장음표시 사용
551쪽
sp. CCCCLXXmII. DE COI.L. Vsin. IN CONC. CRED. rasi V. Nec ad annuas penmnes, nec ad eas usuras, qliae lucri ratio- nein non habent, extendenda.
Ouum, ut dixi, in plurimis provinciis lege oova usuraepollo sortes omnes reiiciuntur, aequum tamen est, ut hoc ius novum, quantum sieri potest, restringatur, praesese tim quum id vetere melius non sit. Sed rem optime ili strabit responsum a ICtis Vitembergensibus .mense Febr. anni cIΘI CCXI. eXaratum: aput Iacob ven Zaha felli an dem
552쪽
Leges n0dae, quae inuras post sortes collocari iubent, plerumque pias caussas, n0n satis aeque, eximunt. VI. Sed hoc privilegium ad eas risuras, quae piis caussis ex. cessime debentur, non pertinet. I ex de usuris post sortes omnes collocandis, quae in Saxo, nia iam Saeculo XVI. in Ducatu Brunsvicensi nuper admodum, anno scilicet I7I4. prodiit, ab initio generalis fuit, deinde vero quod ad pias caussas limitata, & usurae his debitae ad eandem cum sorte classem referri iussae sunt. Et in
553쪽
Saxonia quidem hoc per Dec. ele'. 8. in nostro vero ducatu anno 1716. factum. Si de lege disputare liceret, durius. culam illam vocarem. Aut enim ius Vetus, quod sortes MusuraS in una classe ponit, aequum est. Et sic illud nec in privatis mutari oportuit. Aut iniquum eth Tunc vero nec in piis caussis retineri oportuit. Neque enim Video, quam. Ob rem piis caussis lucrum cum damno privatorum captare permittendum sit. AEque profecto A maSis aliquando calamitosum est privatis, sortem, ex qua iis Vivendum est unice, Perdere, quam templo, ceteroquin locupleti aut tamen locupletes patronos ac auditores habenti, usuris carere. Sed quidquid sit, lex ita scripta est. Inaequalem vero istam legem ad eas usuras, quae piis caussis cestae fuerunt, extendi non oportet. Nam pia caussa in iis, quae per cessionem a privato adquisivita iure privati utitur, ars. L. S. C. de Hered. vel acI. υeud. L. 4. f. 27. de Doli mali B m tus exc. Sic iudicarunt ICti Vitembergenses mense Septembri anni cia Iaccx. t. die sir e mit 3 . Nei Φόi Thaler Capital, R ille voti Siristi in δrobers cediret morden, veriubge deS '
554쪽
Beneficium separationis locum babet, res duorum pluriumve debitorum bona ita sent commixta, ut ea accurate
diseremi impossibile st. Commixtio duorum patrimoniorum, & quidem talis,
quae impossibilem separationem ericit, contingit saepe, etsi Vlpianus in L. I. g. II. de Separationbbus hoc raro fieri posse putet. Exempla quotidie obveniunt, quorum aliqua supra in Specimine CCCCXLIX. de Commixtione recensui. Sed tunc nihil dictum de ea commixtione, quam compilatores digestorum tu tit. de Separationibus exponunt, quando scilicet debitor obaeratus alii, ut etiam multum debebat, sed tamen λlvendo adhuc erat,efuncto ut heres succedit. Γum vero creditoribus defuncti, ne creditoribus heredis permiXti damnum patiantur, permittitur, separationem bonorum. atque, ut sibi ante omnia ex defundii patrimonio satiasiat, flagitare. Ea separatio multas tape dissicultates haber, maxime si plura, quam duo, patrimonia sint commixta. Nam & hoc aliquando usu venit, ut heredi obaerato mortuo alius item obaeratus heres existat, atque ita diversorum debitorum creditores invicem concurrant, A disiungi cupiant. Si liquido constat, quantum quisque debitor habuerit, res dubium non habet. Sed id fere nunquam contingit. Nam quam-
555쪽
Sp. CCCCLXXLIX. DE BENEFICIO SEPARATIONAE.
vis pnedia facile discerni queant, in rebus mobilibus immen secus est, quas plerumque heres litis rebus sic admiscet, ut post aliquod interVallum ipsi, magis ergo iudicis heres sorte aufugerit vel obierit, easdem disti irguere im possibile sit. Neque vero propterea de separatione desperandum est prorsus. Vt enim ad amusti m omnia exiAn tu si cordatus nemo desiderabit. Non iudicis hoα Ocyhu rioli & coniectoris foret.
II. Accurata separatio non exigitur, sed res ex arbitrio aequi
i II. In praxi heredis creditores fere semper excluduntur, expensae tamen coincursus is tributa in principio collocantur. Quid faciendum, si certo non apparet, quae res defuncti
fuerint, atque tamen ereditores eius separationem
urgent y Faciendum id, 'uod Iustiolanus in j. et A. f. de Rerum divis praecipit. Titimare scilicet iudicem ex aequoia bono oportet, qualia cuiuSque bona fuerint. Si ex veri similibus argumentis liquet, patrimonium defuncti suffecis se eius creditoribus, sed partem ab herede consumtam, reliquam partem rebus heredis admixtam accurate nune discernit non posse, separatio sic facienda est, ut primo omnium' loco expensi concursus uniVeris, tanquam incommunem utilitatem erogatae, cum tributis, quorum indemnitati secundum L. 2. C. Si pr0pter publicas prestatim nes omnibus modis consulendum est, ut in sequente meditat. pluribus dicam, quasi extra concursum collocentur, deinde onmes defuncti creditores, etiam chirographarii, postea primi heredis creditores, tum tertii heredis creditores Mnc porro ponantur. Nola dissitebor tamen, per hanc dispositionem plerumque Parum aut nihil ad heredis credi tores pervenire, atque integrum patrimonium a defun-Yyy a
556쪽
cti creditoribus absorberi. Sequuti sunt hunc ordinem ICti Helm stadienses mense Augusto anni CPII ccxx II. ex istiusmodi rationibus: Ed ni por alien Dingen nhilhig qe, mesen, da6 Braudiithe Credit - 'Mim voti dem Desisten ;usondern, aetistes mir denu dergestali gethan, dast mir erstlist dies meinflatilioe Concum susten nebit den Eammereo , Setillen, beo idet en beddeii die Separation tetiae stoli findet, hierna st die abrandis e Glaubigir bi S tu num. IO. inclusiye, feriter die aufh gen Diti ve Oegrabnis segongene susten, meiI tiest Dittaee naistinem Tode in dem Oaufe geblicben und riniger Ulaas ii Ei binund ei genu,unierin gemesen, alfo gegen. fie qleid)sam ein neute Concurs enitianden, Mei ter dit opesiste Staubiger gesthei.lV. Iu beneficio separat is defuncti creditores, quamvis chiroZγapbarii, creditoribus beredis, licet hpothecariis es priuiis giatis, anteponuntur, solis tributis exceptis. 1Ιn ea, quam memora, i, sententia impensae, quae in funus primi heredis factae erant, omnibus debitis, quae defunctus contraxerat, postponuntur. Ἐgre id tulit is, qui. funus curarat, erroremque manifestum subesse ratus magistratum suum rogavit, ut eXplicationem emendationemque ab iisdem l Ctis requireret. Ii, acceptis magistratus litteris, mense Februario anni clῖ Ia CC XX VIII. responderunt,
recte A secundum L. I. l. 3.ju. de Separatiunibus, quae hypothecarium, fitale & municipale debitum heredis post omnia defuncti dubita ponat, iudicatum fuisse; temperamentum tamen ex facto adiecerunt: Dolionia stir bdfenfanti aus f in Ansudem ;ur initaeort g gebin merden, das na: dem betannien iure separationis olle obgleio Mile te Elaubiget deεvorigen TigherH den ulter privilegirtesten ZΦuIden deS e rbenium Naduolserd vorgeheia. Solite ee jedost, aete er anfuhret, Stadii tundis styri, do, die ὲu dem Concurse geὲogene Suter von
557쪽
m. CCCCLXXXIX. DE BENEFICIO SEPARATIONIS. sorder Trandin herlommen, n clieὁ ειε den Acten nili ιu ers Hengerdestia, is muraen die Begrabnisi i Mosten aud folchen Eutern gitii nat den Caminereo Ceolim b ahlet. E. N. S. Nequis autem miretur, in tributis separationem haud admi sam, sed omnia, etiam quae heres pendere debuisset, in
principio collocata, quum tamen in memsrato β. 4. legis, 1eparationi etiam adversus fiscum locus detur, atque funebres impens e Communiter Sc Nibutis praeferantur. Sed, quod in l. q. de fisico dicitur, ad ceteras quidem hypothecas non etiam ad tributa pertinet. Nam publicis pensitationibus priore loco omnia omnino bona obligata lunt per L. I. C. Si propter publicas per itationes. Et quam iS prae- .. statio istorum onerum demum in tempora heredis inciderit, praedia ipsa tamen, ex quibus ea onera praestanda sunt, a defuncto provenerunt. Atque adeo haec onera inter ipsis defuncti debita numeranda sunt. Quae ratio in expensis
Res fecundum creditores heredis iudicata creditores defuncti a beneficio separationis non excludit.
baeratus quidam debitor alterius heres factus erat. Eum creditor aliquis in iudicio convenerat, obtinueratque, ut iudex reum condemnaret & actori nomen quoddam in solutum adiudicaret. Transierat haec sententia in rem iudicatam, la exsequutio imminebat, quum repente tertiuS quidam intervenit, sese defuncti creditorem esse dicit, adique beneficium separationis. in nomine isto adiudicato,
quippe quod olim ad defunctum pertinuerit, petit. Nihil
ad haec omnia creditor heredis respondet, sed exceptionem rei iudicatae, tanquam litis ingressum impedientem, opponit. Quam tamen reiecerunt Icii Helmstadienses. - am obstabat ei manifeste titulus C. Inter alios acta vel iudicata aliis non nocere. Deinde, si vel maxime ista res iudi-
558쪽
eata actori hypothecam & ius in re dedisset, eius tamen, qui separationem petebat, etsi simplex chirographarius esset, ius potius erat, L. I. g. 3. de Separatiundis.' VI. Defuncti creditores, etsi ius eorum altioris indaginis fit, benef- cium separationis contra liqvulos hci edis creditores habent.
Creditores tamen heredis exsequiitionem, praestita cautio ne, impetrant.
Vnum in ista, quam modo exposui, facti specie supererat,
quod scrupulum moveret, atque benencium separationis excludere videretur. Intervenientis ius altioris indaginis erat, um creditor heredis suum liquido probasset. Verum Cogitatum fuit, interventionem etiam illiquidam admitti posse, sed ita, ut, si actor de restituendo caveat, exsequutio tamen peragatur, k interventio deinde separ tim eXaminetur, L. pen. de Hereditatis petit. L. 38. de Rei vindic. Mevitis P. S. dec. NI. Adde ordinationem proce ssissSaxonici recognitam tit. I . l. I. Secundum haec mense Octobri anni cra IoccxYI. iudicatum fuit: Appellat,stineS Tormendenε ungealtet, fit aus die Intervention hau ptisacilio elii;ulassen fluidig. N. N. D. Rat dec. E6 ist iii Ne ten flar insehen, dati die Sldubiger eineε versiorbenen S ubden cr6 midet die Elfilibiger de6 Erben binnen x. Iahren nad je, ne6 Tode daε beneficium separationis suden, undi das thnen die Tertassens*ait allein du6geantivortet aecrde, begehren thi nen, L. I. I..I3. de Separationibus, mel e NeditS , SohIthat detin besagien eristen Elaubigern, so lange, silου daS Ternibgen de62Serstorbenen fusilii don den Outern des Erben uniersoliden meraten tanti, stati findet. L. I. g. II. de Separationibus. Diesed
559쪽
Se. CCCCLXXXIX. DE BENEFICIO SEPARATIONIS. 343
Lex nova vel priviles irem, quibus creditor aliquis aliis omnibus anteponi iubetur, beneficium separationis
Iidemus saepe, principes pro ea, qua pollent, auctorita- te leges no as condere aut etiam privilegia dare, quibus creditores aliquos ceteris creditoribus omnibus in concursu anteponunt. Quatuor la viginti circiter anni sunt, ex quo potentissimus rex Poloniae, postquam Sueci ex Saxonia electorali decessissent, aes alienum, quod ad pendenda illis tributa constatum fuerat, reliquis debitis omnibus antetulit. Vide die erlaurerte Piocep - Ordiuinit tu. 42. q. a. Condidit etiam rex Prusiue legem, qua fiscum suum in concursu
560쪽
MEDITΛT. AD PANDECT. cursu creditoribus omnibus, qualecunque etiam prici. legium habeant, anteponit. Duriuscula ea lex videtur,
sed tamen ita scripta est. Nec eludi potest facile, quum
clara eiusdem 'erba dubium non relinquant. Iudica
men heparationis per huiusmodi leges & pri 4legia non excludi, credo. Νam per illud duo diversa patrimonia
constituuntur, atque duo distincti concursus oriuntur. Acieedit natura iurium singularium & exorbitantium, quae, quantum fieri commode potest, restringi oportet. L. Iq. IS.I6 de Legibus.