Octaviani Gentilii ... De patriciorum origine, varietate, præstantia, et juribus libri quatuor ...

발행: 1736년

분량: 617페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

251쪽

α14 DE PATRICII s

mone Putricium pura ejus gessisse. Meusus his nimis aperia te anglizat ; ut enim Angli Regem suum, veluti supremum Ecclesiae caput venerantur , ita di Batavisum Magisrσ-

tum ad idem culmen evehere incipiunt et Meursium ob rem

ipsam reprehendit & Julius Gesar Buten gerius de Imper.

Imper. Roman. cap. I. lib. I.

XU. Sed nec Gregentius ea somnia scribit, quae Meuritus ipse comminiscitur: neque ex eo, quod Imperator Judaeum Hyppecie sonem fecit; sivum in rebus Ecclesiasticis Uicarium constituit, ut recte monet laudatus Gret serus . Enim vero Hyppe clesion, quis fuerit , licet se satis capere non posse profiteatur Buten gerus lib. I. de Imperat. o Imper. Roman. cap. I. illos tamen hallucinari conten dit, qui ex eo Imperatorem, aut Ecclesiae caput suisse is, aut Patricium ipsius vicem gessisse asserunt. Fuisse vero Caniciei Praesectum, quem alio nomine Cani cleon vocant, idem Gret serus observat : additque adversus Meursum rLuis autem unquam audivit Praefectum Canitari, aut Pa

tricium fuisse ricarium Supremi capitis in rebus Eeele aissicis hoe es Imperatoris, licet enim Graeci posteriores, sequiorei, postquam a visibili eoque vero ea se Melesia

desciverunt nunquam Patrietum, aut Canulei Praesidem Imperatori in hoc, ut ita dieam Capitaneatu Socium attria

huerunt et Quod censet quoque citato loco Iulius Caesar Buten gerus. Porro vox illa Cani cleon, qua in sua disputatione Gregentius Patricium putat intelligendum, significat in imperio dignitatem; hoc est Praefecturam Caniciei;

nec propterea quemcumque Patricium Cani cleon indicat. Sed praestat disserentem audire Gret serum, qui libro 3. paullo aute citato east. I9. rem ipsam novis momentis sic illustrat: Obsersa non omnem Patricium fuisse Canuleonem, sicut hae disputatio Gregentia offirmare videtur, quia unus Canuleo Praefectus erat; multi autem Patricii . Contingere quidem poterat, ut Canuleo Pr fectus Patricius eset, sed id non erat necesbrium: Praefectus Canici eo con socer

erat Disit iros Ooste

252쪽

erat Imperatoris, & equo , aut vehiculo intra aulam Imperatoriam vehebatur; quod alteri nemini erat concessum. Magna erat, summaque d3gnitas , cujus apud Graecos historicos mentio passim occurrit; adeout si quis ea decoratus exsisteret, ipsam posset Imperatoris filiam in sponsam impetrare , istiusque filiae indecorum non esset in matrimonium collocari cum filio Praesecti Canici eo; ut tradit Georgius Codinus Curopalata de O ciis cte. in cap.de Praefecto Canielei. De Patriciorum Ecclesiarum Defensorum Munere,

I. Defensorum , ct Advocatorum Ecclesiarum munus, ct eium . II. Rexillum Adsocatis Ecclesiarum dabatur , ct onnua a gnabantur stipendia. III. Literae , quibus Reges coni mabant feries is , ct Mona seriis bona ae jura, Patriciis directae. IV. Donationes Ecele siti , ct Monasteriis a Chris delibus coram Advocato factae . Hus consensus in alienatione rei pertinentis ad Ecclesiam . U. Patricii Summis Pontificibus sunt

cabant , ut privilegia impetrarent Meusiis e Forum item precer pro Episcoporum eonferatione osetinenda . VI. Beato Petro Apostolo a Patriciis oblata munera in

Lateranensii Basilicae Episcopio serpabantur. VII. Ob Advocatorum eulpas veteri isciplina labente, Eccle- α , ct mnasieria a suis Rectoribus gubernari, defendi ea perunt. VIII. Ecclesiis Pasore siduatis In-xerventores ρraeficiebantur, a quibus Commendae duxerunt originem . IX. Commendatarii Perpetui veris

Praelatiis ecti. X. Possunt etiam Ponti alia obire munera, contra quam sentit Tamburinus. I. Quo

253쪽

D A PATRICIIS

I. Uoniam superiori Capite ad Instituti legem , ora- tionem contraximus, in hoc , accuratiori exa mine de Patriciis, Ecclesiarum Defensoribus , & Advoeatis instituendus est sermo, illustrandumque aliis

historiae monumentis eorumdem munus, & Officium rQuam praecipua: Ecclesiarum Defensoribus , & Advocatis erant partes sacrorum locorum res curare, tueri, sedulo impetitas jure defendere , usurpatas denique vindicare, ut docet Alta serra de Ducibus , & Comitibus cap. 6. quinimo , ut animadvertit Thomasinus de vet. 9 nova Ecelesias. disciplin. stari. 3. eap. 33. lib. a. Muneris Id erat Ario catorum , ut inimicos amolirentur Episcoporum, Abbatum , ct Abbatissarum : Enim vero , quum Episcopatus ,& Monasteria ex liberalitate Principum plerumque ampla reciperent territoria, cum oppidis, arcibus , Castris, Pagis , omnibusque juribus, & privilegiis , quemadmodum notant Lupo idus de Babench de Zelo Cathol. Fidei vet. Prine'. German. cap. 9. ct alibi: Gaspar Brusch. in Chronoug. German. Monaster. Episcopi' Abbates, &Monachi, ne ob id secularibus sese negociis immiscerent, omisss interim spiritualibus contra jus sacrum in n. Cierici I S., ct Can .sq. de Dia , ct hones. Clericorum; necesse erat, ut ea curanda , Fc administranda Laicis trade rent Defensoribus, & Advocatis. Martinus Crus annal. eoi. lib. 0. stari. I. cap. I. Christoph. Lehman. in Chron. Dir. lib. 2. cap. 36.8c Joann Jacob. Draco de origin. di jure Patric. lib. 2. cap. 6. num. I9. Quapropter , ut illi suo munere probe, & incorrupte sungerentur in Concilio MO-guntino anno DCCCXIII. constitutum est , ut seligerentur De sensiores justitiam diligentes, Boni, non cupidi , non per juri, neque falsitatem amantes, quod resert &Thomasinus recitato loco. Mos etiam ille, & quidem procipuus diu stetit in Galliae Ecclesiis, & Monasteriis, ut Abbates , qui eis praeficerentur , sumerent de manu Advocati Baculum pastorale ; eoque ab Advocato non accepto quis

jure

254쪽

jure dici nequibat, in locum Abbatis praemortui substitutus, ut refert Mabillonius de re diplomatica lib. 6. in nos ita de libertate Baculi Pasoralis in Caenobio S. Michaelis ad Mosam . Igitur, inquit, in hac Ecclesia , cui, ct in eet 1 is, in quibus secularis. dignitas suam exercere nititur potestat em , mos antiquus obtinuerat, ut quoties Abbas moreretur , alter in loco illius , nis baculum de manu Advocati Ecclesiaesusciperet, nullatenus substitueretur . II. Verum enim vero quoniam id ipsium Ecclesiis ini- pensum administrationis ossicium , assiduas sere molestias, laboresque serebat; ne sta esset mercede vacuum , quan doque certa quotannis stipendia assignabantur , ut videre licet ex tabulis Henrici I U. de Advocato Monasterii Hir-Dugiensis apud Tritheinium in Chronico ad annum Christi MLXIV., quod notavit, & Alta serra de Ducibus , o Comitibus cap. 6. Imperatoris haec verba sunt : Nullum sese

vitium, aliud jus , aut benescium , i pro Boe eoncedi recognoscat, nisi tertium bannum , ct consuetudinariam ju- sitiam , e, legem, quam ceteri Adsocati in aliis liberis naseriis habent supra fures, proterviam, cP censualeI, ct cetera talia , ct in illis tribus planiorum diebus , unoquoque unum mulctum de frumento , ct unum fiscingum, unum siclum de vino; ct cetera ad Bare pertinentia. Vexillum proinde , proprium ejus Monasterii, cujus quis

desenser erat constitutus tribuebatur , deserendum in bellis , quae pro bonorum , aut privilegiorum defensione advocati su ipere cogebantur : Quod ex Sacri Praesiuiis manibus certis precibus ab eo recitatis ex Samni Tutelaris monumento, cui appensum erat, recipiebant, ut notat Pagius in Critica ad annales Cardinalis Baronii ad annum is Chrisii DCCXL. num. 1 i. tom. i. Hinc Andegavenses CO- mites Advocati Monasterii S. Martini Turonensis vexillum Sancti Martini in bellis, ejus caussa susceptis deserre solebant; ut liquet ex li istoria Comitum Andegavensium. Et Anonymus, qui vitam S. Joannis Episcopi Eboracen

255쪽

223 DE PATRICII s

ss scripsit memoriar prodit: vexillum S.Ioannis ab Athel- sano Anglorum Rege sumtum sitisse, quo tempore in Sc tos bellum suscepit; debellavitque. Uexillum autem, quod Auriflamma vocant, Clodoveo Regi e caelo missum fuisse fertur : Id erat vexillum S. Dion i Francorum Tutelaris ignei splendoris e panno rubro serico , auratae hastae arpenso . Coenobitae pacis tempore hoc in aede Martyris as servabant, ad statas, solemne sique pro Regis , & Regni selicitate supplicationes obeundas . Belli autem necessitate ingruente, Advocato suo porrigebant, qui illud in praeliis circumferret. Robertus Hugonis Capeti filius, primum in bellis Auriflamma usus est, atque hujus delationis imitatores habuit multos. Donec Philippus Pulcher in praelio ejus jaeturam secit , s Iacobo Meyero fides in Annal. Flandr. lib. Io. est habenda . Plene

Chiisetius in Lumin. Sal. IV.se. a. de flammulo hoc disiserit, sed latissime Cangius dissertat. i 8. ad Jo in villam ,& Augustinus Gallandus Parisiensis quondam Advocatus quodam in tractatu singulari de Aur, flamma. III. Quum petitam ab Abbatibus , Episcopis, aliis

que Ecclesiarum Priesidibus, bonorum , juriumque confirmationem , Regesque , Principesque concederent, diplomata Patriciis mittebant. Ex quo illud potissimum evincitur e Patriciorum exstitisse munus Ecclesiarum bona , &jura curare , servare, defendere: tum etiam particularibus Ecclesiis Advocatos fuisse praepositos, ac Defensores. Sic in Symmachi Papae vita , in nupera Anastasii Bibliothecarii editione Romana ex parte tantum in lucem edita , nu Per vero ex antiquis membranis , integre publici juris facta , opera, & studio Uiri Clari sis imi Iosephi Blanchini

Congregationis Oratorii Itomani Presbyteri pagina IO7. legitur : Ad hane insinuationem Regis animus delinitus P tricio F.... praecepta viruit, admonens, ut omnes Ecclesiaci tuli SImmacho reformentur; ct unum Romae stateretur

esse Ponti σω : quod ubi Laurentius comperit Urbem no

256쪽

Iuit diuturna colluctatione vexari , ae sua sponte in praediis memorati Patricii Fes sine dilatione concessit , ibique sub ingenti absentia terminum vitae sortitur es. Huc spectat,& placitum Theoderici filii Clodo vel Regis de Chrambino Episcopo Ebredunensi in Synodo publica deposito ; &facultate eidem concessa res suas post degradationem retinendi, quod prostat apud Mab illo n. de re diplomatica lib. 6. num. Io. , quod singulare, & chartam insignem vocat . Legitur enim directum duobus Patriciis hoc titulo :Theudericus Rex Francorum Viris Inlusrehus Auribercto, O Roecon Patrieris, omnebus Dacis , seu Comitebus, vel actorebus publieis. Sed exstat hujus rei vetus sormula apud Marculphum Monachum antiquum Scriptorem Gallum lib. I. cap. 3. Miror vero non parum Hieronymum Bignonium : qui doctissimis ceteroquin notis ejus opus illustra-Vit, ne verbum quidem de Ecclesiarum advocatione a Patriciis exere ita dixisse : quum tamen id munus illorum esset maxime proprium ; nec certe alia de caussa Patricio eam sormulam dirigi facile quisque legendo cognoscet. Porro ipsam et formula his verbis .est concepta : ILLE

REX ILLI PATRICIO: Rectum esse censemus , ui ρ titiones Sacerdotum , quae adstrofectum pertinent locorum fauctorum , ad ectum, Chriso Praeside , perducamus. V cur Heverabilis Cir ille Sancti Monasterii Abbat gloriae Regni nostri petiit, ut dum ipsum Sanctum Monoerium de

conlatione Parentum nosirorum Deo ad uvame, videtur e seco Uructum, nos omne corpus facultatis ejus, tam quod Antectifores Abbates ibidem laboraverunt, vel ille Domnus

Abbas , qui ibidem fuisse dignoscitur, de re Monaserit ibidem visus es augmentasse , aut eo artise, quod ab ipso

functo loco , moderno tempore sto detur , per nostrum deberemus con mare praeceptum. suod nos stro divino resezu, vel mercedis nosrae augmentum praesitisse vepra non dubitet magnitudo : In aliis autem diplomatibus , quibus Reges petitam ab Ecclesiarum Praesidibus confirmabant bo-

257쪽

norum libertatem, cernitur etiam aliquando subscriptio Patricii , quemadmodum videre licet in Diplomate Cl do vel Iunioris, quo Monasterii Sancti Dionysii libertatem confirmat apud Mabillonium de re diplomat. lib. 6.num. 7. in quo : Auderor Vir Inlusi. atque Patricius subscrip. occurrit. IV. Ea vero de causis hujusmodi confirmationum

diplomata quorum typum generalem formula descripta designat) Patricio uti Advocato , & Defensori ejus saeri loci, cui erat praesectus , inscribebatur; Quoniam donationum, quae a Christi fidelibus Coenobiis , vel Ecclesis

fiebat, penes Advocatum erat acceptio . Ejus rei longe plura Ecclesiastica historia nobis exempla siuppeditat. Recitato paullo ante loco narrat Alta serra , Conradum Imperatorem , quidquid Regii fisci habebat, Ecclesiae Sania et i Galli tradidisse , accipiente Advocato : Ille, inquit, etero quidquid Infli Regii Fisci erat, Iotum in manum Arivocati supra aram ejus ,scilicet S. Galli tradiderat, θρgillo ibo roborazerat. Quando aliqua pro tuendis Ecclesiae juribus se seipienda erat diseeptatio , antea coram Advocato Ecclesar, convocato Monachorum , vel Canonicorum conventu, ipsoque etiam praesente Praesule res proponebatur . Neque id tantum priscis temporibus , ex veis teri disciplina , verum etiam posteriore aevo factum coninstat . Egregium hac in parte monumentum nobis suppeditat Neritina Ecclesia : in cujus Tabulario publicum exstat Instrumentum a Capitulo ejusdem Ecclesiae , quod ex Canonicis secularibus, & Monachis ordinis Sancti Benedicti constabat, magna celebritate consectum die v I I l . mens s Aprilis anno Christi millesimo trecentesimo quadragesimo octavo : in duo praeter cetera legimus: Praedicta die aetersitis Nobis in majori Gele a Neritoni ad petitionem Nobis factam pro parte reverendi in Chrso Patris , Domini fratris Bartholomaei Dei oticae Sedis graiia Henerabilis Abbatis majoris Ecclesiae Neritoni, coram eodem

258쪽

Domino Abbate; flantibus eum dicto Domino Abbate toto Conventu Monachorum suorum ordinis SBenedicti, di Ca-ρuulo Canonuorum secularium Monaserit Ecclesiae supradictae r necnon Abbate Georgio de Ne re ejusdem Temrae Neritoni Iuris Canonici perito pro Advocato Ecclesiae,eaus Ecclesias ex dignitatis praesentibus , ct volentibus . Idem Dominus Abbas nobis praesentibus, videntibus, ct audientibus , exposuit coram Nobis, quod eum quaedam lis , seu controversia vertisperet in Romana Curia , seu alibi inter Reverendum in Chrso Patrem Dominu ratrem P. . Dei gratia Gallipolitanum Episcopum Graecum , seu ejus Procuratorem ex parte una : eundem Dominum Abbatem , 6 que Conventum , ct Capitulum ex altera , super eo videlicet, quod dictus Dominus Episcopus , ut dicitur, impetere intendit eumdem Dominum Abbatem , suo uera

Conventum , ct Capitulum super possessione, seu proprietate Dioecesis, ct Parochiae , Iurisdictione , ct Decimis nonnullorum C alium sibi ratione suae Ecele spirituali-

tersubjectorum M. Multo minus cedere quidquam ad Ecclelias pertinens licebat, Advocato non consentiente. Petrus Cluniacensis ad Gansredum Episcopum Carnotensem

s. q. lib. q. Ecclesiam, ait , Monaserit Caseri Duni, quam Cluniacenses olim ρossedisse dicebatur, a Canonicis eis em Ecclesiae ab Advocato scelesiae, Heeeoinite, ab omnibus tandem, qui aliquod juris in ea se habere dicebant; tam precibur , quam vi extorsi Ue, ac veprae Cluniacens E clesiae, cujus juris fuerat, reddidi se . Tandem decreta, atque conventa in tabulas a Notariis reserebantur , addito Monachorum, & Advocati consensu : Bonorum item dis tractio , & alienatio coram Advocato fieri debebat, ut evit. 6. de Ducibus, ct Comitibur sese, atque erudite s

commentatur Alta serra.

U. Sed, & illud de Patriciis notandum est; ipsos non modo ad depellenda ab Ecclesiis sibi creditis quaecunque detrimenta , verum etiam pro quaerendis, augendi seque Diuitigod by Corale

259쪽

que illarum commodis, potissimum laborasse. Proinde Summis quoque Pontificibus supplicare consuevisse, ut Monasteriis privilegia obtinerent, constat ex epistola I a S. Gregorii Magni lib. 6. Quam Alta serra notis illustrans, haec scribit: Postilantibus Dinamio, G Aureliano Patriciis eoncedit privilegia Monasterio Virginum apud Mas tiam in honorem Sancti Cassani consecrato : Sed & apud Sani tum Victiorem Uit ensem lib. I. θ soriae persecutionis Vandalicae n m. I7. legitur : Post haec Gesserieus Eecusam chartaginis claudi praecepit, d spatis , atque dispersi per diversa exiliorum loca , quia Episcopus non erat, Presisterii , ct Miniseris, quae vix referata es Zenone Principe supplicante per Patricium Severum , ct e universe ab ex lio redierunt. Hac de re scribit, & Theodoricus Ruinaristius in Coment. bis orico de Vandalicaepersecutionis ortu , progressu , Ο ecop. 6. num. 23. Quin imo postulasse etiam Patricios a Summis Pontificibus Episcoporum consecrationem , ut Ecclesiarum bono consulerent, quarum ipsi , ut reor Defensores existerent, testantur Epistolae Pelagii Papae collectae a Viro Clarissimo Luca Hollienio in tollectione Romana bipartita. Cethego si quidem Patricio, Pelagio P P. supplicanti, ut Catanensis, &Syracusianae Ecclesie Episcopos ordinaret, idem Pontifex ita rescripsit. Luod de ordinando Ecclesiae Catanensis Episcopo salu-hris electune judicii fieri desiderasis , agnovimus , cons

sim sequenti die, eum juxta morem discutiente, tertio , quo venit die, Episcopum consecrare curavimus. Simili quidem modo , CP se Syracusanx Urbis Anti te optateramus in ipso initio Gloriae veprae desideriis obedire, nisi nos nultiplex ratio ipsius non paucis temporibus ordinationem differre Meerdotii coegisset; ob hoc , quod vel stersonae qualitas ,sicut, ct τοι meli I nosis , velfuperses uxor, aut Plii, per quos Ecclesiasica solet periclitarisub vita, no-sros animos diutius ab ejus ordinatione suspenderent . I pse Pelagius Mediolanensem, & Aquil ejensem Antistites, ordinare

260쪽

dinare renuens; propterea quod contra Sacrorum Cano num constituta essent eleeti, & Schisma conflarent , non obtemperantes Romano Pontifici, scripsit Valeriano Patricio qui daret operam , ut custodiae utrumque traditum ad Principem mitteret: Facite ergo vos inquit quodscienter intentionem Christianitatis pesrcfrequenter hortamur, didate operam, ut talia fieri ultro non liceat'. sed etiam, quod

vobis facillimum esse non dubito , hi, qui talia praesum- ferunt adpiissimum Prineipem, sub digna eusodia dirigantur : Reeolere enim debet, Cel Iudo vesro, quid per vos Deus fecerit tempore illo, quo Viriam , ct Henetias Dranno Totila possidente, Francis etiam cuncta vasantibus, non ante tamen Mediolanensem Episcopum seri permiss 'pyis nisi ad Clementissimum Principem exinde resulissetis , ct quid fieri debuisset, ejus iterum scriptit recognovissetis , ct inter ubique ferventes hostis, Ravennam tamen , ct ii , qui ordinabatur , O is , qui ordinaturus erat stravidentia tu

minis vesiri, deducti sunt : Non disparem epistolam a Pelagio Ioanne Patricio fuisse scriptam adversius alios Episcopos absiurda electione sua , Schisina foventes ostendit

in eadem collectione memoratus Holstentus . VI. Navata Ecclesiis a Patriciis opera se penumero eorumdem pia largitate , & beneficentia cumulabatur: sactumque sepe est, ut quas patrocinio suo defendebant ,

amplis etiam muneribus augerent. In hoc genere non

una in Italia, & Europa Regio Patriciorum beneficentiam, atque religionem commendat. Quo locus quisque sanistior eo priora sibi voluntatis argumenta vindicabat rhabita quandoque & Divorum Patronorum Regionis , vel Urbium ratio. Beliarius autem Patricius, quum ex Spoliis Vandalorum Beato Petro Apostolorum Principi donaria obtulisset, apud Hortam S. Juvenalis Monasterium exstruinxit ; eique subinde praedia, &dona multa largitus est; ex Anastaso Bibliotheeario in Vigilio, & Viro Clarissimo Iusto Fontanino in libro a. de antiquitatibus Hortae east. 7.

SEARCH

MENU NAVIGATION