Doctrinae augustinianorum theologorum circa 5. propositionum materiam expositio articulis quinque ad Alexandrum PP. 7. olim transmissis comprehensa nunc Alexandri PP. 7. judicio denuò subjecta et ad publicam omnium quorum interest notitiam delata cum

발행: 1690년

분량: 43페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

1쪽

T Eum cui Titulus, Doetrinae Augustinianorum &c. Expositio I &c. excussa& refutata per Ioannem ab Isselmyn Theologum

Lovaniensem, Judico use perquam conducibilem se opportunum hoc rempore, eum ad dirigandos vanos rumores, quos de nescio qua appobatione Romana anticipitium quinque Articulorum,si iis conditorum,qui se Augustini Discipulos nominant, tam vane quam gloriose nonnulli spargunt; tum ad patrocnnium bona orthodoxorum causae, cui per Libellum hic refutatum fruuntur imsdia. Datum Lovanti a. Eril I69o.

NICO LAUS DU BOIS

Acrarum Litterarum Primarius P fessor , Librorum Censor oc

2쪽

Scriptiuncula Argumentum cir scopum explicans.

pargi per Belgium haud ita pridem coepit Libellus quidam nullo

Auctoris nomine, nullo Censoris, nullo Loci, ubi typis mandatus est, nulla denique nota insignitus, qua commendari libros quos tuto . legere, aut venales exponere licite possis Jjubent publicae ac receptae Ecclesiae leges. Id consilium Auctoris, is stopus, ostendere, quidquid per Gallias aut Belgium aut exteras nationes non dubiis Auctoribus .fama jactat, aut res ipsa oculis hausta quotidie comprobat, de male sopitis Iansentanae Haeresios ignibus, de renascenti incendio, ac vires . indies sumente majores sa) Insulsam esse fabulam, jam ante annos mutatos exsufflatam : Rumorem hunc a malevolis hominibus fatum fotumque, animis invidia odio obtrectationis studio turgidis, quidlibet in Innocentium Theologorum perniciem comminiscentibus. Id ut Lectoribus quorum iam multi experientia docti ad hasce cantilenas surdescunt facilius persuadeat, plenum feroci ne dicam stolida confidentia vultum induit, provocat ad tribunalia, manu velut consertacitat accusatores, nullos Iudices reformidat. Romanam sedem appellat, &summum Pontiscem Alexandrum Octavum, accepti a duobus Romanis Pontificibus vulneris immemor, velut jam obducta cicatrice. Armis denique pugnat omnibus , quibus malarum causarum Patroni solent, dum spem ac fiduciam vultu simulant, timorem atquo anxietatem sollicito premunt corde. Argumentorum haec summa est. Histi sunt quin quoe Romam Articuli Theologorum , qui se Augustinianos nuncupant san ab Iprensi, an ab Hipponensi Augustino, iudicent alii) doctrinam ac sensia, circa damnatas ab Innocentio & Alexandro Propositiones quinque, complexi . Visi sunt ab Alexandro septimo, diligenter excussi,& post acre examen approbati: immunes igitur sunt ab omni haeresios suspicione,& quidem Romanae sedis calculo Theologi isti, qui tanto iam' tempore, tam malignὰ vocantur in inVidiam. At neque priusquam i a PE. II

3쪽

famosae propositiones infami Romae nota inurerentur, neque postquam inura sunt, ulli lacte ex suspectis, aut in crimen vocatis Theologis, qui quidquam aliud in hac materia senserint, quam quod in dictis articulis profitentur; neque hodie ulli sunt, qui quidpiam aliud sentiant. Nulli itaque sunt Iansienista: nulli existere: Alta fruitur Ecclesia pace : lupi nulli vagantur per ovilia: inanes tantum Luporum

lemures panico timore Percellunt gregem.

Credimus, an qui amant, Vs sibi somnia j 'ani

Nocturnos lemures a puero non timere didici. Lupos tamen subovina pelle agnoscere non sola me Asopi vulpecula docuit; Qverumta saluberrima Christi & Apostolorum monita, discipulis suis ac posteris denuntiantium, multos & diu la noctu gregibus obambulare, qui cum lupi sint, agnum induerint. Quidquid agant hi Protei in omnem formam versatiles aut potius lycanthropi, quantumlibet adhibeant industriam, ut Clausum animis Venenum tegant, nunquam ita sevcstiunt aut adornant, ut non aliqua se tandem parte prodant Aut dentes cominus ostentant; aut immanem rictum exerunt, aut infamem ventilant caudam ; nunquam diu oculis sagacibus illudunt. Sin plices captant, improvidos fallunt: hujusmodi prauligiarum insolenuse Xternae forma: illecebris captos detinent, aut vinctos secum rapiunt. Horum animi singulari pastorum ac Praesidum cura muniendi sunt adversus lim miracula ; aut quis non videat imminere ovili praesens periculum pSperaveram fore ut Societatis Iesu Patres qui nascens Ianianis monstrum in ipsis cunis suffocarunt, qui renascens ferro ia face persequuntur, qui stylo quotidie suo scriptisque innumeris confodiunt nulla deterriti invidia, nullis calumniis, minis nullis paucas horas consumerent in detrahenda larva huic Theologo personato, qui e latebris suis, velut alter ex BebryCum antro Amycus,pugilum fortissimos provocat ad pugnam, vociferans

Speraveram inquam fore ut compescerent animosi hujus duellato- iis clamores la convitia, simulque antidotum quoddam rromerent Ib Theocr. in Diosc. . . findi

4쪽

simplicibus & parum cautis lectoribus adversus virus, quod utraque

manu spargit in vulgus. At mea me fallit hactenus exsipectatio. diescio quo consilio in hunc diem Patres conticescunt. Grandius illos opus moliri credibile est. Elisa fateor haec machina, & in partes Comminuta est priusquam fabricaretur, in solidissimis thesibus R. P. Jsaacide Bruyn adversus eximium D non est cur nomen eJus reticeam ;celebre est utriusque certamen, nec hic se nominari aegre fcret Martinum Henricum deSwaen, in Collegio Societatis Iesu Lovanti publice defensis die H. ia2 3. Novembris io 89. contutatus illiC libellus est mense integro prius quam ederetur in lucem. intorsierat eadem tela debilia, imbellia sine ictu Magister Μartinus, fra ista illi C tela videre cuilibet licet; & licuit libelli hujus provocatorii Auctori. Sed dissimulare maluit,quam pugnae meminisse nec sibi nec symmystae suo gloriosae, ne agnosceretur ante pugnam victus. Cessit ex arena Martinus, & certamini ad quod nihil tale Cogitantem provocatione publica pene Compulerat Patrem, nuntium primus ipse ultro remisit ; hic noster forte Paras ut succederet

illi. San E quanquam existimem abunde refelli in istis Thesibus quidquid miles hic gloriosus jactat in libello scombris involvendis nato

de approbatis Romae Pseudo-Augustinianorum articulis, totamque molem sponte sua ruere, quam mendaci huic fundamento superstruit fabulator: non facile tamen in animum meum induxero, satis esse in hisce Thesibus remedii, ut OCcurratur malo quotidie serpenti latius. Ad quam paucorum enim manus pervenere hae ThesesΘVix extra Lovanti muros exemplar invenias. Et interim toto Belgio volitant peltiferae chartae, dividuntur summa cura per familias, seruntur in foris, obtruduntur vel invitis. Nec minori forte cura per exteras nationes distrahuntur, apud quas purgare symmystas suos, & sparsos temerdaviddque creditos rumores dissipare laborat Advocatus importunus. Erunt quibus videbor operam ludere, qui cum larva congrediar, qui vitam foetui minimc vitali &post paucas horas exspiraturo cruda manu praecidam. Quid opus, inquient, hominem pugnis fatigare, qui

neminem patitur, quam sit ipse sibi, in seniorem: qui quod una manu

5쪽

astruit, mox altera destri it: qui loquitur adversiis solem: qui mendacia pleno plaustro fundit λ Ecquo enim alio argumento superesse hodie lum pervicaces Jansentanorum errorum Patronos apud a quos sanosque iudices emcacius vinci potest, quam si coram ipsi. intelligant Videantque homines frontis usque adeo & fidei perditae, qui contendere ausint inai e esse si cel rum, quod Jan senismi nomine circumfertur: nullos umquam inter homines extitisse Jan senis mi Patronos.nullos esse. Ego corio etiamsi argumenta redivivi mali deficerent caetera, vel huic uni x ictus cederem. Caeterum si de quisquiliarum huiusmodi sorte augurari libeat. fortunam libelli hujus facile di scere positi mus ex

aliis. Quem fiuctum tulit impot: ns ille Janienianae causis defensor

Paulus irenariis3 Ptolemaeum dicere se debuit. Pac1s scilicet, non belli funesti nuntius. Et tamen quanto fastu insurrexit in adversariosi quanto strepitu. pompa que verborum, quam pugnaci, quam ferreo, quam inclementi stylo l Num tamen inde multo plures inventi sunt, qui maluerint commentis Pauli hujus ad veri speciem tanta arte essietis credere, quam oculis & auribus quotidie suis Eand m cramben recoxit a decennio circiter Gallico sermone quidam Dominus de S. Victor libello insulis, ut praefertur, impresso. Et huius conatus nzscio

quo operae pretio brevi in fumum abiit. Rursus novo maiorique m limine eandem telam texuere Portus Regii exules: proti usus est ua lucem malis avibus, turgidus magnifica inscriptione liber. Ian Mianae m. resios Phantasma, stoc spectrum inane Le ph. n. Ome de in cnt arie. Nullis illic Rhetorum coloribus parcitum, nullis orationis fucis, nulliS et quentiae pigmentis: artificium omne consumptum est. Et quos qLaeso Siren illa Gallica cantu suo rapuit in nati fiagium ρ Apud Cuam paucos, si tamen apud ullos, Jansentanis sacris non initiatos fidem invenit pUbi tandem veritati os obstruxit ρ Si, quod res cst, fateri volumus, Gallici sermonis venustatem omnem nullo rerum suarum successu

auctor infelix perdidit. Ouid perituras sponte sua paginas, ta iamnui Ctenc bris damnatas, jam sepultas stylo persequeris ' Quid horas melioribus studiis dandas in mendaciis malo Constitis refiitandis Collocas ρ Sine ce libellus ipsie exedat, atque consumat Etiamsi I ineae blattaeque pepercerint, non feret aetatem. NO

6쪽

Novatorum genium persipectum non habet, qui siquis ita Philosophatur Quid studeant quid moliantur non videt.Nota estv Phi Qs Phy si i- . ediebi is vox, insignem reipublxca: n liticorum 00R ' μ' . mendicio Vel per unum diem vigor*m V kδ ' HAE Neque vero politicarum artium inpallidi censendi iunzia Afehitecti Vidit id Avorum Patrumque aetas, & nostra vl- HXyς Vm hori insidias struxere veritati Θ Quibus non det atquς dςP in usit hi. iii imminentem cervicibus tui plδ calumnu) hyς'p suo se sanguine ac sanie ProdQ0 ς letarent' ut intactos se integrosque oculis hominum Perspicacium obiicerem λ Illud sophoclaeum agitabant animo ictricct

Mendacium quirim haud honeste vicitur, Sed quando multum noxia cuiquam est veratas,

' Lbi est, fies ditagunt singularem exr 'Vm ' es .ita i in ' sim incautus aliqui, adium

lantium ad x Cri se ' non unus applausor Ccςdix imperitos capxa huius generis, aut misera Neque vel ad Q nonnullis in locis

nanciscanxur 'qμ- 'Sic , ieiunt non ita tumulantur, qui ' in parentis sui conixuψ yyς ofum fati ent, ubi res aurnovam vitam revoczntur Rhb 'N' in in GaIlias. MBelgio Germani sic

ei=icibus meritam arcent ad tempus invidiam,

7쪽

aut erroribus illuc hactenus non transgressis parant hospitium. Ita non unus est libellorum horum fructus. Et certe nisi id longo sam usu experti essent veneni huius satores, non adeo saepe eundem movissent lapidem,& ludicrum certamen instaurassent. Unde non sine causa reor non mediocrem reipublicae Christianae, & bonae ri eid sentientium Causae operam nax are, quisquis ejusmodi mendaciis vel ad unum diem vitam eripuerit: longis autem optim8 de Ecclesia orthodoxa meritum. quisquis ortu in ipso suffocarit. Equidem non ita lentd accinxis.sem me, ad compescendos clamores hominis bcinis omnibus impotenter insultantis, quanquam certaminum hujusmodi insolens, Aman spetioribus litteris innutritus, nisi sperassem me militum in hac palaestra veteranorum vigilantia ac diligentia praeveniendum. Praulatsero grassantibus flammis aquas affundere, quam nunquam. Statui igitur ante omnia ostendere,inaniter & falso gloriari Theologos pseud Augustinianos, suorum articulos Romae fuisse umquam

approbatos ; id est male compacti aedificii simul & semel fundamenta subverrere, quod iam ante me ab aliis praestitum, quorum armis seu rationibus invictis libere utar. Deinde vanissimae narrationis commenta , & totius libelli caetera

flagitia brevibus perstringam , artesque & dolos A perfidiam veritati

insidiantium ponam ob oculos.

8쪽

CAPUT PRIMUM.

Virum Theologorum pseudis-Augustinianorum Aniculi Rom.efuerinι aliquando approbati. Inanem esse ct commentitiam approbationis toties sectarasamam , rationibus vincitur necessariis. ARdua quaestio, & ex qua velut ex cardine gravissimae controversiae finis 5e

partium victoria sit fides Adversariis, suspenditur. Quaestionis tamen hujus solutio non dissicilis. Neque enim ex Dialecticis argutiis, aut ex subtilibus Meta physicorum speculationibus pendet ; sed ex sola Fabularum fide. Approbatos esse a ticulos suos ambigui nominis A ugustiani jactant. Nos negamus: Tabulas poscimus, quibus fidem approbationi faciant. Quid aequius p Nullas exhibent. Cur indignantur , si non lumus , ut vulgris creduli λ Jmo vero, inquies,Breve exhibent sive Epis . totam Alexandri VII. a i Episcopos Galliae,qua doctrix am famosis Articulis comprehen lam, coram praedis t. Breve istud in nullius hactentis Ian senistae libris videre mihi

integrum contigit. Cautiores sunt: non exponunt luci sua vulnera. Mutilam Epista totae non prolixae laciniam ostentant . ex qua nonnullos .ipices in causae suae patro cinium non eliciunt, sed extundunt. Exemplo iit Adversarius hic meus. Has ille lineas e X Brevi relecuit. pag. et q. Illud non mediocri gaudio animum nostium perfudit , quod I tteris ex G illia recens allatis accepimus, Ilorum in dies crescere numerum, qui recta saep iunt. ad saniorem doctrinam iudacti.

Vides hunc hiatum p Ex tritas crederes syllabas aliquot aut voces nihil facientes ad causam, compendii di temporis gratia Nihil minus. Quot omittuntur hic syllabae, tot celantur malae causis plagae. Explicat primo Pontifex proxime subjectis verbis quae resecantur , quid sit hoc loco juxta mentem suam iecta supere; siubjicere nempe ultro se Con filutionibus Apostolici. jansentanam Haeresim proscribentibus. Ea si apposuisset, qua ratione poterat iisdem abuti detorquendo ad approbationem a

cipitium Atticulorum p Deinde meminit decrescentis eorum numeri, qui a veritata auditum apertunt o variis inanium intιrpretationum argutiunt is decipit duretis Apostolicis

ref Mamur. Haec ille describeret, & non esset causae suae praevaricator. Tum laudat Episcopos,quorum exemplo & consilio & opera ad saniorem doctrinam inducti non pauci sunt. Cur & illa ex triverit, patebit inserius. Iam vero membra orationis plane disparata in unum compingit, quia sic utile est caus e. Praeclarum enimvero spe' cimen fidei jansentanae t En vobis textum integrum. Illud autem non intdiocri gaadio anisum nostrum perfudit, quod lineris ex Gallia recens allatis accepimur Eorum indies πιμ re numetum , qui tecta sapiunt PREFATIS CONSTITOTIONIBUS SESE VLTRO SVBIIcIENIES ; i litum pio dec risere, qui a uritate auditum apinant, cr rariis is nis C inur

9쪽

Interpretatienam argumentis decepti. decretis apostolicis refretaxtur. Is Iuli egregIus sis uaboram pili rerum factus, majorissiliια, ct potioris pa tis . vi multi iique cauterum nomia ne primarii, exempla votio, consili, ct opera ad Diiorem doctritiam inducti, ea, qua paris ut crιdimu animi demissi ρηι. l. . paratissimos exhibuerint ad illa omnia prasitanda , qua sis a siti Apostolica prascribretur. Quid censetis Quirites p Articulorum non meminit Pontifex ,& tamen approbat. Hic scilicet mos est Romanis Pontificibus usitatus, doctrinam inter partes ventilatam solenniter approbandi. Nihil agit,nisi causam aliter instruat Adversarius. Vel ipsi factionis jansentanae jurati id ultro agnoscent. Videamus quo conatus ejus erumpat.

Multa ergo praefatur de Discipulis S. Augustini Articulorum conditoribus Lalanio & Girardo, de Convenarum Antistite multa, qui prieclusam Theologis istis

adversariorum artibus ad Pontificem Viam primus aperuerit, & pacis sequestrum egerit. Romam nempe Articulos Episcopus transmisit,addita bene longa Theolog tum horum jam resipiscentium, ut credebat, commendatione. Post varias tandem strophas praesentia animi nullis nisi novatoribus propria audacter assirmat pag. 24.

quani ab illiι doctri ex adHisariorum 'g'oliεηe antea crediderat) cum ea, quam Id libri Muris subrctam tum temporis habebat, hac latitia verba scrib/ns effudit. Irud non m diοιri gaudio Sce. Quis non crederet haec legens Pontificis gaudium ex eo natum,quod Augustini discipulos haeresios tanto jam tempore postulat δε a Se ac Decessore suo damnatos, jam verum edoctus , agnoverit innocentes, lecta eorum doctri est non

alienis sed propriis coloribus picta λ Nulli lectum credidit Pontificis responsum , legendum Nulli, quisquis haec audet. Fungos & stipites nos putat, quibus adeo suaviter sperat imponere. Illusum scilicet vanis criminationibus se Pontifex palam profitetur, ac praeproperam quodammodo sententiam retractat; credite Posteri. Et ipsum Alexandro octavo rerum omnium conscio , persuasum cupit; non quo Pontificem , sed quo miseros Belgas hac non vulgari sua confidentia fallat. α Articulos legit Pontifex. Legerit, non repugno. inficiantur tamen alii, & non Injuria: sunt enim non leu causae, quae suadeant non legisse quas Arnaldi Ant sonistes Gallus in suis observationibus recenset. Sanioris doctrina pronuntiavit: Id omisnibus modis inficior. Qui probas r Gaudet Pontifex nonnullos ad saniorem doctrinamtadactos esse. Hac si non est, inquit, atticum ab omni erroris sustiιione Γλνέι; quid sit sui nior doctrina . prorsus nos fugit. Nostin quid sit recta sapere Id ne te fugeret, Pontifex disertis verbis monuit;ultro nempe se Apostolicis Gncti rutunibtas Iansentanam Haeresim proscribentibus subiicινι. Nec aliud qui iam per saniorem doctrinam hoc loco intelligendum, etiamsi Pontifex ipse non latis luculenter ostenderet, res ipsa seu st tus con versae monere debuisset. Monuit jam olim P. Ferrerius negotii totius

conscius. Monuit Auctor Epistolae ad Principem in aula virum , qua libellus sup

10쪽

slbet per Augustini Discipulos Regi Galliae oblatus, copiose consulatur i monuit αsolidis rationibus evicit is , qui accuratissimis observationibus Arnat dinovam Apologiam novi Testamenti Montensis nuper evertit: Monuit Eximium Mattinum Henricum SNaene R. P. Isaacus de Pruyn e societate Iesu Theologiae Prosessot vanii, & ita monuit, ut non habuerit Eximius quod reponeret. Illius de hac re disputationem brevem, sed nervosam hic ne actum agam) integram subjicio.

versus Eximium Martinum Henricum swaene inter alias tergiversi tionum causas, cur Jan senii doctrinam proscriptam agnoscere recuset; & hanc allegantem, quod Articulis Augustinianorum adhaereat Romae approbatis.

VIII. Tergiversationis Eximii Raris.,. VT omnis tandem aliquando cesset cavistandi rario , inquit Eximius g. .

,, unm ostendam nihil me tenere circa 3. Propositiones famosas . nisi ,,quod Schoia Thomisticae, imo ct Apouolicae Seri fit probatum; profiteor palam mesincere se sine omni refrictione subsicribere articulis illis, per discipulos S. Aug. Episcopo Convenarum propositis ct per ipsum S. Sedi oblatis, ab ea

,,teste R. P. Goneto Dominicano Vprosiaris, hos articulos dein subnectit, ut to-- idem veritates Catholicas. An madversio. , I Aucis lineis errorem nobis exhibet hic Eximius non unum. Primus est; quod L articulos hic satis notos venditet, ut Scholae Thomisticae universim, ut intel-riligo) probatos. a. Quod assentiri velit Goneto assitinanti, eosdem ab Apostolic ,,sede esse approbatos. 3. Quod asserat per discipulos S. Augustini nisi I prensi ,,Iansenti intelligat Convenarum Episcopo illos esse propositos. Meretur haec fa-s,bula exponi luci , quare ab ultimo exordiar. ,,Ita est: obtulerunt dictos articulos Convenarum Episcopo Lalanius & Girar- ,,dus; qui, qualesque viri l delecti nempe ab Arnaldo , Gniero , Singlanio & Ab- ,,bate Sancyra , factionis Iansentanae Principibus, ut turbas tota Gallia ob pau- orum contumaciam excitatas, componerent, viamque inirent concordiae : Lalamius, inquam , de Girardus qui doctrinam Iansenti, tamquam pro aris & focisDpropugnaverant hactenus. Adversus Vaticanum fulmen & ab Innocentio X. 8chAlexandro VH. evibratum imperterriti: qui constitutionibus Apostolicis cum risumma omnium Galliae ordinum offensa subscribere pertinacissime detrectarant m

SEARCH

MENU NAVIGATION