장음표시 사용
201쪽
quibuscumque sub Ilieris, er c 'ora remoque tenorum, O sal -- cue data exsanis etiamsi cum expressione, approbatione Ferrarie Ur, seu FI ventisi , aut alterius comitii generalis contra rictum Basileense concilium, o eos , qui sub nomine concilii generalis tam in Basileensi , quam is Lau-faneo eivitatibas fuerunt .... nec non contra praefatum Amedeum , Feliacem V. in sua obedientia nuneκρatum G. His autem literis aboleri quidem vult Nicolaus V. quascumque sententias in personas Basileensium ab Eugenio IU. latas; sed aboleri quoque se velle sententias latas in eorum propositiones, doctrinam , & decreta ad doctrinam pertinentia, nulli bi in memoratis Literis indicat. 3. Si suppressim fuisse velis a Nieesao V. Eugenii I v. constitutionem, suppressa quoque suisse, latearis necesse est Basileensium decreta. Nam inter ineundae pacis propositiones a Galliarum Rege, & ab Imperii Ele-
ctoribus praeseriptas, haec etiam erat: Omnia hine inde eo'scripta, Baruta , facta, promulgata abroganda esse, etiamsi universalem Ecclesiam , ct auctoritatem conciliorum , aut Sedis . ouolica coxeernant quo- vir modo . Quamobrem aut ab Eugenio IV. aut a Nicolao V. Basileensium decreta suppressa sunt. Sed praeterea boc loco notari velim , Nicolaum V. supremam sitam auctoritatem etiam supra Conci Ita generalia memoratis in literis asseruisse, eaque uium esse : ait enim: Sententiar. . . . etiamsi cum expressione , approbatioxeFerrariensis , seu Floreatini , aut alterius concilii generalis ιatas .... motu proprio , in ex certa scientia, ae de Sedis Apostolica pol statis plenitudine decernimus, declaramas , ηullum estiectum Pen rus sortiri.
XIII. Respondet 3. Natalis Alexander, datam si isse Eugenii IV.
Constitutionem, postquam Graeci Florentia discesserant, ideoque eum Synodus Ecelesiam universam non satis repraesentabat. Sed ingenui Viri fidem In Natali Alex1ndro desidero. Basle- ensem enim Synodum, quae septem, vel octo Episcopis constabat, eum Sessionem II. habuit, Eeelesiam universalem repraesentasse contendit, quamvis Eugenius eam dissolvisset, & ejus decreto Eugenii Legati obstitissent: Florentinam vero Synodum, quam multo Plures Episcopi constituebant, euique Eugenius ipse praeerat, incumenicam fuisse negat. Sed qualiscumque demum fuerit tunc Florentina Synodus, Eugenius, quod ego nune ago, Basileensium decreta da
Respondet q. quidquid senserit Eugenius eontra huiusmodi de-
creta, id a Germantea, & Gallicana Ecclesia receptam non fuisse t & praeterea B. sileenses in sua sententia permansisse, & pacem tamςn cum iis Nicolaum V. iniisse.
Sed quidquid sentiat Gallicana Ecclesia eum Germanica, aio
202쪽
ego , maxima Ecclesiae pars una cum Eugenio Basileensia deereta improbavit. Quamquam neque eelebris Cleri Gallicani declaratio . dici potest Ecelesiae Gallicanae doctrina cuide praem. γι neque aliquo rum Principum potius, quam Episcoporum in Germania opinio, Germanicae Ecelesiae dogma vocari potest. Sed de his a re non est hujus loci. Quod vero ait Natalis Alexander, etiam Nieolaum V. in eadem fuisse cum Basileensibus sententia, risu potius, quam
seria consutatione dignum est. Id enim colligit ex decreto, quo Basileenses Lausanae congregati Nicolaum V. quem maxima Ecelesiae pars ut verum , ac legitimum Pontificem venerabatur, in Pontificem elegerunt, ubi Fida ralatione, ajunt, intelligentes illum eamdem Gedere , ET tenere veritatem, nempe Concilium generale esse supra
Papam die. Ast ex hujusmodi decreto, quod Nicolaus V. paeis E clesiae pereupidus non imprisavit, non minus eolligi potest Nieolaum in eadem fuisse cum Basileensibus sententia, quam de sua legitima electione, antequam a Basileensibus eligeretur, dubium fuisse. Sed ineptiis cur ego detineor XV. Denique Pius II. Constitutione, quae incipiti In minoribus data 6. Kal. Majas. anno I 6s. retractat, quae scripserat olim a huc aeneas Sylvius pro Basileensi Concilio adversus Eugenium IV. ideoque ipsum Basileense Concilium improbat. Sed Constantiense
Concilium se venerari fatetur: cam his, inquit, O Generalis coa-cilii auctoritatem , poteriatem eo rectimur, quemadmodum oe aevo nostro Connantia , dum ibi fxit synodas uηiversalis , declararum , definitum que s. Heneramuν enim Coinantis e concilium , er macta , qa a praees 'unt a Pradecessoribus nostris approbata et Inter ersta ollam an ram is . -us, fuisse rarum, via stante Romaηo indubitato Praesule, abisne ι-psius auctoritate eonvenerit. Quare ex his Pii II. verbis colligit Natalis Alexander cib. art. q. n. I s. , etiam B. sileense Concilium, in quo Constantiensis Concilii decreta renovata sunt, saltem usque ad ejus granslationem , a Pio II. Lisse confirmatum. At vero si Pius II e firmare voluisset Basileense Conei lium, illius saltem memini ias et, praesertim eum ibi retractet ea ,.quae olim ipse B sileae egerat, di scripserat pr* eodem Concilio contra Eugenium tum ante, tum
post ejusdem Concilii translationem. Deinde descriptis verbis haec statim addit Pius II. Quia non est corpus siηe capite, in omnis ex Capite distuit in membra potestas Qui etsi sillux Hy pr
ναν regeneraιionem 3 propter dignitatem tamen Pater habetuν: Et sicut fiιiarisias eausa venerari debet EeeIesam tamquam matrem, ita
σ praelationis eausa praefertur ei cin aliqui hus M s. legitur praes , σι P.sor regi, Princeps populo, Rector familia. Ergo Constantie se quidem Coacilium, cujus decreta ad schismatis tempus, quo ι sibia
203쪽
Ponti sex non est, reseruntur, confirm i, sed Basileense, quod eadem decreta etiam Raηte indubitato Romano Praesule, vigere
voluit, improbat, & rejicit. Et id quidem pervidit Natalis ipse Α-Iexander. Quare, si quid aliud, inquit, sensit Pius II., r.itioitibuseerte suis eonsuluit, O humani aliquid passus est, quod veritatem , quam in minoribus defenderat, satim atque ereatus es Pontifex , absque examine deseruerit, eiuraveritque . Esto. An non ergo Basileensia decreta rejeeit Pius II Sed falso etiam affirmat Natalis Alexander, Pium II. priorem sententiam absque examine deseruisse. Eam enim
Jnliani Cardinalis, qui Basileensi Concilio Eugenii nomine praefuit , pluraque pro Concilii auctoritate in Papam egerat, & scripserat,
exemplum secutus, deseruerat ab anno I s1. ut constat ex ejus oratione Viennae adversus Australes habita, quam edidit Cl. Muratorius crom. 2. Aneetat. . Cum enim illi a R. Pontifieis judicio Concilium appellassent, supremam Pontificis auctoritatem propugnavit, atque ostendit, ab eo Judice eos appellasse, qui Iudicem in terris superiorem h bet nullum. In ipsa Constit. retract. ait: Eramur Feηe Iaici, quando ad Ei genii obedientium redivimus. Sed de Basileensi Concilio nimis multa dixi. Itaque cum Basileenses, dissentiente R. Pontiace, decreta, de quibus agimus , ediderint, neque ullus Rom. Pontifex ea confirmaverit , in eo demum tota versatur quaestio, utrum decreta a Synodo quavis edita, dissentiente Romano Pontifice, nec ab eo confirmata, legitima autioritate edita, & velut meumenicae Synodi decreta sint habenda λ Assirmant Galli: negamus nos, idest duae saltem e tribus Ecelesiae partibus. Illi Synodi Basileensis auctoritate nobiscum pugnare nequeunt; ea enim in quaestione versatur, quae aliis propterea argumentis est decernenda. Atque nos quidem ex Saeris literis, &ex Traditione ostendimus, supremam in Ecclesia potestatem non secumenicae Synodo, nec Eeclesiae, ut a R. Pontifice sejungitur, sed Apostolo Petro, & Romano Pontifici immediate a Christo traditam
esse. I. a. p. : Praeterea ex eadem Ecclesiae traditione, & ex oeeirmenicarum Synodorum canonibus, rebusque gestis confecimus, Synodos absque Romani Pontificis auctoritate congregatas Conciliabulis adnumerandas esse 2. p. ev. Is . , & decreta aut dissentie te Romano Pontifice edita , aut ab eo non confirmata, irrita prorsus esse cibid. cap. 18. . Basileensis autem Synodus Romano Pontifice dissentiente nisi congregata, saltem eelebrata est; eiusque decreta a nullo Romano Pontifice confirmata, sed ab Eugenio IV. Se ab aliis improbata sunt. Ergo Synodus Basileensis inter Conciliabula, saltem quoad rem, de qua agimus, numeranda est, ejusque decreta nihili facienda sunt.
204쪽
Diluis argumenta, qua ducis Febronias ex id ni his Sumdi Actis . .
I. Num cisellium Tridentinum , inquit Febronius crap. s. g. r. s. , superioritatem in Poηι cem actu exerexisse , variis Leis Diam prehenditur. Sis I. conciliam eoncipit decreta , s' canones suo nomine, ct hae ratione sibi ea attribuit. I. Licet Parius III. legatis suis dedisset faexitatem concilii, cum necesse foret, alio trans rodi , nihilominas translatio ipsa Ebnoniam ipsius auctoritate Syηodi d
creta, ordinata , est' essinuata fuit fess. s. die χr. Mensis Aprilis an 1s T. Abolevit mandata ADBolica , ct mentaler reservationes sem q. cap. Is. erc. q. Insinuat, Papam quasdam potestates, quibus frui. kr, ab Eeclesia tenere. Hae pertiset jus saturedi, erdaepensaηdi in impedimentis Matrimonii dirMentibus, anathema pronoeians can. sess. 1 . de Matrim. in eos, qui dixerint, Ecelesia jus non esse, novos r adus ad icere eis, Pi in Levitico expressi sunt, aut in horum aliquiabris dispensare . . . Committit Papam pro concessione usus calicis sess. 11. decrero ult. s. Tribuit inerrantiam Ecclesia. Ait enim sess. q. Ecclesia esse judicare de vero sensu, o interpretatione Scripturarum . . . . AN me tum, quod Mae in rem ex sess. 2 r. eap. I. desumitur, reliquis fere
validius es; in eo ad judicium Ecclesia sie provocatur: π Sancta Synodus a Spiritu S. . . edocta, atque ipsius Ecclesiae judicium , & co suetudinem secuta, declarat, ae docet &c. II. Sed nugae sunt istiusmodi argumenta, a quibus ego refellendis libentius abstinerem, nisi vererer, ne sucum imperitis sacerent. Itaque, quia Febronius controversiam ipsam, de qua agimus, identidem oblitus esse videtur, est ei saepe in mentem revocanda. Cum quaeritur, Synodus ne Pontifice, an Pontifex Synodo superior sit, secernenda est Synodus a Pontifice. Et siquidem constet , Synodum certo legitimam in Pontificem ab ipsa secretum fu- perioritatem exereuisse , nos victos esse, fatebimur. Sin vero constet, Pontificem in Synodum auctoritate sua usum esse, causa nobis adjudicanda erit. Jam vero ex Orientalium Synodorum Actis constat, Pontificem in ipsas Synodos auctoritate sua usum esse. Nam Coelestinus Ephesinae Synodo non modo fidei dogma amplectendum, sed etiam sententiam in Nestorium pronunciandam praescripsit c 2. p. cap. 3- - Leo M. ne phrases quidem, quas ipse in Epistola ad Flavianum usurpaverat, a Synodo in fidei definitione praetermitti , passus
est: Dioscorum a Synodo veluti Episcopum, di Judicem recipi, B b omnino
205쪽
omnino vetuit tἰb. eap. x . et Canones ab universa synodo pro . tos , B. Petri Apostoli auctoritate , generali prorsus definitione eastinvit ib. eap. 28. η. Io. . Eadem auctoritate usi sunt Agatho, Hadria nus I. & Hadrianus II. in Synodos VI. VII. N VIII. cib. eap. 1s.1 s. o 17o. E contra in earumdem Synodorum Actis nihil est, ex quo confici possit, eas auctoritatem in R. Pontificem exercuisse. Utraque res manifesta fit etiam ex Actis Synodorum occidenta lium, quas veluti oecumenteas Catholici omnes venerantur ι euius. modi sunt quatuor Lateranenses, duae Lugdunenses, Viennensis, de Florentina . Cujus rei illud etiam non leve argumentum est , quod
in earum Achis nihil Febronius invenerit, quod iis rem isam dueearet. Tridentina tantnm Synodus plura ei argumenta silppeditat. Raanti ea sint, expendamus. . ν III. concilium , inquit, decreta, ca-ner suo miniae eo ipit
concilii translationem Bononiam decernit. / .
Verum primo i etiam Oeeumenio Coneilia in Oriente celebrata communi nomine decreta ediderunt. Sed cum edenda decreta ipsis praescripserint Romani Pontifices, Pontifices quidem in Concilia, non vero Concilia in Ponti flees superioritatem exercuerunt. Deinde et cum omnes Concilii Patres sint Iudiees, imo unum cum R. Pontifice J dicem, unumque Tribunal efficiant, communi quidem totius Concialii nomine decreta edi debent. An vero quia omnes Iudices in e dem decreta consentiunt, eaque communi nomine edunt, ideo in se
mutuo superioritatem exercent Sed Concilium abolemit mandata . inolica, vir mentalax rerse vatioηes fess. Aq. eap. I s. Item accessus, or rex as a Rinmasis Pontia
ficibus eo amo eoncedi Iblitos ere. Verum edita ne sunt istiusmodi reformationis decreta, invit R. Pontifice, ejusve Legatis Nonne Pontificis Legati ea primi Probarunt, & subscripserunt, atque synodo probanda proposuerunt PQhi ergo dici potest Synodus auctoritatem Iupra Papam exercuisse eQuod vero ait Febronius, is uare conellium, Papam vasdam potestater , quibuν fraeitur, ab Ecclesia tenere t est omnino falsum. Definiens enim Synodus css. 1 . de Sacram. Matr. can. 3. σ q. ες clesiam potuisse coinituere impedimenta Matrimonii, praeter ea , quae in Levitico exprimuntur, pose in nonaullis illorum dispeηDraFEcclesiae nomine non fidelinm multitudinem intelligit; quasi significare veli eam potestatem fidelium muItitudini datam esse di id enim a Catholico homine dici nequit vid. Prea m. a. s. ; sed intelligit Ecclesiae Pastores, ae praeeipue R. Pontificem. Et eam quidem potestatem Romano Pontifici converure, veluti certum sumit Tridentica Syn
206쪽
diri r nullibi vero eam ipsi ab Eeclesia, aue a Synodis commissam' esse, assirmat. Nempe quidquid potestatis Romano Pontifici a Christo datum est, id Ecclesiae Catholicae, cujus ille Caput , Pastor, &Rector est , datum esse , vere dieitur. Quemad inodum vere diciamus, esse e. e. in Galliis summam auctora ratem, quamvis non penes Populi multitudinem ea sit, sed penes Regem. In eumdem sensum aceipienda sunt ea loea , in quibus memorat Tridentina Synodus consensum, judicium, isterpretationem Melesia, idest Pastorum Ecclesiae, nisi dicere Febronius velit, spectare ibi Synodum ad Sutorum, di muliercularum judicium. Imo eumdem in sensum proin
voeat Synodus ad consuetudinem Ecclesiae, cum ait cfest. 11. eap. I. 9 eβancta Synodus a Spiritu Saη ... edocta, atque ipsius Ecelesia judicμ- , σ consuetudinem sequata , declarat, ae docet, nullo divino prae pro Laicos, es' claricos non eo eientes, obligari ad Euthoesia saera mentum sub utrine sperie sumenda . i Non enim ibi provocat Syn dus ad consuetudinem tantum Lateorum non sumendis sed etiam, di praecipue ad Ecclesiae Pastorum consuetudinem non administrandi Eucharistiam sub utraque specier nisi forte opinatur eum Protestan tibus Febronius, Laicorum esse, interpretari praeceptum Domini Jo. 6. 36.9: Nisi mandueaveritis carnem Filia hominis biberitis WasSanguinem , Ma habebitis vitam in vobis. Falso etiam ait Febronius, Synodum eommittere Papa pro coη-ees ne usus calteiri quasi tribuerit Papaei facultatem ejus usus co cedendi. Synodus enim decrevit, integrum negotium ad sanctissimum Dominum nostrum esse refereηdum, prout praseati decreto refert; qui pro
sua suuIari prudentia id esciat, quod Atile Dip. christiana, O sal
tare petentibus usum caIleis fore, judicaverit. Ast integrum negotium ad Pontificem referre, non idem profecto est, atque facultatem ei committere. Si enim Senatus a Rege constitutiis, ut de aliquo negotio judicaret, rei di multate permotus, decerneret, integrum. ne
gotium ad Regem esse reserendum ι an ideo ipse judicandi facultatem Regi tribueret IV. Hactenus Febronii argumenta ex Tridentinae synodi Α his ducta relatavi. Nonnulla ego nune ex iisdem Actis ducam, quae Pontificem Synodo superiorem esse, plane conficiunt. Itaque Tridentina Syn iam sess. 1 f. cap. et r. Postremo, inquit, Sancta synodus omηia, est' singula, sub quibusumque elanfulix, verbis, qua de mo- Mim reformatione, atque Ecelesiaritea disti ina Iam sub fel. rec. Paulo δII. ac Iulio III. quam sub beatismo Pio IV. Fontificibus maximis in hoc Sacro concilio saluta sunt, Delarat, ita detreta fuisse, ut is bis salva semper Sedis Apostoliea - authoritas 3 in sit, oe emistellitatu .
Jamvςm qui fieri potest , ut Synodus persuasum habetit, se esse Pom
207쪽
tifice superiorem, imo se in eum, nisi Synodi deeretis parere velle: posse auctoritate sua uti, de nihilominus, postquam multa decreta edidit, declaret, haec ita decreta fuisse, in in bis fama sempo Tontificis auctoritas sit, esse inrelligatur e Ego quidem, nisi plane bardus ium, duo haec se eum pugnare, ideoque alterutrum falsum eiast, intelligo. Postremum autem est verum; nam in Synodi Acta relatum esti Ergo falsum est primum. Ait quidem Febronius, per has clausular inferri non posset quasi
saera bae Synodus suorum Meretorum vigorem summi Pontimis auctoria rati, or concilii 'ura ejus potestati subjecerit; quemadmodum demonstrat Giberti Sed ipse interea nullum asserti sui argumentum prosert. Giberti opus ad manum non habeo ι sed non dubito, sutilibus argumentis rem hanc eum agere. Si quod enim solidum argumentum assurret, non illud praetermitteret Febronius in deseri bellais etiam prolixioribus similium Scriptorum locis diligentissimus. Itaque a gumenti loco ait, observine, O referre Iiis D. Bossueιam def. d riar. cler. Gall. lib. II. eap. I 8. bis clausulis Gallos ita commotor δεμ e , ut vel ea causa Tridentinam Synodum admittere recusavemint . Sed nos non quaerimus, quid senserint, & quantum commoti suerint Gaialiarum Senatus; sed quid Tridentina Synodus senserit, ac decreverit. Denique Tridentina Synodus suorum decretorum confirmati nem a Pontifice petiitr ast decretorum confirmationem non peti inset, nisi Synodo Pontificem superiorem esse , existimasset. Ade x.
Conriser Febron ι argumenta, eaque refellit.
I. Ebronius cap. s. g. r. ostendendum assumit, iura unive R e salium conciliorum pratenso statui monarchieo Ecclesia repu- Ω ' grare. In primis , inquit, eo stat, a Generali concilis se niversam Ecclesiam repraesentari, non item a solo , o mans Pontifice. constat item, generalia conellia in Spiritu S. Iegitime congregata, suam immediate a Chrso habere atictoritatem . Id se proba iast , ait, cap. a. S. s. ubi haec Scripturae testimonia asserit zz Ego rogabo Patrem, & alium Paraclitum dabit vobis α cJo. 1 Ubi sunt duo, vel tres eongregati in nomine meo, ibi sum in medio eorum α Matth. I 8. 1o. r zz Ut scias, quomodo oporteat, te in Domo Dei conversari , quae est Ecclesia Dei vi-yi , columna , di firmamentum veritatis ci . Tim. s. a. ra Via sum
208쪽
lum est Spiritui Sarxcto , & nobis G Act. Ir. 3. Quare Basileenses cad Eugen. P. a junt i Ipse Spiritus Sanctus aldisit medius judex es' arbiter cinter Eugeniuin, & ipsos , qaid in Ecclesiis Dei tenendum, O agensam sit, Alerit plane Spiritus sanctus, in cuius nomine coηgregata est hae s. 4ynosur. .. Blaisbemia esset, siquis negaret, Spiritum S. dictare sententiar, Can es, est' decreta conciliorum.
Et haec quidem Apostolorum Collegio pronii sit Christus. De
singulis vero, ne excepto quidem primo, ait Matib. 23. . Nolite vocari Ribbi dcc. α . Praeterea ait Petra Matib. I 3. : T: Si peccaverit in te fr. ter tuus, vade , & corripe eum inter te & ipsuin solum . . . Si te non audierit, adhibe tecum adhuc unum, vel duos . . . Quod si non iudierit cos, die Ecclesiae. Si autem Ecclesiam non auuieric, si tibi sicut ethnicus, & publicanus α. Ast etiam Pomti: cx isti rater; potcii itaque, & debet corrigi, maxime si ob haeresim , inquit Febronius , Ichuma , cci distolutos mores multis sandalo sit , ostenso i . Si vcro Fratrem corripieηtem , vel adhibitis tenibus, non a dierat , dex unciuηdμs crιι Ecclinia ηon dispersa, oua ipsam coercere ηon valebit, sed congretata ιη uni ersali concilior Eecletia enim non potest
esse ipsi Ponι ea ι ne idem sit reus, O Judex. Sed non posset Papa Eccle e sic congregata deauηciari, nee ab ea corrigi, nisi bujus esset sup rior potestas, im Mediate a Deo accepta ad ligandam , solvendumque omnes fideles, atqse ipsum etiam F manum Pontificem. Hactenus Febronius. H. Haec aut m argumenta, quae plurimi ipse faeit, nonnisi imper: tos decipere possunt. Enimvero fateor, Concilia genera lia in Spiritu Santio legitime congregata, universam Ecclesiam rem praesentare, di auctoritatem a Deo habere immediate. Sed cum et Um Haereticorum, & Schismaticorum Concilichula, se in Spiritu Sancto legitime congregata esse , & universam Ecclesiam re praesentore, contendant, opus est eriterio aliquo, quo legitima Concilia a Conciliabulis discernere quisque facile possit. Rursus: cum fieri possit, ut Concilia etiam in Spiritu Saneto legitime congregata, & universam Ecclesiam repraesentantia, Canones edant non a Spiritu Sancto die atos, eujusmodi fuerunt, quos edidit Conei lium Chalcedonense ; statuendum est etiterium, quo decreta a Spiritu Sisnsio dictata, a decretis humano Spiritu editis seeerni possint. Jamvero juxta antiquissimam Ecclesiae Traditionem, quam alibi 2. p. cap. I s. n. s. q. λ exponebam, ea tantum Concilia legitima sunt, & universalem Ecclesiam repraesentant, quae et luctoritate Romani Pontificis celebrantur , eumque secum vel decernentem , vel decreta probantem habent. Patres quidem Septimae oecumenicae Synodi hoc argumento negarunt, Synodum a 338. Epist
pis Coastantinopoli celebratam , suisse magnam , & oxeralem iquod Disiligod by Corale
209쪽
quod scilicet non habuerit eooperantem illius ron p., ris Romanorum Papam, ut postulat Lex conciliorum. Rursiis r juxta antiquissimum Ee-elesiae Canonem ea tantum Conciliorum decreta veluti a Spiritu S.: dictata, suseipienda sunt, quae vel Romani Pontificis sententia edita sunt, vel ab eo probata sunt cib. O cap. 28. η. . I . oe I . . Ergo Concilia , quae absque Romani Pontificis auctoritate celebran- . cur, eumque cooperantem non habent, in spiritu S. legitime congregata non sunt, nec universam Christi Ecclesiam repraesentant, sed Conciliabula sunt ι eorumque , Et aliorum etiam legitimorum decreta, R. Pontifici non probata, Spiritui Sancto tribui nequeunt. Ergo ad prioris tantum, non vero etiam ad posterioris generis Con-eilia, & decreta spe haut Christi promissiones, & memorata a Feishronio Scripturae testimonia. His ergo Scripturae testimoniis abutiἀtur Febronius cum Basileensibus, ea referens cev. s. S. I c. n. etiam ad coaciliam a Papa derelictum, eoque eontradicente celebratum Et Patrum quidem nemo ad huiusce generis Concilia retulit memorata Seripturae testimonia, nisi sorte impius Dioscorus Alexandrinus , Photius, Iconomachi, & qui eos hac in re secuti sunt, Basileenses. Perperam igitur ex iis Scripturae testimoniis eo ludit Febronius, potiorem esse concilii a Napa derelicti, quam ipsius Papae auctoritatem , di jura universalium conciliorum natis Monarchico Ecelesia repetrare. III. Quid vero sibi vult Febronius, eum ait, a generali Gηeuionaimrsalem. Ecclesiam repraesentari, non item a Dis R. Pontifice e Si enim de Concilio loquitur, quod auctoritate R. Pontificis congregatum est, eumque cooperantem habet, fateor, ab istiusmodi Concilio universam Ecclesiam repraesentari; sed nego, non repraesentari universam Eeclesam a solo R. Pontifire. Constans enim S. Augustini dogma est, ut vult Febronius ipse eap. I. s. n. q. , S. Petrum seum Claves regni coelorum , idest Ecclesiae Primatum, & summam auctoritatem a Christo accepit, gessisse figuram, & personam Ecclesiae svid. t. p. cap. s. n. 7. seqq. . Ergo S. Petrus etiam solus propter suum Primatum . universam Ecclesiam repraesentabat. Ergo etiam Romanus Pontifex, qui in Petri Primatum suecedit, proptere vindem Primatum universam Ecclesiam etiam solus repraesentat. Id praeterea demonstrat communionis ab omnibus, qui Catholici esse volunt, cum Romano Pontifice conservandae neresstas. Nisi enim solus R. Pontifex Catholieam Ecclesiam repraesentaret, posset quis esse Catholicus etiam sine communione cum R. Pontifice. Quare Nestoriani Episcopi, quos nuper ad Eeelesiam Catholicam redii sese, ingenti cum gaudio audivimus, unius Bo. Pontificis communi nem quaesierunt: vetustissima Traditione edocti, eos tantum esse E clesiae Catholice membra, qui cum ejus Capite R. Pontifice com
210쪽
munionem habent. Id autem verum non esset, nisi Ronanus pontifex etiam solus Catholicam Ecclesiam repraesentaret. I itur non modo Concilium generale, quod quidem R. Pontificis auctoritate congregatum est, eumque cooperantem habet, sed etiam solus MPontifex universam Ecclesiam repraesentat.
Si vero loquitur Febronius de Concilio generali, quod a Ponti
fice derelitium est, eoque contradicente celςbratur, nego istiusmodi Concilium universam Ecclesiam repraesentare. Id ex superius a me allatis argumentis constat.
IV. Quod attinet ad reliqua duo Scripturae testimonia, iis quo que abutitur Febronius. sed de primo alibi dixi c r. p. cap. s. n. quare postremum tantum nunc expendam. Mihi quidem rudendi potius, quam refluandi esse , videntur Gersonius , Natalis Aldi, xander, Febronius, aliique eorum similes, qui ex ib Christi verbis;
die Eeeιsar colligunt, R. Pontificem Fratrum correctionem con, temnentem ad Synodum generalem deserendum esses quasi Ecclesia . ad quam deserendus est peceator, sit Fidelium, aut Episcoporum Synodus. Grave quidem, di permolestum esset Ecclesiae negotium, B quotiescumque Peccatores Fratrum eorrectionem contemnunt, F delium, aut Episcoporum multitudo congreganda' eset , quae eos corrigeret. Ubique enim locorum perpetua Synodus habenda eo set. Sed Febronii interpretatio ab Ecelesiae sententia, di consuet dine prorsus aliena est. Haee enim Ecclesiae nomine non fidelium multitudinem, nee Episcoporum Synodum, sed Ecclesiae Praesides imdocuerunt Origenes cia Matth. , S. Iohannes Chrysostomus cham. so. al. 61. In Matrb. 9 Theophilactus, Eulymius cin eam & alii pIurimi. Cum igitur Romanus Ponti- rex omnibus aliis Ecclesiae Praesidibus auctoritate praestet, nemo ei Imonera quidem a Minoribus potest, & eorrigi, si Mecaverit, uti correxit S. Petrum Apostolus Paulus, sed ad Ecclesiam deferendus
T Wit. id igitur agendum est, si Fratrum monita contemnat
Malacet arbitrio divino est dimittendas, ut statuit R. Synodus habita in Causa Symmachi cuid. δερ. ev. 1. . Ast, inquit. Febronius, Christus praeeipit ut Peerator quilibet aeteratur ad Melesiam r Ecclesia autem non potest esse ipse Pontifex , ne idem sit reus, in judex; nec Ecelesia dispersa, Da usum coercere ηοη
-ιt : ergo est Ecelesia songregata. Perlepidum quidem argumentuml saeiIe enim eo conficitur, M ac Synodum quidem Pontificem esse deferendum I. enim Ponti-
rex aeterendus profecto non est ad iudicem, qui nullibi est: syn dus aut e Tumenica nullibi est. 1. Pontifex ut summum des Icnsius in ad SInodum legitim at synodus autem Iegitima ab M, Pontia