장음표시 사용
231쪽
eedi solent. Caetermn raro adeo id contingit, ut mirum sit, inter ab sus hodiedum in Ecclesia vigentes , qui forti remedio indigent , a Febr
x s. Indulgentia e ceduntur sime discretione , aut canonico motivo, cum manifesta infractione paenitentialis disciplinas qua proinde etiam suo effectu denituuntur, o fructu carent, populo in hae sua remisonis par rum temporalium spe male deluso. Cur autem etiam Indulgentiarum multitudo bilem Febronio moverit, ego non video. An enim inter abusus id quoque numerandum est , quod Romanus Ponti sex spe remissionis poenarum temporalium peccatores ad sinceram poenitentiam sepe, & sere quotidie alliciat Non enim ignorat populus , id axastoribus suis, & a Sacris Ministris edoctus, eos tantum Indulgentiarum participes esse, qui conditiones a Romano Pontifice requisiras implent: quarum ea praecipua est, ut Poenitentiae Saeramento rite suscepto animam a peccatorum sordibus expurgaverint. Concedi vero Indulgentias eum infractione paenitentialis disciplina, salsum est. Docent enim saniores Theologi , idque Saeramenti Poenitentiae Ministris praescribunt Ecclesiae Pastores, non esse occasione Indulgentiae gravium peccatorum reis leves poenitentias imponendas, sed eas, quae, quoad fieri potest, peceatorum numero, & gravitati respondente Peccatores Peragendae condignae poenitentiae onere non liberari, sed
Ievari: idest, quam ipsi sive virium debilitate, sive vitae brevitate perficere nequeunt, eam Indulgentiis suppleri. Haec autem a suis Pastoribus edoctus Populus, non deluditur inani spe s sed dumtaxat
ad veram poenitentiam allicitur.
ao. Denique ligantur Eppseopi per noxia juramenta defendendi omnia Romaηa Sedis jura, ae privilegia , illa utique in quorum posiessione ea dem invenitur. Ea iuramenta non modo noxia non sunt, sed imo sunt Episcopis ipsis utilissimas eum enim Romanae Sedis jura defendunt, eadem opera sua quoque defendunt, di suarum Ecclesiarum jura. Sed neque noxia sunt Mineipum juribus. Non enim iadeo prohibentur Episcopi reddere qua sunt caesaris, caesari, o qua
sunt Dei , Deo . Haec, Febronii sententia, est summa abusuum hodiedum in EeeIesia vigentium, qui forti indigent remedio. Sed I. inter abusus recenset Febronius etiam Sanctissima Romani Pontificis iura, quae illi Chrisus attribuit, di perpetua Ecclesiae Traditio asseruit. 2. Inter abum ius nonnulla enumerat, quae abnsus non sunt, sed sunt legitimus potestatis usus Ecclesiae, & Fidelibus utilissimus. 3. Abusus, qui privatorum hominum vitio sunt adscribendi, Romano ipsi Pontifici,& Romanae Curiae universm tribuit. Haee ex superiori eorum cen
232쪽
vorum hominum Vitio in legitimae potestatis usum saepe irrepunt, potestas ipsa quamlibet legitima auferenda est optamus quidem
mnes, peroptant & Romani Pontifices, ut auferantur abusus. Sed ut veluti abusus traducatur etiam legitimae potestaris usus, eoque nomine coerceatur, serre non possumus. Abusus vero, qui vere
abusus sunt, neque si vetus disciplina restituatur, auserentur unquam snisi hominum etiam natura immutetur. Nulli ne sunt abusus in quovis politico regimine λ Utinam tantum non gravissimi. An vero ideo Populi commovendi sunt, atque adhortanisi, ut legitiua is Potestatibus resistant, ut iis etiam invitis generalia Comitia habeant, S: in his subtractioηem ab obedientia decernant: paucis r ut excusso obedientiae jugo , in primaevam libertatem redeant Atqui haec abusuum e politico regimine auserendorum ratio, quam animus horret, Febronianae doctrinae consectaria est. Eamdem enim abusuum , qui in Ecclesiae regimen irrepserunt, auserendorum rationem praescribit toto Capite IX. Quare cum non minus saltem Romani Pontificis, quam Regum potestas a Deo sit ex I. p. ; si legitima est memorata abusuum Ecclesiasticae potestatis coercendorum ratio, quidni eadem legitime uti possunt Populi, ut abusus politicae potestatis coerceant e Ast ea abusuum politicae potestatis e reendorum ratio il- legitima est, & Dei ordinationi contrariar Nam qui potestati resistit, Dei ordinationi resinit c um. II. 1. : & praeterea seditiones, graviores abusus, & innumera mala inveheret: ergo illegitima quoque est eadem abusuum Ecelesiasticae potestatis cohibendorum ratio. Cum enim R. Pontificis potestas certissime a Deo sit, qui ei resistit, Dei ordinationi resinit s ut graviores abusus, Schismata, & innumera alia mala, quae inde orirentur, praetermittam.
Et seditiones quidem, quas in Politico regimine horret Febr
nius, in Romanum Pontificem commovere conatus est, imo certoeommovendas minitatus esse videtur. Erit, inquit cap. I. S. Io. , horum Iibertatis, veritatis impedimentorum aliquando finis . Forte
etiam sibi plausit, quod Pacem inter Sacerdotium, & Imperium
turbatam viderit. Sed Deus, in evus maηu est cor reris c Prov. 1 I.
I. , Catholicorum Principum pietatem, & Religionem, iniquorum hominum, qui una quasi opera in Ecclesiam conspirasse videbantur, eonsiliis, ac machinationibus deeipi, passus non est. Singulari praeterea providentia Pastorem Ecclesiae suae praeseeit, cujus prudentia pacem partim restitutam esse, videmus, brevi vero omnino restituen m esse, speramus. Fremunt iniqui hominest Sed ingentit audio exuriae Ecelesia Catholiea, atque Pastori sibi divinitus dato, uisque nobilitimis Filiis Catholicis Principibus gratulatur.
233쪽
Abusus potestatis non derogant potestati 214. olim graviores, quam nunc. ib. quos nunc in R. Curia Vigere , contendit Fe-hronius, recensentur , & vindieantur 216. fefc . S. Agatho R. P. asseruit Ap. Sedi privilegium non errandi . 8 . Monothelitas damnavit.
Fidei definitionem irretractabilem Synodo VI. praescripsit Asrieani de appellationibus Clericorum cum R. P. contende- . runt 19 Africanarum trium Synodorum insisne testimonium. 88.
S. Amorosius IO. La, I 4. I s. ULI 8. 29. ejus narratio de S. Petro es.
Ansegi in Senonensis Episcopus Sq.- Appellationum jus R. Pontifici vindicatum 7D seqq.
Appellationes a R. P. ad concilium illicitae 166. seqq. Eas improbarunt S. Augustinus , &S. Prosper eas licites ense, opinari coeptum est sub finem saeculi XIV. I o. eas improbarunt Pius II. Is . de Maris
Apostoli fundamenta Ecelesiae II. R. duplex Apostolorum potellas ias Aquileiense Coneilium Q. Ariminense Concilium I L. Aristrocratia quid P L. Arnobius Iunior in S. Athanasius R. Pontificem appellavit 7 1
S. Augustinus Io. Cur petram Christum interpretatus sit 3 is. insignis ejus locus 2 . cur cla
ves Ecclesiae datas esse, dixerit p D 1ε inpellationum ad Apost. Sedem o. infallibilitatem Ap. Sediasseruit pr. Concilia generalia absolute necessaria esse, ne gat 98. Pelagianorum appellaritionem improbavit Lo. S. Avitus Viennensis 162,
Alsimon Ir. Barthelius notatus B sileensis Synodi insigne testim nium de Primatu R. P. I si a ejus argumentum relaxatur . ib. ea Conciliabulum suit 18r- ejus decreto, Eugenius IV. non probavit I68. nec probavit Pius II.
Basilides Asturicensis Episc. a S. Stephano R. P. restitutu .
Berengarius damnatus 9 . I. Bernardi insignis locus de Priniatu R. P. ao. appellationum
234쪽
abusum carpit, sed usum corin mendat u peremptoriam v e t sententiam R. Pontificis I 67. appellari vult a Papa ad Papam 1 1. dispensationum usum pro
Bonifacius L R. ID. 19, judi-eium Apostolicae , dis retractari non vult Iss Bossuetus laudatus , & notatus I 36. .
Aput ministeriale EccIesiae s. opitula Hadriano I. εb Ingit ramno tradita si Caroli M. Imp. ipsisne monitum 1 1 Caula majores ad Apost. sedem spectant 7 seqq. propter
abulus olim vigentes reservataesulit Ap. Sedi 2I s. Cerinthus necessitatis Legalium' propugnator 21. Claves regni Coelor. datae sunt
Petro immediate M. in seqq. S. Coelestinus L R. P. I l. 6 p.
69. Appellationes ex Afriea sibi vindicat M. S. Cyrillo mandat, ut Nestorium deponat s I. jurisdinione in Nestorium usi sest 1 6. regulam Ephesino Concilio praescribit Ii quam Concilium non retractavit, se executioni mandavit I I9. Concilii ejusdem sententiam
temperavit I 2I. Communio cum R. P. necessaria est. 37. o. 69.
Concilia gen a quomodo necessaria is eorum com
vocatio spectat ad R. Ρ. Io I absque auctoritate R. Pontificis celebrari, nefas est ib. seqq. octo priora convocata sunt ab Imperatoribus , non sine ausi ritate R. Ponpificis I . seqq. iis praesidere , est R. PontificisIO0. Quomodo examinent decreta RR. Pontificum II 3. seqq. irrita sunt eorum decre- ea , nisi confirmata sint a R. P. I 's. Univ. Ecclesiam repraesentant, si habeant cooperantem Papam, secus, nou. I9 . Iu8. Si deserantur a R. P. schismatica fiunt . 2os. mutare non possunt disciplinam nunc
Concilium Nicaenum L a Constantino M. , a S. Silvestro convocatum est io . ei praesule Osus Cordubcnsis nomine S. Sit
vestri xii. confirmatum suit a S. Silvestro I 4 I.
Concilium Sardicense Appellationes Episcyporum. ssuruit
Apost. Sedi l. se q. - Concilium C. P. L non fuit oecuinenicum Ior. ejus Canones
reiecit Sedes Apostolica Ipsi. quae tamen ei oecumenici dignitatem tribuit, quoad fidςi decreta A. Concilium Ephesinum a. Theodorso Imp. convocatnm est, non inconsulto S. Coelestino L R. P. ros. Coelestini sententesam. in Nestorium pronunciavit II9. Conciliabulum Ephesinum ab M postolica Sede rejectum I I. Concilium Chalcedonense a Marciano Imp. consentiente S. Le ne Μ.
235쪽
ne M. eoἀvoeatum est Io . S. Leonis Epistolam ad S. Flavianum veluti Petri oraculum suscepit Iar. ejus Canones Sedes Apost. rejecit. 14 . Concilium C. P. II. a Justiniano
tiente Vigilio R. P. Io . Contrariam Vigilii Constituto sententiam non edidit I o. a Viagilio confirmatum suit I s. Concilium C. P. III. eonvocatum est a Constantino P gonato Imp. consentiente S. Agathone R. P. xar. ei fidei definitionem praescripsit S. Agatho, eamque eilium suscepit as l. Confirmationem deeretorum ab Agathone petiit 149. Concilium Nicaenum II. convoeatum est ab Imp. consentiente Hadriano L R. P. I R. suscepit literas Hadriani L I '. se te etiam decretorum confirma tionem petiit Iso. Concilium C. P. Iv. a Basilio Imp. voluntate Hadriani II. convocatum est rog. subseripsit libellum Hadriani Is 7. vetuit Synodum etiam generalem dicere sententiam in R. Pontifi
Concilium Lateranense III. 3s. Concilium Constantiense 27 . . Concilium BasIeense r83. seqq.
Concilium Florentinum 3 o. ejus loeus vindicatus Concilium Tridentinum perperam a Febronio allegatum I. 2 2. 27. 7. 1. Leonis X. iudicium in Lut beri errores non examina.
vii I s. decretorum confirmationem a R. P. yctiit I yL. I r. in omnibus saIvam esse voluit Ap. Sedis auctoritatem I 0ς.
Concilia RR. in causa Symmachi
Concilium Rom. in eausa Leonis III. R. P.
Concilium Rom. quod Johannem XII. deposuit, illegitimum
Constantinus M. Imp. I o. Constantinus Prematus st.
Consultationes de gravibus ea sis 1 7 S. Cornelius R. P. aemulus Imperatoris Sacerdos εἶ. S. Cyprianus Primatum iurisdictionis in S. Petro agnovit 33. insignes eius loci de S. Pe-fre Primaru M. seqq. erravit in quaestione de Bapt. haeret. &peecavit s. Stephanum perstringens M. seqq. sententiam suam correxit o. ejus sententia de uno Et iscopatu I. s. Cyridus Alexandrinus II. II. consulit S. Coelestinum de No.
Emocratia quid I. Depositio Episcoporum spectat ad
236쪽
R Dionysus R. P. darnaavit Sabellianos Diostorus Alex. a S. Leone M.
Disciplina Ecclesiae mutari potest
D. II L. quae nunc viget, sitie auctoritate R. P. mutari non P test ib. nova minoribus abusibus obnoxia est, quam ve
Donatistae a S. Melchiade R. F. damnati Imperatorem appellarunt 169.
Sedis Apostol Ieae i8 . Doctrianam Basileensium de Cone ili rum auctoritate in R. Pontifi-eem damnavit 188. seqq. Eusebii Caesareensis locus mutila
Eutherius Thianensis 98. Excommunicatio multiplex εθ. major, est actus iurisdictionis n. eius a R. P. latae vis non pendet ab Eeclesiae co sensu m exeommunicatus injuste, non est ligatus apud Deum TI, Celesiae forma Monarchiea v.
Ecclesia R. centrum unitatis m o. sons Episcopatus Ιχ. Omnium Ecclesiarum Mater, &Magistra I 6. Ennodius Ticinensis I x S. Epiphanius Io. 29.
Episcopi ministri Ecelesiae cur px . Pastores sunt Petro subje- rii is eorum potestas duis plex AE aequalem habent potestatem ordinis; inaequalem p testatem jurisdictionis in Q a
modo Apostolorum successores o. aequalem habent Religionis curam II . eorum depositio spectat ad R. P. D8. 2II. Episcopatus unus gr. Episcopus universalis y Eucherius Lugdunensis, Engenius IV. Basileensem synodum dissolvit i8 . postea Schinmatis tris tu eam probavit, sed ejus dec-ε rejecie I 8s. Ieqq. Conciliorum,ntinentiam Pr
fessus est , satu, praeminentia
Αeundus Hermianensis 247. Febronius: ejus systema secumgnans 2. I. nullam agnoscit Eeclesiae formam ib. Gallicanae E clesiae sententiam frustra jactat . L. negat, ex Christi verbis Matth. in. Et ego dico tibi Oe. colligi Primatum iurisdictionis Petro datum seqq. α ex iis
mnes Apostolos aequali jurisdictione praeditos fuisse , vult II. seqq. eontendit, Primatum a R. Episcopo ad alium transferis ri posse re S. Cyprianum non agnovisse m R. P. Primatum
cum Cypriano tentia de a ctoritate R. P. fuisse S. Rus stinum M. aeqv. lem esse omnium Episc. orum iurisdictionem
48. Pontificem habere praemiatim , σ directorium Miversi , sed non immediatam curam singularum ovium yr. ejus injuria in
237쪽
Trid. Synodum y - vult, non necessario reserenda esse gravi ra negotia ad R. P. e usque judicio reservanda leges R. Pontificis non ante vim habere , quam communi consensu sue rint receptae in eum non posse derogare unus Nationum ,
& singularum Ecclesiarum, deIegibus Conciliorum ι imo his
eum teneri 66. excommunicationem non esse actum jurisdictionis Sardieensem Synodum non asseruisse R. Pontifi- ei jus appellationum 31. Canonum Sardicensium vix ullum fuisse usum in oriente , de in Asriea 7 . appellationum a
res 8 s. reservationem gravi rum causarum, & quaestionum
fidei ab Isidoro, & Gratiano in ductam esse in. supremum non esse R. Pontificis in haereticos judicium so. S. Augustinum non existimine Pontificis indi-eium infallibile , Ee supremum Supremam non fuisse S. Petri sententiam in causa Legalium Concilia generalia esse absolute necessaria 'I contradicit , nulla lege divina, aut humana conu cationem Conciliorum genera Ilum R. Pontifici reservari ror. octo priora ab Impp. conu cata esse, quaedam etiam invito Pontifice Ios. Concilium C.
P. I. iuisse meume cum ibid. A X. in facultate concilii esse n semtibus Pontifieis Iegatis , ait 3 iri praesidium deferre . Osium Cordub. praefuisse Concilio Nicaeno L per electionem Con. eilii eum beneplacito Imperatoris Ios. Synodos generales frequenter ad novum examen revocasse materias, de quaestiones a Summis Pontificibus de- ellas II 3. xt r. seqq. s. Cce
testinum iurisditiione in Nestorium usum non. esse II 6.RR. PP. Coelestini , Leonis M. Vigilii, Agathonis, Hadriani L Hadriani II. iudicia ab te
cumenicis Synodis retractata esse II s. seqq. minutiar vocat Italorum argumenta, eosque irridet r36. Generalium Syn dorum statuta non indigere Pontificia eoufirmatione I imo
posse Synodos adversus Papam sua autioritate uti, si decretis subseribere recuset II '. seqq. NuIIum Concilium Orientale I rs. Ex occidentalibus solum Tridentinum Confirmationem decretorum petiisse , sed non quae decretis auctoritatem impertiretur - non proprie diei debere Eeele. siam R. omni m Ecclesiarum Matrem O Musram I 6. R.
P. 'esse Caput Ecclesiae, sed ut Capes collegii , uηiversitatis . 1 y8. legitimas, & antiquissimas esse appellationes a Papa ad Concilium io Synodum Constantiensem fuisse Oecumenicam , ejusque decreta ad Pa-Pam certo legitimum spectare Duiliaco by Cooste
238쪽
I 4. seqq. legitimam fuisse Synodum Basileensem , ejusque decreta ab Eugenio IV. suisse probata I 86. seqq. Tridentinam Synodum luperioritatem in Pontificem exercuisse as3. Concilia generalia uni ' versam Eecl. repraesentare ἔ R. Pontifieem Eeelesiae denuncianiadum esse ros. seqq. Julianum Card. exaltat, ejusque argu menta refert Io I. seqq. vult Ecelesiae disciplinam decretalliabus depravatam esse, ideoque esse restituendam L Io. expr hiat Ecclesiae Catholicae erro rem ab Instit to Christi xia. reeenset abusus hodie in Rom. Curia vigentes 2δ . seqq. Ferrandus Carthag. 147. Firmillianus S. Flavianus appellavit Ap. sedem 7. rogavit S. Leonem confirmationem sententiae a se in Eutychen latae Forma Ecclesiae aliqua est M
Fit dericus II. Imp. a Gregorio IX. & ab Innocentio IV. e communicatus a G. ejus appel
0Anieanae Eeeleta declaratio de Eecl. pol. 8Gersonii auctoritas, quanti seph 178. Gelasius Qxicenus III. . Gelasius appellationes suae Sedi vitidicavit m de senditur a Febronii calumnia 77.
Coneillorum etiam generat sum vim repetit a confirmatione Apost. Sed is 24 I. IA . ejus insignis locus Is I. appellati nes a Rom. Pontificis judicio. damnat. 16s. Gotthesealcus damnatus Gravamina Nationis Germauiae,& Galli eae 12 P. s. Gregorius Nazianzenus Io cur
S. Cyprianum Episcopum unia versalem appellaverit γ S. Gregorius Nysienus ra. S. Gregorius M. LI. ejus insignis testimonia in in ejus non est expositio in Lib Reg. suae auctoritatis vindex in Episcopos cur Episcopi universalis appellationem improbaverit λ II. Causas majores sibi reservavit
εχ. carpi non vult dicta, vel facta meliorum ejus locus explicatus xcio. Gregorius IX. excommunicavit Friderieues II. Imp. 169.
Hadrianus II. summa auctoritate in Synodo VIII. usus est I r . R. Pontificem nisi causa haeresis judicari non posse, statuit
Haereticus non est in Ecclesia xo . privatur Ecclesiastica dignit te, non jure humano , sed ipsa a tura haeresis G. Helladius Tharsensis s8.
Henricus Valesius notatus et S. Hieronymus Io. I . I s. Is
239쪽
s. elui testimonium explicatum a P. S. Hilarius 1 . m.
Hi nemarus Rhemensis notatus ejus locus insignis I I. Hostus Cordubensis nomine s. Silvestri praefuit Concilio Nica
S. Hyginus R. P. Cerdonem, &Falentinum damnavit in
J s osolymitanum Concilium sy.
S. Innocentius I. R. P. ejus responsa ad Synodos Mileu.& Carthag. co. mai res causas sbi reservavit 6 I.
Sirieti legem custodiri, jubetis Pelagianorum causam finiavit Innocentius III. r. vindiearessu eur Pht Iippi Augusti ea
lam ad suturum Concilium re miserit 7 2 K. Innocentius IV. excommunicavit Frideri cum II. N Conradium IV. Impp. 169. S. Johannes Chrysostomus Io. I s. 2s. R. Pontificem appel-
s legitime depositus 1 s. Johannes XXII. excommunieavit Ludovicu in Bavarum Imp. schi-
Johannes XX lII. non certo legi timus ponti sex I l. Jovinianus a stricio damnatus sto. S. Irenaeus t . LD. εΑ.
Isidoriana decretales saeculo VIII. A X.
vel IX. -eon lictae 89. Mona chiae ideam iis deberi, Febr nil commentum est 2Io. ρομperam iis tribuit Febronius Gam, quae nunc viget, Ecclesiae disciplinam ib. Episcopo
rum gratia confictae ib. & χrs. Julianus Caesar inius refutatus IIsis Synodo Basileensi studuit hara ejus retractatio A. ejus argu menta refutata 2 2. Ieqq. S. Julius R. P. II. IOI.
Jurisdictio non est essentialis Episcoparui urs. Ivo Carnutensis Ist. 171. Justinianus Imp. notatus M. 32.
I , Ateranense Conellium III. 1
Leges R. Pontificis ab Ecclesia servandar Non pendent ab Ecclesiae consensit ib. alicubi,& in Galliis, ipsus Pontificis consensu non obbligant, nisi promulgentur D. Leges Conei liorum a R. P. temperari possunt D. iis obliga tur etiam R. Pontifiees direminue n. s. Leo M. in L . sor 19 49. 2. oti ThCur Synodum a Theodosio, dea Marciano Impp. petierit 31 r. seqq. Dioseorum veluti Judicem in Synodo Chalced. se dere, noluit Iar. ejus Epist lae ad Theodor. locus explicatus I 20. Synodo ChaIced. ndei desinitionem praescripsit I 26. ejundem synodi Canones irritavit1 4. confirmavit fidei decreta
240쪽
Leo X. primus Lutherum damnavit Constitutionem Synodus Tridentina non examinavit Il8. Liberatus Lutherus futurum Concilium appellavit Iss. Ludovici Bavari appellatio I o.
Αjores causae Ap. sedi reservatae Sta seqq. quia jure sibi
attributo circa eas abutebantur saepe Metropolitani , & Synodi Provinciales 2I4. 21 F. Marcianus Arelatensis a S. Stephano abdicandus es Martinus V. decreta Concit. Const. ses. IV. & V. non confirmavit intellecta de Papa legitimo I s. seqq. S. Maximus Taurinensis I L. in S. Maximus Martyr Ioy. N. tropolitani jure humano prae- sine Conei liis Provine. Is 8. abutebantur olim juribus sibi attributis 2 4. Mileuitana Synodus tonsuluit Α- post. Sedcm de haer. Pelag. 88, ejus sententiam confirmavit Innocentius L s . Mon: chorum coetus ab Episcoponim jurisdictione exempti 2 34. id non'abusus 2Is. Monarchia , quid p 1. Monarchica est Ecclesiae forma 1. 1 9.
Pasthasinus S. Leonis Legatus Ios. S. Paulinus Nolanus Io. Pecunia cur solvatur pro dispensationibus 2I6. Pelagi aliorum causam finivit I nocentius L is eorum appellationem ad Conciliu n improbarunt S. Augustinus , di S. Prosper. Pelagius II. R. P. I T. S. Petrus Petra Ecclesiae p. Claves Immediate a Christo a
cepit xx. seqq. figura Ecclesiae, quomodo is solus universam Ecclesiam repraesentat Io8 tius Ecelesiae Pastor is, se r. Primatum Romanae Sedi assi xit 36. quae