Bibliotheca scriptorum sacri ordinis cisterciensis elogiis plurimorum maxime illustrium adornata, opere et studio r.d. Caroli de Visch, prioris cœnobij B. Mariæ de Dunis, S. Theol. professoris

발행: 1656년

분량: 508페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

461쪽

INDET

Surium.

De Varibus. Vallis Sintilia Vallis Benei

Vallis Bona. Vallis Bona. Vassis Charitatius allis Clara. Vallis Crocem Valla Crucis. Vallis Cruci

Vallis Dei. Vallu Dci. Vallis Dei. Vallu Dei. Vallis Dei. Vallis Digna. Vallis Dore. Fata Palila.

462쪽

rasu honesta.

Vallis s. Lamberti.

vallis lucens.

ratus lucida.

Vallis Parad i. Vallu Paraa sit. In antritae.

valla Regis. vallis Ru bari,

retus Mons. Vetus Vill . Victoria. villarium. Villatium.

Villa nova. Villa noua.

Vineas. Maria. s. vimentis. Viride lignum-

463쪽

INDEX AL pHABETI CV s.

FINIS INDICIS.

464쪽

APPENDIT

Continens Scriptores & Scripta quaedam serius ad me missa. qua in ut i ta Bibliotheca, suis locis adscribi possent.

Nienisu la VTaitte. Abbas Molmeniis in Belgio , vir multis titulis mihi colendus cuius supra mentionem se. cimus in praeterea quae ibidem enarrauimus , plura

aba scripsit, quae t psemet recenset in epistoli quam ad me dedit r6. Aprilis,lhuius anni is d. quam proinde epistolam hic ex integro dabo:

Peuerenda Domino, D. CAROLO DE VIS CH, PRIOR tDunensi. 5rugiunmerende Domine Prior, ' O libris, etsi patuis . magnas nihilominus tibi ba. eo , agoque grates. Nonpotest mihi non magnope re placere quod ordinem illustrat uti tua faciunt. Luci istio laudi conferrem lubens aliquid siex rix temprus p tu a d putationesu omptione nostri inter Orditus huius Prauimis. a Peni adriam mellierio optima abbati eum rora, inritio qui humeras suos caprudenter seu duxit pari oneri. Tamen, quantum per occupationes licet incumbo Sta ijs ct quam men ιμ- periori habui publicὸ erationem in Diuum Tholmam Aquinatem perpollo, Oprolato inlotili molem, tuo pa- .Iitulum et saxa. Dim rhoma Aquinatis Principa, Fibliothec. Ord. C erc.

tus Theologicus. Placuit Principibus Rarbansi ijs, ram ct ilist, ac citreis auditoribus,quorum plares seu inter illi Principes in instaur νt edam in lucem. σι νi-d- forte censiciis, rutas idem.dic, sodes, quid constitit tibi ιditio libelli quem misistiὶ Si sumptui modicui est. a fina pantorica graium at alia facere. Et quanti- quidem gibliothecam tuam prato uerum subdere σluci darι. ais, auctam, videan ad hoc euιι augmentum conferre hac nonstra polint. Musasura, quibus Patriarcha prisci temtoris λιtesta menti celibrantur, ab Acama ad Iebum. Turtur gemens, o, lebsa iv,prosa, νηί que oratiot paraphra his redditus.

ne are tuus.

Columba regulisens, seu, Hieremias lamentans, vorsa proseque oratione.

Euangelium, pari viraque oratisne de criberti. Itimam Astostolorum dare mιhι an mus.

ascia habeo, perfecta nondum. Vetustas venerabilis, seu, Ecclesia, o rii orna

Patrum inristagabilis autharisas:

465쪽

D. augustini. contra

dem anno, Georgius Iosse in vico s. Iaeobi in 8. F νdinan pιorro . de Greliana, nobilissim apud Hispanos familia procreatus, ibidemque in Senatu Nobilitatis Apostolicus & Regiis iudex. indinis Calatrauae Eques, doc. Scripsit

Hispanice. Historiae Dνdinum mil. rium, Sant Ii Samatura uelu M. in impuros in tosique Potit . Iazobi. Calatraua,2 Alcantare, dedicatas Philip Gmiona. gallus, in saraci maxime, quadam in po A. Hispaniarum Regi eortandem Ordicium damnatas. Adni inistratori perpet.uo Distatarum aliqaal cciniuria, quώ inur plures ad te. Ac licet quadam ex hisce nitu lucubrationibus praelucem po sint,non omηes euerentur auisum , o tui, mi Frattri. is sum, etopu perpetim Tuusin Christo Ie' medullitu , Namarii, is Fratre Antonius le Vrauu

risis, Is s. Abb; Morino'. Augustinus Manuel ,' Vasconcelas, Eques Cister- ciensis Ordinis de Christo, scripsit, de edidit, Vitam o res gestas Ioannis a. ist nummis, Potiu r/llia Letis driimi teri . Madriti, anno r qaypis Matiae de Qui nones. Crevera Turrian, fu,titione. Natione Hisbranus ordinis Calatrauae, de Capellanus Re gius, Scripsit Hispanicὸ,Libras tres. eoussu Philippii i. Hi paniarum Rigu,sive, derabas mimorabili-,in qua n eius morio acciderunt, restimonium Haben tuum. impressum fuit hoc opus anno a M. V

lentiae, typis Petri Patricii mei. Translatum quoque postea fuit in linguam latinam , per Ranciscum Guillimannum, iussu Archiducis Maii miliani. Theutonici ordinis Principis,&impressi in Friburgi Bri olae, anno iso'. typis Iolephi Langij. G ui a Sancta Michao , Congregationix Fuliensium, Scripsit & edidit, Oratis sui:

λι- in obitum Anna Lot ringita, abbatissa P i. Dominarum, habitam anno i cs'. 6. Augusti,in

uuans , dictae Abbatiae. Impressi: Parisse eo

Miatili , in folio, anno 3622-. typis loannis Gonialis. . .

Item lusum. apologetici , in satiorem dicto

rum Di dinum.

Scriptiter ritiem, acgesta Sertnissima infantu Do una Sanctu sisensi in ordine ad sanomaratis miluus Item, Viras stelliaducumo Principum, ali ri: ut Virorum illumium qui au ji ausim uis panarum ) nosum mundum driivirunt, V Inarunt, o pacificarunt. Insuper, de opulentia, ampluad:αι Imperj im

esarum occidotalium.

Denique, librum singularium obseruari num , politia arum, moralium . iuridicarim , Miscellanearum de rationibus status,&c. Omnia. haec etiam Hispanice scripta sunt, simulque impressa Mauriti, anno rs 3 in lolio, Pet Dis daeum Diaet dela Carrera. Fuli 1 liquidam d c, diis&prus, iussu RegmG al l iae, de nouo tradux:i in linguam saliuam diversa Oscia Horaria, veluti, de Sancto Spirita, ct immaculata conceptione BP. Virginis, de Sancto nomine Iesu, cum alijs insti uctionib-Lbristianii, υτ ne, di Calendario nouo Histiriali.

Pariliis typis LudoviciCamh dry. t x. Guoar δε se raso ga camelos. Eques Ordinis de Chi isto, Scripsit lingua vulgari. Trophaa P

466쪽

dela Carrera.

M adtiti, eodem anno, & typiseisdem. Ioannes Pigrarrari s de quo in Bibliotheca scripsit&alium librum sequentis triuii: Cato Berna AmsfM,Senuuia valde morales, pia sa

annem Pigneuvari, Bonne iensem monachum.

Louanti i6r . typis Henrici Hasten ij. Iulianis Paris , Ss. Theologiae Doctor in fa- euitate Pariliensi, & Abbas Fulcardi-Montis, strictioris seruantiae, Ordinis Cistercientis. Scripsi. gallic E, insigne opus, si primasis Spirita

ordinis Cistercunsii ,in quo tractantur plura salutaria documeta necessaria pro cogimione Regiminis,&moru ipsius Oidinis, de intelligentiae Regulae Sancti Benedicti. Parisiis, i 6s 3.m q. typis Geruasi Alliot, in Palati inerias seu potius. O lirus in Abbas Locedij , in diaecesi Vercellensi. Aut notest Sermonum de ca

Extant mannici ii titub expresse nomine Oge-xu Locedij Abbatis, in antiquissimo codice Bibliothecae serenissimi Ducis Sabaudiae. In quo codice etiam habetur alius Tractrutus ab hoc eodem Abbate conscriptiis, delamsibus Deipara Vim sinu. Porro, codicem hunc Carolus Emanuel Sabaudiae dux habuit ex Abbatia Cistet ciensi, de stafaida,in Diaece sit Taurinensi, in partibus Saluciarum. Vide Theophilum Rarnaiadum,Soc. Iesu, in suis Erotematibus de bonis & malis librinpagina, i i. Caeteriana, Oserus hic, Sanctis Ordinis nostri adscriptus legitur in Menologio Henriqueet, IO. Decembris.

loco. Eius philosophia Impressa estparisiis apud

Georgium Iolle,via Iacobaea, anno is L . in ir. consta tque quatuor partibus, quarum prima inscribitur. Id a Philasiphiaratis lis es,Legica, tractans de mentisdirectione. 23. Idea Metaphvice, tractans de rationibus

uniuersalibus rerum.

ι . Idra Philosophia naturalis, sin, phesio, de iis

quae spectant ad cognitionem rerum natur lium.

Lldra Phil apbia moralis seu,DbPa. de Beatitudine. de actibus humanis, & de virtutibus

moralibus.

Edidit & idem Authot alium librum huius tituli: Gη resis Orbis,de gratia sustissime, innum

ru Sanctorsim Patrum, o Theologorum restimoniis comprobatus; nec non a Pelagio mi, O Semι-PEagianismi nota, conrra Calvim ira Pindicatus.

Patisii apud Georgium Iosse,issi.in ii Petrus a Sancto Romatri,p raeter illa quae supra retulimus, edidit quoque sequentia : Historia

Francorum Au,chronici ademari Engal mensis, Manachi sanati Martialis Lemovicensis, Epitoma, contianens breuiter euentus notatu digniores, qui iadi i sis mundi partibus contigerunt, dc praeci pue in Aquitania, a Pharam undo primo Rege fi ancorum ,vsque ad Henricum primum,idque cum notis, nonnullisque interpolatis, quibusdam etiam additis, a Domino Petro a Sancto R omualdo, Fuliensi,ad faciliorem operis interuli sentiam.

Patisis icsa. apud Ludoviciana Chamhoudo in Palatio. Chronicensu, continuatio Chronisi Adinari uar ιhi, GPl smonsis, complectens praecipuὸr Aquitanicas tam sacras quam prophanas , *banno primo Henrici l. Fiancorum Regis ad F ira annum

467쪽

A LANVs CONTRA IUDAEOS.

aianum p. Ludovici XIV.id est . ab anno Domini io x. ad annum i 6si. Authore D. Petro a Sancto Romualdo, Engoblinensi, congrega tionis B. Matiae Ful ensis, ordinis cisterciet sis Asceta.

Patisiis. septu apud Chamho Ua6 2. FINIS.

Libri duo, contra Iudaeos, oc Paganos seu, Maho me in nos.

AD LECTOREM

OPuscula haec, partem constituunt Operis quadripa riti M . flaui de In ulis, δε fide Catholi

hoc est, contra haereticos siue Albigentes, mal denses, Ludaeos, de Paganos, ku Malio metanos. Ex quibus,priora quidem duo opuscula sicilicet tantra Albigenses O V Valdensitio talisa biennio, i6 13. cuna alias pluribus ipsius Alani operibus in lucem emisi , prout illa reperera in antiquo M.S. codice Abbatiae Parcentis, iuxta Loiianium: posteriora verb hac duo, quan tumuis studiose, per nom inat issimas quasque Bibliothecas, longe lateque quaesita tunc reperire nequiui: At nuper euulgatis iam pridem aliis operibus) in Archi caenobii nostri Cistercietis Bibliotheca reperta,per Venerabilem loci illius Priorem D. Franciscum dii Chemin, S. Theol. Doct et in)mihi transmissa fuerunt,quae operae pretium iudicaui, hic nunc publicare, coi Psilam fortu . Occa

sonem aliam haud facile habiturus eadem publicandi. Certe, Authore suoU gna sent, nec si stactu tector ea euolues. Vale.. 2. Carolus de Vita Prior Dunensis

APPROBATIO ECCLESIASTICA CENSORIS

O Puscula haec partum contra Iudaeos, qui obolita veteri lege, & Christiana apertissimῖ promulgata adhuc Christo Domino aduersantur partim contra Paganos in quibus, sen-iualem MahometisSectam intelligit in ab Alano magno de Insulis, Cisterciensis Ordinis. Doctore Theologo conscripta sunt,& nuper in Cisterciensis Caenobii Bibliotheca reperta, MaR do. Adm. Domino Carolo de Visch Priore Dunensi iam recensita, cum hactenus edita non fierint,reperianturque etiamnum non pauci per orbem Chiistianum, prosani antiquae illius Miam euacuatae Legis Sectatores; Mahometicae etiam perfidiae illius quaedam quasi in agro Dominico, aut circa illum pullulantia, atque indies praeualentia magis et aania. cum magno Christi ηαξ ietatis fiucturo terunt evulgati. Ita censeo, Brugis, pridie Kalendas Iunii. i6s Antonius Sanderim. Presbyter, salieol. . iacent, Librorum Ceas .

468쪽

INCIPIT LIBER III. ADRI PARTITAE

M . AIani de insulis, contra Iudae OG

vinarum impugnan .

Icunt ludari via inii Deum esse, sed pluralitatem perlonarum esse negauit. Nunc ad peruersam Iudaeorum men dicitarem, quae adhuc cum

Almo expectat ad pedem montis, ne et adhuc in Mosi faciem potesti tueri, nostrum conuertamus sermonem; & p U-mo, quid de Authore omnium sentiant videamus. Dicunt enim eundem esse Deum, Muniuersorum creatorem . sed tres personas este in Deitate, non credunet, nec quid sat este personas in Trinitate attendere volunt. Vnitatem quidem essentiae credunt, sed Perlonatum pluralitatem non concedunt. Hoc autem rationibus de authoritatibus sic probare conantur. Si vivis est Deus, sicut clamat Sacra Scriptura,quomodo asserit Christianus , tres res inter se distinctasscilicet. Patrem & Filium .& Spiritum Sanctu unius esse Deitatis3 quia si plures sunt, etiam plures Dij, & non unus Deu&esse videatur. Quomodo enim singularis natura unius Personae ab aliis distinistae, esset natura alternis Persone P Sic ita triplex Deus esse videtur,non

unus Sed Dominus ad Israel perMoysenait: audistisil, Dominus D nostis, Demi ιν se h

Non ergo triplex . sicut Christiani dicunt

hic, nugantes, Deus est Pater Deus est Filius, Deus e ih spicitus Sanctus. Alius item Pater, alius Filius. alius viii tusSinctus, & interim negant tresDeos esse. Quae est haec monstruositas, ut in Trinitate sit Viritas, dein V nitate lit Trinitas Quomodo unus solus Deus est, si plura sint Deusὶ Q ut hoc dicunt Deos constituundalien ,eontra praeceptum. Domini qui ait: ba Non habeth Dtos aliems.Qui unum quidem de solum esse Deum dicunt& plures tamen esse asiserunt. Si Deus volui siet ut Iudaei crederent tres personas esse unum Deum. de Trinitatemelle in unitate ,eis explicuisset sicut ca sera ad fidem pertinentia explicuit: quia, ut Christianus. est, . sicut ad fidem pertinet unitas, ita de T i initas; sed de hac nec Patriarchae, nec Prophetae mentionem secisse legunturo Item,si Pater genuit Filium , necesse est igitur gignentem te nilapore praecessisse genitum , & aliquam particulam de substantia gignentis decisi in hiisse. Item: Nulla pluralitas potest esse in Deo , ubi est shmma & pei secta limplicibuas. Item: Quod omnifarie ἀmplex est, nihil de se gignere poteta

469쪽

ALANvs CONTRA IUDAE os.

ita, G pluraluam: PDA . Λ D primam obiectioncm sic respondemus: Lx eu dicitur unus, vel votus natiirae Deus est, inulla tmu Persenatu excluditur, qtita ipsae sunt unus Deus, dc unius naturae. veluti dici potest de his vocibus adiecti uis , albus, alba, albutiri, qui profert enim unam, nullam aliarum vocum excludit quia sent unum nomen: nam ii. cet istae voces pluressent non tamen senta lura nomina , sed unum, & visus institutionisvo men. Similiter, tres personae sunt unus, de unius essentiae Deus. Quamuis enim in naturalibus verum sit, tot ella substantias vel naturas, quot sunt subsistentes petaonae; tamen qui naturam creauit, naturae subiectus non est: licet enim tres sint Personae,unius tamen sunt naturae;quia si pluralitas ellet naturarum, plura dicerentur esse rerum priμcipia , quod abhorret fides catholica.Et quamuis Deus sit trinus, non tamen est iii plex,nam trifex notat partium, vel naturarum pluralitatem in Deo autem. tres Personae non sunt quasi tres palles quae Deum constituant quia si hoc esset. Dens simplex non esset, & lic non esset suae essentiae principium; nam omne compositum est senitum. Non suntibi etiam plures naturae quianwplures essent dii, vel unus Deus triformis esset. quod Christiana abhorret Religio. Dicimus ergo, quod alius est Pater.alius Filius, alius Spiritus Sanctas, non tamen alius Deus est Pater, alius Deus eii Filius, alius Deus est Spiritus Sanetiis, sicut haec vox, albus. est alia quam haec vox , at ba, non tamen aliud nomen. Dicimus etiam: quod iuxta Fidem catholicam non est aliqua monstruositas. sed demonstrata veritas,haec est, demoni irata ratione,& modo probabili. Dicimus quoque,unitas est in Trinitate, de trinitas

in unitate. ει tres esse unum Deum, non tamen consti tuimus Deum alienum , cum illae crespersonae sint unus Deus. dc unius naturae. Ideo autem hoc mysteritiin Deus Iudaeis in veteri lege figuris velavit, sicut&alia ad Fidem pertisnentia,ut secundum temporis accessi: in Christianae Religionis Fides haberet progressum. Nam ante legem Mosaica in lusticiebat alicui

credere quod unus esset Deus. idemque remuis Nerator esset bonorum , dc punitor malorum. ita tamen virectitudo vivendi responderet rectitudini Fidei. In veteri tamen testamento,seu tempore legis Mosaicae,maiores quibus reuela rum erat, credebant Deum trinum& unum; sinplice vero, venerabantur ipsos maiores,

credentes quod ipsi credebant, de in hac Fide saluabantur. Postquam vero Apostoli Tetinit tis Fidem praedicauerunt, ubique omnes adulti Sed Areti tenentur credere Deum itinum de

unum.

Nec oportet, si Pater genuit Filium, quod

ibi facta sit deciso: cum enim Pater omnis riam sit inplex sit, de se Filium non genuit per Isubstantiae decisionem, sed secundum naturae qintegritatem, ita ut tota substantia Patris sit substantia Filij; quod autem Pater Filium genuerit, probabitur infra. In Trinitate vero secundum aliquid attenditur pluralitas.& secundum aliquid identitas , quia in Persenis pluralistas , in natura dc essentia, identitas. Dicimus etiam,quod in naturalibus nullum

simplex ex se aliquid gignere potest; unde nec

anima animam, nec Spiritiun Spiritum Spiri- ι . tus: in diuinis aurem, ratio longe alia pactum r ormat, nec diuina generatio humanae r

spondet: quia sicut natura Dei omnem superarnaturam . sic Dei generatia superat humanam. Vnde luias: a vrati emt-wHI arrabis t

470쪽

quibus aut horuari si, Philosophorum o Theolat rum, O qui ui rasi bus, ct si laudinibus locorum, ostendum, quod tres sunt Pnsitu diuina , ct una earum

Ouod autem tres sint personae diuinae, &

Vna earum natura . aut horitatibus& rationi bus,& similitudinibus variis potest ostem di. Nec solum authoritatibus Theologorum, verum etiam Philosophorum In principio Geneleos, secundiam Hebraicam vetitatem, legitur , Heloym, ubi nos habemus, Deus et alibi, et lienim est singulare nomen huius nomini ,. Heloijm,licut Deus. singulare huius no hus,dij, Elgo, ubi nos haheruus in In principio creauit Deus calum se terram, Hebraei habent, In principis oraueruntdit , resdom , calum oraream. Sed quos vocat Moyses deos vel dominos , nisi tres Persenas diuinas λ Non Angelos, quia Angeli

non creaverunt caelum& terram, imo, creati

sunt. Vnus autem Deus est qui creauit caelum de terram. Cum ergo Moyses dixerit pluraliter; deos vel Dominos, illa. pluralitas aut ad diuisnam naturam. resertur, aulad Personam : sed non ad diuinam naturam , ergo ad personam; ergo tres insinuauit per nas divinas, quae sunt unus Deus. Consequenter etiam introducitur Deus loquens in hunc modum: DFaciamus iis, 1 ad rara n O situ nsram. Cum

trium Personarum ilix quarum Imaginem factus est homo. Vna autem est imago Patris de Filii ,& Spiritus sancti, quin una natura. Vbi e tiam diabolas loquit ut adEuam dicit. c fritiis scut Di1 bcientes bono m a malum. Quid per Deos intelligit ibi diuina luci plura, nisi tres Personas diurna, 8 A ngesi enim hoc nomine no intelligu tur. Vtemna dicat Scriptura, in hoc voluit Deo elle similis Eua quod appenjt esse praedita diuina scien ra. In Ioia etiam legatur, quod Angelicum abant. d Sanctus, Sanctus, Sanctus,vonianus

Deus Sabaoth. Sed quid insit'ut illa trina nominis tepetur O. nisi Personarum Trinitatemὶ id est, Patrem & Filium,& Spiritum Sanctum Z visit sensus.Sanctus Pater Sanctus Filius, Sanctus Spii itus lanctus. Et ut insinuetur naturae unitas, sequitur in lingulari numero: Dominus mus

Sabalist. De Abraham legitur in Genesi, quod

tur , quod in tribus qui apparucrunn, intellexi

trin: ratem: & quia unum adorauit, intellexit in Ti initate Unitate tra; de ita intelligitur adoralle

Deum trinum & virum. De Piso am Dauid ait Dixit Dam: s Damnis mis, sedea textris Intu. Si Dominus diait Domino, alius fuit qui dixit, alius cui dixit: sed Deus Pater haec dixit; ergo alius fuit cui dixit ; sed eum David vocat dominum suum, ergo ves Deum vel Angelum: sed non Angelum; Angelo enim no dixit Deus, sedea dedi tris meis, sed potius pertinet hoc ad Filium.qui exiliens Deus, sedet a dextris Domini, id est aequalis eli Patri. AEquales enim sedete solent a dextris Principum. lnabo psalmolem tur : ρὶ Domiηas dixis ad me, Filius meus eo tu, si mu genui te. Exquisite praesens connan ir pro

inrito: nam praetens in se haber recentia in , de

Iraeteritum in te habet fluxum, de futurum in se abet expectationem. Vnde,nihil propite fini se dicimus,nisi quod esse desijt , nec in Praesenti

aliquid

ergo Deus hic introducatur loquens, quaeritur,

ad quem,vel ad quos loquatur, cum dicit, faci mus. Ad Angelos videtur nullo modo loqui; non enim una est imago vel similitudo Dei de Angelorum iuxta quam factus si homo. Restat ergo ut inua Pater loquatur ad Filium, Rad Spiritum Sanctum; vel sit communis vox

SEARCH

MENU NAVIGATION