장음표시 사용
391쪽
Apollonius κατ' is , Homerum, ex quo sumpsit omnia superiora exempla, A MO-νδετα ιτ μεν ρα ωίτε: A μοι si 'κέ,&c. pressi codices habebant m ethc mi
P. s,V. 9,cuis librariorum imperitia, & typographorum Inegligentia, antea legebatur οῦν - sed nosum reposuimus; qd habet sensum aptum & congrue
baturi; -on υμα: quae vox nulluabebat sensum aptum huic loco; ut verba quae sequuntur, aperte hoc
impressis legebatur antea tantummodo . Κυριμαμ. P. ψT,U. I , v πλειονος ἴληςrmJ Diau, Ni Amis appellat Apollonius rerum nomina, quae vulgo Grammatici Substantiva vocat. rerum Gnim nomina sunt instar materiς cui qualitates & accidentia solent ashiberi.
deerat in impressis; sed ex manuscriptis restitutum. sensus verborum omnino id desiderabat. V. Io, Πευώωπκων α δε-αυ-- αρθρον eri J in libro manu scripto erat, Cn η-μαν. sed neutra inscriptio mihi satisfacit: prior, quia non de omni casu agit hic Apollonius,sed de genitivo tantum posterior, quia videtur desiderare aliquid ..id igitur si legamus,sόν is Equidem non improbavi hac
infriptionem. itaque secutus eam sum in mea versione. V. 13, προς
-&c. lin codice ni u scripto legitur,ἐξῆς ρκτιον ain &c. & locus ille distinguitur a superioribus; habetq; in margine adscriptum, ιημα δε-- ρον, Mula pari,inius videlicet pruini libri;cuius tertia pars sequitur in capite xxv I i. Nolui hoc celatum lectorem: ut liberum sit omnibus o iudicium. V. 3o,H-ιήλου θω legebatur anteaesed no ita comm do sensu.
antea erat in excusis, Di. εοῦ et inαγια. sed perperam de obscure admodum sic legebatur. V. is,
in impressis erat antea,' μοιως zn e τι-οπροι. sed auctoritas librorum manuscriptorum habet ingens
ondus. V. I9, χρήσεως φυσεως lege atur antea in impres . quam lectionem vimini apta reiecimus ..
perperam legebatur. V. I , m dii νJlicemendauimus, cum anteam ευχρη ν contrario sensii lcgeretur. . Ibid.ά-γρευους ως Maim uJantea le-sebatur et, γρευου-ὼς αῖ α . quae o lectio nec germana erat, nec bene
perperam legebatur antea. V. 2, gum rim J in manuscripto erat P. St, v. 22, apud Sueton. in V spasi. mO,cap. antepenultimo, inter Vespasiani iocos lesitur, ω Λ ec Λαχοῦ, ἰα- γλωνης, αὐθς Liη ΚηρύλM. sed absque auctora nomine. J V. o 28, On πω ουκ αρθρον ἶE,J in impressis erat antea, Oo αυλου, - α ραορωim , et το - ουκαργον Υἁν. sed ego sim secim hanc inscriptionem, quae
rat in manu scriptis libris & quet in gis conuenit huic capiti. V 3o, τοῦ φωνοῦ stistri ἀφεω-J hic locus
392쪽
metorsit diutius. erat enim corruptus ita,ut nullum prorsus sensum commodii elicere possem. sic enim legebatur antea in excusis , . .a
vero,coniecturam secutus, sic locuemendaui,& loci huius obscuritati luce attuli. nam illud, sim inor, quod erat antea in excusis, libri manuscripti emendant, δίυπωνι quaquam sint etiam, qui rara legat. Lat. t. v. I i fortasse rectitas arguet. JP. I 2,V. 9, μια φωνη ita is, J in libro manus ripto legitur, μαν φαntia αρθρων. sed ego retinui hac lactionem,ut commodiorem: volui tamen lectorem admonitum &de
iunentur ista;υι αναλεπς MΔ--ς τα; et hos on quia videlicet seques caput cum hoc in illo codice comitin tur.J V. G, ni δευθείας εα- mc-οντο τ,-αs-ωι,&c.J sic legitur in manuscriptis,&recte, atque absolute. in impressis erat antea, γημι ευλίας ο &αquod erat imperfectum & obscurum.
locu distinguunt libri scripti in xxi caput: & quia haec distinctio affert perspicuitatem praeceptis Apollonii,eandem ipse quoque sem sic
ego addidi de meo: quia putaui necessarium: & verba quae sequuntur Apollonii, me confirmarunt, ut id
facerem. V. a. s , Om άυλουθα τα -
Θαψ ψῶσινJ hic locus non erat antea distinctus in excusis libris: sed instriptis erat distinctus in xix caput, cum hac ins riptione:& quia disti chio elusinodi locum illustrat, secu-stro emendauimus οἰφανι αν, quod antea legebatur comm
do &germano ni fallor sensu. vult enim probare Apollonius, articiatu
neutri re, non dici et, ne confunderetur cum accusativo πιν virilis generis.
P. s8,v. l,legi etiam possimwsin tus auctoritatem scriptorii, eodem 3o est nomina ista, φιλων,μ.Jdistinxi modo. P. s 3, V. 9, ν ον audi R in hoc non erat in excusis: sed ex libris manuscriptis restitui,&locum ali qui obscurii in illustraui. V. I 2, ea sitata, inων τ meu ουJ verba
rat pessime distincta,& sensem pollonii non exprimebat. nos comiectura nixi,& commode distinximus,&iocum illustrauimus. In D. nusser: ptis suppleuimus. fV.2o,prb oc pro ista dic e Sophiano repositum κα iis, mi haud scio an rectius le
pra in Capitum Indice legitur δ υρ-
ρομα. - ν M. Post in P. c. si erat M--. ut sincerior lectio esse
quippe quod in his Ionica sit aspira
tionis transpositio, pro regularibus
apud eosdem Ionas 'ro e re. ν&χ
393쪽
distinctus. sed ex libro manuscripto germana lectio restituta est,& l eus distinctus in trigesimum caput cum hac inscriptione, Πίn τὸυα
deerat in libris impres lis : sed nos, .cturaria secuti hoc adiecimus. docet enim Apollonius,quid discriminis sit inter orationem quae habet articulum,&eain quae non habet: ait, hanc de re incerta loqui;illam,rem certam&ante notam nominare. affert exempla; eo ς ε 3iscnπιευm: hic iam Grat addendum alterum exemplum cum articulO,τι κατεπλευσεν. hoc
deerat , sed a nobis additum est. DP. 72, v. is, in D. c.repositum, ειὼ ιναμ si um est nomen. Et ει αεν, τὰ Dip.
σας εασμιώθη. sed locus orat mutilatus, dc confusus. nosdr
quod deerat, suppleuimus,& loco
huic suum ordinem restituimus, sicut est iam impressius. ακμωδες ἡ γνεα, J In libro manuscripto erat inscriptio noui capitis:O. - αρμα ά-ύ-M . quam inscriptionem nos ex hoe loco reiecimus, ut minus or ortunam. interpellabat cnim cu lim disputationis. haud tamen rc- iecimus omnino; sed coniunximus eam cum inscriptione totius huius capitis. P.76,fv. 2I,. Portus acre pii proύκλωσιν.J V. 29, Πεὐ προς- μηκωνὶ hanc inscriptionem sum s cutus, ut aptiorem huic capiti. a rea inscriptio erat, P ὐ- N
rea in impressis legebatur nullo prorsus sensu.in libris in
nu scriptis erat m ego, ex se trisque secutus meam coniecta
es: γειν, quod cist decipere, dc a recta tua ab rem, optimo,& sermano, ni fallor,sensu. Nam Apollonius refellit eos, qui putarunt nullum i Ierativi futurum tempus este. hoc abet propositum statim in ipsbhuius capitis initio : ubi ridiculos homines appellat eos, qui sic exist
marunt. ergo,postquam docuit in peratium modos futuri vim habe re,aperit originem istius erroris: Scdocet, quid eos induxerit, ut fausam istam susciperent opinionei demons , at autem, duas istas v ces, & gri , quae habent si turi speciem, eos decepisse, fecisi que ut crederent, ceteras imper tita voces aut praesentis este temporis, aut praeteriti; has duas,& sumit
394쪽
miles earum, esse futuri. ergo totulit Apollonius hunc errorem, &docet, licentia poetica in i m pro pro φ .i dictum tuisse. V. 22, si mr κα- ,τω, - αν οἰ &c. Jsii picor desiderarialiquid in hac clausula,& legem dum ess Totius hoc modo ton min-
fortasse pro καψ m. Elym logus tradit .is,m imperativum esse praesentis& imperfecti temporis, a verbo οἴσω,miod et futuro tempore in praesens iit traductum: sicut illia adem αετε pro φερεπ. idem ergo dc dodici poterit. J
ερσυ λεγμίδας, additum ibidem sicli
hon istud ; Nam intelligi hoc non 3
J hoc ex emplum desiderabatur & in oc sis.& in manuscriptis libris. sed ex verbis Apollonii, quae statim sequuntur, facile potest colligi, librariorum negligentia omissiim hoc fuisse. itaque illud addidi. st tim enim Apollonius stibiicit, de
ω in . sed in libro manuscriptot eruetusto, erat expuncta haec imcriptio.eius itaque libri auctorit tem nos quoque secuti, hanc inscriptionem praetermisimus.
dices impressi habebant vi d α-να Iseo: scuti pisim legitur in principio iliados. sed in libro manuscripto erat, 'α quae scriptura consentit cum me
te Apollonii;qui vult probare, in dum infinitum usurpari pro impe
rativo. dicen plum etiam paulo amre citatum, fidem facit huic rei; πυ- ραν ως κεν Tρύες,&c. Damquam non ureinini me legisse apud H merum exemplum uti modi, in ἀω-α δεδδα .Hoc facit ut suspicer, in vetustis Homeri codicibus ita si,
ctio,& inscriptio huiusmodi. in lubris manuscriptis nulla erat. qu rum auctoritatem ipse quoque s cutus, eam omisi. videbatur enim interrumpere seriem disputationis; quae est de re eademos P. ss. .s,D.c. margo, r. V: πε
395쪽
capitis in libro manu scripto, cuius
λόγω misi. sed haec inscriptio minus apta huic loco. nam Apollonius n5 disputat hic ingenere, cogruam cne essiciat orationem articulus e iam si cum diuerse casu iugatur; sed singillatim, an articuluso, qui estini o illo carmine Homeri, lib. t 8 Iliados, is ωρηχ', ο μ G οῖ,α Mo m ς επῆ - ' an inqua ille articulus O,stprri
itiuus, an subiunctivus. ereiecimus istam inscriptionem ,quae praeceptorum seriem interpellabat;& integram disputationis cotinu tionem conseruauimus. fv.7,Sophianus expuncto ειρη- , prςcedens commation cum superioribus comticipium. affert huius rei signum; ao iungit.JNeque cum infinito,neque linei P. 8,v. I δε αρυανδ σαε Jδε finito potest conficere orationem. α legebatur antea .nos ex The huius rei,ut apertae, nullum affert exemplum; sed progressus ulterius, docet etiam sine participio n5 posse efficere orationem . nam si dicas in. qui t). τώθρωποί αἰν, α' δBν, incongrua fuerit oratio rat si dixeris, ό mν
j; ια α ξι ι J haec verba deerant pellat autem Apollonius tenorem impressis, quae erant pernecessarianos ea sappleuimus ex libro manu script
is cum πυ Ab: δ αἰαφαρώJ hoc totum puto esse non Apollonii. sed studio ualicuius; qui, dum locum istum pertractabat.appositi ad ma ginem hoc scholium: quod deinde ab imperito librario ex margine in
Ao contextum translatum filii. Et quia nos in nostra versione hoc praete misimus,ut minus necessarium, de eo lectorem admonendum exist
396쪽
lo: ego tamen, coniecturam meana secutus, conuerti, actionean istam ripere.
P. io QV. 27, νθ Aeti in excusis legebatur anteaου . .sed in manuscripto libro erat germana haec lectio; quam sum secutus.
quis non intelligat, haec verba in hoc loco esse necelsaria3quae nisi libri manuscrianuscriptus habebat υ τοῦς αυλαυροας. io pti supplevis lent, locus esset muti sensus est idem. sed volui lectorem lus&obscurus. V. 32. Ην ri ουπις admonitum de varia lectione. IV. a s, Plantides legit. -- noc post hoc ipsum commation interpungin,
se legebatur antea in impressis: sed in libro manuscripto, post illave
legeretur ahi m. s. aD ctione ipse probam,&secutus sum V κγέν&υ ίλαν ἔχων ευληία rq in mea versorie. volui tamen lecto in libris excusis legebatur antea sic,
ego expunxi particulam illam ii, quet nullum usum habet,& impedito
rationem. nam non habet alteram , quae ei respondeat, ita ut ratio grammaticorum postulat. P. lio,v.f,α. ἀπ-άd sic emendauimus,quod antea legebatur aesta c. sicuti etiam versu sequenti pro rvosui ut m --.dc v. 7, pro Vm ετ π ἀ- θον,
sit μύθου, quod erat in libro manus leto
rem admonere ivt liberii sit omniabus iudicium. In D. adnotata ea
dem lectio; sed omisso participio-
distinctus a superioribus pr. aeceptis: sed in manuscr.& distinctus erat,&habebat hanc inscriptionem; Διὰ δαί ire φῶ - μία
in . quare siccutus auctoritatemve
μνω: saec versa desiderabantur in o iusti libri,quae mihi visa est huici excusis antea; quae liber nianus criptus suppleuit. ος - άλη- , ἰυι ΓΞ, J haec quoque verba deςrant in impressis, quae sunt pc necessaria: nos caelibrio ma scisco valde apposita. eodo modo distinxi&inscripsi. P. II 8,V. 2 λ: mea ne haec etias ars oratin lib. m. s. sic distincta, cuhuiusmodi inscriptione; a in a trya ire ete; mi Q. et
397쪽
cαν - , caput x. quam rationem aedistinctionem ipti quoq; secuti si mus; lilia est visa opportuna,&ad docendum apta . Confer cum his Prisc. s
ουι- &c. J in impressis codici bus erat antea haec iis criptio; AM U
sed in libro manuscripto haec inscri- iptio deleta erat.nos quoque, secuti auctoritatem eius libri,quae plerumininime contemnenda est, eam prς- termisimus. quamquam mouit nos illa etiam ratio, quod haec inscriptio visa est alienior a distulatione quae hoc loco cotinetur. agitur enim hic de eo, quod pronomina tertiae personae non sint reiicienda; quia nomina omnia tertiae per nae sunt. Verumtamcn volui lectorem in nitum , ut liberum sit omnibus iudi
P. iai. adv. ii ii D. c. adiecta hic adnotatiuncula; sc.us
mρος τι ρη- diuersa erat in excusis inscriptio, haec videlicet; αε mi τα ἀ
& quamquam inter utranaque ii scriptionem parum sit discriminis, ramen malui eam sequi quae est in libro manuscripto; quod est a commodatior huic loco,& magis cum principio istius capitis consentiens P. I 22, v.i, fort. gen. casule . G
- νώγυ. quae lectio neq; sensim cominia una, neq; verborumcon' structionena idonea habebat. nos, ex disputatione quae sequitur, secuti coniecturam, sic emendauimus. ita&sensus ni fallimur esst apertis simus.& verborum costructio plana atque illustris. V. 28,άφι-ο sic emendauimus optimo sensu, Opimm: antea legebatur In hac citati o n breuitatis causa duo versus in senum sunt corram. apud Homerum enim,ll. i, ira legitur locus; AM' vuli ADq. . A baia, H. Sequentia etiam ita legentur rectius, s in iure o ἡ 4. quan quam etiam απ πιό -i- pud Homerum inueniturita P. i λ 3, v. fortasse geminata a
c vocat ea quae una cum ipsa voce verbi intelliguntur: ut in intelligitur una cum scriptione, L i- ipsa scri uendiactione etiam assirmatio. V. so, post ευάς, ι . - - ρκωρ i, subaudiendum commation hoc, or ειρας in D: quo apropterea omittitur, quia exprim
addidi; qiuod desiderabatur in in pressis. Iv. i s, ad locum de grauationes lica, D. c. adnotat idc
23, ad . ,adnotat, dεJ V. 2 Avulgatis exemplaribus
398쪽
de quam futurm e ejus. Jt P. I 28, v. 2s, cum Apolloneso conter Prisse lib. 17. JP. I 29,v.i7, et ατει, aboc totum deerat ine cusis exemplaribus: quod ipse addi di, secutus Apollonii metem, & di putationem. v. 23 ίδευ mora. xl antea erat mutilatum, δευή Is Miscui διυ. sed ex a libro Od. ubi Demodocus vates commendatur,suam integritate ei restituimus. V. r , cumissio commatio,ς, ῶς A- subaudiendum λε ον, aut simile quodpiam verbum.JP.i 3o V. t i, o ori hoc decrat in e cusis: nos, coniecturam secuti particulam hanc addidimus. coniecti rae auteni nostrae suffrapatur exempla quae se i iuntur idem Porii verno legit v. 23, sortasse rectius et αἰ in M. plurali numero: quia sequitur JP. i ii,v. i, ὀ άςJ ως Λι habebat
libri excusi. DFor an etia clausa post 30 periodo, legi potest
& multum torserit. Tandem ani- inaduerti, pal ticulam illam es esse omnino expungendam. Ea itaq; d a , sensi me liberatum omnimo
AN C. PORTI. 363lestia. Rcfutabat superius Apollo
nius Abronem; qui negabat recte inclinatum fuisse accusativum pronominis in .illo Homeri exemplo in o. locus est in P nultimo libro lliados ubi Aiax luctatur cum v lysse amabat inquaὶRbro, recte inclinatam fuisse prinomen illud , quia sequitur con
io iunctionem disiunctivam η. at A- pollonius cum refutat docet. illud α non esse coniungendum cu par
ticula κ, sed cum verbo αἰ--: ut sit dicendum, ς sed ordinem verborum fuisse mutatum proptexstructuram carminis. Et scit deniqudisiunctionem ibi esse faciendam non in pronomine H, sed in verbo ανι ρε. post emo aperit originem trui o stius erroris: & qd deceperit Abr nem,& alios, qui perperam legebat illud carmen, demonstrat. Abro ii quit &alii,qui eum secuti sunt,ac- , ceperunt illud u pro monosyllabo: monosyllaba vero inclinantur. At ego inquit Apollonius censeo prumum cum verbo α α ρε esse contui
gendum illum accusativum , non cum coniunctione κ. deinde casu inso illum accipio non pro monosyllabo .sed pro bilyllabo ut, suppres
cus hic erat perobscurus, propter importunam interpositionem vitiis partictilet M. placuit ergo eum in gratiam studio rumillustrare. in D. o libri in v ne,pro isto M repositum
so b ne lectionem videtur secuinet a
399쪽
sione praetermisi quia superuaca- io haec verba non erant inina nea mihi visa sunt vati tamen mo- prellis. sed non sunt reiicienda. se ως-J V. o, is ἔνε--Γυn in exemplati manuscripto erant praeterea haec erba; m . :
cum in libro manuscripto esset expuncta, & plane non videretur δε- utut enim huic loco, sicutiquae paulo post sequuntur, is πῖς Ii π s.fv. ur, cum istis, ἴ isi μέν c. subaudit me dioi V τυα κου- JV.32, b c Oi ια hic post deerant plurima: quae ex libris ina nuscriptis restituit Michael sophi nus,amnis meus, vir doctissimus decere ad rem de qua agiti . ideo ego io diligentissimus in libris calamo seris quoque eam praetermisi. sed volui piis euoluendis, bonisque auctor,
tectorem monitum. DPi 3 3 Rro, fortasse trampos . ta negatione legendum, φωτων μή ς i5--υ :ου Paulopos pro marginali π,ictore rectius fortas se legemus .i πη- , ut infra i 3 s,
P. I 3 . . i , ad mentionem debus emendandis. f Extendit autem se defectus iste usque ad i8a,s, ει γ
. H MA hoc exemplum unde petitum tuerit,pi ne ignoro . Et mendosum quidem est exemplum : sed contentus esse monosyllabis D. c. margo adnot.b. 3o debet lector, quod prima illa duo V. 28, ,ει EOR :ςαφηρει ni Verba, rami, H, quae tactum ad rem antea legebatur,ri με κα- nos, csi iecturam secuti, ita emendauimus. orationis enim c secutioidpos u lare visa est nam paulo ante dixerat δε pollonius, μι M particula vero illa ,-z postulat alteram ordinis particu-
iam tim vel ε me propositam, non sunt corrupta.
borum sensus erit,m mihi proposi-ium T. P. s. v. Z; mo cJ hoc nos de nostro a ecimus. certa secuti coniecturam. exempla enim & quae an P. 137, v. Apost mi deest aliquid o tecedunt,& quae sequuntur, sunt videtur D. c.JP. I I 8,v. 1 Α, καπι e J sic emet daui, bono & vero sensu,ymet pro clivo. in impressis erat
o: legere queas etiam is iasis, iu
400쪽
notat exegemation hoc λχ γ τέ nos illudi rim, secundum,ns P. I 47, v. 7,m; ψ αλ II EJ a ric Aθ Merat in chartis mamis impiis, quae desiderabamur in exci sis: sed medose.nos ita correximus. fv.s, scribendum potius I J A ,erecto accentu: ut antecedentia pariter &sequentia declarant. Item- perfluum, Meleuimus; α pron men λυ ex dandi casu in accusa di casum restituimus; atque ita, qua cursum orationis impediebant,sus
Albis sic emendiuodicem imani scriptum ex ultimo libro Eudoxi primo sensu, & constante rations que mox v. I 2, οέγν 4r π. cuius ac- a o carminis. Priamus, admonitus per centus ratio supra etiam exposita, Iridem a Ioue. statuit ad castra Grae-
ναμενοt illud, ἔκ- κ, lcgitur inei dose in manuscriptis. verumtamen si impii mihi hoc ius, ut conuerteremtaplures ab mia . quin id ubdetur non abhorrere a sensu Apollona
corum proficisci, ut Hectoris filii cadauer redimat: Hecuba dis lua
det. quod si inquit) perstas in bac
sententia,saltem hocne facias inauspicato. pete a Ioue auspicium; quo confirmatus, iter ingredere. 4M-issi απιλο, inquit: id est,prisistem citam nuntiam, hoc est aqui- P. I 0,v. si ἔπ ποώλην in m ao iam. Hoc ita legitur apud Hom nuscriptis chartis erat, Gi; υ rum,recte:& versus constat. at in s. sed emendaui ita, sensum & manuscriptis est, resors ἰὼν ἐὼ ε- verborui' constructionem secu- λαν. in qua lectione neque versust n απιψυ u&c. εο ὶ ο - constat,& sensiis est absit ritus.quid
- hic videtur deesse ali quid, vel
λἰri vel aliud elusinodiverbum .itaque in mea versione addidi uri u enim absurdius, quam Hecubam iubere multum regem, A annis confectum, ut caelum aut ob impum scandat,& a Ioue petat suam
aquilam p auspicio Z Quid ergo di-hud incit. f sophianus post ,- αι 36 cendum est 3 credo ficile. illud tardeesse aliquid notara
His Jhic etiam desideratur aliquid. sed coniecturam secutus addidi in veruone, bono ni fallor sensu, sei mosin iram,iι tio. ἱλέων lesit
Sophianus pro λε si inclusaquaesoquuntur,v. 3,addita ex D. Jmendose ita legi;& esse repone
emplaribus nonnullis fuisse iis, in aliis : literatos autem homines probasse magis scripturam --χ a. atque ita scrupulus omnis ex hoc loco ni fallor eximetur.
P. i i7, v r ,-- πλος η ἀς o pol γω M, J oda Pindari, in ii: &c. Jin libro manus aia qua sunt ista carmina, non exstat pro legebatur antea mendose so
. . . snostris temporibus: deiideratur, ut plurima alia 'uius vatis poemata Strabo libro facit mentionem Mendes urbis AEgypri cuius incolae colebat deum Pano