Lusitania infulata et purpurata seu pontificibus et cardinalibus illustrata ab Antonio de Macedo ..

발행: 1663년

분량: 313페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

121쪽

adductum Epitaphium , temporis vetustate conc- sumptum , Vel hominum artificio mutatum suspicamur. Defuncti fortasse corpus Hi Hispaniam deportatum fui ut patrio sepulchro conderetur: inde capta occasio inscribendi sepulchro. Salmantica δεαβψμε. Omnes fere Lusitaniae Scriptores Ordovij Cardina latus latuit, quem modo explora da Verithre, e tenebris erutum in lucem damus. Ferdiar A. , in nandus V ghellus , Monachus Cisterciensis, non ς s. tis. i. Vulgaris eruditionis Author, nobis in urbe agen-Iιηι tibus facem praetulit ν & qua incedendum esset, viam signauit, relato Ordonio Lusitano inter

Episcopos Cardinales Tusculanos : inde viliam facili, & eerta rerum luce, multa ab Historia Ecclesiastica Archipraesulum Bracharensium per untiam eonscriptam decerpsimus , & cum

isan. Regesto Vaticano contulimus, ut maior scrip

ti, fides haberet. Ordonij Cardinalis meminerunt Panuinius S Ciaconius in Nicolao III. Martino II. Honorio IV. Ughellus to m. i. Italiae sacrae in Episco' Tusculan. Aubery. in Hist. Gener . Cardin. Gallice conscripta, parte i. ad anΠum Ia78. pag. 3I4. And. du Chesne, in Histor.P. P. Rom. Uvad ingus in Annal. Mio. to m. a. anno I278. Acunha in His or. Brachar. inter Archiepiscopos recenset Ordonium, parte χ. cap. 38. in Appendice vero, seu Aduenenis ita vocat) ad finem Operis, eum-

122쪽

dem Cardinalem agnoscit cap. 3o8. nonnulla addit minus bene examinata. AEgidius de C mora , de Viris Illustribus Hispan. 2Egidius Gon ales de Auila in litteris superius adductis ;Gaia par Aluir, Lonsa da, Antiquarius Lusitanus in1uis M. S. S. Georgius Cardoso in Agiologio S. S. Lusitanorum , quod nobis in Urbe degentibus a Lusitania semotis videre non licuit.

123쪽

PETRVS GOMESIVS BAR ROSUS.

GREGORI

ANiso as i. &Vlysiponensis Presbyter Cardinalis S. Praxedis.

l TAM Petri Gomesj S. R. E. Cardinalis , minus accurate descripsit Illustrissimus Acuntia, Archiepincopus Bracharensis, &postea Vly

sipponensis : Unum quippe fuisse

nomine Cardinalem; cum tamen duo extiterint: antiquior alter,alter recentior; qui,

rebus praeclare gestis longis temporum interuaIlis, inter se dili uncti storuerunt. Vt rem totam in conspectum demus; fateri ne-eesse est binos fuisse Barrosos, eodem nomine, eadem patria , ac titulo Cardinalitio S. Praxe disinsignitos, qui in diuersa tempora inciderunt; &multa patrarunt, quae in unum consevi nequeunt. Senioris vitam leui calamo percurrere constitui, ut iunioris, qui Episcopatum Con imbricensem,&Vlysipponensem gessit in Lusitania, rebus, quae in obscuro sunt, lucem afferamus. Senior Cardinalis Petrus Gomesius Barrosus,tio,. Nun.1. in Prouincia Toletana clarissimis parentibus natus est, Ferdinando Perez Barroso , & Mencia Garcia

124쪽

Garcia Solomaior. Panuinius, familia, non patria, Toletanum perperam credidit. Apud Alphonsum XI. Castellae Regem, multum gratia &auctoritate valuit: is sibi familiarem & consilia trium adhibuit, ac Novae Carthaginis in Hispania Episcopum designauit. Cumque illius fama

Virtutum per Hispaniam volitaret, peruenisset que in Galliam ad Summi P P. aures, qui tum erat Ioannes XXII. Petrum, Presbyterum Cardinalem creauit titulo S. Praxedis, in quatuor temporibus Aduentus, anno M. ccc. xxvi Α Benedicto XII. qui demortuo Ioanni successit, procedente tem

pore, ad Sabinens prope urbem, Episcopatum

euectus: A Ioanne in Hispaniam, cum Legatione missus, pro sancienda concordia Alphonium in ter, &Ioannem Emmanuelem, aliosque regi j sanguinis Dynastas, qui a Rege defecerant. A Beneis citcto vero, cum Bertrando de Monte fauentio S. Mariae in Aquiro, Diacono Cardinali, Legatus ad

Philippum Valesum Galliae, & Eduar dum III. Λngliae Reges, qui bellum inter se summa ani

morum contentione Nerebant, ut Pontificis nomine suaderet depositis armis, atque odijs, amo ris, ac pacis inter se foedus inire. Vtraque Legatio Petro Cardinali infeliciter cessit: tam alte cer tantium inter se animis, odia. -& belli gerendi studia insederant: Itaque nullo fere operae fructu, ad P. P. in glorius redi)t. Foris Legationibus defunctus,ad ornandam do -

125쪽

ritatus.

Felix ConteI. p. in IoanneXXι I. Panuinius o in Cumente VI. Ciaeoniux. sedente Clamen te VI. I p. Cp. Ioanne Palesti go, ct Ioanna Cantacuseno, in Germania c..

mi rempublicam animum intendit. Prope Aue nionem Odaeum, a S. Praxede Sacris Virginibus condidit,quod Vspaniam vulgo dixerunt,ducto ab Hispano Authore nomine, in quo sepeliri voluit, annis iam grauis,& virtutibus clarus. Finem vive di fecit anno M. ccc. XLV ii I. die xiv. lulij : quam quam Pan ulnius & Ciaconius ob ijsse existiment anno M. ccc. LIX. Verum ne Barrosiij nominis memoria obliuione periret, erecto elegantis structu rar Sepulchro, illam quodammodo aeternare curauit , inscripto .Sepulchrali marmori huiusce modi Epitapnio. Petrus Gomesius de Bai se, natione Hupanus , e ciauitate Toletana oriundus, ex Patre Ferdinando Petro , lite de Bamoso, des uxore eius Mencia cyarcia de Soto-

maior: qui cum ebbet Epistopus Carthagimnsis, per S. R.

E. Dominum Ioannem P. P. XXII. fuit creatus Cardinalis, ad titulum S. Praxedis. Deinde per S. R. E. Dominum

Benedictum XII. PP. fuit factus Episcopui Sabin. De bonis a Deo sibi collatis , pro anima sua, ου benefactorum suorum, Ecclesiam istam oe Monasterium fundauit : erper Dei gratiam, quoad fabricam compleuit. σ ibi puam

Sepulturam elegit, per suam Mistericordiam , cuius es per stare quod est inceptum. Misit. S. ad Protianum anno Domini v s. Iuli' in festo S. Praxeas. Hactenus Epitaphium. Panuinius, Petrum Cardinalem tantum S. Praxedis appellat; neque meminit de Sabinen. Episcopatu . Ciaconius, semel dicit Episcopum Cardina-

126쪽

lem Sabinens. At cum eius obitum conijcit in

annum M. ccc. xLix. sedente Clemente VI. P. P.

Max. vel sui immemor , vel sibi non constans, S. Praxedis Presbterum Cardinalem , non Episcosium Sabinent. vocat. Auberyus vero, &Vghelus, & Felix Contelorius, Sabinen. Episcopatus meminerunt ; cui indubitatam fidem facit inseri ptio Sepulturae a nobis supra adducta : Accedit Clementis Vl. Regestum, in quo Privilegium continetur concessum Monasterio Deiparat de Denoyo, in Gallia, xxx. Aprilis die, anno M. ccc. XLVIII. cui Petrus Gomes Barroso , Episcopus Sabinens subscribit. Extat aliud Privilegium ab

eodem P. P. & codem anno concessum Sanctimonialibus Franciscanis Eliensis Diaeceseos, in quo Petri Sabinen. Episcopi nomen scriptum

reperitur.

In hunc fere sensum Panu inius , Ciaconius. Ughellus. Contelorius, & caeteris fusius Aube-xyus, de seniore Cardinali Petro Gomessio Baeroso scripserunt Spondatius, Polydorus Virgilius, Villanus nonnulla de eiusdem Legatione in Galliam & Angliam leui calamo delibarunt.

Quibus exacte exploratis, alium fuisse censemus Petrum Gomelium Barroso , gente Hispanum, recentioris memoriae Cardinalem Presbyterum s. Praxedis, de quo Sermonem instituimus, & Lusitanis adnumeramus , quia Episco

pum Conimbricensem, & Vlysipponensem egiti. O ij

127쪽

Ciaconius in Gregorio XI. Petrum Gomesura Albornotium appellat, patria Conchensem, adiecto Albornotiae gentis Symbolo. Caeterum Αuberyus, scriptor admodum eruditus, Barrosum familia, non Albornotium fuis se assirmat, patria, non Conchensem, sed Toletanum, Senioris Cardinalis Barrosi consanguineum. Hanc Au-berij sententiam confirmat Ioannes Paulus Martinriso in Historia Conchensi, ubi gentis Albor- notiae Genealogiam longa illustrium virorum serie texit ε, ne verbo quidem facto de Petro Gomerio Albornotio, quem nobis Cardinalem

Ciaconius intrudit; cuius certe Ioannes meminisset,si ad gentem Albornotiam pertineret. Con

sentiunt scriptores Lusitani, Acuntia, Archiepiscopus Vlysippon. Petrus Aluret Noguetra,

Canonicus Con imbricensis, &Georgius Cardoso in opere nondum excuso, de Taris Lusitanis. Plura tamen ab ijs Authoribus, turbato rerum, acvmporum Ordine traduntur, quae nos distincta, ac sincera narratione Hescribemus. Petrus Gomesius Barrosus, Regia Toleti urbenatus est : Natales familiae nobilitas claros reddidit. Parentum nomina scriptorum incuria in obscuro reliquit. A teneris pueritiae annis littera

rios spiritus hausit, posthabitis militiae studijs,

quae tum maxime in Caslclla vigebant, diuturnis Maurorum bellis exercita. Foras se prodidit illius yis ingenij, cum prima Grammatices rudimenta,

128쪽

non exiguo cum profectu posuit. Humanioribus postea litteris eruditus, ubi in grauiores di nciplinas altius intrauit, magnam sui expectationem commouit, & breui inter aequales , iuris p tissimum peritia excelluit. Et licet animo esset

ab ambitione alieno, oblatum sibi Seguntinae urbis .in Prouincia Toletana , Episcopatum ad publicam utilitatem suscepit. Regnabat ea tempestate in Castella Petrus, Alphum si XI. filius, cui propter morum saeuitiem, Crudelis cognomen inditum fuit: qui ut scelus sceleri adderet, libidinνn feritati adiunxit; nec

facile dii cerneres, utra magis Regiam dignitatem foedaret. In Mariae Padilliae amores effusus odio, & contemptui habere coepit Blancam coniugem, Petri Ducis Borbonij ex Elisabetha Valesia filiam, formae quamquam elegantia, demOrum suauitate praestautem. Petrum, Seguntinum Antistitem, de quo nobis sermo est , in vincula coniecit, nihil Regem deterrente personae, quam gerebat, dignitate, quoniam illius immanitatem taxare, & Blancae Reginae innocentiae fauere visus erat. Breui tamen interiecto tempore, e custodia liber dimissus, interuentu Gulielmi de Bononia, sedis Apostolicae in Hispania Legati Petrus Frizon, Legatum dicit Gulielmum Cardinalem S. Mariae in Cosmedim vitandi periculi causa, quod optimo cuique, sub tam saeuo Principe in Castella imminebat , in proximam Lusitaniam

Annales Cas est. Garabar p. h. t.

De la Masson δε

129쪽

sio LUSITANIA concessit melioris fortunae spe erectus: & quidem '

res e voto successit: fortunatius quippe inter externos, quam inter ciues suos vivere coepit, idque ex rerum storentium cursu potuit. Ad Con imbri

censem primum Cathedram , Episcopo per id

tempus destitutam, promotus fuit , quae ciuitas est Lusitaniae pulchei rima, ad Mundam fluuium amaenissimo colle sita, caeli temperie, situs venustate, & assiuentia omnium rerum praestans : Ac ne quid urbis venustati, & ornamento de eger, Dionysius Rex Lusitaniae, Academiam in ea instituit, quam postea Vlysi Monem transsatam Ioannes III. eidem restituit; & in edito montis vertice erexit, ut urbi quondam Regiae coronam imponere videretur, quodque a multis experitur, annuis vectigalibus admodum opulenta Conimbricensis Ecclesia est. Huic Petrus magna cum

opinione' virtutis quinquennium fere praefuit: inde ad Vlysipponensem euectus, quam Pontifi- cijs etiam virtutibus illustrauit. Rem prorsus certam reddit Tabularium Conimbricense, & Vlysipponense. Extant pret terea in huius Ecclesiae Archiuio Petri Episcopi Vlysippo n. litterae, Auenione datae anno M. ccc. LXV. & M. ccc. LXVI. ad

Alphon sum Piresium, sui Vlysippone Vicarium. Augustinus Barbosa, magni nominis Iu reconsultus Lusitanus, in Dedicatione Vocabulari j Latino Lusitanici, quod Prudentio Sandouatio, Tu densi in Galletia Praesuli nuncupauit, Petrum

130쪽

Barrosum dicit Episcopum Seguntinum, Vlysipponensem & Archiepiscopum Hispalensem, ac

Toletanum: Caeterum in Catalogo Antistitum Toletanorum nullatenus reperitur Petrus Gomes Barroso. Hispalensem fuisse Archiepisco pum communi scriptores corisensu tradunt; &ab Hispalensi Ecclesia ad Cardinatatum assumptum a Gregorio XI. anno a Christo nato M. ccc. Lxx1. die Veneris in quatuor temporibus, post Aob.6M. Pentecostem. Titulum S. Praxedis accepit, quem V Senior olim Cardinalis Barroso habuerat. Anno insequenti M. ccc. Lxxii. grauis in Rhodo insula contentio orta e fonter linguae Italicae, α Gallicae Prouinciae Equites. Illi enim ad sui Nationis Linguam pertinere dicebant Prioratus lis

Capuae, &Barletae, cdm S. Stephani, Monopo - D u. Baudoin. lis, Venusiae , & S. Euphemiae Commendis. Isti estis,sol. aias

Contra, omni ope contendere, ac niti, idonei L cque rationibus probare, suae linguae, Ac iuris esse. Diuisis animorum stud ijs in duas factiones, tota Religio abierat ; utraque pars suos fautores .-bebat : serpebatque per linguas disco dia, & maiora in dies incrementa capiebat, quae nonnisi multo effuso sanguine, militari more extingui, di componi posse videbatur. Igitur Glegorius PP. rei conscius, discordiae tollendae causa, eo mi sit Petrum Cardinalem His anum,& Petrum Cur- sinum, Cardinalem Florentinum, Sedis Aposto

licae Legatos ; Rhodum appulsi causam diligen-

SEARCH

MENU NAVIGATION