장음표시 사용
531쪽
tinuo ad Cori a tu ILP de era oribusCraecorum, adversiis Lemnis Allatii extenuationes adiri imi sumit, quibus schisma Graecum palliare voluit, defenditur. 'ag. i &pag. 87 nimis verum esse scrisit, Graecos primatum papae eo qui in Occidenti viget modo, non agnostere, sed unicum Ecclesiae caput Christum facere : Patriarcliis
omnibus aequalem potest item . nec Romano est is quam sedis praerogat Uam concedere, iisque qui contra se illiunt, anathema dicere. Confirmatur laoc ad verssiis Allatium ex hiltoria Missioni sitiron m D-E Jesuuae, Italice scripta Pag.,6 Patriarchab Oscosi ita reseri,
caelibes vivunt sed Presbyteri ante ordinaitioncm uxores ducunt imo a
pud Iacobitas, qui ιxoribussuis a Sscerdotibuι juvembus muunt , ad conjugium ad guntur: qui vero post susceptos ordines uxores Aciret, Sacerdotio quidem abiucantur, sed honorato 5 Harato a Lauis loco, in
Ecclesia Lentur. Pag 8 Monacri nun votores jura meri obstricti, sed sola observantiaad regulassi sui meti neque ta-enim pio lanmPag. s. 34. Imagines Graecisupra motam cocunt, ita ut neque ad eas trocumbant, risius alio gestu, quam osculo renestemur i in Christi quid mi magis. de iuriae manus, Sancto in alior faciems
tantur Crerit tamen hic cuisus,quem α ιυνοῦ ne adorare vocant te ore Concilii consecundi,post condemnatos Lonoclasas , indeque historia Graeco uinna ratione miraculorum ab imaginibus editorum repori carperunt, e cum apud eos talia miracula Uervari cessissipent, indagare ista Romae ct alibi Liborarunt. Pao. 6. Graeci multas tritionum precum formulas. quae socia in Romana Ecch iocantur, sed nulla Pr vi. ria habent, qt 1btuser pati utantu disjunt enim preces illas publice in templis, non vero rimi feri debere. Itaquefrustra fuit Franciscus incudius, cum brmiarium ex Graecora/m ustiust ritualibu compilasset Fr rιις rimfuit liber iste, praeterquam ausoniachιHS folii fros Romamae gentibus Cai. Hi pag. 4. 6s. Post tempora Berengarii majorem longe cultum Euch.tristia exhibere clepimus,sicut maecipost conocti ruris rores,imagines impensius venerari coeperimi. Ita quoad cultu -
charisiae, Orientales in reteri simplicitate perstiteran Si quis igitur illi imputat, quod anonadurent , is eo nomine etiam veteret insecost neque enim quidqua- is illi um m is aut titur is reperitur, quo a cultum externum, quihodis exercetur, accedat. Cap. V. p. s. G cinona siquum cinisseret orgasorii orantqueFro omnisu
532쪽
defunctis, quorum animas in inferno concludi, quasdam veroprecibus Gelsia inde liberariposse putant, s hoc modo purgatorium qModdam agnoseunt. sequi tamen, peluti Georgiini, liberari Assilium precibus ansejudicium universale eti m eo osse autumant , qui inmortalisecis eas crabsquepaenitentia decedunt Pag. 78. scribit quod nos hodiem teriam di formam Sacramentorum vocamus , legem non debet facere aliis nationibus Christianis qualitat orant. 8. VII. pag. 83, Iccl. pluribus exponitur, conciliasiones Orientaliurii sui uniones cumEe-
ilesia Romana sinceras non fuisse, sed tantuin insumenti. aut in tas,&pro temporum statu sublatas, nec majorem stat φ inpin
sterums, a ri posse. Probatur id exemplo eorum qui mmsise
o res intur. historia Petri Moeta Mino inir' ex A Eis,patriarch illorum, cum iis V cap pagor&sem eum relatione ita estis anno i6o edita narrasset, quomo. dorAlexius Menses Lusitanus, ordinis S. Augustini Archi is usi Patriarcha Indiarum sive Goae, Christianos illlarum regionum, quias Thoma cognominantur ' pro Nestorianis habentur, ad sacra
Romana perduxerit, pag. IOI ita judicat Saris Usarer, Nestorianis istis magnam vim religionis causa a Lusitanis intamfuisse, Missionariis Theorii Orientalisparumperιtis, turbas excitatas, ob ceremo nias nuditu momenti suapropter piosenta ista coactio exiguo tempore durauit,s is modo conversi mox defecerunt , es ad obsequium P.ttriis
archasu Babylonii redierunt, dicentes pag. os Pomm em Romanum sicuti um S. Petrum particularis Ecι ,siua videlicet, caput esse, non vero Ecclesiae S. Thomae; neutro emma intera desen re in rem
re uere it, mirum n est, quod ad hunc modulum nationes oris, tuus, firmare voluerint. Habeia' illi, fateor , ah seu correctione dit os, eram adnostra rem consuetudinum ηον 'rai cor enaeuz in desec tu imaginum pag. II. Postquam enim narrasset.
cuc' i nos eandem . quam posterior Graecorum Ecclcsia post . . caenum i I. exercuit, ii iginti in venerati nem non inis
533쪽
iaptismum o nuta habent, necarundotadrisum Orsentalium, quiata Marionem Sacramentorum certis quibus inop risumforare v. bi ruiputant, nec Metapb ica tam peritisunt quam Latini, magnum L ficu tum numerum ignor,m , fas Theologi nostri multa
eum subtilitate tractant. Sed idei Vc m arus Pur. ira et minus antiqua
es resigio illorum Nestorianorum 'ag. l . Aserandum non est, quod Chaldaei Nestoriani tot Missas, quo Latinr, non celebrem, quod1yρω- Vimi Meerdotes Episcopo ceti branti assinant, ct commumonem ex manibus ovistimant. Mos his in Ecclesia antiquus es sus Pero p.riae noviu, quo in Ecclesia Latinaraintus Missarum mirame in in Lit. Introdux oriri eum Morachimrausio Hes, set Cariata iis a Mol errarinit Agis,
et is iniquis uiritus est , quod qui Missae 1 -t, magnam us
partemi re rent, ea -- ratione, inar turmasamo θιMaad murum aeque ac ad Sacer istem pertinent, olfacile retexi in Misi, Lamina ecationibus pro inrisors Paga I. Inter errores, mputo, re finino debuit obsequium, quod Nestoriani Patria τι suo praestant Nam Orientalesnon aliter aestimant Patriarchas omne , maxime Ro-
num,qu.rm potest,rtes jure Positiν copstituti M. Pro errore etiam taxurinc debet, qι od Curiatos carios , on habe.1nt, se quod ex Presb te νι natu maximus in conventustrae eat. Eri hoc econtrario egreg a res
disciplina, optanaum oret, ut in tota Ecclesia Iubiliretur , remedio plurinus abusibus circasacerdotia futurum. a X pag. 23. ex Sacchi-νΛἈσὶ oria Societ exeniplui simulata est infidae uni otiis optitarum cum Pontifice Romano refertur Patriarcha enim Gabriel, qui hono
rifici, verbis Papam ut patrem patrum, pastorem pastorum, conani. um Ecclesiarum magistrum in literis appellaverat, cum urgeretur illi obedientiam promittere, respondit post Concilium Chalcedonens. abilitos plures patriarchas, nullum horum ab alio dependere, sed
singulos suae Ecclesiae capita&supremos fra ules esse, patriarcha R. manus in errore incideret, illum a reliquis Patriarchis judicari de- r bere
534쪽
bere. Cap. XII, postquam de Armenis ex Gesani satione musta re censuit, pag. 37. memorat, se cum scamo Episcopo Beopanchi Arameno, anno I 66 Amstelodami conversatum esse, ubi is jussu Patria archae sui, Biblia lingua Armenia imprimi curabat mortuum illi imesse Mallitiae , quo permissi. Regis se contulerat, ad alios etiam libros Armenios edendo, quanquam id noci satis placeret Congregationi
cardinalium de propaganda fide. Observavit autem pag. s linguam Armeniam rudem, nec multum cognitam esse, hodiernam ab antiqua differre ut populus dissiculter Liturgiam alios libros ritua Ies intelligat Biblia autem Armenia ex versione LXX Interpretum traducia esse tempore Ioh. Chrysostomi opera cujusdam Mysis cog nomento Grammatici, Sc Davidis Philosephi r Tunc etiam characte res a Mesropo quod a in oppido B.tia ad Euphratem inventos fuisse. Cap. XIII p. 3o,i I sic ribu apudMaronitas, licet Pontificisubditos Monachinusio poto obstringuntur, nec ulla unectionem Ecclesiasticam exercent sacerdotes nonprivatim. sed collecti Missam recitant, celebrante uno, Sacramentum sub utra specie omnibus etiam laicis , id quod apud Omnes Graecos, sectasqii eastines continue factum est, Madhuc fit 'Iorrigente quamvis Missionarii Pontificis quotidie communionem sub una introducant Pag. 36.4 seqq. dubitat an Maro , a quo Maronitae nomen habent, orthodoxus fuerit; quanquam id Sesso Jesu ita,tum Gabriel sonita& Abrahamus Uchrllensis, rio villime vero hujus cognatus Iuccessor Fausius miri, assertum eant. Consi etiam esse ait Maronitis, aliisq; Orientalibus, crisis historicae imperitis, tempora confundere, cadantiquiora referre, quae multis seculis recentiora sint. Ideo nec Iohannis Maronis Commentario in Liturgiam S. Jacobi plenam fidem habendam. Laudat tamen&non inutilem esse existimat Natronis, quam adlegavit,aesertationem de origine, nomine re, Argisne
Maronitarum, Romae anno f70 editam, optandum esse ait, ut eda tu volumen Liturgiarum Orientalium, cujus spem Patriarcha Maro
nitarum in Epistola ad N.tironem fecit, putans fore, ut Liturgiae istae cum Missa Latina concilientur. Cap. XV pag. ff.4 seqq. de religione Malio metana ex Iudaismo christianismo fere composta pere Mgrinantium causa observationes non vulgares assuri, rudia atqtae inficeta Alcorani figmenta, sensu parabolico aliquando intelligi deberet putat Limo doctrinam de moribus4 conscientia satis accuratam, e
535쪽
metam laxam esse putat, qu/meam, quae a quibusdam nostri secusi Titeologii, quos sisas ocant, traditur. Haec ex plurimis aliis selecta, toris eruditionem&eandorem ostendunt is quomodo in mi is recedat ab iis, quae ab Ecclesiae suae Doetoribus vulgo tradido. itiit. Exactis vero cum Orientalibus, pro eorum cum Ecclesia Roma, navisione, non pauca ObserVari merentur , ex quibus documentum Opi potest,in propaganda religionς tollendo schisimatri circuit e cte procedendum: a violanu. p/ritςit ac dolis abstine duiuo caven, dum esse.
Historia deor ines progressu Redituum Ecclesia moeriim,in qua ex veterio novo jure tractatur, quid, ouid pertinetia materiam Beneficiorum,Regalium, 'investituramina,Nominationum, , caliorum ise
Τsiatamare nolimus, quod Autor hujus tractatus idem sit,quidi iistisia Cristea de religione Orientalium, eandem tamen Mois stamnigenae eruditionis,&ingenuitandoris laudem, non immeriis io hibuere illi possumus.Cur autem Verum nomen occulta erit,
haud dissiculter eonjicient, quibus rigor censorius in hujusmodi libro non est ienotus. Ex epistola ad Abbatem quendam; aemissi apparet, Autorem jam anno 677, rosatum stilum abmico isto Nola B eis. PMi Dipii de materia beneficiaria compo' tractatum in supplementuin Paulini libri elaborasse. Distinctus is in Iibros&capita non est, dine tamen commodo nisteriam prosequitur Grais ab testis usque ad pas im exponaistatum redinium Ecese. siasticorum in prioribus sicillis, aequo usus sicundum priscos C
536쪽
tiones regimen Ecclesiae utcunque exercitum fuit postea secunda, luti parte referat, quae mutata sint sequioribus seeulis ' nunc usuriapentur, secundum jus recentius,' ex arbitrio pontificum Romanorum, aut Regum Principumque potenti. . Incipit a consideratione communionis bonorum in Ecclesia Hierosolymitana, cujus ortum aut ansam a Judaeis deducit, quibus legavina incumbebat, ut pauperes suae gentis Synagogae alerent, eamque ob causam, quoties Sabbathis aliisque festis congreg.ibantur, stipem conferebant. Hoc utpote ex lege charitatisvi morali obligatione dubitum, Christianos Apostolorum autoritate inductos, ab initio quidem,pro temporis necessitate, largiori contributionein venditis fundis exercuisse docet, sed non eodem modo in alias provincias
propagasse. Nec enim diu duravit contributio illa & dispensatio Hierosolymitana, sed alibi satis visum est, more Synagogico in coetibus publicis stipem exigerein conserre, quanta ad usum pauperum requirebatur. Iater hos autem sine dubio connumeratos fuisse scribit Ecclesiarum ministros, qui populo docendo aliisque sacris ossiciis oc-
cirpati, tu ab alia victus quaerendi ratione abstinentes,alimenta jure maximo a fidelibus sumebant. Tunc itaque, ut statuit, extra eleemosynas nullum erat Ecclesiarii peculium. Decimae enim a Levitis&Sacerdotibus perceptae postmodum cum ipsa IudaeorumRepublica interciderunt, nec aliis populis imperari poterant. Quemadmodum igitur Iudaei sub aliena ditione viventes, Archis 'nagogos, Presbyteros,σί conos in coetibus suis habebant, tollata stipe alebant, quod hodie faciunt, ita etiam Christianorum ministeria ab Apostolis,Iudaicae ger tis morisque viris, ad eatidem sormam constituta esse asserit,d hac occasione notat, Episcopos Christianorum, ad exemplum Archisynagogorum, interpresbyteros non potestate aut jurisdictione, sed ordine honore primi loci eminuisse, nec ad illos, sed ad consessum sive collegium omni uni Presbyterorum, distributionem collatae pecuniae pertinuissse. Hoc satis quiete observari potuisse, quamdiu unus Episcopus Linum presbyterium in singulis urbibus, unusque ad coetum Macra locus esset. Sed chim aucta Christianorum multitudine, plures aedes sive templa separatis titulis, ut postea vocabantur, hinsignienda requireretitur, quibus singuli pastores praeponendi erant, crevisse Episcoporum potentiam, ex usu necessitate rerum & temporum, sive . t
537쪽
quam spositionis Dominicae peritate Presbyteris majores factos esse.
Notat porri , ex politia Graecorun quaed in ad externum Ecclesiae regimen translata fit ille inde d Etes's, plumque Ecclesiae ncmen , duplici tamen modo intellectum , ut aliquandi conventum leniorum
primorum populi, aliquando omnium coitionem fgnificaret, quam Agorar. m vocaverint. Graecorum etiam in fingendis novis vocabulis genio deberi nomina Mι tropolitarum, Archιγνcoporum, Patriar ch raim, sequentibus temporibus inventa, ad majorem honoris dese
terseris jurisdictionis titulum significanduim Antea enim ignora ista fuisse, Meundem Episcopi, presbyteri sive senioris ordinem olim positione manuum dependisse, hunc quoqneritum ab Apostolis ex Synagoga retentum. Addi, Rabbinos tradere, impositionem hanc non a praeside istum, sed omnibus Presbyteris simul peragi Miram filisse, ex Hieronymo resert Presbyteros Alexandrinos Episcopo ex suo collegio electo manus simul imposuisse. Ex his constare ait, frustia de findationibus redituum Ecclesiasticorum, istorum seculorum tempore uitaeri, ante Constantinum M. nullos findos in Eeclesiarum dori linio fui ite i illumque Imperatoin rem primum omnium permisisse, ut quemadmodum Pagan rum templa, ita Christianorum, legata la nationes capere possent. Sed memorabiti esse Hieronymi judicium, si ribentis in vita Malchi: Ab eo
tempore Eccle potentia triciis quidem major,sdrirtutib---
facta est Et rarasostomum hom δε in μυλ valde queri de Episcopis&Clericis, villarum inarum &litium eiu ominis , rem pus consumentibiis inservatus non mulio postsinabusis, cumGpiscopi fructuum maximam partem,cum damno pauperum suis cnumerosae timiliaealimentis decommodis impenderent. Huic mala varie provisum, conlut sin orienteo μυ-r, qui Episcoporum expensis moderarenturi in occidenti caut risuit, ut quarta tantum redituum pars Episcopo, ires reliquae . pauperibus fabricae Ecclesiarum ex aequo assignarentur, ut constat inter alia ex constitutione Gelasgi Papa Can. Vobis enim M. C. Putat tamen ex hic Parii tione tantum lites natas fuisse, nee praecaveri potuisse, quo minus Dpiscopi iv Praelati bona Eeelesiasti ea ad privatae possessionis titulos m0dos ςdiserent, sub d in tu praesertim barbarorum Rosum , qui
538쪽
oecidentalis Imperii regionibus potita erant. Nec tamen negat, etiis in Oriente divitiarum cupiditatem, captatione haereditatum alia. ue vitia de quibus Hieronymus&atu queruntur, apud Clerum invaluisse. Inquirit deinde in originem Monachorum,& hos ab initio tantum vitandae turbae, piaeque: obriae vitae causa, in solitudines secessis. se observat, victum manuum labore quaerentes,' laicorum numero habitos, adeoque ut isti, pastorum d episcoporum cura suppositos. Allectos autem postea optimos, maximeque industrios ex illis in Cle.
rum & variis functionibus ab Episcopis admotos. horum indul-Mntia ex distributione ela emosynarum adjutos missi aliquando etit suo ausu in urbes venisse,in litibus clericorunt, aut factionibus populi immixtos turbas dedisse, ut Canonum decretis ad eos coercendos o oussuerit Serius obtinuisi it pastorem ex suo sodalitio sibi praefice rent , aediculas sacras suis usibus exstruerent. Vivendi regulam ex is siluri Antonti scitis habuist , verbis disterentes, instituto uno adriraeceptorum Evangelicorum accuratiorem observantiam, civilis
e=itum vitandum directo nec aliud S. Benedicto monasterio.
rum in occidente autori propositum fuisse, eumque ex iisdem regulun testibu, suam concinnast ' in a. Ostendit deinde, quibus occasionibus,&quo progressa indubstentibus primum, deinde: invitis Episcopiso Clero, in alium plane statum ordines Monastici pervenerint dum singulari cultus' disci.
olinae speci populi favorem in se traherent,&ex donationibus, quaa
pro remedia. ut loquebantur Panilia 2 ad Missas privatim celebrandas affatim accipiebant, opibus: possessone fundorum locupletarem
nam&mores negligeret, templa quae vocant Parochialia& bona Ecclesiastica, potentiavi iniuria laicorum vastarentur &alienarentur Addit, ut Monachi muli is modi, rem quaesiverimo auxerint ut funis dos, quos ipsi colere non polsent, ad serta tempora' generationes, censum pacti, locaverint quod conrentrauiam &precanam vorabant: utque etiam non parum hicrati sint, dum ex claustris suis , in quibus communi victu utebantur, Anacemiserint, austeriori vita&sanctimonia populum attrahentes, ex eius liberalitate monasteria
ditan ota non abstinuisse eos emtione bonorum, alaicis quaesitorum, pro quibus vile preuum luibant. Acude
539쪽
haηt, per quae immunitas a tributis concedebatur , in iis prcesereti findis, qui ex regiis donationibus acquirebantur addita cerem. ni baculi pelannuli , qua Abbates, velsceptri, qua Episcopi ni possessio
iis traderetur, honorabantur, quod Investisura vocaba uir. Facuim hinc, ut et i Praelati a sodialibus suis CG niciso Conpentuatibus, esii- gerentur, id tamen , ut ex elefilonum quar dMn actis probatur, non fieret, nisi sciente ic electum ad postes sionem fundorum , in clientela sua .acentium lubenter admissuro Principe. Nullas ait illo tempore,&ante discordias&bella cum Imperatoribus, Pontificum Roma
tam partes in conserendis Praelaturis earumque bonis filisses sed circa Hem iri nevir egres In tempora civi Principes aut Episcopi tuto adiri non caeni factioinem a Pontificem extri oriturenilium, & ab eo colubi mones impetratas fuisse, quae postea innus debitum tractaesu t, tantoque in orem Roma sedi autoritatem potentiam acquisiverint, quanto delibiora semper Principum de Episcoporum jura, non sine ipsbnim culpa ant. Ad diminuendam vero Episcopalem autoritatem id quoque spectasse, quod Poli
tifices multum ex illa ad se trahererit, fit in Nimis monasterici I patro
cinia susti perenti, eaque ab Episcopor una j rrisdictione eximerent,imo bona, sicluando decimas de alios reditus Ecclesiuarum ex detention laicorum subinde recti perassent, sere Mon .achis tribuerent di enim vulgo Clericis ordita artis, quiscultro vocantur, quia non ut Monachia seculo scilicet separati, religiose vivunt, praeferebantur, ignoran
tiain luxuria odiosis Adeo vero Monachorum gratia valuis, ut mari, iiii Episcopatus iis concrederentur, donee siecessibus corrupti eandem
iiividiaminetur , si' hae non paruitici pontifices redun-d iret, quod ex bisurivi lirhis indiu Angliae Regis seculo Xll)in Chriinis Gore, si pr. ploravit is in consessis Episcoporum, di sens , --η legem es di xit, eum orasque Regni opes in Nisutis in
mme diser. 1ctis Monach lassis nigri, -κ is alimns Grais cir derent. me curia Romana ita vero lamentatur Romam propter ae bilitatem vectram,adeo nobis infestista , o nobis solummodo videantur imperare; literatis aras nolis vendunt, neejustitLim quaerunt sed isti fovent multiplicant appelZrtione , redimuntplacitantesci cum
540쪽
Sed non tantum in Anglia, verum per totana, qui Chri manis Prinei pI-bus subest, Europam eo ventum eli, ut Papae onmem potestatem in bona Ecclesiastica sibi supremo Sc proprio jure arrog'rent, non ignari
maximam e mim partem ex me a Principum liberalitate profectam, quam inprilnis I Imper .llor,&plox mi succetare pro fississime exercuerunt, C lv Itates, pagu villas cum omni jurisdictio ite Ecclelii,
donantes quamquam etiam per vim quaedam Principibus4 Laicis erepta fuerint, ut Pintia i ruetur notavit. Examuit vero autor, quo jure Pontificia illa potestas nita tuti Cum igitur Papae triplicem persisnam gerant, nempe vinam, in lutei extra dioecesi tribuere; quoad reliquas, torium esse ait, si adprobationes de facto respiciatur nullum priviligium extare, 'quod collatio omnium beneficiorum dodignitatum Ecclesiae in toto orbe Christiano Romae vindicari possit. Omnes enim & singulas provimeias de Ministris Ecclesiae sibi ipsa prospexisse, nec Romam recurrisse, sed difficultates, si quae nascebantur, in Synodis pro incialibus ipitas
fuisse. Neminem ante jus novum scripsisse quod solus Episcopus Romanus, tanquam S. Petri successor,omnem iurisdictionem Ecclesa sticam habeat, quod taeteri Episcopi tantum sint ejus Vicarii & delegati. Interim tamen hodie Pontifices praetendere, autoritatem suam in reditus& bona Ecclesiae jure diu illo tundatam effeci maxime vero Dinocentium III ex jure riniatus S. Petro concesso id alle ruisse, ita ut
huic uri, utpote divino, nec praescriptum fuerit, nec praescribi potu rit, etsi per Miquot secula pro temporis necessiste non exerceani o
Meque tamen is orasse illum existunat, omne jus antiquum assertioni suae resistere , dc evidens esse, quod electiones,translationes, de depositiones Episcoporum in synodis provincialibus, sebo oritate Regum, tractataea peram: fuerint, cause minores vero simpliciter ab arbitrio Episcoporum dependerint Papas ne cogitaturos quidem unquam de jure hodie stabilito fuisse, nisi incidentibus de validitate electionum litibus, partes Prima sedi decisionem detulissent. Undecimo etiam sericulo exempla adhuc reperiti, quod resignati aranslati Epistopatus in
Conciliis Provincialibus fuerint, nullo Pontificum interventu: itaque
occasione a privatis arrepta,confirmationem,quae nunc ustirpatu DR
uiam sibi acquisivisse Coonsa quidem, qui Pontificem Coilatorem