장음표시 사용
141쪽
. rado cedere nolens, bello concitato, eximiam Comitatus partem sibi retinuerit, preta Regum German. majestate, ex arbitrio res a suas agens, mox tamen Fridericus I. egregi
colla pia in in illa Burgundiae parte Caesareani lauthoritatem, ducta in matrimonium Bea trice, ipsius met Rein holdi filia de unica herede , restauravit: Unde Magnates Burgundiae, Civilis Ecclesiasticique ordinis, Omnimodam subjectionem dc debitam fidelitatem 4
Imp. Rom. compromiserunt, teste Rarivico altis. I. ea . M. vid. Omnino Conring. desin. μνc. II. ubi alia luculenta Imperii in Regno Arelatensi a Fraderico II. Caesare adhuc exerinciti testimonia adducit. a I. Nicolaus Viegni erius, Scriptor Gall. in Bistiotheca histori ab Henrico VII. Lurel- . Iburgico Gallis Regnum Arelatense vendi- ratum tradit: sed & hoc commentum pluribus
de, falsu illud esse, satis colligitur, quod cum Humbertus, Delphinatus Pranceps, DH-phi natus ad Regnum Arelatense pertinebat amisso filio uni eo, provinciam suam Gallo- .rum Regum primogenitis,Delphinorum no- .men inde habentibus, legasset, legavit au- . tem non absolute, sed ut Imperium eatenus' lpro superiore recognosedient; Et licet non
ita factum fuisset, tamen dispositio illa in
142쪽
i re posset; Philippus Valesius a Ludovico V. I si Calvi filium demas, IUtus est,) Imperat tore ratiliaberi hanc Delphinatus translati-l onem in Carolum filium petierit, cumque idi ab eo non impetraret, a Pontifice Rom. sibis confirmari curaverit. Conri t. d L Carolumi IV. Imp. denique Carolo, Philippi Valesii fit Ilo, Arelatense regnum legibus Imperii solui tum concessisse, sunt, qui tradunt. Sed noni immerito de eo quoque cunx Conringio dubitamus, eo quod non modo Arelati de Regno Arelatensi anno 1363. eoron atus sit Caros . Ius IV. Caesar, sed dc Clemens VII. emptionem Aventonensem pars erat Provinciae) ratiliaberi a Carolo fecerit, non facturus utique, si Caesarum in Provinciam iura jam e i tincta esse agnovisset; praeterea ex nonnullo-l rum opinione Trevirensis Archi- Episcopust per Regnum Arelatense Archi Cancellarius Imperii in Aurea Bulla constitutus fuerit. Aemulto magis id constaret, si a Dichioν Goldastus narrationem suam de Carolo Delphino in Metensibus Comitiis inter Principes Im-l Perii anno 31s. cooptato, &de DeIphinatui ac Provincia squam jam a Rudolpho Hab-l spurg. Calli fiduciario jure acceperant) ho-magium Carolo Caesari praestante, uberiust confirmasset. Accedit quod ex succestari- .bus Caroli IV. Rupertus Palatinus filium G e suum
143쪽
PARTIs GENERALI ssuum Ludovicum non modo in Germam
sed Gallia quoque & ArelatensiRegno Vic
rium creaverit an . ι or. Diploma Caesare uim exhibet in Palatinis Originibiti Frehrrus. lib. I. c. 16. quod utique magnia'
nondum adhuc tum temporis perditi in RG gnum Arelatense Caesarei iuris argumentum est. Est denique evidens summae Imperii in regnum Arelatense post Caroli IV. qq. aevum exercitae potestatis indicium, quod Frideri cus IIJ. cum civitas Imperialis Tigurinum foederatis Helvetiis obsesia anno ι δή. Lucio vicum XI. scilic. Delphinum, ut Vasallum Imperii cum Exercitu praesto esse jusserit. Cae terum hodie Galliae Reges potiora regni huius absolute sine ullo Imperii nostri respecta tenent, sed malia absque titulo: hinc ea neq. dum ita scilic. ut non jure queat repeter QImperii juribus subducta esse pronunciat Conring. de .c. 24. Confer. Franc. Den. 5Eurgolae P., D s. 3. pag. a. seq. 2 a. Porro Galliae Reges sibi etiam hodie transscribunt, imo & vi Imperio ereptam tenent universam fere quae titulo Regni Austrasiae sive Lotharingite primit m seculo IX. Germaniae regno accessit postea vero seculo XI. quo sensim titulus illa Regni exolevit, in unum eum ea Germania scit.) corpus magis magisque concrevit, ipsa- met Gallia jus suum cedente. vid. Conris
144쪽
sinib. c. . . Et muli a quidem Lotharingici hujus regni jam ante Maximilianum Imp.ri quo variae desuper public privatamq; fusae
sunt querelae, Galli occuparunt. Plura vero imperiori seculo subtraxerunt, in quae PacifAgoniast. plenuznlus tamen impetrarunt. art. .vr Prsmo quod θρromum Do .cte.9 Praesenti aevo Ducem Lotharingiae Carolum omni fere exuerunt ditione, adeoque maximam re
nni illius partem in possessionem suam redes erunt..Licet vero Carolus in superiori belo inter Calliae & Hispaniae Regem gesto cain Ptus , ea lege in Pacificatione Pyrenae ica
xmpetraret, ut Gallus omnia ipsi restitueret, urbe Nancy quoad munimenta solo ae Praxa &c. Ipse tamen deinceps, vi vel persuasi- rbus, universum Ius in Calliae Regem ite-kum transtulit, his conditionibus, ut certa fecuniae summa quotannis sibi penderetuo, α una Urbs saltim in devotione sua permaneret, familia Lotharingica autem Principibus Sanguinis annumeraretur. Et ex hoc contractu nunc,' non obstante vel jure
Imperii, vel contradictione Caroli Iunioris, Franclici Nicolai, fratrisCaroli Senioris conistrahemtis, filii, totum fere Lotharingiae Ducum patrimonium hodie Galliae Rex tenet,svid. de .pubc Tur . novisi.ρ .c. Istis
145쪽
PAR Tis GENERALIs Io rubr. Dueci Lotharingia. ibique astet.9 imo stantiquum Austrasiae regnum restaurare in animo habet. Sed si, quod res est,dicere Iiceret, contractum illum, ex quo illud Ducum patrimonium Gallus praetendit, non tantum iniquum, sed dc nullum esse, Hicerem. Vergit enim I. in magnum Imperii nostri praejudicium. Imperii namque Feudum, si non in totum, maxima tamen G Parte, illud Ducum Lotharingiae patrimonium esse, lnemo negitare potest, vid. pluribus id evincentem Conring. de . IN. e. a .aδ.9 Carolo ergo seu dum hoc absque Imperii consiensi alienandi Ius minime fuit. a. Proximiores agnati in eum nunquam consenserunt. Conistra dixit sane eidem acriter Carolus Iunior,d ob hanc causam tu es Papae, tum Italorum lPrincipum, tum praecipue Imperatoris opem limploravit. Invitis autem agnatis prox bimioribus nullum seu dum vetus propter Ius lipsis quaesitum alienari posse in aprico est. Sperabat Carolus Iunior se perΤractatus No. vi oma g. plene in omnia restitutu iri, sed spes eum decepit, adeo graves enim ipsi propositae sunt conditiones, ut melius ac tutius f
re ratus sit, interposita protestatione, ad tempus, quo se melior amissa recuperandi offerat oecasio, carere possessione, quam praestriaptas ibi conditiones fvid. Pacis. Noviom. Cassiari acceptare aut ratificare. 23. Sane
146쪽
CApur I v. Io' Σ3. sane justiore titulo Calli, pos quaesita convenit, possident, quae ipsis Caesar de: Imperii ordines in Aotia quae etiam sal-
tehac inter Iuris pub. Consultos de his, an juste detinerentur fuerit controversia .v.Lιmn.
illa praedieta Pacificatione Monaster. inter Imperat. & GaIliae Regem hoc modo sopita, ut supremum dominium, jura superioritatis, aliaque omnia in Episcopatus Metensem, nillensem,Verodunensem, urbesque cognomines, eorumque Episcopatuum distri eius &nominatim MoyenVicum, eo modo, quo ad Imperium Rom. spectarant, in posterum ad Coronam Galliae spectare debeant, reservato tamen jure Metropolitano ad Archr- Episco patum Trevirensem pertinente. Instrum.Par. Caesar. GalLart. o. Quid vero post vi s upremi dominii in praedictos Episcopatus concessi Rex Galliarum inlauda a nonnullis Imperii Statibus, Nobilibus&Subditis ab Episcopalibus illis recognita, extra districtus illorum
147쪽
IIo PARTIs CENERALI sIorum tamen sita, contra Instrumenti Pacis tenorem, praetenderit, ex actis & scriptis Abasυ. Fruschiolus' sin. annotat. addistrument.
bus cognoscere datur, quidque nunc defacto ob id moliatur, suo illi Imperii Status, Nobiles ac Subditi experiuntur malo, nec, quomodo verba Instrumentorum Pacis prcommodo suo interpretatus & ultra sensueX tendens, mox haec, mox illa, praetextu si factae cessionis, involaverit, & adhucdum quotidie nova adoriatur, Decem Imperii Civitatum in Alfatia querelae svid. B. Venat.
tiae quenquam ignorare sinunt. et . Non veriti sunt quidam Ipsi met Ino Gallia quoque quaestionem status dc litem de jure libertatis movere,olim illud ipsum in lRegum Germaniae obsequio fuisse, hi neque' jure repeti & vindicari posse, concludentes ;ast quanquam negari non possit,Caroli Crasssi tempore in obsequio Germaniae Caesarufuisse, quia tamen illa Germanici Regni r verentia cum Arnolpho statim iterum i teriit, & sic non nisi brevi momento stetit, solidum aliquod Ius inde Imperio German. in Galliam non est acquisitum, praesertim
148쪽
cum ab eo tempore pro libera suaeque spontis Repub L Gallia semper ab ipsa Germania
2 3. Hispania olim qui de florentis Romani, ad Honorii Inap. usque tempora V. Clum
autem Imperii Idictionem nunqua agnovit: minus recte ergo inter Provincias ab Imperio nostro avulsas a nonnullis refertur; nec est, quod quisquam Hispanos a Carolo Magno iterum in potestatem redactos dicat, cum contrarium satis constet ex internecione GaIIorum ad Pyrenaeas angustias, vulgo en Roncesvalles, ubi Carolus I a. Paribus Galliae, sinter quos etiam Anselmus, Eginhardus,&Ro-Iand us Caesaris ex sorore nepos,) occisis, eXercituque amisso insignem cladem accepit. vid. Don. Ariaio invit. Caroc M. Se ipsos vero rursus Imperio nostro subjecisse, nemo hactenus vel per somni u forte asIeruit. Neq; Hispaniae, eo nomine quod aliquado Romani juris, a Germania propter urbis Imperium a sese hodie possessum cotroversia aliqua unquam vel mota fuit, vel moveri poterit. Respectu vero Burgund.&Ducatus Mediola nec non ut Rex, sed ut Dux Burgund. dc Mediolanensis Imperium hactenus veneratus est.
Idem esto Iudicium de Anglia, quae quidem etiam Romanis olim paruit legibus, donec a Pictis & Scotis, Imperatore Valentiniano,
149쪽
Iri PARTIs GENER LI sinvaderetur, sed in Imperii nostri ditionem
nunquam rediit. Neque, ut metoriis cauis sis exemt. IN. concl. a. videtur, Imperii Vi lcariatus Edngardo III. concessus ipsius libertati quid detrahit, cum extraneus quoque id lossicium gerere possit. Et ipse metor sibi
contrariatur, firmiter enim Britanniam dicit haesisse Imperio cum a Ludv. Bavaro Ed-arindus HI. Imperii Vicarius ordinaretur, donec Gallorum Regis metu Innocentio III. t rbutaria offerretur, quod tamen C. annis aptius ante factum, quam Ludovicus iste Imperium capesseret. Ergo tum, si ullo alio ltempore, Imperio, ipso fatente,non fuit sub
16. Meliori jure inter Imperii nostri de-
Mementa seu provincias ab eo avulsas numeraveris Regnum Dania, quod equidem sub Imperio Romano ad Carolum Magnu trans lato non fuisse, attamen postea otionis
auspiciis in Regum Germaniae cliente Iam lpervenisse,&eum Conradus II. huic in Daniam parto per Ottonem juri renunciasset, idque Canuto Silenonis filio non per Daniam duntaxat, sed & Angliam longὰ potentissimo, dessisset, filio tuo Henrico Canuti filia in Uxorem ducta, per Lotharium illud imperio restitutum, sicque regnum hoc binis per intervalla vicibus Imperio Germanico obnoxium fuisse, luculentis comprobare testimo-rius
150쪽
Capuae IV. niis satagit Conringor. de . IN c. I . Sed n.
Caesarum nostrorum in Dania aut horitatem ac potestatem mox iterum cum Friderico I. Imperatore, Canuto hom/giumMegante,expirasse idem probat , ex eo quod nullus succestarum ampliusIus aliquod
in Daniam ab eo in praesens usque tempus praetenderit, multo minus armis vindicarit. Liberum ergo & ex mente ejus, hodie Dania est regnum jam per V. secula, una cum Sis, inicensi Ducatu Discopatu, nexu clientelari solutum ac Imperii Cermanici Iegi bus subductum; Dueatum autem illum' scensem a Daniae Regibus Feudi Iure diu possederunt Holsatiae Duces, o. idoneos inde equites, peditesque s o. in recognitionem superioritatis, quoties res postulavit,
suppeditare coaeti. Anno autem con elusa inter duas Septentrionales coronas pace, plenum ac absolutum in eundem dominium a Rege Daniae Friderico III. Serenisi Princeps Christianus Albertus Dux Holsatiae lineae Gottorpinae Princeps I iteratus ac Iiteratorum MoecenasMaximus riderici,qui annis abhinc circiter ΑΑ. anno 33. scit. hujus seculi sumptuosam illam ad Regem Persiae ac Caesarem Moscoviae legationem instituerat, siIius, pro se ac descendentibus suis accepit, adeoque jam Ducatum hunc SIes. i censem independenter, nullum ejus respei tu