장음표시 사용
71쪽
eum Imperiti in ea sedem suam quasi in medio Christianarum gentium posuerit, S: vicina sit Italiae, Galliae,Pannoniae, Sarmatiae:certὸ in quamcunq; harum nationum hostes Christiani nominis impetum fecerint, noster ei miles subuenire subito atque commode potest. Quod quanto nationibus illis plus auxilij ferre potest, tanto plus periculoru eisdem esset,si h stes illi Germania nostra potirent: Nisi quis forte pitat hos eosdem cupiditates suas crudeles nostro sanguine ita expleturos esse, ut tela ipsorum postea sint quietura. Hoc qui sentit,eos non satis bene nouit, de ignorat Mahumeticis legibus ita vinciri, ut si parcantvlli Christianae genti, graui se religione obstringi a bitrentur. Verum illud tamen negandum no est, eos hoc tempore nostrum plus, quam aliorum sanguine sitiremon quod nobis oppressis deposituri stat arina, sed ut eisdem sanguine nostro imbutis, sperent fore, ut reliquas Christianas nationes facilius vincere atq; opprimere possint. Quare n on solum nostra,sed etiaomnium Christianorum interest,Imperatoris nostri potestatem,atque adeo Imperium ita constitui, ut via geat,&pristinam suam dignitatem recuperet.In quo nos quidem tenuiore etsi aliquadiu satis bene beate briuere potuimus, non tamen in nobis orbi Christi
no tantum fuit praesidij, quitum esse debuit,&digniatas Imperij nostri postulauin alias Turcae Byrantium no eripuissent Reipub.Christianae, nec sines suos eo
72쪽
protulissent,ut iam e Pannonia,cuius bonam partem occuparunt,ceruicibus nostris imminere videantur. Fuit antehac nobis atq; cunctae Europae perhonorificum, cum istis in Asia ipsa bella gerere,& e fiucibus
horum exteras gentes eripere. At nunc pro Deus immortalis) res nostrae eo reciderunt, ut non in Asia amplisis,sed in finibus nostris cum eisdem pugnare cogamur. Quo magis potestati Principis nostri, atq; adeo
Imperio fauere ipsi, & operam dare debemus,ut eodenostrae atq; Christiani Orbis res contrac5munes hostes bene muniantur.Imperia quae vi constant,& populos duriore seruitute premunt, minime probo:illa autem moderata, quae populos liberos non affligunt, sed defendunt:nec eosdem opprimunt,sed in ossicio tamen continensi lcaiantestinis motibus auertunt, non possum non probare: Maxime si ita ferant tem- pora,vi necessiὶ sit horum potentia iusta,aliorum vim iniustam & crudelem frangi. Vt enim iniustum Imperium, quod seruitute homines opprimit,perhorrescendum est: ita bonum atque iustum, quod liberat eosdem atque defendit, expetendum. Inciderant in
illud Iudaei,cum ab Assyrijs capti,seruitutis durissimqvinculis constringerentur: sed postea tamen Cyrus, quem Deus ipse excitarat Imperatore iustum,iugum hoc aceruicibus illorum deiecit. Quo tempore animaduersum fuit, imperia iusta & approbari Diuinitus, de hominum geneti multum conducere. QuarὰΚ nolim
73쪽
74 REPvBLICA nolim in natione nostra Imperium tale, quale S AD syriortini fuit, S: hoc tempore Turcarum est existere: Maxime tamen volo tale Imperiu, quale priscis temporibus Cyri,S postea Caroli ,Othonum,Henricorum,& Fridericorum nostrorum fuit, restitui. Nolonos Germanos, nos inquam, per quos alij liberi esse
debent, libertatem nostram pristinam amittere. Sumus prosecto, sumus in eum locum deducti, ut statuendum si nobis,utriim hoc tempore,quo tantis proscellis iactamur, malimus seruire turpiter aut perire, an Principem nostrum maiore de ea cum potestate esse, ut maximorum periculorum metu nos liberare, atque dignitatem nostram tueri aut instaurare recte possit. Ad quod ipsum ante etiam nobis opponuntitates quaedam bonae fuerunt, sed tamen nec maiores nec meliores,quam hoc tempore,ut si quod necessarium est rebus nostris,& tantum comminioru afferre
potest , neglexerimus,ipsi i nostra atque publica Germanis nostr salute simus plane avers. Principio c5stat,Imperatorem nostrum e publico Reipub.nostrae non habere, unde ipse ac familia eius comode vivere possit: Abundare autem singularum regionum n strarum Principes atque Magistratus, ad eosque tantum bonoru atque fortunarum fluere,ut no solum
commode, sed etiam laute atq; cum quodam splendore vivere queant. Quod quale sit, Si quantu de Inis peratoris existimatione atque authoritate detrahat,
74쪽
GtRMANIAE. Is non sicile dixerim:certὸ alterutrum horum usu venire necesse est, ut aut Imperator noster ab ijs,qui inpotestate ipsius esse debent, contemnatu Vt nunc te pora sunt Sc mores:aut damna haec Imperij,patrimonio suo,si quod habet uberius,quoquo modo sarciat.
Quorum alterum non potest non nocere Reipub. alterum vero eidem tanto minus commodum est, quanto diligentius ea, unde multum emolument rum ad nos redit,quam tenuia, si quae habemus, curare solemus. Quare ut Imperator noster e publico nostro tantum utilitatis atque emolumentorum c
pere positi, quantum oportet,si suaderem Principibus Magistratibusq; eiusdem Reipub. nostrae,ut quae vectigalia publica Imperij ad se transtulerut Maiores
ipsorum, ea restituerent, atque ita censum Principis Dii ad communem omnium utilitatem augeret, non esset prosectb,cur quisquam cosilium hoc meum ropraehendere deberet. Etenim si Longobardoru Principes cum primum regnum suum constituerent, de
suo,quod publici iuris nullo tempore fuerat,in publicum tantum contulerunt,ut Rex eorum censum honestum habere posset: quanto aequius esset, ut nos Imperatori nostro redderemus, quae Maiores eius alui quando habuerunt Sed quia verisimile no est,Principes Magistratusq; nostros a iure inueterato sponte sua decessuros esse,& passuros,ut res tati emolumenti a se austrantur, ne dethr causa motibus periculosis:
75쪽
satius esse cesto institui vectigalia noua ad utilitatem
Imperatoris nostri, quam vetera restitui: cum praesem
tim populis non aeque graue fuerit pendere vectigal nouum, quam Principibus atque Magistratibus sua,
quae multum utilitatis asserui, veilagalia amittere. Ac mihi quidem videtur, populis atq; adeo cunctae Gemmaniae vectigal illud eo minus molestum furum esse, quod singulorum rationes publicis comodis ita contineri videntur, ut quanto Imperator noster plus p terit, lato singuli Reipub. nourae ciues& quietius via uere, S: e bonis eiusdem facilius crescere queat. Nam quoad Imperium nostrum beatum fuit,& Imperat rum facultates amplς, Maioribus nostris aditus ad m, gnas cum diuitias, tum dignitates non solum domi, sed etiam in Prouincijs nostris patuit. Hinc in It lia Gonragarum, Vicecomitum, Scaligerorum, C Iumnensium, Malatestarum, aliarum nobilissumarum gentium fortunae atque ornamenta. In Gallia autem Sabaudiar, Salutiae atque Montisferratensum Principum opes atque dignitates magnae atque florentes. Sas ipsas gentes e Germania nostra in itilas sedes transtulerunt Imperatores nostri, & censu atque honoribus auxerunt. Quanto igitur ad utilit tem etiam singulorum aptius fuerit in Republica n stra, virtuti bonorum talia proposita esse praemia,
quam eosdem Etenuitate Principis sui ita languere, ut in ipsa etiam Patria non mogo non amplas illas
76쪽
GERMANIAE. TTbonorum accessiones expectare quisqua,sed sua aegia tueri possit. Errat igitur quicunq; putat fore,ut quod Imperatori soluet vectigal, perditurus sit: & non potius bene atque utiliter omnino collocaturus Verum enimuero cum Reipub. nostrae intersit plurimum, ut non modo Princeps eius non tenuior ut, Ropomtet, sed alias etiam tantum possit, quantum dignitas eius postulat: certe quod sibi Magistratus in natione nostra atque Principes singulam regionum sumunt, ut populis suis quoties volunt arma imperent, idem cur Imperatori publico nomine te totius Reipub. causi non liceat,equidem non video. Ac si illis licet
imperare militem, etiam si Imperator author non fi. at: quanto aequius fuerit,Imperatorem sine consensit horu euocare ex omibus Germaniae regionibus mulites, quotiescunque vel motus intestini sedadi sunt, vel externi hostes arcendi' aiiod cum nunc ei non liticeat, nisi ante, quod agere instituit, Ordines Reipub. nostr ratum habuerint, fit, more nescio quo, Vt qui principi nostro parere debent, eorum ipse nutum intueri cogatur. Quod quale omnino st,malo vos tactotos cogitare,quam ipte durius quidquam Sserre. Incommodum certe hoc esse Reipub. nostrae, quotuc quisque est qui non intelligiti Nam cum ad res bene gerendas saepe opus sit celeritate, quam Iulio Caesari primo Imperatori multas atque gloriosissimas teperisse victorias memoriae proditum est,cum primiS Vti-
77쪽
8 Det ni pupit Ale erit Reipub. Imperatorem tantum in ea posse,ut sine ulla mora huic eidem succurrere valeat: nec ipsi necessὸ sit tempus terere eo impetrando, quod publica salus exigit, auxilio, atque ita saepe occasionem rei bene gerendae amittere. Ac si via quam antehac ratio illa fuit necessaria patriae nostrae, certe hoc tempore necessaria est maxime: dum quidam eorum, qui in consilium publicum adhibentur,maiorem sui priouati, quam publici commodi rationem habere solent: nec ante probant, quod Imperator petit, quam eis rerum nescio quarum, nec satis bonarum atque Reipub. utilium,licentiam concesserit. O tempora. Ad quam peruersitatem hoc etiam accedit, quod cum
in milites nostros ij, si singulis populis praeuint,Prini cipes atque Magistratus plus quam Imperator ipse
potestatis habere videantur, ijdem milites authorit tem huius Principis sui iustam contemnant: nec duabitet contra hunc arma suscipere,di Patriae manus nessarias afferre.O mores. Olim cum disciplina vetus viseret. qui in militiam peregrinam proficiscebantur nomines nostri, semper Imperatorem atque ipsum
adeo Imperium patriae nostrae in Sacramento militari excipiebant. Sed nunc in ista rerum nostrarum pem turbatioc inuenies multos, qui nec Imperatoris, nec patriae ullam habeant rationem:& quorum arma non
minus infesta sint Caesari nostro atq; Reipub. quam exteris gentibus,ijsque a nobis prorsus alienis. Quod
78쪽
malum nisi ὁ Repub. nostra sublatum fuerit quam
primum,periculum est,ne ipsi nos atque Patriam n uram breui sunditus euertamus. Quare si hanc be tam, & nos in ea beatos esse voluerimus, ed confer muS curam Operamq; nostram, ut maior sit in post
rum Imperatoris nostri potestas: nec minus hic possit in cunctam Germaniam, quam singuli Principes in singulos populos suos. Quod si evenerit, certEquod nunc non sinὸ magno nostro damno trostr
tum iacet, Imperium nostrum eriget se breui,&sructus Reipub. utiles atq; salutares tandem aliquando seret. Ac si quis sorte metuat,ne si potest as Imperatoris ita restituta fuerit, libertas nostra in dubium vocetur: is sic habeat, Principem non terrori esse bonis, sed improbis atque sceleratis: nec eos, qui Magistra tui suo tantum tribuunt, quantum debent, sed eos, qui iustum eius Imperium recusant, contra, quam verae libertatis ratio praescribit, facere: quando cupiaditatibus suis improbis turpissime seruiunt, nec eam, quam debent,rationem salutis publicae ducunt.Fallitur enim, qtii cunque libertatem suam in co constituit, ut quae facere debet, non faciat: cum hi sertim ea
demum vera sit libertas, quam Deus ipse praecordijs hominum inserit,ut non inuiti ficiant, quod ossicuum rectum praescribit: sed libenter 5: legibus bonis
obediant, ct Magistratus suos observent: S caueant, ino contumacia ilia horum authoritatem conuellant.
79쪽
Quod quatenus homines faciunt,eatenus seruitutem carnis turpem vitant, dc voluntatem suam voluntati Diui nae planὸ vera cum libertate accommodant. Vellem equidem omnes officium suum praestarent volentes: sed si qui sorte obiecto maioris potestatis metu cogendi sint, hoc per se multo erit melius, quam
concedere ipsis, ut sereta summi Magistratus authoritate,faciant quod tibi libet: idque certe non minus, quam equo feroci inij cere frenum: quam permittere, Ut effrenatus currat quocunque impetu suo feri tur. Quod cuiusmodi sit,& quam perniciosum,ded runt documentum casus perhorrescendi, eorum ' uictim Imperatore nostrum, in cuius potestate essed bebant, contemnere non dubitarent, eodem, quod excitarant, belli incendio coflagrarunt ipsi atq; conciderunt. Sinite me hoc loco praeterire reliqua, quae
sine acerbissimo animi dolore ne cogitare quidem possum. Et qiuanquam quae de potestate Principis
nostri dixi,aequa sunt per ΙGbona, &Reipub. necessaria, tamen nὸ cui sententia haec mea durior esse videatur, eam ita moderor: ut velim potestatem imperandi,cogendique milites,ita penes Imperatorem esse,ut tamen singulis Principi uus Magiitratibusq; ea, quam in singulos populos su os habent,potestas non adimatur: dum modo ijdem non pluris faciant suam priuatam, quam publicam Principis sui potestatem: nec minus lauic tribuant, quam sibi a populis suis tributum
80쪽
GERMANIAE si butum velinti Nec tamen repugna in si numero mulitum, quem Imperator euocare possit, certus statu turmoaus:vt nec minor sit, quam res postulet: nec
maior,quam ut huic sinὸ graui populorum damno stipendia solui queant. Nolo item perpetuum esse, quod suadeo, vectigat: sed nos hoc onere leuari, simulac Imperium nostrum accessione aliarum gentia um atq; vectigalibus peregrinis auctiim fueriti Arbia tror nanque onus hoc sustinendum quidem esse,sed
adtempus tantum, ut certiore at ue maiore cum immunitate vivere tandὸmali vado possimus. Interei vero Principes Magistratusq; nostri, si libertati Ge maniς nostr ex animo fauent,cauebsit, ne ipsi tribi to extra ordine imperando populis suis duriores sint, u aequitas & libertas Germanis nostret ferat: ut si priuuatu ipsoru comodum publico, ut par est, cesserit,n5 sit, cur populi nostri se hac ratione no subleuari poti, us,il opprimi existimet. Nam no modo no ab homi , nibus nostris plus u serre possint, exigetur: sed hi etiae Rep.bene costituta atq; forente tanta emolumentoru capient,ut no sacere iactura,sed lucrari potius videant.RectEigit, dine,atq; e Rep.nos facturos esse cesto,si potestate Impatoris nostri in eum locum rostituerimus,ut siue vis publica in Patria nostra suscepta,sive alivde illata fuerit,milite omibus Germaniae nostrae populis impare,& luidere possit, ne quid i trimenti Patria eiust Impium capiat: &habeat e ve-