장음표시 사용
371쪽
et 24 Epistolarum pontific. censura.
seiunxerit. Quo loco duo notanda veniunt; i. Inepte Nannium ubicunque Athanasius Lybes nominat, Asticanos interpretatum fuisse: agit enim de Libybus throno Alexandrino subiectis, cuiq A. D. s s. nunquam ceruicem submiserunt Ahicani a. ' Perperam Paro-- nium coniicere ipsummet Athanas. ad Pentapolitanos scribete, cum luce meridiana clatius sit cum de totius AEgyptiacae Dicece-seos cuius pars fuit Cyrenaica Pentapolis decreto Africanos frati certos facere.
Alij denique AEgyptum ad Asiam pertinere statuerunt, inter
quos primum nominandus venit Herodotus: is enim tu EMOpe cap.
ic refellit Ionum sententiam, qui I gyptum uno Delta concludi, caetera partim ad Arabiam, partim ab Libyam spectare volebant ;bis argumentis. i. si Delta non est Asae nec Africae, non tres sed quatuor orbis partes statuendae sunt. 2. Nilus non erit limes Asiae . dc Libyae. t ors,. idem in Melpomene, Asticam ab AEgypto seiungit; hane Gnim in Asiae partes occidentales cum Palaestina, Syria, occ. nu
a. Herodoti sententiam tuentur non modo Artemidorus & Isi dolus a Plinio nominati, sed etiam Diodor. Sicut lib. i8. Dexip
dro mortuo in Asiae diuisone Ptolemaeo Lagi filio AEgyptum fodi tito contigisse volunt. s. Idem de Philone de Iosepho Iudaeis sentiendum videtur: licet enim AEgyptum ab Asia syriaque aliquando distinguant, hic antiquit. lib. IO. cap. io. lib. ia. cap. it. lib. I . cap.8 ille in Flaccum p. 791. edit. graecolat. Geneuensis: ubi tamen Iosephus de priuilegiis rei p. 3 Iudaicae collatis, eiusdemque plagis agit, AEgrpti reges inter Α-
sanos & Europaeos nominat lib. t i. cap. s. lib. 12. cap. . lib. 13. cap. '. h. I '. to. antiq. ct aduer . Anionem lib. 2. pag. io 76. edit. graecolat. Gentum . Videtur autem Philo solam Europam de Asiam agnoscered ligatura ad Caium p. 76 9 77O 773- . Hoc ipsum statuit Augustin. de ruit. Eccl. cap. 1 . ubi AEgyptum extra Africae fines collocat; dc de Civit. Dii, lib. is. cap. i'. ubi probat Assyrios AEgypto dominatos fuisse, quia totam Asiam tenebant,
Seuer. Sulpit. in Gallo. Paulin. in epist. Sueton. de regi, Hegesipp. lib. . cap. 27. Orosius hist. lib. i. cap. r. Isidor. et O ib.i3. cap. . Damascen. lib. 2. cv. 1s. Beda de nat. rer. auctor libri de mundi Constitui. apud Bedam. Claudian. tib D Gildonica, de Paneg r. t 6. ulatu Hon,'. ι Honor. Augusto l. ct imag. mandi lib. i. cap. i8. Loris. in Ae t. a. Strabo libr. primop. 8t.bbr. 2 pag. ito. lib. i7. p. 731. 79O. sol. 8as Pompon. Mela si, r. t. capi ι. 1. . . . Solin. cap. 31. Grauius in epist. Hie-
ronymi. Quibus accensendi videntur quicunque Asiae limitem Nilum crediderunt, Polyb. lib. p. 1 i. Messala Coruinus lib. Apr alnu
372쪽
Notandum vero veteres omnes ,&sactos & prophanos, si quam do propt Elocuti sunt, Egyptum perpetuo extra Africς fines collo- . illa. a. non ab Africa damaxat, sed oca Libya distinxtile. 3. Atticae nomine vel solam Proconsularem prouinciam, vel sex prouincias supra nominatas, nunquam AEgyptum intellexi iste. Iren. lib.i. a. 3. Libes ab AEgyptiis; salvian. tib 8 degub rn. m. ' Egyptios ab Afris seiunxere, Plutarch. iii vita Caesaris. Appian. de bella ciuili li. a. Floruilib. car. imo Caesar ipse dum triumphos AEgyptium a Libyco
distinxere, Iullin.l. b.ra Eieculptius Lexov. Ado, Herman. in Chron. dum referunt uniu*rsas ciuitates ad Alexandium iam 2Egypti potentem legationem instituisse ; Lucan. tib 8.Velleius Patercul. lib. 1. Florus lib. .c. 1.oc dum Pompeium a Iulio caelate profligatu animi pepenes describunt, an ad Patthos, an ad Egyptios, aut ad Afros fugeret; Iu linianus ab i. c deos ic pistorasoue,dc an s. i. i. d io' --
Ag it, dum totam Africam, imo urnam orba partem, armis Bellifari j qui Vandalicam imperium sex prouinciarum finibus conclusum ς ςΠit Romano Imperio pat tam gloriatur. His praemissis facisis ellad Iesultae commenta responsio.
. Pseudo Victoris verba nec Asiaticis, nec Caesariensibus, nec P Asris, nec Egyptiis conuenire,mox constabit.
Turrian. Alixandrinis Africa conuenire non possunt.
yz. Bene habet, quod lenita aliquid obstare fatetur quominus alius a Theopbilo B. Hieronymi coaetaneo Alexandrinae Ecclesiae cauum tenuisse dicatur Theophilus. At Alexandriam AEgypti cana Asticanam dici non patitur eorum sententia qui vel AEgyptum A liae appendicem esse voluerunt, vel Africam Europae P - . tem aut Asiae latus magnum esse statuerunt; vel denique orbem in Occidentem & Orientem diuidendum esse censuerunt': Quorum vetus Ecclesa iudicium secuta cum sit, frustra Turrianus putauit Alexandriam extra Asticanae Diceceseos fines, imo in alio orbe sitam, sub alio tam politico quam Ecclesiastico regimine constitu- iam ad Africam pertinuisse: nihil certe commune habuit Alexandrinus praesul cum Ecclesjs Africanis, quarum caput Catthag. Episcopus fuit. trian. De Alexandria Asia sequitur Victor ut ira qua Alo dita ria a Di κν.q innitib 6. Ptolomai ις i7. rab. q. a fue i ta qua ali-xandria Oxiana dicitur,qua ιβ in lib. 6. c. in. tab. 7. .
te. Negauimus Victorem haec scripssisse; ut tamen demus, contendimus nihilominus eum de Alexandria Atianorum, aut Oxianorum loqui non potuisse: i. quia utraque stat extra fines Rom.
373쪽
Σ16 Epistolarum Pontific.censura.
imperi j. a. neutram metropolim fuisse constat ex Ptolomaeo re Ammiano, Oxianorum Drepsam, Arianoriim metropolim Nisibin dictam suis le reserentibus. 3. neutiam Episcopum habuisse tuto
affirmabimus. ius forte Tuttiani conuubernales nouas u iciantisti episcopatuum notitias eruant, nosque earum auctoritate obrutos
ad palinodiam adigant. Quid si ad Alexandriam Catiae Pseud Victoris verba totqueamus at ea nec metropolis fuit, nec Episcopali sedc ornata. Tota ergo de Alexandria Ciliciae reistare potest quaestio; quam Ac iscopali throno gauisam, & quartodecimanorum errorem ali-'quando fouisse ex Athanasio de veteris Ecclesiae monumentis dies . . cimus. At ea ad Asiaticam Dioecesim non pertinuit, sed ad Orientalem, in quam conrortam suisse Victoris fulmen nemo veterum scripsi. a. Non fuit Metropolis, sed oppidam: sic enim vocatur in Actis Concili j Mopsueste ni sub Listiniano circa anniam D. 11s congregati. Non est autem probabile Victorem ad ignobilem Episcopum, praeterito An albens caeterisque siue Oriental bus sue Asiaticis metropolitis, decreta sua transmittere dignatum suisse. 3. Non constat ut supra monuimus) Cilicas ab initio iustili inegotio claudicasse. q. incertum est Alexandriae Cilicum ullum unquam Episcopum nomine I beophilum sedide. 1. Crodibile non est medicinam, quam Theophilo illi a Victore propinatam fingit Tureianus, Asiaticis, quibuscum commune nihil habuit Cilix nullius propemodum auctoritatis. salutarem futuram fuisse.
trian. R iiciunt Marti gense e istelam VictorM. quia ribit, non licere praeter sententiam Romani Episcopi decidi causas episco-
rus his dit. Ad omne Episcopos datam epist tum res ipsa clamat: Ei
lib. s. cap. 1r. sebius vero, Hieronymusque testamur non tam i Victor ut cre-H eron. in didit Rossintis quam aduri u eum striptam: sic enim et u Biam α - scripsit Polycrates, sicut αγὶι Αἰ- λία orationem habuit Demosthenes; πιιι libros s. edidit Athanasuti non ideo Asanorum traditionem commemorauit Polycrates ne urbici Papae auctoritati succumbere cogeretur. sed ut facilius Asila in patinciarum morem a Victore da uatam Ecclesta viuuetsi probaret Uidetur plane Iesaita ar
374쪽
trian. Omnium inquit Pol erat ' vestrum minimus, 3ce. an
m. Hoc est qui poni ficem Rom. non gno cerra caput . sed aduersa. rium pateretur, collegarum vero omnium &EGesae uniuersae iudicium exerceto: an Victor fuit omnes: pudeat Iesultas futilitatis
Turriatii . Turri . addit Pol rates non perturbabor ex iis M. Si nullus D se in eos Exco inmunicare pares onsist ditionus . quid vin erat dorsi
qui χ 5e maiores mei dixerunt obς dire, δα. Act. rv. n. Quilibet Episcopus iis qui suae ditionis non fuerunt denuntiare potuit se nolle cum eis fraternitatem colere. Hoc fecit Victor, quem tamen προ--π- Irenaeus obiurgauit, quia iderar aggressus: potuerunt vero omnes 'α πικροτε δ α quoslibet cuiuslibet Dic e seos Episcopos gradu mouere, &anathema pronuntiate. Porto quam necesse sit ut auctoritate legitima semper poli re credantur. quibus verba Petri Actor. s. applicantur, exempto si Augustin. aduersus Cresconium lib. r. cap. 8. DGιhici inquit, illa nimiri in pictii minci se non diceris, qui cum rellis Dei mittitur m-
fore certium hominibus non cdituris . contra censuris csntradicturis. Narn
s dic s restm iret tibi fori se quod ei dim Iadiu A soli nil derunt. Cui obedire oportet 8 Deo magis auam hominibus Z Πα tibi triam ipse n, Augustinum in syllabarum aucupes aico ob stbisma Donati execrando ius non modo Episcopis Christianis sed etiam propbetis Deo plenis imperandi agnouisse: an dicent Turriani So- dales 8 sac igitur Polycratem ad unum victorem scribere, an ideo saperiorem credidit Z at omnes omnium Ecclesiarum Episcopos allocutum eum iam supra monuimus, quos de iudices optauit, de iniuriae a Victore, fimbtias insolentius dilatante, illatae vindices
pectauit. Utrumque ergo verum est,fc Victoris minas spreuisse, oc fratrum sententiam leue reinter exquisiuilla Polycratem i, nec aliust ex eius verbis exsculpere quisquam potest. Turrian. Apostoli quidem dixerunt, Peo potius obediendum; non quod iugarent obediendum e sprincipis cercitum, d qhia negarent tum bediendum esse cum cretrarium pracstret Dein, ut Pol crati ridebatur, quanquam albὸ.M. Atqui nullum Apostolis imperandi ius principi sacerdotum,
Aleto per Christum, crucique si fixo ceremoniarum chirographo, competere potuisse agnoscunt doctissimi quique interpretes. Augustin. lib. i. deserni. D. in monte cap. i'. oc epist. 3. Cyprian. epist. 11. de 69. Beda, Guneius, salmon,Sa, Lorinas,&c. in Act. as. 3. Duplici
igitur de causa non obediendum censuerunt Apostoli, i Quia primcipes sacerdotum potestate legitima caruerunt. a Quia diuino mandato contraria imperaci tibi crediderunt. Easdem tibi Victorii ininis non cedendi causas habere visus est Polycrates, ius hic Patrocinium non suscipio.
375쪽
8 Epistolarum pontisc. censura.
Turrian. Irenaus prehendit Uictorem non quod careret pol te excem municaudi alia ιd quοι sine ratione excommui c isset. m. Iam diximus Episcopis quibu scumque communem fuisse . quoscumque scelerum vel haereseon inagistros excommunicandi, hoc est comm unione sua indignos iudicandi .Hac ergo singulis pr sulibus permissa potestate Victorem caruisse credere non potuit lurenaeus, licet credide tit potestatis illius abusum in ipso minime serendum fuisse. Non ergo Romanum pontificem Christiano tumomnium uniuersale caput agnouit, sed Mesesiasticae pacis tatb nem censura Christiana coercendum putauit. .
Expenditur locus Irenaeibb. 3. cap. trian. Ad hanc Ecclesiam Rmanam sicit. propter potentiorem
principalitatem necesse est omnem conuenite Ecclesiam, hoc est, eos qui undique sunt fideles : in qua semper ab his qui sunt undi' que conseruata est ea quae ab Apostolis est traditio: dcc. Annon satis aperierinis, auii hci Mo Ire rara , Us falsiam Romanam caput omnium Eulsarum λα. Nihil tale sgnificauit: fgnificavit vero idque apertiissime,E clesiam Romae collectam in quodam celebritatis fiuigio fuisse collocatam. ut ante annos II73. in
nuerunt Chalcedo enses patres can. n. Eodem plane sensu de in tropolit. Di scopo quicumque scripserunt Antiocheni patres anno
ssu τί is ςγ-- ἰχν-. De Roma vero, In Gy arce dc metropoleon metropoli, quam vere dixerit Irenaeus ad eam confluere omn in Eccle-' serin 1. de fiam , ex ipso Leone discere possumus, ' cuius inquit nationis nar, Petri ac homines in hac tunc cum Petrus praedicaretin urbe nanissent, aut qua v y quam tenus ignorarint quod Roma lidui t ὶ omni una ergo tunc nati num homines, omnium Ecclesiarum filios Roma sinu suo fouit; vide ea verius quam deNola Paulinus,dicere potuerint veteres, in ι-
Tuttian. Si necesse est omnes si teles ad hanc Ecclesiam conuenire, propter traditi omni, quam ab Apostolis eadem Ecclesia ri rimcipalis accepit, o propter sdem eius annuntiatam hominibus : Dioomnes m M limpendent tanquam me ira m capite. Atqui prius perruml, dcc. H. Atqui prius salsum est, & ab Irenaei mente alienum. E.&p sterius. Mens sanctissimi martyris non est, Ecesesiam Romanam principalem dici debere, eam itauitionem Apostolicam Piprimi temaccepisse, ad eam 'b traiitionem O fidem conuenire necesse esse. Haec omnia somniauit Iesulta: ad ricli iam Romanam conuenire, non est idecum Romana misse sentire. sed Romam Iin tum fuit Ecesesa postolis institui ob fidei puritatem celebri' a te e. Ro colligi. οπι- imis. id est totam EA iatu Carbolicam, sta omnia Ecclesiae Catholi
376쪽
cae membra, omnesque adeo fideles singularum Romani olbis Ecclesiarum alumnos quos vibis principalitas,dc negotio tum ob v bis plinti palitatem tarba sedem mutare cogebat, quandoquidem
Roma tunc erat totius Ecclesia Romae collecta, to. tius e κου 'ἡ fideles sinu materno fouebat, eratque Ecclesiarum omnium quaedam ut ita dicam mu .in quam confluebant Christia ni quotquot ex singulis orbis prouinciis ob negotiorum politicotu .
Conci l .Hierosol. in Encaeniis,& aliud post Athanasii reditum collectum, Athanapol. a. Synodi Sardi c. de Alexandrina, ibid. epist. syn di Alexandrinae sub Cytillo ad Monachos Constantinop. συγ :τ. . q. synodica patrum Nicaenorum ad Alexandrinos, Synod Antio-cb. inenc iis Ephesina Act i.Mandatum Orientalium aduersus E
Episcopi Gallicani ad r=b in Ar tium Concit. Atellat. y Agatham Coi cil. Agath. ut ni Concit. Arnelia. Rigium Concit. Regiens. T. uri nunt Concit. Taurin. Hispani ad ribima obium, Conci a ler.i. a. s. q. 1 G Eliberiin Concit. Eliber. Fracaram Concit.Bracat I. a. . Tarraonem Concit. Tartacon. Afri. ad v, bim Carthaginem Conc. i. Carth. Is linum Concit. Mileuit.ab initio. Turrian. Dactun sipaborano , si quid G necaretu non ΔΗ- tabitu, τά δ κγ μνί virili init putri potentiorem princi- . palitatem. N. Cum . -- Iud/a Praesides Matin a. 7.& 27 2. II i .31. M a ,2 dc trian. ipse
a mandri Diu ι Diodor. Sicul. lib. i8. Prouinciarum rectores siub imperiis P η ς ψ Romano Strabo lib.i7. ad finem. Nicephor Gregor. hist. lib. I. p i . . A Lesbi princinni Chalcocondyl. lib.IO. p. qs. Vocet, dc γγων inpol si ili. 'summa a b rij I in . Luc.3. i. Predicta Diodor.Sicut .lib. 1 pavitae AO- di i jThucydid. lib. quin etiam tribunorum militarium potestas apud Plutarch. in Camillo dicatur e verbis Irenaei,quo tum nunc una e que rudis superest versio, non est quod contendamus ; sorte scripsit .H α τιάIM O ta forte . set ciὐ Iuouditis αν. για νιαν, forte aliis verbis usus est : at 'iocumque plitas ipsum usum dicamus, hoc num fixam manet,eum ad potestatem non Ecclesiastica sed Poli- ticam respexilla, viperro:tutiaram principauisi impropter ouam mosse ι-
377쪽
Epistolarum Pontis c. eensura.
a fidelis ad Ecclesiam Roman umire intelligamus, dignitatem non Ecclesiae, sed vibis in qua Ecclesia delitescebat. Tutrian. Ego ista parentior tri Vota , q'am dicit Eul e Romanae rat causa cur in ca semper conseritata it si ea quae ab A sesu orie in trahitu
R . Potentior principalitas non fuit ut diximus Ecclesiae, sed urbis; nec in causa fuit, curin Ecclesiastempero eruata ist Apostolica traditis. sed fidelibus per uniuers imperi j prouincias spatiis Romam peten- ου di, dumque Romae degerent se Ecclesiae Romae collectae aggregandi neces atem imposuit.Hoc unum voluit Irenaeus, cuius verba se cons ruenda putamus, ad hanc Ealesiam in qua ab his qui fiunt un&q; cet fertiata est ea qua ab Armiis est traditis, cesse s omnem conuenire Ecclesiam, i hoc est eos qui sunt redi quesitura propter nuutiorem principalitatem Romae ergo habitauerunt sideles e totopropemodum orbe congregati : bi dum Romae habitarent Ecclesiae Romanae aggregati sunt, iuR mana Ecclesia traditionem Apostolicam repererunt,eiusdem ten ces extiterunt; quidni igitur dicamus in fidelibus illi, Romanae Eoesesae aggregatis , reliciuas omnes Ecclesias, quae undique tu . mint, quarumque linembra suetunt qui ad T usiarm Romanaν propter imperi j sedem conuenerunt, traditionem Apostolicam conse
Turrian. aduersivi Romanam Ecclesiam numquam haeresis tristatui . au . Hinc non sequitur mutorem principalitatem Eceseliae Roman fuisse, a propter principalitatem illam aduersiin Romanam Eabsiam hore- sis numquam praualisls: non tamen negauerimus priscam Romanam Ecclesiam sanae doctrinae obseruantissimam fuisse. At tempora mi tauerunt; in locum enim sanctiissimae illius Ecclesiae, cuius fides in i niuerso mundo annuntiatas, successit haereseon sentina, blasphemiarum gurges. Babylon magna, Purpurata meretri fornicationum mater.
Turriau. Mardeburgensii har ti strum morem sequuntur ; sunt' viret Tit. 1. V ii sui sunt, quarumque in sui temporis hareticis Iron n
De se loqui debuit Tureianus ut verum diceret.
ab Ecclesiae Archiepiscoravis λ
378쪽
EM pER henim in aeterno consi is mimos - b Vesba Loomani generis incommutabiliter praeord nata repara- ni epist. . otio , sed ordo rerum per Dominum nostrum Iesum Christum temporaliter gerendarum dispositione e goedarum τὸ bi diuini sumpsis exorium. 4n incam is ima opter' oportet VOS , a tres, Vnarumescite, & pii εα.al iniculum vicili ferre; in recta ergo fide, S in Sacra- d non cohae. mentis diuinis non discrepare,sed concorde esse; quia . Ealha licet pauci tu malorum com ratione , ε si tamen con- fvita A, g.
cordes fueritis, facile auxili ante Dominoὶ vestros in- 'ς0ψ sidiatores supcrabitis. si vero discordes quod abstre ab .
fueritis non siti rabitis sed stiperabimimi. mento visior
Perlatum , estem ni ad sedem Apostolicam , aliquQ in
vestrum nocere; atres velle,&Vt cadant eri. e. Simili- α. Peudo
ter in Sacramentis diu lepare, S ob id 'contentiones se Myx cliin. e- aemulationes inter vos fieri; a quibus distensionibus vo a-- s ii uertere, Λ in his omnibus concordare, M opem ferroe vicissim mandamus. Nam si hoc agere cito neglex ritis, devici sim reconciliari non studueritis, ah Aposto- i i. . ta. 'licae sedis S totius Ecclesiς communione vos pelli non
Nec attenditis, charissimi, qualiter Dominus per E- nione exe satam Prophetam talibus comminatu est, lieens, ominus ennii locutus est verbum hoc, luxit se defluxis Gesi, omu terra,es in mata es; de xit orbis πή-ara est alii odo puta Ri Q pii dene ii . , . Ei terra interfecta ' est ab habitatoribu fis , quis 'D s. i ... transiressisunt mutaueroni iis , dissipaverun far ου -- ας. vir.vuis. iernum. Propter hoc maledictio voralit erram, O eras,ni Q
hub tutores eius: ideoque insanient cultores erus, eseret quentur Aomines pauci. Luxitet in imis, i rmata est viris, ingemue runt omnes qui laetas tur corde. Cessauit gaudium tympanoru-, urit finitus laesae rium, contici t dulcedo citharae. Cum cant co non bibens vivum,amara erit potio bibenti us 1 am. Attritas ciuiti iunitatis, cla fres omnis domu Po introeunte .c moreris per vino se plateis,d ferta es omnis laetitia, translatum est gaudium terreae relicta es in urbe modo, se calamisis
379쪽
edidit Ioan Bosco Ce e sinua Lugd.
i uel Epistolarum Pontifices. censura.
famAtque laudabunt cum glorificatu uerisDominus, iunient de mari. Propter hoc in doctiinis glori care Dominum, in inse-lis maris nomen Domini Dei Israel. Et Dominus in oratione , 'quam discipnios suos docti i t o rare, at i, Pater notio qui es in coelis sancti cetur nomen tuam. In 'bonis& iustis hominibus sanctificatur nomen Domini, mn malis blasphematur. Et ipsa per se Veritas ait, pes ossin munus tuum a trare , O ' recordatus fueris quia starer tuus habet a id uersum te, relinqueibi munus tuum ante altare , es vade prius x conciliari iri tuo, seposea offeres Hunus tuum. λ' ulli vero liceat doctrinam Euangelicam deserere δε- cerdotali honore gaudere. Data Kal. Septemb. Laterano&Russim, viris Clariss. Coss.c E N S V R A. IMr os ro K vulgatae Bibliorum vel sonis.& Leonis magni sententias coeno suo inficit, simulque Pseudo-luidori fumos venales exponit. sequetres cum praecedentibus epistolas conserat Le r.
Desiderio x Viennensi Epycopo, Salutem
I c v T . sancta fraternitas tua a presby teris, qui Apostolos in carne viderunt, erudita est, qui & Ecclesiam usque ad tua tempora rexerunt, non decima luarta Luna cum Iudaeis,dcrium d sed decima quinta usque ad vigesima inprimam,Pascli sibi 'M 'o. Catholica Ecclesia celebrauit. Non enim iam via siderio elui bram, sed veritatem quae umbra legis celabatur, qu*m. V .h. rix Hanc doctrinam Romae Petriis & Paulus institue-iis Episcopus eam accepisse. cum Baronio dicendus est. Siquidem Ada testatur Dionysuam Viennensem Episcopum sub Commodo santequam diem ultimum Victoris praedecessior Eleutherius ob iiii et sedisse. Desiderii autem qui Vienn .Ecclesiam hac tempore rex rit ni illa in tabul.Ecci dc Martyrol. εc Adone memoria. Delidet ius Viennensis contemporaneus Gregorii magni Blunecti ldis iussia lapidibus obrutui est A. D. 6D. teste Batonio. vidς Adon. ad A. 183. Martyrol.ad. 23.Maij. Sisiberi.&α
380쪽
runt , ut in azymis ceritatis es veritat Pascha agerem e i. f., tur. Qui enim cum Iudaeis Pascha agere volunt, quid nisi umbram diligunt, ut agni carnes non in veritate, , sed in Vmbra figurante manducenti Nec audiunt lo an a ibi, inem Baptistam clamantem: ' Ecce agnus Dei, ecce qui aufert peccata mundi. Scis, frater beatissime, opus totius pietatis sexta feria de decimaquinta luna perfectum, quando in cruce . clamauit is per quem factus est mundus, Consenimatum qes; dc vincente luce, umbrae mortis superatae aufugerunt: de in spem nostrae salutis Centurio conicisus est, iiii., Fibus f Dei erat Ufe..Nusquam Petrus cum Iudaeis, postquam illis dixit, Paenitentiam agile, sanguinem iusti gfidi is, nos Pascha cclebrare docuit. Nusquam Paulus, qui ut Deum lucrifaceret obstruationes illaci egis arbitra- i phil. . ius est misercora. Collega Beatissime, Christi Ecclesiam non in umbra, sed in veritate sit a solidam 'iram fundatam doceamus, Ut audiamus cum Apostolo Petro, Beatus es, Si m 'ε mon silius Ioannis; iuia caro es linguis non reuelauit tibi sed pater meu qui in coetu es. Per tuam crgo fraternitatem, presbyteris' Galliarum literae mittantur,ut observent I alias pres. Pascha, non cum Iudaeis negatoribus Christi, sed cum Ae .is sequacibus Apostolorum praedicantibus veritatem Christi. Salutat te collegium fratrum Saluta fratres qui tecum versantur in Domino. Eubolus, qui epistolam fert Viennam, de collegio nostro, tecum Viuere.& mori paratus est quem suscipe in Domino Iesu Christo. Vale.
Fratri Paravia Episcopo, Salutem.
OLIT G A noster Diony sius dormiens, te nobisset in Ecclesia Christi reliquit. Vides, frater, Orientalem Ecclesiam propter celebrationem Paschae ab Occidentali disium
