장음표시 사용
241쪽
Patricium ad Monachorum , ac inopum defensionem exhortaretur , his verbis alloquitur : rides Domina bonitate tua beatum a Scriptura praedicari Dominum Patricium , conjugem tibi a Deo datum . Luare omni stadio contende, ut tuum beatiorem adhuc incias I hoe es illum commonefacias , horteriI, exoret, ut Miluaris Praefecturae api-eem ex Dei nutu regat sicut rei a regit: Ut Orphanorum, Viduarumque curam in eorum aerumnas gerat, inta in se ab iniquitate conservet, Monachorum amatorsit, o ρauperum ; ut constat ex epis. III. ejusdem apud Sirmundum lib. a. Nec aliam ob caussam , ut reor , exclusius fuit Geli merius a Patriciatu consequendo; nisi, quia disicedere ab haeresi Ariana noluit; ut liquet ex Procopio Caesarien. b. a. de Bello tandalico cast. 9.VII. Fallitur autem hac in re vehementer Martinus Magerus recitato cap. SD, qui nova hac sormula Patriciatus deceptus , arbitratus est a Patriciatu, instituto a Constantino Magno duxisse originem Advocationem R manae Ecclesiae : oppugnans enim Andream fini ch ita loquitur: Si ergo prcdictus Patriciatus a memorato laudati mo IN
ratore originem trahens, ut ex allegatis auctorious evinc
tur , non aliud fuerit, quam Ecelesiae Rc manc Adpo-catia , indubitanter concludendum es ab eodem I ιratore eamdem eIientelam Ecclesiarum introductamsuisse . Erraverat sane Andreas Knicii , ut prius ad hunc accedamus ;perperam Carolo Magno tribuens Originem Advocationis Ecclesiasticae , morisque , quo Episcopi, & Abbates exemplo Romani Pontificis peterent a Principibus defensorem,& advocatum. Ejus asserti fallaciam satis, superque resellunt argumenta , quae idem Mage rus enunciat. At ex Patriciatus dignitate a Constantino Magno instituta auctor ipse perperam arguit Advocationis Romanae Ecclesiae an tiquiorem originem . Cujus sententiae, quamvis duces habuerit, laudetque Matthaeum Boetium inter Arum. discui. accadem. 3O. Pol. I. de nat. jur. Majes. cap. . conclus. 6O., Mel
242쪽
Melchiorrem Goldast in rationali ad Bullam Adriani I. Lodulphum de oenbengar de origin. Regni, ct Imper. Roman. east. I quos subinde sine ullo delectu sectatus est Iacobus Pigna tellus omnium sere verborum Mageri importunus descriptor eonfultat. 2 . tom. I . Nullus tamen illorum , nec ipse Mage rus animadvertit, quam longe distet, differatque Patriciatus Caroli Magni a Pontifice Maximo collatus , in argumentum susceptae ab eo advocationis Romanae Ecclesiae, a Patriciatu Constantini Magni inpurum honoris titulum excogitato. Enimvero liquido constat , longe post Constantini obitum in Conciliis Mi- levitanis , ut supra notavimus, Ortum duxisse tutelam E clesiarum. Quod nec dissimulat Draco lib. 2. cap.6., quamquam cum Andrea Κnich sentire videatur . Patrocinium autem Romanae Ecclesiae licet diu Imperatores gesserint, hodieque feliciter, ac religiosissime gerant; Patriciatus nihilominus, honorem, ac nomen adscivisse non liquet, nisi temporibus Galliae Regum ; quorum Primus Pipinus a Stephano III. Pontifice Maximo Romam adcerstus , ut
adversius Longobardorum vim Romanam tueretur Eccle-sam, eo fuit titulo insignitus. Quod late libro sequenti
edisseremus. VIII. Illud tamen praecipua videtur animadversione dignum : Romanam Ecclesiam ab antiquissimo tempore suos e Cieri ordine habuisse defensores , nusquam tamen Patricios appellatos e quod hactenus viderim : Eos Pontifices Maximi deligebant; memoranturque jam tum quarto
ineunte Christi saeculo in actis S. Caji Papae , & Martyris
a Caesare Becillo notis illustratis ; ubi agitur de S. Sebastiano inclyto Christi Martyre; quem licet extra ordinem Cleri, Romana Ecclesia constituerat defensorem ; eam que primam esse Defensoris Ecclesiae memoriam , quae in
antiquis monumentis occurrat, notavit Baronius: tametsi non eo primum tempore id munus institutum observat Becillus. Septem in Romana Ecclesia defensores erant antiquitus
243쪽
quitus tedii ex ordine Subdiaconorum; ut quemadmodum septem in Urbe erant Notarii, & Subdiaconi regionarii a S. Clemente Papa jam pridem constituti, ut Martyrum gesta describerent; ita septem essent ex ejusdem Pontificis institutione Regionarii defensores, qui Romanae Ecesesiae& Pauperum curarent commoda . Regionariorum tamen
numero non accensebantur , nisi prius Gens suae experientiae utilitate placuerint: ut loquitur S. Gregorius Magnus in epis. ad Boniscium , quam paulo post pro re nata recitabimus. Unde in epis. 23. ejusdem Sanm Gregorii ad Vicomatam libro q. legitur : Ecelesiasteae utilitatis intuitu ιd in nosero sedit arbitrio , uisi nulli conditioni, vel corpori teneris obnoxius , nec fueris Clericus alterius Civitaris , aut in nullo tibi Canonum obviant Statuta , officiis no
Ecclesiae defensorum accipiar, ut quidquid pro pauperum
eοmMOdis tibi a nobis injunctum fuerit, incorrupte, amque vivaciter exequaris. Usurus hoc privilegio , quod iure, habita deliberatione contulimus, ut omni I , quae tibi a nobis fuerint injuncta, complendis operam tuam fidelis exhibeas , redditurus de actibus tuis fab Dei nostri judicio rationem . Baronium de hac ipse formula videbis tom. 8. ad annum DXCVIII. & Alta serram in notis, ct observationibus ad epis. I7. lib. 7. S. Gregorii Magni , inscriptam Bonifacio Primo Defensori. Regionariorum Defensorum munus in Romana Ecclesia habebatur longe praecipuum ; statim vero, ac illud inirent, potiebantur jure sedendi in conventu Clericorum absente Pontifice Maximo, quod sane illi carebant, qui extra septem Regionariorum de sensorum numerum censebantur. Multiplices enim vero ipsi )rum partes erant, atque gravissimae. Summorum etenim Pontificum ad et se debebant obsequiis, eorumdem mandata exsequi; Ecclesias tueri; Pauperum curam gerere : extra Urbem vero posti ea ultas Clericorum cognostere , s- quas adversius Episcopos suos haberent ; ac Patrimonium curare Romanae Ecclesiae : quod positum erat in Italia , , Siciis
244쪽
Sicilia, alisque Provinciis: ut observat Altaserra in n iis ad epis. i7. lib. 7. S. Gregorii. Sed Sanctum Gregorium Magnum in hac ipsa epithola, quae scripta est ad Bonifacium Primum Desenirem praestat audire loquentem , ut Defensiorum jura praerogativa, & ministeria magis magisque tanto Doctore illustrentur e Luia igitur De Uoris erum in ea r Ecclesin, ct obsequiis noscitur laborare Ponti um , hac eos concessa perpeximus compensationis praerogativa gaudere'. constituentes, sicut in schola Notariorum , atque Subdiaconorum ster indultam longe retro 'set sitam largitatem sunt regionarii constituti ; ita quoque in defensoribus septem, qui sensa suae experientiae utilitate placuerint , honore regionario decorarentur , quorum quoslibet per absentiam Pontificis, ct sedendi in Conventu Geruorum habere luentiam, O honores seu privilegia in omnibus flatuimur obtinere . Praeterea siquis ad Prioris Deum veniens in alia fortasse Provincia propter utilitatem propriam degit, necesse es primatur loco ster omnia curare, ut ille Prior deffensorum omnium
p t exsere, qui ct ante Prioratur Deum in Ecclesiasticis utilitatibus , ct obsequiis Pontimum non desinit per sedulam praesentiam permanere . Haec itaque Consitutionis nosrae Decreta , quae pro Defensorum sunt privilegiis , di ordinatione disposita perpetua sabilitate , ct sine aliqua consituimur refragatione servari, sive quae scripto decrevimus , seu quae in eis in nos praesentia videsur esse disposita .
IX. Memoriae quoque proditum est , Romanam Ecclesiam suos antiquitus habuisse Advocatos. S. Petrus Da mianus, Legatus Apostolicae Sed is missus Mediolanum , ibidem longa disceptatione iura Romani Pontificis defendit e dubiis propositis inter Advocatum Romanae Ecclesiae, & Regium : Haec disceptatio, quia Auctoren ha buit ipsum Cardinalem Sanctissimum , atque doctissimum, merito in tom. 3. 6M operum editionis Lugduni reperitur ἰEe legi-
245쪽
legiturque in tom. Ia. Conciliorum editionis Venetae eur sae a Coleto e nomenque item obtinet & titulum e Disceptationis Θ nodalis . Historiam hujus Legationis Aposto, licae describit Joannes Discipulus S. Petri Damiani in ejus
vita, edita a Constantino Caietano ante tom. I. ejus operum memoratae editionis . Caesar Becillus in notis ad aetaS.Caji Papae putat adhuc in Romana Ecclesia perseverare munus Desen rum in iis, qui nomen , & honorem Advocatorum Consistorialium gerunt . Id ipsium loseph Ho tensius , & Jacobus Gregorius Fratres de Rubeis sensere, praecipua Romae vulgata differtatione, cui titulus, Defensor redivisus,fu de Gerae Consisorialis Aulae Adpo
torum origine, O munere : an recte, ac vere , alii judicent; multorum certe doctrina, & eruditione praestantium Virorum alia longe sententia est, nec momenta reticent, quibus memoratorum Scriptorum assertum oppugnare nituntur , atque convellere. X. Verum enim vero , tametsi proprios e Cieri ordine lectos , Defensores haberet Romana Ecclesia , sepenumero Pontifices Maximi curam, & administrationem ejus Patrimonii in oecidente delegabant Patriciis , ut liquet ex S. Gregorii Magni epis. 6. ct 33. lib. a. ad Dynamium Galliarum Patricium, lib. i. estis. 6. di lib. I 2. epis. i7. ad Asiclepiodotum item Gallorum Patricium . Erant hi nimirum extra Cleri ordinem homines summa potestate sun gentes, ac res publicas in Provinciis pertractantes; quibus praecipua aerarii cura erat credita , ut notat Gonetaleg ad lib. 3. Decretalium tit. 24. de donat. cap. I.
In praesenti, ait , Asclepiodoto Patricio Gallorum comme dat Gregorius Patrimonium Gelasiae Romanae, quod erat in Gallia, quia hi Patricii praeeipue aerarium trambant: His sorte moti caussis Romani Pontifices satius duxerunt ea in re illorum uti opera, quam Clericorum. Tantis enim isti, quum res exigerent, neutiquam poterant uti
praesidiis, quanta illi semper ratione lati muneris habe
246쪽
hant, & ordinaria adhibebant auctoritate. Hinc aliis quoque , quamvis Patricii non ellant, idem munus commisi sum legimus , ut nempe , qui per ampla , veluti Provinciarum Praesides, sungebantur auctoritate, tutius impenderent curam rebus Ecclesiae Romanae, ut liquet ex paullo ante recitata S. Gregorii epistola sexta libro altero, quam his verbis illustrat Antonius Dadinus Alta serra: DrnamIus Patricius, ad que cripta es haec epistila , ex commendatione eurabat Patrimonium Melesiae Romanae, quod erat in Gallia, ut aperte scriptum es lib. s. epis. 6. sae quoniam onamius Patricius, qui ex nosra commendatione rebus ipsis sollicitudinem impendebat; eas modo guberna re, ut cognovimus nonstotes , cte .ct ideo Gregorius hie seribit innamio se per Hilarium acceptisse quadrigentos solidos Gallicanos , de rediatu Patrimonia Eeelesiae quod erat in
GaIl a. XI. Praeterea , ut jam ad institutum revertar meum;
ex recensita Patriciatus formula discimus: quod ad munus Defensorum Ecclesiarum Patricii ab Imperatoribus adsciscebantur , ut ipsis in ejusdem piae curae genere ad jumento e sset, ac veluti subsidiariam sollicitudinem gererent . Profecto studia quam praecipua in tuendis Ecclesiis Augustos Principes prae se tulisse , ostendunt laudati a nobis s. penumero Magerus cap. S. Draco lib. a. cap. S. Q aam obrem Iustinianus in let. I. Coae de ine. Praeses. A D. Servum Eeclesiae se nuncupat: & in fine , non minorem illorum , qui Sanctissimis Ecclesiis praesent, quam anima suae curam sibi eme profitetur. Neque id gravi ratione , ac momento caret. Peculiaris squidem , atque potissima Summis Principibus inhaeret Romanae Ecclesiae advocatio ut ex cap. venerabilem probat citato loco Magerus.
Porro quum Patricii praecipui essent ad Rempublicam administrandam assium ti adjutores; eorum in hoc item caussae genere quam potissime illi utebantur opera . Quoties de caussa ad Ecclesiam, Sacros Homines, vel Religio-
247쪽
nem spectante ageretur, Patricios item Imperatores adhibere consueverunt, quandoque sene jure, aliquando a tem non sine injuria. Sic Leo Augustus Phasianes Ecclesias , quas Saraceni invaserant, vindicaturus, Lalaconem Patricium eum Praetoribus Coloniae , Mesopotamiae Chaldiaeque misit ex Constantino Porphyrogenito de adminiserat. imper. e Graeco Latine reddito apud Ansel
Miscellae lib. et a. legimus, adversius Constantinum pseudo Patriarcham jam pridem coram omni populo,& pluribus Episcopis a Nicet a legitimo Patriarcha anathemate percussum , missos ab Imperatore Patricios , ut ipsi agnoscerent, quid lentiret idem Constantinus de Fide , & Concilio justi suo , coacto . Memoratur etiam in eadem Bisoria lib. a a. quod quum Plato Abbas se abscidisset a Communione Tharasit Patriarchae, misit Imperator Bardanium Patricium , ut eum in Urbem introduceret, & inde in claustra detruderet Theodora item Augusta, quum egre ferret Silverium Romanum Pontificem , Anthimo Constantinopolitano Patriarchae ob Euthichia nam haere sim ab Agapito decessore Pontifice, Episcopatu deposito, sedi suae restitutionem negare ; mandavit Belisario Patricio , ut Roma depulsum in Insulam Pontiam exsulem deportaret . Quod inique , ac impie factum narrat Anastasius Bibliothecarius in eodem Silveris, atque Vigilio . XII. Patricios itidem ab Imperatoribus delectos legimus , ut Episcoporum Conventibus suo nomine interes.sent . In Synodum Chalcedonensem adversius Eutichetis,& Dioscori coactam haeresim,unam in Christo esse naturam docen rem, ab Imperatore Theodosio legatus est Florentius Patricius . Mandatum Imperatoris coram Patribus a Silentiario lectum recitat Baron. ad an. Christ CD XLVI.
rom. 6. Idemque a me etiam relatum est in historia memoratae Synodi inserta inter Commentarios ad Sacrosancta
Generalia, & sucum enica Concilia hoc anno vulgatos
248쪽
opera, & studio elucubratissimo Claris . Viri Iosephi Catalani, qui explicandis Sacris Canonibus lectorum juvenum celebrem academiam instituit, quae die Martis cujuslibet hebdomadat in aedibus Sanisti Hieronymi Caritatis de Urbe frequenti eruditorum Virorum , & Romanae Curiae Praemium si concursu . Hujusmodi Imperatoris mandatum , quum sit adnotatione dignissimum abstenon erit lectorum oculis hic rursius exhibere: Iuoniam norde pace cogitamus , ac de Sanctis Dei Ecelesiis , O pro Catholica Fide, o eu diri volumus rectam Deo inspirante praedicatam Fidem a Sanctis N. puI in Nicaena congregati sunt, trecentis decem , ct octo, ct ab his, qui Ephesi interfuerunt damnationi Nestorii: Hoe ergo volumus, ne scandalum in praedictam Catholicam Fidem immitiatur. Et quoniam scimur magniscentissimum Pruricium Florentim suse fidelem, G tesimoniis probatum in recta Fide, volu reui ipsum interesse audientiae Sanodali; quoniam sermo es de Fide: Porro hic Patricius, postquam Patribus assentientibus ingressus est Sacrum Consessum ; eidem dicendi potestate facta, Euthychetem blasphemias proserentem , , quid de Christi natura sentiret interrogavit. Quem, quum pertinacem in haeres comperisset, universio plaudente PP.
coetu damnavit. Pergit autem recitato loco Baronius: Cum rursus urgeret etiam Florentius Patricius dicens : consteris duas naturas pos adtinationem die.s non dixeris, d
mnaberis ; eumquese hau ponte i professurum signiscaret, eum vero rursus Florentius Patricius interpellaret; adpopremum illud edixit: qui non dicit ex duabus naturno duas naturas non credu ref ἰ e . Exurgens universa Synodus exclamavit : Quae ex nece tale es, Fidei non es, ct Dbseeutae sunt aeolamationes in laudem imperatoris : In Constantinopol. Conc. IU. celebrato anno DCCCLXIX. actione 7. apud Arduinum legitur: meso autem ui ext tere Sacro Senatu videlicet Theodoro magniscentissimo Pro
consule, Patricio ac Magisto: Done magnis centissimo
249쪽
Proconsule, ae Patricio et mmerio magnissentIssimo Praeonsule , ac Patricio Leone magnificentissimo Patricio . Ad Vigilium quoque Pontificem Maximum honorifica legatione sunctos fuisse legimus tres magnis centissimos Patriiscios nomine Synodi a Iustiniano Imperatore coaetae in celebri caussa trium capitulorum : Id unum impiis artibus conante Theodoro Caesareae in Cappadocia antistite, ut Summus Pontifex pseudo illud Concilium comprobaret equod ille facere renuebat. Qua de re videndus baronius ad annum DLIII. & Cabassutium in a. Con uetino I. Concilio. Hoc Concilium injussu Romani Pontificis habitum, alii penitus praetermittunt ἱ alii inter tacumenica minime
XIII. At illud quidem prae ceteris peculiari animadversione dignissimum est: quod post ipsos Episcopos quandoque etiam Patricii Sacris Conciliis siubscripserint. Certe Asclepiodotum Virum inlustrem, atque Patricium, qui in Ualentino Concilio secundo anno DLXXXIV. interfuit , eidem subscripsisse, narrat Franciscus Lan ovius de Sanctis Franciae Cancellariis S)ntag. bisor. in schedia . de Cancel. nomine ossis. ct dgnitate . Liberius item Patri cius , qui floruit sexto Ecclesiae seculo dum Galliarum gereret Prassiecturam, nobilem exstruxit Basilicam , ad cujus dedicationem cum XIV. Episcopos ac septem inlustres viri ros invitasset, occasionem dedit celebrationi siecundi Auris eant Concilii : ut Patres ipsi in ejus praefatione testantur : Cum , inquiunt, ad dedicationem Bassicae, quam ,
Illusirissimus Praefectui ct Patricius Filius noser Liberius in Aur cana Civitate Melissima depotione confruxit ,
Deo prostis iante, O so invitante consenissemus , m de rebus, quae ad Ecclesiasicam Regulam pertinerent, internos iritalis effet oborta collatio. Ipsi vero S 3 nodo post Epis copos ante Saeculares ita Patricius ipse subscribit. Petrus Marcellinus Felix Liberius V.C. 9 Inlusiris Praes
Hus Galliarum atque Patriciar eonsentiens subscri .
250쪽
Quatuor haec Liberii nomina, ex Codicis Vaticani fide Baronius, & ex Lugdunensibus,& Rhemens bus libris M. S. restituit Sirmundus . De ipso Patricio agit S. Gregorius Magnus lib. a. Dialogorum , in Vita S. Benedicti cap. 35. ;Ad eum exstant Ennodii Ticinensis duae epistolae, itemque Athalarici Gothorum Regis apud Cassiodorum lib. 8. γ sola II. Rex ipse lib. a. eps. II. Liberium ipsum plurimum commendat, ct gloriosi, ac magni t Patris meritis Venantio ejus filio comitivam domesticorum dignitatem
XIV. Hujusmodi Patriciorum ad Concilia accessus,
qui non alio nomine, ut reor, ab Orthodoxis Principibus curatus est, quam , ut Defensorum , Patronorumque Ecclesiarum partes explerent, & exsequerentur sucum fecit Meursio in Glos Iario suo verbo Κατε A-ς, ubi commentus est: Patricios Vicarios fuisse Imperatorum in rebus Sacris , & Ecclesiasticis : eisque proinde uti supremum caput Imperatorem praefuisse. Absiurdae sententiae
suae praesidium Meursus adsiciscit ex disputatione Gregent ii, quae extat in tom. . Bibliotis. PP. ubi legitur: Ilerbam Judaeum Sacris Baptismi undis ablutum creatum fuisse a Rege Hemeritarum seu mneclesionem, quem putat Romanos Patricium , & Cani cleonem appellare; ac ille plura philosophando explicat Uicarium Regis , tanquam supremi in rebus Ecclesiasticis capitis . At
vero putidum erratum merito refellit Iacobus Gret serus Db. g. ad Georgium Corinum Curopalatum cap. I9. in addendi r : Observa inquit, tertiosissum esse, quod Meursurdixit: Patruium aliquam tenuisse vicem ImperaIoris in hoc, ut iis loquar, Capitaneatu Ecclesiae; sed, ut uium es, ullum Imperatorem Catholicum pro capite Ecclesiae sese indicasse , ita Mitius es, se Patricius Vicariur Imperatoris in rebus Ecelesiasteis e & cap. II. Alientur a vero es, quod ait idem Glossarii collector Imperatorem rebus Eccle