장음표시 사용
341쪽
omnibus definita mors, Optandum esse ut vita, quae necessitati deberetur, patriae potius donata, quam reservata naturae videretur Τ' pergit Cic. ibid. praeceptionem hanc sequi, ut vel Decii asserat exemplum S 48; qno ad mirificas ineptias Pseudoeicero de dom. g 64 abutitur) similitudinem quoquo non longe remotam adhibet g 4b 'si mihi in aliqua navi - ut ceteros conservarem'. e contrario Pisonem facit statuentem de sapientis onficio p. Sust. 23.) b. in qua - continetur. simillume Cic. Ph. V, 6 an potest cognatio ulla propior esse quam Patriae, in qua etiam Parentes continentur 58 194, 1. cotidie magis enitescit. cf. Similia Ap. Cic. P. Mareello II, Ph. XIV, 33 sq. - 8. qua re con Veniet - Secundo. haec vel ineptissuma distinctione inter 'adhibero' et 'uti' produui alienam originem, praeterea male dictum est extra causam, ubi requiritur extra veritatem et addito in exercendo plane abundat; tum non erat, cur de argumentatione librum secundum laudaret, denique tota admonitio incommoda, postquam Scriptor pronuntiavit studiosos per expolitionem maxume exerceri ad elocutionis facultatem: recte igitur iam Schut et haec interpolatori tribuit. 12. conmoratio illustratur a Cio. de or. II, 292, Quint. V, 12, 4. Hermog. π. ἰδ. 266, 23 ταις - ἐπιμοναις ἐφ ων ἰσχυομεν πραγματων χρώμεθα, laudat idem Demosth. XIX, 63. commorationem excusat Antiph. V, 46 - μη μοι αχθεσθε, αν υμας πολλαπις ταυτα διδαξω. 16. etsi scriptor ipSe nolit apponere exempla, citabimus tamen Demosth. XlV, 3, 7, 10, 14, 3T; XX, 56 ubi orator praedicit, in quo solo argumento adversarii commoraturi sint) XXIV, 9, 16,bb, 58, 72, 74, 77, 90, 102, 194, 207 sq. cf. de ea re etiam Theonem
I, 156, iterumque Hermog. π. M. 36 I. - 20. utraque contentionis so ma ab Anaximene tractatur 52, 13: αντιθετον μὲν ουν ἐστὶ το ἐναντίαν τὴν ovo xσίαν αμα καὶ την δυναμιν sententiam) τοις αντ ιειμένοις ἔχον η ετερον τουτων. eXemplorum maxuma turba possit excitari,
sufficiat tamen laudasse Dem. I, 47, VII l, 40, XVIII, 26b, XIX, 14l, XXI, 6l, 73, XXXIV, 12, 3b, cio. Verr. II, 5, 38 p. Sull. 14-20. restituenda est contentio ap. Lysiam VII, 12 Sic: ο τι κερδος ἐγενετο τω αφανίσαντι καὶ ῆτις ζημια τω περιποιήσαντι, volgo legitur ποιή
59 1sb, 5. de similitudinis sormis et causis cs. Cic. de or. III, Ib7 sqq. . obiter eam tangit de or. III, 20b, Or. 138; discrimen inter similitudinem παραβολην) imaginem εἰκω) exemplum παραδειγμα) explicatur a Mian uolano IX, 604 et Cic. Inu. I, 49, qui pro similitudine appellans collationem haec tria subiungit comparabili; παραβολὴν similiter atque CorniL dividit Polybius Sard. V II, 612, alia ratione Trypho 750, Cocondr.
93. - 6. ea sumitur aut Ornandi causa aut probandi. haec sola commemorantur a Quiut. V, II, b. - 12. adiectum est per contrarium anticipatione incommoda, quoni infra 2I legatur dictum est autem per contrarium, ubi deinde hic modus pronuntiandi explicatur. Eodem pacto intempestiva ista mentione peccatur postea ter; qui ea I96, 2, 12, 197, 4 intulerunt, orandobantur concisa causarum similitudi-
342쪽
nis descriptione Is5, II, 196, 3, 11, 197, 3; ergo aliquid apponendum
esse putat, niat, quo fieret tolerabilior ea brevitas orationis. modus autemper euntrarium signisseatur a Quint. V, 11, 26: 'solent - saltero simili tudinum species, ideoque adhibendum est his iudicium: neque senim, ut navis utilior nova quam votus, sie amieitia etc. ex cie. exemplum similitudinis per eontrarium prolatae asserimus p. Plane. 68 'dissimilis est pecuniae debitio et gratiae' ele. ne eoniraclius Ph. III, 2: 'eerius autem dius non ut Ancrisset sie eonsili expectari solue addo Aeschin. II l, 158.106. l. ut paulo - asserebatur. talis ellatio exempli, quasi id non ad ipsam hane similitudinis formam, set ad alius cui spiam relillustrationem pertineat, vitiosa est, insitieiam esso vel ex usu verbi asserebatur probari potest illa aetate nondum hoe sensu usurpati. non minus prava est lectio omnium editionum inde a Vietoriana dissero hamus, quae in nullo eodico obvia tamen schulgio causam sola praebuit, cur hane annotationem repudiaret. a. quodam modo hue referre licet Quint. V, li, 24: admonendum est rarius esse in ornitone illud genus, quod εἰκονα Graeci vocant - quam id, quo probabilius sst, quod intendimus: ut si animum dieas excolendum, similitudine utaris terrae, quae neglecta sentes ae dumos, eulia fructus ereat - ex hoe genero dietum illud est eteoronis: 'ni eorpora nostra sine mente, ita civitas sine lego sudi partibus ut nervis ac sanguine et membris uii non potest' p. Cluent. 146). - s. ergo sumptum est probandi causa. postquam explicavit, quo modo probandi causa dieatur similo adhibitum esso, ratione plane caret hoc additamentum. 15. sum suptum. quo omisso deerat indicatio eonsilii, quo utitur ornior in usuria panda hae similitudinis forma, reete a Sehitigio additum est. 20. ami citi ne studio et otiosum est post verba' tantum benivolentiao' et mem hrorum eoneinnitatem tollit. exemplum similitudinis per brevitatem dieiae praebet Dem. lV, 26. Is I, 5. uti ei tharoedus - eicitiar. fabula narratur a Lueiano, Euangolii in Tarentinum infelicissume a sum esse eertare Pythiis et. πιαπωδ. 8 sqq. cuius loei commode admonuit Halm. Anni. Tuli. 53. l8. industrius expectatias respondet superioribus 'magis expectatus' quod postulat forma collationis, in qua 'proposita similitudino paria sunt omnia relata'. hoc non reputaverunt, qui 'inlustris' ex deterioribus libris recipiendum, 'et expectatus' eiciendum osse opinati sunt, oudendorp Ernesti Sehuig. 'industrior' ex catone laudat Priseian. IlI, 108. similia exeoll. sunt ap. Demosth. II, 21, IIl, 33, IV, 40, XX lV, 208, ap. cic. p. Sest. 24 'ut si gladium - eontrucidaverunt' ibi postrema inde a ver- . bis 'ita eum hominibus' etc. si sola essent posita, brevitatis exemplum
108, 2. alterius inertiae arti si eis alterius si ulti ita simili 6 Iratione conlata. haeo inertia est, cui ante oculos ponendae adhibetur eitharoedi stultitia, artiti cis ab interpreto prosectum est, qui non viderei homini nobili hie deseripio inertiam, alteri stultitiam tribui. et
Halm. Anal. Tull. l. c. s. verba - adcommodata. ne pronomen
343쪽
desideres, cs. supra 90, 2 quibus eX rebus laudem constituerimus, ex contrariis rebus erit vituperatio conparanda. 15. terre Stris et maritimas ut legatur, flagitat concinnitas, qua hic quinque praeterea paria componuntur: 'coelestis' natum videtur ex interpretatione 'cete' servata in is, recte deleta in eπ.199, 3. docere. accuratius erat 'probare', quo supra Solo utitur. paullo ante venari non aptum est, ubi essectus investigationis notari de-62 bet. I. EX emplum. de eo cs. Cic. In v. I, 49 'exemplum est, quod rem auctoritate aut casu alicuius hominis aut negoti confirmat aut infirmat'. Part. 40 'maxumam sucit fidem ad similitudinem veri primum exemplum, deinde introducta rei similitudo'. adde Amixim. 30, 15. cum not. Speng. et Andoc. III, 2, ISocr. I, 34. exemplum, quo Cic. utitur per contrarium, est P. Sest. 3T 'quid enim simile fuit in Metello' deinde suam causam per hanc dissimilitudinem illustrat: inepte imitans ea Scriptor 0r. ad uuir. post red. 6 deprecationem Metellorum comparavit cum deprecatione C. Pisonis et Q. Ciceronis. ap. Demosth. vide XVIII, 319, XIX, 260, 271, XXIV, 133. ap. Cicer. praeter i. modo laud. P. Mur. 58 Sq. - praeteriti 'αποφθέγματος ab historicis memorati' ut expl. 0relli.
- l4. exempli exemplum asserri posse idem V. D. Sine causa negat: quom eXemplum hic Sit rhetoricum vocabulum, non intellegitur, cur id exemplo secundum volgarem notionem Sic dicio probari nequeat. I9. imago definitur a Cic. Inu. I, 49: 'oratio demonstrans corporum aut
naturarum similitudinem, nec ni iter Quint. V, 11, 24, Herodian. Vt II, Gl0, Minuc. l. c. supra IX, 603. Aristotel. Rhel. III, 4, 1 imaginem a
translation latiore sensu, ut complectatur permulationem) Sola comparativae particulae adiections dissurre docet. 200, 4. aspectu venenato quod est in libris optumis, fortasse retineri pol erat, siquidem Sio exprimitur βασκανος OφθHμος; etiam spiritus rabidus h. e. rabiosi . tenuimus tamen alterum ut naturae magis consentaneum. 6. in univerSum recte iudicat Erii. do hac imagine, reiciens 'ore attingere': 'nam nec sensum commodum habet et tollit nequa litatem antecedentis et consequentis: in primo sunt tria: dentes adSpectus
spiritus: hic ergo pariter tria esse debunt, quamquam cum aliqua varietate: sauces dentes lingua. maluimus 'saucibus' notare, de infinitivo EGnesto assentiendum fuit: quod enim Orelli volgatam tueri posse sibi visus est invento 'quem ore' in cod. t - est etiam in multis aliis - non reputabat 'attingere' debile esso post 'asinare' nec attendit, quam insuaviter pronomine constructio interpelletur. 201, 1. cum domo - ausor tur. 'totum hoc ridiculum emblemanos seclusimus' ait Orelli. at ridiculum hominem sic describi vitium non est, nec a verisimilitudine abhorret, primum exedi illum cs. Ter. Ηe-
aut. III, I, 53 ab hostibus, deinde exinanita domo abripi pro servo. si quid ridiculi hic est, haeret ea vituperatio in libris, qui habent 'ut
63 comedatur aufertur'. 3. ec sic tio aput Hermog. Prog. 4T Theon. 230 est se pρασις, ap. Aquit. Rom. διατυπωσις; tractatur a Quint. V, lI, 24. exemplum Demosth. vide XIX, 314: Ciceronis multa sunt, ut Verr. II, 2,
344쪽
Im: in Pis. 1, 25. p. Sest. 18, 10, ubi sic praeparatur essetio: 'quorum s Pisonis ot Gabiiiii) per deos inmortalis si nondum scelera volneraque inusia rei puplicae voltis recordari, voltum atque ineessum animis intuemini: sacilius saeta eorum o eurreni mentibus vostris, si ora ipsa oeulis proposueritis' is. notatio Oonoitie dicitur ah Hermog. 44, sqq. χαραιτηρισαος a Rut. Lup. II, 7, qui Lγeonis asseri notatiouem ebriosi praeclaram, Cicero de hoc ornamento orationis agit Top. 83, or. 138, de or.
li I, 204: uuini. VI, 2, 17. exempla suppeditat Cie. Cat. Il, 26, 22 p. Mur. 38. 51. in Pis. 67, 20, 22, p. Flace. II sq. Ph. II, 105. nec Demosth.
ialibus earet, et II, 15-20, XXI, 204. - 12. ostentatorem pecuniae gloriosum feeimus ex vestigiis eodd. quod enim Ern. ex uno Lipsiensi duxit, 'ost. peeuniae' sequentibus aliis, hominem stigii divitiis suis inflatum, 'gloriosum' demum accedente nolio existit divitias sibi salso tribuentis. adde, quod infra 204, 16 respiciens ad hanc notationem gloriosi so ait exhi huisse. 202, 6. talso interpretamentum adistetum est ad ' agito choragium gloriae' in codd. melioribus, deteriores habent 'salsas' non minus super vaeaneum, quom non nisi salsa gloria requirat tale praeconium. R. ut diligenter numerentur di tellege 'servi' quorum tantus numerus esse simulatur, ut unus iis lustrandis non sufficiat in seqq. s) additum ha-heni quidam libri 'homi uis' et 'plures' quae voeabula ab attentis lectoribus non desiderabuntur. 12. levi transpositione huie loco medondum filii: splendide dum pro 'dum spi hospites ventu ut hominis splendida promissione allecii, quo magis si ridiculus, quom eos sordide accipit, non tantopere explodendus, si nulla Dein iaetation lihoralitati illorum parum responderet. 'splendido invitara' eadem sere rationo dicitur ao 'prolixo promittero' Cie. Fam. VII. 5. 'henigno invitare' Fam. IV, 13, alia. 203, s. sodalitium hie est convivium a sodalibus institutum, ut 64 apparet ex verbis 'perspicit argentum - viriti triclinium stratum'. quod Ern. visit deleret, nulla erat eausa. i T. postero die soli ' praebent, ni supra 188, 15 ππ eum multis aliis 'postero dio titubanter loeuium . 204, 2. angiporto tuto optumi habent eodd. tuto indieat divo sani terminationem voeabuli, in aliis enim libris 'angiporiu', in aliis 'an giporto' legebatur, inde rapiebant deteriorum eodd διορθωecit 'iolo'. id. nos Samiis delectabimur, h. o. scii libus, ut volgo constat. et suavem Cic. narration m p. Mur. 75. 20. sermocinatio. quam Aq. 65 R. ethopoeiam appellai, significatur a Cie. do or. II, 328 'sestivitaioni habotnarratio distincla personis et interpuncta sermonibus'; plerumque eum notatione confunditur, cum eonformatione eam coniungit Quint. IX. 2, 29 sqq. fietiones personarum dicens: de nostro loco cogitare videtur, quom ait sunt quidam, qui has demum προσωποποάας dieant, in quibus et corpora et verba fingimus, sermones hominum assimulatos dicoro διαχο γους malunt, quod Latinorum quidam dixerani sermocinationem: ego iam recepto more utrumque eodem modo appellavi: nam certe sermo fingi non potest, ut non personae sermo singatur'. 205, i. exemplo hoc sermocinationis exornatur narratio rei vere La-
345쪽
rini ab Oppianico commissae, vide Cic. p. Cluent. 25. - 6. qui non mihi praesto fuit magistratum scilicet gerenti. cf. Cic. l. c. 'per illam L. Sullae vim atque victoriam Larinum in summo timore omnium cum armatis advolavit, quattuorviros, quos municipes secerant, Sustulit, se a Sulla et nitos praeterea tres tactos esse dixit'. 12. quin illum in plerisque codd. sermoni inimici praemittitur 'at illo' pro quo Orelli malit 'at iste' per se quidem recte; set praestat primae familiae lectionem sequi: oratio unim hominis et ex sententia agnoscitur et Sono vocis Satis distingui potest a supplicibus seminae verbis. 13. non abibo Supple antequam ille mihi producatur in conspectum'. cf. Cic. Verr. II, 4, SI 'metus erat SummuS: ipse enim tyrannus non discedebat longius: Λrchagathum et argentum - expectabat'. i5. Gorgiae pedi suco Scripsimus pro volgari lectione 'Gorgia pedisece certe non apte adicitur nomini appellatio. quod constructionem attinet, cr. Cutuli. X, 2T 'mane,
206, l. Ρrne Sto ades. Sic 'praesto' cum Sequente verbo copulatum atque hoc mutatum est, sedcs' volgo luctum Sensu caret. correctionem confirmet Ter. Eun. V, 8, 20: 'sct ubi est frater 8 praesto adest'. 4. iudicio niccum contendere non vi S. etiam hoc convenit in narrationcm np. Cic. p. Cluunt. 25 'ub eodem Sulla) Sibi csse inperatum, ut Aurium illum, qui sibi delationem nominis et capi iis periculum OSleniurat - ei niterum Aurium et eius C. filium - proscribendos intersciendosque curaret.
207, i . hoc genus i. e. talem orationem: 'quid putamus illos dicturos, si hoc iudicarii id consequitur illorum sermo. verha 'duinde subicere 6s; sermonem' addi nec Sententia nec constructio Patitur. I. Conformatio tractatur a Cic. Top. 45, Part. 55. et de or. III, 205 'personarum ficta inductio vel gravissumum lumen nugendi': Or. 8b 'summissus orator non faciet rem puplicam loquentem nee ab inseris excitabit'. illud Hermog. Prog. I, 45 προσωποποιιαν, ut Rutil. Liip. II, 6, Λquit. Rom. I, 3: hoc εἰδωλοποιιαν appellat. προσωποποιιαν tractat Aristot. Rhet. III, ll. 2. etiam Demet r. IX, 109 sq. fictas personarum Orationes plerique technographi ηθοποιιαν nominant, ut Apsines IX, 54b, qui exemplum Hyperidium assert, Λ lexand. VIII, 449, Phoebam m. 209, Tiber. 53T, Zon. 67G. utrumque genus illustratura Quint. VI, i, 25; IX, 2. 29 sqq. exemplum loquentis patriae PSt a P. Cic. Cat. I, 18 populi p. Planc. 12. excitati ab
inseris p. Cael. 33: cum oratione Bruti conseratur comparatio a Cicerono
instituta Ph. III, 8, sqq. Demosthenica vide I, 2, VIII, 3b, XIX, 66,
Aeschineum III, 257.208, 4. in pluris res. eae res, quae opponuntur amplificationi et commiserationi, non possunt mutae et inanimae dici; Sunt partes orationis, 67 in quibus confirmationi locus non inepto datur. 7. significatio aput Graecos scriptores ἐμ ταως est, nec alio nomine utuntur Aquit. Rom. I, b, Quint. IX, 2, 64, cs. etiam VIII, 3, 83. hic duas formas constituit: 'alteram, quae plus Significet quam dicit, alteram, quae etiam id, quod non dicit'; illic eandem distinctionem diversis verbis profert. in univer-
346쪽
sum significatio describitur a Cic. do or. III, 202, Or. 130, Tiberio VIII, 543. qui exempla laudat ex Dem. I, 12, XLV, 84. Tryphone 746. quam
Aristides IX, 387 appellat siιφασιν, plane alius generis est. 8. DXuperatio idem est atque superlatio, abcisio non dissert a praecisione, de ambiguo quoque et similitudine supra egimus, redit nunc eorum mentio, set ita, ut significationi serviant. exuperationis exemplum vide ny.
Cic. Phil. II, 63, iam adhibitum a Quint. VIII, 6, 68. - l. testum ex st recipi, cf. Plin. H. N. XXXII, 7, g 26. - 12. de ambiguo multa habet Cic. do or. II, 254 sqq. praeterea Quint. VI, 3, 4T; VI l, 9, I, et de vitiosa ambiguitate VIlI, 2, 13. singulare genus ambiguitatis in coniunctione aut disiunctione vocabulorum situm tractatur ab Hermog. gr. ευρ.
τρος ' ἐρει γαρ' o που καὶ του μοιχου λαβομενος ἐβoco a πατερ ' συδὲ ἐς - ουδαριου τω γαρ μοιχῶ καὶ τω πατρὶ προστεθεν ευθεως τὀ 'συ δὲ ης' τῆ συνθεσει την ἔμφασιν ἐδήλωσε, την ασφαλειαν δὲ
ἔχει απο του 'ουδαμου. hoc argumentum a Polemone Sophista tractatum erat, cr. Philostr. V. S. 233, 9, ad quem locum debueram hunc Hermogenis apponero, etiam ApSin. IX, 534. praeclara exempla ambigui ap. Cic. sunt p. Flacc. 43, 51, p. SeSt. 8 exle. de Pr. cons. s. - 20. per consequentiam. in hanc proprie convenit significationis notio.
cf. Quint. VIII, 2, 11 et Cic. p. Quint. 14, p. Cael. 60. 209, 2. Graecum sontem huius exempli Victorius Var. Leci. XlV, 10 indicavit, legitur enim ap. Plui. Sympos . Qu. II, 1 μεμνήμεθά σε
τῶ βραχιονι ἀπομυττομενον. - 3. per ab eisionem. cf. Supra 170,16 notata, ubi idem exemplum praecisionis assertur, quod hic abcisionis. quam autem Anonym. 2r. σI. VIII, 650 dicit ἀποσιώπησιν, potius παραλειψις est, ut exempla docent Dem. XXV, 8 ex quo us. 10 προῆχε legendum, et XXI, 15. alia ratione peccat in definienda reticentia Zonaeus 677 et alter Anon. 702. g. per similitudinem. poterat addere 'et exemplum' nam huius modi est, quod statim additur: 'noli Saturnine - Grac-ehi' et notissumum illud 'Dionysius Corinthi I la. brevitas V. MGraecos scriptores Alex. VIII, 4b0 Phoebamm. 505, Anon. 656, 701 τι- τροχασμὰς est. etiam ap. Aquit. Rom. I, 6, ap. Cio de or. III, 202 pericursio; ab Hermog. 2r. M. 29s tractantur αἱ πυκναὶ καὶ δι ἐλαχίστου ἐξαλλαγαι, exemplum est Dem. I, 12, et quod laudat Alex. IX, 118,
quibus addatur XIX, 76. - 15. Via, quae hic describitur, necessario Lysimachiam ducit, quam rem Spengel nobis indicavit. 16. 'appulsus', quod Auratus proposuit, nemini displicuisse videtur quamvis Otiosum vocabulum et brevitati contrarium. nos ex monstrosa optumorum codd. lectione 'sulsus' Sestum dici coniecimus, plerumque cum Abydo coniunctim memoratam os. Μcinelio Vind. Strab. 200.210, i. eXemplum vehementer corruptum duplici medicina transpositione et singulorum verborum correctione sanare tentavimus. remanet
347쪽
tamen dimetilias, quod Sulla dieitur consul laetus esse, non dictator. et de hac re eensorem Clo. Schilletiani Alig. Litigig. 1805, p. 362. r. demonstratio διατυπωσις voeatur a Theone I, 226, qui exemplum adumbrat simile ei, quod hie est, Alexandro VIII, 456, ubi legendum videtur διατυπωσις δ ἐστίν, Oταω αμα προσωπων καὶ πραγματων παραγωγὴν pro παρασυναγωγηνὶ ποιησάupvor uri Tom λυγους uoωον καὶ τα ἐυεργήματα pro ἐναργηματα) καὶ τα παθη καὶ τα εωνὶ διατυπωμεθα. Exempla deinde affert Aesch. III, 153. Dem. XIX, 65. addo Tib. 5TI, ubi laudatur Dem. XVIII, 168, et caeeilii mentio si, qui διατυπωσιν positorii ἐν τοις τῆς διατοίας oiriuασιν, Zonaeum 6ῖου. Hermog. π. ευρ. 140, 15 διατυπωσιν του πράγμαεος appellat διασκευήν, Rutil. Lup. I, 20 ethologiam. Cieero eam do or. III, 202 et Part. 20 deseribit, breviter attingit Or. 139. Quint. IX, 2, 40 tradit a quibusdam nominari υποτυπωσιν; VI, 2. 29 autem φαντασίας a Graecis has imagines rerum dici, VI, 2, 32 ἐναργειαν appollat 'quae a Cicerone illustratio et evidentia nominatur. videtur Pari. 20 spectare, ubi cie. illustrem orationem vocat, unde suspiceris, etiam aput Quint. legendum esse illustris oratio',) et Top. s7 'narrationes evidentes'. quom ita verbis videatur. similiter loquitur Hermog. I, 40 δει - τὴν εὐμηνειανδια rite ἀκοῆς σχεδον τὴν Ουιν μηχανῶσθαι. it. linoe narratio non plane eongruit eum Plutarchea Vii. Tib. Gr. 17 sqq. - 13. iste. Nasi- eam dieit, es. Plui. l. c. 10. - 14. evolat e templo Iovis, ubi senatus consederat. aliud narrat Plui, aput quem Nasica frustra cohortatus eonsulem, ut rei publicae subveniret, irrannum tolleret, ἀναπηδήσας - ἐπεὶ τοίνων, ἔτη. προδίδωσιν ὁ αὐχων την πολιν, οἴ βουχομενοι τοις ωοριοις βοηθειν ακολουθεῖτε, καὶ ταυτα λέγων cisici καὶ etυ κράσπεδονεου ἱματίου θέμενος ἐπὶ τῆς κεφαλῆς ἐχώρει προς τὰ Καπετώλιον.
accuratius etiam Appianus senatum eo die in templo Fidei tradit congregatum fuisse, de bell. civ. I. 1 .2li, 2. hic quoque audacius agendum suil, ut senientia emergeret tolerabilis ex monstris verborum . quod nil rem attinet, simile narrat Plut. l. c. : civisi prinei pes) - των διφρων καταγνυμένων υπῖ του φευγοντος Οχλου τα κλασμαΤα καὶ τους ποδας λαμβανοντες ανέβαinos ἐπὶ eos Tiβεοιον αμα παίοντες τους προτεταγμενους. - 4. non conventi olim admonitione rugae aliorum line nonne vides ' respiee inquam: Us quam Oh rem seriptor dedisse videtur: susi sumus'. s. aput Pliat. l. e. oliam Tiberius digii et in fugiendo endit humi. tum ανισταμενου -
2l2, 3. praeclare liber hac complexione ei eohortatione coneluditur, placetquo in ea maxume animum alium prodens consolatio 'alia meliora sunt, quae multo intentius petimus in viiii' etc. quam a volgari rhei ricae doctore frustra e pectes. exitus nobilis dehonesia1ur assulo iudiee demonstratum est enim - exerellationis' 2la, 53 quom superiora 2 2. I, sq. plane inutilem esse ostendunt, alienum esse ah nuetore vel Grui rus sensii.
350쪽
Aeeius 60, 2. Aeschines I. 70, 17. 180, 6. Il. 79. l. III. 16, 20. 144, 10. 18 l. 15. Alexander de fig. 97, 4. 167, Id. 210, 7. Anaximenes. 7, 11. 17, 2. 29, 12. 33. 15. 37, 12. 50, 11 et 16. 9l. II. 93, 3. 141, 2. 147. II. III, 4. 154. l 4. 15b. I 8. 159, 20. 164. 1 T. Anonymus de fig. 209. 3. - Seguerit 13, 13. 35. 15. I 34. 3. - tragicus Lat. 66. 7. 67, 12. 60. 15. Antipho. II. 246, 9. IV. 49, 1 I. V. 14. II. 30, 1. VI. 17, 2. Appianus. 210, 14. Apsines. 9. 11. 47, 5. 79, t. l69,
Aquila Romanus. 155, 18. 162, 7.160, 6 et 18. Aristides. 208, T. Aristophanes. 18IL 10. Aristoteles. 40, 7. 47. 5. 40. 12. 149, 4. 151. 4. 154, 8. 175, 3. 199, 19. Beda 172, 16. Careinus. 166. 18. Cebes. 61, 20. Choeroboscus. 172, 16. Cicero Brut. 9s. 10 bis . Cicero de orat. 6. 6. II, 10. 42, 14. 43, 11. Praes. XIII. - Inveni. l. b, 3 et S. 6, 13 et 19.
9, 1T. 10. 8. Ib, 4. 10, 6. 37, 7. 2I, 12. 23, 16. 24, 13 et 17. 2b, 5. 56. IT . 58, l0. 60, 10. 6T, Gel 14. 70, 12. TI. 11. 81, 16. 83,
- Invent. II. 18, 15. 20, 5, la ei
Cicero Orat. 162, 7. 172, 13. - Partit. 20, 5. 2 l. 12. 25. I. 94, 10. 141, 17. 146, s. 152,10. 210. T. - Toplea. 17, 10. 33. 20. 45, 4. 50, 11. 151. 4. Praer. IX. - Ρ. Balb. 44. 3. p. caee. 15. 1. 40, 7, 9 et 18. 44. 14. 76, 12.l81. 3. p. Cael. l63. 21. 102. 3. p. Cluent. 205. 1. Divin. l69, 10. p. Flaec. 22. 14. 36, 6. p. Font.bl. 13. p. Lig. 50, 7. P. leg. Man. 87. 5. 88, 2. 95, T. p. Mil. 32, 13. p. Mur. 18b, 2. 192, 3. Phil. I. 144. v. Plui. X. 126, l. p. Planc. 195, 12. de prov. 44, 13. 81, 16. 88. 2.D. 5. 95, T. 165. 12. p. Quint. 02. 12. 157, Ii . l67. IS. I 87. 10. p. Rab. Post. 50. 5. p. Sest. 102. I. 108. 3. 159, 20. 193. I. p. Sull. 66, 4. p. Tuli. 0, 21. 43, T. Verr. I. Praef. VI. II, 1. 78, G. II, 2.159, 20. II. 3. 178, 15. Cistero do Fin. 23. 15. de Legg. 24, 3. Tusc. 50, II. - personatus de domo 16, 1. 25.1η. I 39. 24. 140. s. 145. 9. 169,8. 189, 5. I93. I. ad Q. Post red. 15, 3. Coeondrius. 172. 16. 173. 7. Cornificius. Praos. V - XV. 20. 12 et 19, 46.16. 69,l2. 73, 12. 14 l. IS. Demosthenes. XVIII. 45. II. 94, 1.147, 10. 162, 7. 160. ot 8. 176. 22. XlX. 37. 19. 70. 17. XX. 96. II. XXI. 150. 13. XXII. 19, Ili. XXIII. 80. l. XXX. 36. T. XXXIV. XXXV. XXXVIII. 19, 15.
Diphilus. I b, II. Ennius. 50, 7. Il et 13. 64. I9. 65, d. 67, 1. 69, 15. 142, 7, 9 et 14.