장음표시 사용
251쪽
eontradiistionem involvete agnose unt, ac potestatem legitimam imperandi,& obsequii o ligationem sibi mutuo respondere judicant i uiri tamen hoc sibi acumine placet, ut simul Principi potestatem porrigat cives suos
obtentu religionis opprimendi, nec his tamen obligationem imponat quam veram agno-seunt religionem abnegandi. Astii obedire noest licitum, quare alteri me cogendi jus tribubtur , nisi ut via sternatur plus iusto imperiosis Principibus ad cives vel in necessatem peccandi conjiciendos, vel malis innoxios affliget dos 3 Nam istis violentis fidei, vel potius hypocriseos & superit tionis propagatoribus, & armatis missionariis non susscit, ut cives dissentientes taceam; neque his semper fugae facultas est; quanquam & id ipsum miserum sit ponatibus suis expelli : sed prostenda publicesimi tanquam vera, a quibus sententia animi abhorret, & quae vel idololatriam,vel superstitionem,uel fabulas sapiunt, vel ab aeruscatoriabus ad aucupandas pecunias inventa in aprico
Ac ipse tauri ius paulo post pronunciat:
252쪽
mrticulos deis tam ius facta de misit, ad quiescere ei immo tuto potest , nise qui ipse',
dare suo judicio legi is et ma con uentem propinteriet. Sin disicutientem, adquiescere ira ea non
delet , ne propriam ipse , quo indignius nis Thou ine Chri iano , sdem suam in cis . A qui ii indignum est homine Christiano fidem suam inficiari , h. e. pr at de consi im
res an e , ( quod paulo ante dissentientibui manifesta contradictione suaserat )cur Irincipi talis potestas attribuitur , per quam homini Christiano autis a indignitas, aut gravissima mala sint subeunda 3 Quam quidem potestatem , quantum mihi coimstat, primus commentus est Tho masHol les , tapessimus sententiarum Theologic rum autor , sed quam recoquere , ac tanto adparatu tueri n mini hactenus sat inhpudentiae fuit, Adriano Hul αJd quod eo magis mirandum ab homine , quivi ea Republica vivit, a cujus rationi bin
253쪽
ejusmodi d Mina quam maxime abhorret,ae ubi adulationis nullum praemium expectare poterat Neq; enim ordinibus Provinci
nim Unitarum unquam in mentem veniet
jusmodi sibi potestatem arrogare. Sicuti nec Principum ullus puro tantopere ineptiet, ut Ministri Ecclesitae, aut sacerdotis funerionem publicam obire velit: quod jus nesscio quo fine tam talicite Principibus Noster vindicat. Nisi forte apud adolescentes admirationem sibi pollicetur, si multa a sensu communi at horrentia istis propinare norit Jsta in praesens ad annot hsufficiat.
