장음표시 사용
11쪽
VID IrPro Illustrissimo, & Reverendissimo D. D. Vitale Josepho de Bobus Episcopo Faventino Bonifa- cius Ponti roli Societatis Iesu Theologus .
A Vendo per ordine det Molio Reverendo Pa
dre Maestro Tommaso VincenZo Pani deli' ordine de' Predicatori Vicario Generale det S. Uficio rivedulo it Libro intitolato Tet Emodis Fa
alia nostra Santa Fede, o a' Principi, e buonicostumi, e percio Io giudico degno della stam pa. In sede questo di i 6. Agosto IIII. Fr. Pio Michele Ghislieri deli' ordine de' Predicatori , Leitore Maggiore net Convento di FaenZa, e Consultore della Santa InquisiZione.
Attenta supradicta Attesiai cne
Fr. Thomas Vincentius Pani ordinis Praedieato. rum Vicarius Generalis S. Ossicit Faventiae.
12쪽
UM Justiui Febronii Librum impugnaturus
ego sim , meum serte quis esse putaverit, de ejus Libri Auctore, de Varia ejus sertuna, de turbis ab eo in Ecclesia excitatis, ac demum de ejus Impugnatoribus disserere. Sed cum Libri quidem Auctor nondum se palam prodiderit, caetera vero notissima cuique sint, nulla de his disserendi causa mihi es
se videtur. Quare ea tantum prooemio comis
plectar, quae ad Febroniani Systematis praenotionem efformandam spectant. Et principio quidem eum Febronii Liber inscriptus sit: De Statu Ecclesiae I operae pretium esse arbitror, varias tum Haereticorum, tum Catholicorum de instituta a Christo in Ecclesia regiminis krma sententias exponere. Itaque aliquam Ecclesiae administrandae semmam a Christo institutam esse, ex Scripturis perspicua res est. Ait enim Christus Petro Io. 2 r. I . t Pasce oves meas. Petrus ipse cepi Τ. I. cap. s. 2. r Pascite, inquit, qui in vobis est gregem Dei. Paulus c. Act. 2O. 18. ἐν Attendite vobis, inquit, oe universo gregi, in quo vos Spiritus Sanctus posuit Episcopos regere Ecclesiam Dei. Et Timotheo epist. I. eap. q. xx. ait: Traeipe hae, σ doce. Sunt igitur in Ecclesia Pastores, & oves: sunt qui regunt, & qui reguntur, qui praecipiunt, &qui obtemperare debent: quae quidem res absque aliqua regiminis forma nec esse, nee cogitari potest. II. Est autem regiminis Hrma duplex, Monarchia nempe, seu unius, & Polyarchia, seu multorum Principatus. Sed & Polyarchia duplex est; Arifloreatia scilicet, seu optimatum,& De cratia Populi imperium .
13쪽
Democratteam esse Ecclesiae sermam, sensit eum pluribus Pro ite stantibus Matthias Flaccius Illyricus clib. de Episcop. elect. : sed eorum plerique eum Marco Antonio de Dominis clib. I. de Rep. Ecel. cap. 3. Aristocraticam esse, volunt. Catholici vero omnes Monarchieam Ecclesiae formam a Christo institutam esse, sentiunt: quamquam in unam ejus formae explicandae rationem non conveniunt. Nonnulli enim persecte Monarchicam , , plerique Aristocratia temperatam esse , arbitrantur. Sed neque po- 'stremi hi eodem modo hujusmodi temperamentum explicant. Pluri- lmi eum Bellarmino clib. I. de R. P. cap. s. J ajunt, Romanum qui- idem Pontifieem esse summum Ecclesiae Principem, eique Episcopos tomnes subjiei ι sed Episcopos tamen singulos Ecclesiam sibi creditam jordinaria potestate regere: neque Romani Pontificis vices dumtaxae gerere I sed veros Pastores, & Ecclesiae Principes esse. Sed cum id primi Ooque fateantur , in eumdem sensum convenire utrique mihi videntur. Galli vero Theologi , praesertim post celebrem Gallicani Cleri declarationem de Ecclesiastica potestate editam anno I 682. Ecclesiae regimen Monarchic Aristocraticum in hunc modum explicant. Volunt nempe, Romanum Pontificem non honoris modo, & ordinis, verum etiam jurisdictionis Primatum in liniversa Ecclesia divino jure obtinere, sed eum generalium Conciliorum auctoritati subjici,
III. Denique Edmundus Richerius Parisiensis Doctor lib. de Ecel. est polit. pol. edito anno ISII. existimavit, potestatem clavium, seu lsummam auctoritatem, & jurisdictionem immediate a Christo datam esse Ecclesiae, atque in Ecclesia formaliter residerer Romano vero Pontifici, & Episcopis ab Ecclesia ipsa veluti Ministris suis ereditam esse. Hi ac vero collegit, Ecclesiae sermam Monarchicam esse Aristocratia temperatam; sed cum summam potestatem non R. Pontifi- .ci, aut Episcopis, sed Ecelesiae, idest Fidelium multitudini a Christo datam esse, statuerit, longe verius Ecclesiae formam democraticam a Christo institutam esse, collegisset. Interea Richerii Liber anno 16ra. ab Academia Parisiensi, atque a Synodis Aquensi,& Senonenfidamnatus est.
IV. Febronii nune de Eeclesiae forma sententiam investigemus. Cum Librum suum Febronius inscripserit: De Statu Ecelesia , in legitima potestare Romani Pontificis, credideris facile, eum aliquam ex memoratis regiminis formam Ecclesiae tribuisse. Sed primum quidem Monarchicam, atque Aristocraticam formam rejicit: e pedit illi, inquit ' cap. r. f. g. n. s. st, forma regiminis Monarchica, quia fariis solet in despotimum deelisare . . . Sed mi ex altera parte e Iedirer imperium mere Arsocraticum, cum sit semen discordiarum, proin κη Diuiligod by GOrale
14쪽
λ saliar vis posset servari. Igitur vel Monarchie -arist raticam , vel Democraticam esse , vult Ecclesiae sermam. Sed a Monarchia a horret quammaxime, imo Librum suum edidit , ut Monarchicum Ecclesiae regimen quamlibet temperatum evertat. Democraticum igitur esse vult Eeclesiae regimen. Atque haec quidem conclusio praecipui dogmatis a Febronio eonstituti consectaria est. Potestas clavium , inquit c cap. I. S. 6. uηiversitati Ecelesiae data est: Illam hae per ministrorsuos exercet: inter quos Romaηur Pontifex primarius quidem est; nihilo tamen minus universitati sabordinatus. Porro secernit Febronius Ecclesiam ab ejus ministris, idest ab Episeopis, & Romano Ponissice : Ergo Ecclesiae nomine universam Fidelium multitudinem intelligit: Potestas autem clavium , seu summa jurisdimo Ecclesiae immediate data est: ergo data est Fidelium multitudinii ergo summa jurisdictio , & a ctoritas penes multitudinem est: Ubi autem in Rep. penes multitudinem summa jurisdictio, & auctoritas est, ibi Reip. forma Dem cratio est . Ergo Ecclesiae sorma Democratica a Christo instiis
Alibi vero dogma eum memorato pugnans statuit ι nempe Epiescopos omnes, de Romanum Pontificem regendae Ecclesiae auctoritatem habere non ab Ecclesia, sed a Deo immediate. Statuit nempe eap. 7. S. Omηes Episcopos, praveniendo omnom humanam ordina tionem , esse in potestate , er auctoritate gubernandi Ecclesiam aquale ...
me ipso quod jurisdictionem suam immediate achristo acceperint ovesoli, ex regulis legitima Decessionis ex eodem fonte suam quoque habere no euntur Apostolorum successores , sicut suam habent Petri Sueeessores ab eo, a quo Petrus ipse . Hujusce autem dogmatis consectaria est haec eon.
elusio, Ecclesiae formam Aristocraticam a Christo institutam esse. Jurisdictio enim, & potestas gubernandi Ecclesiam , seu Fidelium multitudinem , Episcopis immediate a Christo data est. Ergo Epist pi constituti sunt a Christo Ecelesiae optimates eum summa potest te. Ubi autem in Rep. penes optimates est summa potestas, ibi Reip. forma Aristocratica est. Forma igitur Ecclesiae Aristocratica a Christo instituta est. Conclusiones hujusmodi seeum pugnantes ex scitis a se constituqtis necessario fluere, perspexit etiam Febronius. Quamobrem cum hinc quidem Monarchicam sermam quamlibet temperatam ab Ecclesia excludere voluerit; inde vero aut Democraticam cum Illyrico, ut Aristocraticam eum Marco Antonio de Dominis Ecclesiae sermam tribuere ausus non siti nullam eum Samuele Pussendorsio, quam Monarchicam, aut Monarehie Aristocraticam eum Catholicis Ecclesiae formam tribuere maluit: Quisquis a , inquit cap. 1. ῆ. 12. n. 6.
15쪽
ma , non Decenseat, si ei respondemus eum Viro saeris quum Prot stantium addicto, sed docto, O rerum poIiticarum cam primis perito,
atque in hac parte vera tradente z: In Lelesiis formandis non opus est decreto supre eerta regiminis forma introduceηda: absurdaque adeo sunt quaestiones , ' Moηarehica, Arimeratisa , an Democratica forma competat Ecelesia. Ha quine forma eadunt in Statum aliquem, seu Cia et itatem . Ecclesia autem Status non est ri . Sed ego quidem Febr
nil eonsilium nihil certi hae de re statuendi non valde miror. Quid enim certi ex Scitis secum pugnantibus collegeris 3 Illud potius miror, Febronianum Systema, quod partim ex Catholicorum, partim ex Protestantium Dogmatibus tam inepte contextum est , & secum pugnae, Viris quibusdam non indoctis, & caetera Catholicis probari potuisse. Sed nemini invidiam creare volo. Interea & Ecclesiam esse Statum, & aliquam illi regiminis sormam a Christo datam esse, egregie post alios demonstravit Cl. Mamachius clom. q. Orig. Chres. , quem Ecelesiae hostibus refellendis diu ineolumem Vivere, Velim. Et ego quidem Monarchi eam a Christo Ecclesiae sermam institutam esse , invicte , nisi fallor, demonstrabo . V. Quia vero )actat saepe Febronius Gallicanae Ecclesiae sententiam, non abs re fuerit, hae de re, antequam ad dissertationem aggrςdior , pauca disserere, ut perspicuum fiat, Ionge ab Ecelesiae Gallicanae sententia aberrare Febronium. Itaque primo Facultas Parisiensis in Artieulis contra Lutherum declaravit, Unum esse jure divino Summkm in Ecclesia Christi militante Pontificem , cui omne Chresiani parere tenentar. Et anno is16. Thesim quamdam Francisci Guilloti corrigens, ait: s. Petrus to ius Ecclesia fundamentalis Pe ra a s Tasor universalis , o postolorum Princeps a Christo constitutus est. Successores habet Romanos Poηtifices eum plenitudine potestatis. Ecclesia de jure dimiso Morarebia est, tametsi Aristoeratia temperata. Addit Natalis Alexander, qui haae narrat cir H. E. saec. I. diff. q. f. a. sub finem In eo eum Parisirasibus Doctoribus Theologos omm catholico1 consentire. Praeterea in censura edita die I 8. Maji anno 368 s. professi sunt Parisienses Doctores: Unam esse jure divino Summum in Ecclesia Pontificem. . . . qui immediate a christo non honoris fomium , -x dignitatis , sed potestatis , ae jurisdictionis Primatum habet in tota Ecclesia. Denique, ut plura alia, quae a serre possem in hanc rem, monumenta praetermittam, Petrus Meldensis Episcopus una cum aliis Caroli VII. Francorum Regis oratoribus anno IHI.' spud Rayηaid. ad an. I I. η. Io. in Concilio Florentino, Regis ipsius,
di synodi Biturigensis nomine ait, 'Umio fervore resinendi Basileenses ad ba vesaniam devenerunt , quod supremam potestatem in uno S πψ- ο ς sistere, negent, sed eam in multitudine collocant , ct sic pulcherr
16쪽
Monarchiam Eeelesiae , qua chrisianor hucusque tenuit in kηit4te jia dei . nune abolere, θ' supprimere contendunt, nobilissimam politiam
ad Democratiam, vel Aristocratiam redigentes.
Quod igitur ait Febronius se . r. S. 8. , quaestionem de seriama Ecclesiae Monarchica in Concilio Tridentino agitatam esse, &Canoni, quo ea adstruebatur, a Romanis parato Gallos eum Cardi naIi Lotharingo obstitisse, Febronii ipsius commentum est. Nunquam enim Galli larmam Ecclesiae Monarchicam esse, negarunt simo Ecclesiam Monarchiam esse, in ipsa Tridentina Synodo Cardianalis Lotharingus prosessus est. Itaque neque de Ecclesiae serma Monarchica , neque de Primatu jurisdictionis, sed de explicanda Primatus ratione quaestio agitata est: paratumque Canonem ea tantum de causa improbarunt Galli, quod Romano Pontifici etiam supra Concilium Oecumenicum auctoritas tribui ipsis visa sit: Quemadmodum ex Card. Pallavicini Historia, & ex Puteani commentariis narrat vel ipse Natalis Λlexander in h. e. De. I 6. diis. I a. art. 13. n. o Seeundo. Galli quandoque Romanum Pontificem Ecclesiae Caput ministeriale vocant ; sed non ad sensum Meherii, inquit Tournely cde Ee l. q. y. art. A. , ut alios Parisienses Theologos praetermittam, quas omnem suam auctoritatem acceperit ab EceIesia , illiusque dumtaxat smplex sit Misister quoad executionem potestatis, ut ille volebat. Recto nihilominus seUu, addit, R. Pontifex dici poten Caput miniferiale tum respecta ipsius Christi, tum etiam respectu ipsius Ecclesiae. Miseritu uidem chrisei: Pro Christo legatione fungimur', ait Paulus 2.
r. r. 2O. Mspectu etiam Ecclesiae , c us O ipse omnium primur decreta observare tenetur ut ab omnibus observentur, ex incio invigilare . Tertio denique Galli Claves Eeelesiae immediate, seu, ut ait Natalis Alexander in H. E. saec. I s. γ I6. dis. q. a. I. n. I . , immediatius datas esse, volunt; verit in Ecclesiae vocabulo non Fidelium multitudinem, ted Romanum Pontificem, & Episcopos mi elligunt. Potestas clavium, inquit Haberi p. 1. de hier. Eccl. cap. s. y. q. a. data est Ecclesia, hoe est Pontifici, o Episcopis, oe his quidem eum subordinatione ad Pontificem Petri Siaccessorem. Est igitur Gallicanae Ecclesiae sententia, Ecclesiae sermam Monarchicam a Christo institutam esset Romanum Pontificem non modo honoris, sed etiam iurisdictionis Primatum in universa Ecclesia obtinere: di potestatem clavium non Fidelium multitudini, sed Romano Pontifici, di Episcopis a Christo traditam esse . Haec autem dogmata Febronius praefracte negat, imo data opera impugnat. Fchronius igitur a Gallicanae Eeclesiae sententia quam longissime aberrat.
VI. Sed singularem tamen habet Ecclesia Gallicana de Romani
17쪽
Pontificis auctoritate sententiam . Nam Clerus Gallieanus anno i 681 declaravit. I. Sis laesu Amsolicae Sedi, ae Petri suecessoribus christi
Heariis rerum spiritualium plenam potestatem, ut simul valeant, atque immota consistant Sancta areumenica Syηodi constantiosis a Sede A se Iisa eomprobata, ipsoque Romaxorum Pontificum, ae totius Ecelesia usu confirmata, atque ab Ecelesia Gallicaηa perpetua uligione eustodita deisereta de auctoritate conciliorum generalium, qua sus IH O V. contianentur s nec probari a Gallisana Ecclesia, qui eorum deeratorum, quasi dubia sint auctoritatis, ac minus approbata, robur infringant, aat ad I lam Schismatis tempus concilii dicta detorqueant. II. His Apostolica potesatis usum moderandum per canoner Spiritu Dei coaditos, σ totius
mundi reverentia consecrator: valere etiam regulas, mores, dr innituta a Moo, ET Ecclesia Gallisana receptas Patrumque termisos mallere in
concustor; atque id pertinere ad amplitudinem Apinoliea Sedis, ut Stain tuta, σ consuetudines tanta Sedis, O Ecclesiarum eisθη xe firmata propriam stabilitatem obtineam. III. In Fidei quoque quoionibus pra-cipuas Summi Pontificis esse parier, ejusque decreta ad omnes, oe singulas Ecelesias pertinere, nee tamen irreformabile esse judicium, nisi Ecclesia consensus Meesierit. Declaratio haec magnas in universa Ecclesia , & in ipsis Galliis turbas excitavit, eaque non modo ab Apostolica Sede, sed ab aliis etiam Ecclesiis improbata est. Imo Georgius Sulepcheny Strigmniensis in Hungaria Archiepiscopus coacta nationali Synodo memor tis Cleri Gallicani propositiones proscripsit veluti christianis auribus absurdas, er plane detestabiles. Petitdidier de auctor. est Dolio. Fontis. cap. 13. S. s. . Quamobrem ut invidiam a Gallicano Clero apud alias Ecclesias amoveret celeberrimus Bossuetus, testatus est,
Gallicanor Patres, non eo animo fuisse, ut decretum de fide eoiaerear, sed eam opinionem ut potiorem adoptarent.
Interea vero illud certum est, Gallicanae Ecclesiae opinionem eire tempora Concilii Constantiensis, cum Ecclesia magno Schiis te scinderetur, originem habuisse. Catholicorum enim Doctorum nemo Petro Λlliaeensi, & Johanne Gersone antiquior, qui eam tradiderit, memoratur. Gerson ipse tia potest. Ecel. coUd. I x. t Fautor, inquit, si non ante celebrationem Saerosancta hujus coactantisUrsynodi sie occupaverat mentes plurimorum issa traditio, ut oppositorum dogmatirator fuisset de haeretica pravitate vel notatur, vel damnatur.
cujus rei signum accipe, quia post declarationem, oe quod urgentius est, post determinaιionem ejusdem Sancta υηodi inveniuntur, qui talia passim
Uerere non paveant. Novitas autem in re tanti momenti non leve saltem falsitatis argumentum est.
In eo vero egregie fallitur Gerson, imo de Clerus Gallicanus,
18쪽
ηuod eam rem a Constantiensi Synodo definitam esse, putent ι quemadmodum ego, cum de ejus Synodi deeretis disserendum erit mstendam. Et plurimi quidem , imo plerique Episcopi, ae Theol gi etiam post Constantiensem Synodum pro summa Romani Ponti cis auctoritate depugnarunt. Eorum plures recensent Raynaldus opust. - - , & Cardinalis Aguirre catictor. Cathiar. S. Petri tract. I. disp. I. edi I s. l. Imo etiam Galliarum Episcopos, & SD nodos , Aeadem iam Parisiensem , aliosque ejus Nationis Theologos summam R. Pontificis in causis Fidei decernendis auctoritatem semia per asseruisse, perpetuis historiae monumentis demonstrarunt, praeter memoratum Aguirre cib. disp., . 6.9, Antonius Charias cis liberi. Eeeι. GaIlis. lib. I. cap. Io. II. ,& Hyacinthus Serry cap pod. ad dissert. de R. 3. Duo tantum in hanc rem monumenta ego aMram celebri Gallicani Cleri declaratione paulo antiquiora . Anno Episcopi 83. in Canta Jansenti, his verbis ad Innocentium X. seripserunti Majores causas ad Sedem Apinolieam referre , solemnis Helesia mos est, quem Fides Petri nunquam deficiens perpetus retineri , pro jure suo possulat. AEqui ma huic teri objequentes de gravissimo eirca Religionem negotio Sanctitati tua scribendum esse , censuimuy. Et eodem anno damnatis ab Innocentio pridie Kal. Junii quinque Jansenti propositionibus, Episcopi so. Parisiis congregati scripserunt r
udicia pro sancienda regula Fidei a Summis P tificibus iata ... divisaque, ac summa per universam Ecclesiam auctoritate nit , cui Chriniani omnes ex incis ipser quoque mentis obsequium pranare tenentur. Ea scilicet suit usque ad annum 1681. Cleri Gallicani sententia. Cur autem ab ea publice eo anno reeesserit, diligentius inquirere, non est hujus diei, ae temporis. Illud ego perspicuum esse, arbitror, doctrinam, quae memorata declaratione eontinetur, recentiorem es.se, quam ut universae EccIesiae, aut etiam Ecclesiae Gallicanae doctrina dici possit. VII. Iactat equidem sape Febronius Alliaeensis, Gersonis, Nicolai Cusani, Juliani Caesarinii, Tostati, Panormitani, Almaini,
aliorumque similium, qui tamen perpauci stini, auctoritatem; sed noverit, velim, Febronius, parvi privatos istos Doctores a nobis pendi, quin vereamur, ne a quoquam censura notemur. Nam praeterquamquod, si nobiscum Doctorum numero, & auctoritate contendere vellet, eum facile vinceremus; nihil eausae est, cur nos, qui ex sacris Literis, ex Patrum Traditione, & ex Conei Iiorum definiti nibus Romani Pontificis causam acturi sumus, privatorum Doctorum
auctoritate, aut potius temeritate commoveamur.
VIII. Objicit quoque nobis Febronius eap. I. g. Io. Ecclesias Graecam, Λfricanam, di Germanicata, quasi summam a qu/m
19쪽
nos Romano Pontifici vindicamus , auctoritatem non a ioverint Sed Ecclesiarum quidem Graecae, & Africanae sententiam frustra a Febronio jactari, pluribus monumentis in tota dissertatione ostendam. De Ecclesiae vero Germanicae sententia in tertia dissertationis parte, ubi de Synodis Constantiensi , de Basileensi sermo erit, agam , ut spero, diligenter. IX. De his interim ante disserere, quam ad controversiam aggredi mihi visum est, nequid postea quasi alienum, quod me rem retur , offendam. Non enim aliunde, quam ex sinceris Theologiae Locis Scriptura , atque Traditione , & ex certissimis Ecelasiasticae Historiae monumentis , pro Romani Pontificis auctoritate argumenta depromam . Sed cum argumenta plura ducturus sim etiam ex veterum Romanorum Pontificum epistolis, non iis quidem, quae ab Isidoro confictae , sed quae genuinae sunt, atque ex eorum agendi consuetudine, praesertim vero SS. Innocentii Ι. Zosimi, iani faeli I. Coelestini I. Leonis Magni, & Gelasii, qui V. Saeculo non modo Romanam, sed etiam universam Eeelesiam scriptis, & vitae Sanctit te illustrarunt, non erit, opinor, iniquus adeo Febronius, ut eorum auctoritatem quasi suspectam. rejecturus sit. Nam etiam ipse e rum & agendi rationem saepe saepius commendat, & auctoritate no-hiscum pugnat. Ergo ad dissertationem aggredior, non adulandi cupiditate permotus, aut commodi alicuius spe illectus, quod nostratibus Viris, ae praesertim Monachis exprobrat saepe Febronius;
sed tum summo quidem in Apostolicam Sedem obsequio, tum vero potissimum interiori veritatis persuasione ductus.
20쪽
S. Petrum Obtim lysi a Christo Primatum jurisdictionis in umversa Eccusia , ostenditur
I. .s Anctus Matthatus cap. I s. v. I s. seqq. ): Venit autem Iesus, inquit, in partes caesarea Philippi, O interrogabat Discipulos suos dicens: Quem dicuηt homines esse Filium hominis e Atilli dixerunt: Alii Joannem Baptistam i Alii autem Eliam: Alii vero Ieremiam , aut unum ex Prophetis. Dieit illis resus: Vor autem quem me es , dicitis e Respondens Simon Petrus dixit: Tu er Christus Filius Dei vivi. Respondeηs autem Iesus , dixit ei: Beatus G, Simon sar-Jona, quia caro, O sanguis non revelavit tibi, sed Pater mens, qui in caelis est: Et ego dico tibi, quia tu et Petras, σ super h.inc Tetram adificabo Ecclesiam meam, oe porta inferi non praevalebunt ad orsus eam: ετ tibi dabo claves regni caelorum s O quodcumque ligaveris super terram, erit ligatum O in Caelis oe quodcumque solveris super terram, erit solatum O in coelis. Hoe autem loco Discipulos quidem omnes interrogat Christus: Vos autem, quem me se dicitis e Sed eorum unus Petrus respondet: Tu er chrihus Filius Dei vivi: Quamobrem uni Petro ait Christus: Beatus es, Simon Ba Iona ....er ego dico tibi, quia Tu es Petrus, idest Saxum, Rupes, Petras haec enim significat Syriacum vocabulum Cephar, quo Christus usus est ἔσ super hane Petram s idest super te , qui es Petra , aedificabo Eccle
II. Et Petram quidem , super quam promisit ibi Christus, se aedificaturum esse Ecclesiam si iam , esse Simonem Bar-Jona, docent omnes Ecclesiae Patres, Origenes, Tertialianus, Cypria nus, Hilarius, Basilius , Gregorius NaxianZenus , Hieronymus, Epiphanius , Ambrosius, Paulinus Nolanus, Iohannes Chrys stomus, Augi istinus, Bonifacius I., Cyrillus Alexandrinus, Philippus Presbyter Coelestini I. Legatus, Leo Magnus , Petrus
Chrysologus , Synodus Chalcedonensis , Sergius Cypri Epist A pus, Disitiroo by Corale