장음표시 사용
441쪽
aperte Scii pluris sacris repugnat: quae docent Cluilium Lucae io. sille dis ipulos . Mathaei i8. diu.ile non modo Apostolis , sed etiam discipulis, dic Ecclesiae , AD
men dico vobis , quaecumque aligaveritu , c . Item Ioannis ac. Sicut msit me Pater,cae ego muto vos , Accipite Spiritum sinctum, taxorum rem eritu peccata , remittuntur eu , s. Mathaei ultimo OIUnes quoque alloquitur e Gntes in mundum tamversum praedic.tte Em:ngetium omni crearicrae. An Cardinalis illus cillimus negare potest facti talem remittendorum S retinendorum peccatorum a praedicandi Evangelia non
spectare ad ossicium Sacerdotale & potultatem juraldictioius. At vero Cluilium omnes Apostolos & discipulos alloquutum patct ex cap. 24. Lucae : quia ibi duobus dil-cipulis qui comitem habuerant Jesum in via, reversis ab Castello Emmaus in Hi
rusalem , narrantibusque undecim & aliis , qua gesta erant in via , ta quomodo Gra-snm cognovissent in fractione panu , Vse Dominus stetit m medio eorum , c, d,xit: Naevobis ego sum , Uc. quae verba conjungenda sunt per tiarmoniam cum lus quae a D.
Joanne rcferuntur cap. 2 o. S ux misit me Patre, es ego muto vos o Accipite Spiritu,
sanctum , cra. Verum quamquam gratis Bellumino daremus quinque Diaconos ab Epiphanio memoratos non fuisse Presbyteros, tamen inde inferri non posset, nullum cx Lxxii. suisse Presbyterum. Quandoquidem ineptum est ex parsicula colligere totum. . Ethiops albus dentibus , ergo albus simpliciter, &c.
XLI. Decimo tertib , mera est petitio principii dicere Episcopos auctoritatem &potestatem j tirisdictionis solummodo liabere median e Papa r nihilque probat Bella minus , neque probare potest. Jam multoties dixi totam jurisdictionein formaliter de active sumptam a Cluisti Sacerdotio tanquam a causa efficiente manare : maturi aliter autem & quoad exercitium conferri uni cum tituli & Dioecesis aut Parochiae collatione : eamque ob rem Apostolum docere Actorum 2o. Episcopos potitos esto a Seiritu sancto , ut Ecclesiam regerent. Praeterea quod ait Apostolum ostendere Episcopos constitutos a Spiritu sancto , non immediate , sed mediante Apostolorum ministerio , verum quidem est, hocque nihilo magis ejus quam nostras partes pro-vugnat 1 s enim Episcopi Apostolorum ministerio auctoritateni habent a Spiritu iancto , ergo non solius es Petri aut Papae, sed Ecclesiae Sacerdotalis in commune Episcopos creare a voluit enim Christiis ut Sacerdotium suum S potestas clavium ab Ecclesia . non ab uno & solo Papa , velut absoluto Monarcha , conferretur. XLIL Decimo quarto , multipliciter illudit, dum hoc argumen rum diluere tentat, scilicet, dato quod Papa jurisdicitionem tanquam Monarcha Ecclesia conferat, se qui mortuo Papa, Ecclesiam a suo statu corruere. Primo , certum est Cluilium esse Caput connaturale N mysticum Ecclcsiae , quia omnes simul unum corpus in Christo, qui gratiam , vitam , atque justificationem in Eccles.im influit , eamque intrinsece vivificat atque insormat, idque proprium est capitis mystici, id est , mysteria & arcana conferentis quae oculis non patent, sed fide creduntur : quaru pi
priὸ loquendo solus Chri lius, non Papa dici potest Caput mysticum Ecclesiae : ratiocst, quia hujus operatio erga Ecclesiain tota externa & ministerialis est , patetque
442쪽
oculis hominum : male ergo Belluminus Papam caput myllicum vocat, cdm sit dumtaxat caput ministeriale externum. Secundo, quod perhibet membra capitis mysticiministerialis externi pendere a capite ut fiant, non rit conserventur e petitio in principii, qua fingit Papam conferre jurisdictionem Episcopis r idque est quod controverritur, ta tamen pro cerio & confirmato asseritur. Praeterea Episcopi non sent membra Papae, sed Christi Capitis ellentialis mystici : quare Papa episcopos Datres, coli gas & Conlacerdotes vocat. Deinde Ecclesia non Papa facit Epitcopos eis communicando Christi Sacerdotium,& titulum aut dioecesim regendam tribuendo. Tertio , decipit non a causa pro caus, dum perhibet moriente Papa non amittere jurisdictionem :liquidem non de hac re nunc, sed de novis Episcopis creandis mortuo Papa quaeritur: nam si solus Papa per dominium de arctii tectonice, non autem Ecclesia claves & luriia dictionem Ecclesiasticam possidet, ut Bellarminus imaginatur, dato qudd Sedes Apost
lica linum, duos aut tres annos vacet, ut aliquando tamdiu omnium consensu vac
vit; relinquitur quidem toto illo tempore Ecclesiam a statu suo corruisse, nec ullos poste creari Episcopos, ut supra lib. 2. cap. 4. ex sententia B. Gregorii notavimus.
Quod argumentum cum di sibi vere non pollet adversarius, fiustra illud ad Episcopos
jam conlii tutos cavillatorie detorsit. Quarto, apprimc notandum est Belluminum vocare Papam caput ministeriale extemnum : quod Capiti ellentiali & naturali, Christo scilicet, opponitur. Decimo quinto, continuat in Elencho a petitione pruicipii, dum fingit solam pol statem ordinis immediate conferri a Deo, potestatem vero jurisdictionis mediante Papa : non enim satis est lioe dicere, sed valide atque si cienter probari debet, quod non potest fieri. Decimo sexto, negatur D. Petrum solum atque seorsim sim prum vel Antiochiae , vel Alexandriae vel etiam alibi absque Ecclesiae de aliorum Apostolorum consensu Patriarchas constituisse: quam in rem lib. 2. cap. 7. disseruimus : Sc de Patriarcharum institutione in historia Synodi Nicaenae. Caeterim quando Apostolus de non Petrus Titum atque Timothcum creavit Episcopos, si haec Bellarmini opinio valeret, seque retur Titum & Timotheum nulla jurisdictione praeditos fuisse: idemque est iudicium de aliis Apostolis qui omnes sicut de Petrus praediti crant potestate iundandarum Ecclesiarum, de creandorum Episcoporum via extraordinaria.
Decimo septim b, objectionem petitam a litteris Papae, qui Episcopos fratres, &tollegas suos vocat, non solvit, sed sola petitione principii declinat. Quasi Papa esset
monarcha absolutus Ecclesiae, a quo tota jurii dictio oriretur sicut in Franciae regno a Rege : has vero sophisticas quisquilias praxis Ecclesae primitivae abunde confutat Can. . dc 6. Nicaeno. Quibus edicitur Episcopos creari debere ab Episcopis provinciae consensu Metropolitani, qui cooptatum Episcopum confirmat. Libro f. de Romano Pontifice Rella inus tractat de potestate Papae in rebus temporalibus : nos vero opere ἡ istincto de peculiari hanc controversam evolvimus: cumque de potestate spirituali agatur tantum in hac de sensione, libro s. relicto ad libros Bellarmini de Conciliorum
443쪽
XLIII. Belluminus lib. 1. de Conciliorum auctoritate cap. xl. stituit Concilia Ge-ratia ante eois mananem summι Pontιβιι errare posse , in Patres in is endo Ieaxam tur Pont ficu in ussit --. De qua disputatione, e& quidnam ut Papam mittere insta ctionem ad Concilium, aut c onticinate Concilia, dilieritimus lib. r. historiae Conei limrum Generalium cap. 8. num. Is . Oinnibusque argumentis Deliarnunicatisfecimus. Cap.rs. ejaciem libri 1. sianc digit propositionem: Rom. inus Pontifex est Pastor es capax ma olivm omnium Eccusarum parιιcularium , sed aliam tonus umversilis Ecclesia Mulcongregasa a Gram immed/ate con utus. Quam propositionem probat, quia rimis Mattiaei a G. Petrum constituit Ecclesiae fundamentum : Tuci Petrin es super hane ρ 3ram, continu5que etiam caput & Pastorem Ecclesiae. Nam quod est in domo fundamentum, id est in corpore caput de in grege Pastor. Ut enim fundamentum non pendet a domo, sed domus a fundamento, ita etiam caput non pendet a corpore, sed corpus a capite, Sc Pastor non pendet a grege, sed grex a Pallore. Quod autem M thaei i6. his verbis, Er super hanc petram Mificabo Ecclesiam meam, intelligi debeat Ecclesia universalis etiam congregatam Generale Concilium, probat ex cap. 43. MMhaei
argumento ad hominem : quoniam schola Parisieesis his veri,s, dic Ecessa, Generale Concilium significari docet: unde cum Ecclesia congregata sive Concilium Genetale propriissime constituat E clesilain Christi, stultum est geneiale Conciliam ab his verbis, Et semper hanc petram aedificabo Eccusam mea- , id est, a Petri potestate eripere. Denique Ecelesia Chiilii seni per est congregata formaliter, quia in unum regnum, una familia, unus grex, licci dispersa videatur quantiim ad locum : Igitur si Pontifex est Pastor & Caput Ecclvii , non cerre dispersae, quae nulla est, sed congregatae Ecclesiae est Pastor caputque . Joannis ulcimo, Pasce oves meas : quaru Ecclesia in Collecta de Pontifice canit; Deus omnium Laelium Pastor U Rector qus fiamulum taum M. Dclesia tua praeesse voluνα
Praeterea Ecclesia congregata in Concilium Generale vel ad ovcit Cluisti pertinet vel non : si pertinet, ergo Petrus est aeque Pastor Ecclesiae congregatae quam dic gregatae: si non pertinet, erso Christiani per congregationem Concilii desinunt esse oves Christi, quod est absurdissimum.
Adnechit Patres Clialcedonentis Concilii vocare S. Leonem caput totius Concilii, quod tuit omnium maximum, in epistola ad Leonem et cur 'μ tu quidem ut caput praeeras, es. Item ex Lugdunens Concilio infert Papam vocini Rectorem -- α Acri a cap. ubι periculum de elemone in se ro : dD in Concilio Florentino defininiin Pontificem elle totius Ecclesiae caput dc accepisse a Deo plenaeunam potestatem univers Iem Ecclesiam regendi : subrexit rationes : Papa est unum caput, ergo unius corporis caput: M Eeclesiae particulares seorsim sumptae non sunt unum corpus: ergo Papa est caput Ecclesiae universilis. Deinde taesesminiversalis est unum corpus visibile, ergo habere debet unum caput visibile, Papam scillaci : alioqui videbitur monstrum. Ultimo, Papa
in immediatus Christi Vicarius: ergo praeest omnibus Christianis loco Christi, quibuι Diqiligod by Corale
444쪽
Christus ipse invisibiliter praeelὶ , si visibiliter adesset i at Christus si adesset , non
tantum particularibus Ecclesiis disgregatis , sed etiam toti Ecclesiae universali congregatae in Synodum generalem praeesset. Igitur etiam S: Papa vicarius immediatus Chrisii praeest toti Ecclesiae congregam. Quae omnia argumenta Bellarminus pene ad verbum ex Cajetani argutiis sepra comsutatis desumpsit : tamen ne cui haereret ratio , dc auctorit.ite Bella in i moneatur. lingula demoliemur. Primum , quod in sua generali propolitione statuit Papam este Caput non solum omnium Ecclesiarum particularium , sed etiam Ecclesiae univers lis congregatae in Concilium , &c. fallit Pi tim aequivocatione Vocis t. caput, partim a Gicto secundum quid ad dictum simpliciter si enim t. caput sumat pro primo & Principe mirustrorum Christi; ita ut habere debeat in Concilio sedis at que suttragii & conclusionis praerogativam : concedimas Papam hoc modo esse Cainput Concilii : si autem intelligat ut revera intelligk hoc caput omnium conferre a ctoritatem Concilio, sciit, verbi causa, Rex confert Consilio suo & Partamentis, negatur hoc modo polle dici caput : estque mera petitio principii : Papae enim potestas est in ordine ad regimen Aristocraticum, ut etiam decreta quartae S quintae sessonis Constantiensis demonstrant. Secundo , argumentum ductum a capite i6. Mathaei etiam fallax de captiosum esto quoniam Petrus est dumtaxat petra & fundamentum Eccletiae secundum quid & me-xaphorice . non absolute simpliciter , de qua re quaest. I. hoc ipso capite contrABellarminum egimus.
Tertio, fateor Papam hine caput Ecclesiae congregatae, ut dictum est responsion ad primum : fallitque Belluminus partim a suppositione principii , partim a dicto secundum quid ad dictum simpliciter , dum ea Pontifici arrogat, quae Christo propria sunt : Christus enim absolute & limpliciter est caput & fundamentum Eccle iis 3 Papa vero metaphorice & secundum quid juxta leges Aristocratici regiminis
praescriptas in Evangelio. Vide axioma xv. &. xxxi. Apologiae nostrae. Quarto , Ecclesia vocat Papam Rectorem Ecclesiae universialis partim respectu E clesiarum particularium in quas habet potestatem juridicam , ut statutum est in Co cilio Cons antiensi, panim intuitu Concilii Generalis, quatenus Papa Sacramenta Patribus sedentibus in Concilio administrat, verbum divinum concionatur , dc alia ejus nodi perficit, quae a supposito juris perfici nequeunt. Item quia decreta Comeilii sicut Rector Academiae exequutioni mandata i :. Quinto, Concilium congregatum pertinet ad oves & ovile Christi luxta'seges Ainocratici regiminis positas a Christo, quia priniatimi instituit in ordine ad regimen Aristocraticum, & ideo Concilium jus habet limitandi atque regulandi potestarem lupae nam in Aristocratico regimine omnes de se invicem causam lc lolicitudinem g
Sexto, Patres Chalcedonenses revera asserunt S. Leonem praefuisse Chalcedone si Concilio tanquim Caput, sed iuxta notionem explicatam solutione ad primum. ademque est sentiendum de aliis Conciliis, quae Bellar minus post Castanum en merat. Porro iidem Patres Chalcedonenses dicunt etiam Imperatorem tanquim Ca
445쪽
hoc discrimen assignant , quod Leo pneesset, Imperator praesideret : de cujus dist. rentia lege nostrana Chalcedonensis synodi historiam. Septimo , ad rationes Papa est unum Caput , ergo unius corporis Caput. ReL pondeo sicut ad primum octavd , arsumentum de capite visibili unius corporis, unum debet caput visib le , &c. est fallax Sc dolosum. Nam proprie & dogmatice loquendo Papa non pintest dici Caput visibile corporis Ecclesiae, sed soliis Christus quia omnos uirum β-mm corpuε an Christo, alter alterius membra, Roman. 1a. dc Clitis tr; est Caput ellei tiale hujus corporis, cui vitam , motum , ῆratiam de regimen influit : Papa autem
solummodb dicitur Caput improprie secundum quid , ratione ministerii externi et de qua re pluribus alias cluputabitur, est enim solummodo caput mi uisteriale t vide
XLIV. Nono, ex omnibus argumentis adversariorum nullum est hoc spret sus : nimirum quod Papa sit immediatus Christi Vicarius , &c. Id enim adversarii semper volvunt in ore, de quoties se rationum pondere atque ipsa praxi Ecclesiae quae infallibilis est declaratio voluntatis divinae oppressi,s vident , cavillantur Papam immediatum esse Christi Vicarium , a que in regimine Ecclcsae eandem ii here potestatem cum Christo , ut Bella inus hoc loco persuadere vult Papatis eo modo praeesse debete Ecclesiae eongregatae in Concilium, quo Christus si adesset, praesideret quod ei absolute negatur. Joaeuies de Parisiis Dominicatius cap. 1 o. libri de potestate Regia Sc Papali : Omnia argumenta qua r eo Petro ab quid tribuunt, quι Chrsus hoc potuit, etiam in quantum homo, nul2τω sunt momenti, nisi iuveniatur ese presum. Franciscus a Victoria etiam Dominica sus rc lectione . de 'ocitestate Papaere Concilii responsorio nil quintum. Herum est quod Pata est Incarius c Diuus Chrsi , sed nego consequentiam : nou en- 1nfertur , est Micarius Christi , ergo potest quidquid Christus , nec unquαm aliquis tribuit hanc licentiam Papae , cs ad pivba- .rιὐnem re uritur quὸd econtrario mearius non habet quod non prohibetur , sta se Amquod conced:tur e Christus autem nen concesse solutionem aut relaxationem mandato
mum suarum , sed)μ- misi inum S Hsbessationem illarum , ut 'Ins ρνι- ma Corinthiorum s. cyc. cerae A qu si Christi mandata relaxnret , hon se haberet δε- Dra minister , sed flent aeqv.tos arre potius superior e haec Iile. Ut argum tum Bel Iarmini procedat sine vitio , debet Ostendere quid competat Petro Capiri ministeriali Ecclesiae, minime vero arguimentum duce. e a Christo capite ablolii to eslennaa. Siquidem Papa est immediarus Christi V carius , ut uuppositu M singultate in sola potestate ministeriali in ordine ad tegimen Aristocrati uni instinuaen 1 Christo. At Ecclasia sito etiam modo tanquam suppos n juris, est immediata Christi vicaria, ratione regiminis Aristocratici quod constituit et de qui in plui ibus dis utatum est
contra Cajetanum cap. 3. hujus libri. in . XL V. Cap. I 6. ejusdem lib. 1. d e Conciliolum auctoritate hanc xliam defigit con-ἀlusionem post Cajetanum. Summa potestas Ecclesimi rica nou es in Eccos a Gl Concs-no aut formabier aut suppurive abseeute vel rcmato Papa: hocque confirmat, quoniam Ecclesia secundum Scripturis non cst democratia vel aristocratia, sed monarchia seu reg-
sum christi psal. a. Ego autem constitumi , fum Rex ab eo super Son montem suu tum Dissiligod by COOste
446쪽
Gus de Lucae x. Regni ejus non erit sinis. Et Ioannis II. Erra Rex es m, regnum meum vnn est de hoc mundo, cum ergo Ecclesia sit regnum, ab uno tegi debet, non a multis, quemadmodii in omnia regna gubernantur. Dehinc probat Ecclesiam suppleuve aut sol maliter non habere supremam potestatem , quia tota Potestas efficienter manat a Christo , non ab Ecclesia, & in hoc regnum Chri lii disteri a regnis temporalibus in quibus potestas regia est a populo & regno et At in Ecclesia, a Christo, de Petro, ac iuccessoribus, quibus cain Christus detulit, propria esst : liquidem Cluilius Ecclesiam , non Ecclesia Christum regem constitant. Constat enim Patremfaimbas nullam habere auctoritatem a familia, sed ipsum sibi familiam constituere gignendo filios , emendo servos. Unde in Scripturis Christus comparatur Patrifantilias. Et quamquam Paterfamilias pellimus sit, non potest tamen .i familia judicat i vel expelli, sicut Rex p
, test , quando degenerat in tyrannum. Item sicut Pastor non accipit auctoi itatem ab ovibus, nec caput a corpore, nec Vir ab uxore: ita neque Cutilus ab Ecclesia. Accedit Cluilium nullam dedi sie Ecclesiae aut universitati Fidelium potestatem ratione suae totalitatis: nam sinquitὶ dedit Petro claves regni Caelorum Mathael 16. dc eumdem ovili suo praesecit, Joannis ultimo. Dedit etiam caeteris Apostolis potestatein praedicandi, baptitandi, peccata dimittendi, dc alia quaedam faciendi quae ad munus Episcopalis spectant. Sed hanc potestatem singulis Vedit : ita ut singuli Apostoli potiterintilla pinnia exercere sine congregatione aliorum, ut notum est: At universitati Fidelium nullam legitur unquam de ae potestatem. Imb contra praecipit populis ut obediant de subiaceant Pastoribus suis, hebraeorum I 3. Quale concludit Concilium Generale quatenus universam Ecclesiam repraesentat, nullam habere potestatem : quia non plus ineste potest auctoritatis Concilio repraesentanti Ecclesiam,iquam inest Ecclesiae repraesentatae. Praeterea contetidit in Concilio Generali non esse suprcnaam &Papalein a victoritatem, sed dumtaxat Episcopalem, Archiepiscopalem, &α habita ratione Praelatorum ex quibus constatur Concilium absente Papa. Qiiod si Ecclesia universa secluso Papa non habet auctoritatem Papalem, ergo multo minus Concilium habebit : eus haberet non indigeret confirmatione Papae. Constat autem omnia Generalia Concilia Catholica comismationem petiisse a Romano Pontifice. Subiungit Concit. um sine Papa poste err ie, etiam in fidei decretis, ut patet ex Sirmiensi Concilio cui Olius subici ipsit, Mediolanens, Ariminensi, Ephesino secundo, Constantinopolitano sub Justiniano IL &sub Copronymo. At Concilium cum Papa non potest errare. Ergo non potest sine Papa illa omnia quae potest cum Papa. Demum si in Ecclesia esset summa potestas primcipaliter , formaliter & suppletive, & in Papa instrumentaliter tantum sicut in mini stro Ecclesiae, ut dicunt adversi rii, sequeretur Papam non ede immediatum Cluisti Vicarium sed mediatum, nam taclesia esset immediata Vicaria Christi: Sc Papa immediatus Ecclesiae Vicarius, quod est damnatum in Concilio Coni tantiens. Haec collectio Bellarmini quanta quanta, Cuetani tota & quidem sophistica est :Primo , nullus unquam dubitavit Christum esse Regem de Monarcham absolutiim Ecclesia: : atque Ecclesiam abloluto & despotico imperio lubesse Christo, secundum potestatem auctor atis & excellentiae r sed quoad potestatem ininisterialem, quam voluntarie assumpst, est quidem etiam Rex, sed noluit sibi despotice hae via Ecclesiam subjicere; quoniam agit cum illa ex pacto suavis limo legis gratiae ad captum libertatis
447쪽
43 rhumanae : Hoe fac es vives r fatu ut facias, sue. Quare jugum huius legis suavistimum est: nillil ergo opus erat oleum in probando regno Christi instituere, sed dumtaxat ostendere Christum aliam Petro detulille po: statem quam ministerialem in ordine ad regimen aristocraticum & voluille illum esse absolutum Ecclesi e Monarcham ;quod numquam demonstrabunt. Secundum argumentum nihil habet dissicultatis, puta totam potestatem Ecclesiasticam essicienter manate a Christo , qui Ecclinam fundavit, dirigit de gubernat, sicut Paterfamilias, familiam. At longe aliud est de Petro, fallitque argumentum a dicto secundum quid ad dictum simpliciter : liquidem Petrus non est Paterfamilias, sed OEconomus, minister atque dispensator Fidelis. Quod si fiat & lumen mundi esse desiniit, ad nihilum valet Hltra, nili ut mittatur foras dc conculcetur ab hominibus.
Tertio, verum est potestatem totam esse a Chrilto, de eis quibus cam detulit: negaturque soli Petro delatam, cum alias saepe ostendimus de Sacerdotium Christi 'de claves individue dc in commune deluas omnibus Apostolis ex aequo & in soliduni XLVI. Quartum multa involvit 'aa: explicationem desiderant, atque inprimis fallit ab aequivocatione vocis Ecclesia, dum est Christum nullam dedisti: potestatem Ecclesiae ratione sine totalitatis. Siquidem totalitas Ecclesiae omnes Fideles complectitur, tam Clericos, cum Laicos et falsum autem atque erroneum est dicere Dominum
nullam dedisse potestatem ordini hierarchico; alias saepe docui claves aut potestatem Ecclesiasticam duobus modis posse considerari, active, dc passive, sis maliter δέ materialiter : atque priori modo Clericis, posteriori populo qui regitur convenire : ideoque ex praxi constantissima primitivae E esiae semper consensum populi desideratum fuisse in Pastorum electionibu . Itaque Concilium Generale universalem Ecclesiam repraesentans, si sorte Papam ob notoria crimina, & quia incorrigibilis est, abdicet :potestas activa & tormalis id faciendi competit Ordini hierarchico e Laici vero tanquam materia se subtrahunt ab obedientia Pontificis: de ita patet quomodo potestas Ecclesiastica active de pallive, focinaliter dc materialiter inesse dicatur Concilio Ecclesiam repraesentanti.
Quinto, quod instar datam Petro potestatem Multaei 16. de Ioannis ultimo, non est cuiquam dubium: sed negatur his testinioniis metaphoricis, Tis es petra is supeὸ hanc petram, Pasce oves meaι, csc. induci ullo modo possu Christum voluisse Petrum instituere absolutum Ecclesiae Monarcham, ut passim docet Bellarminus.
Sexto, quod ait Christum dedisse potestatem singulis Apostolis ad ossicium Epis.copale obeundum necessariam, eamque singulos potuisse exercere absque congregatione, fallit aequivocatione : siquidem Christi Sacerdotium cum potestate clavium creditum est omnibus Apostolis 3c in commune, ut hanc potestatem dc separatim ex-rea Synodum de collectim in Synodo exercerent, quando rei necessitas exigeret: idque praxis Ecclesiae confirmat plus satis, ut contra C etanum demonstravimus; &caecus est qui hoc non agnoscit.
Septimo, c&ri Sacerdotio Chtasti communicato Ecclesiae, potestas Papalis, Archiepiscopalis, Episcopalis, Presbyteralis de quicquid ad auctoritatem Ecclesiasticam perintinet , eminenter & architectonice insit, profecto idem plane est Papam cum Synodo gnerali componere, aut supra Synodum atque supra Christi Sacerdotium extollere, utas demonstravit vide axioma xvi. apologiae.
448쪽
Octavo, quid sit Papam consemare Concilia repetu ex lib r. historiae nostrae Coninciliorum Generalium. Nono, ludificat a peritione principii dum soli Papae tribuit q:iod Concilia errare non possint: quali vero Cluilius illum abiblutum infali bilem Ecclesiae Monarcham constitu siet, quod negiraus. X L VII. Decimo trustratur a non causa pro causa dum errorem Synodi Sirmiensis, Mediol .inensita, Ariminentis 5 diorum similium Conciliabulorum ab thntiae aut etiam improbationi Papae adscribit. Contra certissimilia cit illa Concilia ideo erravisse, quod non lint habita canonice cum libertate ad celub. ationem Synodoriim necessaria: quai doquidem Constantius Imperator ab Ursat o dc valente Attianis Episcopis corruptus specie pacis atque unionis ineundae & constituendae in Ecclesia formulam fidei curavit conictioi dc dari obtignand. in Patribus, qua formula aequivocationum praestigiis fides Nicaena antiquabatur. Nili tominus plurimi ex Patribus tum Graecis tum Latinas extrema quaeqi e pati quam tantar impietati subscribere maluerunt, ideoque non pauci, a que inter alios, S. Hilarius relegatus est in Orientem. Ossus Coidubentis Episcopus atque ipsemet Liberius PP. victi asperitate exilii, tandcm huic formula: allensi sint.
Consule Socratem lib. 2. 26. ad caput 3 o. Theodoretum lib. 2. a cap. I s. ad 22. Sozomen lib. . cap. 8. tripamiam nistoriam lib. s. a cap. I . ad Io. Severum Sulpitium lib. 1. historiae si crae ad calcem. Adeundus quoque Cardinalis Cul .inus lib. a. 4e concordantia cap. s. ubi nominatim ait libertatem dicendae sentcntiae S communem Patrum
consensum his defuisse conciliabulis. Quod spectat ad secundam Synodum Ephesinam . vide historiam Chalcedonentis Synodi Lb. i. historiae nostrae Conciliorum Generalium Ad duo Concilia Constantinopolitaria, certum est neque generalia neque legitima fuisse, teste ip mei Bellariu ino lib. 2. de imaginibus cap. I . Undecimo, clini status Ecesesiae sit Monaichicus essentialiter aristocratico regimine sempera ς , certc Pontifex singulariter & Ecclesia collectim sumpta sito quisque modo sent vicarii Christi, ut jam dxi : Papa quidem ut suppositum singulare ad iuris divini , naturalis S Canonici exeqitutionem erga particulares Ecclesias : Concilium vero tanquam suppositum juris Aristocrati cuni regimen essciens : ex quo fit ut po- resta, Papae jure divino stibdita sit Aristo cratico regimini : Nihilominus Papa quoad institutionem potestatas est immediatus Cluisti vicatius : quantum vel b d ejusdem p restatis collationem, limitationem de communicationem, eam h bet ab Ecclesia quae illum deligit, eique Sacerdotium Chiisti consert, S c. Duod. cimo, Synodus Constantiensis ideo errorem Joannis Idus & mictent damnarit , qu bd absolute negarent primatum Pontificis Sc Romanae Ecclesiae seper Ecclesias particulares. XLVIII. Capite r7. lib. 2. de Conciliorum auctoritate hanc defigit propositionem,S,mmus P ut ex fimpliciter es absolute est supra Ecclesiam universiam, ta supra Conci-Aum Generale , ita ut nussum in terris sura se judicium agnoscat: quam coinclusionem ait sere esse de De o propria sunt verba : idque se probasse dicit cap. i 1. & I s. dato nim quod Papa si caput, fundamentum de Pastor Ecclesiae universalis, de Ecclesiaui universalem congregatam nullam habere potestatem ratione suae totalitatis, ut memoraus cap. is. α ιο, probare voluit bella inus , sequitur Papam ςile supra Ecclesiamta Cunu
449쪽
tionibus quas Scoptura tribuit Christo , quibus constar Christum esse iupra Ecelesiam e quae nomina tribuuntur pariter Pucio & Pontilici Romano, ur enim Christus est Paterfamilias, ita & Papa summus OEconomus, id est, Daterfamilias loeo Cluisti , Lucae ia. cuis est elis dispensator es prudens , quem consenuit Dominus super familiam suam , c c. quod si dixerit servus ille in corde suo; n ram facit Dominus. meus ven: re , ta coeperit percutere scivos ta ancillas , edere 2 bibere es inebriari . veniet Domιnus seres assius in die qua non sterat , partemque us cum ire elibus panet.
Vides s inquit Bella inus ὶ Dominum servare judicio suo servum illum , & non
permittere familiae ut de illo judicet. Praeterea sicut Dominus vocatur, Joannis i o. ita & Petrus, Joannis ultimo. Item Christus' est Caput Ecclesae . ad Ei laesios, sic de Papa vocatur Caput Ecclesiae a Patribus Concilii Chalcedonensis actione 3. Simialiter, ut Christus est Sponsus Ecclesiae s. ad Ephesios, ita de Papa vocatur in Concilio Lugdunensi cap. stabi periculum de eliatione. Accedit Concilia declarare primam Sedem a nemine judicari, ut Synodus Sinues lana de Marcellino Papa, ct Concilium Romanum sub Sylvestro can. ultimo. Item actione 3. Synodi Chalcedonensis multae recitantur epistolae , quarum hoc est exordium : Sanct stimo S beatissimo universali Puriarchae Magnae Romae Leoni , & cincto universali Concilio , dcc. ubi Popa anteponitur Concilio, nemine reclamante. Item eadem Synodo Chalcedonensi damnatur Dioscorus cum tota Synodo Ephesua , praecipue quia ausus fuerat damnare Leonem Magnum . Quod si Dioscorus, qui erat primus Patriarcha post Romanum, cum Concilio Generali Ephesino non potuit jure iudicare Romanum Pontificem , shqui rur evidenter Concilium non esse supra Papam. Subjungit quintum Concilium Romanum sub Symmacho recepisse & approbas te librum Ennodii Diaconi tanquam
Synodale Decretum, in quo haec leguntur : Aborum homιnum causti Deus volsu per homines in nara : Sedis 1 us Praesuum suo sine quaesisve reservavit arbitrio, voluit Petrι Apostoti successores Caelo tantum debere innocentiam. Et in Synodo octava actione 7. habetur Romanum Pontificem de omnium Ecclesiarum Praesulibus iudicas le :de eo velo neminem unquam judicasse legitime, scilicet, ita ut Ecclesia id tan ii iam canonice factum approbarit : quocirca Carolu Magnus cum se Romam contulit t. Ut de causa Leonis III. cognosceret, qui multiis criminibus accusabatur , eamque Ob causirn indictum suillet Concilium Ronue , omnes Epii copi uia voce clamarunt, non licere cuiquam homini summum Pontificum judicare ; & tam O rem Carolas Magnus ab incoepto destitit. In Synodo Constat mensi Martinus V. Bullam edidit approbante Concilio , in qua jubentur suspecti de haeresi interrogati, an non credunt Romanum Pontificem habere in Ecclesi A supremam potestatem. In Later nenii Concilio sub Leone X. sessione xi. diserte atque ex profesta docetur Pontificum csse supra omnia Concilia , reprobatur decretum contrarium editum in Basileens Concilio : dehinc multa accumulat testimonia variorum Pontificum in sua causa, quibus superiora comprobari videntur, ut Leonis Magni, Getisti, Gregorii , Paschalis Papae , Innocentii III. & Bonifacit VIII. Subnectit quoque restimoniuin Bonifacii Mogi intinensis Archiepis pi, can. Si Papa dist. o. quo docetur Pa- p.: in nisi a Fide devium judicari non potue. Accumulat s rpe provocatum fuisse a
450쪽
Concilio ad Papam e dc sine controversia semper a minore ad majorem appellari r Nam Getasus epistola ad Episcopos Dardaniae ait, ad Sedem Apostobcam de qualibet mundi parte appellandum est, ast illa autem nemo est appellare pernustus. Sicque D. M thanasiisi Alexandi inus & Paulus Constantinopolitanus Episcopus depositi a Concilio appellarunt ad Julium Papam S: in suas Sedes restituti sunt. Sozomenus lib. s. cap. I. hilioriae. Flavianus Episcopus Constantinopostanus ab Ephesino Concilio II. ad Le nem Magnum, & Theodoretus ad eundem Leonem. Item Clirysostomus a Concilio depositus ad Innocentium PP. appellavit, ut Gelasius testami epistola jam laudata. I super omnia Concilia revocatamr ad examen & approbationem Papae r adeo ut quae probat atque improbat recipiantur de rejiciantur, teste eodem Gelasio ibidem. Certe D. Basilius epist. 12. ad Athanasium scribit sibi videri expedire ut rogetur Romanus Episcopus, quatenus mittat at uos in Graeci uri, qui ejus nomine irritent Co cilium Ariminense. Item Damasus epistola ad Episcopos Illyrii idem Ariminente Co cilium reprobat: sicut Zt Leo Magnus epistola ad Pulcheriam Augustam irritum d clarat Canonem Synodi Chalcedonensis de primatu Sedis Constantinopolitanae tanquam Nicaeno Concilio contrarium , hocque est argumentum apertum superioritatis Papae s pra Concilium. At profecto me miseret tam jejunae sophisticae probationis. Videntur enim adversarii hominibus aquis pereuntibus similes, qui algam&undas in subsidium frustra amplectuntur. Singula examinemus. Primular quod ait Bellarminus, suam propositionem ferme esse de fide : se quidem nasutis hominibus ridendum propinat : eoque magis , quod hanc suam propositionem de fide non aliter confirmet quam argumentis cap. I s. de i6. explicatis : quae quidcin ludificantur a petitione principii & a dicto secun dum quid ad dictum simpliciter, ut est demonstratum. . Secundo, mirabile est quomodo venire pollit in mentem Theoloso doctissimo, uti aulegoriiis δί similitudinibus ad confirmandas conclusiones de fide, sic enim vas vocitant. Caeterum alio atque alio sensu nomina Christo S Praelatis tribuuntur: Christo quidemtariae & per se tanquam Domino , fundatori dc causae essicienti, Capiti essentiali ,pposito Ecclesiae: Petro autem metaphorice, analogice dc secundum quid: neque Petrus aut Papa sunt Patresfamilias, sed dumtaxat fidelis dispensator & Dei atque E clesiae sponta Christi minister. Qui autem cap. it. Evangelii Lucae perlegerit, com periet totum resertum elle parabolis, .atque inter alios hanc positam a Bellativino legirac st uim capitis initio Christum monere Fideles ne perterreantur ab iis, qui ubi corpus occiderunt non habent quid ultra faciant, deinde Oimilitudine servi vigilantis ac
torpentis uti, tumque demuni fidelis de neqtiam dispensatoris. Quae comparatio nihilo magis Papae quam aliis Practatis Oompetit, teste D. Hilario cap. 26. in Mathaeum rneque poena aeterna quae toto illo capito omnibus malu agentibus tum Clericis, clim Laicis paratur, obstaculo est quominus peccantes poenis etiam temporalibus plectantur:
sicut etiam Canones praecipiunt Episcopos & Sacerdotes male agentes puniri & gradu abdicari: ex quo fit ut frustra Bella inas hae similimdine utatur ad probandum P pam corrigi non possse a Concilio, de qua re sali jam & cum ipso Bellumino & Ca,
emo antea disputavimus. 'Tertio, nomen Paetoris Christo tanquam Domino absoluto de proprietario conve-