Acta eruditorum Lipsiensia, anno 1682 à 1776

발행: 1684년

분량: 647페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

453쪽

MENS SEPTEMB. A. MDCLXXXIV. 17

valeant, sed hoc solum se concludere, quod Hugenii propositio generalis vera esse non possit, nisi pars aequalis toti statuatur. Affirmaterieritatem toralem penduli comositi, qua interp.rrae distributa sit proportionaliter ad arcu Porci a fribum, semper aequalem esse

ante dixerat, suppositis,controversiae statum ad hane propositionem redire scribit: Si habeantur dua magnitu es inaequales ad rebri summam radicumi arum Φb, c quadratapartium Eliu --

qua tproportionales dictu magnitudinibus, quaque adro pro com muni denominatore habeanta Φ b, c pro numeratoribus disserem ibi ais, bs abb; sendere, quod summa harum duarum m gnιtudinum, Ualtitudnos, unde duo pondera quatia uni pendulo alista ademittuntur, repraesentant, non possit esse aequalis summa quadratorum Harum partium, qua altitudines exhibent , ad qu--oponder fostquam reussione fiafuerint si,uincta, redeunt, ni minor harum aenisuasinum ad M, si quasi majori, Me ea, quia ista ν----iin qu st e prsi si semper is uasessa' ni arsque magna Hac totum. Atque ut intelligeretur, quod anteari genio Catela- objecerat, doninino cum his,quae modo ex

ipse recensuim iis, congruere, eodemque collimare, primam obj ει nem anno 8 I factam recudi, eidemque lineolas quasdam prius o Lias,adjici curavit. Hugeni- post duo riim fere annorum silentium exceptioni novae satis Licere monentibus amicis in Ephemeridi tu Gabisco Iuliipraesentis anni voluit, ne victas dedisse manus videretur. Propositionem ergo, ad quam statum conrepvςrsiae Careianus redv.

454쪽

in hae propositione quadriin ipsarum---sive ti

a M a b&313 ad repraesentandas altitudines, ad quas ponderas unita rediiserint, recte assumi. Et porro illud falsum esse, quod de celeritatest tali penduli Curi inausuppositerat, ostendit eprincipio in vico, vi cujus centrum gravitatis ui adscendit inius, quam antea silerat assim. Est -- genis cum Catin controversia, circa generalem regulam, quam de centro oscillationis sive agit ilonis c. H. - proposim timeam neptura cumulemus, impraesenti

sum dimittimus. Antequam vero Hugeni ad Caulari excepti nem alteram responderet, fascepit in se Dii. Bemout Basilae C MI senticaesam, eamque contra Carriansm defendendam sumsit. Ejus verba quoniam, quae hactenus de lite Clarissimorum Virorum dixi mus, plurimum illustrant, huc integra apponere ex Ephemeridibus Gallicis d. a . April. 368 . visium filii Micquid Dn Catelanus dif

Τab.Teutat, eo redit utprobet, summam radicum duarum magnitudinum

EUX quarumvis non posse in duas partes ita dividi, ut proportionales stini ad magnitudine datas, utque summa quadratorum plorum litqualis summae magnitudinum, vero neutiam modubium alvi senio Graio-οῦ η' - magnitudinum

metisobriavernumeras.

- MNAGEM eo rara acina res in ni d antia quatuor visibin majoriquamalterum. Adeoque stitudoperpendicularu BI, ex qua descendit eo in B, describendo arcum BG upponatur esse qum

uorpedum, altem, ΑΗ, unde eo in A, delabitur, uniussedissit opor ret. Celeritates igitur, quasseparatim eadendo aequirunt quoniam sunt ut radices itarum abitudinum,se habebunt, ut a. ad . Summas, qua totaeempendia celeritatem manifesat, quando cum prosortione diatiturines,sime ad arcus BGσAF dioiatur, datgradu celeritari vos istinentpondera, quando conjunctim in tabulam D G dec

455쪽

MENS SEPTEMBRIS A. MDCLXXXIV. 1

tur, dissert. Veruntamen haec qua rata proportionem solummodo altitudinum OM L, ad quas pondera, dum a tabula resiliunt,ad .scendunt, non ipsas altitudines continent, quas inter ratio quidem esse poteR, quaen inter kl re hoc eu inter cor , ut interim QDrum summa omnino aequalis sit quinque partibus, quaerisumma altitudinum Broe AH, unde pondera delapsa sunt. Nam Donamu aiaritudinem OM H, pedum esse, es alteram Mis, Mad Ws habebit, ut ισad ι,Ἀ pars M' L erit aequalisparti BIFAH, per consequens centrumgravitatis communeponderum A , po quam ad LMadscenderunt, erit in eadem altitudine, quam obtrnebat ante motionis initium. Id clare ex inflectione figura apparet. Eoniamen pondus Istantum supra lineam horizontalem BD elevatur,quanis tumet infra eam deprimitur, videlice unius pedis sequitur hinc

lia, hoc eri medietatem linea ML, qua duo pondera con vit, esse in intersectione linea horizontalis.

EXPERIMENTUM AD CIRCULATIONEM SAMs inis pertinens, propositum Venetiis in Academia, euisa Dn Sarrati Secretaris Venetus f nd menta jecit.

n. VII. Hoc experimentum ope machinae, quae aeri e vase extrahendo servit, capitur; ejus in figura VIII sola lamella superior Axde ΤΑΒ. XL

signata est Lamellae applicatur magnum orificium vasis recipientis Fig. Vm. BB, quod superius parvam aperturam ostendit vesica porcina cla dendam. Per hujus vesicae medium transit tubulus DD, ita quidem ut altera ejus pars e vase recipiente emineat, altera arteriam emulgentemsibintret renis alicujus, notati EE,4 in vase BB inclusi. Ista arteria adeo arcte applicatur desalligatur tubulo lDD, ut, cum reeipiens B aere vacuum est, liquores tubo infusi potius renem Elabeant, quam in vacuum recipientis delabantur. Itaque ad probandam circulationem sanguinis ratione sat evidenti, tubus FF, ope caementi, superiori parti vasis B conferruinnandus, postmodum aqua eousque Gggra replenis Digitigo b Corale

456쪽

replendus est, ut minor tubiis D ea tegatur. Tum Melaesa E ci ab aere vasculo B, aqua tubi F per tubulum Drac arteriam emulgenteiri illabitur, per renem circulatus ex vena GGprodit,ita quidem ut ejustathil ex uretere dellisset. Si autem contra immisi in venam emulia gentem tubulo D, arteria ad vas recipiens propendeat, quantumvis aer omnis e recipiente extrahatur, ne guttula aquae ex arteria emari

hit. Id quod luculenter probare videtur, Naturam ita haec dispos isse, ut sanguis ex arteriis in venas progrediatur, per eandem autem viam reorti nequeat. Quod si obturamentum anflabi caemen iove involutum superiori parti tubulii ad exactiorem clausuram

immittatur, & Ren inflatus in vacuo per unum alterumque diem relinquatur, particula aeris magis evolutaeis raresa istae vaseula illius separabunt, ut per apertum postea tubum D, re magis inflari queat, hi iacique manifeste appareat, viscus illud nihil esse aliud quam glomum aibrum, quorum subtilitas carnis glandesolae ciem ipsis conciliat.

PANTAGONUM SIVE NOVAM INSTRUMENTUM ex hemeridibus Gallicis mensis Aprilis anno 684.

n. XI. ΙNgentarii quos vocant, angulos accessibiles Igo instrument cais

silvine, qilod ipsi Recipiangulum appellant, constans e duabus regu lis amplioribus, sibi invicem commistis, ubi clavum divitio semicirculi ambit, cujus gradus indice signantur. Hoc instrumentum non est omni ex parte accuratum, si qui

dem gradus inibi non possint nisi confuse notari in semicirculo qui ad siminum obtinet pollicem unum radii, hoc est dimidiamlatitudinem regulae, quaelatior esse nequit, propter incommoda , quibus angulos acutos ternos capere prohiberet in enim hoc jam satis impeditum, cumregularum latitudo tantum duarum pollicum statuitur. Dra. qui& instrumentis Ilithematicis jam adiri-rimis, quicquid ad opusim pG ςndum requiritur, addere , de

457쪽

quotidie nova efformare annititur, prout ex illis quae hactenus publico dedit, apparet, huic defectili sita ccurrere voluit instrumento, quod semicirculum ci iiscunque magnitudinis, qui posit non tantum in dimidios gradus, verum etiam inminuta dividi ci piat, cujus regulae aristissime jungantur, longissimaeque snt, ita tamen, ut magnitudo semicirculi nullatenus angulos quoscunque capientem impediat, idque propter singularem motionem, quam ipsi tribuit. TAB.M. Credidit ille, non opus est , ut Instrumentum suum angulis ex Fig. X. ternis intra decem gradus accommodaret, quoniam hujusmodi an gulorun nullus est usus Satis visum ipsi fuit, ostendere, quomodo anguli multo minores capi postant, ac vulgaribus illis instrumentis capiuntur. Et quoniam verisime affirmari potest, instrumentum hoc esse prorsus novum, ideo nomen ipsi indere volitit, quo ab aliis cognitis distingueretur, videlicet Pantagoni, quasi dicat Instrumem tumiroquUM angulis.

NOVUM TSTEMA PHAENOMENORUM PLANE

tarum , Autore Gallelio, Praeposito S. Symphori

Exarptum ex Ephemeridibus Eruditorum Gallicis,men- sis Maji 684. n. XIV.

Ouae per tubos vitreos Astronomorum oculis hoc seculo obvenerunt,Planetarum tot diveris figurae ac species, tantum ipsis haci tenus exhibuerunt negotii, ut praeter celeberrimum FIugenium pauci nominari possint, qui satisficere vel solis observationibus S turnianis tentaverint. Ejus tamen exemplo incitatus non ita pridem Dn.GalletiusEcclesiae Aventonensis,quae Sto Symphoriano dicata est. Praepositus,rem dissicillimam inquirere suscepit, cumque Hugenitas sertionem illam, qua annulum Saturni materialem ac verum esse credidit, fundamento parum tuto niti existimaret, ut aliorum planetarum,sie dc Saturni phaenomenaas' hi radiorum Solarium reflexione dependere pronunciavit. Quae pIe de hac sua sententia ad Gallica

rum Ephemςridum Autorem perscripsit, ea Latinc hic stibere visum

458쪽

optica, i ruit, scientia docemur, mi ne cor si evineta A, xlanis, quodvis corpus politum solaribus radiis expositum duas species distinctas nobis remittere, alteraincorporis sui illustrati,quod per plurimas indefinitas reflexionas, quae in ejus superficie fiunt, undique visibile evadit alteram Solis, quam deprehendere non pota

mus, nisi quum visus noster lineam reflexionis tangit, directe exeu tem ab imagine Solari, quae super linea perpendiculari inplano obi ει reflectentis formatur. Prior species ab altera disteri, quod ipsa quidem imminuatur juxta proportionem distantiae Beselongationis ab objeisto, a quo emi titur per conum , cujus plum est basio haec vero contraria rati

ne, quando ab extremitate aliqua convexa reflectitur, quo longius ab origine recedit,si major appareat per conum, cuius pu an in

et hi superfici est id quodex adjuncta sunt evidenter lique . i. sti sitNCo corpus saturnivisini pereoninimo sit sol M.

cujus radiusAC reflectitur de Cin B, radius vero BC de C in Α. Eubdens est, in quocunque puncto lineae reflexionis DC oculus existat, conspici ab ipso punctum lucidum Mintra perpendicularem A ad punctum G. Sed ex linea reflexionis C detegit oculus punctum B in H, ac si imago Solaris A irecte ex GH prodiret. Reflectitur edi go Solis species per eonum luminis, cujus summitas est in 'isci L

Quod si istae lineae reflexionis vitro objectivom exceptae fit rint, alterain D, altera in F utraque ipsarum ibi refringetur,4lineam exhibebit punctum solis stultrasecum utriin b, quasi ex hirindiisset, limaverim ostendet punctum Ain a, uas directe ex gdescendisset. Conus visisti, saturni o speclem fiam desiit iaed in medium specie Solaris ah, ex rem ione harum dua ins ecierum in eodem plano oritur plumomenum miruti imum

ambientis Viteli L. Io Theor. tr. Eaedem lineae reflexionis, si propius, ad distantiam Iovis vitro objectivo excipiantur, in punctisΚ. I. untiantur eum lineis Coni visua iis in I. m. Et sic annulus Solarisaequalis est speciei Iovis. Quoties vitrum adhuc propius recipiendis radiis reflexis admovetur, V. g. ad distantiam Martis Veneris, usque in phurino Mo tum species

459쪽

MENς SEPTEMB. A. MDC LXXXIV. 13

. Si corpus reflectens inaequalitates habeat, quae a nobis sensit e cipi possint, fiet ab ipsis mutatio quaedam hujus annuli, dc nos eas ita clare cognoscemus, ut tot omnino superficies distinctas totque imagines Solares deprehendamus,quot in speculo fracto aut inminuta frustula conciso apparere solent. Viteli L. 3. Theor. 3p. Et inde est, quod in Luna vastam punctorum lucentium multitudincm absque numero videmus, quae tot sunt annuli sive species Solares, quot hic Planeta suis perficiebus distinguitur. Observandum est, vitrum objectivum radios Solares refraelos oblique recipiens, huic annulo formam Ellipticam tribuere magis munusque. pertam, prout radiorum, a quibus fit, major minorve dees, natio est ad planum AEquatoris Planetarii. Experimentum, quod ope vitri cujusdam objeclivi a pedum circiter institui, invincibilis est ut credo, demonstratio veritatis novi mei Systematis. Excipio vitro dicto radios Solares, eosque reflecti facio oblique in planum oppositum ultra foci distantiam. Haecci flexio injusta elongatione exactam Saturni figuram producit. Quod si idem planum propius adducitur, donec exterior annulus alteri imagini aequalis fiat, tum reflexio figuram Jovis exhibet. Si adhuc propius assumitur, figura Martis sistitur; si oculus in linea reflexionia exiliat cum vitro colorato, per cujus medium quis splendorem radiorum sustinere possit, eaedem penitus figurae conspiciuntur, quae in

plano opposito apparent. srSTEM PHAENOMENORUM SATURNI, AUT RE Eetii, Praeposito A enionens ad Ecclesiam

Excerptum ex Ephemeridibus Eruditorum Gallicis mensis Junii 684. n. XUII.

Postquam de omnium Planetarum figuris generatim Galletius diis xit,ad singulorum phaenomen explicanda nunc progreditur Agit

autem, quam potest,brevissime, uberiorem disquisitionem cum evidenti suppositionum quarundam declaratione in opere mox edendo

pollicitus. Exordium a planetarum remotissimo ducens, ita scribit: Observationes quibus anno i6ia Galileo, I E Gaslendo, 386. Illi P. Gri.

460쪽

Grinialdo Iesuliae, Hugenio, Hevelio, Bullialdo, & anno iij, ihi.

Cassiim,saturitus alisque annulo apparuit, aequinoctiorum ejus loci determinant, Boream videlicet ina .3o Virginis, Australi, vero in Piscibus. sed quae anno 160 Pp Ri es o Grimaldo, annom mense Aprili Dn. Campano, annulum latissimum exhibuem locum Solstitiorum designam in v esimo gradu Gnidio Gemin eum ac Sagittarii, cum amplissima radiorum solarium declinationens in aes ab AEquatore planetario. Declinatio horum radiorum in Signis Australibus borellis est,&australis cum Saturnus in borealibus versatur, initium numerandi faciendo ab AEquinoctio proximo. Quando borealis est, annulus corpus Saturni tegere versus extremitatem australem videtur; sed quando australis, borealem versus, ubi ejus umbra deprehenditur. Declinationem istam eadem via, qua declinationem lis invenies,r

silvendo triangulum rectangulum, cujus duo an cogi iti sint, cum bas, quae in distantia ab uinoctio proximo potens tabuli, laesinationum solamio inhoc negptio uti, excerpendo inde distam tiam Saturni ab Miuinoctioiae si solis distantia ab AEquinoctio sim

capienda esset. Ratio inter diametriam saturai diamere mannuli est subdipla subsesquialtera, h. e. qualis intera F, sed cum diameter umbrae isti additur, ratio eadem est, quae inter 2 3, si rubo, cujus longitudo

Mautas pedum sit, utaris. Nonnunquam corpus Saturni non exacte annuIi medium obtinere visum fuit, ic quod semper accidit, quoties planeta quadrato adspectui cum Sole proximus est, quoniam tuncparallaxis orbis tensupercipi potest. Hinc evenit, ut quum Planeta orientalis est, centrumnus extremitati orientali annuli propiusvideatur,&major pars obo ridentali laterest, cum ampliori obscuritate; nam istis partem aximni viciniorem egit, quae radiorum reflexione illustrata non est. Est&latitudo alici jus levis variationis causa.Efficit enim, ut Planeta elatior centro annuli videatur, quoties borealis est,ac depressiosiquoties australis in haec contemplatio ad proin reducatur, Schura Saturni ejusque annuli, qualis vel apparuit, vel posthac apparebit,delineetur bdescribe ex eodem centro tres circulos,ita ut diam

rar maximi sit quine', -di muni, nuntini duarum partium

SEARCH

MENU NAVIGATION