Caroli de Aquino Societatis Jesu Carminum tomus 1. 3.

발행: 1702년

분량: 372페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

311쪽

Cum erianti imam ΛLobes imaginem

publice spectandam pro silet.

primus docuit telis animare figuras , Linaque fulgenti muta colore loqui, Non oculis praebere, reor, spectacula solum , Nec populi voluit gaudia vana sequi.'Non ego, divinae judex injurius artis, Hoc solum sese nomine ferre putem . Quantus honos, Iongi quae gratia tanta laboris, Lumina venali fixa tenere dolo pSaepius 6c turbam variis illudere sermis, Ut semel incautas ille sesellit aves pPlus pretii tegit illa suo, caelatque recessis , Quam frons argutis spondeat apta jocis . Caecas illa suis mentes illuminat umbris, Et verum prodit fraudibus illa suis. Perque oculos, tacito pervadit pectora lapsu ;peragenda simul, quae fugienda, moneri obliquos picta componit imagine mores; Non exempIa suo robore picta carent. Forsitan α chartis multo Zenone resertis Erudit indoctos culta tabella magis .

Multa licet reserat sapiens ab Apolline dictus, , Ius animos supra dum tibi Parca negat;

312쪽

Expressus vivis tamen ille coloribus, effert Imperturbata dum sua fata manu, Plus te perpetui stimulis incenderit aevi: occulta pectus plus agitetque face. Inspice Majorum vultus, ct Martis amicos, Aula coloratos quos tibi monstrat, avos; Continuo pulset trepidum tibi gloria pectus .

Tympana non tantum, non valuere tubae.

Protinus inspiret patriae tibi dulcis amorem

Armato praeceps Curtius acer equo.

Λut ubi torreri, picta monstrante tabella, Tyrrheno Latiam videris igne manum; Aut ubi sortis agit medios se Codrus in hostes, Clarior obscuri militis in sagulo. amor instabiles Fortunae discere vuItus, Improba quae certam nescit habere domum pCerne Ducem Arsacidum, pavido vix lintre revectum, Sexton Abydenis qui modo junxit aquis. Cerne fidem Phariam, Magni cervice cruentam Et dextram, cujus munere sceptra gerit. Te doceat sensus Lucretia visa pudicos; Te doceat thalami Porcia visa Fidem. Atque utinam nullae peccandi exempla tabellae, veris, heus multum deteriora, darent. Nulla utinam ingenuas vitiaret Cypria telas ;Nul Ia pharetratus tenderet arma Puer . Quis furor , auratis suspendere crimina muris e Et, quae ferre pudet, cogere saxa loqui pHas ego crediderim Stygio carbone notatas, Cerberea tabulas et maduisse Iue. Has dubitem Stygiis urendas reddere flammis,

Ne serat immeritus funera tanta Pudor δ

313쪽

31o ELEGIARUM

Ne nimium fidens oculis male sana Iuventus Hauriat aspectu longa venena brevi. Exuvias illinc victi pendere pudoris, Uirgineique animi robora fracta vides . Fortius oppugnant animos, quo mollius illas Vel Coo duxit major Apelle Faber. Vulnera mendaces infligunt vera colores: Plusquam oculos, animos decipit ille color. Qui tabulas ornat , color inficit ille tuentes: Dispare te damno discolor ipse petit. Candidus est Θ caveas, tua corda nigrantia reddat . . Purpurat Z est sitiens sanguinis ille tui. Si pallet, gelidus signat tua crimina pallor: Si viret, est fragili spes tua nixa Ioco. Dicimus & merito vivos fuIgere colores; Vivere multorum quos Iiquet exitio . Ah pereat, primus qui proditor artis horaestae, Polluit Idalio carbasa pura luto; Turpia probrosis spirantia crimina telis Sustinuitque sua nobilitare manu. Illum degeneris famae seu stulta Cupido , Devius S tetigit posteritatis amor; Seu sacrare suos studuit lascivus amores, Mentitus claras assimilare Deas. Forsitan dc Pallas Phrynen , Diana Philaenin, obscaenas reserunt Numina casta lupas.

Sed mihi quid tecum est, nemorum, Latonia, custosZQuid Pallas tecum est ambitiosa mihi Impia sacrilegae quanta est audacia dextrae, Atque pudoris habet quam color ille nihil , Qui tirco Superum vultus inducit, & ora ΘObtenta-gravius Relligione nocet8

314쪽

Magdala cur meruit nudo diffundere coIIo, Venalis pascit quas nec amica , comasyUbera marmoreo cur pectore nuda renident, Ardores nivibus conciliantque suis δCur mores iterum , cera fingente , resumit,

Quos pia deseruit Numinis ante pedes At lacerat fusos per eburnea colla capillos: Tundit dc immitis pectora nuda dolor: Defuit hoc igitur, dolor ut peccare doceret; Ipsaque delicti poena, magistra seret. Sed neque te Paphio species quaesita veneno, Famaque transversum flagitiosa rapit. Tu solidos sequeris sincerae laudis honores; Nulla pudicitia cura priorque tibi. Hic labor, hoc longo vivendi proficis usu , .

Purior ut telis sit tua vita tuis. Et modo quot pulchrae incendit virtutis amores, Quod tua conspicuum dextra peregit, Opus Corda docet rebus non turgida ferre secundis,

visa potens Niobe quae nimis esse sibi. UItores Superos, submissa mente, vereri Praecipit, & de se parcius illa loqui. Quam vano tumeat ventosa superbia fastu , Doctior hac visa quilibet esse potest.

Quae miserae facies, natorum turba parentem

Dum mediam, jaculis dilaniata premite ora manu pulsat, frontem dejecta superbam; Nunc dolor irriguis, nunc subit ira genis.

Quod si supremos moriturae noscere quaestus Et amor ; haec vultu verba notata leges. .

Vivis adhuc, Niobe septem post funera vivis λNon tibi natorum copia, mortis crat.

315쪽

aia ELEGIARUM

Perge , Iacesse Deas, infelicissima matrum, Si tamen, o Niobe, nomina matris habes. Me mea sertilitas viduat natisque, dieque; Est leve post natos sed caruisse die.

Lux omnis miserae periit cum prole perempta , - Ο proles, ulnis non reditura meis.

Priscus amor sobolis, sobolis post funera, vivit e Mors jungit natos armus ipsa mihi. Si cinis es proles, mihi cur incendia restant δCur servent vestro pectora nostra gelu strist glaciem extremam superest,cineresque meorum, Saevius 6c matris viscera torquet amor. Votum in matre novum , matris damnamus amores; Non sobolem , sua sed funera mater amat. Vivere quae cessant, cruciant sua pignora matrem,

Quoque minus ultae, plus seritatis habent. Addite rei matrem soboli, vel reddite matri Progeniem, Superi; sic superesse doIet. Heu, solis foecunda malis, sine prole relinquor s. Est mihi pro natis Iacryma sola comes. Exanimemque animent utinam suspiria prolem o proles , ulnis non reditura meis. Crescite, dicebam c memini mea pignora, multum Crescite, & in titulos Ocyus ite meos. Nascetur vobis Dirce aItera, & altera Thebe; Clarior ex vobis oc mihi Cadmus erit. Hinc mihi nam fuerit, spoliis qui ditet opimis , Maternos , saevo victor ab hoste, sinus. Dircaeas inter quo felicissima matres

Hinc erit ut tota saepius Urbe noter. Irrita nunc venti rapiunt praesagia: clades

Atque meas solum vaticinata ferar.

316쪽

Diear Echioniis infelicissima sistis:

Matribus Ogygiis flebile nomen ero. Devoveant, tali non dignam prole , parentem; o proles, ulnis non reditura meis. Laeta sibi faustis plaudit Latona sagittis: Tantane rixosas asperat ira Deas pSed tibi ab obscuro, Arcitenens, quae palma triumpho, Quae spolia imbelli ex hoste fuere tibi pQ quo, Phoebe, ruis ς Pythonius occidat anguis: Dilanient sontes, quae jacis arma, seras. Crudeli potius vel vulnere fige parentem,

Visceraque ultrices in mea verte manus. '

Nil meruere mei : siste improbe; crede parenti: . Formosum talis non decet ira Deum. Tende lyrae nervos; habeat sua bella Gradivus: Non odiis species convenit i sta tuis. Te per ego hanc pharetram,tergo quae nutat eburno, Te precor Aonii per vada pura freti: Sic tua perpetuo stringat tibi tempora Daphne , Altior in nubes sic tua Delos eat, Me pete . sed medio vox interclusa dolore eit d. oecupat algentes saxea forma sinus. Iamque lapis, proles, dixit, reditura lacertis

Heu nunquam . sed non addidit illa , meis .

317쪽

314 ELESIARUM Ineunte Vere monet rebus presperis parum

esse fidendum.

Iudi modo regnabat glacialibus aspera ventis,

Desidiosa fugam jam meditatur hyems. Illa quidem lento trahitur pede; solaere terras Festinat lento sed tamen illa pede . ocius ut fugiat, denso ver fasce rosarum, Effaetam multo verbere pulsat anum . Imminet a tergo, dorsumque senile flagellat Floribus, dc lentas increpat usque moras. Iam non, dum segni contristat frigore Caelum , Cernit inexhaustas ire December aquas . Nec, dum Rhipheo nutant Aquilone cupressus, Assidet ad patrios rustica turba focos . . Excussere nives humeris immanibus Alpes, Et suus est campis, arboribusque color . Flumina decrescunt dum Iate undantia, tutum Carpit jam certo ealle viator iter. Iam, modo quae latuit nexis ingloria velis, AEquoris insanas cymba Iacemit aquas. Iam modo, ventose meditatum tempore brumae, Promit populeo ό cortice carmen avis. Uer senat argutus, fugiens per gramina, rivus:

Ver sonat arboreas dum movet aura comas. Ecce laborantes tondent dumeta capellae,

Rustica dum saturas fistula mulcet ovea.

318쪽

dice, lacertosus dum jugera scindit arator , Grata fatigatos fallit avena boves. Sed licet exiliat laetis cultissima tellus Fontibus, & viridis vestiat arva chlamys: Tu tamen illecebris caveas florentibus anni Fidere: pompa breves possidet illa dies. Ille serox iterum gelida remeabit ab Arcto, Arboreas Aquilo decutietq te comas. Angustis iterum cellis inclusa latebit, Ludit missa suis quae modo turba favis. Pastorum caulas, di virgea septa tenebunt, Qui saliunt celeres per juga nota greges. Et modo quae viridi vernant lanugine prata,

Canescent reduci contumulata nive.

Ipsa sed ut variis promit se vultibus aetas; Ut subit incertas annus di ipse vices; NQn aliter nobis alternat tristia laetis, Qui regnat stabili soIus in axe Deus. Longior utque furit nimiis ardoribus 2Estas , Longior immodico foedaque bruma gelu; Non secus humanae breve ver, di labile vitae, Et fugitiva brevis gaudia risus habet. Hora rapit praeceps, vultus sucata nitentes, Quot spondet blandos vana Iuventa jocos.

Succedunt atro tristes eXamine curae,

Et labor, ec trepidi, corde micante, metus. Gutture succedit querulo morbosa senelius; Ante suum vitiis saepe vocata diem . Illa genas sulcat rugis deformibus, ostri Murice permistum quas modo tinxit ebur . Crinibus ilIa nives diffundit tempora circum ,

Quae flavum compta fronte dedere jubar.

319쪽

316 ELEGIARUM

Sed neque florentes annos sincera voluptas, Nec primaeva vigor pectora certus habet. Non timet Herculeos Iuvenum Libitina lacertos;

Non regum validas caeca veretur Opes.

Saevius erumpit fulmen de nube serena; Inque ipso gravius melle venena nocent. Saepe quibus ridens Aurora refulsit, acerbos inciduo fetus lumine Vesper agit. Dulcia saepe gravis temerat convivia luctus, Saepe maritales ira cruenta thoros. Dum loquimur, grata silvae vernantis in umbra,' Frigidulos inter, quos ciet aura, sonos, Ipse monet rebus nimium non fidere laetis, Qui nostros, rivus, Iabitur ante pedes. Cernis, ut irriguos lactet nutricius herbas, obliqua serpens irrequietus humo pIlle tamen, vitreis errat dum flexilis alis, Nescio quid placidas murmurat inter aquas. An queritur, dulces, quos lambit , linquere campospAn sic alloquitur , quas rigat, ore rosas pAudis δ o multum selices.' crescite, dicit, Quae vitam e nostro fugitis imbre, rosae. Olli subridens acies pudibunda rosarum, Cresce, ait, aeternis tu quoque semper aquis . Non has Pastor aquas turbet , non ungula tauri:

Sed tu praecipiti cur fugis, unda , gradu ZBlandule siste latex: nil, quo fugiamur, habemus: Lucidulos, gurges blandule , siste pedes. Ille procul fugiens, Flos su bdole, falleris, inquit: Et satis in spinis, quo sugiaris, habes. LY.

320쪽

LYRICORUM

LIBER UNUS.

EUROPAE

AD INNOCENTIUM XII. VOTA

O UamVis, ahenis missilibus nocens

Procella duri. me chalybis gravet, Lusuque ventorum protervo Pulvereos agat aura crines ,

Utcumque sacris fusa cruoribus, Et vincta iniquis brachia vinculis, Tonantis olim, nune pudendi Praeda ferar laqueata Martis, AtIantis adsum Romulei sacris Europa plantis. Regna, Pater, Pater, Demersa probrosas per artes Perpetuis lacrymamur armis.

Quae

SEARCH

MENU NAVIGATION