장음표시 사용
261쪽
Quanti momenti Patriciorum fuerint dona, quae B. Petro Apostolo in Urbe Roma obtulerant, inde licet conjicere, quod in Lateranensi Episcopio una cum reliquis pretiosis muneribus, ab Imperatoribus , atque Conssilibus oblatis servabantur, teste Anastasio Bibliothecario in Seserino Papa ad annum DXXXVIII. sigillaverunt, inquit, omne
vestarium Ecclesiae , seu Ombilia Episcopii , quae diversi Chrisianissimi Imperatorei, seu Patricii, ct Consules pro
redemptione animarum suorum Beato Petro A solo reliquerant, ut pauperib 1 pro singulis temporibus erogarentur ,seu propter redempsionem captivorum: Referre piget inter hos religiosissimos Patricios Isiacium Patricium: qui Ravenna Romam prosectus eo sceleris, & impietatis devenit , ut Ecclesiae Primatibus in fugam actis, Lateranen se Epistopium depraedatus fuerit οῦ omniaque munera , quae Imperatores, Patricii, Consulesque Obtulerant, eripuerit eodem teste Anastasio in Seserino. VII. Ast ea est humanae conditionis infirmitas; ut ab iis, quae recte instituta sunt, sensim ad prava dilabamur ; eamque potestatem convertamus in iniuriam , quae in Ecclesiarum, Sacrorumque locorum defensionem, atque tutelam impendi debuerat. Ueteri certe disciplina colla-bestente , Advocatorum Ecclesiarum excessus specie utilis , & honestat de sensionis turpiter in dies increvere; hine crebrae sacris locis pecuniarum exactiones impositae , census perna olesti, graves annonae . Tot malis commotus Eugenius II. Pontifex Maximus in Synodo Rhemis habita rauctoritate, inquit, apostolica probibemus, ut nullus advocatus , praeter jus, ct beneficium antiquitur institutum ,
a qui bi arripere, mei usurpare praesumos; quod F contra hoc attentaverit Chrisianorum careas sepultura : Obtentu quoque advocationis plerique eo servitutis redegerunt Ecclesas, ut incapellandi sibi jus arrogaverint, quod veteres chartae jus Fortiae vocant, quo nomine , ac titulo
contendebat Dux Brittaniae sibi jus esse arces, munitio nesque
262쪽
nesque ponendi in Villis,&praediis Ecclesiarum: ac desen
sonis praetextu Castellanos Duces imponendi , quam ob rem gravissima increbuere dissidia inter Duces , & Clerum, auctore Argent reo libro I. histor. Britan. cast. 26. Id genus tyrannidis detestatus est Calistus II. Summus Pontifex Can. Sanctorum I . quas. a. , in quo e Ecclesiar, inquit, a Lauis ineas uari , ct in/emvitutem redigi auctoritate apostoliea prohibemus : Otho quoque Frisngen. libro 7. Chronte. cap. 3 i. scribit: Melesiam etiam B. Petr omnium Ecclesiarum caput, incastitare Iacrilege, ac profane non metuunt et Hac porro ratione, quam expendit
Draco lib. a. cap. 6. sectum deinde suit; ut Episcopi , Abbates , aliique sacrorum locorum Praesides propriarum Ecclesiarum, ac Monasteriorum rerum administrationem sumerent, ac sensim ab ea cura ejicerent Advocatos, & Desen res : quod Paschale II. Pontifice Maximo , qui Ecclesiae Catholicae regimen suscepit an . Christi MXCIX. seri primum coepisse memoratus Draco censuit. In Concilio autem Lugdunensi altero anno MCCLXXIV. celebrato sub Gregorio X. Pontifice Maximo Can. XII. hujusi modi advocationes in Ecclesiis, Monasteriis, vel aliis locis piis praesiumentes excommunicationis poena percussi fuerunt; quod iterum edixit Synodus Saltet burgens s coacta abΑrchiepiscopo Federico pro recipiendis memorati Lugdunensi Concilii Constitutionibus eodem anno absoluti p. XXIV. VIII. De sensbres nihilominus, & Advocatos excepit Interventorum origo : Hi Precatoris sungebantur officio, praesertim , quando Episcopales Ecclesiae, suo Palicii P a vacabant. Tunc enim , praeter peculiarem , quam adhibebant curam ne quid detrimenti res Episcopatus caperent, celerem quoque novi Praesulis electionem apud Summum Pontificem postulabant, urgebantque; ut animadvertit Gonetaleχ lib. I. decretal. tu. Io. de supplend. negligent. pr at . cap. I. n. I 8. Ex his ille censet cum Renato Cho-
263쪽
pino lib. r. Monas. tu. a. n. 6. & Lan id meter. de vet. Cle ruo Monacho lib. a. cap. Sq. in e commendarum sumias sie originem , coepiss que beneficia , Ecclesias , & Monasteria tradi alicui in custodiam , & administrationem . Eidem sententiae adhaeret Gar Zia de Benesic Ur. . cap. . Ostendit autem Tam burrinus de jure Abbas. Δοut. q. quaes. 2.num. 6. , quum decrescente Monachorum numero, atque
coenobiis pene distitutis, vix idonei, qui ipsis praefici ponsent, reperirentur, Pontifices Maximos Religiosis runt Virorum Ecclesias, & Abbatias Secularibus Clericis , nullis votis, aut Monasterii regulae adstrustis ad tempus commendare coepisse, ne ipsiem et Ecclesiae sine Custode is mererent, earumque bona , & jura amplioribus detrimen istis essent obnoxia. Antiquam hanc Ecclesiarum ad tempus suisse commendationem, idem Tamburinus ostendit recitato opere dis M. q. quaes. i. Constat squidem sexto exeunte Christi seculo S. Gregorium Romanum Pontificem , cognomento Magnum Neapolitanam Ecclesiam commendasse ex lib. I i. eps. 7. Canone, item relatio a l. ραυ. r. liquet ab eodem commendatam esse Episcopo Fundano Terracinensem Ecclesiam , voluisseque ut alteram jure tituli, alteram commendationis nomine retine Tet . Pelagius quoque I. Episcopo Messanens Ecclesiam Catanensem ad tempus commendavit ex Can. Catanensis dis. 6 i. Αbbatias vero , aliaque beneficia regularia commendata fuisse ab aetate Leonis ΙU. putat idem Τ ambu rinus loco paullo ante indicato, & Pax Iordanus de benesciar. lib. 9. tit. I. de dispensat. num. 77. Quarum commendarum nimiam indulgentiam velut exitium , ac
pestem totius Christianae Reipublieae notat Rebussus in praxi titulo de Commenda num. 6. di io. Eas quoque jampridem improbasse , ac substulisse legitur Clemens U. Pontifex Maximus in extrasaganti altera de Praebendit. Sed, ut est humanarum rerum miseranda conditio; iterum Urbano VI. & Bonifacio IX., quo tempore dirum sacDisit iroo by Gorale
264쪽
ae permolestum Catholicam Ecclesiam vexabat Schisima, idem malum grassari coepissis observat Tamburinus . IX. Feliciori aetate hujusimodi temporariis commendis omnino sublatis , oeconomi successere, quo nomine illos appellant, qui vacantium Antistitibus Sacris Eccle-sarum bona , & fructus curare uolent, ac diligenter inspicere, ne quid interim Ecclesiae disipendia siubeant. Paulo autem II. Summo Pontifice institutae fuerunt Commendae perpetitae , quem teste Chopino in Monaser. lib. I. tit. I. admonitum a Cardinali Portu ensi , ne diutius eas Commendas in Ecclesia permitteret, responsum dedisse refert Tam burinus: A Pontificatu Calixti III. ad eam diem, centum , & amplius Monasteria Clericis nulli regulae ad-dietis commendata fuisse. Commendatarii autem perpetui in jure habentur, ut veri Praelati, ac Titulares, adeo ut, si qua lex sit de Titularibus , seu Prietatis, locum habeat & in perpetuis Commendatariis, ut tradunt Sarnen. de Triennal. quaes. S. Garχia de Benes cap.q. lib.q. n. 68.& sese Barbatia eons a. Bbro a. Qua de re veri existiman tur Praelati, habentque plenam administrationem in spiritualibus, & temporalibus; Decius in cap. edoceri n. q. de rescriptis . Lot terius de Re benesciaria lib. p. quaes. 8. n. l2O. cum aliis citatis a Ioanne Maria Bellet to dissulsit.
Curic. par. l. q. unico num. 28. Propterea, ut eadem Minnasteria imma cum maturitate benemeritis , probi sique Clericis conserrentur , in Concilio Lateranensi sanctis tum est : Quae ducentos ducatos auri de Camera proventu annuo excederent, in Consistorio a Pontifice Maximo conferrentur; ut tradit Lot terius eodem loco quaes. 26. num. 46. Consistorialia autem Monasteria , seu Abbatias
ad calcem Tomi primi de Iure Abbatum recenset Tam
X. Miror tamen ipsium Uirum clarissimum in eodem tractatu disp. 2O.quaesit. 2.n. 26. tom. I. tradidisse,s1 bbatibus
Commendatariis non competere jus utendi insigniis,& insulis
265쪽
sulis Pontificalibus, ea ratione, quoniam Religiosorum
minime censentur nomine e Tum etiam , quia Paulus III. in Constitutione, edita anno MDXL. quae est XXIII. ejuiadem Pontificis tom. I. Bullar. privilegium utendi hujusi modi insigni is concesserit Praelatis in utraque Signatura Reserendariis, modo obtinuerint Commendam perpetuam
alicujus Monasterii; ex quo ille insert: indigere Abbates Commendatarios peculiari Summi Ponti scis privilegio ,
ut Pontificalibus utantur vestibus, & muniis fungantur . At vero, quoniam de Abbatibus Commendatariis a nobis institutus est sermo , e re dicimus Tamburini assertum in examen vocare , ne quid detrimenti illorum juribus inserat. Prosecto si Abbas Commendatarius in omnibus aequiis paratur vero Praelato, ac Titulari, ut idem Tamburinus affirmat, probatque pluribus memoratis exemplis Barbatia cons. 2. lib. a. nulla valida urget ratio, cur sub ea generali propositione nequeat etiam jus exercendi Pontificalia comprehendi. Nec enim recte ille arguere videtur Abbates Commendatarios minime contineri appellatione
Religiosorum; quoniam ea jura ex indulgentia Sedis Apostolicae in Ecclesiarum decus , non autem quia in iis essent Religiosi Viri Abbates praepositi, concessa suere . Quarescite animadvertit pro re nata Fuschus de Visitatione ID. a. eap. 9. de Commendis n. I. Commendatarius maxime perpetuus , es verus Praelatur, cum habeat plenariam admini-srationem in spiritualibus, ct temporalibus, ct regulatur attenta qualitate , ct dignitate ejusdem Ecclesiae eui prae eitur , sicut hodie sunt multae Ecelesta eum dignitate mistrae, di Baculi pastoralis, quae dantur in Commendari, qui reeusabit dicere ipsis Praepositum non esse verum Praelatum , εχ iisdem qualitatibus potiri : Uerum hisce tricis
diutius immorari non expedit. Quum ceteroquin liquido eost et, tempore Clementis VIII. Abbatibus Commendatariis suisse ius exercendi Pontificalia, utendique insigni is Pontificalibus ; quorum usium, & exercitium , quum
266쪽
sbi ustirpassent, qui nec Saeerdotes erant, nee Benedicti, his dumtaxat Summus Pontifex id juris abstulit ut liquet
ex ejus Constitui. edita an . MDCII. relata a Pyrrho Cor rado in praxi beneficiaria lib. a. cap. I . N. 3q. Porro cumianihil tale Clemens de Sacerdotibus, & Benedictis pronunciasset, perspicuum est, eam illis facultatem integram reliquisse. Pontificiae Constitutionis haec verba sent: Nomnulli Curies etiam in Sacris Ordinibus minime eonsit uti,
nee Pontoseali devitate fustentra , qui Monasteria ordimnis Cisereten. ad sui visam ex eonee one , seu disensatione apostolica obtinent, sub praetextu, quod in merii se
rum Commendamur Uponatur eadem clausula , quae in alitteris ρrovisionum Abbatum Titularium dicti ordinis V.
poni fui ; nempe Abi curam , regimen , ct adminiserationem inspiritualibus , ct temporalibus plenarie commis euindo , consolum jurisdictionem in Monachor Mona sieriorum sibi pro tempore Commendatorum usurpare straetendunt, prout de Iacto usurpant ; verum etiam aliqui dictam clauis fulam tam late interpreIantur, ut Iura Benedicti, aut consecrati non sint, attamen in Pontificalibus solemnitereelebrare, ct calices , aliaque paramenta, ct ornament. Ecclesiastea consecrare praesumunt. Cum autem ,sicut nobis innotuit, hae omnia Sacris Sanmonibus, ct Concilii Tridentini decretis adversantur ; nos igitur ad Summi Apostolatus apicem, merisIs licet imparistis disina dispositio . ine vocati, haec inconvenientia de medio tollere , simulque personarum Regularium flatu eliciter dirigere cupientes praedictam elausulam , quoad eos qui dicta Monaserio , ut praefertur obtinuerunt, ct Sacram Beneiactionem, aut Consecrationis munus minime susceperunt, ad terminos ,rιs , ac Sacrorum Canonum, perinde ac si hujusmodi clausula in literis suarum Commendarum , minime apposit. fuerit apostolica auctoritate tenore praesentium reducimus ;se reductam esse, ae fore eensemus : His postremo illud quoque addendum censeo: ex nuperis Sacrae Rituum Con-
267쪽
gregationis decretis eosimet Abbates claustrales, & reis gulari observantia obstrictos vetitos fuisse exercere Ponti-fiealia absque Commendatarii permisse . Ex quibus pro inde in sero Commendatariis potiori jure competere exeris citium muniorum Pontificalium; nisi plus juris eos posse impertiri affirmemus , quam re ipse habeant. Testatam rem facit Sacra Rota in causi a Nulliui , seu Clarapauen. Vsitationis. ai. Martii I7O7. q. mali cor. hon. mem. Rau nitΣ, in qua habetur : In vim decretorum S. Congregationis Rituum Interdixit Abbati usum Crucis pectoralis , edi Sedii ae, demandando ut acras vestes indueret in Saerisia , nee ut possis in Ecclesia Monaserit exercere Ponti lia absque Sereni mi Commendatarii licentia ; nee canere Missam in die Titularis: Qua de re ipsis Commendatariis hujusmodi exercitium Pontificalium competere etiam privative quoad Abbates Regulares , affirmat Ioannes Jacobus Scar Antonius in animadversionibus ad lucubrationes eanonicas Francisci Cecroperii lib. 3. tit. 3. n. 36., ct 37. lateque comprobat Caesar Pani mollius det. 3 o. De Patriens Militiae.
I. Patrieti praepositi aerario easrensi, Quaesores exercitus, Armorum Magiseri, o rei navalis, Drangarii II. Drangarii, qui , quot fuerint, III. Patricii Du.eer Exercituum, IV. Patricii Magisri militum V. Magisri militum qui , ct quot expuerint. VI. Patrieti militiae residebant in aliqua Propineia, vel CLvitate . Detegitur error eonfundentium Patricios mi-
Iitiae eum Putrietis Civitatum. VII. A Patriciatu militiae eratprogressus ad Patriciatum Urbium VIII.
268쪽
ntrieti militiae habebant Sedem Patriciam, quae Srdes Patricia IX. Habehant etiam Scriniarior; ct qui fuerinι X. Patricii iniustae temporanei , pendent que a nutu Principis. I. Um rerum connexa series, varia in transcursu suppeditat argumenta , atque materia alia aliam trahit; in Ecclesiarum , Abbatiarumque commendis proximo capite aliquandiu sumus immorati . Nunc ad id , quod instat redeuntes de reliquis Patriciorum generibus disseremus . Primum vero instituendus a nobis sermo est de Patriciis , quibus praecipua cura, & administratio in bellicis expeditionibus ab Imperatoribus committebatur . Hos praepositos fuisse constat aerario castrens , vel Quaestores exercitus renunciatos, Magistros denique armorum , aut rei navalis Drungarios extitisse . Enimvero Appionem Patricium apud Procopium de bello Per sico ob. I. cap. 8. memoratur aerario castrens praefuisse , quem Patricii ordinis lumen , virumque animo maxime impigrum idem Scriptor appellat. Idem in libro I. de Bello tandalico cap. I I. refert Archelaum Patricium, suis se Quaestorem exercitus quo nomine sumtuum ρrcbitorem vocabant. Et Stilico Patricius magna apud Honorium Imperatorem potestate praeditus, armorum Magister laudatur ab Anonymo in Hisoria Miscella lib. 3. pag. 9O. Ne
autem complures supervacuo labore enumerem , quos rei navalis Drungarios, dum bellum gerebatur , saepe nun ero Imperatores renunciare consilieverunt, sat erit recensuisse, quod narrat Constantinus Porphyrogenitus in libro de adminifr. imper. apud Bandurum tom. a. imperii Orientalis cap. S., ct cap. 29. Eustathium nempe Patricium rei navalis Drungarium imperatoriam rexisse classium; Quo vero tempore Saraceni ab Africa profecti Dalmatiae oppugnabant Urbes , atque Ragusum ab quintodecimo mense obsidione vexabant, a Basilio Imperatore ad hostium
269쪽
vim retundendam , Nice tam missum fuisse Patricium rei navalis Drungarium e eoque Rugulim appellente Saracenos relicta Urbis oblidione disicessisse . II. Drungarius erat Drungi praesectus, quae vox gre. eo barbara , militum globum , vel exercitus partem signis eat. Ea quidem adulto imperio apud Romanos natata, , subinde Latini Scriptores non de suis, sed alienarum gentium militibus usi sunt; praesertim Vopistus in Probo, Vegetius de Re militari lib. I. east. l6. quo loci vocabulum ipsum suo commentario illustrat Stev vecti ius pag. a S. Orientalis vero Imperii notabat militiam, quemadmodum tum ex aliis Graecis auctoribus ; tum ex Codino patet , apud quem Drungum fuisse constat numerum aliquot Praesectorum cohortibus sub Drungario merentium. Tertium , Drungarius in exercitu gradum occupabat juxta ordinem militiae a Zenone Imperatore dispositum . Primum siquidem locum Imperator tenebat; sequebantur deinde Merarchae, postea Drungarii, Comites, Centuriones Decani, Quintani , Quartani , ut docet Iacobus Hosmannus in lexico universali, verbo Drangarius. Clarus denique in inferiori Imperio C. P. fuit Magnus Druningarius, qui duplex erat, BGω ct Cl se Prior enim . excubiis praeerat, merebatque in militia castrensi sub Magno Domestico; gerebatque sceptrum judiciale post superiorem condylum , qui omni prorsus ex parte ornabatur auro. Alter in re maritima magno Duci suberat: Praeerat autem Amiratio , Protocomiti, Drungariis, & cohortium Praesectis , habebatque item sceptrum judiciale. Notat Meursius relatus a supradicto Iacobo Hosim anno loco superius adducto hanc Praefecturam antea navalem fuisse :deinde ad militiam terrestrem , translatam, de qua susca git Henricus Spei mannus inglusario . III. Maiora , ac potiora quaeque militiae munera Patricii exercebant in expeditionibus bellicis; soli enim , vel Duces erant exercituum , vel uti Patricii militibus
270쪽
praeerant. Quare Hieronymus Bignonius in Notis ad Mam Mum Monachum lib. I. cap. 33. scite notat : illhaldum ex Patriciatur sui termino plurimum secum duxisse multitudinem Pontificum , ct nobilium, ex quibus manifestum
es Patriciis exercitus regendos, Provincias adminifranis das datosfuisse : recte quoque Francisicus Amaya in Commentar. ad 3. libros ser. Od. Pusiniani lib. I . tu. 3 I. num. 6 a. scribit Labente aevo , Duces fuerunt exercituum , at de Belifario, di Narsete Duribus Patrieiorum nomine
decoratos legimur apud C acium lib. IO. observat. cap. I a.
qui epi tam fusiniani refert : Huc spectant , & verba uxoris Belisiarii Patricii apud Buten gerium de Imperat. σImperio Rom. lib. 3. cap. i. qui scribit: Uxor Belifaria Viro suo dixit: Tibi sunt decem milita militum, quos propriit at mussipendiar , ct decem, O octo millia , quos cum Pair ciatus dignitate acquisivisi: Hinc plerumque Patricios
Duces militiae , ductoresque exercituum a Graecis Scriptoribus appellatos legimus . Sic apud Ducangium infaminis Detaminis cap. . de familia Theodosii Magni memoriae proditur: Areobin dum Patricium a Theodosio copiarum Ducem missum adversius Genseri cum , & Attilam . Apud Paulum Diaconum lib. . eap. II. Filiam Regis Agi-lulphi cum Viro suo Godest halco ab exercitu Gallicini Patricii captam, & Ravennam , deductam. S. NiccphOrus Patriarcha in Breviario historico de rebus gestis ab obitu Mauricii usque ad Constantinum Copronymum e Graeco sermone in Latinum converse a Dionysio Petavio narrat Iustinianum adversus Cherinae, & Bosphori, vicinarumque Praefecturarum populos instituisse classem multarum navium , in eaque centum sere millia hominum imposivisse partim ex militaribus ordinibus, partim ex rustica plebe, aut opificum turba, partim denique ex Senato rio Ordine , reliquisque Civibus; eisque omnibus Stephanum Patricium cognomento Asina ictum Ducem p possit Gse. Eumdem Iustinianum Caesiarem in Italiam misisse Be-