Illustratio sacri patrimonii, seu, De bonis et possessionibus ecclesiarum : vbi agitur de veteris & nouae legis sacerdotum censibus, origine & fundatione oratoriorum, parochiarum, episcopatuum, monasteriorum, ecclesiae seruis, mancipijs, colonis, cas

발행: 1636년

분량: 626페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

21쪽

te oriatur

, De bonis ri posscssionibus Ecclesiarum. importuna est,in morientium Plurimi non tam dolent eripi sibi vitam , quam aliis superesse. Hinc publica oriturin pertinax in diuites decla

matio, quam meo iudicio dixerim non tam ab odio diuitiarum,quam ab amore proficisci. Nimirum ut Amantes infortunati, postquam spurcissimae cupiditatis explendς spem amiserunt, i litare non possunt voluptatici in earn , qua prius ardebant, pulchritudinem atrocissime de-Dacchantur, araSquas antea erexere iubuertunt

Miniuriis opprimunt quod prius religioso cole bant famulatu. Pari fortunae uenit,ut quos mala: .L- quaedam sors a diuitiis dignitatibus expellit, illi amorem in odium vertant, negatas sibi diuitias ac magistratus existiment generose vlcisci, si quod prius ambiebant, illud postea pro

caciter execrentur.

Hinc factum est , ut Haereticorum plurimi Ecclesiae splendore ac diuitias ferre non possent, quibus sectam suam ignobili cultu nuper e tenebris erutam, Principum odiis laborantem, dolebant non posse illustrari. Quippe licet Seruatoris sanguine Ecclesia im-Quar non primis luceat, mullis magis opibus quam pau'. es cui 'pertate Christi glorietur, Ornant tamen eius maiestatem aliqua in parte diuitiae, produntque Cruci pudibundae,ad cuius aspectum orbIs exhorruerat, tandem regna atque imperia paruisse. Sunt itaque facultates&fortunae Ecclesiarum monimenta fauoris Principum , argumenta be-

22쪽

Liber primus. 3neuolentiae populorum, consensiones Iu Ura gia matum omnium, quibus quasi pignoribus fidem suam Christo obstrinxerunt, qua ratione poterant, grati animi significationem exhibentates, eum caducae fugacis reculae har redem se cerunt, a quo sunt in aeternam&felicem maxime haereditatem adsciti. Quis existimabit alio quam prouidentia cun QTre nulla

data moderantis consilio essectum , Ut nulla Vn sitia hibo,

quam haereses diu Principum magnificentia ac hμη' μ' liberalitate fruerentur, Ut nulla unquam errantium conuenticula, ad insaniae suae praesidium, opibus abundarent. Noluit diuina clementia ut fanatici illi coetusImperatorum auctoritate ac be nevolentia diu niterentur: abstulit illis opes ac diuitias, quibus error cresceret: omnem Que de traxit maiestatis di honoris speciem, qua scilicet aut blandiri possent,aut cogere. Ne ergo miremur toties effusam in opes nitorem Ecclesiae haereticorum maledicentiam:

vident non facile iugulari posse tot septam praesidiis,dolentque sine violata Principum maiestate, fotum amplexibus, ornatum beneficiis, cinctum armis purpura ipsa consecratum Ecclesia sticorum hominum sodalitium non posse lace

rari.

Verum antequam eos adoriamur qui bonorum possessionem Ecclesiasticis praecipue, inter Christianos,interclusam asserueru expendamus

primum aliquorum insaniam, qui ab Euangelio ij

23쪽

De bonis oris silonitas Ecclesiarum. diuitias in crimen versas somniarunt nec quis quam interesse inter diuitem sceleratum qua si post Euangelium Regna Imperia, Resipublicae foedera,consensiones, commerciain quidquid est negotii quo miseria&calamitas pellitur, cessare debuerint, Christianae virtutis apex sit, ut pauper sis languescere, me diues fias sordidissime tiari.

Christianis diuitias en se runt , potamici , a s ali ni Manichaeorum duo ordim Petigant Argu

in . I TVnc errorem primi mundo inuexerunt. quires toti . . Epiphanio haeresi sexagesima dicuntur Apostolici quasi Apostolorum aemuli soli tantae puritatis reliquia quantam Apostoli coluerunt illi enim religiosissime cauebant ne quid

haberent me peccarent in sectam suam, ac aliquid retinere viderentur etiam bonae menti re nuncia uerant illorum dementiam , originem, maiores ita describit Epiphanius με mi It καλ-

24쪽

Liber primus. Alii secundum illos dici se Apostolicos voluerunt, qui Aho tactu os hoc eli renunciatoresseipsos nominant. V Joc Tatianus

Suirragatur huic sectae , altera qua Massalia 'si ii di norum appellatur illi caesum adita non posse arbitrabantur, nisi a pauperibus : opes diuitias onus essem n molestum modo sed sceleratum sacrilegum, quod homines in inccndia aeterna deiiceret audiendam esse vocem Christi, Vade, vende omnia quae habes da pauperibus, qua neglecti inquiebant neminem posse sua saluti

Supinum hunc errorem a Vancte persico manasse suspicatur sanctus Epiphanius etsi in ter somnia Manetis necessariam hanc diuitum ruinam ineuitabile naufragium minime re censeat Petrus Siculus , qui singularem librum de eius dogmatibus conscripsit. Verum quidem est, Augustinum. Epistola 73. ad Deuterium Episcopum,totam Manichaeorum farraginem cinfamem popellum in duas veluti classes discernere, quorum alii auditores, alii elacti dicebantur. Auditores quasi tyrunculi de no Viis M. -

uitu mitius Q liberius vivebant illi licebat ei nensi:

et in historia

ucere, agro colere, rebus tui Vti, car Albigensia.

nibus vesci i At qui in electorum numerum erant adscripti, longe seueriore disciplina con-

25쪽

s De bonis re possessionibus Ecclesiarum tinebantum illi abdicatis omnibus misere pereuntes, durissimo vivendi genere , quo coetum sibi comparant Catholici, pernitiemin exitium eme

bant.

Nec statim desiit pestilens hic turbo, aut unam tantum regionem assauit. Pelagiani ipsim et hae opum diuitiarum execratione, quasi specioso quodam innocentiae ac virtutis titulo , ornauerunt futilia suae dementiae commenta, Syra - Σφ' cusas co veneno infecerant, cum Hilarius ea de re Axi in si consulenduexistimauit Augustinum Epistola 88. Quidam inquit Christiani apud Syracusas exponunt i centesposse esse hominem sine peccato, mandata Dei ficile custodire si voluerit: Uantem non bapti atu morte

praeuent i , non posse perire merito, Noniam sine peccato a itur, diuitem manentem in diuitiis fluis non pos edi redi re num Dei si moria ua vcndiderit , nec

prodesse ei dempse fiforte ex ipsi is diuit is cerit man

dat a

Ratiotii, Sunt autem rationes, quibus ad vanissis numc: '' dogma firmandum utuntur, ad tria potissimum capita reuocandae. Primum est,exemplum Christi& Apostolorum: secundu est auctoritas verbi diuini tertium frequens lassiduus ille diuitum in inferos ruentium casus , quo facile ostenditur lethale esse cum opibus societatem, ne aliter posse homines cum Deo coniungi quam si ab opum&diuitiarum contagione immortali diuortio separetur. Quod pertinet ad exempluChristi Notum est omnibus prorupisse in salutem ho-

26쪽

Liber primus. Tminum nuditate & paupertate, tanquam armis succinetiim,vixisse quasi mundo elemetis, quae fecerat, extorrem, nilque proprium sibi de tanta rerum multitudine, praeter lachrymas&cruciatus

assumpsisse. Si sarcinas quas fatiscenti collo imposivit explices, quid aliud reperies, praeter dolores aerumnas, miseros scelerum nostrorum reditus, fatalem censum peccati, quo filios suos infelix Adam enecuit, etiam antequam genuiti t. ideoque Propheta verissime cecinit anguores nostros iste tuliti dolores nostros ipsieportauu V bi aurum,ubi gemmae, ubi caetera ambitionis sui manae vota, in manibus Christi Aurodum puereth adoratur, sed vir pascitur felle Inafantem reges colunt sed adultum&aetate florente Carnifices nudant ut hoc ipso constaret puerilia esse quae amamus Imperia monores viris Mapientibus , paupertatem crucis sapere,&hac una generosas mentes& coelo congeneres deliciari.

His tarmata exemplis Apostolorum sodali ras, quid antiquius habuit, quam mundo

opibus nuncium remittere,&de tanta diuitiarum ac latifundiorum ambitione, quae hominum animos infinitis angoribus vexat, nil praeter fastidiu contemptum retinere. Quotquot primis

temporibus Christo fidem dabant, illi sacrae

inaugurabantur paupertati nudi ad nudum sola nobilem veniebant patientia pretio earum

quas Vendiderant rerum ad pedes Apostolorum

27쪽

s De bonis posse, Mirbus Ecclesiarum deposito , prodebant sese omnem ambitum foedas taculi cupiditates Christo immolare. Vnde ver tam praeceps tristis Anania ac Saphim interitus , nisi quod aliquid apud se retinuissent

de lumina collecti ex agrorum venditione pecunio Quod si possidere aliquid&habere pro prium fas esset christianis . Vt quid tam repentino interitu , Petrus nouos illos Christianari egistyroncs mactasset ut quid praecluso poenitudinis aditu, periuros una cum pecunia infelice, ad aeter na supplicia deturbasset Quam acram inuiolabilem esse oportet legem quae sanguine sancitur cuius primi infractores sic puniuntur, ut etiam pacto temporis careant quo agnoscere possint se peccasse. Secundum argumentum petitur ex verbis Christi Domini , ubique diuites non a suo tantum sodalitio sei etiam ab expectatione

vitae ariernae summouentis unde adoles cen-xulo specie tenus' prophana quadam ambitione potius quam religionis 'elo ad perfectionem anhelanti imperat Christus ut vendat omnia qua habetin sic expeditus siliber ad vir tutis culmen enitatur, i ou fctus isse

illius consilii acerbitate , iuuenis animus Or deretur, neque tam splendidam posset diuitiarum seruitutem excutere , Iesus dixit discipulis suis : L ' Am dico vobis cita diues difficile intriabit in regnμm

codorum,

28쪽

Liber primm . coelorum. c. longe ero clarius istam deponendarum opum legem exprimit Eristus Lucae I 'ue. i.

omnis ex obis tu non renuntiat Ommim Ais possidet

non potest meus e se disicipulus on de eadem pro pe videtur a Christo instituta paupertatis baptismi necessuas oram pari fere verborum si hic stura sacro fonte lauari eos iubet, qui ad

Delicitatem apiscuntur nisi quis renatu ist rit e Ioann. o. a ua piritu sancto non intrabit in regnum coelo

r m. Tandem adducunt locum insinuatum exactis Apostolorum , ubi nil proprium habuisse e Christianos memoratur , sed cum Christi meri tis sanguine omnia etiam in communem usum comportasse. Praeterea utebantur haeretici varijs rationibus ad inducendam paupertatis necessitatem afferentes diuitias esse scelerum instrumenta rac falla ces daemonum praestigias , quibus tanquam viso catis muneribus hominum mentes impediunt, Scabaeternitatis cura dehortantur. Quantis sollici tudinibus parantur diuitiae quantis studiis opus est ne perean se quot tormentis miserum pectus vexaret si quando abierunt quaeruntur cum dissicut tale, a mutuntur cum dolore. Et certe hisce curis

occupatum, quam difficile est ad altiora eniti, vix credibile est posse quatientem laculi curis animum crucis imaginem admittere, meo simul a mammonae famulari. Ista sunt argumenta quibus haereticiis sunt aliquando ut diuites coelo arcerent, solisque probarent pauperibus patere foe-licitatem.

29쪽

DIVITES NON ESSE A WA VI E

alienos,locis cripturae prob itur. Tertulliani locus. Mumcionis de Deo eteris testamenti pauperibus in es error. Superbia etiam laborares furit pauperes. Au gustini sententia. Non esse calumn s premendos diuites ex eodem Mugustino

Ruatur laude sua generosa paupertas, supra mundi ambitionem laeto rerum huma narum contemptu eue ista, secura glorietur non inuidemus eius triumphis, quos aemulari nobiles gestiunt animae. Nam ut nullis egere Deo pro prium est , sic Deo proximum nil appetere, M contra paupertatem ac miseriam sola animi a gnitudine luctari. Tales sunt, qui mediocri vit:erolatio contenti , celicitatem sibi non fortunae debenti in e sua: vjrtutis fundo veras animi deli cias ac voluptates colligunt, quarum umbram Minane somnium, stolidi mortales avnislimis rebus auro argentoque coguntur mendicare. Verum inoffensa paupertate licebit in eos dice re qui veneni aliquid inesse diuitiis asserunt, clauod nulla possit arte caueri. Ac primum non a ra' γ 'N'myx tales hominum ruinae diuitias sacri codices '

medium aliquod superlit depellendae eius pestis.

30쪽

Libe primus. quam assiat ambitio des inmoderatus am o saeculi. Ut quid enim Paulus . . ad Tim. 6. mandaret i; , iadiscipulo monendos diuites, non berast in certo Vinc' diuitia umia omnino diuites perire necesse sit. Do cendi potius erant excutere diuitias, tam tu gubre pondus abiicere quod Deo exosos redde ret& inimicos Verum ita sentiebat Paulus non esse omnino inutiles noxias opes, si modo seruirent non dominarentur si eas regeret animus. non illi animum premerent , si in summa re rum humanarum assi uentia homo se pauperem agnosceret , quamdiu Christo coeloque caret, quo uno hominis Delicitas&opulentia continetur in liquum es et qui et res Dabent sint tanquam Prima non babontes S qui flent tanquam non flenses, qui

emunt tanquam non possidentes qui utuntur hoc

Idem Paulus L. Corinth. 8. hortatur Corin secundum

thios Vt in fratres Christianos paupertate prestas ' '

munificentia exeriteant A qua ratione esse poterant munifici liberales, si nil proprium obtine xent, si uniuersim Christianis omnibus bona erant promiscuain census confusi. Tertio in Evangelio Zachaeus etsi Chris

rus laudatus, salutisque sua domus factus cer tior hoc oraculo odist salus huic domui facta est, taleae i9, tamen non legitur expoliasse se omnibus fortunis, sed media tantum parte dimidium inquit bonorum meorum do pauperibus.

Quarto Iosephus Arimatharus ipse discipulus p B ij

turn ructum

SEARCH

MENU NAVIGATION