장음표시 사용
311쪽
raro convenit, ui rei aetores, non vivendi praeceptores videamur esse'. nuperrume dictum l. o. in extrema oratione, cs. I, 10 10, 10). -
nuntiationse in volgus nolum Domosthenis die tum est, eui Cicero adstipulatur Brut. 142, de or. lli. 213, Dr. 56. pro exemplo actionis mediocrem oratorem commendantis esse potest: quod Cic. do Cn. Lentulo na rat, Brul. 234: 'qui quom esset nee peraeuius - nee abundans verbis sio intervallis exelamationibus voce suavi et eanora admiranda dignitate valebat in agondo, ut ea, qu e deerant. non desiderarentur . sie enim legenda existumamus multorum eoniecturis vexata. alterum eius Tot exemplum ex contrario) Laelium ponimus, Brul. 86 qui quom in detonsiono
puplicanorum adeurale eleganterque dieendo parum profecisset. ipse illis nucior fuit . ui eausam suam Sor. Galbae eonini iterent. quod is in diestudo adhortor aeriorque esset' ubi nobiseum scribo 'actuosior a. e adhi-hilo Cie. or. 125 'sunt maxume luminosae ei quasi actuosne orationis paries dua . it. unum de quinque rebus. pnallage generis se vanda fuit, optumis libris iradita et exemplis confirmata. Di II, 17
20 1 , 5. eadem divisio est ap. Cie. Brut. 14 l. Or. 55. utroque loe aptius aetio dieitur, quod hie ost pronuntiatio. 10. cura Sehiii Z correxit prospieiens ad 101, 1: idem ii 'ratio deel.' et is moderatio doel. duxit ex lol, 4 et s. - de eura voeis multa attulit Quint. XI. a, tu. - 12. ut eam torquere - possimus pluribus explieat Quini. X l. 3. 40: 'est quaedam pronuntiatio) - habens omnis in se, qui dosid
rantur, sonos intentionesque et toto, ut aiunt, organo instrueta.'10 l. 2. eura de qua hie uitur . est diaeietica et medio. - 13. Re monem dicit, qui oratio est remissa pi finituma eotidianae loeutioni. 2l l 02. i. integri h. l. interpreteris: inlaetus. hine derivare lieet notionem 'non oecupatus' qua adhibita vide, num cie. p. Sest. 12 doderit: 'neque unquam Catilina quom - aestale integros naetus illos eallis ei pastorum stabula praedari coepisset, sine mulio sanguine - eoneidisset'. 2. aeuius v. ex cl. cf. Quint. XI. 3, 51. - Ν. qua minus nsitatum' adverbium et Ter. Ad. IV. 5. 56) auetoritate eodicis p. a cuius ieetione proxume abest, quod legitur in he, malui ponere quam exemplo Madvigii simillumum loeum infra 3 28 los. 6) eorrigeniis ad Cie. de Fin. 428
'quo modo' hie quoquo an serro. potest nitiem loeus alter ex altero emendari: illuo iranstulimus 'qua', huc 'item' in apodosi sententia ei iam a Cie. do or. III, l78, 181 profertur: 'id - auribus nostris gratum est inventum, quod hominum lateribus non tolerabile solum, set etiam saei leesse possie, et a Quint. VIII, 3, 1 l. XI, 3, 44. - 9. grai in eo sensu hie est, quo IV. 36 extr. 'quod si eoni inuo venisses ad id verbum, noe rei nee verbi gratia animadvorsa esset'. 1 l. attinent ad sua vitalem pronuntiationis infeliei correctoris conatui tribuenda lectio haut ni tendeniis ad sequentia. in quibus nou solum de suavitale, set etiam de perspicuitate set vi orationis agitur. sesellii eum fortasse ineptum sum-22 marium intra l03, usqq. positum. la. idem voluntati auditoris pro-Disit Iod by Coos le
312쪽
hotur: pro eo in omnibus si invenitur ' idem voluptato a. pr at vide cie. Br. 83: quom sint in dicendo variae voluntales, delectari mihi magis au tiquitate videtur et lubenter verbis etiam uli paullo magis priscis Laelius'. itaque Lamb. trustra in ori p. Quint. sa 'tuletur se non helle dicere, non ad voluntatem loqui posse' ad voluptatem praererebat. 13. sedata vox in principio commendatur ei a Cie. de or. IlI, 227 ei a Quint. XI. 3, 161. - l . de oratione respirationibus distinguenda, quo sit di lueida pronuntiatio cr. Quint. XI, 3, 33.
103, a. aut sermone. res eonirariae discerni debent repetita dis iunctiva particula, quao omiAsa volgo latet in lectione eod. e 'ad sermo nem . s. mireris in emblomate quoniam - dicemus non setiuigium offendisso. set orellium domum. rationibus tamen non validissumis por- motum. distinetio videlicet firmitudinis et suavitalis non ex mente seripioris osi meta, 'divisa' autem et 'eoniuncta' prave posita sunt, ubi dicendum erat do firmitudine separatim et deinde coniunetim eum enuntiatione orationis iraelata. 'cetera' ad mollitudinem reserenda sunt. de qua tamen non 'pitulo posi'. set Ainiim legi mus. liis quamvis gravissumis vitiiq non offensus est orelli: ei displionii nil nisi ista: 'erit dieium quast divisa sitne, quod in grammaiiens reguliis poeenrent ei supervaean a esse viderentur. sic accidit, ui uncos in priore odii iono appositos tolleret inpoAteriore. 14. igitur nisi Hii idem, opinor, qui incommodum sum- 2amaritim ingessit, de quo supra egimus. rhetoris nisi hic ad eos respi et t. 'qui non sunt insoli eius artifici, unde ratio eurandae vocis petatur, 203 malimus iiqiialam Cornifieio locutionem resiliuere ' rhetorieam' seri hendo. os. lV. nu in his libris nil praeteritum est rhetoricae praeceptionis, addo lil. l. IV, 4, ubi invenitur rhetoricae artis'. l04, 2. amplis leationi hic ei instignito pi miserieordia subieitur, quae supra II, 17 separantur. is . oblivione quadam omisi admonere clamosa eodem iure repudiandum ess atque supra b remissa voce, uec aeri vocis eratiotio tolerari posse. quod autem additur cum raris i brevibus intervallis, relingatur praecepi iovi intra datae 106, 11. Oxpectes potius 'cum longis ei erebris intervallis.' sortasse corni fletus nil posuit praeter hoc: 'distr. est oratio frequens intervallis'. in eonte uiatione apposuisse ea causa interpolatorem existumo, quod eadem appellatio di,tribuitonis et in dividendis causis adhibetur et una est ex figuris seu lentiarum. cr. I, 17; IV. 47. - 17. inutilis et iniueunda enumeratio 24
similis illi argumentationum Il, 30 55. 20j vel a Schiurio relieia osi. 105, 3. dignum. quod hue transferatur Quintiliani praeceptum X l, a,
20 ui sivi laudes integrae, id est: molles ac leves, quarum vitio et trangitur et obscuratur ei exasperatur et seinditur vox - sauees iumentes strangulani vocem, obtusae Obscurant. rasae exasperant, eonvolsae si aetis sunt organis similes'. s. inserere si solum posuisset . praepositio tuisset omittenda ante 'animis.' insitum opinionem quanda in animis hominum dicit Cie. p. Cluent. 4. - 12. eelerius cule Prise. hinc laudat VII, 36. - at aliud otiose decuriatum hoc pro at aliud, quod otiose
313쪽
volumus ostendere laetum, rot' nisi seripserit, quod Ern. eoniecit 'at quod otiose, rei do sono narrationis vido quini. XI. 3. 162.106, i. quod eonieci, seri hendum esse 'tremebundam vostem' et doludo vocem' omittendum us. 3. iam Schiilκ, ut nune video, idem statuit, Nec retineri potest leelio codd. nisi h. l. admodum neglegenter Cornissolum 25 scripsisse sumas. 2. nimiae h. e. abhorrentis a dignitate orationis. non opus eorrectione Ernosii 'inimicae' idem salsus est in iudieaudis lo-etionibus 'leviter iremebunda' et 'leniter oportebit' pormulans adverbiorumloeum. ut enim transitus vocis leuis, non levis dieitur, ita vox lentior, non leviter torquetur ab sermove simplici ad loeum. a. Quint. contentionem tractat XI, 3, 163. - 6. voee in i ungere est non uti intervallis in pronuntiatione, ut arete concludantur periodorum membra. 8 ut vim volubilem vociferatio consequi possit. huee osi Quintiliano l. e. 'sortis celeritas', in qua vocis ngili intem clamor Requiparas. 12. consumere debebimus. hic Ern. audiendus suit adseribens ad te t. volg. 'iubemur : 'int. a magistris artis die nili. sed noster supra dixit eos non praeeipero diligenter de modo pronunciandi. itaque blanditur lectio itis. cori. 'iubemus' nisi totum verbum laetum est o 'debemus'. nam etsi etiam magistri artium di euntur iubere aput ciceronem: tamon noster, quod observarim, nunquam hoc verbo de iis utitur'. Ernestum secutus est Schii tet, nos verius tempus addidimus. paulo antea malis legi in singulas exel la. alienuntissuma opponitur depressissumae l05, a). - 14. eoninu tat ion ibus crebris locus esse non potest, ubi soniis aequabilis poscitur; igitur verba notanda fuerunt. 15. erebris intervallis es. cic. Brui. 23η. - 16. magnis co uinii talion ibit s. Quini. Xl, 3, 63 deseribit diversam pro argumento pronuntiationem, ubi inter alia poscitur in miseratione flexa et flebilis' pronuntiatio, in univer sum eomparandus est Senec. contr. pr. p. 65 ed. Bip. ubi Latronem vituperat: 'numquam illi eura vocis oxereondae suti nil vocis eausa sneero: non illam por gradus paulatim ab imo usque ad summum perdueere, non rursus a summa eontentione paribus intervallis drseendere'. 26 107, 4. sio Sulpieius laudatur a Cie. Brut. 203: 'gestus ei motus eorporis ita venustus, ui tamen ad sortim, non ad scenam institutus videretur
Cassius Severus a Seneea conir. III. p. 396 ed. Bi p., ubi dieitur suis o pronuntiatio. quao histrionem posset produeere, iamen quae histrionis posset videri' simmo 'non tamen'). praeceptum Cornifieii redii ap. Quint. 27 XI, 3, 8 3, 181. - 19. porrectione iure Κlot g restituit, usus loco cie. N. D. II, 150 'digitorum enim eoniraelio facilis Deilisque porrectio'. Ernesto seri bonii 'proiectione' et Cie. Brut. 5s adhibenti, qui braehii proloetio nomin eontentionibus fieri iubet, sine causa Sehittet ei Orelli assensere: sensus enim diserimon nullum est. a Quint. XI, 3, 84 'brachii moderata proto elio' ad 'continuos et doeurrentes loeos' eommendatur. Idem dat inam bulationis praecepia XI, 3, 126 et I 28 de podis supplosione agii. nildocte. de or. IlI, 220, Brut. 141, 27Ν. 108, 5. seminis plangore. et Quini. XI, 3, 123. Philostr. V. 28 S. 221, 2 l. - 15. simillumus loeus est cieeronis de or. I, 1ου 'quid
314쪽
dicam de thesauro rerum omnium memoria' quae nisi eustos inventis eo-gilatisquo robns et verbis adhibentur, intellegimuου omnia, etiamsi praeclarissuma suerint in oratore, pertium'. 100, 6. set qua et nolam ad 102. 8. - 10. porro - rotineat si 29 amplitie ei. indicativo rolieto praefixoquo novae paragraphi signo adhuc latuit periodum sic interrumpi ante absolutionem ultumi membri. simillier neglecta est coniunctio arcie eohaerentium in or. p. Sesi. 3, ubi capitis et 3 nota intempestive posita est auto 'et quamquam'. paulo ante cum Bistodelebis quia et ' iis potissumum vox haec serviat'. 17. ne ingenio suo cum paucis deteriorum eodd. legas, memento scriptorem ingenio pretis suum non ingenium, set praeceptionem opponere, praeterea et Cic. de or. II, 103, adsequor, ut alio tempore eogitem, quid dicam, et alio dicam, quae duo plerique ingenio freti simul tae iunt'. nostri non indigerent daretur. Em. 'nostrae reponens non animadverterat, hanc construetionem a Cornit. vii ari, ubique genetivum illi verbo iungi. quod autem coniunet. imperi praetulit. scriptori sententiam tribuit homines egregia naturali memoria praeditos carere posse artificiali, a qua longe aberat.110, 4. quod genus equi leones probatur hoc exemplo, quod Lachmannus ad Lucr. p. 85, si fieri posse negavit, ut est' omittatur in
li) intra IIs, 15. qvorum memoriam - oportebit. hie protasis superiora repetit, apodosis inperiora anticipat, uirumque incommodissume. 10. qui immodi ea habent si ante Crat. ut omnes C: illio adseripserunt veteres interpretes hanc notum: im m. 'mulla, ut longam orationem . interpr. graecus item dedit οἱ Doα αν τις εἴποι πλεῖστα μεμαθηκοτες. Ill. a quoto quoque loco scripsimus, volgo omissa praepositione, 30 quam necessarium esse et per so patet, ei ex comparatione verborum 'vel ab superiore vel ab inferiore parte' consequitur. nee aliter interp. gr.
ἀν' ου αυ δή τινος ἐθελωμεν. adiectis autem 'vel a media' vs. 23
minus opus erat. 10. egregia re coniecimus, ne duo adverbia eius- alii seni torminationis coniungerentur. sie eo vocabulo cornis. utitur III, 6: res non eius modi dicantur esse, ut virtutem possimus egregiam experiri'.
112, ε. ut disti ne ii interlueere possint. ab Ernesto haec ei a Sehulgio tentata sunt frustra: loci inter se ut distinguantur vicissim praesulgendo, postulat scriptor. s. et mediocris isdem V V. DD. glossema videbatur praeeunte Guillelmio: ni respondet hoe sequontihus nimis angusti' et O. 18. plura noverit ab his in codd. melioribus 32sio decurtatum, ut 'noverit' exciderei, in delerioribus sie ut 'ab his' omii teretur. hi sunt, qui artem memoriae docent, ad quos etiam infra respicitur verbis 'hac prompta copia . paullo plura dictum, ut IV, 7. 'quisquis enim audivit de arte paullo plus'. I 13, 10. si 'ex omnibus verbis notas nobis imaginos eli- aagere debemus' eoneinnitas flagitat ut etiam 'omnium rerum similis imagines esse ' oporteat. itaque volgata mutanda fuit 'quoniam ergo rerum s. im.' iure praeterea reprehendebat Selinia, quod apodosis
315쪽
duplieos similitudines' nil asserret, quod non iam esset in protast: at hoe
ipsius mutatione 'quoniam ergo rerum simulacra esse oportet et verbis uosmet notas similitudines eligere debemus. duplices imagines esso de- boni minume vitatur: melius eum docere poterat lectio omnium codd. duplices igitur . etiam de seqq. inutiliter nugatus est, quom nil sententiam totius loci noli attendens singula sic scribendo depravasset: 'rerum imagines expromuntur, q. s. i. r. similitudines comparamus. verborum imagin s c. q. u. c. n. e. v. m. Νimilitudine notatur' non enim velle seri
plorem explicare. quid si ui similitudines. set quid imagines. no voca hii tum imagines quod sit desinitum, non debere in desinitione poni. at hueen ulla est desinitio, sei praeceptio tantum, 'imago' non per simili luditioni explicatur. set utrumque vocabulum plane idem signi sienus in vicem
1l4. si . medico se . digito, quod ex Pith. nddidit Schiliet, ne amphibolia existeret. medicus digilus s. mediet natis est vieinus tib imo. cf. Maerob. Sili. VI l. 18. testiculos arietinos i. e. erumonam e 34 pollieulis testieulorum arietinoruin . li. cetera erimina quae olim com in isti reus. 18. do multionem 'primus edidit Victorius e Cie. de Divin. I. ad bene, nam respieitur ad nomen Domitii oi o verbis imago se adseri bii Em. eonsi matur ea correetio leelione eodd. vis altero loeo vs. 2 l. 19. in primo loco' dedit seliuia: reei ius opinor nos in uno locor ei irespondet 2l in altero l. cf. ne longe quaeramus. li 3, 1 l. - 20. Rogibus seribendum fuit, non regibus, sumisiue enim Regum Marciorum ni mentio II 5. l. locum corruptum varia ratione sanare VI . DD. conati sunt. schiii κ proposuit subornare Aesopum et Cimbrum in Iphigenia agenios Agamemnonem ei Menelaum' idem Bergli Ind. leci. Murb. aesi. 1844 p. XV. orelli: subornari in Iphigeniam a Calohanto Agamemnonem et M.' at sic non exprimitur 'paravi'. Ilibbeck praes. XV) 'Λesopum et Cimbrum subornare Iphigeniam velut agentes Agamemnonem et M.': obseurius hoe . quia non inisellegitur . quid sit subornare Iphigeniam. Oreui in ed. priorebeno vidit Λg. et Men. ' interpretamenia esse nominum Aesopi et Cimbri: quod subornauiis legendum esse statuimus. poseere id videbatur an to- cedens tollentem ; uc quom npparatum quendam significari liquoat, vix alium hune esse posse existuntavimus quam Nuptiarum, quarum vestigia deliteseere videbantur tu ui nil'. versio gr. ἐν etco ετερω τοπω Αισω -
του et ἐσται κτε. expressit lectionem codieis r sive o. a. set haec - notatione. male eotiastrent ista 'tum valet - ut versu' ete. item
improbaudum hae notatione' post 'haec imaginum consoriamatio synonyma enim ea sunt. fortasso 'vel eorruptunx in 'valde eo 35 iseras turbas creavit. 12. in lectione hora' 'firmae et haeres' latere videtur firmo haerentes. Hulm hoe ne tamquam verisimilius 'ei aere proposuit, laudatis Quint. X l. 2. 22: 'loeis est utendum multis illustribuς explieatis mollieis iniervallis: imaginibus autem agentibus noribus insigni ii8. quae occurrere celeriterque percutero nitimum possini'. at si quid miliandum sit, praestabit corniseium ipsum sequi. es. supra 1li. 11.
316쪽
1l6. 4. non adiecto, quod facile ante nova elabebatur, lenius correximus lectionem optumorum codd. quam sit volgo. 6. 'incr. periculosum ridiculum' lectio codd. oblηδ'no vertitur graece ἀπιθανον πινδυνῶδες γελοιον. li. solis abesse potest, absolute enim exortus et occasus 36sic etiam alibi ponuntur, cf. Τac. Hist. III, extr. nostro autem loco non modo solis, set etiam lunae statim mentio fieri debebat, quom intra eclipses Solis, et lunae comparentur.
1 7, 5. ea accidet legendum eSse SuSpicati sumus eodem sensu atque 3T supra 'qua' 102, 8; 100, 6. - notatas etiam O habet, et interpr. gr. σεσημειωμενας, idem in suo exemplari 'multas' pro 'mutas' invenit.
8. aliqua re correxit Urat. quod in notis cr. commemorare omisi.ls. qui ediscere.vellent h. e. qui memoriam vellent eXercere: obiecto 38 facile caret SententiR.
118, 4. haec poterunt. cs. Flecheisen Mus. Rhen. VII, 273. 7. vis contentionis frangitur volgata lectione 'ut ne quid - quaerat, quomnos - tradamus'. particula est illata, opinor, ab iis, qui prohibere vellent, ne . negatio ad utrumque colon resurretur, immemores eXemplorum, quale est notissumum illud Hor. Serm. I, 1-3. - l8 genera abesse 39 malimus, ita ut mille' stat substantivum.119, t. et ipsarum Volgatam lectionem esse hic addere liceat. - 2. quod et utilior sit. iam Schiita non auditus a posterioribus criticis vidit hic non do rerum utilitate et lacilitate quaeri, Set memoriam rerum
cum memoria verborum comparari. 8. quae pertinet ad utilitatem h. e. ad ipsum usum rerum. Sententiam eandem habet Senec. Contr.
IV, pr. 206 ed. Bip. 'non est - utilis eXercitatio nisi quae operi similia
innia est illi, ad quod exercet: itaque durior solet esse vero certamine' deinde suae aetatis scholas rhetoricas Vituperans: ' in scholasticis declamationibus contra evenit: omnia molliora et Solutiora sunt'. 13. quid va- 40leat doctrina, comprobatur diligentia, quae in exercitatione secundum artis praecepta ponitur; non est, cur cum Orellio 'corroboretur' inferamus. 2 l. poteris - cognita Schiit Z temere eiecit; dicit scriptor Herennium aliquando intellecturum, quam utilis haec ars Sit, Si eius ope plurumarum rerum cognitionem sibi 'dompararit, nunc ima liuspirari eum posse utilem lare.
I 2I, 3. praeter con Suetudinem Graecorum. Dcit hoc Aristo- Iteles, iique, quoS laudat An0ΠΥmuS Seguerianus; non AnaXimenes, quem
Cornis. ignorasse videtur. 7. neque ni te rem neque praeter rem.
bene. Ernesti: 'neque praefationibus u Si sumus, neque qu.icq iam diximus, quod non ad rem ipsam pertineret explicandam - hoc non ussecuti sunt qui dederunt 'post rem'. hoc est in toφvo δ v, et ed. Mediol.
317쪽
2 122, 5. ridiculam distinctionem 'ab E. sumere nut a Gr. ponere eXemplum' paucissumorum codd. fide sustulimus; certe eo non defenditur, quod docemur et ponere exemplum' et 'sumere ex .' rectissume dici: id nemo dubitavit. l0. si e Suo - abutatur. necessario haec inseruntur, alioquin quod per exemplum a lite petitum Cornis. probare volt, id huic ipsi
exemplo probando adhibuerit. quae dedimuS, EX laceris membris duorum polissumum codd. re suerunt elicienda adiectis sic' et 'qui suum.' i5. ne negent. volgo aut negens quo mirificum dilemma existit, ut nul Se omnibus praeserant, nut negent optuma cSse ab aliis sumpla exempla. ca enim ipsa cauSa est, cur alienis non utantur, quod se omnibus praeserunt. videlicet ulterum dilemmatis membrum, cui respondent
verbii 123, 3-b 'si quos - anteponant' excidit tu pleriSque libris, vestigium eius mansit in 2, c 'aut si alia probant' unde secimus: aut aliena probent. illud ac negent iam vides priori divisionis s. dilemmalis parti adiungendum fuisse mutanda particula. 3 123, 18. simile est ap. Cic. Brut. 18b 'quibus virtutibus oratoris horum quidque ecficiatur, aut quibus vitiis Orator - non adsequatur haec - artifex aliquis iudicabit' etc. addo I99. 124, 4. in arte ma Xume scribenda. vere Schntg: 'hoc maiaxime' male repetitum est e commate praecedente, neque h. l. Sensum
praebet.' item sensu caret et ante 'alienis' 6 qui enim hic loquuntur, solis
alienis utuntur. ibidem quom praeceptiones Sit in πac, Suspicamur rutiones adscriptum esse, niSi e contrario praeceptiones' adiectum alteri vocabulo. certe non sufficit ad tuendam volgatam comparatio loci similis II, 12 38, 10 'si ad hanc rationem praeceptionis adsiduitatem eXer
citationis adcommodassemus.' 8. nos Sua auctoritato legendum esse iam Baiter coniecit. ll. inventore S c s. not. ad 121, 3. 4 13. rutionem - cum ratione. ut eSt aput Cic. p. Quint. 92 'quod vitae ratio cum ratione decerneret, idcirco nobis etiam magis te iudice opus eSSe arbitrati sumus.'125, 1. quom venerit cur Sum. ViX OPUS laudari exemplum,
quale Cic. Verr. II, 2, 124 'ad istum emplum Venerunt locum illum sena iorium.' 4. ex siusebr 'emoti p es 43; Scul. 'θτ. συν. 33ὶ apparet hic Boeotum Sicyonium dici. mire Lambinus de Boisco Thessalo et pugile cogitavit, quem Xenoph. Anab. V, 8, 23 commem0rat; F. Ursinus vero vel de Boeo Heraclida. sacessunt iam calcei quoque Sicyonii, quibuscum
Ladas et Boetis cursitasse putabatur a viris doctiSSumis. 7. Stadium rhetoricae arti S. eadem translatio est ap. Cic. de or. I, 147. 5 126, 1. nam Si - relinquetur. queritur Ernesti 'in hoc loco mirissee fluctuant libri, ut nil certi extrieare liceat.' licet tamen, modo quid velit dicere Scriptor, observemus; ut socordia editorum accidit, ut nemo in 'eorum volumina' ossenderet, nec deprehenderet veram lectionem olim in i vo', nuper iii 2,r iuventam 'tua volumina. deinde nulla erat causa, cur reciperetur Turnebi coniectura 'de libris sustulerit' ab Ernesto, Orollio aliis, possessivum enim abesse nequit, et alterius quidem, non tertiae per-Sonae requiritur. postremo 'nihil tibi' ex dis, 'quod suum velinc ex ple-
318쪽
risque duci potuit. plane sie cio. loquitur Phil. X, 6 'hane iihl eonsu indinom plerisquo in rebus honis obireelandi si quis dotraxerit, quid tibi, quod sibi quisque velit, non relinquetur ' 17. qui artem ne sole 6runt. inde colligore aliquis possit arto non opus esse, noe exemplum ipsum iestabitur ex arte egregio illum seripsisse, undo petitum est. 127, 4. debebant rationem a se inveniam demonstrare, qua in seri-hendo uiantur, at id non saeiunt, demonstrant tantum, quam ration m alii sequantur. 1 l. artificiosum egregie Schittg hie quoque a sueeossori hus neglectus invenit, nunc eonfirmatur codicis δε auctoritato, ut seri
pioris usu, es. 99, 13 et 116, 5.128, 3. aut de Pae uvianis nuntios. subseribimus sententiae Iorellii, cuius haeo verba sunt in ed. altera 'memorabile illud nuntios' noverat ex solo p ) quod esset τας τῶν αγγελων καὶ ἐξαγγελων έήσεὶς
ne vide etiam a quo etiam, no hoe v. parum intellectum pepererit monstra lectionum statim memoranda. inculcatum autem sit v. periodus, quia aptius non succurrebat' etc. tamen istud periodos' prequenter memoratur ab reeentioribus Latinarum literarum seriptoribus, ut a Bernhardyo p. 366, sq. quamvis minume Cornificianum sit pro eontinuatione. poematis. propter hanc formam locus laudatur a Prisciano VII, 7 4. g. propterea quod intellegemus. haeo quae superioribus propterea quod - literatus ad mussim respondent, sententiamque habeni commodissumam, pravo iudLeio usus Schutg reiecit. 16. parere ut complura eius generis otiosum lectorem, non ipsum scriptorem dilucidae brevitatis studiosissumum redolot. 12s, l. alienorum. non dubium, quin Comis. sic, non 'aliorum' do-dorii. es. 43. l. ubi Λ alii' pro 'alioni' hahet. s. so paratim h. e. iam refutatis ipsorum adversariorum eausis. 8. eorum ratio: non enim proferri possent talia argumenia, ut 3S 1-3.13 3, 4. de eloquen: ia Catonis conserendus maxumo Cic. Brut. 63 sqq.
293 sqq. do Laelii Seipionis Galbae ib. 82 sqq. de Porcinae 95. s': Ti. Graei hi monito fit ib. 104, 296 ae Plin. H. Ν. XIlI, 12 narrat so utrius
ino fratris libros nput poetam Pomponium Secundum vidisse. plerumque solus Caius boni oratoris laude ornatur, es. Br. 125. Antonium ei crassum vide comparatos 130 sqq. 10. igitur nemo in hanc incideroi 8op. ut probes, particulam non repugnare sententiae loci, quod Em. et Aebutet contenderunt, paululum immutabis verba o. g. sie: igitur debe-hant ab uno ex ompla sumero, ne quis in hanc opinionem incideret. 'enim vero' et 'atqui' ab illis proposita revera sint contra montem seripioris.16. 'denique' etsi a nonnullis eodd. oblatum tamen non recipiendum fuit a Seliuigio: solet enim illud a Cornit in fine brevium membrorum poni, do indo identidem adhiberi in enumeratione argumentorum aut praeceptorum ne ultumo quidem exeopto: ci. II, 13, i 4. 15.13I, 7. potest mercator, eompendium ut saeint, mercem aliunde ro- sgare, quam amico vendat, artis scriptor sua assorro debet: quod si non rapiat, mercalori comparandus erit, qui mercis, quam vendital, exemplum non ex sua npotheca. set ab aliis petat. vides accurate distingui vendentem a vendi tanto, mercum eonsuetam ab aliena. eelerum breviloquen-
319쪽
iiiiin huius aueioris dedoeent addita 'mereoni' et 'aliundo' suntque pro in ierpretamen iis habenda. 12. si Triptolemus. hine novae comparationis initium seri vel tempus diversum ostendit, nec tamen quisquam separavit enua a superioribus ignota niti negleeia leetione eodi eis er 'sic merc. ipsi quid venditani'. 132. s. cornit pro lubitu membris suum artisseem attribuit; venirem et erum eo parentia donavit iἰraevius Phidia. Oudendorpius MSo. at in ipso 'et crura' taloro videtur plasino nomen: Cresilaeum sui 'os' in v. 'ii' iu r. 'ei' in 'eum non sino exemplo iransierit. leetumque fuerit olim 'eruraei'): sio quem Plinio Ross. Pausaniae Bergh restituit, Cornifieio nos rod- 10 diderimus. 12. ne possunt quidem - propria. hoc si reputiisset Quint. IX. a. 69 sq. n vituperatione corniseii abstinuisset. 1 . idem
ait Cie. do or. II. III 'irnotatio varia esse debet, ne - cognoscat artem, qui audiae. 15. ne ars ad par at. Hermog. 147, 2 laudat Demosthenem ui δεουν - αεὶ Gog ισαίθω τοις καὶ αποκρυπτειν. 17. apodosis sententiam superioris enuntinii 'quod in dieendo tangitur' ueeuralius expressum iterat. ibi et volgo lectum antithesin obseurat atque adeo tollit, quapropior at scripsimuri. 133, 2. nomina rerum h. e. υνos Me τα Τεχνικά. maxume schematum appellationes: haec nomina C. primus convertit, primus igitur Latino de hac parte rhetoricae commentatus ost. 16. primum - debeat. priorti pars s3 11 16 iraciatur. posterior H l7 sqq. - tr. sunt igitur tria
genera. eadem inveniuntur ap. Cio. Dr. 60 quot omela oratoris, tot sunt gsenera dicendi: subtile in probando, modi eum in delectando. vehemens in fleetendo: in quo uno vis oratoris est. adde his do or. III. ises, 212. Pari. 19.134, 3. levem confii ruetionem in figura gravi non putabant serendam esse eorrectores, a quibus eodd. eb prosecti sunt: dederiint 'magna et orianata constr.' probatum suo hoc est ab Ern. et Soh.: ille male negat. doeompositione verborum ea, ex qua laevitas orationiΑ nascatur. hic sermonem esse: debuerat docere . quid esset 'magna constructio' hoe enim unquam ita usurpatum fuisse, ut splendida et magnifiea signifiearetur compositio, vix eredibile est. verborum gravium. de narratione agens
osse maleficium stuprare ingenuom quam sacrum legore'. qui ingenuam
stuprasset, nil nisi poenam X millium aeris subibat, ep. Quini. deel. aT0. do vi nominis 'materfamilias' quod non ubique 'nuptam' significat, vide Papinian. Dig. XLVIII, 5, 10: Ulpian. L. 16. 46. volgo legebatur 'qui violassent
ingenuam matrem famili eonstuprassem pulsassent aliquem aut postremonstrassent' at primae sam. codd. 'violassent aliquem' habent, quo excluditur idem verbum supra lectum: praeterea cod. si: 'matrem sana. aut constupr.'hine, restitulo voeabulorum ordine, scriptori suum reddidisse no his videmur. coniunctio ingenuorum ei matrumfamilias iteratur statim l35. I l. Ia5, 2. poenam reliquerunt h. e. Omiserunt, os. Cic. P. Mur.
320쪽
27 in omni iure eivili aequitatem reliquerunt. verba ipsa tenuerunt'. minus recte interpretatur orelli: 'posieris euin excogitandam siverunt'. volgo legebatur ' p. non rei ut necessario per interrogationem haee proserenda essent, sensu valde contorto. Sehitig autem omissa interrogatione eonira usum Latinitatis hane sententiam inesse putat: quoniam in proditores satis idonea poena non possit excogitari, propterea maiores singularem poenam huio facinori non reliquisse; causa sane haec vera est, es. LScurg.s cie. p. S. Rosc. 70. totius exempli sententia invenitur ap. Cic. p. Mur. 80: 'inita sunt in hac civitate consilia, iudices, urbis delendae. civium trucidandorum. nominis Romani extinguendi: atque haec cives, eives inquam. si eos hoc nomine appellari fas est, de patria sua ei cogitant et rogitaverunt'. 5. univorsis civibus et ii, 48, ubi secundo in loco quaeritur. utrum 'res, de quibus criminamur, ad omnis pertineant, an ad superiores' ete. 136, 2. exemplum medioeris figurae petitum esse videtur ex aeeuga- 1atione Varii Hybridae, es. Appian. b. c. I, 37. - 1. noram a Seliuigio reete seripium est, praeterito enim est opus, ubi de tempore ante exo iam foetorum desectionem agitur, quo existumare poterani, quid populus Romanus posset. 13. pertineat noli referre ad sociorum deliberalionem: potΗst in universum significari quidquid ad bellum gerendum requiritur. 17. isti dedimus pro illi' optumorum eodd. vide l37, 1.137, 1. da exeisis a. u. 628 Fregellis es. Liv. Epit. 60. Vell. li, G. s. aliquid tuisse nee esse ost ut videlicet potentes cives Romani eorum delaetioni praefuerint. ei. infra 140, 2. 14. s3n laxis 'visum est i que comparetur eum 'placitum est, ut' II, 1 27, M. 15. e e ce tibi isto et laudatum ab Halmio Cic. p. Sest. 80. de off. IlI, 83. - 16. satistae iaci oportet. Seliuiet: 'tecte adolescenii stuprum minatur, notum est enim, constuprationes maseulorum nonnumquam uleiseendi causa saetas esse .
138, 2. rabulae, quod nobis sub levi codd. optumorum is eorruptela 'sabulae' latere visum est. vix necessarium conssmare loeis ut cie. de or. I. 202, Dr. 4 , Quint. XII, s. 12: 'a viro bono in rabulam la tratoremque eonvertitur. 3. impurus homo puerum honestissumum turpi eonvitio violat: cinaedum esse muliebri appellatione saeerva IV 3. exerelisia Maia) significat: inde suspieati sumus legendum esse ista p. est atque proterva'. vix enim quidquam praeterea subesse eredibile voeabulo 'Merva' pro quo 'acerba' seripsimus, ut Latina saltem vox relinqueretur; nune paenitet nos non ipsum hoc 'proterva' intulisse. solarium iraeiavit Vieior. Leet. XLl, 13 ubi affert loeum appositum, cie. p. Quint. 5s 'vixit enim semper ineuile atque horride - non ad solarium non in eampo non in conviviis vorsalus est' obseoenum sensum . quem habet h. l. 'exorettala' exempla illustrent Catuli. LXI, 235 ei Cie. cai. II, s. ex quo loco etiam verborum 'pone seenam' explieatio petenda: nemo est in seena levior et nequior, qui se non eiusdem cai.) prope sodalem suisse conmemoret'. nimirum eontemptissumi sunt histrionum amores. s. aliena plane ab ingenio scriptoris admonitio, ex ipsis exemplis ili