장음표시 사용
31쪽
illum ac tenacem propositi virum IOANNEM BRIGΗΤ', patriae amantissimum atque verae propugnatorem libertatis, unum ut concederet neque Summi Senatoris auctoritas OSSet compellere neque veterum
amicitiarum memoria Patriae quid deberet expertus falsam illam libertatem sive licentiam ultro respuebat, quae seditiosis hominibus indulgendo solidam imperii compaginem temere interscindere moliretur. Fieri sane potest ut praefervidum viri ingenium contemplati, aut atrocem animum Catonis ' aut tribunicios Gracchorum impetus paene inviti recordemur : neque tamen eo minus admirari licet tribuni
nostri mores incorruptos et masculam illam eloquentiam quae mente8 auresque omnium Vehementer movebat, dum aut pauperibu conSulere,
aut annonae caritati refragari, aut ius suffragii latius Xtendere, aut bellum tanquam laesae humanitatis crimen deprecari et Oce et lateribus contendit. Illum profecto felicem Opportunitate mortis dico
qui etsi in senectutem provectus et in plurimis versatus controversiis neque u Suorum amore neque ab universa civium Observantia decideret. Professorum nostrorum par nobile intimo dolore deflemus, alterum Rartis musicae peritissimum et ob morum sanctitatem animique benevolentiam amici apprime iucundum alterum omnibus humanitatis studiis deditum, philosophiae autem Aristotelicae interpretem primarium. Restat ut viro iuniori debitam laudem amanter impertianari quod ut propensius faciam adducor quoniam illos de Academia Optime mereri censeo qui et Studiis abstrusioribus et adulescentium institutioni pari se dederint diligentia ita ut inter docendum ipsi discendo incumbant. Qua quidem laude neminem digniorem inveni quam IOANNEM HENRICVM NIONA, Aedis Christi alumnum Ornatissimum, collegi8 pariter atque discipulis acceptum et ab Academicis omnibus iure
deploratum. The Right Hon Joh Bright M. P. 1811-89), Chancollor os the Duchy s
32쪽
In summa pace ac longa bellandi desuetudine denuo apud pubem nostram incanduit artius quidem ardor, ita ut eorum qui arma ferre possunt novus fiat delectus quibus ob patriae amorem salutem dico plurimam, cum satis habeam compertum quibus in praesentia cordi est nonnisi pugnae simulacra ciere, eos ipsos si quid periculi regno institerit protinus ad signa concursuros ut decretoriis armis rem
geratit. Iam nunc cum dormosissimus annus' paramus onmes ab
Oxonia discedere, loco in tota patria nostra amoenissimo. Sed mihi quidem XOniae nostrae venustatem ac gratias, ut nemo magiS, admiranti irrepit aliquid timoris ne fortasse ipsius loci amoenitas et crebrae hospitum incursiones magis magisque iunioribus temporis dispendia inducant ac studiis vacare vetent. Vbi enim terrarum tot Oblectamenta atque desidiae invitamenta quasi in unum collocata inveniasse Vbi tot athletarum et remigantium contentiones ceteraque
calidae iuventutis ludicra λ Adde etiam tot puellarum amabiles
OCCurSUS, USicorum acroamata, Saltationes festivas, hospitales matronarum menSa et pomeridiana pocula β. His accedunt sescentae
contiones ubi de pauperum sublevatione, de fide propaganda, de vini desuetudine, de holerum usu ac victu nunquam non disseritur. Quapropter saepe dubitavi an ullus sit locus operosae Minervae iniquior. Possem et de examinationibus multis illis quidem et perplexis- aliquid dicere, consiliariis nostris gratulatus qui, universae scilicet utilitati consulentes, tam portentosam compaginem coniecerint, tot pugnantibus inter se Statutis definitam, ut neque mihi ipsi neque ceteris interpretari auderem, ne forte caeca regere vestigia conantem falleret indeprensus et irremeabilis error.3 Sed haec hactenus: nunc ad finem propero. Restat ut summos utque Ornatissimos viros, ad gradum doctoris in iure civili hodie admissos, plurimum salvere iubeamus, et Academiae Xoniensi austa
omnia precemur. Revivat an extensio of the Volunteer Movement. Verg. Eol. iii 57. afternoon tea. ' Verg. Aen. v. 591.
33쪽
ΕΝΙΑΜ mihi hodie, Academici, concedati Oro, qui neque
meo tempore neque Secundum ordinem ad O contiona, turiis procesSerim. PerSuaSum Vero mihi habeo vos omnes
ea quam semper in Obi eXpertu Sum bonitate indulgentius esse audituros, si modo cognoVeritis Coactum me adesse non ut sollemni oratoris ossicio fungar, sed ut debitum amicitiae munus quoad potero persolvam. ProieSSOr OSter OeSeos, quo neminem vel Ornatiorem scio vel Almae atris studiosiorem, domestico dolore obrutus Comitiorum frequentiae ac public negoti imparem se confitetur. Itaque ne forte Benefactorum Fundatorumque pia commemoratio intercideret, delegatum mihi munus haud Omnino invitus Xcepi, tantum precatus
ut vocem meum-nimium Saepe ut Vereor in hoc theatro eXercitatam
patienter toleretis. Ac primo quidem rogare ausim quid praesertim fuerit patroni nostri consilium qui annuam commemorationem in his rostris fieri iusserit. Credo equidem virum sagacissimum, athaniel Crewe, praeteriti temporis memoriae Optime inservire studentem,
udeo non inanem nominum enumerationem quotannis instaurari velle ut potius communem illam summorum virorum sapientiam pietatem munificentiam Xponendam ceteriSque commendandam Curaret, unde tot tantosque fructus perceperit Academia. Quapropter, missa nominum titulorumque renuntiatione, maioribus nostris quasi ummatim gratias ago qui nobis copiam fecerint hereditatem tam splendidam adeundi Apage mihi Appianam istam iactationem quae
Professor Francis Turne Palgrave mas unablorio talio his turn indelivering the CreWeian Oration ominito a clangerous accident Whic bese his Wife. Among the sententiae of Appius Claudius Caecus, censor 12 B. O , Squote the lino AEst unus quisque faber fortunae suae . . Pseudo-Sallust, Deor i. m. i. 1. 2.3
34쪽
fortunae quemque suae fabrum esse docet Mallem equidem profiteri nobis Academicis commissum esse non tam fortunam iacere quam
traditam bene adhibere. Etenim quo magis in scientia, in notitia, in studiis liberalibus vel ipsi proiectum facimus laudabilem, vel utilitates nOStra larga manu ceteris impertimus, eo magiS, ut opinor, tot tantisque nos commodis haud indignos esse demonstrabimus, dum Strenua quadam pietate Operam impendimus ut beneficiorum Omnium quibus Reges, Praesules, ceterique doctissimi ac munificentissimi viri hanc niversitatem cumulaverunt sempiterna vivat vigeatque memoria. Nolite tamen arbitrari officio satis esse factum Si eorum modo beneficiorum recordationem secer quorum memoria e longinqua antiquitate sit repetenda. Immo vero nunquam OnSeneSCere Credo
Academiam, sed continua nepotum subole reiectam immortalitate quadam vel potius aeterna frui iuventute. Quocirca haud dubitarem fundatorum benefactorumque ordinibus excellentes illos viros adscribere qui vel nuperrime ob singulares animi dotes et naturae nobilitatem cum Alinae suae atri laudem attulerint tum virtutis Xemplum ceteris reliquerint imitandum. Itaque his Encaeniis proprium esse semper iudicavi egregiorum hominum mortes desideri ac Veneratione prosequi, ita tamen ut quos viventes venditare refugerit pudor, eos nobis semel abreptos non solum havere atque valere iubeamuS, Verum etiam aestimare et quasi in trutina ponere temptemus. Ximium in primis virum et poetam notabilem hodie deflemus, ROBARΤvMBROWNING, Vniversitatis nostrae alumnum adscititium, Balliolensium Societati honoris causa addictum, quem haud ci utrum propter anno Senem an propter vividam ingenii vim adulescentem iustius dixerim. Consentiunt autem omnes laurea Apollinari merito esse donandum. Quoniam vero laureae illius Apollinaris in mentionem quasi temere incidi, hoc verbum lucro libenter apponam, Cum non
35쪽
vatum patronum, sed eundem Iovis interpretem mortalibus ac rerum divinarum et veritatis ministrum exstitisse. Ac mihi quidem videtur vatem nostrum, quem hodie reverenter celebramus, tali ministerio totum esse deditum, ita ut adflatu paeno divino instinctus aliquid sibi maius proponeret quam ut mellit carmine vacua moraretur aures, aut VenuStatem loquendi et verborum
delicias gravioribus rebus anteferret. Huic vir inerat rara fides et indomitus animi vigor, quippe qui divinae providentiae adsertor impavidus Epicuream mollitiem hodie nimis usurpatam strenue oppugnaret, cum perSuasum Sibi haberet nemini concessum esse ad altiora escendere nisi disciplinam Subeundo, Suscipiendo certamina, vitiis resistendo inde enim masculam firmamque elaborandam esse virtutem. Adeo nihil humani a se alienum putabat ut totam hominum naturam penitu perscrutatus SSe Videretur. Qui quaeso
significantius indicat quas sibi quisque Spe conceperit, quo odio, qUO amore uerit instinctus, quibus inhaeserit dubitationibus, quibus
mendaciunculis mentem corruperit Paene cierim illum Cadmea quadam sollertia praeditum e sulcis et arvo ingenii, si paulo audentius loqui licet, vastam atque diverSam virorum mulierumque egetem creasse, et in lucem edidisse. Rerum quoque omnium quas plerumque vel philosophis vel historicis vel criticis relinquendas esse contendimus, harum ne unam quidem refugiebat Musa, nihil altius arbitrata quam ut e ascenderet, nihil humilius quam ut ornaret, nihil occultiusquam ut Xcuteret. Neque tamen in rebus humanis adeo est defixa quominus aut urbium amoenitate aut solitudines montium aut quotquot veneres seu Italiae campi Seu verna Britanniae rura apponant varia voce decantaret. Os tamen servili adulantium adsentationi tanto Opere suffragandum Sse negamus ut optime Omnia poetam dixisse adseveremus. Erat enim quodam modo ut cum Quintiliano loquar nimium amator ingenii sui, ita ut interdum poeticae artis fieret incuriosus, et quod dicendum saepius quam quo potiSSimum modo dicendum esset sollicitus ad verborum asperitates et perpleXaS vel subobscuras sententias esset inclinatior. In ea tamen qualicunque
reprehensione aliquid fortasse claudi subest Sed quid itura λ
36쪽
Gratulor Academiae quae tam illustrem sibi alumnum adsciverit: gratulor patriae quae tanti viri cineres a Venetiae litoribus receptos in edic sanctissimae hospitio inter eximios Musarum amicos maerens depoSuerit. Par laudabile theologorum deploramus, quorum alter nobis in
integra aetate, alter paene adulescens, abreptus est. Quis est qui laudes iustas invidere EDvIN HATCH, Vir Summae morum mansuetudinis et sedulitatis indefessae λ qui cum in omni antiquitate indaganda tum praesertim in priscis Ecclesiae annalibus excutiendis
et audentissimum auctorem et modestissimum Se praestiterit, ita ut non modo nostratum verum etiam iastidiosissima Teutonum gentis admirationem moveret. ellenistarum quoque Sermonis thesaurum,δquem ut nem posset melius tractabat, mediis incudibus esse ablatum dolemus, ita tamen ut tantum doctrinae monumentum pio amicorum praesidi mox absolutum iri peremus. iterum vero, ALBERI CVΜΜOORΕ, vi e iunioribus egressum, in dubi est theologisne an philosophis adnumerare debeam, quippe qui philosophiae studiosissimus et verae religionis defensor prudentissimus veteres interutramque simultates pro virili parte dirimere niteretur ornatissimum iuvenem, cui societate inter Magdalenenses nuper donat praematura mors obstabat ne ad meritos accederet honoreS, Omne tum Seniores
tum discipuli desiderio prosequuntur amantiSSimo. De Universitate, quoad credo, bene est. Veterem illam litem quae tam diu inter cives togatosque flagrabat ita eXstinctam esse gaudemus ut pro rorantibus Sanguine plateis cum leone accumbentem agnum admirari liceat. Vter vero agni partes agat uter leonis nondum in liquid est. Instaurata sunt apud Xoniam urbana illa concilia, frugalitatis scilicet et sapientiae seminaria, quippe quibus intersint
37쪽
de nostris primoribus insignes viri collari pellice et coccinea laena decorati. Quod eliciter vortat Academiae Oxoniensi. Bene est de iunioribus, quibus pro forma in arvis respondentibus η lege
tandem sancitum est ne quis Posthac Viva voce examinandum se
sistat nisi forte Scholarum Magistris placuerit unum et alterum vel ab ultima Thule vel a remotis Cornubiae litoribus arcessere ut cruciatum subeat. Id quod non nisi Graecis Kalendis factum iri suspicor. Nec minore laetitia renuntio de iniqua illa quaestionum grammaticarum schedula lactum esse, quibus ne Proteus quidem ipse dolosior neque ad captandum dissicilior. quidem vobis omnibus gratulari paratus eram, intermiSsis ut sperabam pomeridianis istis contionibus quas in ecclesia'. ariae Virginis habere moris fuit Placuit tamen
dominis doctoribus, placuit magistris retineri veterem consuetudinem, ne forte aut Procancellarii Procuratorumque mores aliquid caperent detrimenti, aut agrestis clerus a iusta contionandi exspectatione exclusus Academicorum ordinibus se Subtraheret. Summam pacem et tranquillitatem philosophicam nobis agentibus adieruntur ad aures murmura non belli quidem neque armorum sed discordiae popularis ac seditionum. Quid autem struant operariorum societate quaveratione laborem deminuere augere mercedem statuant ne ipsi quidem satis sunt Xperti. Conclamant fere omnes lege sanciri Oportere ne qua qui die plus quam Octonas Ora Operi incumbat. Quam quidem regulam sunt qui dicant a desidiosioribus nostris alumnis, atque etiam a quibusdam professoribus diu esse praesumptam De Cetero, iuventutem nostram Graecis Latinisque litteris vel scientiae studiis deditam admonere velim, ne forte obliviscantur quale
38쪽
apud concives nostros Cantabrigienses repetitum sit portentum. Nuntiaverunt augures non utique aut lapidibus pluisse caelum aut locutum
esse bovem, sex virginea domitum sagitta Rixatorem Seniorem sic vocant Cantabrigienses manus dedisse. Quod quidem quo sit piaculo avertendum ne nobis quoque Oxoniensibus obveniat haud scio. Vereor equidem ne mulierculae illae, quae nunc quidem alumnis nostris dulce temporis dispendium iaciunt, mox adultis viribus bellum inierant et doctis virorum frontibus deripiant coronam, vel etiam Academiae fisco obsideant Quapropter optimo cuique iuveni qui nondum improbam Sirena desidiam propellere constituerit
Surge, ne longus tibi somnus, unde
non times detur . . . CeleStaS
falle sororest δRestat ut viros insignes qui hodie nostris sedibus successerunt hospites propensissim animo salvere iubeam nec facile est diiudicare quis demum honoribus Academicis dignissimum se praestiterit. Hunc salutamus Parrhasii, illum ippocratis arte excellentem; βhunc Graeci sermonis, hunc philosophiae subtilitatibus expertissimum, hunc bibliothecariorum principem'. Nec laudes taceam eius qui domita nomen ab ΑΤrica lucratus rediit. ' exploratori δ' intrepido gratulatus qui per venenatas Pygmaeorum sagittas et caligantes nigra formidine lucos sospes reversus servis infelicibus compedes abripere, sibi ipsi felicia matrimonii vincula adsumere voluit. Hospitibus egregiis et toti Academiae salutem reddo quam maXimam.
'inor Carm. v. 8. 18. δ' Hen morion Stantey the explorer, ho came to the ncaenia accom-
39쪽
,VCUNDUM est munus, Academici, ne nimio usu obtritum in sollemnibus his ieriis eorum omnium pium Commemo- , rationem facere qui de niversitate nostra optime meruerint quos quidem si in hoc loco parum conveniat nominatim eUOCare, tamen Satis mihi persuasum habe ne unius quidem vel pietatem vel munificentiam e memoria nostra aut depositam SSe unquam aut deponendum.
Hodie vero, ut arbitror, paulo fit dissicilius festivae horum comitiorum ConSuetudin prorsus satisfacere. Etenim languere quodam modo videntur Oti Encaeniorum lepores, cum ne media quidem in aestate neque in tanta virorum insignium requentia diuturnam illam et pesti-Τeram hiemem et dura rigora et caeli intemperiem oblivisci possimus quae neque seniorum infirmitati ne teneris infantiae annis parcebant. Neque proiecto inter plurimas mortis imagines quidquam luctuosius invenio quam acerbum unus altissimi Principis, ALBERΤI VICTORIS, Ducis Clarentiae, cuius interitum totus fere Orbis terrarum proprio
quodam maerore prOSequebatur. Neque enim Solum auguStorum
parentum et Reginae dilectissimae vicem plorare videbamur; sed auxit doloris amaritudinem ipsius adulescentis bonitas, auXit regnandi iusta exspectatio, at it ante Omnia faustissimi matrimonii decepta Spes, et, si a dicere hymenaei cantus in neniam conversi. Sunt quoque domi multae res quae timores incertos et dubitationem insinuent. Inter diversos rei publicae ordines invidiosae suspicione et Caeca seditionis murmura. Neque porro adhuc in aperto est quorSum efferri velint operariorum societates, quibus quidem omnino AESSet
40쪽
favendum, si modo aequam sibi libertatem vindicare et iniquam dominorum avaritiam frustrari conarentur. Improbanda autem est commenticia illa libertas quae nihil aliud spectat quam sibi consulere, ceterorum civium rationem habere nullam. Neque possum non vereri ne inter tot melioris aevi indicia, tot utilitates, tot pacis artes repertRS, confiteamur oporteat nondum prorsus exstirpata esse feritatis Semina. De universa hominum sodalitate et vinculi fraterni robore iactationem ultro facimus sed iactantibus interdum obvenit tristissimus facinorum nuntius, adeo ut de humano genere aliquando deSperandum esse videatur. Etenim admittuntur flagitia quae credibile est non hominum naturam sed potius Tisiphonem ipsam suaSiSSe. Quid λ nonne paene inauditi sceleris est paucorum furorem Oprocedere ut nihil inausum, nihil reliquerit intentatum, si modo caecum sui timorem incutiendo vota insana et Odium expleat inexorabiles Vbinam quaeso gentium antehac factum est ut in plena pace, in mediis urbibus, sedulo operentur officinae ubi nefanda parentur incendia et fulmine ignis formidines, quae civibus innoxiis necem minitentur λ Quippe a nefariis percussoribus nuper est edicto Sancitum, nec legum auctoritatem quidquam valere nec ius mancipii nec religionis sanctitatem. Quam quidem dementiam, ne tribus quidem Anticyris sanabilem, lictoribus et securi procurandam SSE
Inter eo quos nuper Sibi abreptos maeret Academia nollem equidem silenti praeterire mitem et amabilem senem, EVAN EVANS,*Collegii embrochiae per annos xvii magistrum, summae humanitatis virum, aequalibus Suis ac iunioribus aeque acceptum. Nec quemquam pia recordatione digniorem reperio quam GEORGIVΜNOEL FRE ELING, non modo ertonensibus suis dilectissimum sed Ceteri quoque Omnibus, quicunque sinceram morum simplicitatem,