장음표시 사용
681쪽
De induciis, commeatu, s captivorum: ἰά)t redemptione.
Utrumque hoc cap. explicavi in J. P. U. quo lectorem remitto.
De fide minorum potestatum in bel .sUM MARIA.
I. An, or quatenus belladuces promutendo obligent summos Imperanus' II. Si limites poresatis excesserant, Vs quidem obligamur, non auum summi Imperantes.
III. taxum obligare posist suos subditos e
DUO sunt, quae in proposito quaeri possunt, Primum est,
an, & quatenus belli iuces promittendo obligent summos Imperantes alterum, an obligare possint suos subditos' Primum, quod attinet, si id, quod bellidisces fecerunt, ipsis man. datum sit, vel saltem probabiliter ipsorum officio contineatur, summos Imperantes haud dubie obligant. Si vero nec ipsis manis datum sit, nec ipsorum officio Contineatur, summi Imperantes ex ejusmodi factis, & promissis suorum Ministiorum neutiquam obligantur. Sic citra speciale mandatum bellum cum pace commuis rare haud possitne, quia bellum finire, non est par belli gerendi, inducias aurem in paucas horas, aut dies dare post unt. Sic oppida bella acquisita concedere Ducum non est, quae vero bello nomdum quaesta sunt, condonare possunt, quia deditio hominum, Murbium saepe fit sub conditione non tantum vitae salvae, sed de liber-- Latia, & bonorum. Gror. g. d. item g. r. I. O p. II. si igitur bellicisces similes suae potestatis excesserint, ips quidem odiligantur, non aritem summi imperantes, nisi postea id. quod actum est. expresse, vel tacite tali habeant, aut exinde locupletiores stat effecti, nemo enim cum aliena lactura locupletior fieri debet.
682쪽
Unde ab injustitia excusari non possimi, qui ejusmodi pactiones. suorum Ministroruin improbant, M. tamen id, quod ex illas pactis, habent retinent. Gror. q. s.
Alterum, quod attinet, refert, utrum belliduces ea promittant, quae militibus imperare possunt, vel quae ipsis imperare non possunt. Illo casu haud dubie milites sibi subiectis obligant. Hoc autem casu subditi non aliter obligantur, quam si eorum consensus accesserit. Grol. h. o.
I. Etiam Ades a privatis in casu necessisatis hosti data siemanda est. II. D fidem vitam non servent, utrum ab eo, cui subjecti Iuni, ad hoc cogι debeam tDI. Auomodo Uusmori pacta privatorum interpretanda sint
Non tantum fides publica, sed & quam snguli temporibus adindum hosti dederunt, servanda est; extra casum necessitatis quidem subditi jus paCiscendi cum hoste non habent, si autem ad hoc summa cogat necessitas, id ipsis prohibitum non est, alias saepe caedes, de devastationes hostiles non possent evitari. Certe talia subditorum pacta , quibus majus, aut certius malum evitatur, etiam. publiCo magis utilia, quam damnosa sunt, quia satius est, Civem quocunque demum modo salvum esse, quam perire, & ideo moribus omnium populorum approbantur. Sic valet pactum, quo subditi hosti ad redimenda incendia promittunt tributa. Sic etiam valet promissio captivi de redeundo in captivitatem, quia nec Civitatis, nec captivi conditionem deteriorem reddit. Sic quoque tenet pactum, quo capti ex captivitate dimissi promittunt, se adversus eum. qui ipsos in potestate habuit, non amplius mih mturos esse, quia hoc, quod promittunt, jam est in manu hostis. nisi enuncaptus liberetur, periisse censendus est. Sic etiam valet promissioso 3 . captivi Cissiliaco by COOste
683쪽
captivi de non fugiendo, ut mitior Custodia obtineatur. Vid. Grol.
q. s. item g. s. g. O . . At II. id si privati fidem hosti publico datam non servent, an ab eo,
cui subjecti sunt, ad hoc cogi debent Affirmat A. g. ro. ω recte: nam etia in de factis privatorum hostis hosti ius reddere tene. tur, veluti si privati hostium legatos violassent, aut contra inducias aliquid fecissent; interim rara forte erunt exempla, sed propterea ius esse non desinit.
Sunt antem ejusmodi pacta privatorum ita interpretanda, ut nisi absurdi vitandi causa, aut ex alia satis certa mentis conjectura, a proprietate verborum non recedatur, in dubio vero interpretatio facienda est contra illum, qui legem dedit. Sic vitam pactus jus ad libertatem non habet, quia appellatione vitae non Continetur libertas. Sic non dicitur ad hostem rediisse, qui castris egressus, velut aliquid oblitus, in castra rediit, ut hac fallacia hostem deciperet, cui se rediturum esse juraverat, uti ille fecie apud Liv. ELaa. cap. δ. Grol. g. rr. seqq.
cuturos nihil hostile passuros esse.
Non tantum vocibus, & litteris, sed etiam aliis signis, aut facto fides obstringi potest. Sic si transfugae, vel exteri in alicujus populi, aut Regis fidem se dent, hoc ipso tacite se obligare censentur, quod nihil adversus illum statum, in quo praesidium quaerunt, moliri velint. Insigne ergo perfidiae exemplum praebet
684쪽
Sextus Tarquinius Τarquinii superbi filius minimus, qui ex comis posito ad Gabios confugit, & cum ad ultimum ab iis belli dux Iectus esset, ex primoribus Civitatis alios clam, alios palam interia Cit, alios autem in exilium egit, donec tandem Gabii sine ulla di. micatione se Regi Romano tradere fuerint coacti Liv. lib. I. cap.
ss. O s 4 Grol. g. r. se a. II.
Sic etiam, qui colloquium petit, aut petitum admittit, is taciato pollicetur, collocutores nihil hostile passuros esse, de coetero autem sub specie colloquii hostem a belli consiliis avertere, &sua imterim promovere perfidum non est, sed dolis bonis annumeratur, unde etiam durante colloquio actus bellici continuari possvns, nisi simul de induciis conventum fuerit, quod plerumque accidere so
Sunt etiam quaedam signa muta, quae ex consuetudine signifieant. Sic apud Macedones hastarum erectio, apud Romanos scuta capiti imposita signa erant supplicis deditionis. Hodie yela candida signum sunt petiti colloquii. Α. g. s. .
I. cimmendaris fides, O constantia in servandis promissis.
II. Adhortatio ad pacem quaerendam. III. Votum Aut horis, s Scriptoris conclusio. I. Correxit A. in bello suscipiendo temeritatem, in gerendo crudelitatem, denique commendat fidelitatem, & constantiam in servandis promissis. Merito sane, nam fide non tantum Respublica quaelibet, sed & major illa Gentium societas continetur, qua sublata omne inter homines tollitur commercium. Maxime autem Reges fidem, tanquam fundamentum justitiae, religiose colere debent, quia oportet, ut Deum, cujus in terris Vicarii sunt, imiis tentur, Deus autem iustus, Δ fidelis est. caueris mortalibus, in
685쪽
quit Tiberius apud Tacit. θb. . Annal. cap. o. in eo stant consilia, qui bi conducere putent: Principum diversa sors es , quibus praecipua rerum ad famam dirigenda sunt. At, quae fama, si Princeps sit foedifragus, si sit pedurust Deo & hominibus invisum se reddit, qui pacis foedera, praesertim jurata, perfide rumpit; nemo quidem vult perfidus haberi, & licet sit, crimen tamen perfidiae falsa juris specie tegere allaborat. At non ita stupidus est orbis, ut verum a falso, justum ab injusto nequeat discernere. Unde tantum abest, ut hoc modo crimen perfidiae a se amoliatur, ut magis id novo crimine fraudulentiae augeat, dc se aliis insociabilem reddar. II. Deinde adhortatur A. ad pacem quaerendam in bello, servandam post best uni; nam bellum suscipi non debet, nisi pacis causa, qui alium sibi finem proponit, pium bellum non gerit, etiamsi justam alioqui bellandi caulam habear, quia rectam intentionem non haiabet. Si ergo pax honesta, S tuta haberi potest, ea repudianda haud est, tametsi remissione injuriarum, damnorum, & sumptuum constet, si minus, bellum fortiter, S strenue est prosequendum, quia pace limis honesta, dc infida melius est. Si vero pax factasir, quamvis sub duris conditionibus, ea ob fidei sanctimoniam religiose servanda est, & solicite cavenda, non tantum perfidia, sed de quidquid animos exasperat. III. Tandem hoc subjungit votum : Inscribat hae Deus, quislus hoc potest, coribus eorum, quorum res Chrisiana in manu est, s iisdem mentem divini, humanique juris intelligentem dicit, quaeque semper c gliei , lecyam sie mini ram ad regendos homines Deo charissimum ani mul. Cum hoc voto & ego finio; utinam labor, quem in componendo hoc opere suscepi, imprimis ad majorem DEI gloriam, tum vero ad studiosae juventutis, praesertim
Catholicae, utilitatem cedat. γ
686쪽
Pure Publico Imperii Romano- Germanici.
A Urea Bulla, excepto forte Cap. I. non cum consensu omnium ordinum, sed tantum Electorum a Carolo
Capitulationes Caesereae in forma hodierna coeperunt demum sub Carolo V. III. Non habent rationem legis, sed pacti. IV Status Imperii Recessibus non tantum vi promissionis suae, sed & obligatione legali adstricti sunt.
Super crimine fractae pacis Religiosae non tantum coram Camera, sed & coram Iudicio Imperiali Aulico agi potest. VI. Regi Christianissimo per Paeem Vestphalicam in Alsatia plus cessum non fuit, quam Sumgovia, Landgra- dd viatus,
687쪽
viatus, & Praesectura Hagenoviensis, reservata immedietate Statuum, & Nobilitatis inserioris Alsatiar. vII. Sed nec per subsecutas Pacificationes Eidem plus cessum fuit, nisi solae Civitates Argentinensis, & Landa-
Status Imperii Romano-Germanici non est Aristocraticus. .
IX. Nec ex Monarchia & Aristocr tia mixtus.
Nec est Systema plurium Civitatum inaequali se
XII. Sed vera est Monarchia, quoad modum tamen e ercendi certa Majestatis jura limitata. XIII.
In Duces Circulorum etiam Principes Eeclesiastici eligi possunt.
XIV. . . In Regem Romanorum non nisi Romano.Catholicus eligi potest. XU. Electores Ecclesiastici vocandi sunt ad electionem Regis Romanorum, tametsi nondum a Pontifice sint con
688쪽
-- Ο t -- XII. Electio post quadrimestre a die cognitae vacaturae facta impugnari non potest, etiamsi sorte unus Electorum ad eam non suisset vocatus.
Rex Romanorum vivente Imperatore electus non
est nudus Vicarius Imperatoris, sed summam potestatem, seu Majestatem habet. XVIII.
Viearii Imperii vacante Sede Imperiali nec de scudis Sceptriferis, nec de vexilliseris investire possunt. XIX. De controversis Feudorum Regalium Imperator, etiam non adhibitis Paribus Curiae, cognoscere, & jus dicere potest. XX. Te ore Interregni Vicarii Imperii de ejusmodi controversus eognoscere haud possunt.
Camera nequidem in causis possessoriis Feudorum Regalium cognoscere potest.
Camera Iurisdictionem non habet ab Imperatore,& Statibus simul, sed a solo Caesare. XXIII. Status Imperii possunt suos subditos famae restita re, si infamiam tantum ex jure Iustinianeo, vel Provi etali incurrerint.
689쪽
XXIV. Non tamen possint vicis, & pagis sibi subditis sine consensu saltem tacito Caesaris Ius civitatis dare.
Nec extero se in clientelam tradere, licet alias Ius
XXVI. Ius cudendae monetae non comprehenditur sub territoriali Superioritate. XXVII. In Electoratibus saecularibus vi A: B. obtinet Sue. cesso linealis agnatica, qua deficiente in Regno Bohemiae substituta est linealis cognatica.
XXVIII. Potest tamen primogenitus juri succedendi in El
XXIX. Non potest unus duos Electoratus simul obtinere. XXX. Civitates Imperiales Austregas ordinationis non
OMNIA AD MAJOREM DEI, DEI PAR AEQUE GLORIAM.
690쪽
Graviora errata primo obtutu deprehensa. IN TRACTATU I.
Pag. q. n. 6. Pro L. I 3. legendum L. I 8. Pag. sq. n. I. post verba: quia diversis Juribus aequivalet, omissum est, at etiam Summum Imperium diversis Iuribus aequia valet: Pag. 3I9. n. I. post verba: qui enim in Actu repugnandi capti,
Pag. 16. circa fin. post verba et in illis circumstantiis permittat, omissum est, in quibus eandem permittit Pag. 78. in princ. post verba: non vero esse debitum, omissum est, quamvis ultro fatear, non esse debitum Pag. I 69. n. I 3. post verba : alioquin tam parum obligat, omissum es, quam parum obligat.