Philippi Massinii ... In primam Digesti veteris partem. Commentarii opus, in quo eleganti methodo, & summa perspicuitate, difficillimum iuris argumentum explicatur, tam in foro, quam in scholis versantium usui, mirifice accommodatum. Accesserunt reru

발행: 1615년

분량: 185페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

101쪽

V8 Philippi Maminij Commentarij

d. regula, quando neeessitas ς ob quam suit in- furiosi, secundo aut m ea tu, in quo propriE se ducta non consumauit essectum suum, secus si sabamur, quando scilicet ex uia&, ob impedi-

consummauit , ut in casu nostro.

Nec facit negocium quartum, quia regulae in bae materia sunt contrariae, & aifirmativa vera est , quando actus deuenit ad casum , a quo incipere uon potest, defectu causae conseruantis , secus si desectu causae inducentis , vel impellentis tantum, vi facile est experiri,arguendo a censatione causae extrinsecae, & inducentis tantummodo, contrahente enim cessante, non cessat c tractus, nec ce flante testatore, evanescit testamentum , faciunt tradita per Tiraquei l. de causa cessante limit. 33. i x Nec obstat liuintum , & vltimum , petituma I. I. a. & 3. Inst. de Attil. Tutor. quia, praeterquamquod magis absurdum est, ut diuidatur continentia Iudicii , quam administratio tutelae, de odiosa magis, & damnosa mutatio ludicis , quam Tutoris , in adductis s. g. data erae Tutela, sub ea conditione. vcl vlque ad illud tempus, donec scilicet sutor liberaritur, vel

reuerteretur , in casu autem nostro mandata

erat iurisdictio si inpliciter, & sine aliqua conditione . Accedat etiam, quod in calu dd.ysi. impedinientum erat, & ces, at in tertio, non autem in subrogante, & in subsidiu in substituente, ut mox , distinguendo docebimus.

tenus generaliter oubitari pote it, An subrogatus in locum alterius impediti, cessante impedimento , desinat esse subrogatus, vel subrogatio spiret ipso iure. vel pus sit exprcssa reuocatione, sic distinguendum est . Aut subrogatio sit per modum mutationis, aut per modum su si dij. si per modum mutationis , cessante impedimento, quod causam, dest occasionem dedit mutationi, non cellat iubrogatio, nec iplo iure , nec per reuocationcm , cum in primo deserit esse omne iuvi. si longius infra de lud. si per 'modum subsdij, rursus distinguendum est. nam, aut Iudex, & magistratus iubrogat aliquem mlocum asterius impediti, aut in locum sui linsus , delegando scilicet ex causa impedimenti,

primo casu, aut cessatio impedimenti est certa , stabilis , & duratura . aut non est certum, cessa' tionem duraturam este , si cessatio est certa,

subrogatio in subsidium ipso iure cessat, & in

his terminis locum habent g. r. a. & 3. init. de

Attiliano Tutore, in quibus Tutor datus in subsidium,in locum testamentarii Tutoris impediti, quia , puta , si captus ab hostibus, cessante i inpedimento Tutoris principalis, ipso iure desinit esse tutor, si vero impedimentum sie variabile , ita ut certa, do duratura non sit illius cessatio , subrogatus non desinit esse subrogatus, hine curator furioso datus, non statim defuit esse curator , ac furiosus resipiscit. cum possit habere dilucidum interuallum , desinit tamen interim , administrare Lcum in aliis C. de curati

metum magistratus, in casu permisso, delegauit, Aut,quanao impedimentum cessavit, causa erae expedita, Aut non, si erat expedita, non modo per cessationem impedimenti, non cessat delegatio , sed si fiat reuocatio, nulla est, cum res non sit integra, si vero non sit expedita . Aut versamur in loci seruatore, aut in delegato , si dubitamus de loci seruatore, concludendum est indistinctE cessare, eessante impedimento, ec m gistratu redeunte, alioqui pro nihilo esset in prouincia, Praeses , & ita intelligo tex. in ad haec prohibemus, in auth. de collat. si vero duburamus de delegato, aut , redeunte delegante ,& cessante impedimento, non coepit Coo stere , aut coepit , primo casu cessat deleg tio ipso iure, cap.gratum de ossitio, & potestate iudic deleg. secundo casu pariter , secundum communes traditiones, cessat ipso iure, sed nos

dicimus, non cessate ipso iure, per rationes s pra adductas, posse tamen delegantem reuocare, iuxta tex. in I. iudicium soluitur, intra de iud cijs, & ex his absoluta sunt omnia, tve pertianebant ad quintam cor clusionem. 63ε Sexto, igitur loco colligo ex hoe te V lidum esse in iure nostro argumentum a contrario sensu, a quo loco argumentum sit mit I. C in I. nostra, inserendo ex eo, quod lege lulia de vi nominatim caut batur , ut is . cui contigerie exercitatio, possit eam. si proficiscatur mandue, ubi non proficiscatur, mandare non pone . Occasione huius conclusionis , quae optima probatur in tex.nostro, qui semper ad hoc pripositum allegatur, plura perperam effundunt DL . hic , & ad nauseam usque , nec non Euerardus in suis centum locis argum . in loco a contrario sentu, ubi, regulam affirmativam ,

nouem modis limitat,& latξ disputat, disti guendo materias, quid in pactis, & contra bus, quid in seudis , in statutis , quid in priuileg ijs, in rescriptis, quid in sententijsan laudo, ' quid in mandatis . quid in depositionibus terutium , & quid in ultimis voluntatibus, de quibus sigillatim agunt etiam nonnulli hic,& inprimis Hippol. Riminald. qui latissime, de verbose disputat de hoc argumento a eotrario se

sis , a num. 3 7.vsque ad num. a . per quatuor, & quadraginta columnas,& Pyrr. Alphan. num. I 38. usque ad num. xl ε. per duas supra quadi ginta columnas.tangit etiam breuiter Nicolaus

Vigeli. in sua dialectica Iuris, lib. i. in loco a connexis, & a repugnantibus reg. 7. ubi ipset. quoque, ad regulam assimatiuam, octo limitationes, referens etiam se ad ea, quae ' psit in locis , a cessante causa, a ratione cessante, ab exceptione, cum quibus locis, de ipse eo fundit locum a contrario sensu.

4is Ego vero, quia eiusmodi disputatio non seuoet ad rem, de qua potissimum agitur in iraclege

102쪽

Ad L 1. si de ossic eius.

lage nostra . sed in eam obiter incidimus , unaeum Papiniano, qui a lege Iulia de vi, a eontrario sensu argumentatur, breuiter , & conetusae procedendo, paucis aperiam, quid de eiusmodi sentiam arg. alias fusius,& opportunius hae de re disputaturus, Et demonstaturiis differentias inter hoc argumentum, & illud, quod sumitur ab exclusione, vel inclusione, a eesiante Ou6 , vel ratione, di ab exuetione, quae co funduntur ab interpretibus hie . de alibi. Illud igitur, in primis , admonendi sumus, Argumentum a contrario sense proprie, & stri- ω illud esse . quod sumitur non ex propositione rura,& cathegoria, sed ex propositione , seu oratione hipotetica, & conditionali . ut in hael.nostra , & in l. si procuratorem . in I. si ignorantes, infra mandati, Ee in alijs similibus . 437 Argumentsi igitur a eontrario senis est,quando id, quos in atur sub conditione assirmativa in sensu directo,in sensu e rario, negatur subnegativa colitione, ut in casu legis nostrς, in sensu enim directo assirmabatur in legi Iulia de vi posse delegari, de mandari illius iudicii exercitionem , sub ea e ditione assirmativa, si magistratus proficisceretur, in contrario autem sensit negatur mandari posse eandem exercitionem sub conditione negativa, si magistratus non proficiscatur idem quoque esset, si quod negarum esset seuconditione negativa, in sensu directo, an firmaretur sub eonditioneaffrmatiua , in sensu Otrario, vel quod assirmatum esset sub negativae ditione,in sensu directo negaretur sub conditione assim aliua,in sensu edtrario, aut econtra, quod esset in sensu directo negatu subedditioneafirmativa, assirmaretur , in sensu eontrario sub eoditione negatiua,nee eiusmodi limites egreditur proprium,& verum argumentum a contrario senis,quicquid DD.hie,& alibi comministratur, involitentes potius, quam explicantes hanc ma- is teriam. Et hoc genas argumenti, iure optimo , Papinianus hie λrtissimum appellat , quia semper, Ac indistincte, in qualibet materia,

4I9 ex vi verborum, quoriani virtus, di proprietas, neque ab homine, neque a lese tolli , demutari potest l. habeo s. id Tubero n. de supell.

legata l. i. ff.de usustua. earum rerum , quae usu

lo consum. validissimum est, & effracissimum, non tamen semper, quod per d. argumen ine cluditur, vim legis, & emeaeis dispositionis habet, propterea quod si conclusio, quae inde sequitur turpis sit, dei aut legibus, aut bonis moribus aduersetur . rethcitur, & hoe voluerunt dicere interpretes, quando dixerunt , non valere argumentum a contrario sensu, si sequatur absurdus intellectus , di legunt eorrectio , sed valet quidem argumentum, & concludit , id tamen, quod eo luditur , tamqu' turpe, α regibus aduersans reiicitur, non quia peccatum,

di desectus sit in forma, sed in materia . & hoc ir optime probat, si recte perpendatur l. a. C.

de condit insert. vi scitE admodum obseruauit

sesar Cossa, lib. s. variarum ambiguitatum, cap. to. illud enim,quod per argumentum a e - trario sensu colligitur ex Ll.as. 3 . si mulier illa diuertat a marito non caueat . rei jcitur, quia Montra formam edicti est, lex igitur non impe- ndio, neque impedire potest sequelam , & conclusionem argumenti, sed sumptum argumentum verborum vi concludens, tamquam contra edictum, reiicit, id quod facit lex non modo in iis , quae fluunt ex argumento a contrari' si . . sed reiicit etiam , di pro non scriptis habet dispositiones, de conditiones in sensu di-- recto expressas , si bonis moribus , vel iure adversemur l. iuri entium s. praetor ait t. si unus s.quae turpem insta de pacta conditiones, qua,

de l. conditiones conrra, insta de condit. instix. Alius autem iuribus , quae videntur uniuersali huic nolirae eonclusioni aduersat i, sigillatim respondet singulis idem Cettar Cossa inu .eoti praeterquamquod pleretque, ex legibus in hac materia prolatis, potius reserendae sunt ad alia argumenta similia , quam ad argumentum a contrario sensu , de quo agimus , quodque cum illis, etiam Caesar Cossa coniundit , & tu prunis xa l. conuenticula ta de Episcop. & cler. res renda est ad argumentum ab exellisione, non a contrario sensu , quod in ea est concludens,

quicquid dicat vulgus interpretum , qui illius

xerum sensum, non perceperunt. ibi enim eo 423 venticula, non accipiuntur in malam partem, vi obseruauit etiam, plura bonorum auctorum loca adducens, sta in sapius memorato cap. x.quando immo admissas, & sacrificia resertur, xvt,in specie, non contenendis auctoritatibus, pr bauit bene eruditus Panci rol. in suo thesauro

. varilect. cap. 7 . in vers. conuenticulum . quatenus ergo,inquit lex conuenticula illicita extra

Ecclesiam, idest missae, & sacrifieia, quae sunt

illicita extra eeclesiam, in priuatis aedibus celebrare prohibemus, ergo in ecclesia, in qua sunt licita, permittemus labrare,Ac sic in d.l.eonu - tieula si rectE intelligatur, argumentu ab exclu- sone est verissimum de validissimum, enecesse est ad vitanda absurditatem addere particulam, . etiam, quae abest ab emendatioribus condiei bus, eam enim addiderunt imperiti, de non . Lintelligentes conuenticuli significationem, quod admissae sacrificium refertur, ut patet eri mex vltimis illius legis verbis, proscriptionis ac mus perieulo imminente. s dominus in ea eleribi cos, noua, ac tumultuosa conuenticula . extra

.r: ecclesiam eelebrantes, suseiperet, & i, ede W-gumento a contrario sensu sussietat hic breuiter tetigisse. 14 Septimo nunc, di ultimo loeo, eolligo xx hoc rex. una cum gloLin vers. non aliter. Gen rati eoiicessione, ea dumtaxat transire, γε specialiter possunt eo edi, circa quam conclusi

nem c ontigit, breuiter, de quatuor dubitari.

Primum

103쪽

Primum, an vera sit e clii uniuersaliter. Secundo, an in specie, mandata generali iurisdictione, transeat etiam me mini perium. Tertio , an merum imperium sit delitabit de iure canonico. Quarto , an Princeps., concedendo alicui omnem eastri iurisdictionem, censeatur etiam merum , & mixtum imperium concedere . Quod attinet ad primam dubitationem, videtur concludendum nreative. is Primum, per te M in l. quaedam Ede aequir. rerum dom. hoc modo inducendo, si eum vniuersitate non transirent interdum etiam ea, quae

specialiter non possunt concedi, in haeredem imstitutum, iandus dotalis, qui per se nequit alienari , Inst. in princ. quibus alien . licet, vel non, di res, quae non sunt in commercio, quae pariter per se alienari nequeunt, Inst. in princ. de inue l. lii p. non transirent. At in haeredem , cum uniuersa haereditate, transeunt d. l.οῦ quaedam , er-lo cum uniuersit te ea quoque transeunt, quae pecialiter, & per se concedi non possunt. Secundo, si cum uniuersitate , ea etiam, quo in speeie transferri in aliquem non possiant, non transirent, seruus mihi ea lege donatus , ut ad ' Titium non perueniret, ad eundem Titium, a me haeredem institutum, non posset cum haereditate transferri, sed transfertur s.si ita f.ea lege insta de verborum oblig. igitur interdum, ea quO-que , quae in specie, & nominatim conceat non possunt, cum uniuersitate transeunt.

ιν Tertio, si quae specialiter alienari, & con-eedi non possunt, cum uniuersitate non transirent, vendito praedio, uniuerso, non transire elocus in eo sacer , cuius prohibita est alienatio s. sacrae res Inst. de rerum diuis sed transit, &aecedit venditioni maioris partis l. in modicis. infra de eontrahenda empl. i itur res quoque probibitε specialiter alienari, transeunt climvniuersitate. Hi fetamen non obstantibus, arbitratur Ac- Orchio, in verbo non aliter, veram esse con- elusionem uniuersaliter, generali stilicet eoneeia sone, ea tantum transire, quae specialiter, &per se possunt concedi , & cum eo videntur omnes sentire, licet dubiam eam relinquat B logn. hic num. I 3a.quicouid sit probatur Aeeur-sj sententia per tex. nost m, si hoc pacto rati inemur,

Si ea quoque , quae nominatim , & in specie

necti no possunt, cum uniuersitate transirent , ubi eumque quis, etiam citra absentiae necessitatem,uniuersam mandaret iurisdictionem, imperium quoque merum . sibi specialiter coneensum, in delegatum transiret, sed non transit, ve patet in l. nostra , ergo cum uniuersitate , ea transeunt dumtaxat, quae specialiter,& per se possunt eoncedi.

,s Non obstant adducta exaduerso, Et prisertim primum argumentum,quia Ll quaedam h

Philippi Massinij Comimenta ij

bee locum in iure uniuersati, non in sim ei m. uersit te., di l g est differentia , inur ius uniuersale, di uniuersitatem , vi s ti su declarare ad ru uise se uti atrihaereditasti inest ius uniuersale, cum sit unus ex modis aequia rendi tyniversitatem de quibus in s. vlti Insi. per quas persomnob. acquir.uniuersitas a

rem est veluti peculium, grex, patrimoniiun es milia, quae sint res acquisibiles, eo acquisibilu as titulo etiam particulari,cum haereditate itintur, quae est ius uniuersale , idest in eriti

uniuersum ius demia l. haereditas infra de tis

ivr.admittimus transire etiam ea , quae sepam so tim , dispecialiter lienari, di in alium et sferri non possunt , eum haeres ab eo, cui lati. die non intelligatur esse, pellana cliuersa. DL II de iure iur. a moriςnti prast. .in princi dc resip et inalienabiles transeantis haeredem eme aeni qualitate,& iure,ut alienari non possint Lia in fin. infra de s d. dotali, di in his terminis i cum habet d. l.quaedam cum uniuersitatibus a tem , quε titulo singulari acquiruntur , ut puta , cum uniuersa Iurisdictione , quae transit is dei gatum particulari titulo mandati qui mand evin intra ςadem i. nostrae, non rraesint, nisi quae nominatim quoque, & in specie emtari potuissent. si Nec facit negocium secundum petitum ML si ea lege , primum quia uti potest eadem sponsio accommodari, eum seruus, de quo Mei acquiratur, ad quem lege conuintionis Ma Poterat peruenire, titulo vii uersali haereditatis, praeterea in L tex.ille donatarius non praeia tenebatur ad aliud saetiim negativum, ne ad Tibrium, puta,perueniret , cum potuisset etiammo minatim, di in specie eidem Titio vendere, vel

donare. d. ςruum , non obstante conuentione,

quae non poterat impedire seriti translationem, sed tantummodo sacere,ut donatarius ille cintras cien , ad interesse teneretur, ut colli sunt

as Nec obstat tertium,quia d.l. in modicis, loquitur de universitate, sed de speeie, de HI'. scilicet, vel pratatio, in quo erat paru*3 id sacer, qui accedit venditioni maioris partis, ut dicit.ille rex.& sic ad rem non secit, quia maloquimur de uniuersitate, hoe est de toto cor: Guo. quod contineat plures res realiter intust distinctas, de discretas , & per se considua

hiles separatim, quarum aliqua specialiter per se non possit coneedi, aut alienari . Pota rea non transit in d.Lin modicis paruus illς o cus saςe r . in emptorem, eum illius dominium

non ideo acquirat,sed accidit rei pri cipali venditq a qua trahitur quidem, sed cum si

qualitate, ut laeer remaneat, quod aliud est ν& ex his.euidentius, nilallor, soluuntur ex a uerso allata argumenta, quam tautionibus

104쪽

potest, in hae materia, non contemnemla distinctio , quia, aut dubitamus, an etiam ea , quae specialiter non possent concedi, transeat eum ea uniuersitate, quae iuris uniuersalis recipit appellationem, di facit, ut succeor repraesentet per' senam transferentis uniuersitatem, cuiusmodi est haereditas, dc bonorum possessio, aut, an transeant cum alijs uniuersitatibus, quae potius adsectum, quam ad ius reseruntur,& acquiruntur titulo particulari. primo casu transeunt, sed cum sua qualitate, de in his terminis vendicat sibi lo eum ζ. quaedam de acquiri rerum domin. & l. si ita in L ea lege, infra de verta obligat. secundo autem casu, possumus rursus distinguere, nam, aut dubitamus, an transeant per modum accessionis, ad rem aliquam principalem , cui, ta qua pars materialis, & integralis, cohqreat, aue numquid traseat, per modum principalis aequisitionis, di per se, in personam ipsam si per modum accessionis, dicendum est posse transire,arg. I in modicis infra de contrahenda empl. si per modum principalis acquisitionis , nequaquam , di, in his terminis, procedit rex. noster, & Opinio glos.& ideo, i, citra causam necessariae absentiae, mandetur uniuersa Iurisdictio ab eo, qui merum habeat imperium, specialiter sibi tributum, imperium merum, quod non posset transire, nisi

per modum principalis acquisitionis, & per se

mandari, tune non potest, neque cum uniuersitate trafire, mixtum autem imperium, per m

dum accessionis transiret, quicquid dixerint S Ue. ad l. placet C. de ped. Iud.& Ant. de Butrio, di i mola ad c. si quis contra clericu, de foro cta peti& aliis in locis adductis hic per Alex.nu. I. as Subsequitur modo secundus Articulus, an scilicti mandata generaliter iurisdictione, intelli tur etiam trafferri merum imperium, in ea-sbus,ubi specialiter potuisset,& nominatim ma- dari, puta magistratus ablaturus, qui sine dubio , ob neces laria absentiam, poterant nomin tim,& in specie mandare causas meri imperii, mandauit simpliciter sua lurisdictionem, utrum

intelligatur etiam merum miserium mandasse. in hoe Articulo.quem latii simὰ disputat Alechie a nu. . usque ad num. 76. videntur, de m re , dii sentire interpretes, negatiuam enim opinionem, videntur tenere in sortioribus terminis

Guillel.de Cuneo hic, de Anci de Butrio,& im la, ad cap. si quis eontra elerieum de Bro comi & ad elem. auditor, de restri piis , nec non idem Imola, ad cap. ex literis de ossi c. de potest. Iussi deleg. videtur tenuisse etiam salycet. ad Li. placet Q ped. Iudie. quos citat Alex.hic pro

hae parte num. I. vers. vltra argumenta , de

hane sententiam, in specie, contra Alex. pr lauit Iacob. de Nigr. hic num. 134. Is primum , pro hac opinione, sic rati ina tur . in generali mandato, ad lites, de lausas, procuratori facto,& iniuncto, non veniunt cau-d ut urales,quae ad merum imperium reserun-

tur, clem. non potest, de me at. l. non solum A. vltimo de procurat. l. 3. g. si procurator, ubi Bald. in lectura antiqua, is quod quisque tur. 37 eum aliis adductis per Alex. hic num. 69. sed

delegatio, aut mandatum est y. qui mandatam, insta hae e . l. nostra, aut mandato aequiparatur l. & quia infra de Iurisd. omnium lud.c.cum olim abbas, ubi notat Innoc. de offici& potest. Lissi deleg. tradit idem Innoc. ad cap. in nostra, de procurat. er o nec in madata, generaliter,Iurisdictione,meri imperiis causae eopraehenduntur. 38 Secundo, si mandata Iurisdictione, imperium merum transiret, Legatus Proconsulis, ubi ei iurisdictio demandaretur, animaduersonem haberet, sed non habet, ut patet in F. qui mand eam, infra eade l. nostra;ergo,uniuersaliter iurisi

dictione madata, non transfertur meru imperiu. 39 Tertio, specialiter concessa, generali mandato non transferuntur, & in generalem concensionem non veniunt e. quod translationem de ossic. legat. At merum imperium magistratibus specialiter est tributum , ut patet in l. nostra, igitur generali mandato ,& concessione nolia

compraehenditur, de non transfertur.

Q arto, & vltimo omissis leuioribus,adduciatur lex. urgentissimus in c. a. de off. Vicar. lib.6.

licet c inquit rex. in ossicialem Episcopi, per

cominissionem ossicii, generaliter sibi facta,causarum cognitio transferatur, potestatem tamen,

inquirendi, corrigendi, aut puniendi aliquorum excessiis, seu aliquos, a suis beneseiis, vel administrationibus, ammouendi, transferri nolumus in eundem, nisi sibi specialiter committantur. Prosecto, si generaliter mandata iurisdictione, transirent etiam causae meri imperij, in d. cap. a. per comissionem ossicii, generaliter iacta, etiam potestas i uirendi, corrigendi, Ee puniendi fuisset in ossicialem translata, quae ad merum imperium refertur, sed, eiusmodi potestas, si intelligitur mandata, & concessa, nisi specialiter sit commissa, ergo eausae meri imperii,generali Iurisdictionis mandato, non comprilienduntur , & non tranferuntur .

His tamen, & similibus argumentis, non o stantibus, in contrariam iuit opinionem Alex. hic num. 3. qui elidem adscribit Abbati,& alijs ad d. cap.si quis contra elericum,de sero copet.&, pro hac sententia, duodecim in medium affert argumenta, Ego tamen eligam potiora. Primum igitur, sic, per tex. in l. nostra, DI sumus arflumen ari. si sub generali mandato meri imperii causae non comprehenderentur,magi stratus, quibus specialiter esset lege, senatus co sulto, vel principis constitutione merum imp rium tributum, mandando iurisdictionem, non errarent, quia non intelligerentur delerare, nisi ciuiles causas, quae ad simplicem iurisdictionem reseruntur, sed errant, quia scilicet, eo modo iurisdictionem mandando, videntur etiam publi- ei Iudicii exercitationem, qua habent mandare,

L igitur,

105쪽

igitur , generali iurisdictionis manaaco, causae quoque meri imperii comprehenduntur . Prae-

. terea necesse φθ codem modo mi sint mandari;: ex causa necetrariae absentiae meri imperij c uis, quo modo ivbν .paulis absenti; non su si, manda. ri prohibentur, per locum ab exceptione , quae

semper debet edo de regula l. sud an ultro s. siquis autem is, de negoc. gest Bart. ad i. si eum Mo s. qui iniuri rum Esi quis cavi. α per regulam,idem operatur oppositum in opposito,quod propositum in proposito x. vltima in i . vltimo in .sta de leg. 3. At neque specialiter. neque gen rati lurisdictionis mandato, potest, sine causa , merum imperium ad alium transscrri , ut patet

ex hoc eodem te . ergo utroque mulo, ex cause necessariae absentiae , di in casibus, in quibus est delegabile , mandari potui S, hoc modo in-

ducendo, Di . responsiones, praserti in bolog. hic nuria. 1 3 3. vrrsiculo. si vero, di cultatem , argumentationis vim , D a tollunt

44i Secundo principabier, si merum imperium, non post i ῖenet aliter , mandata iurisdictione , transferri , nec mixtum imperium , quod , sui

natura, secundum communex tradici ciues .eliin-

. delegabile , in casibus , in quibus mandari specialiter potui: set, intelligeretur, mandata iurisdictione translatum,sed potest mixtu imperium, in ea sibus , in quibus eii delerabile, generali lurisdictionis mandato , in alium transierri l. co- ruitio infra eod. l. vltima in sin. C. ubi. apud quemcogmye i. i Rintegri agitand sit . ergo nihil impedimenta est, quominus etiam caniis meri imperii , generali mandata iurisdicti une, transferantur . Nec dicas, in memoratis iuribus, esse admissum . ut cognitio suspecti,& disceptatici de in integrum restitutaone, generali iurisdictio . ius mandato, transferat it, speciali pupillorum, di minorum fauore, quia non minori tauore dipna est publica illa utilitas, quae in eo consiliit ut magistratu absente . delicta nun remaneant incognita , di impunita . . a Terti Q si, generaliter, mandata iurisdictione, merum quoque imperium, a casibus in quisbus delegabile est, non transiret in dolegatum , nec I .egatus Proconsulis, qui, ad uniuersitatem causarum, mandatam habet iurisdictionem posset de criminibus cognoscere, sed potest l.solent l. legati supra de ossi Procons. di leg. iuncta l. i. C. eod. igitur, gentraliter mandata iurisdictio, comprehendit , cum essectu, etiam metum im-

Quarto, de ultimo, omissis aliis leuioribus , adductis hic per Alex. qus loquuntur in loei seruatoribus,ti in termini, valde diuersis a nostris, ad mentem ei uiuem Alex. sic argumentor . Eadem est virtus generis , quo ad genus, quae est speciei . quo ad speciem l . si duo iusta de admi

nistri tui. in sim l. omnes C. de praescript. 1 o. an

nomin iacit regula l. quae de tota, infra de rei

vendi . Axin casibus deierabilibus, si ea spe-

Philippi Massinij Commentarij

cies, vel pars iurisdictionis , quae menim imperium appullatur, mandetur , sine dubio tran sertur, ut probatur in l. nostra , di nemo negat.

erso eodem modo transfertur, si iurisdictio in genere , quae proprie illud sub se comprchenditi 'εε mandetur , praesertim , cum expraestio in sconere, aequiparetur expraestioni in specie , per ea, quae tradunt Barti di i D. ad i. i. ci 1. insta detvulsar. & pupill. Non ob latit adducta ex aduerso, & prasse

tim primum argumentum. qui 3 non licet arminentari de mandato, procurarcio facto, ad ii tes , di causas , ad mandatum iurisdictionis . 36 primum , quia est diuersa ratio, cum cauta criminales, non debeant a sitari per procura: rem l . penui. g. ad crimen infra de publici Iuda secundo, quia, non ita expedit domino caesi

criminales exagitare per procuratorem, quel admoduni magistratus discedentis , dc abstatis, atque adeo ipsius et Reipublicae interest, criminale eausas, de meri imperi j crimina cognosci ab eo, cui ad uniuersitatem causam amandata est iurisdictio,de propterea, ut in mandato scuerali, non comprehendantur causa: minales , expressum eii in iure, vi patet in legiabus allegatis, in materia autem iuris istionis,

totum contrarium videtur expressum, nemptim.

reneralis larisdictionis delegatione , caulis in ri imperii transferantur, ubi scilicet sine delegabiles , ut hie, de alijs in locis supra adductia

Hr pro posteriore Alex. sententia, nee mirum , quia iurisdictio in genere sumpta , propriE , ecviii uoce de mero imperio praedicatur, ut presa uimus supra ad rub. quicquid dixerit M. Anton. Muret. vir aliqui doctus, & eruditus .

Nec tacit negocium secundum, quia si leg

tus , ex generaliter mandata iurisdictione , non

habeat causarum meri imperi, desnitionem , de executionem , quam nec specialiter Vtulere Proconsui mandare , habet tamen criminalium caularum cognitionem , ut patet in L l. i. c. d. Ofitc. procon l. do legati cum alijs supra i ais, arsumentum ergo potius reflectitur. 4 a Nec obstat tertium, petitum a d. e. quod translationem , quia locum habet in reseritatis Summo pontisci, quae numquam , senerali aliqua concessione, comprshenduntur, ut potes,

quae ab omni genere sunt excmpta, quaque sui natura, sunt indelegabilia, Bald. ad L gesta iri princ. C. de re ludi c. Felin. ad cap. quod sedem de ossic. ordinarii, tradunt DD. communi et hic

Alex. num. q. Dcc. num. 3 Q. Ognoi num. volognet. num. U. de alii recentiores omnes ,

quae autem sint reseruata summo Ponti ei, de Imperatori , tradunt Bald. de Iason. ad l. 6- scripta C. de praee. imperat. offer. speculame in titulo de legato in g. nunc ostendenduma est. de nouissime Menoch. cons. 6o . num Nee iacit negocium quartum , de ultimum,

Ptium 4 d. cap. a. de o . Vicar. lib. s. quod

106쪽

Ad l. r. is de ossic. eius

furimum videbatur urgere, quia , omissis re- sponsionibus Alex. de Bolog.quae dissicultate non

ditu me, licimus nos, in l. cap. a. non agi de mandata Iurisdictione in genere, sed de commissione ossicii generaliter facta, intelligitur autem fieri seneraliter commissio ossicii , quando aliquis eligitur ab Episcopo Vicarius seneralis, quocati eidem Vicario , siue sit Iudcx ordinarius,

secundum communes traditiones , siue delegatus ad uniuersitatem causarum , ut opinamurros , non intelligitur concelsa . nisi illa iurisdiolo, quae sibi a lege fuit data ab initio, quandosiit Vica mi orietum institutum , quamobrem νeum merum imperium non fuerit ab initio Vicario concessum, nee intellisitur mandari ab Episcopo , committente alicui generale Vicarii ossicium, nisi specialiter illud ei mandet d. c. a. cuius hue verissimum arbitror esse intellectum. so Vero cum supponatur in d. cap. a. posse Epse i scopum nominatim salieni, & specialiter mandare. 6 committere V: cario causas meri impe- xij, videtur poste inserri, de iure canonico, meruimperium etiam a non prosciscente, ede deleabile, id quod communiter tenent interpretesie, per d. c. a. per cap. in Archiepiscopatu, de raptor. per cap. quod sedem de ossic. ordin. per ea p. vitimum, ne Clerici, vel Monaci lib. 6 per element. prunam in s. i. de haereti c. de per abasmilia, quibus tamen respondent sigillatim contrarium sentientes , Dcc. Bolosn. de Pyrrus Al- .' n. hic num. ε a. de Didacus couar. lib. a.v

rivum resol. cap. vltimo, nec non Menoch.lib. I. de Arbier. tua c. l. τώ. num. 9. & nouissime Andreas Fachan. lib. in. controuers. Iuncap.98. ει lib. I . cap. 93. Ego autem, nec illis, nec istis agentior, piuta enim eodem imodo esse delegabi .

re merum imperium, ex rure canonico,quom

do ea deletabile de iure ei uili, idest, quando

competit iure magistratus, ta iure proprio , ut Regi sciciliae in&eap.in Archiepiscopatu, Episcopci in d. cap. a. de in aliis supra alli satis,memm enim imperium , specialiter tributum,neu tro iure est delegabile , ubi vero competit iure γ magistratus, viroque iure ea deleg bile, ut supra lat. probauimus, de patet ex textu nostro, si reci E perpendatur, nec est temere constituenda diaerentia, inter ius ciuilei & canonicum

c. i.& 2. e tra de nou. operis nunc. ubi glos.

Heiune tradita per inc ad i. filium, quem habentem C. famil. ercish. num. 8. ix matenus ergo generaliter dubitatur,ao merum imperium transeat in deleg tum, generali mandata iurisdictione, altius repetendo mate- rtam, se disti Oguere debemus. Aut deleganti eompetie merum imperium iure magistratus, aut bahet illud specialiser tributum, uiuom r. stratus, mandata renerali viri tui one,irann

pis patia.&in aliis iuribus a nobis adductis su- Hai in prima Articulo prima conclusioni R num.

iis . cum pluribus seqq. si vero habet metum imperium, quia specialiter sit tributum, rursus distinguendum est, nam, aut non subest causa, aut subest causa necessariae absentiae, vel similis, si qua ei . primo ea su, non tranSfertur,ve probat apertii lime tex. noster, si .ero subest causa , Aut versamur in reseruatis Principi. aut in non reseruatis, si in reseruatis, non transeunt. d. cap. quod translationem, de ossic. legat. nisi ab eo, qui mandandi facultatem habeat, specialiter, & nominatim mandetur, ut, de confiscatione omnium bonoriam , dicit Alex. hic num. 73. per t. a. C. ne sine iussu Princip. liceat cert. iud. confiscare. notat etiam Bart. ad l.vltimam supra de OG. Praef. Vigilum,t adit la-t4 Fachineus lib. x II. controu. auris cap. 93. si in non reseruatis, ubi, ex causa necessariae absentiae, iurisdictio seneraliter mandatur . merum etiam imperium transit, ut probauimus per tex. nostrum , de alijs pluribus rationibus supra in secundo articulo huius ultimae conclusionis. generalis eoim Iurisdictionis de Psatio debet intelligi, ut omnia comprahendat, quibus propriae potest iurisdictionis nomen cotuenire, etia si si eoniectura mentis es et in contrariunt, cum mentis , non dico euidentia, sed coniectura su

cumbat verborum proprietati, ut notanter docet Alciat. lib. I. de verborum fgni f. num. a I. nihil enim est, quod maiorem faciat mentis con-qI itctur. m , quam verba, quae sunt notae eorum,

qua sunt in mente, ut post Plutolophum lib. i. de interpret. cap. I. docet I. C. in s. labeo s. id Tubero,infra de suppel. legat. tradit Bald. ad i. ivrissentium , in pactorum num s. infra de is paci. eum similibus, sed nomen iurisdicti nis , quae eii genus ad merum imperium, eidem s. mero imperio propriE conuenit; genus enimaque proprie praedicatur de omnibus suis spee ebus,t. si quid earum s. inter emptum, de ter. a. cum vulgaribus,igitur nihil est impedimento,

quominus, sub generali iurisdictionis mandato,

nicrum quoque imperium com hendatur.

17 Et ex his possumus, sine disputatione inti re ad resolutionem quarti articuli, ut scilicet Prineeps concedens Castrum, cum iurisdictiore,

intelligatur eoncedere, etiam inerum,& mixtumque R imperium, praesertim, cum Principum bene- feta liiij me interpreiadau er l. beneficium 19 supra de constitur. Prine. Hoc tamen locum

non haberet in Re Mo Neapolitano,cu constitutione eauid fit,in eo Regno, ut metum imperiununqua transferaturi per quamcumque genera-lei vidi pragnantem cocessionem, tufi nominatim exprimatur Lut testatur Io: l . hic num. I sq. so Nouro eiusmodi, ad Rub. & ad i. i. de od eius. commentarios. eodem Nodo, quo fuerunt a nes, is Ticini eonserini, Anno i s sis. Typis excudi cur vimus, di Q in iuuanullis , lententiam mutauimus, ut Pana Ne, Deo dante, ad i. imperium, insta de iuris Lovim Iussimarusestum fiet.

107쪽

SUMMAE RERUM, ET VERBORUM.

IVISIO te

tur alieno. -

runtur.

'pedatis ad praetorem, ε eo cui mandata es ur Dimo, non datur.3 o Lex solent δε osse. Proconsutis, declaratur.3i Legattis P νο nolis potaras clare sudicem , qtios a0 delegatijacere non poterant. 3 a Deligatus Principis potest Iudicem dare . 3 3 Legati Pracon tum puerant, pos mandaram ibi iurisdictionem, stitores dare. 3 Legaιis Pνoon tam plura comperunt, quaa6s, mandatam habentibus iuri .Etionem, nos

competunt.

3 3 Auctorit antinomia flutis inter hune tu I. legati de ossie. Proconi I. O letas 3 6 Legatos plures inter in cntis Proeonfiat ia- bibat. 3 7 Legatus Troconsutis habet propriam ruri dictionam respectu aliorum tigatorum , qui uiuisam mandatur , non N pectu Procmν sis

mandantis.

38 Legatus non p/ndebat omnino a Proconfuge, quemadmoaum creteri deletati a deletanu . 3s Fadi periei circaseunaam partem. o Iuri ictionis πριuatione τιnu titam in rtim imperium . i Imperium merumsui natura εHAtigabile . a opecialiter Iete S. C. GeI Principis conmm-ιione tributa, mandara iurisdictione, non transeseruntiar .

63 Μιrum imp/νium in Decim iuri monia indeligabitis. 4 Facti p.cies circa tertiam partem . 43 LQMus Proconsulis, mandata sibi iu/- ctione, pons dare tutores, de tutoribui se His cognoscere , Itidicis dare, ct alia facero ,

qa a iure magistratiis non competunt. 46 Cognitio canodiartim ad morum impretam refertur . . 'εν Animaduersio maiori eum mandata inriga

butam.

108쪽

Adl. 1. S. Qui

n/,sed ex particulari extraordinario manaaso .

3ν Facti speeisi circa quartam partem . 1 8 Iuri imo, di mixtum imperium disserunt .aν Imperium mixtum, transr cum iuri im Ono

mandata.

nexi.

ai Iuri ictio sine mixto imperis esse non potes . 43'Imperium mixtum asserta iurisdictione in θεῶν, sed .si iuri Milo ιn genere.

εο Io: Corrasy intePectus. o 'Legatus habet Uum Lurisdictionis Praeon -' Iis non pyoprietatem. 68 Antoni= ι accbae emendatio huius Lεs M. Antonis Mureti emendatio. το Marcianus notas ad Papinianum scripsit.

τ i Verius est,parιioia,tu tex.inuetur referenda ad ius controuersum.

τi Emendationes Uaec , ct Murtii ab Auctore

reprobantur.

dens .

τs pautas notat, deerirando, non reproben enia. Eo Mixtum imperium diei: ιμ I-isdimoni cohaerere ,-Iurisdictio me o imperio inesse.

QVi Mandatam Iurisdietionem su-- ζpix, proprium nihil habet: sed

eici, qui mandauit, iurisdictione utitur. Verius est enim, more maiorum , t

rildictionem quidem transferri , sed

merum imperium , quod lege datur, non posse transire. Q ine nemo diacit animaduersionem Legatum Pr consulis habere, mandata iurisdicti ne . Paulus notat: & imperium,quod Iurisdictioni cohaeret, mandata ianu

intelligentiae gratia, diuidi potest, ad mentem Baldi , in quattuor partes, in quarum prima docet

Papinianus, eum, qui mandatam

sulcipit iurisdictionem, proprium nihil habere, sed eius, qui mandauit iurisdictione uti. in secunda affirmat in delegatum iuri dictionem quidem transire, scilicet delegantis,

non autem merum imperium . in tertia inseri,

ex iam dictis , legatum Proconsillis, cui mandata est iurisdictio, animaduersionem non habere . in quarta affirmat ex sententia Paul. l. C. eum Iurisdictione delegata , salieni transire mixtum imperium, quod illi cohaeret. secunda pars incipit ab illis verbis. verius est. tertia ab illis, quare nemo, quarta ibi Paulus notat. ι Sententia huius tex.paucis perstringi potest. Is, cui mandata est iuxisdictio, nihil habet proprium , sed utitur mandantis iurisdictione, cum qua, non merum imperium, quod lege datur,

sed mixtum transit. i Facti species,c:rca primam partem,sic contingi potest. Dubitatum fuit, apud Papiniau unx, an is,cui a magistratu mandata esset iurildictio,

aliquod ius proprium habereti&, dubitast cau- . sa, videbat respondendum affirmatiuE. . Primum , quia illud dicitur proprium alicuius, quoa in aliquem, ab eo qui illud habebat,irania Drtur , argumento sed tamen vers. aliis quo- Inst. de usucap. facit glos in l. r. supra de principum , at in eum , qui mandatam suscipit iurisdictionem , iurisdictio ipsa transser tur , ut expressε dicitur hic , in vers. verius est,& non obscuro colligitur ex illo verbo, suscipit, ergo is, cui mandata estiurisdictio, propriam dicitur habere iurisdictionem . Secundo , per tex. apertum d. l. cognitio , in s. cum propriam , infra eod.qui potest hoc pacto urgeri . ille cui, quis suam propriam dat iurisdictione in , necesse est, ut propriam sibi Iurisdictionem acquirat, cum verbum dare dominii significet translationem l. ubi autem g.vici- 'mo infide verb.oblig.si. sic itaque Inst. de actionibus, sed legatis suis, suam propriam proconsul dicitur dare iurisdictionem d. g. cum propriam , ergo is, cui mandata est Iurisdictio, propriam dieitur acquirere narisdictionem, re eandem, quam habebat is , qui mandauit. Tertio,&vrgentuis. Legatus ProconsuIis is est, cui mandata est iurisdictio, ve patet hie, de in l. solent supra de ossitio Proconsulis, S legat.

sed Legatus proconsulis,poti quam sibi uia data est iurisdictio, dicitur propriam habere Iurisilictionem, tex. est apertissimus in l. legati supra eodem titulo de .ossitio Proconsul. & legati, ergo is , cui mandata est iurisdictio propriam diaeitur habere Iur dictionem. Quarto, Nisi is, cui mandata est iurisdictio, aliquid proprium haberet,de eo ad mandantem appellatio

109쪽

appellatio non daretur. At a delegato Proconsulis , cui iurisdictio mandatur a Proconsule, ipse Proconsul appellatur , quicquid dixerit ineontrarium Muret. hic, qui contradicit l. i. imira quis, & a quo, ergo is, cui mandata est tu.risdictio, aliquid proprium habet .s Quinto, nisi legatus Proconsulis , de se is, eui mandata est iurisdictio, aliquid proprium habui siet , potuisset Proconsul, in consulto etiam principe , ab eo, mandatam iurisdictionem adimere , sed non poterat, in consulto Principe, hoc sieered.l. solent g. sicut autem , supra de ossitio Procon et legati, ergo aliquid proprium legatus Proconsulis , de sic is, qui habebat mandatam iuri Mictione' habere dicebatur. Corroboratur etiam argumentum, quia nec eum p

terat Proconstit, ante se, de prouincia dimittere l. meminisse in fine supra eod. titulo de ossitici Proconsul. 3e legati. His tamca, ct similibus, minime negocium saetentibus, contrarium decidit hic Papinianus, nimirum,qui mandatam iurisdictionem suscepit nihil proprium habere .s Ratio autem decisionis potuit esse, quia proprium aliquid non dicitur habere, qui utitur

alieno. At is,cui mandata est iurisdictio, utitur Iurisdictione mandantis, ut dicitur hic, eamque habet benestio alieno l .more ubi glos.& DD.in i e sta de Iuris d.omnium iud.ea enim,quorum, vel vium, vel vium tiructum habemus, aliena ei se dicuntur, Inst. in princ.de viair. g. alienus struus Inst. de hqred. instit. l. i. de vivisuri. cum similibus igitur is , cui mandata est iurisdictio, nihil proprium habere dicitur, id quod probatri etiam tex. ini. &sit raetor. ubi praetor, cui mandata est Iurisdictio, iurisdictionem alienam dicitur exequi, di non pro suo imperio agere et sed pro eo , cuius mandato ius dicit.

ii Nee destri iunt decisionem hanc verissimam, in contrarium obiecta, de praesertim primum,

quia transferuntur in nos etiam ea , quae nnstra non fiunt, ut quando res ncibis commodantur,uti a illis utamur, non ut illarum proprietatem aequiramus , ijs enim, quae in nos non transferun-i tur. vii non possumus, eodem quoque modo , quando alicui mandatum ad agendum facimus,

usum nostrarum actionum in procuratorem

transferre intelligimur , non proprietatem , &hane similitudinem affert Fulges. hic num. I. eamque probat argumento l. de quia infra de Iuris d. omnium Iud.& hoc modo necesse est hune

tex. ne sibi ipsi contradi eat 2 intelligere, facit

glos. in l. r. supra de constit. prine. rs Aecedat etiam secundo, quod interdum Iurisdictio , iurisdictionis exercitium significat. vlli et Barci ad i. imperium insta titulo secundo, ubi sequuntur eum DD. de imprimis Aleiatinum. so quamobrem, quando hic dicituriiurisdictis transserri, possumus iurisdictionem lysani ad exercitium iurisdictionis referre, de

Philippi Massinii Comesentarii

. -I sic cessabit omnis contrarietas . Praetere 4 vers subtiliter considerat Fulgoshic num .s .idem est In aliquem translatam esse iuri sciictionem delegatam, vel aliquem delegaeam iurisdici nem habere, quod habere iurisci ictior erit alienam , cum, delegata iurisdictio,sit iurisdictio das legantis, translata ratione usus . α sic quoque I 7 omnis cessat eontrarietas, propria enim i risdictio est ordinaria, quae competit iure maῖ stratus, ut colligitur ex hae lege . Helegata a tem respectu delegati est aliena, respectu aut delegantis est propria, cum eam uatica vittat dicebamus, iure magistratus. ia Nee obstat secundum, quia, illa veri, a propriam iurisdictionem legatis tui S detina, quae leguntur in l. cognitio insta eod. non intia, guntur de propria eorum, quibus mandata est, is sed de propria ipsius mandantis , unusquis

enim propriam mandat iurisdictionem, nati nam, ut colligitur etiam ex hoc tex. de ex L unica Qqiii pro sua lurisd. de verbum dederis, exe ac nitur id est mandaueris, non quasi ita dederis, ut ab se abdicauerit, verbum enim dare refer tur etiam ad eum, qui commodat, S: inam rei praebet l. ii ut certo g.nunc videndum inli1coa d. xi Ad tertium autem argumentum , quoa m sis urget , plures accommodantur responsi ucs, quibus conantur DP. tollere antinomiam,& contrarietatem inter hunc rex.&d. l. legatu Antonius vaecha, loco dictionis , nisi. reponit particulam, nee si, de legit. Legati Proconsula nihil proprium habent, nee si a Proconsille eis manaata fuerit iurisdictio, de , hoc modo legem do, consentit omnino d. l. Legati cum f. at stro.cceterum hanc lectionem non recipio, qui inullius probati codicis auctoritate nititur, α Pandecta Llorentinae habent particulam ita secundo igκuc Ioco Caesar Costa lib. a. varia

rum ambiruitatum cap. Io. alio modo soluita dissicultatem, dicens cictioni m. nisi, eam ha bere peculiarem naturam, ut, quando petem

fit exceptio, intelligatur iacta exceptio se Ii , non qualitatis, id quod probat ipse per tex. 4'notatione dignu in l. si quis vinum in principI via.Tritie. de oleo legat.vbi scribit IM. Mullum vini appellatione proprie non contineri,nisita ter familias hoc senserit, ergo si paterfamilia hoc senserit, continebitur, non tamen proprii ita quoque in d. l. legati ante mandatam tur μdictionem legati, nihil habent proprium, ubi ver5 mandata est, habent quidem , sed ab Milla qualitate proprii , quae non intelligitur π' petita, de profect5 solutio eiusmodi non est cost ar temnenda . Cui acius autem libro r. sua mobseruat. eap. xxi. arbitratur . non qMincum

que, cui mandata se Iurisdictio . si 'id proprium habere, sed legatum Proconsulis dumta xat, hine ab eo ad Proconsulem datur altis, quicquid dicat Miuetus, i. a. EMis, a

110쪽

Ad l. r. s. Qui mandatam.

io . quod esset absurdum , nisi legatus aliquid αε propriu haberet,videretur enim idem a se ipso 27 appellari, quamobrem , & ab eo , qui praetor mandauit iurisdictionem , qui eam sane suo iure

non habet, praetor non appellatur l. r. ff.eod ti- tuto,quis, ζ a quo; is enim cui mandatur iuris-λ dictio a prael ore , creatur Iudex ab eodem Prae-28 tore, legatus autem a senatu, vel a principe, , quamobrem , licet anteaquam tibi mandetur,

aurisdictio , nihil propr um habeat , nihilhominus tamen, postquam proconsul mandauit, ha-ον beet iure proprio , cum ei mandare cogat r

sulem , plures legatos habuisse , ubi scilicet

prouinciae magnitudo, vcl multitudo negoci

. nim id postulabat, ut recte docet Coras adl.solent supra de procuusul.& legat. mk .& ad Leognitio ins a eo . pariter ny. . hinc Pgimus apud M.Tullium ado Fratrem,epistola. a. Ciceronem Miae, cum esset proconsul, tres

legatos habuisse, Tub ronem . Halienum , MGratidium, quod cum ita sit,dicimus nos, eum,

qui mandatam habet iurii dictionem, respectu, mandantis, nihil proprium habere, sed eiusdem mandantis surisdictione vii, de hoc modo intel- proconsul.nec dicas cum Mureso hic falsum esse - ligimus hunc M. nostrum, cuius sententiae d.l. l Proconsulem compelli mand re suis legatis Iu- gati minime aduersatur, nam, dum inquit. Le- α risdictionem , cum dicati. solent supra de ossi- gati proconsulis nihil proprium habent, nisi a. tio Proconsul.& luat. Mandare Iurisdictionem, Proconsule eis mandata, ruerit iurisdictio, sen- vel non mandare, in arbitrio proconsulis, quia, ar sus est,tesatos plures, utcumque a senatu Pro-

idefindendo Curacium, roplico, aduersus Mu- , retum,esse quidem4n arbitrio Proconsulis ma ..dare, S non mandare iurisdictionem, ubi ta-;men velit mandare , cogitur mandare legato,

sibi a senatu dato, & hoc modo intclligendus .. est Cuiae. quam scilicet iurisdictionem, utique

.. ei mandare cogitur Proconsul, nec enim optat

ipse sibi legatum , sed ei datur, quasi adiutor,

a senatus consulto,vt,de Fonteio, Appianus scriabit a senatu Seruilio dato, negari enim non po- consuli datos, nihil tamen proprium habere, nisi postquam eis a Proconsule divisim mandata sit iurisdictio tunc enim,licet respectu proconsulis mandantis, nemo eorum sit, qui propriam habeat iurisdictionem , quilibet tamcnlegatus, qui habet vel ccrtam speciem iurisdictionis, vel iurisdictioniam in certa Prouinciae parte, respectu alterius lcgati, separatam, &propriam dicitur habere iurisdictionem, diui- . debatur enim iurisdictio inter legatos, ita ut, test , quin plura essent propria legati proconsu- vel ratione loci, vel ratione diuersarum specio, io ,quae alijs , quibus mandata eliet iurisdictio, 3I non competebant. hinc poterat legatus Proi contulis dare iudicem , quod noli omnes facere: poterant, quibus, mandata esset iurisdictio l. . ci ni Pra tot de iudic. hoc enim poterant solum- nodo ulli facere, quibus hoc , lege vel sen

. . eua consillio, vel Principis constitutione coaces

h laruerat, ut legatus Proconsulis , de quo in d. 3α lcum praetor, & is, cui mandata esset luxis di-: ictio ae Principe L ullae C. de tu cijs l. unicarum iurisdictionis, quod uni competebat , al-turi non competeret . confirmant nostrum hunc

intellectum Pomponii verba, qui, dum dicit i sati Proconsulis nihil proprium habent, plures legatos, plurali numero, ad unum procons leni, numero singulari, refert,. id quod facie etiam Callistratus in L cognitio infra eod. dum dacit . cum propriam iurisdictionem legatis tuis dederis, qui s in verbis, nisi velis verbum illud, propriam, ad proconsulem mandantem 33 M.qui pro tua iurisdict. Poterant etim legati rςserre, poteris referre etiam ad legatos, quasi . Pi-onsulum, post mandatam sibi iuris dioio- . . st sensus. cum propriam iurisdimonem legatis .mem,tutores dare l. penult. supra de o sitio P o- . tuis ederis, dixi deiido scilicet ealii inter illos,

i 'rere proconsulis legato, qupat is, quinus iuriia materia tollitur contrarietas. dictio mandatur, non eompetunt, tradit etiam Nec iaciunt negociunt quarta , & quintae ra-

. Guid. Pancirotan notitia Imper.Orient. cap. Ioo.

iusne ver legatus praeterea . Posinuam igumr a Ti. Proconsule manda erat legato iurisdictio, di-- cebatur,ex sententia Culacu, idem egatus pro-- priam iurisdictionem habere, quia erat L nota

Electus, & quia multa illi compete i , quaetio dubitandi,quia vendicant sibi locum specialis r in legato proconsulis tantummodo, qRi non pendebat omnino a proconsule , quema modum caeteri delegati a Glasente, sed a senatu, vela Prii ipe, quo elucha tur, S mittebantur una cum proconsula, legatus igitur pro- non erant communia, cum aliis quibus manda- consulis habς t aliquid proprium, vo sentiungi batur iurisdictio. Haed quoque solutio elegans , Cuiae. & Papcim . negari nun pol sit, multarm est , & suo auctore digna . Ego tamen cogit: enim ei, competebant, quae Mon, habebant i ncham . vltra memoratos dinitimos , α erudi- cum inoliis, quibus maiaata esset sui Mictio , tissimos interpraete&,. nouam. posse,: pl ui vtςbantur tame , & ipsi, iurisdictione alienarem asses ri antinomiae. solutionem, quam, ve nimirum Proconsulis facilius explicemus , meminisse murtet .ast circa secundana autem partem, lacti species unum tali mi do Rυma nar in .ssi: breuiter coposi .potest . dubitatum fuit

SEARCH

MENU NAVIGATION