penetraliter ulcera mordent. Petit Fortunatus,ut Pro eodem Oret. Intercede a 3 Precor ueniam, vir ad te coronam,
297쪽
Eripe pastor ovem ne clauda,ues extera rester, Porrige celse manum rege grelsum, dirige seusum, Excessuque graues leuiori examine penses, Ac potius pietas diues miserando precetur, Mitis Id exortes placident menta medela Inter Sc ipse Deum atque reum a st niediator adesto, Defixis genibus,tensis ad sydera palmis, Vocibus inclusis,animis penetrantibus auras, Obtineas meritis iud cum uenerit orbis. Tu quoque iustus eris dextro relidere sedili, Arbiter in populos tribuum pauor ante tribunal. aliter effugiam flamma i tridente caminum Tunc precor ut fragilem sacro uelamine celes, Et tua me trepidum defendat ab igne potestas, Nam scio posse reum quemvis tibi cedere Christum, uena sociat proprio mansura in secula regno. Sis precor in Domino famuli memor alme per ipsisui. Cuius erit tibimet lumen sine fine uidendii in; Da veniam dulcis.pie,bland benigne patrone, Condere dum uolui quia laesi carmine flores. Sed tua laus nullo breviabitur ampla relatu, uam Deus in terris pariterque tetendit & astris. Conclusio libri. ne libelle modum tepido uerecunde relatu,
Multiplices faciens dissuto stamine rugas, Nec bene fila ligans nodo subit aspera tela, Hispida cameli rigido quasi uellere icXta, Serica cum decuit Martini pallia duci,
Aut praetexta micans auro sub tortile necti, Vel toga permixtis hyacintina curreret albis, Pingere seu uariam rosa,lilia, inma,coronam. Marcida lingua tacet,ueniam tibi posce libelle, Contentus tantum Turonum pete moenia suppim, inia Martinus habet ueneranda sepulchra sacerdos, Cuius io honor tumuli faciat sua rura tueri,inii pietatis opem tribuat nam largus ubique, Scit nil else meum sua sed sibi dona recurrunt.
Si tamen urgeres ut adhuc temeraritas intres,
Inde Parisiacam placide properabis ad arcem, in iam modo Germanus regit, Sc Dionysius olim, Si pede si progrederis, uenerato sepulchra Rcmedi, Atque pii fratris comptinere templa Medardi. Si tibi Barbaricos conceditur ire per amnes, mus tertius. Pars prima.
vides pauper homo furias posse dici me-
Litores inter deism: nos, citra Redemistioris nostra contume
1cce quomodo eae sanctorum Fepulchris il
lustrantur urbes σterritoria praeserua
Ex omnibus quae biesequuntur iterum habes ex sanctorum p gnoribus G mortu mentis Ciuitates redd, illustres.
298쪽
Vt placide Rhenum transcendere possis & Histram,
Pergis ad Augustain,quam Vinclo Lycusq; fluentant, Illic ossa factae uenerabere uirginis Afrae. Si uacat ire uiam, neque te Baioarius obstat, Qua uicina sedent Breorum loca, perge per alpes, Ingredicias rapido qua gurgite uoluitur Oenus. Inde Valentini benedicti templa require, Norica rura petens ubi Birrus uertitur undis. Per Drauum itur iter qua se castella supinanti Hic montana sedens in colle superbit Amintus. Hinc pete rapte uias,ubi Iulia tenditur alpes, Altius assurgens,& mons in nubila pergit, Per rupes gelidisq; tuas qua lambinir undis. Et ni per inllat aquis renuta telia mentis. Hinc Venetum saltus campestria perge per arua, . Sub montana quidem castella per ardua tendens; Aut Aquilensem si fortasse accesseris urbem,
Cantianos Domini nimium uenereris amicos, Ac Fortunati benedictam martyris urnam, Pontificemque pium Paulum cupienter adora, Qui me primae uis conuerti optabat ab annis.
Si petis illud iter qua se Concordia cingit, . Augustinus adest pretiosiis, Basiliusq;.
Qua mea Taruisus residet,si molliter intras, Illustrem socium Felicem quaeso re uire, Cui mecum lumen Martinus reddidit olim; Per semitam gradiens,& amicos duplauenenses, Qua natale solum est mihi sanguine sede parentum,
Prolis origo patrum frater,soror,Ordo nepotum, Quos colo corde fide,breuiter peto redde salutem.
Si Patauina tibi pateat uia, persis ad urbem, Hic sacra Iullinae rogo lambe sepulchra beatae,
Cuius habet paries Martini gesta figuris,
Quoue salutis opus celso depende Ioanni, Atque suis genitis socris per carmina nostris. Hic tibi Brinta fluens iter est Retmone secundo, Ingrediens Athesim Padus excipit,inde phildo, Mobilis unde tibi rapitur ratis amne citato. Inde Rauennatem placitam pete dulcius urbem, Pulpita sanctorum per religiosa recurres, Martyris egregri tumulum Vitalis adora,
Mitis & Ursicini Pauli sub sorte beati, Rursus Appollinaris pretiosa limina lambe,
299쪽
Fus hunu stipplex, ct templa per omnia curre, . . Et pete Martini loculum quo iure sacelli Iam desperatum lumen mihi reddidit alictor, Nunera qui tribuit, saltem rogo uerba repende Esl ubi basilicae culmen Pauli atque Ioannis, Hic paries retinet sancti sub imagine formam, Amplectenda ipso dulci pictura colore, Sub pedibus iusti paries habet arte fenestram,
Lychnus adel t, cuius vitrea natat ignis in urna . Huc ego dum Propero ualido torquente dolore, Diffugiente gemens oculorum luce senestris, Quo procul ut tetigi benedicto uex lumen olivo, Igneus ille uapor marcenti fronte recessit, Et praesens medicos blando fugat unguine morbos Non oblita mihi mea lumina munere sancti. Nam redit ante oculos oculorum cura fidelis, Et memor illud ero, dum luce, & corpore conta, Promptius affectu precor inde require sodales, Si sociis loqueris ueniam pietate mereris, Porrigo materiam quibus lianc ego, ut ore rotundo Martini gestis florentia carmina Pangant, Et claro ingenio texant ipargenda per ortum, Vir radians meritis licet ille, nec indiget illis, Gratia cuiusouans, ac fama iter occupat orbis, Arva capaX, Pelagus intrans, super altra coruscans,
Distribuens miras populis pro stipe medelas,inu Domino famulando sito capit omnia dono, Et quo Christus habet nomen, Martinus honorem.
Gregoris Turonensis Archiepiscopi per clericos
Nubetur ante et seius in gloriam ν
OM NIV M quidem sanctorum iure memoria ueneratur; sed
eos primum fideles honorificanti, qui uel doctrina uel exemplocsteris clarius effulsere. Porro unum ex his beatum Gregorium Turonice sedis Archiepiscopum fuisse,eumq; hac gemina dote resploduisse, non parua documenta produnt. Cuius nimirugesta,uel partim neceti ario scribuntur, ne fama tanti uiri quandoq; dubietatis nebula fise
staretur. Et quidem satis est ad eius gloriam,quod Christum, cui placo re quaestini,conscium habet in excelso, sed tame & hic nephas est, illius laudes tacere, qui tot sanctorum liuduit laudes propalare. Quae scilicet relatio quantula erit,nec eius insignia, ut sunt,proscri, quonia plurimis, mus tertius. Pus prima. s
300쪽
dicitur, non enam simpliciter negant sanctam Deigenitricem
aut domnis pracusorem edidisse miracuta , o m multa iis alicturus siue ab eis e dita signa post morte sed in vita duntaxat. Nam de praecur ore aperte habeturi sua gelio, Quia loannes
quae opinione seriint tir omissis pauca quaedam,quae ex libris e iis approebentur, attingimus. Quod siquis Iudaico more signa requirens, sanctuquemlibet signorum quantitate metitur, 1 quid de beata Dei genitrice, uel de praecursore Ioanne censebit Sanius itaque discernat, quod intremendo die multis qui signa secerunt, reprobatis, hi qui opera iustitiae sectati sunt ad deκteram superni itidicis soli colligentur . Non igitur praesulem nostru ob gestum miraculorum commenἹamus. Manuis de illa non omnimodo deerunt, sed quod mitis & humilis corde Christimi imitatus fuerit, demonitiamus ia
INCIPIT VITA.GRegorius Celtico Galliam tractu sitit ortus, Arvernicae regi
nis indigena, patre Florentino matre Armentaria procreatus: Et si quid diuinae generositati terrena conducit nobilita paretes eius ciam rebus locupletes, tum quoq; natalibus fulserunt illul tres. Sed quod plerisq; mutaris diuinae seruitutis quadam peculiari deuotione ita uid tantur annexi ut quisquis ex his religiosus no existeret, iure degener noetaretur. Ad quod astruedum quiddam de propinquioribus inseramus. Itaq; Gregorius quondam senator Leocadia in duxit uxorem . Haec de stirpe Vetti Pagati descenderat, quem Eusebius in quinto historiam libro Lugduni passum, ac inter reliquos tunc temporis narrat gloriositis agonizatum. Quae Leocadia peperit sanctum Gallum Aruernieae sedis episcopiam atq; Florentium huius pueri genitorem. De hoc autem Florentio sed S de Armentaria matre de Petro quoq; fratre eius, necno &de uxore Iustini serore eius ac duabus neptibus Heustena scilicet,& Ii stina beatae Rad undis discipula, libri miraculorum talia reserunt, per quae fidesillom dc merita non exigui momenti filisse dinoseautur. Haec autem Arvernis quae puero genialis humus fuit, uehemeter olim caput extulerat,ita ut senatoribus uelut urbs Tarpeia praepolleret. Ab his Gregorij parcntela profluxerat. Haec senatores, hec Iudices. & quicouid de ordine primariorum dixerim proferebat. Id sane de parentibus dictum sit,ut quia Dominus in generatione iusta est,ad laudem Gregorri promcit quod ei sua progenies titulo sanctitatis columna uideatur. Huius ginnus S patriam Fortunatus commemorans, inquit. Forte decus generis Turonicensis apeκ Alpibus Aruernis ueniens mons altior ipsis. - .
Felix his meritis sibi Machabaea, uel orbi, , iniae septein palmas coelo transmisit ab aluo, Tu quoque prole potens recte Armen aria felix, Foetuclara tuo, geniti circundata fructu