장음표시 사용
401쪽
& caprum. addit deinde, capros ibi
coire cum in alietibus. εc huius rei auctorem citat Pitidarum, & eius carmina profert;
ergo facit, ut huc locum, qui lucem desiderat, illustrare nequeamus ; qd i fortas te pristaremus iodam habe
inclusas, , expungitur a Soph. JP.ici, v. is, Ota am licia: notam interrogationis, quae desiderabatur,addidi; quae sustulit incommodum sensum, atque
adeo cotrarium mentis Apollonii. V.17, φοραῖς κου--J ita emen d ui, optimo sensu,& maxime accommodato ad institutam disputationem. in manuscripto codice legeb, eur, δίωτοῦ ic κομα. si ν: quod nullum idoneum habebat sensum. lam ve- 3ro conuenit optime hoc cum saperioribus paulo ante dixerat Apollo nius per xποφορώ, cuia ergo'genu
um nonne sertur etiam ad rem si 'respondet per ου Θυ φορο , --m ferrum, sed diuerso tenore, enes tim
ruam, o in dixero ob inpos u. quae sequuntur, confirmat nostram correctionem. V. 3i, ει α νεξ est ita legitur in ii lib. Il. in codice manuscripto erat,
& luminis nonnihil attuli. sed tens
bras omnino huius loci non discus. s. deest enim omnino aliquid quod locum obscuriorem reddit. in Graeco tamen codice nihil sum ausiis de meo addere sine librorum auctoritate: sed in ersione conatus sum exprimere sensim Apollonii, & l cum illustrare est autem sensus hic. o Quae secat per subiectionem Apollonius, an nullus genitivus cons 1 atur cu genitivo, qui habet rectum tenorent, cum genitivo primitivo, videlicet. Ad istam quaestionem nishil absoluti attulit. Est ergo ita o currendum quaestioni , construetur certe sic tame o G constructio, suo usu sit ambet .lta ni filiori obscuritas sublata est, additis illis
P. ios,v. 2,met' d aisa, hic in chartis manuscriptis sequebantur haec
ptitia & superflua, deleui & sustuli:
nolui tamen hoc lectorem ignor
αῖ ἔ:. ἰδεὐγῖ αἰαia Νι e m. ne 'παν- ῶ δε-ρ sic leg tur in co-o dice manuscript , sed mendose verba tamen Graeca non mutaui I sed coniecturam secutus, & superiore disputatione ductus,sic conuerit, ut est in mea versione; ac sensus est ni fallor in commodus & germanus. Quod autem attinet ad illud 4 pronomen tertiae persona; veteres il- .lud usurpabant , sed recentiores ropudiarunt. Equidem non meminio me hoc legisse apud quemquam auctorem. Priscianus lib. 1 3,c Piteo non esse pronomen, in eo loco ubi
disputat depronomine Latino sui, sibi, si facit huius vocis metionem: Mait usum eius suis temporibust rum fuisse apud Graecos.
402쪽
in libro manuscripto de ratουκ locus itaque erat obscoris simus: sed series disputationis me admonuit locum esse mancu: quem ex coniectura restitui,& illustiavi. V. ri,fortarectius cum praepositio. ne, ἄδNA 'pi civi pag. seq. v.7:&
verbis auctoris, clam ait, ς--Hi: dc ex illis quae sequuntur paulo inferius,α Oi ; ιν ςia . --- enim est nomen distributivum.
Mirori itur Theodorti, qui omnia fere in illo libro ex Apollonio mi tuatus est, in hoc ab eo disiensisse. Volui obiter lectore de hac remo
se legebatur in manuscriptis. sed Mi ' carmen Pindari, in quo erat quoniam inscriptio videbatur obscurio eius illiturandae gratia, liberius ita vertimus, ex mente tamen
Apollonii, de verbis istius capitis, Pronomen ἐγ- τῆ non esse compsi mo modo quo Ti homi nauit. P. Portus insuaversi ne dat . casu legit iii Jista fabula de Oto & Ephiaue, nunc non exstat,ut plurima alia eius poetae desiderantur: locus tame est planus. intelligit poeta, Otum & Ephiastem,dum in ceruam iaculantur,seipsis interemisse: mutuis δει ut ita dicam intincriti fixerunt. Fabula de Oto & Ephialte, est apud Apos
o. ego ex coniectu hoc addi di. locus enim hoc postulat. P. i7 8, v. 2 3 o προ mur in P. I si v. 2, - επ.simidia c. α , Midin libro manu scripto desiderabantur verba illa, v. ego, cuius meam coplecturam, ea sup-
mutato verborum ordine, & adhibita distinctione sito loco, luce huic
sentetiae attulit, quae alioqui erat ol scura. v. 3, εἰς u πν sic legendum puto pro is et summis i liiscet eam .scr. libri sit lectio. V. ,.
tu in passionem significat. sed Apollonius, cuius auctoritas me a gis mouet, ponit eam inter nomina.
distributiva. hoc facile apparet ex puto deesto δεα ,scni: ut haec vox reseratur ad illam stiperiore misi Mo Dud lib. ex sophiano, M
403쪽
libris impressis deerat il- impressis. sed in manuscripto erat,
la vo, 6. itaque locus erat obscurus. sed nos ea interiecimus, secuti coniecturam ;& locum illustrauimus. intelligit autem Apollonius nominatiuum Doricum m , tui in accus rivum interdum transit, ut in illo,
κα-τ πψαυπ-Jhic locus est Io P. 19 vo, ni antea le- omnino mancus: sed codicum me- gebatur in excusis, re υλιώ- E M:Sed in manuscripto longe me lius & verius erat οὐ eam iagiturlectionem retinui. In D cod. mutato articuli casu scriptum erat. onoceos εαπος, ta Lat. t. v. 8, e supradicta Porti lectione r& I : repone luna periodica interpuninione ponatur MI ἀι. V. ro propraecipue te et-Dypodiastole, melior erit membro- roiam potestpeculiarit Jrum cohaerenti P. 196 v. io, ur im 'ii'. ias, v. Qinclusum comation verba com atavocat quae sutar eius horum auctoritate destitutus, int aritatem ei restituere non potui, sensum tamen germanum elicui , ni
zae. J mendose Glesitur in impres
sis. puto legendia esse deo ἰρ υ mos, velo ora χυ, z. . appellabat ei ii Bacchylides lovemdem persenae ac pronomen quod adiunctum habent. τως η αυής - , J libri, impressis hoc caput praecedebat,sequebatur alterum, quod incipit Διαπι γ dcc. Sed in libro mani scripto erat conuersus ordo.nam il- reget i&principem optimum. Per so lud, α ορο est coniun
illud autem quod paulo ante dixe- ctum cum principio istius libri, A
positum esse pro Forsinetiam legi potest J V.
lat Metoricam; quae alio vocabulo, quasi ligno quodam, aliam remί-gnificat. ideo addidit αε- is: quia nomen proprium Aristarchi filii a totum est primum caput: secudum deinde illud sequitu Et δε ic ηαυ- ας,&c. Qui ordo cum & certior 3c melior sit, nos quoque eum secuti sumus. V. 11, init 2 ο ἔ- 'ε :-' H, nisiA: DA μ δε μα- ι ἰ- D J scemedauimus ex Homeri Odyssea, quod antea perperam lcg Bacchylide usurpatum pro cpithe- obatur inexcusis,.q ix, sto Iouis usi'. 'so,v. 32,structurael posti
404쪽
potest visu pei fluum. Lat.t. V. 2o, legamus, a Mησιν. ut pro τψn te non manus apte verteris
peculiariter. V. si omissa est capitis clausula quae ita fere senat; Manis IH guur, ei constructioni quapse umque 'μrpatur, denominati nem ινι tam esse; qua ratione alia quo j pro crebriore Uι obtinuerunt.J
Apollonius argumentetur a pari;&sit sensus; si aureo oce si s dicimus potius, qua πιή uce θμον, ob certana rationem quae subest: dicemus etia. ob aliquam latentem ratione, η potius qua Haec mea est coniectura. si docti aliquis in liorem afferat,ei gratiae cu a me, tu υτους αριθμ/ις.&c. In libris impreL Io aliteratis omnibus habebuntur. sis antea legebatur, τά προ --.sed in c. m. sci quo Sophianus, assinis meus multa vulnera isti' a ctoris sanauit, partes integras, quae desiderabantur, restituiti,alias comfusas in suum ordine redegit i legitur hoc modo: οἰή γ,0 Λ πιαιτωλον a - ἡ πιι α μεμοιι,ύς πιιι θ
ε44 antea legebatur in impressis. VAγή αλη q; sed mendose. nam omnino legendum est, Μή- --ἡ κλη κ .ut sint duo exempla; alterum,
generis alterum.numeri. est autem
lcgriar in lib. m. s. sed postrema illa
citnc sensus,meo quidem iudicio;&rium, a nobis praetermissum est.
3 AIM νυμ- Mima ἰd placet cxplicare hunci cum,in gratiam tyronum in reliteraria. est enim subobscurus.Dixerat Apollonius Nulo ante. generis immutationem facta in illo,ος ω, culocus obscurus illustratur.lectori, 3 o dicitur des mina; propter demon
brisimi cilis ; librariorum imperi tia in unum confusis duobus Homeri locis: quorum prior est in ii libroodylleae; Oi is
a mς,ἡA-ά ἰς rῆς inclω, α et ἰνῆρον α 'rem Oiluo. alter locus est in libro is; A 'aiu φρεσis ἡσιν δε Astrationem qua fecit oratio,cu dixitnς-,&Mming tribuit genus m sculinu . ad hoc occurrebat auctores istius soloecismi in unico verbo,inquietes, At si nox fuerit,propter tenebras no poterit ista dem sistratio generis fieri. ergo erit soloecismus. Hoc refutat Apollonius; negat etianoetiuno tempore, cu persona de- μένον - . ex hoc itaque aibro nos o monstrari non potest uturu solo cismum in illo, vit: GI; dc eos arguit, qui su definitioni exceptione illamno addiderint,Cumnocturno te pore non utimur ista costruction
nempe ης genus enim quod sibaspectum cadit, obscurum non eae Aaveram huius loci lectionem resti
α ἡ κώ sui Hic locus etiam, mihi quide,perobscurus est: nisi pro illis
405쪽
Hoc etiam Apollonius eleuat,&im diculum esse est. nam etiam si noctu
persona cerni nequeat, oratio tameaudiri pote st: quam qui audit, facile
potest iudicare congrua, an incongrua sit. Pr terea pro ὀ - η ς usitatius legas, o ui νόπρον ἶλ- η ς, vel ' is,1 ιJm ego etiam ita conuerti. sed suspicor verborum ordinem
ab impetito & neglipente librario
fuisse commutatum:legendumque esse existimo, α ς μ το προ ρ μενσευη- π Γιουπν, ut pserius illud, ita G-
iam bustultum est. ratio enim hoc postulat, ut praeteritis potius prinsentia,quam praesentibus praeterita
confirmemus. D P. 2oo,V. I,rectius, transpositione facta, πο γγ ἀ K,ωκ- vel n. m. ip μ ἡκ- Seq.v. legi etiam potest, remo' -υμον, τα νεφας: dc paulo post v.
eώε is hoc est, siquid ex nomine n merali est compositu hoc eX Vtroq; genere maris & foemin. e sumitur. tyronibus hoc volui explicare, qui Apolloniiobscuritatem non ita as sequuntur. V. 8, 4n Aia κατηγροiri in excusis legebatur,on ' κατηγορολεῶ αρρενι δ, uti m λλ MI, υ εῶ φοτεροι,&c. At in libro manuscripto longe melius de perfectius, et κα-
P. 2o V. i , articulus ἴ quid hue faciat, nsi video: si expungatur, pla
ῶ ναυ,2 τ .HAol ita legitur in codicibus impressis, sed mendose ac deprauate. Verum quid agam sine
librorum manuscriptorum auctoritate Z Ad coniecturas scilicet cor fugiendum est .afferam itaq; meam Io conie sturam: docti iudicent;&, Qeam non probauerint, afferant meliorem. Puto igitur verborum ordianem elle immutatum,&legendum esse sic;i μία παλιν τύς ἀ μεψον τροῦ o-ε της,- αυταση τ ολου κονου μαωόπινα. ut sit sensus; temporis
adverbia, cum diuersis persenis denumeris construi postuntnat non ita cum diuersis temporibus; cum s 2o turo inquam aut pr esenti,si prosiagnificando paratalico fiamatur. H cest mea coiectura, & hic verborum
ο δε δερα, J in impressis legebatur, est n
pio particula illa sis; aberat :& post
406쪽
ρον - - τα ρ- Jln his verbis primum puto deesse proositionem teor ingenue, me non assequi, quo :visit legendum et ὰ ς ανενι- modo unic5nectenda cum iis quae δερ. - ωνι- ρυ-λ deinde sen- IO desunt, verba illa, inmmούουσα. dissum verborum illum esse existimo: ψ' m αὐτή -ρει-
νιά φορυῖαι. Genus superius, ait figuram esse Atticam:posterius, m rem Macedonii aut Thessalorum. Hic est verborum sens mi fallor.
in exemplo illo Alcmanos, ναύόώρρων,verbi Dia in modo optat uo perrarum est, neque ita saepe o currit in probatis auctoribus,ut alia elusinodi. ait ergo Apollonius, hoc
λημμον .suspicor tamen ad nominatiuum esse referenda. docti videat,&suppleat quae dessent,ad comm neni Itudiosorum utilitatem. Ra8, μι pro vulg ρῆ e: dc versu χε, exemplum sussicere ad alia similia σω ἐχωπή pro vulg.mae ncrepos inuenienda, apud cos auctores qui e libro in .s non ita vitarunt voces huiusmodi, ' P. 1 Is v. i, ἀτο Aut alii fecerunt:nam nusquam apud a P moua ἀείναρο-ω, dcc. Haec verba Homerum aut Hesiodum reperias deerant in impressis:quae tame suntrita in modo optativo positum ita ut erat apud Alcmanem. hos itaque poetas intelligit Apollonius αἰλι-- ρον i. minus imperfecte inclinasse versa,hoc est per omneis modos, numerOS,personas, tepora. id quod fortasse illi fecerunt, vitandae causa coincidentiae & amb uitatis.
pernecessaria.ea itaque suppleuh dc illud F quod aderat,expunxi. V.
ο, RHaec verba desiderabantur in excusis: quq luber manu scriptus,ut necessaria adsensum Apollonii exprimendum,
suo loco repossitiLat. t.v.26, si D. P. ri 3, v. ,fortasse rectius su - 3.c lectionem sequamur. Vertemus, cta . ..lbidem in D.cod.Dotismi docuimm verbasubstativa rectra ca- exemplum adnotatum λεγν, acuto ex antepenultima in penultimam tralato. Portiversio in ultima transferri diciti V. 13, U--ἀουσα μὶ hic desunt nonnulla:
quae cum ad verbum diuinare noniossim; sensem corum asseram;vt pero.Vult probare Apollonius, insin nriurire inprimamVsee.pe scuius generis exempla paulo post quoque asteruntur armi 2Imv. 29, inlita J in impressis erat perperam, , ε sis πύ : & verba quae sequuntur post minini,
e QEoo .,omnia desiderabantur. casibus etiamnominii spectari con- o V. 3 i. o libro m. ita e-gruam & incongruam orationem: ratscriptum onse meliore sensu,ni atque in iis in quibus voces coinci- fallor,quam illud ενιι ν, quod
dunt nihil admitti vitii. Asteri huius rei exempla. Nominatiuus inquit
hic multa interiecta erant in vulse codicibus: quae, ut parum exant Aa a
407쪽
cedentibus, partim e semientibus repetita,& stipersua. de Apollonio indigna,si istuli. V. 27,ad commation istud, G παῖ γνγω -υ L, in D. cod. adnotatum scholion hoc νυι MI, G A: dc ad sequens, ovi iri adnotatu,sc.demonstraturames reuilonem ostendereJP. 218, v. I 2, uti H Iυῖ , ea in legebantur icli inde haec verba,E ω gin , T MUm πει λιγυ. quae videtur super sua; de interrumpere potius cursum rationis,qua adiuuare sensum . itaq;ca praeterii. P. 2 ry,V. T , Ut επιυ ης si σεωςJ inexcusis erat, uti Di s otii; csed illa expuncta est, ut superflua. fin D. libro pro ea repositu erat D. V. i 3,pro ra s. rectius cum P. 1 versione legemus es AJ V. 2I,οJιντ Hid deerat omnino
est paulo ante, in illo loco,v. 8, dom
forsan υφῶ pro positu. fApud Diony Halicarn. in lib. .
ubi e. Pindari diti rambo austerae compositionis exemplum afferturi, alitet legitur hic locus; ita nemperii;
non sanc aspernanda videtur, prae- sertim si m pro υμ ει rareponatur: Apollonius tamen alia exemelaria,
de alias rationes est secutiasIs P. 22s,V. IO,latior requiri vide
tur capitis inscriptio,in V .i 6,-- καθ M-ς eminαξεω: δ P. 22 Qv. t, rei; ά-ρἰμφαος .s m, dcc. v scp ad illud, ε ει η αν τὰ α κγρ zλιsω, reetia in e mapni J hoc totum inexcusis exempl. coiunctum erat casuperiore capite: deinde sequebaturo inscriptio xiii capitis, εο- ανις eis αυσωπου. sed in libris m.f. initium imscriptionis capitis x M I, erat quemadmodum hic est impressum. Huno ordinem ergo ut germanu & optrumum, secuti sumus; & illam in vulsecod. inscriptionem, ut se perfluani omisimus Erant porro qui modulia infinitu existimabant non esse vc o bum. ante Iergo dispinationem de verbo aggrediatur, proponit ban: opinionem Apollonius, eamq; re futat. V. Is,interpunctio suo loco
posita,tollit molestiam lectoribus,&sensum auctorum illust rat.hoc iapsum hic praestitimus, adhibita i
terrogationis nota post m, A qua antea desiderabatur. P. 227,V. 8, csJin exemplario m .serat parti uia negas, ου I , φαμών , in libris manu exaratis
μῖν Θρι haec verba, tam necessaria,lia
brariorum negligentia fuerant prPtermissa. ita socus iste ut alii plurimi erat mutilatus: ia suae inte)ritaso restitutus est. V. as,i Amia Mi JGὶ inlis est in libro m. s deinde libid
408쪽
ergo exemplaris auctoritatem secuti. de sensiim verbo uin optimum, ita conuertimus. Dudithii liber h.
ians os me; is J sic legitur in libris impressis ; nos expurimus particula illam , quia sensus repugnat & legia
dis is severius disputatum est,issiciens nec aris; numero'
onem, quia nihil impedit, adiuuati otius sensum 1, nos quoque secuti
οἶς Ε οἰς--εm ἀπαρεμ αGJ sic logitur in i bris impressis , sed corrupte omnitio; lapsit imperiti l: brarii, qui vocabulum ρήμασιν discerpsit,dc postrei am eius syllabam cum verbo
ne nullus meo quidem iudicio siemsus elicitur. nos,fecuti coniecturam. sic legimus atque distinguimus: i si ' HJbic deest omnino aliquid sed vel ba,quae dessent,diuinare non pollum. sensit ni ni sillor assecutiis,
αὐτῆ μ πη G τ η πα--δύειον, de qinae sequuntur. Haec lectio ni fallor in commodum habet sensam. nam Apollonius probabat paulo sup .ius vel ex tenore particulam
409쪽
ta esse verbum: circumflecti enim sicuti ines verbum. Huic rei poterat occurri: quid ergo Z nonne etiam ad- uerbia circumflectuntur; ut πίλαυ- σμ,&πῆ ει ἀηξRespondet Apollonius, primum esse more Dorum; uod non accidit verbo δῶ: secui um .esse pro assini ad uerbio που : --τει vero pro genitivo ου & vim , qui Pontinetur in --: id quod rursus lnon accidit verbo M. P. 237,V. 2,vulg. l. a ris misis, vim mi ais ' totus hic locus scatet medis usq; ad finem capitistita ut me diu & multu torserit. tandem vero, adiutus c5iecturis, auctoritate ipsius Apollonii, locudeprauatissimile mendaui,& ten bris eius non parum lucis ni fallorὶ attuli. Hanc vero meam coniectu- aram confirmat Apollonius in capite de constructione adverbiorum; 3 3 o ubi docetis & αὐτῶ esse . Dorum adverbia; quorum primum valet A. posterius vi risis: vi autem valere in I. Haec porro auctoritas Apollonii in exemplaribus impressis non erat: affinis meus, i multa alia, eam addidit. lector percurrat caput
illud:inueniet hac auctoritatem,& 3 multa alia scitu dignissima; quae ego iam praetereo, fastidii vitandi causa. V. 7, ιδίω sic impressi libri:
de verba quae sequutur,& sunt tra posita ex libro manuscripto in suuordinem testitui,on: Mii
atque ita locus iste alioqui obscurissimus, illustratus est. V. is,Aδεαι, in iis carminibus Anacrcoi tis quae nunc exstant, nihil tale legitur. nec ego diuinare possum quid
sibi velint haec verba. V. 29, ἐπυουε mi τουτως. επι απιαρεμφατινὶ selegi in impressis: scdmedose admodum .in libro manu scripto erat,
is non videat hunc locum esse mancum, & aliquid desiderari ad perfect um eius sensum Z hoc supplet liber manuscriptus, in quo te tur;
υ ρη- V. 2- νωδῶ κάει puto legendum αἰζήει καpo. P. 239, V. L-τοὰ τοιουτοισὶ puto scribendum esse e - τοι- m. nisi r feratur ad ea quae suspicor hic dees se. nam existimo deesse ea quae pertinent ad opinionem Grammatic rum, qui putabant infinitum cum
accusativo tantum construi .eam
o pinionem Apollonius ni fallor lite,
more suo exposuerar, ut eam postea refutaret.huius opinionis expositio desideratur: refutatio tamen sequiatur. D. c. margini adscripta haec adnotatio; reasse legendum
P. 2 O,V. I, Sophianus in priori exemplo legit ergo in secundo o legit φιλαΠ
oratio est imperfecta. itaque interiecimus τὸ me; mugermano ni fallor sensu ut legatur.
410쪽
hic etiam apertissime desiderantur in impressis libris nonnulla; quae supplet manuscriptus; ο-λε Ῥ
-θητω nid isti, supplet επιι particu- Iolam,neces am ad sensum eius loci explendum; επει et δευτεροι --ἐπ εργid, P. v μ ασθα ἰλῶν mi illud τινδε non est apud Homerum in quinto libro Iliados.&hic est otiosum,&sensum impedit. c. punxi igitur. Ρd autem attinet ad voce nyperbati, cuius facit menalioqui ad βελωων & αμειν melius congruit, Hon f P. 2 ψ',v. 1 fortasse rectius cum
videri aliquid deesse. Portus videtur subaudisse σοι vi sit, vetitasse
si1spicor in his verbis aliquid esse
tionem Apollonius intelligendum a o fortasse legemus, est de accusativo, o costri ictionis ordine debuerat esse post ελειν, Ac Amριελεῖν -δρα: sed propter carminis rationem infinito modo ante potatus est. V. io, φαπκ άJ peωπι-