Lusitania infulata et purpurata seu pontificibus et cardinalibus illustrata ab Antonio de Macedo ..

91쪽

Spondanus An.

12 4. n. 1.

m LV SITANIAconio, Spondano, Vgbello, Auberyo, Arnoldo Uuione. & Arnoldo Narbonensi Episcopo: Vulon, Monachum Benedictinum fuisse scribi si

Duaci in Belgio natum : at Spondanus Beneuentanum appellat. E Viuis excessit anno MCCXXI. Alebrandinus Caietanus, Petro demortuo successor datus ab Honorio III. Anno M. CC. XXI. Id pene certum reddit Regestum Vaticanum, Honorii III. Epist. sis. ad Decanum & Capitulum Parisiente : P.R. anno m. de alia Epist. ad iEpiscopum , & Capitulum Parisiense , Ponti-fic. anno v. & Bulla ab eodem P. P. concessa Monasterio S. Saluator , Droecesis Reatinae, VIII. Kal. Maij. PP. anno v. Momentum rationis addit vetus inscriptio Basilicae SS. Vincentij & Anastasij extra urbem ad Tres- fontes; ipsaque vetustate fidem & auctoritatem conciliat, memorato alios inter Cardinales Alebrandino Episco- 'po Sabinensi. Baronius in Notis ad Martyrolo

gium Rom. scribit sitisse Alebrananum Episcop.

ouis. - Kal. Ianuarij. M. Oli aerius Saxo, ab Ecclesia Paderbornensi in Germania, ad Sabin. prope urbem promotuS fuit ab Honorio III. anno MC M. ut existimat Ughellus: Panuinius MCCXX. Ciaconius MCCXXI.

tanta est in re leui inter Historicos distordia, initae dignitatis fidem adstruit Honorij Epistola ad Capitulum Paderbornense, Pontificatus annox. & Bulla Gregorij IX. Ecclesiae Lucensis anno

92쪽

celut anno MCCXXVII.

Ioannes de Abbatis-Villa, ex gente Halgrinat quamquam Sammarthani fratres id negent Monachus Cluniacensis Gallus , Episcopus in Burgundia Bisuntinus, Episcopi Cardin. Sabin. munus onusque, sibi a Gregorio IX. impositum

suscepit anno MCCXX vii. Vt manifeste apparet ex Bulla Gregorij : S. Friderici Lucensis , anno M ccxxvii. & ex Regesto eiusdem P. P. anno H. Pontificatus ex testimonijs etiam Panuinij, Cia. coni j, in Gregorio IX. quibus accedit Iacobus Chi Helius, in Hist. Bi sunt. Au bergus p. I. In Ioanne de Abbatis-Villa. Spondanus tom. I. An n. I 13O. V ghellus tom. I. Ital. S. in Episcopis Sabin. Trithemius, Frizon, in Gallia Purpurata. BZo-uius, rom. x Iv. An. Iaso. Abbas Span harm. descriptor. Eccles. Zurita, de Rebus Aragoniae tom. I. l. 3. Anno I 129. Fr. Angelus Manrique Z. t m. xv. Annal. Cisterc. c. 4. Anno I 229. pag. 382. Fr. Anton. Brandanus ab Angelo citatus, cx Archiuio Loruaniensi, Franciscus Pena in vita S. Ray- mundi de Penaforti c. s. Parisiensis Anno M. CC. XXXVII. pag. 437. Claud. Robert. in Gall. Christ sub Archiep. Bisunt. Bibliotheca Cluniacens Tabulat. Ambianens. Necrologium Bi sunt in. Ex

aeana

93쪽

4 LV SIT ANI AOctobris si fidem adhibemus Necrologio s. Ioannis Bitantini, Auberyo, Vghello, & Sam-

marthanis Fratribus: Si Tabulario Ambianensi, die xx m. Septembris. Gaufridus Castellonius. Mediolanensis, Ioan nem de Abbatis villa in Episcopatu Sabin . excepit anno proxime citato, qui ad summi Pontificatus apicem euectus, Celestinus IV. dici voluit; sed breui rebus humanis ereptus est, anno M. CC. xLI. Idoneos harum rerum Auctores habemus Platinam, Panuinium, Ciaconium, Auberyum,

Totus itaque temporis tractus, qui decurrit

ab anno M. C. LxxxII. ad annum M. CC. XXVIII. in

quem incidit Ioannes Con imbricensis, legitimis S. R. E. Cardinalibus Episc. Sabin . occupatum Videmus: nec locum superesse, quem illi adsig

nemus, ac proinde, Veritate explorata, cogimur e Catalogo Cardinalium excludere, quem R. Ecclesia non admittit.

Rem magis premo, &Vrgeo. A quo P. P Ioannes Conimbricensis creatus est Cardinatis Z quo anno 3 in qua creationet A quo legatus a latere in Lusitaniam missus ne verbum quidem de P. P. de anno; de creatione; de legatione traditum, vel scriptum reperitur. De singulis vero Cardinalibus Episc. Sabin. a nobis supra numeratis, singula disertis verbis traduntur in Bullis, Epistolis,&Regestis P.P. Rom. quibus tantum auctoritatis

94쪽

pondus inest, ut ingens temcritas sit eorum testimoni js refragari. Grauissimi praeterea scriptores, qui de S. R. E. Cardinalibus iustos & integros Catalogos texuerunt , de Ioanne Con imbri censi ne verbo quidem meminerunt; & facile erat in illius cognitioncm venire, tum ratione dignitatis Episcopi Sabin. quae inter praecipuas Ecclesiae Rom. numeratur: tum diuturnitate temporis, quo Episcopi & legati simul munia exercuit;

nempe ab anno M. C. Lxxx II. adan. M. CC. XXVIII.

quin quaquinta sere annis latuisse in Lusitania Episcopum Cardua. legatum, neque R. Ecclesiae innotuisse, aqua dignitates illas receperat, Veritatis ac fidei terminos excedere Videtur. His constitutis, superest ut rationibus, quibus mouentur Seuerinus de Faria, & Cardosus, faciamus satis. Antiquis inscriptionibus magnam vim auctoritatis inesse fatemur; nam ipsa vetustas quo longior est ab adulatione & gratia, eo a suspicione falsitatis remotior. Quam S. Crucis Templum Conimbricae exhibet commentitiam esse suspicamur: Ioannem quippe Episcopum Sabin, repraesentat,non Cardinalem , cum tamen Cardinalitiae maxime dignitatis ratio ubique terrarum in litteris& inscriptionibus haberi soleat. Hanc fortasse parui momenti rationem esse iudicabunt Auctores citati: plura namque extant Coenotaphia, Minscriptiones Episcoporum Cardinalium, in quibus nulla fit mentio de Cardinatatu. In eorum

95쪽

Claud. sub

gratiam idoneis exemplis rem probemus. Non - nulli scriptores assirmant B. Albertum M. Epis.copum Leodientem , Cardinalem etiam fuisse, &Gulielmum, Rhemensem olim Episcopum: In Nec rologijs tamen Leodiensi & Rnemensi, Epis, copi solummodo dicuntur , non Cardinales. Cuius rationem reddunt Panu inius, Donius d 'Αttichy, Gomesius, & Cardinalis Perronius: Epita copalis quondam Dignitas Cardinalitia praestantior habebatur: praestantiorem igitur exprimere in Coenotaphijs, ac Necrologijs satis esse duce

bunt Maiores nostri: nec propterea minorem Uiuis negabant, aut mortuis detrahebant. Α Cle

mente III. fieri coeptum, inquit Panu inius, quem sequitur Donius , ut Episcopi, Cardinales crearentur, quo maior Cardinalitiae dignitati honos, maiestasque accederet. Primus Ioannes Viter bij Episcopus, titulo Cardinalis S. Clementis dona tus est anno M. C. Lxxxix. Electus postea Epis copus Cardinalis Albanensis: & Rufinus, Ariminensis Episcopus, in Cardinalium Senatum ab

eodem Clemente cooptatus, anno II9O. Caeterum

huiusce moris altius fuisse initium comperimus. Conradus quippe de Vult te Isbach, Archiepiscopus Moguntinus, de quo iam scripsimus, primus omnium Episcoporum creatus est Cardinalis Episcopus Sabin. ab Alexandro III. Anno M. C. LXIII.

Biennio post Galdrinus Salas, Archipraesul Medio lanensis, sacra purpura ab eodem P. P. decoratus

96쪽

anno M. C. LxV. & in Gallia Cisalpina S. A. legatus institutus, quare minus sapienter scriptum a Dominico Iacobatio, Cardinali, Episcopo Lucerino, a Clemente V. primum inuectum in Rom. Ecclesiam morem creandi Episcopos, Cardinales , cum multo sit antiquior, ab Alexandro III. inuentus ι ductus deinde per consequentium annoruni seriem, & ad nostra transmissus tempora, maiori in dies Cardinalitiae dignitatis incremento: & constanti veluti lege stabilitum, ut amplissima , infra Pontificalem, Cardinalium dignitas habeatur, & cum Episcopali in Titulis, Coenotaphijs, ac Nec rologijs perpetuo copuletur, ac ex primatur. Hunc igitur morem seruari, & Ioannem Conimbric. Episcopum Cardin. Sabin. instcribi oportebat, utpote qui Alexandro IlI. &Clemente III. si trecentior; eiusque obitus inciderit

post annum M. CC. xxv m. cum iam mos ille ubique receptus esset. Accedit, quod sex primarijs Episcopalibus Romae proximis , Ostiensi, Por- tuens, Sabincnsi . Praenestino , Tusculano , &Albanensi, dignitas Cardinalitia a multis retro seculis coniuncta fuit ; neque alteram sine altera, libris inscribi, aut sepulchralibus marmoribus incidi unquam licuit: Ioannes igitur Conimbric. Cardinalis inscribi debuit, si legitim mus fuit S. R. E. Episcopus Sabinensis. Pctitam ab antiquo Breuiario, & libris de Mose rationem, satis confutauimus, adductis suis in

97쪽

8 LUSITANIA locis Bullis, Epistolis & Regestis P. P. Rom

quae sacram quodammodo fidem faciunt. Alio praeterea Scriptorum omnium de Ioannis Co nimbricensis Cardinatatu silentio, res conficitur. Nec leues in illis De Mortuis libris, errores a viris eruditis deprehenduntur, qui vel scriptorum incuria, vel rerum ignoratione irrepserunt: neque id graui culpae tribuendum , cum libri ea sint aetate conscripti, qua Lusitani in bellicarum artium studia intenti, a litterarum octo abhorrebant : & facile decipi, aut falli speciosis illius Cardinalis Episcopi Sabin. & S. A. legati titulis potuerunt. Altero igitur Ioanne Conimbriccnsi rejecto, Ioannem alterum sufficimus, Monachum Clunia censem Gallum, Episcopum Cadin. Sabin. de quo supra sermonem fecimus, Legatum a latere in Lusitania, sub idem fere tempus, quo Templi S. Crucis Conimbri c. Dedicatio peracta est. Cia- conius, V ghellus, & Auberyusafirmant, Ioannem, inita statim Cardinalis dignitate, nulla interposita mora, in Hispaniam a Gregorio lX. legatum missum, Septembri mense, Anno salutis

Humanae M. Cc. xxvia. licet Petrus Frizon legationem rcferat ad sequentem annum M. CC. XXVIII.

Nec temeritatis notam incurreret, qui scriberet, Ioannem dum Conimbricae moraretur a S. Crucis Canonicis hospitio exceptum esse, cum in more

positum sit, ut Episcopi, & viri Principes per Co-

98쪽

nimbricam transeuntes, ad S. Crucis Coenobium amplum satis.commodumque diuertant: & ut erat eximie pius, inter caeteros Canonicos habitu ijs victuque communi, admodum religiose vixisse: inde vulgi opinione creditum, ac sermone Vul

gatum, Ioannem Episcopum Cardin. Sabin . S. A. legatum, fuisse S. Crucis Coninabr. Canonicum. Quod si Lusitani scriptores his rationibus minime acquiescant, nec se deduci de sua sententia patiantur, cum luce meridiana clarius sit, alium fuisse Ioannem β. Crucis Conimbr. Canonicum a Ioanne de Abbatis. Villa, Monacho Cluniacensi: ille quippe in Lusitatia diu vixit, obi)tque v. idus Augusti: iste decessit iv. Kalend. Octobris, Vel famisarisiam, xx m. Septembris die, ut alij Volunt, Romae, An.

M. CC. XXXuri. Item quia a Gregorio IX. Romae

Cardinalis creatus & Episc. Sabin . Septembri mense, anni iam citati, Con imbricam longissimo terrarum spatio ab urbe discretam, tam cito peruenire non potuit, ut septima die Ianuarij insequentis anni Dedicationem Templi perficeret , cum plures ad tam longum iter conficiendum menses desiderentur ; Excipio, commode potuisse tanto

locorum interuallo intra tres menses superato,Con imbricam anno ineunte attingere, & septima Ianuarij dic Ecclesiam consecrare. Verumtamen quia scriptores Hispani unanimi minari R. .

contentu tradunt legationem Ioannis EpiscopI-ων. Cardin. Sabin. incidisse in annum M. CC. XXIX. ijS

99쪽

Cissere. e. I. cap.

Rulla Gregorii

qui rem magis accurate examinarunt, credendum

non Frigoni, Vghello, Auberyo &Sammarthanis Fratribus, Externis Scriptoribus, & Ciaconio, licet Hispano, qui inscribendis siue Gentis rebu non semel peregrinatur. Igitur, legatus narrant Hispani) Cataloniam primum adijt, mox Ar

goniam, ut Iacobum Regem, bellicarum rerum gloria tum florentem, ad Sacrum aduersus Sara cenos bellum incitaret. Coacto postea Tarrascone Episcoporum Concilio xx Ix. Aprilis, anno M. CC

xxiv. diuorti j sententiam tuli inter Iacobum Regem, & Reginam Eteonoram, Alphonso tamen filio legitimo Regni successore declarato. Reliquas deinde Hispanaae Prouincias, gentesque lustrauit in Lusitaniam demum , quae remotior erat, peruenit, & Con imbricae urbe Regia, moram traxit. Sub id tempus Tarasia, Legionis Re gina Sancij 1. Lusitaniae Regis filia, in Sacrarum Virginum Parthenopem se recepit,in oppido Lor- uano, ubi antiquum & nobile visitur S. Mariae Coenobium, senis fere milliarijs ea ab urbe disiunctam; ac regio habitu deposito, Cisterciensem

induta: sacris hisce Caeremoni js interfuit Ioan nes Cardinalis Legatus, quarum memoria extat in Bulla Gregorij IX. Laterani dat. XII. Kal. Ianuarij P. P. anno V.

Hac ratiocinatione per tot dissicultates ducti. explicataque, tandem colligimus Dedicationem Templi S. Crucis Conimbric. a Ioanne dc Abba

100쪽

tis-Villa Epist. Cardin. Sabin. S. A. Legato, non

fuisse peractam ineunte anno M. C c. X X v II. quoniam nonnisi exeunte anno M. cc. xx i x. in Lusitaniam peruenit. Damus Seuerino de Faria &Cardoso quod volunt, a Ioanne, scilicet , Co nimbr. S. Crucis Canonico fuisse dicatum anno, dieque ab ipsis designatis , aliaque alijs annis suae dignitatis munia per Lusitaniam exercita ; legitimum tamen quod caput est controuersiae ὶ S. R. E. Cardinalem Epist. Sabin. & S. A. Legatum egisse in Lusitania , prorsus negamus, quod idoneis , ni fallor , rationibus, probauimus.

Anti- cardinalem Pseudoepiscopum Sab. fuis- se vehementer suspicamur , creatum a Victore Anis. iv. Antipapa, Alexandro lIl. iusto P. P. aemulo, qui Friderici AEnobarbi potentia & authoritate nixus, Sedem Apostolicam inuasit, & retinuit quadriennium, & paucos menses. Vel ab A

. o. J . - . . . Ossimus III

ucius in Antipapatu luccestoribus Callixto III. anno M. C. LXIv. Vel Paschali II. anno M. c. Lxix. 'aris ' μ' violenter intrusis. A Victore constat factas plures Anticardinalium creationes, missosque ad Principes Christianos ampla cum potestate legatos , Ut partum Vi Pontificatum , ceu iure adeptum assereret , atque illos in suas partes pelliceret. Qui cum vitio schismatis infecti essent, nulla de ijs memoria in P. P. Rom. Litte-