Q. Curtij De rebus gestis Alexandri Magni regis Macedonum, libri decem. Nunc demum summo studio, & diligentia castigati. Accessit dissertatiuncola de aetate, qua floruit Curtius, necnon cuiuslibet libri argumenta. Cum indice orationum, ..

211쪽

Philotam sabstiniit, ad quem protinus hadicium cletuli sic se affirmat. Quo propioie gradu amicμtiae me contingis hoc maius est dissimulationis tuae laciniis: ego Ceballino magis, quam Philotae 'd conuenire fateor. Fauentem habes iudicem,

si quod admitti non potuit, salie nefari potest. Ad 'lioc Philotas haud sane trepidus D animus vultu istimaretur, Ceballiinim quidem scorti sermone

ad se detulisse , sed ipsum tam leui authori nihil

credidisse respondit,ueritum, ne iurgium inter a imatorem, exolatum non sine risu aliorum detulisset cum Dymniis interem erit seipsum,ciualiacumque erant,iron fuisse reticenda:complexit lque Regem, orare cςpit, ut praeteritam vitam ps- tius,quam culpam, silenti tamen, non facti Milius intueretur. Haud facile dixerim, crediderii ne ei Rex an altius iam suppresserit: dextram Teconci- iratae gratiae pignus obtulit,is contemptum m gis,quam celatum indicium este, videri, sibi dixit. Advocato tamen consilio amicorum, cui a Philotas adhibitus non est, Nicomachu introduci iubetas eadem, quae detulerat ad Rege,ordine exposuit. Erat Craterus Reῖi charus in paucis,& eo Philotae ob aemulatione a ignitatis aduersus. Neq; ignorabat, saepe Alexan auribus nimia iactatione irtutis,atq; opera graue fiuste,& ob ea non qui . dc sceletis, sed contumaciat tamen sit spectum. Non aliam premendi inimici occasione aptiorem futuram ratus, odio suo pietatis praeserens specic

Vtinam, inquit, in principio quoque huius rei no- biscu deliberasses . Suasissemus, si Philotae velles

ignoscere, paterere potius ignorare eum , quantudeberet tibi, tuam usq;ad mortis metum adductu cogere potius de periculo suo,quam desitae cogi istare benefici, Ille enim semper insidiari tibi poterit tu non semper Philotae poteris ignoscere. Nec est quod existimes, eum, qui tantum facinua ausus

212쪽

ausus est enia posse mutari . Scit eos,qui miseri cordia consumpsertuat, amplius sperare non pos se At ego etiam si ipse,ves poenitentia,vel beneficio tuo victus, quiescere volet, patrem eius Parimenionem tanti ducem exercitus,& inueterata apud milites tuos authoritate, haud multum infra magnitudinis tuae fastigium positum, scio non a ruo animo salutem filiisui debiturum tibi. Qua am beneficia odimus Meruisse morte, confiteri pudet Superest, ut malit videri iniurii accepisse. quam vitam Proindὰ scio tibi cum illis de salute esse pugnandu.Satis hostili superest,ad quos per sequendos ituri sumus. Latus a domesticis hosti ruis muni mos si submouea nihil metuo ab e

terno, Haec Craterus.Nec caeteri dubitabant,quin

coiriurationis indicium suppressus no fuisset, nisi author,aut particeps. Quem enim pium, bonae mentis non amicum modo, sed ex ultima plebe, auditis,quae ad eum delata erant, non protinus ad Megem fuisse cursuum Z Nec Ceballini quidem exemplo, qui ex fratre comperta ipsi nuntiasset Parmenionis filium,Praefectum Equitatus,omniuarcanorum Regis arbitrum, simulasse etiam non vacasse sermoni suo Regem , ne index alium iu.ternuntium quan eret Nicomachum religione quoque Deum astrictum , conscientiam suam exonerare properasse Philotam consumpto per dum, iocumque pene toto die grauatum esse, patica verba ad caput Regis pertinentia tam longo,&Arsitan superuacuo inserere sermoni . At enim si non credidisset talia deferentibus pueris, cur igitur extraxisset biduum , tanqiram inditio haberet fidem Dimittendum fuisse Ceballinum , si dei tionem eius damnabat In suo quemque periculo magnum animum habere cum de fallite Regis

tia teretur, credulos esse debere, vana quoque de

213쪽

vo ut panicipes sceleris indicare cogeretur, habe. 'clam esse decernum. Reat,admonitos ut consilium silentia Premerent, dimittit. Proinuatiari deindEMer in poster ii diem itinet, ne pia noui ium c Ilii Jaretur rota . Intritatus est etiam Plailotas ad mlti re ipsius epulas: non Ariare modo Rex, sed etiam familiariter alloqui cum eo , que dam-ziauci at,siastinuit Secunda deinde vigilia luminibis extulistic, i paucis in regia coetuit Hephae

stion, Craterus, C nus, Erygius. Hi ex amrcis. Ex armigeris autem Perdiccas, Momuus. Tertios imp natum , ut qui iuxta praetortium eriuubabant,arniati redarent Iai ad omnes aditus

Hispositi milites equites atineraquolae sidere

nussi, ne quis ad Parmenionem, qui tum Mediae, magni', copi j praeerat, cultus euaderet Atta ras autem cum tercentis armatis intriuierat regii, huic decem satellites traduntur quorum singulos deni armigeri sequebantur ij ad alios coniuratos nxprehendendos distributi sunt Attarras cum Kre inis ad Plulata missus lausum aditu donius et liebatur, irinquaginta iuuenum promptii si- mis lipatus. Naia caeteros cingere undique domuetusserat,ne occulto aditu Plutotas posset elab Illusue securitate animi, siue fatigatione resolutum, se nnus oppresserat quc Attarras torpente adluic occupat. Tandem e so pore discusta cum inis

Tentur ciat lienae: vicit, i lituit, bonitatem tuam,Rex

inimicolu meoru acerbitas . Nec plura locutu capite velato ui regiam abducivit . Postero die Rex edixit, ut omnes armati coirent. VI millia sere militu veneram praeterra turba lixarum hausi. que impletiar .Hu regia Philota armiger agmine suo tes ebant ne ante conspici posset a vulgo, Qua Rex Aloclitus milites estet in capitalibus redus Reges vetusto Macedonum modo inquirebant.

Exercitus in parte crat vulgi, nihil potestas Regu

214쪽

valebat nisi pruis alisisset authormas Igitur psnium inauit cadauer insertu plerisque quid a trasset, q-ἀ cassi extinctus esset, ignaris.

Rex deinde tu concionem procedit, vultu pr frens dolorem animi . Amicorum quoq; moesti-etia expectationem haud paruam ei secerat. Diu Rex,de inita ut teiram vultu,attonito, stupentiq; smilis stetit.Tandem recepto animo: Pene,inquit milites, paucorum hominu scelere vobis ereptiis sum.Deum prouidentia imisericordia uiuo:co

spectus ue vester veneratalis coegis, ut vehem

ratus paricidis irasce rer quoniam spiritus, ina,vi meae unus fructus est , tot Ertissimis mis me optime meritis referre adhuc gratiani. h. Interrupit orationem militum gemitus,obortaeq; sunt omnibus lachrymae.Tum Rex,inquit:Quai to naaiorem ira animis vestris motum excitabo,etum tanti sceleris auctores ostendero, quoru me- monem adhuc reformido, c tanquam sellii esse sitnt,nominibus abstineo Sed vincenda est mo moria pristinae cliaritatis, Sc coniuratio im ora tutu detegeda. Quomodo aute tantu nefas silea δParmenio illa aetate,tot meis, tot parentis meritis deuinctus,omnis nobis amicorum vetustitissimus Qticem tanto sceleri se praebuit.Mu ister eius Pli 'lotas Leucolaum 4 Demetrium, himc Dym-

'nuin, cuius corpiis aspicitis,ceterosque eius amen, etia comites in caput meum subornauit. Fremitus

indiq; indignantiu , querentisimq; tota concione 'obstrepebat, qualis solet esse multitudinis, maximὸ militaris, ubi aut studio agitur,aut ira Ni comachus deinde, metron, Cebalimus pro- d li,quiquisq; detulerat,exponunt: nullius eoruindicio Philotas in participes steteris distin ba. tutataq; indignatione prelba, vox Didicum sit lentio excepta est Tum Rex. Qualis,m quit,ergo ani ni vobis vidαur, qui huius rei delatu ii indiciu ai H id P

215쪽

Uipsiui supprelut quod non fuisse vanu, Dyrrum exitus declarat Incertam rem deserens, tormC-

in noli timuit. Ceballinus ne momentum quidem temporis distillit exonerare se, ut ed , ubi lavabar irrumperet Philotas solus nihil timuit, nihil er didit O magni animi virum. Iste Regis periculo tum moneretur, vultum non mutaret indicem tant dei solicitus non audiret riubest nimirum lentio facinus, auida spe regni praecipitem anuinum ad ultimum nefas impulit. Pater Mediae pretest. Ipse apud mulio copiarum duces meis praepotens viribus,maiora,quam capit sperat.Or bitas quoq; mea,quod sine liberis sum, spernitur. Ged errat Philatas. In vobis liberos,parentes,con, . sanguineos habeo. Vobis saluis orbus esse non los*m.Epistolam deinde Parmenionis intercepisaam,quam ad filios Nicanorem, Philotam seri pserat,recitat,haud sane indicium grauioris consulisserente. N aquesumma eius haec erat. Primum vestri curam agite,deinde vestroru sic enim, qui aestinauimus, faciemus Adiecitque Rex, sic esse seriptam , ut, siue ad filios peruenisset, a conscis posset intelligi siue intercepta esset, falleret igna- .r .At enim Dymnus cum caeteros partieipes scoleris indicaret,Philotam non nominauit. Hoc quia dem illius non innocentiet, sed potentis indicium est, quod sic ab iis timetur etiam, a quibus prodi potest, ut cum de se fateantur, illum tamen celet. Caeterum Philota ipsius indicat vita . Hic Amymat, qui mihi consobrinvsvit,4 in Macedotii capiti meo impias comparauit insidias,socium se, S conscium adiunxit. Hic Attalo,ouo grauioren an micorum non habui, sororem tuam in matrumonium dedit . Hic , cum scripsissem ei pro re tam familiaris usus, atque amicitiae,qualis essedita esset Iouis Ammonis oraculo sustinuit,

scribere nubi rae quidem gratulari quod is

216쪽

numerum Deoriam receptus essem e terum mἱ .seri eorum,qui is vivendu esset sub eo, qui mo

dum hominis excederet. H c sint etiam animi pride alienati a me,& inuidentis glorie mee indicia, quς equide milites, quandiu licuit, in alii

meo pressi. Videbar enim mihi partem visceruiri meorum abrumpere, si in quos tam magna contiueram,riliores mihi facerem. Sed iam non ve ba punienda sunt, lingue temeritas peruenit adiladios Hos si mihi creditis9Philotas in me acuit

ipsum dimisero quo me conseram, milites cui caput meum credam λEquitatui, timae exerciti parti, principibus-bilissima iuuentutis unum pretisci salutem, spem,victoriam meam fidei eius tutelique commisi , patrem in idem sestigium, in quo me ipsi posuistis,admoui Mediam,qua trulla .pulentior regio est, tot ciuium,siciorumq; multa imperio eius,ditioniq;subieci Vndhprςsidium petieram, periculum existit . Quam sceliciter in acie occidissem potius hostis prida, quam ciuis victi t. Niinc seruatus ex periculis, quisblitismui, in haec incidi , quae timere non debui. o. latis identidem a me,milites,petere, ut saluti evi arcam. Ipsi inihi pr stare potestis, quod suadetis , ut faciam . Ad vestras manus, ad vestra armi confugio: inuitis vobis saluus esse nolo: γ lentibus non possum , uisi vindicor . Tum Phialatam , reliseris post tergum manibus, obsoleto animita velatum iussit induci. Facilla apparebat, motos esse tam miseratilli habitu, no sine inuidia paulo ante conspecti mucc Equitatus pridie vid

rant,sciebant Regis interfuisse conuiuio repentEnon reum quidem modo, sed etiam damnatum, lanis vinctum intuebantur . Subibat animos Pammenionis quoq, tanti ducis, tam clari ciuis fortuis

217쪽

praetor,inclinatam ad imisericordiam concionem, rursus aspera in Philotam oratione commouito prodit eos esse Barbarimneminent ad cohingeni suam, neminem in patriam , dc ad parentes suisse

rediturum velut truticusnim us,dem pho capita sine spiritu,sine nomine,in aliena terra ludibrium hostis futuros. Haud spha quam pro re ipsius δε- myntae oratio grata Regi fuit, lilii coniiuguli quod patriae admota itos pigriores ad caetera uania exequenda secisset . Tunc CoenuGquanqu- Philotae sororem malu imonio secum ciuiluxerat, tamen acrius, quam quisqvana in Philotam inu ctus est,paricidam esse Re 'patriae, eust cla mitans. saxumq;quod sorte ante pedes iacebat,ari Gripuit,emilIurus in eum, ut pleriq; credidere, tor mentis sitsuasere cupiens set in immuni eius inhibuit, dicendae prius caiisae debere pote, statem, nec aliter iudicari passurum se assi Mini. Tum dicere rursus permissus Philotas, siue con scientia sceleri te periculi magnitudine amens, attonitias,non attollere illos,no hiscere audet.bata achrymis deinde manantibus,linquente aninio,in euma pro tenebatur iκubuitiabstersisque amiculo eius ocullis, paulatim re iens spiritum , ac voce, licturus videbatur Iamq;Rex inruens euet Macedones, inquit, te te iudica ii sunt: -io patrio se motae sis apud eos vili rus. Tum Phi Io tas Praeter Macedonas nquit,pleriqAdsunt,quo facilius,quidicam, percepturos arbitroris eadem lingua fuero usus,qua tu egisti, non ob aliud, credo, quam Horatio tua mellig posset a pluribus. Tum Rex Ecquid videtis odio etiam sermonis patrii Philotam teneri, his quippe fastidit eun dicere. Sed dieat sine re nc radi est,riuri me

mineritis a quo illum a nostro more q,sermonet

218쪽

perire facile est, minium verborum misero tene. re difficile. Itaq; uater optimam conscientiam, αhiiquissimam fortuna destitiuus igitoro quo mo .clo,&ammo meo,d tempori parca rabest mi ideoptimis causae meae iudex:qui cur me ipse audire noluerit,non meliercule excogito, cdm illi Miq;, cognita causa, tam daamare me liceat, cluam at si uere Non cogi ista veisili lari ab sente non; lotium, liti a praesente damnatus sum. Sed cluanquam vincta hominis nonsuperauacua solum iudelia inui defensio est , quae iudi ni rum docere vi latur, sed arguere tamen vicum icet dicere, monetipselamo disseia,nec committam, ut danis

natus etiam mea sementia videas Equidem cuius criminis reus sim,non video. Inter coniuratos ia

momeno iunat Dei Nicon: -- cetaninus plus qua audierat scire no potuit. At coniurationis caput messisse credit Rex P xuit ergo Dymalus cum praeterire,quem sequeba virdii serum cin quaerenti socios vel aliosiezrim iunmmmius,quo facilius qui tentabatur pocset impelli,nota enim detecto facinore nome inest praereritror posset videri secto pepercisse . Nico. machus, que taciturii arcana tremetipso credeabar,cofessus,ali)s nominatis, me unu subtrahebat. Qua se tamilitones,si Ceballiniis non me adissit, nihil me de continatis scire voluisset, num hodie dicere causa millo me nominante Dymnus ianu vivat adtate,& velit mihi parcere quid canere, qui de se confitebuntur me videsi e subtra limit Maligna est cal unitas, versi norius,cu sim sumplicio crucietur, acquiescit alieno Tot conse Liae in equula quide imposui veru fatebunturr lui

nemo parcit morituro , nec cuiquam noriturus. ut opinor Ad verum crimen, Mad unum reuer.

219쪽

stio cur tam securus audisti Hoc qualeeumq; ex

conseta milii, ubicumque es Alexander, remisisti dexteram tuam amplexus recoriciliati pignus animi conuiuio quoq; interfui: Si credidisti mihi, absolutus sum: si pepercisti, ii missus. Vel iudicium tuu serua . Quid hac proxima nocte, qua digres sus sum a musa tua ,seei quod nouum facinus de latum ad te,mutauit animum tuum Graui sopore acquiescebam , cum me malis indormiente me sinimici vincie o excitarunt. Vnde, laricidae, di proditori tam alti quies somnio Scelerati consciemia obstrepente cum dormire non possint, agitant eos seriae, non consummato modo, sed, Secogitato paricidio. At mihi securitatem primum

innocentia mea,deinde dextera tua obtulerat. Notimui, ne plus alienae crudelitati apud te liceret, qua clementiae tuae. Sed ne te mihi credidisse poeniteat, res ad me deserebatur a puero, qui non teste, non pionus indici j exhibere poterat, impletu . rus omnes metu, sic piilet audiri. Amatoris,

scorti iurgio interponi aures meas credidi in selix xfide eius suspectam habui,quod non ipse deferret, sed fratremibtius subornaret. Timui, ne iam garet mandasse se Cebal lino,& ego viderer multis amicorum Regis suisse periculi causa. Sic quoque

cum laeserim neminem, inueni, qui mallet perire me, quam incolumen esse . Quid inimicitiarum creditis accepturum suisse, si insontes lacessissem 3 At enim Dymnus se occidit. Num igitur facturueum diuinare potui Minime . Ita quod solum indicio sidem iccit, id me,ctim a Cebal lino interpolatus sium, mouere non poterat. At hercule si conis

scitisDymno tanti sceleris suillam, biduo illo pro. ditos ei te nos dissimulare non debui . Ceballinus ipse tolli de medio nullo negotio potuit. Deinde, post delatum indicium quid opperiturus era CtI- culum Regis solus intraui, ferro quide cinctus.

220쪽

LIBER ULCnt distuli faciniis An sine Dymno non sum ausim me igitur princeps coniurationis fuit Sub illius libra Philotas latebam qui regnii Maced riuin sicci, Ecquis e vobis corruptus est donis ducem, quem Praefectum impensius coluit Mihi quide obiicitur, quod societatem patri yses monis asperner, quod Macedonii mores futidia. Sic ego imperio, quod dedignor,immitico Iampridenatiuus ille sermo comercio alia iri gentiuexoleuit: in victorib qua victis peregritia iisua discenda est. Non mehercule ista me magis qduit, quam quod Amyntas Perdicae filius insidiatus est scisi)cum quo in amicitia suerit mihi,non, sui de sendere,ii fratre Regis non oportuit diligia nobis. Sin ante in illo sextunae gradu positu etia

tenerari necesse erat, utrum quaesis, quod non di. uinaui,reus sum an impiorum amicis insontibus

mioque moriendumem Quod si aequum est, cur

tam diu vivo si iniustum , cur nunc demum occi

doti Menim scripsi, Miscreri me eorum, quibus vitiendum esset, sub eo, qui se Iouis filium crede, ret Fides amicitiae,veri consilij periculosa libe tas e decepistis: m,quae sentiebamine reticere. impulistis . Sci ipsisse me hoc fateor Regi, non de Rege:non enim faciebam inuidiam sed pro eo ti,incta Dignior mihi Alaxander videbatur,qui Io. uis stirpe tacitus agnosceret,qua qui prudicatione iactaret . Sed quoniam oraculi ficis certa est, sit

Deus causae meae testis: Retinete me in viliculis, diui consulitur.Ammosa ius in Ric num,& o uiri

vim stellis. Interim qui Regmin nostria digitatus est filiu nemine eoru qui stirpi suae insidias sui, latere patietur . Si certiora oraculis creditis esse tormenta, ne hanc'side exhibendet veritatis fide deprecor Solet rei capitis adhibrie vobis parcier. Duos fratres ego illi per aramissici patre nec ostende. M posva ncc adocare aulico, Matin ipse tanti