Das Evangelium aeternum und die Commission zu Anagni

141쪽

Proineoli de Commissionis Anagni.

unitas, in alter trinitas demonstretur, quasi eum substantiam illam igneam que in celo est, et radium qui ex eo nascitur, et calorem unum γsolem esse dicimus, quartum aliquid solis nomine assignemus ), et non pocius hoc dicentes scisionem fugimus , illorum triumq), et unitatem qua manent indivise yὶ monstramus. Quid enim vidisti in sole nisi illatria Aut quid ibi aliud ostendere possumus dicentes, ea esse unum solem aut unam substantiam, nisi hoc tantum, quod esse' illa tria ostendimus indivisa' O humana temeritas quam cem semper O inimica semper 104b humane pietati presumptio Si sic existimasti simplicem divinani substantiam ut seorsum a personis cogitaveris illam, Sabellium' sub Arrio palliasti, si seorsum tres personas a substantia I, Arrium sub Sabelli palliatione excusas. Non hoc sancta animalia clamant'. Et paulo infra eadem distinctione seu capitulo videtur adhuc astruere heresim dampnatam in concilio Lateranensi iis verbis: Diligenter attende, D. I. quod aliud sonat unus, aliud x unitas. Unus nim absoluto die nequit Ni'. nisi de una persona unitas vero proprie dici non potest nisi de duobus ad minus. Neque enim, cum jubemur cousistere in unitate, ad singularem personam referri posse credendum est, sed 'had populum, ad conventum, ad plebem. Cum enim dicitur absolute unus est hic vel illic, nec δὲ os in loco illo nisi unus, personam incunctanter intelligo. Cum vero dicitur unitas est in loco illo profecto nichil aliud intelligimus, quam multorum cor unum, et animam unam, hoc est unam voluntatem et unum consensum. Si vero si dicitur: unus est in loco illo,

ut ' protinus addatur quis 3'ὶ potest unus aecipi de collectione multorum, ut unus populus, una plebs. Sic igitur ' cum dicimus, pater et filius et spiritus Sanctus, non audemus dicere, unus sunt, nisi consequenter addatur deus. Si ergo dicimus, tres persone unum sunt, catholica comsessio est, et si dicimus, tres persone unus deus sunt, catholica consessio est, qui ' autem dicit, pater et filius et spiritus sanctus unus sunt, belliane hereseos asseverator edicitur. Constat igitur 'in quod neque trinitas neque unitas de una persona simpliciter dici potest, sed trinitas dicitur de tribus personis 'i, unitas λ de substantia una non unius e sone, Sed ipsarum trium personarum' m. Et infra eadem distinctione o m. Seu capitulo: Multum interest inter assignationem unitatis et assignationem δ' trinitatis, et non eodem pondere rationis demonstratur utrumque.

I cum enim A. 2 solem unum A. 3 assignamus A. 4 quod scilicet substantia ignem adis et Mor sis iis sol. 5 fingimus A. 6 triumJ tamen N di diversia esse. 8 esset I . . ' Sabellini A. 10 a substantia tres personas A. 11 A addis sonat. 2 sed liee N. 3 non

P . A illo Ioeo A. 5 nisi A. 16 quasi N. II igitur ergo A.

18 deest A. Is enim A. 20 drea A. I A addit sellicet essentialia. 22 interlineariter huc usque Ioachim.

142쪽

Ηe inrie Deniste, Non enim invenio aliquod quartum, quod possim ostendere sciscitanti, quomodo ostendimus illa tria, et ideo 3 necesse habemus reducere mentis oculos ad tres ipsas personas, in quibus assignavimus 3 trinitatem et dicere, tria ipsa esse unum, et esse' unam substantiam, et , unum dominum quomodo, ut non rem similem sed dissimilem dicam, tribus

Iuda et' tribus Benjamin et tribus Levi, que remanserunt filiis ' Davidet' templo domini, unus simul populus dicti sunt. Neque enim cum dico unus populus, quartum aliquid assigno, sed dico quod unitas est in tribubus' illis, eo quod non sint ' scisse vel divise ' a domo David, quomodo decem relique tribus. Quod cum ita sit, quid possum ostendere, de unitate cum interrogor, nisi quod ipsum vas ), in quo

sunt tria cornua φ), unum est 'ΤItem habetur apertius in libello ipsius Ioachim de articulis si dei descripto ad quendam filium suum Johannem, quod opus suspectum est ex ipso prologo, ubi sic incipit dicens: Rogasti me attentius, fili Johannes, ut tibi compilatos traderem articulos fidei et notarem illa, quo occurrerent scripturarum loca, in quibus solent simplices equenter errare. Ecce in subjecta pagina invenies quod petisti. Tene apud te et lege sub silentio, observans ne perveniat ad manus eorum, qui rapiunt verba de convallibus et currunt cum clamore, ut vocentur ab hominibus rabbi, habentes quidem speciem pietatis, virtutem autem ejus penitus abnegantes'. Ecce qualiter in hoc prologo vult iste Joachim articulos fidei legi in abscondito Iob a moro hereticorum, qui in conventiculis dogmatigant. Item inhibet, ne tractatus suus veniat ad manus magistrorum, quos etiam tam impudenter quam superbe vituperat. Sed do hoc non curetur, quin pocius diligenter attendatur, primum capitulum hujus compilationis, quod intitulatur de e trinitatis βὶ ubi sic ait 'es Ante omnia imtellige, deum tuum esse tres personas plenas, integras atque persectas. ita ut credas singulam esse plenum atque persectum deum et simul tres unum deum totum simplicem, totum eternum, invisibilem et impalpabilem, spiritus enim est deus, non corpus. Et idcirco mirari non debes, si tres sunt unum et unum tres. Unum tamen dicimus non singularem, non utiquo sicut dicimus unum sidus, unum jaspidem, unum maragdum, sed unum ab unitate, utpote cum dicimus unum gregem, unum Populum, unam turbam. Unde et Ui bene dicunt grammatici populus currunt et

turba ruunt, ut id quod aliter ' unum dicitur, pluralis esse numeri 'himi ideo iam A. 2 assignamus A. 3 et esse deest A. 4 deest A. 5 et hie et demeeps deest A. 6 deest . I ess in A. 8 tribus P .s sunt A. 0 divorse A. II eum do unitate A 2 interlineariter musi- eum A. 3 interlineariter sellies psalterium A. 4 interlineariter Ioachim. II desunt in I tituli, inveniuntur tamen in K. 16 interlineariter Ioachim.

143쪽

telligatur. Loquimur ad intelleetum, non ad simplicem vel persectam similitudinem, ut videlicet per visibilia invisibilia intelligamus. Si do duobus tribubus Israel dicit scriptura dixit Judas Symoni fratri suo

veni pugna mecum in sorte mea, ut et ego pugnem in sorte tua, miratur homo, si tota trinitas dicitur unus deus. Si una massa auri distingueretur 'in tres statuas, maxime si ut solet fieri in arte lasoria tot tres essent conjuncte, sic diceretur singula statua esse unum aurum, ut tamen simul tres non dicerentur nisi unum aurum et miratur homo, si singula

divinitatis persona dicitur esse unus deus et simul tres unus deus. Si in calenti clibano proicerentur stipule et ligna, licet deesse viderentur flamma et carbones, repente tamen in uno illo hoc' ardore tota tria ipsa pariter apparerent: si flamme adherenti sulphur adhiberetur competens lamentum, licet deesse viderentur carbones, repente tamen in uno illo tota tria' pariter' haberentur. Sed etsi carbo solus adesset, mox adhibitis stipulis tota tria illa pariter integra apparerent. Item habetur in ultimo capitulo ejusdem operis quod intitulatur: Confessio Ide eius 'i, id est Joachim, et incipit illud capitulum Consteor sanetam trinitatem, ubi premissis quibusdam verbis sic ait ' Nee quia dico filium esse dosolius patris substancia, idcirco separo substantiam filii a substantia

patris, ut cogar propter hoc duas substantias eonfiteri secundum nostrorum, id est latinorum, intentionem, quia ut ait Augustinus qui manat et de quo manat unum sunt, unum Sunt unitate non singularitate. ac si tria vasa aurea ex una fornace procedentia dicerentur unum aurum. Ac per hoc, etsi singulum dicatur et sit aurum et unum aurum,

differt tamen o unum ab illo uno, quia illud unum non dicitur collective, sed singulariter de singulo istud ' dicitur collective de tribus. Hoc me sentire fateor, hoc me eonfiteor inconcusse tenere, non juxta date similitudinis infirmitatem, sed juxta intellectum, quo data est Similitudo, servata in verbo prolato illa animi puritate, qua distinguo βὶ diligenter inter singularia et composita, et id, quod mirabiliter excludit utrumque hoc, quia revera medium assero λε tenero beatum. Nam neque Iob b singularem deum neque compositum me fateor adorare, sed eum qui trinus est et tamen non compositus, simplex et unus nec tamen ingularis. Inde est substantiam vel sapientiam genitam dictam esse inseparabilem et insecessibilem ab ingenita, ac per hoc sic ' ingenitam l loquens , loquntur K. 2 distinguatur . 3 sie si . 4 dieerentur L 5 unus verus IK. 6 illo hoe Ioeo id est in A. I addi ad illo hoe est. I A addit illa. 8 haberentur pariter . In K deest M

evisurum, inoenitur tamen in I, ubi Ponitur ante opus iam de articulis fidei, ex quo eo iri potest, quod non pertinebat ad opus iam. 0 Heu nota I. I intem

144쪽

Ηe in rich en ille, nego esse genitam et e converso, ut tamen simul genitam et ingenitam non dicamus duas substantias esse, sed simpliciter unam. Inde est ut sapientiam dei et naturam coeternam et veram divinitatem latear incarnatam, nec tamen id quod commune' est trinitati, sed quod proprium est filii, id est, non quod collective intelligitur cum pronunciatur divinitas aut natura divina, sed quicquid ibi dicitur aut dici potest genitum, sive in quantum deus, sive sapientia, sive essentia, sivo virtus, sive substantia genita ibi dieatur, hoc intelligatur incarnatum, excluso, non a loco sed a causa, quicquid ibi dicitur ingenitum in sive deus, sive sapientia, vel essentia ingenita. Inde est, ut sub anathemate dicantur manere, qui negant Mariam verum genuisse deum, et sub eodem manere judicio, qui eam dicunt genuisse innascibilem deum'. Hec extraeta sunt de libris Ioachim, quo satis possunt sufficere ad cognoscendum de doctrina ejus, que quamvis retor ista contineam tu in eis plurima curiosa, inutilia et inepta ad ea , propter que indu-ρ cit ea ipso Joaehim, sicut est illud do tribus cornibus psalterii musici decacordi, per quod intendit astruere fidem trinitatis aproprians illud cornu, scilicet angulum obtusum, persone patris, reliquos autem duos angulos acutos filio et spiritu sancto, quamvis isto angulus obtusus nousit angulus unus, sed ocius duo, sicut patet intuenti nichilominus aliis. νεΗ - . inmen accipit illos duos angulos, pro uno, proprians illum patri, sicut patet in hac figura in ratione duplici, qualiter ponit in principio quarte D. Bl. 2M distinclionis primi libri salterii hiis verbis: Veniendum est ad illum articulum, ex quo pendet noticia personarum. Quod ut recte fiat, primcipale illud cornu, ex quo tota ars originem sumit, in primo loco trium quemadmodum expedit statuamus, in quo nimirum cornu non aliusquam deus pater intelligendus est, a quo et filius et spiritus sanctus, alter quidem nascendo alter procedendo, idem acceperunt esse quod ipse est Hec igitur principalis persona in principali cornu psalterii designata est, quod quasi principale principium duorum esse videtur. Ibi enim ut supra diximus manet inicium incius vasis, et quasi quidam sons vivus et efficax ' in quedam larga maria dilatatur. Quod ergo ipsum cornu quod principale est videtur aliquantulum a duobis dissimile, illud profecto imsinuare videtur, quod pater quidem sicut a nullo est, ita nunquam legitur ad homines missus, ut pote qui non habuit principium a quo mitteretur; filius vero cum spiritu sancto influens illam civitatem celestem et )replens gratia Sua novem ordines angelorum uin cujusdam fluminis im-l simplieem I. 2 λοι A. 3 deest A. 4 addit cibi. laeua

eo plus, sicuti et in M. Videtur deesse pars aententi . 6 in Momnes anc tiaequales resp. acuti sunt. In M detineata est fgura quadrαια. 7 mutam lana

145쪽

peius salvaturus humanum genua ad inferiora confluxit, venit enim querer quod perierat 3 et cordam inseriorem, in qua pro cordarum dispositione tota ars terminatur, ad ostendendas divitias bonitatis suo in genere humano perficere. Quod si pater sicut is nullo est, ita numquam legitur 3 106a missus, filius vero et spiritus sanctus alto quidem in carnis substantia, alter in columba et igne ab eo, qui a nullo mittitur, missi sunt et ita missi ad homines, ut eum, qui se misit, non dimitterent, sed in eo et eum eo sine fine manerent quam convenienter cornu primo locus primus aseribitur, duobus concurrentibus hinc et inde, non minus est mirabile quam aperium. Et infra quinta distinctione ponitaliam rationem ad hoc idem paragras quod incipit Est tamen et aliud sacramentum quod debeat vigilanter pensari, et ' dicitur paulo post: cum autem constet quod initiale acumen principium' significet tempo m. rate, ut pote in rebus creatis, que ab ipso, qui est principium sine principio, non de aliqua jam existenti re, sed omnino' de nichilo suntereata'ὶ merito ' idem principale cornu acuminis artitudine caret, quia deus pater cum filio et spiritu sancto caret principio temporum et di rem, quia non aliquando cepit esse, sed semper erat quod es Si enim principale cornu inchoaret ab acuminis artitudine videretur esse simile illi rei, quo fieri cepit ex nichilo. Ut autem deus omnipotens semper ostendatur esse principium sine principio, congrue satis cornu ipsum sine acumine manet, ac si verbis suis apertis vocibus clamaret dicens: in dei omnipotentis ternitato non est querendum esse cepit', sed semper erat quod est'. Et paulo post: Apte ergo principale cornu salterii quod assimilatur patri artitudine acuminis caret, quia ternitas illa, que erat in deo ' ante ' tempora secularia, nobis omnino qui ex tempore esse cepimus inperscrutabilis est, et quo suo occulto consilio voluerit creare ex tempore ' quod non sui ab terno, hebetatur sapientia hominum, descit ' sensus et intellectus. Et paulo post: Sod num ' quia duo eornua inseriora desinunt in acumine, filius et spiritus sanctus habituri sunt finem, cum etiam electis omnibus 'heternitas temporum promittarurpAbsiti Sed quia soli ' ipsi acceperunt res visibiles, in quibus apparuerunt hominibus, ieet alio modo filius, alio modo spiritus sanetus, quia ille humanam naturam in unitate persone iste speciem columbe in figura ganete matris ecclesie. Et infra: Et V filius igitur et spiritus sanctus accepit corpoream creaturam, in qua demonstrarentur hominibus et in 1 Lucra Io. A. 3 deest A. 4 Iegituri intelligiis A.

5 eum eo et in eo A. 6 est . I principium Mumen A. M omninoJ ideo A. 9 erealayinielo. 10 deest A. Ihaeuminis artitudinem inchoaret AI 2 in deo Mat A. 13 addit A omnia. 14 deest A. 15 ex tempore deest A. Is demi N. 7 num non A. iri omnibus hominibus A. Is deest is deest I demonstraretur

146쪽

142 me inrte his nisis, Protoeoli de commissionis Anagni. qua consumaretur opus, pro quo et missi sunt. Et paulo post: Non enim eo modo non oportebat filium factum hominem non quomodolibet habere finem, quomodo non poterat, priusquam esset homo, temporum habere principium, quia creatura temporaliter proficit 3 et quandoque' ultra proficere' desinit consumata, etsiamsi ' in momento proficiat, apud deum autem non eat transmutatio, nee vicissitudinis obumbratio' 'in.

Et infra: Si ergo verum est, quod deus non esse cepit, sed semper est, recte principale cornu, quod refertur ad patrem, qui est a nullo et a quo procedunt filius et spiritus sanctus, caret acuminis arctitudine, ut non videatur incepisse, sed ' semper esse quod es De filio autem et spiritu sancto non eo i modo dicere possumus, quod non secundum aliquid habituri erant finem, quomodo neque pater equo ipsi δὲ deitatis habuere principium, quia et filius habuit finem vito hujus temporalis iaassumpta eam secundum illud, quod ipse ait: Ea ' que scripta sunt de me finem habent Mi vel certe habiturus est in consumatione corporis β sui, quod Sumus nos. Et spiritus sanctus habiturus 106b est finem in effusion donorum ' , quod guratum est in effusione olei do mandato Helisu 'in quia cum vas descit, stetit oleum, et tandem finem habuit offusio illa. Hactenus verba Joachim. Nota quod contrario sunt rationes isto veritati, ut scilicet ei attribuatur obtusio seu hebetudo figure, mi primo debetur ratio principii et ternitatis, et acumen ei non competat, cum tamen omnis philosophia dictet, quod quanto plus habet almquid ratione principii et terni, tanto plus conveniat ei ratio simplicitatis in omni re de mundo. Principia enim simpliciora sunt in suo genere ' .

I consumarent A. 2 eodem A. 3 deest A. 4 temporum ipsum a 5 perficit A. 6 quanquam A. 7 persies A. 8 etsi non A. 9 Iae. I, Π.10hdeest m. II eodem A. 2 ipsiJ ibi I . ra deest A. 4 aue. 22, 37. ibineor porisJ operis A. 63 textus in Arest abbreviatus. 7 4. Rey. 4, 6 18 A, misi e

vero, addis in sine manu posteriori Errores qui eontinentur in Introduetorio laevangelium eternum, et in libro Concordiarum Joaehim. 24. l. o. sol. 46. GL 2Haec nota non vectat ad praemissa, sed ad Hiquod manuferiptum initio eontinebaηtur errores proscripti. Alia manu aeripta aequitur Mae annotatio in Aran hoe volo mine eontinentur extractiones librorum Ioaehim et extractione de επangelio eterno et reprobationes eorumdem. Quod volumen est pauperum magistrorum

de Sorbona ex legato magistri Petri do Lemovicis, quondam socii domus hujus Pretii 20 solid. 39 intor Originalia mixta sanctorum. Hae verba, quo

Rena non intellexi quique errone scripsit is, nihil aliud signfinia quam om rium, in quo iste liber in Boliothee Sorbonnie repositus erat. m. XXXVuerat enim intitulatum Originalia mixta anctorum. No. 39 istius armarii, οἰ men praedictum scilicet seu potius ultima pars voluminis a fol. J8, vir catenatum Cyri Catalagrum octon impreasum apud Delisti, e Cabines de manvserit m di

147쪽

Bia Ess. von ymeriori laeetorium inquisitionis. - Dem oben S. 83 gegebene Versprechen gemas veraeichne ichater die o mi in gelandonen ss. Welche ymericlis Directorium inquisitionis enthesten. Ich habe si ledi te in Hinsielit aut die im edruchinnaexte sicli vo findende Stelle liber das vangelium aeternum urchlarach und e glichen. Dabo se mi aber aut das diemss. auch sons Verschiedenhelten gegencter dem mcli miseisis speciei se hie die isto dererrores de Mymundus ullus genanni, die in de Uss nicht so grossWieram melle ist. Um Wioderholunge et vermeiden emere icti, dass. Me ich beretis oben angegeben habe, in alieniss. avsser in jenerdes scorial in de D. 9 de 2 pars die errores aus dem Evangelium aeternum soWie die ag gelidrige Ungangsnoti khlen dasselbe is derFal betrem de Emahnun dos Evangelium aeternum in de qu. 26. d. Vat. lat. 4866. Papierbs des 15. Jlis Begiunt Hic incipit liber inquisitionis compilatus per D. Nicolaum imerici 0rd. F. Pred. s. theologi mag., capellanum . . apo ac in terris D. regis Aragoni inquisitorem heretice pravitatis. Codd. Vat. alat. 680. 681 Beide aus dem 15. h. de erat ausPern de andere aus Papier. Si summo mi dem voremGnten

d. Vat. Ottob. 1125, Pergis und PM Hs aus dem J. 1461. B giunt Incipit epistola in librum vocatum Directorium inquisitorum, compilatum etc., n schlielit Isto liber fuit compilatus in Avinione per circumspectum et magne scienti virum . Nic. 'merici Ord. F. Pred mag. in theol et capellanum Om. n. pape ac inquisitorem here pravitatis in Magonia sub anno dom. milles cce septuagesimo sexto die emerkun stan inta indem Memplar et Gerona das ueti Echard SS. Ord Pracd. I,

148쪽

Ηε inrte Donisis, Ottob die nichi gummeis gehdrigo Notig Rev. n. inquisitor etc. faciet ferinonem generalem et qualdam exequuciones hora consueta

in sede Dertusta. Tortos quare suspendit et simpliciter intemdicit pro illa die infra dictam civitatem et eiusdem terminos omnes alios sermones et conseri auctoritate apostolica xl dies de indulgentia ad dictam sedem confluentibus illa hora. Darnach findet sic mi andere Schris solgende Notiet Nota quod ego is Gabriel de Barchinon theologie prosessor et inquisitor Bononie rei scribi hoc directorium inquisitionis anno dom. Moc Ira, et pertinet ad ipsum ossicium inquisitionis pro quo directorio exposui libras bonon. xxm, solidos x. - Pelia talitate et seine Ausgabe des Directorium neben dem reten rutae rei Hss- dio e codd. Bononiensis, Sabellanus de Caes. Savelli et Card de Gambara nenni Der Bononiensis gehdrto de Inquisition et Boloma Mund Nar descriptus summa diligentia temporibus ii papae ejus nominis secundi'. r is volit identisc mi Cod Ottob. de ebendas Ugenthum de Inquisitionis Bologna War und im J. 461 misti temporibus iii II'. 414b8 1464 in regelmassiger Rentissanceschrist, summa diligentia', eschriebenisurde Penahiel th in alter und esse ais die Rei ander vo ium di

Codd. Bonon. 2255 Pergamenths. Ans. 15. Jhs. und 2261 Pap. ib. D. de Universitatabibl. eiderass gelidrten rahe de Canoniue S. Salvatoris. Die uerat genannie egiunt nichi bios Me Cod. Ottob. sondera bestiat aue desse erstes Explieit. dolebidas bes Ansertimn de Cod Ottob. de cod. Bonon. 25 M Vorlago diente. Cod Neapol sol. XII. A. 13 de bibl. naetionale, Pap. 15. n. md lingiunt Incipit liber inquisitionis in Wio Cod. Vat. Cod Tauri n. de Dominicanem gelidrin Ohne Signatur, Pap. 15. mi dem Explicit de Cod Ottob. Cod. Vindobon in de Dominieanerbibi , Pap. b. Jh ohno Signata Cod Lipsie n. 579 de Universitatabibl. Pergamenius. in de alphabe uschen on ber angesertinen catalog derrass. salselitie uster Campo emeri s. Hemericus rogistriori. An de Innensetis MΕinbandes die Notiet Uber fratrum predicatorum in lipeis ad F Paulum. Amraclitus des 2. Theiles l. 874 Explieit secunta pars libri heretice pravitatis finitum siclyper me Stephanum adust

149쪽

Mittheiiungen. 145 Cod. Salamant 1. 3. 22 de Universitatsbibl. Pap. Ansan des 15. Jhs. Cod. scorial N. I. 18, Perg. iis. 15. hs mi dem xplici des Cod. 0ttob. l. 88 sude sic die 2 errores aus dem vangelium aeternum it de obe S. 70 iuerten ingangsnoug. Bl. 107 a in der 26. v. stetit semer D. papa Alexander predictus condempnavit librum appellatum vangelium ternum, de quo Supra namlich l. 88 b. De ersto ruc orschie unte dem Tite Directorium inquisitorum im J. 1503 u Barcelona Impressum archinonae per Joannem Luschner Alemanum sub factis et expensis . . . Didaci de Deca episcopi Palentini . . . anno D. MDIII. r enthali insichtlicli de Stello uber das Evangelium aeternum die Recension deris. im scorial Kelcho an Pena in seine Ausgabo Roma 1b78 1587, Venetiis 1591 . . . gege die rei ium vortiegeliden

Zur auellenkunde de Franciscaner-Geschichis. - . . lirioliat in derasch. s. ath. Theologie VII, 338 nach de heiden Hss. Taur. J VI. 33 unda aurent Plut 2 sin n. 9 oKie dem Speculum vitae s. Francisci et sociorum Venetiis 1504 dei catalogus ministrorum generalium de Franciscanerordens dier und abe die uersi genannis s. g Grundo gelegi. Eingehen beschiistigi sicli lirio mitdem Versasse uti de Wielitigheit enes Catalog S. 323 is Sotidem verglic ich noch inig anderemss. Cod Paris. 1270 laus de Elirioberetis . 33 Anm. 2 uisertisam machie), aus dem J. 1508. Von Bl. 175b-179 a stetit de Catalog. Dorselbo reicii bis gum Beonne des Generalat Gerard Odonis, und enthali das Explicit Non plus reperi in exemplari. xplici liber cronicarum ord. r. min. an. d. mill quingent. octavo XVIII die mensis Augusti. Bis et demselben Genera sorigesiliri is de natalelio Catalo imis Berol. 4 196 aus dem 14. h. Bl. 114a-119M E schlielit id immod Paris. Isti Michaeli do Cesena successit se Geraldus do provincia Aquitani mag. in theologia Parisiensis electus in generali capitulo parisius anno doni MCCCXXVIII Cod. Paris. 13243, qui et nunc ordini preest. Dies letχten Worte Uelcherim Cod Paris. ωhlen, Wurde spater aucti in de Berlinertis sein durchstrichen liber de cod. selbs s. N. Mehi VI, 608 und Analecta Franciscana edita a Patribus collegii S. Bonaventurae ad Claras quas propo Fl rentiam 1885 I, h. stiter es die eschriebene Codd. reicii dio Hs in St. Floria in Obersisterreic XI. 148, aus dem 14. Jh. in der 10

150쪽

von p. 264-273 ergelbe Catalog tehL inter ira aio Vita des Gerard donis et Ende gelahri undisesagi, opinioni clom. O. Pape XXII de visione beatifica nimis avens determinationem quam ipsam sici determinavit parisius, per regem Danei compulsus est publice revocare. Nue revoratio sub generalis ministri sigillo in bibliotheea regis non sine nota ordinis reservatur. Tandem ipsum ad patriarchatum Antiocenum assumptum P. Fortonerium de provincia Aquitani mag. in theologia in capitulo Marsilio celebrato anno d. cccxl sici accepit successorem'. inierit statiesst der catalog. - Choranco citieri in seinem Mint-Francois d'Αssise Paris 1881 p. XIV eineis aus dem1 b. Jh. dio ebensalis ornata de Bessa enthalis. Der Autor ab en Fundor nichi an te entdoclite aber didras in de Stadthibliothectu Angers n. 737. Diems eratae die conformitates Barth. s Pisis, nata elchen de Processus mirac. b. Clarae de Montesiacono inhi, BI. 380 beginni et neuerametat mit de oberschrist cronica se Bernardide Bessa provincio Aquitani de . Francisco et sociis ejus Dio eidenersten urgen Abschnitte in nun alterdings aus Bernatas de Bessa Liber do laudibus s. Francisci, nur sin si umgestetit. De erat innan: Quasi sol oriens de gWeite: Plenam virtutibus beati Francisci vitam scripsit et Indes solo schon aus Bl. 380 b Primo ergo sciendum est, quod pater noster . Franciscus in omnibus suis actibus fuit Christo comsormis, d. i. das Incipit de Floretii uti des Speculum vita b. Francisci. In de That is de ganete metat bis um Schlusse l. 406 nur elaConglomerat aus derartim Quellen, o Bl. 401 an erden steragoga die conformitates citiert Choranesi gestandisi spator in cinermsindlichen Unterreduncetu das e durch de Tite irregelahri Wurde. Vom Catalogo Bernatas do Bessa sand id bisher keine anderemss. ais dio oben angelahrten Si reprasentiere bis gum Generia GundisalvZRe Reeensionen, dio in veruit de Turine codex, dicander lieni de librige rus und dem peculum vor. Vom Generalis disti', bis et Nelchem de Turine codex gelit thoilen sita bis Michael von Cesenaauch die gena te Ηss. Dem Laurent gegenliber stehen dia Codd. Berol. Parisin. S. Floriani und das Speculum Von Michae domesenaan, mi Helchem Laurent aestari, eonni in neue ZWiespia Pieorundlam schelat mi immer die urineres et bilden, obWoh der Tex violinu, schen bri lassu Bernata domessa ha seium Catal0gkeinessalis eiter es bis tum Genera sundisalu vielleiehi nur bis rudessen Vorgange Johannis Murro ines larigesuhri.