장음표시 사용
211쪽
Pabulam eandem de castore narint notis, sed materia Oleosa. ἔn vἰeIesa Piturus Ulll. 3o. quae hodie resu- abscondita in medicinae usum ex itatione non eget. Nec testiculi ca- petitur.
Pro μετλ μακeis Aposts- venit. Carabum etiam bucidam sus V. 76. -νὶ habet. De bupre- Calmi iccae hodie morsu bobus leta fide princeps locus est Nica u.Di te in seria iit; quod si verum sit, hunc Alexiph. 3 s. XXX. seca. IO. carabum Ueterum bu prestin ess e pu- animal in italia rarum lcarabaeo rat P.ilias Reb. durebhonsipedi simillimi im facit. Belo- p. s33. sed magis tamen eo inestinnias in observ. l. s. in Atho monte nat vir doctiis mus, iit meloes se- genus cantharidis pallidi seii lutei nus intell: si putet, de cuius morsu coloris, admodum putidum vesci eadem perhibet populus icirsenlsis. rubo et ei chorio, urtica, conyza Sed quid tum facies loco ι retii vel aliis her his, antiquo nomine Mulo med. Ill. s. Io be stiolae est iam , Uupristi appellatum narrat. Ani- quae avertusur bu re tis . aranea malia quae insectum aut gramina et smiles, eum amoratae faeirint et cet. ebeibas, quibus inhaeserat, devora- Num plura olim insecta eodem no Verint, intumescere et mori. Quae mine appellata suerunt An Ilat quidem narratio Optime in genus eius in insecto sibi nunquam viso a aliquod meloes Unxaeamum con- vero aberravit
την επιμηνιον κάθας τιν καθαιζομένη εἰ διελθοι πισητων λαχάνων.
αἰ-Easdem nugas refert Columelia X. 3s6. et alii. CL --hais et Nicias ad Geoponica X I. 8.
212쪽
LIB. VI CAP. XXXVII. XXXVIII. XXXIX. ID
ἀλόγοις, καs ἐναγὶς εργον δοκεῖ τῖτο Π που. Κυρω δὲ
213쪽
κ Παρυσάτιδι, ω-κα, καλα ταυτα καὶ ἔνδικα ἐδοκι κα εφιλει την μητἐζα κακως, καὶ εφιλεῖτο ὐπο της μητρος φιλίαν ὁμοίαν. Κῶ ταυταμέντοι σωμένης ' οι δὲ ανΘζω ποι παντων μεν ἐπιθυμῶντες. μηδενος φειδόμενοι.
Πν. μέν- - J Postrema vox ex ' σωμμει legit , Abrosib ad Medicea aceessit. ι De quonam ani- Aestistam Ill. p. II Aetianum Pu- malium genere h. l. loquatur Aelim tat haud dubie scripsisse : να ra μὲν mas, incertus haereor, sabulam ta- rie aut μέννει τῆς Φυσεωσmen puto esse. Equidem quod ex his eligam, non arva μέντοι σπιιμ.el Mutilum video. In sequentibus etiam Geo et eorruptum esse loeum interpre- ροι emendabat ἐπιειμ- - Φείδ-tes consentiunt. Gefuerus emenda- ται. Sed puto quaedam excidisse, hat ταυτνι μὲν τὰ Φασγa, Tritur cum quibus haec verba connexa ταύra μὲν τὸ ζcuis visu, I ardas Pro erant.
μην σι ραγες εζχωντ , οῖδε απολείπουσου την νησον οἱ μῆες, δα μη μύναντες ακοντες γῆν προσαψωντ', ων Θίγειν ἡκ αμεινον ' ειτα της ἄρας διαδραμέσης, οἶδε εἰς Mη τα οἰκεῖα ύπος ζέφουσι. K- μυων μεν Ποντικωνάγαθα ταυτα. Ἱππων δε, καὶ Διαγόρας, καs He ςρατος, και ὀ λοιπος των Θεοῖς ἐχΘρων καταλογος, πως αν ἐφείσαντο των βοτρύων η ἀναθηματων αἰων, or καὶ τα των Θεων ονόματα, καi εργα αμωσγέπως συλαν προηρημένοι ἔλωώsu et Alter Gela eri Codex est. Qui mures h. l. intelligantia ιμώνυμος. Idem deinceps adiae prae- definite non licet; sed videntur sta eri CL On n. v ad Thomam h. v. to anni tempore migrasse in alias De Hippone et Diagora Noster L . H. regit nes, atque hinc fabula orta effau. 3I. De Berostrato nota historia de religione eorum in Herculem.
214쪽
LIB. VI. CAP. XLI. μοντα - δεῖν κατὰ τοὶς ἀζήρας πλανούμενοι ἴτοι λυ μαίνονταη τοῖς ληίοις, ὐποτέμνοντες τὰ τάχυς κ ὐπο- δη μώ τοι κ' τὰς σωζὰ των δραγμάτων κεραίζοντες λυπουσι τους Αἰγυπτίους καὶ ταὐταγας τε αυτο ς ελλοχωντες ἰτῆτι, καὶ Θριγκοῖς άναςu- λοντες, κ' τά pζοις ἀνείργοντες, καὶ καιοντες εν ταυ- ταις aris. Oἰ τοίνυν μυες στε την ἀρχην προς πάγας προσφοιτωσιν, ἐωσι δὲ αὐτας εςαν αλλως τοῖς δὲ Θριγκοῖς καἰ τοῖς λελειωμενοις ὐπο της χρίσεως ἐπανα-
ταξιν πλα ίου φυλάτΤοντες ' οἱ μὲν ουν νεωτατοι πζωτοι,
raωτατοι κάμνοντες ὐπος ω , κή το επόμενον χατα παν, ως ἐν δυνάμει τρατιωτικη πέφυκε γίνεθω ο ταν
τοντος εχεως, - της μυωπιας της μιας τα ἐαυτων βρεφηαλλο αλλη μετοικίζουσι.
snoscimus intelligi murea sie dictυabἰ pedes seu mures Iaeulos Limari,
qui pedes anteriores breves, posteriores vero longissimos et ad saltandum aptos habent.
215쪽
ς χῶρόν ἐ . Την ηλικίαν ἀντίπαις, αἰπόλος το ἐπιτηδευαα, ονομα ΚραΘις, εἰς ὀρμην αφζοδί ον ἐμπεσων τῆ των αἰγων ἰδεῖν ueαιοτάτη μίγνυτ , καὶ τη όμιλία, ηύθη, κ' εἰποτε ἐδεῖτο άφροδίτης, ῶς αὐτην ἐφοίτα, καὶ εἶχεν εσωμένην αὐτη καὶ μέντοι καs Oiα 'λαμβάνειν ἡδυ- νατο δωρα, τοιαύτα ο ἐρατης ό αἰπόλος τη ἐζωμενη τηπζοειζημενη προσεφερε, κισσῆ ποτε καὶ σχίνου τους ώζαι τάτους άκοεμονας; καs μίλακος πολλάκις, κ- σχοίνου τραγῶν παρέσχε, το ς όμα άποφαίνων αὐτω, εἰ δεηθειηφιλησα , εὐωδες αυτης' αλλα κ βάδα εγκαθεύδειν, άς νύμφη παρεσκεύαζεν αβροτάτην τε κα3 μαλθακην. οἴκουν άμελως ταυτα εθεάσατο ο της ἀγελης ἡγεμων οτράγος, άλλ' αὐτον ali aura ζηλοτυπία, καi κατέκρυπΤεμεν τεως τον Θυμόν' καΘημενον ga ποτε αὐτον ἐλλοχα καὶ καθεύδοντα, ην δε λα ἐμβαλων το πρόσωπον εἰς τον κόλπον, ὼς ουν εἶχε δυνάμεως, τη κεφαλη προσερρηξε, κή διεθρυψλεν οἱ τὸ βρέγμα. Διαρρει τοίνυν εἰς τους επιχωρίους τα πρα εντα, κα- τω μh ὐκ ἀφανη ταφονάνέτησαν, ἐξ αὐτῶ δε τον ποταμόν Κραθιν ωνόμασαν. Γίνιταε δε εκ της ομιλίας της προς την αἶγα παιον ον κα3 ην αἰε οι τα σκέλη, τὸ πρόσωπον ανΘρωπος ' τουτομαη ἐκΘεωθην λόγος εχει, κή Θεον ὐλαῖον τε κα
ζηλοτυπίας τα ζωα ἡ τράγος διδάσκει.
216쪽
ειν , εν- ω διαιτωντ' οἰ αρρενες, καὶ ὁσον συν αυτοῖς Θηλυ τον δε ετερον , ενΘα άποτικτουσι κυουσα μύζμηκες , οἱονει γυναικωνα ' τρίτον δε ἔτερον Θησαυρόν τε καὶ
217쪽
raneae formiorum descripsit Uu- .aetis in Actis Stokholm. UOl. Ill. P. 4s. Partem narrationis Aetiaueae habet etiam Plutarchus de Solettia P. 968. μει- - διατειχίζου I Priorem πο- eem omittit Apostos , pro posteriori habet διασχίζουσι , et postea
μισιτIσας αιὶ Alter Cod. Gelaeti μισι ἔσσυτμ , sed vulgatam tuetur Apostorius cum Medice . Ita habent Uo ν, dieeua atque alter Codex c eineri; vulgo ἀραγώς. Contra Hie-rΟΣ. T. ll. P. ἡρυννους vel ἀρυγκue legendum ceti set ex Varrone R. R. l. 43. illud autem summa inspica iam matura, quod est minusquam granum Vocatur Diti quod in infima spica ad culmen stramenti summum , item minus quam gratium est, appellatur urruncum. qua quidem emendatione nil novi an lius. Pro διαπῆσαι sostolius διασε aes habet. Idem eum Mediceo ἀλε- pro ἀλεκτῶ dedit De solintea
dum pauea tradidit Ar soteles; quo magistrata esse debent enarrata Λ l. ah Aenano, quod fere pleraqu. omnia cum veritate contentiunt, ut videre est ex Libro classicor Anaecount of Englim Anta. By the R. Nili. Gould. London II p. in II. cuius summam excerptam habes in iambiirger Magaain Uol. l. p. 9 I. seqq- λακιδιι lant, quos Pliuitis utriculo vocat. Ita enim ille XUIll. ch. 29. de alica ex ory achar Pinint, inquit, eum arena et se quoque difficulter deterunt utricu los. Alibi vero XVI. feci. 39. flosque, inquit, ille ruptis constat utriculis. ubi utriculi sunt quoaealires hodie appellant Bolanici.
εὐνοία τε καὶ Καὶ ὀποῖος μὲν N όλοις ει Αλέξανδρον, διαρρεῖ πανταχῶυ ο λογος, καὶ
τον. Γαλάτην, όσπερῆν απέσφαξε τον Ἀντίοχον ἐν τῆ μάχη, ονομα τω Γαλάτη Kεντοαράτης ην, ἐω καὶ τοῦτον. Σωκλης δε ἄρα, ἡ γάρ τι που πολλοὶ τόνδε μοι δοκουον εγνωκέν , Ἀθηναῖος μεν ην, καλος δὲ κή εδο-
κει καὶ ἐπεφυκει ' ουτος ουν ἐπρίατο ιππον ωραῖον μὲν κήαυτον, ἐρωτικον δὲ ἰσχυρως, καs οιον σοφωτερον η κατὰ τους ἄλλους ορῶν ἴππους ' ίκουν ἐρα του δεσποτου δζιμύτατα, καὶ προσιόντος εφριμάττετο, κῶ ἐπικζοτουντος ἐφρυάττετο , κα/ άναβαίνοντος εαυτον παζ ε εὐπειθη. καὶ παρετωτος κατὰ πρόσωπον οδε ὐγζον εωρα. K ὶ ταὐταμεν ερωτικὰ οντα uη, ομως τερπνά εδοκει, επει δὲ ην.
218쪽
MB. V I. CAP. XLIV. XLV. XLVI. s et εμπολησε τον 'Ο δε ου φέρων τὴν ἐρημίαν τὴν ο τὼ καλῶ, εα-ον τοῦ ζῆν απηλλαξε λιμῶ βιαιοτατα
Βου--λ-J Ita Mediceus pro Εου- tum equo eius conscendisse ovan-Mφαλ . narras Chiliad. I. as. tem; at illum indignatione acce v. 8M. Ex Mediceo articulus ante sum domitis fraenis, ne regi posset, λόγοι accessit. Praecipitem in abrupta isse, exani-κιωνομάνησl Hiuias mil. a. Phyl- mattimque una archus refert Centaretum e Galatis ναύτα μὲν k-κal Μedicina omis. in praelio Occiso Antiocho, poti- sum μι. addidit.
-s ἡ τρυγων ἐκατέζω. Πι πυ- δε καὶ πελαργῶν νυκτερίδα μισῶν, καὶ ἐκείνην ἀντιματῶν ώς πολέμιον. Πελεκανα δε μη νοῶν φίλα οζτυγι, καὶ Μοιβην τῆ μί
C A P U T XLVI. A ποκτίννυσυ δε ἀετον μὲν το καλήμενον σύμφυτον, την δε ῖβιν ὐαίνης χολη, σκορόδου σπιζμα τον ψωρα, χαραδρον ασφαλτος, τον δε ἐχῖνον ἡ καλήμενος ποταμογειτων, ἐχῖνος δε αἰθυιας χολην ὐχ ὐπομένει. Κίρκος δε, καὶ λαρος, καsτζυγων, καὶ κόσσυφος, καὶ το γυπῶν εΘνος, ροιας σιδην κοπῶσαν εἰ διατραγοιεν, ἀπολύ- . Κώρου τον καλαμοδύτην απόλλυσυ φύλ- λα, ἁνΘος δε αγνου τον μελαγκόρυφον, κόρακα δε ευ ο μου σπερμα. Mυζω κῶΘαζος ἀπολησκει, ςέατι δο
219쪽
ἐκ ac δὲI Οινὰ πάνυ ad Thomam De melaucorypho Veterum Ioea P. 47 I. vel ἰατ ος vel raxist emenis collecta posuit Gesare p. ἰ7o. sed Qat. - Cf. Philes Carm. XXX. incertum est, an intellisator Sylvia atticapilla Linnaei. καλ μοδύτους est σιδην πιπε αυJ O . quae diximus emberiha schoenicius, aut turdus mi inpiavi lxsutic. c. s. p. 4r6. arundinaecus Lucaei.
πωλου τὴ-αύτης μεμνησΘcius δεινή ' ο πεζῆν κατεγνωκως Δαρεῖος ο κάτω, εἰ α μέντοι ἐπηγετο εἰς τας
μάχας ἐξ ωδίνων i τ πους, τὰ βρέφη καταλιπέσας οἴκοι. Τριφονταs δε καὶ ορφανοὶ μητέρων οι πωλοι γάλακτι ξε-
220쪽
' ἀ-.9.e I Loeus Aristotelis exstat Minervae vide Drabovem IX. p. H. A Ul. 24. Cf. infra Ull. r3. I δε- et avfau/am lli. c. 4r. De pr1mius UII l. 44. Plutarchus de Soler- taneo Perizov. ad U. Hist. IX. 39. tia P. 97 . De Parthenone templo
διαμαρτάνειν, αντιλέγοντα ἰσχυζῶς κ κατα κζατος ἰςοζία τοιαύτη φασίν. 'Ετυχεν ό Κλεάνθης καθημενος, καs μέντοι καs σχολην ἄγων μακ:οτεζαν αλλως' ὐκοῦν καη μύρμηκες παρα τῶς ποσιν ησαν αὐτω πολλοί - ό δὲαρα όρα-άτραπῶ τινος ἐτέρας νεκρον μύρμηκα μυς-μηκας αλλους κομίζοντας εις οἶκον ετεζων , κή εαυτοῖς sσυντρόφων , καὶ επί γε τω χείλει της μυζμηκίας ες ωτας
μυτω νεκρω ' και ανιόντας κάτωθεν ετεζους, καὶ συνόντας τοῖς ξενοις ως επί τινι, εἶτα κατιόντας τους αὐτους, καὶ πλεονάκις τοῦτο ' καὶ τελευτωντας σκωληκα, οἱονεὶ λυ-τζα, κομίσα ' τὴς δε ε κεῖνον μὲν λαβεῖν, προεσθιμ δ' ονπεζῆν νεκρὸν ἐπηγοντο καὶ ἐκείνου ς εὐπου ἐξασΘ- άσμε- νως, ώς διον κομιζομένους η αοελφόν. Tι ὴν πρὸς ταύτα Hσίοδος; λέγων ὁτι αρα ἡ Ζευς τας φύσεις ἀπεκρινε,
Eoίειν ἀλληλους, επεὶ Γ δίκη μιν ἐν αὐτοις Ἀνθ ζώποισι εδωκε δίκην.