장음표시 사용
471쪽
alligaveritu, σα promisisse jurisdictionem exereendam post suam reserrect onem , quid inde lucrabitur 3 rei hil certe quo se an causam promoveat. Decimo septimo , Apostolus diserte ait actor. ao. is vos positos esse a Spiritu -cto ad regendam Ecclesiam : quod autem Suares perhibet hoc intelligi mediante Papa, est petitio principii Kontra praxim Ecclesiae pii mitivae , ut jam adversus Bellarminum
Decimo octavo, B. Tharas Dux partium non est adducendus ad probandum
Episcopos dc Presbyteros inter exercendam suam jurisdictionem aut potuit id aut d buisse dicere, Ego te ab absolvo aut excommunico audiaritate mihi a Cata a Fummo Pontifice. Deus bone, quotusquisque non videt haec vergere in i intestinimum tavangelii & Episcoporum contemptum Z Nam eum Deus immensa sua bonitate parietem inter medium maceriae, qui inter Judaeos dc Gentes faciebat divortium, interruperit per Christum; volueritque Christi Sacerdotium,a quo peccatorum remisso efficienter m nat , omnibus gentibus & nationibus ex aequo esse commune, omnesque homines immediata Chiisti auctoritate , cujus etiam sanguine redempti liano, ex .equo absolvi : dceani ob causam omnes Episcopos atque Presbyteros immediatam habere a Christo auctoritatem per Sacerdotii Christi participationem , ut tanquam Proreges immediati Vicarii Domini homines ligarent & absolverent a peccatis : Contra novi Doctoruut abalutam Monarchiam constituant in Ecclesia , atque privilegia sua potestati ordinariae Episcoporum aequent, imo etiam praeponant, ut multis in rebus faciunt, equidem tinmensum beneficium Domini quantum in se est imminuunt e docentes Episcopos non immediata Christi auctoritate , sed mediante Pon ce absolvere Seligare ; lioc est , gratiam redemptionis nostrae non immediate ex iplo fonte , sed intermediis rivulis & veluti canali Sus turbidis haurire , ut Curia Romana abundantius frequentetur. Nam quotusquisque tam caecus est , ut non videat hac via conditionem Dioecesis Romanae, quasi sola ab ipso fonte chari ruata & jurisdictionem derivaret, pinguiorem inici, atque iterum parietem nuceriae disruptum a Christo inllat rari Ecquis etiam non videt hac ratione persuaderi Episcopos, qui omnes ex aequo
dc in solidum suas regere debent Ecclesias, ut ait Cyprianus , nihil aut parum eiIeregendis Ecclesiis necessarios , atque sub Romano Pontifice tanquam sub absoluto Monai ha & Episcopo universali cunctas Ecclesias gubernari posse per Archipresbyteros, sicut holite Catholici-Αngli contra jus divinum, naturale de Canonicum reguntur An non etiam hinc ilia voces publicae manaiunt, ut saepc Parisiis Jesultae
inter coscionandum contenderint, nihil necesse esse populo etiam die sancto Paschae suas adire parochias , ut particepς fieret Sacramentorum : quoniam sicut Papa potestatem dederat Archiepiscopis , & Archiepiscopi Episcopis, ac vicissim Episcopi C
ratis , fc Lurati Presbyteris sius : ita & omnes privilegiaros immediate auctoritatem habere a Pontifice. Quod certὰ non est praedicare, sed corrumpere Evangelium , populumque prurientem ad novitates in ruinam praecipitem impellere, ut privatae utilitari serviatur. Quandoquidem haec privilegia & immunitates non ideo robur habent , quod a Papa tanquam Monarcha Ecclesiae oriantur & auctor entur : sed quia communi Ecclesiae consensu approbantur, te in rem judicatam mittuntur , ut de legis
hvs Ecclesiasticis dicetur. Unde si tota Ecclesia vellet jure pustino uti, posui qui
472쪽
dem , ut hinc Privilegiati discant sipere ad modestiam , Ac non efferri supra ordina.
Decimo nono, Suares Vasquest argumenta non solvit, sed in petitione principii impingit, asscrens per modestiam Romanorum pontificum eici quominus Episcop; dc Sacerdotes dicatu : Ego te auctoritate mihi a suin tuo Pontince concessa & delegata absolvo , &c. Contra id non fit, nec fieri pote , quia juci divino de naturalidi praxi Ecclesiae est penitus con arium, ut dixi in responsione ad ciecimum octavum : de Valquesii argumento vide supra librum 2. cap. s. Vigesimo, quis etiam ferat discipulum in scholis argumenta nectentem a posse adesse hoc modo : Fieri recte potuit ut Christus docuerit es praecepιrit Apostolis , praecipκe Petro modum regressi Manarchiam Eccl/sasticam me LM Di - ριs , ct c. ergo res ita habet aut debet fieri negatur consequentia ; hic enim demonstrandum non quid Christus potuerit, sed quid non revera dc de facto volu rit : quod probamus jure divino de naturali 3c constantissima praxi Ecclesiae primit,
Vae , quae numquam imaginariam Monarchiana recentiorum . ut eam protaret, agnov:t, imo verb saepe labefactavit atque oppugnavit, sicut toto lib. r. Historiae Conciliorum Generalium probatum est.. I V. Saxes eodem lib. . de legibus cap. s. disputat quibusnam communitatibus aut congregationibus Ecclesiasticis facultas legum condendarum competat : quibus autem principiis antea efiicere voluit D. Petrum constitutum absolutum Ecclesiae Monarcham a Christo , iisdem negat Concilium OEcumenicum pollere auctoritate legum ferendarum , nisi papa leges illas auctoret. Quae opinio tiun facilὰ ruit , quam proclive asseritur , ut patet ex iis quae cap. s. quaest. s. disseruiinus conua Belluminuna, te libris de Historia Conciliorum Generalium, ubi Omnibus argumemtis contrariis satisfecimus. Dehinc Suares eodem lib. de capite quaerit unaam Collegium Cardinalium auctoritatem habeat te uiri sanciendarum t quam dissicultatem jam delibarat cap. 3. quaest. I. in Joannem Monachum cap. super eo de haereticis in B. Anchaianum, Baldum, aliosque Canonistas, explicate docentes solum Papam absque consilio Cardinalium leges ferre non posse in rhus gravibus. Contra autem Suares asserit consensum Cardinalium tantummodo requiri ad decentiam & bene esse: idque
ipsum similiter Bella laus contendit de Generalibus Conciliis lib. r. de Consiliis Bericlesia cap. 2. Fundamentum Su1ris est, quod potestas legum ferendarum sic absiluta
fuerat in Petro, ut etiam sine consilio Apostolorum nedum aborum inferiorum te es con-d re posset: eraeo multo magis absirue consilio Cardinatium. Quam ad rem pr-andam hos textus quasi telum fortunatum contra omnia argumenta vibrat: Tus dabo elisu reans Calorum, Pasce oves meas, es. Attexit & Canonem cuncta st. quest. I. ubi Gelatius Papa ait Apostolorum Sedem sine ulla Synodo praecedente, solvendi Ac damnandi potestatem habuisse : laudat 3c caput ultimum de constitutionibus: ubi dicitur
constitutionem Sedis Apostolicae omnes adstringere, & Canonem Sunt quιdam Hcentes. Romano Pontifici semper licuisse novaι condere leges as. quast. ι. Adjungit Romanos Pontifices in seis constitutionibus raro haec addere verba, Sacro approbame Con tio . vel de fratrum nostrorum conμιο r quasve in motibin propriis vel resim M arus extrin
473쪽
ρο in seselis agnoscunt absolutam potestatem sicut fmperator aut Rex suas seges ferre se
Haec tota collectio Suaris ludificat a suppositione principii 3c in consequentia pre bationis: & primum de dogmatico sensu horum verborum; δε ει Petrus sesuper hane
petram, tac. Tiba dabo cliaves regnι Calorum. Pasce oves meas, disputatum est adversus Belluminum cap. s. quaest. I. hoc tertio libro. Secundo, Canon Gelasi sitae potest explicari, ut dicamus Sedem Apostolicam auctoritatem suam habere a Christo , non a Synodis: quia Christus primatum instituit ut observavi axiomate xxxI. dc supra lib. 2. cap. 6. Tertio, fateor constitutionem Sedis Apostolicae omnes adstringere quando est communi Ecclesiis consensis recepta, atque in morem transiit: admitto similiter Romanos Pontifices posse novas leges condere in actu primo : sed nego obligare nisi communi co sensu Ecclesiae recipiantur & mittantur in rem Iudicatam : de qua re infra lib. 4.
Quared, qu id discrimen assignat inter extravagantes Jc leges Pontificum, ita ut in his Papa aosolute loquatur & imperet: in extravagantibus autem dc propriis motibus dicat tactos esse de fratrum suorum consilio, vel quid simile, sunt argumenta ducta aquaestionibus facti & praxi regiminis hodierni, quod est ridiculum in magne, Theol go, quem ignarum esse praxis & consuetudinis Ecclesiae primitivae non oportet. Jam superius dixi adversarios non posse ullam legem aut Canonem proferre, quem solus Papa condiderit octingentorum & amplius annorum spatio, quibus regimen aristocraticum sub octo primis Generalibus Conciliis viguit, & Synodi libere habitae sunt ubia
V. Sed ut hujus libri tertii compendium faciamus, & eo finiamus, unde initium duximus: qui fundamenta opinionis adversariorum Mim Winci piis scholae Parisiensis de immediata Ecclesiae & Concilii auctoritate supra papam composuerit, & ad regulas dogmaticas initio capitis x. libri 1. hujus desensionis positas exegerit . facile quidem de tota controversia decernet. Primum, adversarii jus quoddam divinum plane im ginatium & sophisticum ab analogia monarchiarum temporalium contra causas esse tiales potestatis Ecclesiasticae comminiscuntur : quasi Icclesia haberet a Christo pote- testatem absolute cogendi quae solummodo per actus hierarchicos debet peragere. Secundo, contra Omnes Logicae & Theologiae regulas jure divino valde complexq Scobscuro, id est, metaphoris, allegoriis & parabolis ad suam ablolutam monarchiam stabiliendam utuntur. Tettio , tenimoniis de constitutionibus Pontificum in sua causa, dc saepius quaestione facti, atque praxi hodierni regiminis de tota quaestione juris contra jus divinum naturale R Canonicum definiunt. Quarto, aliam potestatem Ecclesiae quam ministerialem spirittialem contra expres, sum Christi praeceprum attribuunt: prohibet enim suos dom nari, id est, absolutὸ
imperare & cogere quae praecipiunt, Lucae 22. Reges gentιum dominantur, vos autem
non se. Quint. , sophistice arguunt per communicationem Sacerdotii Christi, solam potestatem ordinis Zc non jurii dictionis conferri, atque omnes Episcopos suam auctoritatem a Papa derivare : quasi in Christi Sacerdotio lumina totius potestatis Ecclesi sucae eminenter non haberet, & non etiam mi cum ordine sermaliter & quoad hab
474쪽
tum conferretur. Sexto, locos Patium oratorios, obscuros & ambiguos passim dogmatice usurpant contra omnes Logicae & Theologiae regulas. Septimo , nullis aliis Coaciliorum, quam Florentini de Lateranentis decretis nituntur : quae tamen eis usui esse nullo modo polIunt, cum suis naevis non cale.int,& abunde robur non habeant quam ab imaginaria Potestate absoluta Pontistiis super omnia Concilia : idque tit pro vero & mdubitam asserere quod omnium maximu controversum habetur.