장음표시 사용
241쪽
C A p U T XL tenti Deo debitas gratiarum actiones retus 11 c terunt. Pauper autem ipse eductus de ec-sidam debilis sanitati etesia per temporum momenta convaluit ssisutui. & post aliquot dies sanus monasterio dise idam paucerculus e allorum provincia genitus, qui sinistrum genucum pede flaccido M sinistram partem detorto contractum atque a terra sublevatum
a nativitatis suae exordio pondere potiusquamsiabsidio deportabat, duobus sustentaculis inter ascellas suffultus domos fidelium &eleemosynam quaeritando circuire solebat. Hic itaque eodem anno transactis nativitatisDominicae sollemniis in pago qui vocatur LinZovve constitutus virum quendam venerabilem sacerdotali stola indutum M vultus honestate praeclarum sbi in λmnis assistere, hisque se vocibus assariasi seruit , Si meam o paupercule manlionem
adires, baculum tibi condonarem, cuJus adminiculo sustentatus per inepta viarum discrimina melius incedere praevaleres. Cui ille , Domine, ait, mansionem tuam n icio& in quibus eam partibus quaerere debeam, penitus ignoro. Ipse vero ad eum; Lacum, inquit, stagni hujus transfretare, illisque in locis sollerteream investigare curato, pro certo sciens, si illo perveneris, quod pro baculi receptione gaudebis : & ut facilius eam invenire valeas, noveris me in domo alterius adhuc positum esse ac propria: mansi nis habitaculum nondum habere. In hac visione pauper ille commonitus transgresso Iacu ad cujusdam Presbyteri domum quadam die sero pervenit, eademque nocte praedicti habitus virum iterato sibi assistentem,& cur tamdiu in veniendo tardaret,interrogantem aspexit. Ad cujus interrogationem cum idem debilis ob ejusdem loci ignorantiam suaeque debilitatis incommoda antea se non poste venire fateretur, ille pedetm Dus nisi celeriter eundem locum adiret sese abscissurum csso comminabatur.
Hujuscemodi ergo iussionibus idem pauper obedire paratus reddita mortalibus die Presbytero viam dictante ad monasterium properat, ibique nocte ipsa quae etiam tunc dominica habebatur in vigiliarum celebra. tionibus devote pernoctat. Facto autem mane post recitatum in publica missa Evangelium cum ad gradus, quos sacro corpori
contiguos esse memoravimus, deveniret, nervorum atque venarum iuncturae rupta
cute ac mox subsequente sanguine franguntur, & membra diu contracta divinae Operationis effectu subito corriguntur. horum tensionem atque fracturam aegeriRe ferre non praevalens in ipsis gradibus corruit horrendisque vocib. perstrepens
omnes in ecclesia stantes perterruit: quorum plurimi concurrentes eum continuo sustulerunt, cognitoque miraculo Omnipo- cessita
Mutus loquendi osscio donatus.
Post sanitatis hujus miraculum exacto
trium hebdomadarum spatio muIus quidam in vicino territorio natus atque nutritus, quem multi nostrum a primaeva aera te locutiorus ossicio noverant esse privatum in Dominica itidem die monasterium ag gressus ad corpus S. Othmari accessit, quoddam lini globulum piae divotionis intuitu ejus arcae superpositi, quo facto subitaneo quodam impulsu cum extasi mentis terratenus dejectus ditalutis lingua: retia I culis sanguinis copiam ex ore profudit, quem fuis ipse manibus ne in basilicae pavimentum caderet suscipiens continuo extra ecclefiam pro ecit, sicque ingenti formidine atque terrore persuasus nemini quod sibi venerat innotescens cum omni festinatione monasterio digreditur,& ad mansionem suam cito perveniens collata sibi loquendi facultate suos ibidem notos cum gaudio alloquitur. Quem ut ipsa loquentem suisque interrogantibus respondentem audierant. non minima admiratione permoti hoc mi raculum caeteris indicando celeriter divulgaverunt. Cum vero ex ejusdem loci incolis plurimos utriusque sexus in unum convenire, & ob concessam muto loquelam o stupescere ipsumque in illorum medio pos- tum quomodo sibi contigerit, & ubi vel quando lingua ejus soluta fuerit cerneres enarrare, tequenti autem die clericus quidam ex eodem loco illum assumens ad monasterium reduxit, & hujus rei veritatem nobis per ordinem indicavit.
contractus meritis sancti corriagitur.
Eodem anno vir quidam civis Aurelia.
iiensium puerum omnibus pene membrorum juncturis contractum atque conglobatum piae devotionis intuitu parvo vehiculo impositum modo traliendo, modo coram se impellendo, tum etiam propriis humeris gestando Romam perduxit. Paucis dierum circulis ibidem exactis inde re- Vertitur, atque ut ex ejus ore didicimus Alamanniam petere Sanct. Galli monasterium adire noctu visione commonetur. Cui ille visioni annuere desiderans laborioso satis conatu juga Alpium superat, de quadam die imminente jam
242쪽
Tom. L. Ars Semaraia. Igrjam vespera diu desideratum lassus ingredi- plura Abbates cum Episcopo propius a
tur monasterimi. Quo etiam in ipso itine- cedunt, flebili ululatu puerum huc illu re quot molestias, quotve incommodorum que in pavimento volutari cernunt, s pertulerit angustias, testes fuerunt humeri, que ipsum propriis unguibus Cogente m quos vestibus ejusdem vehiculi adeo attri- lestia lacerare de quasi discerpsere perspitos esse competamus, ut multi nostrorum ciunt. Post longam hujuscemodi vexati callos in eis duratos esse prospicerent. In nem sinistra manus in volam Contractaex- primo igitur basilicae ingrcitu ad corpus tenditur, incurvata cervix erigitur, sthiaueat. Othmari pei veniens puer ipie tςn- strum quoque genu cum pede ad tibiam sudentibus sese compagum retinaculis vehi- pinato laxatur, & planta tedis dextra abculo decidens in pavimentum provoIvitur, ipsis natibus quibus impressa fuerat fracto& vocibus horrendis tecta ecclesiae com- genu cum sanguinis etasione prosiliens plens nimio s e dolore urgeri insolito clamo- Episcopo autem astante hymnumqueris strepitu protestatur, senior autem noster Deum taxaeamus canente j corrigitur. In Grimaldus his diebus in monasterio positus processu ergo temporibus puer ipse ambu- cum ipsa hora pro foribus basilicae infra lare incipit & modo in monasterio novis claustrum constiteret, audito huiuscemodi utens gressibus hujus miraculi id strepitu Salomonem Episcopum una cum neus testis exi Augensis coenobii Abbate, qui ipso die ibi- stit.
dem forte convenerant, secum assumens ecclesiam intrat causamque tam horrendi
atque insoliti clamoris interrogat. Quid
DE MIRACULIS S. OTHMARI ABBATIS
SAnctiPatris nostri miracula hactenus a
nobis vili sermonum schemate prolata quamquam lectoribus benivolis ad declaranda sanctitatis ejus praeconia sustiacere non dubitemus, tamen quia basilicie in ejus honorem aedificandae paulo superius mentio incidit, qualiter peracta ejus constructione sanctus vir in eam translatus sum. rit, quibusque miraculorum ostensionibus sanctitatem ejus divina clementia ibidem postea manifestaverit, ne oblivione depereant,successoribus nostris breviter contradere libet, non pomposa verborum complexione supcrvacuam laudantium gloriam aucupantes, sed dictorum tantummodo simplicitate vcritatem rerum quaerentibus. ostendere cupientes. Neque enim nostrae,
sed illius nos gloriae potius studere condecet, qui lectis suis primo bonum velle, deinde tribuit inchoare, tum etiam vires imis
plendi suggerere, ac postremo digna eos
mercede remunerans sanctitatem corum
virtutibus Si signis parenter dignatur ostendere. Quapropter ipsum per omnia totius boni fontem bonorumque omnium largitorem in beati patris nostri miraculis la
dare desideramus Davidicum illud dicen-
tes ι Non nobis Domine, non nobis, Hae nomini tuo da gloriam.
Post translationem igitur supra memo
ratam evolutis trium Paene annorum
spadiis cum Othmari basilica studiis devote eam aedificantium decenter jam perfecta fuisset, senior Grimaldus Ludovvici Regis Archicapellanus praefatum Constantiensis Ecclesiae Praesulem ad peragenda consecrationis ejus sbllemnia in moniserium itidem
Quod dum fama vulgante populis in via
cino positis comperium fuisset, videlicet quod stactus vir de basili S. Galli in suum
deportandus esset oratorium, sacris ejus exequiis intereri cupientes monasterium c tervatim adire coeperunt. Episcopus autem
die statuta superveniens ecclesiam sui ipsius nomine sollemniter dedicavit,ac deinde s crati corporis membra aggressus quasdam ex eo particulas pro reliquiis dein ps co donandis seorsum reposuit, caetera autem manu sua honorifice involvens in sarcofago novocollocavit,illas quoqs illata quas na ratione superiori in ejus tumulo retulimus fuisse repertas, eatenus incorruptas atquco timodis illaesu perdurasse ni tur, Λ a a quas
243쪽
i88 Alamanniearum Rerum quasdam ex eis involutas sacro itidem pectori superposuit, alias vero pixide r On dens superventuris temporibus pro sanctit tis ejus testimonio conservare praecepit. Post haec autem nobis omnibus sacris vestibus sollemniter paratis, Praesul ipse, data in
altum oratione, Presbyteros, qui astabant, virum Dei foras deportandum levare commonuit, nee mora, cum crucibus & cereis atque turribulis sanctus vir ecclesia dcportatur, eademque hora mutus quidam ejus, ut credimus, meritis loquendi ossicio mundatur. Cujus tamen persona, utpote Valis, quia nobis eatenus incognita extiterat, ideo miraculum, quod in se patratum, referebat,primo credere dissimulavimus, sed cumvxpago, qui vocatur Aragoeoe, se futile assereret, a parentibus ejus aliisque qui eum
bene noverant, nostrorum postea inquisitione verum esse didicimus. Tum Vero Omnes nos laudes ac melodias Canendo, Comitante numerosa populorum multitudine, debita cum veneratione corpus Cari pa- eris prosequimur. In prato autem Orientem
versus Constituto paulotum presto gradu
terratenus prostrati adoravim iis, surgente
que Pias ejus exuvias sngillatim subire ac superjecta velamina devotione humili ineptianus osculari. Quo facto, cum veneratione maxima ad monasterium properantesianctasque reliquias In suam baulicam introducentes gratias Deo debita cum laude retulimus, qui tantam nobis laetitiam conia
ferre dignatus est. Qu anti ibi jocundantium fletus, quantique exultantium oborti fuerint singultus nequaquam enarrare valemus, qu*pe qui nec ibas Dei Iaudes ere-hris singultibus intercepti absque lacrimis proferre potuimus, praecipueque veneran . diis pater noster Grimal dus tripudiantium .
latui a motus a lacrimis se continere nequi-
viragens Deo gratias,quod suis in temporibus in loco etiam sibi commendato tantum decus, taliaque omnipotentis Dei beneficia videre promeruit. Ad lirius quoque laetitiae cumulum Augiensis coenonii Abba cum quibusdam ipsus loci fratribus eadem hora supervenit, fratresque ex monasterio, quod Campidona vocatur, ab Abbate suo misti hujuscemodi exequiis talibusque se interesse gaudiis gratulabantur. Episcopus autem 'interea sacras pii patris exuvias in archa saxea recondens altatio subposuit, sim; misi sarum celebratione sollemniter peracta benedicens populum abire permist. Facta sunt autem haec anno incarnationis Dominicae octingentelimo sexagesimo septimo sub piissimo RegeLudovvico, supra memoratis Principibus pastoralis ossicii functione curam EcclesiaeDci strenile agentibus,VIII. Kalendarum Octobrium die, quarta feria, indictione prima. Die vero sequenti, ut honore beati viri latius augmentaretur memoratus Praesul ex reliquiis ejus, quas pridem hujus rei gratia seorsum eum posuisse retulimus, primos bitulit, deinde Abbati ex Augia de fratribus de Campidona caeterisque resigiosis,utique ac venerabilibus viris aliquas ex eis pariiculas, prout sbi visum fuerat, commendavit, nobis praesentibus omnes eos sollicite Commonens, ut petomnia honorifice digneque eas tractare curarent. Quibus peractis, beati Archangeli
Michahelis ecclesiam consecravit, multoque chrismate sacro confirmans salutatis fratribus laetus cum suis monasterio decessit. Altera autem die Abbatem ex Augia fratresque ex Campidona cum laudibus discantilenis extra monasterium prosequentes postfraternae dilectionis colloquia dato pacis osculo ad sua cum gaudio remeare per misimus,
etiam in Acis aBis plurima sint,
Finita relatione, qualiter vir beatus in
suam tramlatus fuerit basilicam, ne tuitidioso forte lectori protractus in longum sermo turbata mente rugam frontis angereret, aliqua ex sanctitate ejus indiciis,
quae ipsius clarescenties meritis ibidem post, ea manitesta fuisse perspeximus, in calce hujus conscriptionis strictim ac succincte
iubiungere curavimus, non utique omnia,
quae vel ipsi facta vidimus, vel ab aliis patrata esse comperimus, huic opusculo inseῆrentes, sed ex multis pauca atque a nobis prospecta in unum colligere volentes. Cuncta enim haec facile enarrari posse non Cre dimus, praesertim cum in locis plurimis non ad nos tantum, seu ad alios quoque periis nentibus, quae sacris Mus pignoribus dita . bamur, tam multacottidie miraculorum signa effulserint, ut nec verborum facundri. . proferri, nec stili instantia absque Iabore valeant comprehendi. Quapropter his interim omissis, ad ea nos tantum scribenda' convertimus, quae & nobiscum omnim dis facta cognovimus , dc apud livoris ex . pertos atteitationi sanctitatis ejus sumeta posse confidimus.
nerato meritis S. Otrix ri δε- nitati re, L
OUidam paterfamilias multorum apud
nos cognitioni notissimus servumquciadam habuit, qui operis quippiam faciens casu pedem vulneravit. . Pes vero
ipse protinus in tumorcm versus adeo
244쪽
Tom. I. Pars venarum contractione debilitatus est, ut ambulandi facultate penitus privamur. Hanc ob eaisam sustentaculum quoddam geniculo supponens gressum, quem pedis infirmitas denegabat, per annum fere integrum fulciendo sublevare curabat. I, cum ad B. Othmari suffragia venisset, ante ejus altare prostratus oravit,confestimque, s luto p relictoque sustentaculo sanus a laesiit.
I e alio pedem cum tibia adpostse
tora retorto interveniti viri Dei
NEc multo tiost alius uuidam pedem
cum tibia altius terra levatum, & ad poster lora contractum non ad subsilium attineris, sed ad ponderis potiusgravitudinem serebat. Hic die quadam baeulis suffultus monasterium devenit,& B. Othmari oratorium inpressus coram altari ejus stin. do,cum orasset, pes ipse cum tibia solutias protenditur, sonitumque modum fracti quondam ligni crepitando emittens corrigitur , nec mora suo restitutus officio s remem se ferebat , portantemque grata mercede remunerans deportabat.
De sanctimoniali foemina in vi-
Sm ipsus anni spatio sanctimonialis
quaedam deoppido, quod Basilea dicitur,ante annos quatuor utrisque luminibus orbata sororis suae ducatu ad monasterium tendendo pervenit, ibique tribus sere he domadibus caecitatis tenebris adhuc involuta permanst. Annuo autem cursu ace dente festivitate, qua istolica per orbem ecclesa S. Spiritus adventu laetatur in labis bato, quod eam praecedens ipsi quoque imminet , Cum multitudo populi more solito orationis causa monasterium aditet, sancti- mouialis ipsa inter alios, qui advenerant hora diei quas quarta ante beati viri tumiabam oratura, prostemitur, ibique aliquantisper orando lumen, quod amiserat, rec pit , multisque in unum Convenientibus perspicuitate hujus miraculi magnae admodum laetitiae causantc.
DE VITA S. MAGNI CONFESSORIS SODALlS SUI
mul cum B. Gallo diversa loca perlu- eum illius obtutibus sciscitans ab eo consi. strarent ad diffamandum verba Dei,& itum&voluntatem. Cui B. Iumb. r. peregrinandi causa in Hibernia perveni- spondit: Pergentes, fili, in heremum volum rent, quidam frater nomine Magnoaldus talem probemus, utrum desideratum atri. ex praefata patria Hiberniae procreatus pul- pias iter, an non. Pergentes ergo simul retia fare crepit auresB. Galli discipuli S Colum. tium adolescentem nomine Soniarium iabant ita alloquens: B. Magister & Domine, comitatu sumunt, & ad destinatum locum video vos in servitio Dei tantum sollicitari, pervenerunt unius panis tantum cibo con- ut heremum concupiscentes aliquantisper tenti. Cumque jam tertius transisset dies, ibi morantes ferae, bestiarum scilicet, urso- nec quicquam panis fragmentum reman-rum, bubulorum, luporum, multitudo fre. silet, horaque refectionis appropinquaret,quenter, & ad velitum imperium rece- imperantur a patre, ut per praerupta ruris dant. Unde vestris vestigiis provolutus de- eant, atque adima vallis perveniant, Mposco, ut spretis faleramentis seculi&prae. quicquid ad cibum opportune reperiant, Ientium pompam facultatum temnens re- deserant. Ovantes illi per concava vallis terna praemia capere merear. Quod Marus transeuntes Invenerunt capturam piscium Gallus cernens ad medicamenta concurre- olim a pastoribus consertam in amne, quire, uniusque coen ii septa , ubicumque vocatur Lignona , undisque obpositam. m. juinet, per ejus orationem conem Quod inspicientes ac Deo gratias agentes,
245쪽
Iso Aramaumearum Rerum sumentesque tres, quos repererant pisces,& venerabili patri praesentaverunt. At ille nempe Spiritu S. plenus noverat sibi passim a Domino dapes paratas, & cum gratiarum actionibus sumpserunt cibum, & post cibum iterum gratias Conditori agentes. Quod inspiciens Magnoaldus sequens B. Gallum laeto animo promittit se eorum imperiis pariturum, &Christo Dom. jugiter serviturum. Quem vir S. Columbanus suis beatis manibus receptum in obedientia posuit , donatumque juxta magnificentiam suam nomen imponit dicens, Magnum te faciet Dominus in sapientia & astutia , a
Cujus magno nomine Magnoaldus voceris, addens iterum , cognita tibi stant omniaministeria monastica, a quibus cognomen
habebis Magnoaldus, factoque Monacho reddidit ei clavem cellarii, statimque divinum in eo manifestariir miraculum. Nam cum hora refectionis appropinquaret, Minini stet refectorii Soniatius cervisiam administrare conaretur , vas, quod tiprum nuncupant, ad cellarium deportavit, &ante Vas, quo cerevitia Condita erat, apponit, tractoque serraculo meatus in liprum currere sinit, quem subito patris imperio Magnoaldus Soniatium celeriter vocavit. At ille ardens obedientiae igne obserare m atum oblitus pernici cursu ad beatum per git virum, & serraculum, quod duciolum vocant, manu ferens ante con dium B.
Magnoaldi astitit, videntibus unctissimis vitis Columbano & Gallo. Postquaui a tem sibi vir Dei Magnoaldus, quae voluerat imperare, deprompsit , interrogavit eum , quid est, Soniari, quod tenes in manu tua At ille viso serraculo recordatus negligentiae velociter ad cellarium rediit, aestimans nihil in vase, de quo cerevisia d currebat, remansisse. Intuitus ergo viditti prum in tantum cerevisiam crevisse , ut
non jam plus profunditatis in vase quam supra vas cumulata altitudinis habere vider tur, & nec minimam stillam foris cecidisse. Praefatus vero Soniatius illud miraculum magnum inspiciens ad pedes B. Magnoaldi accessit, narrans ei, quae de sicera vi
die. Ille pavore perculsus quid agere deberet ignorans, confiitus perrexit ad D iantactum Presbyterum, quem assumens secum ad cellarium duxit, & omnia secum dum narrationem pueri Soniarii invenit. Corruit ergo ad pedes eius ita locutus est:
Domine miniache, quid dicturi sumus Domino patri B. Columbano, si haec audi tit At ille respondit, absit frater, ut misericordia Christi tam sanctum virum tam
pium patrem nostrum debeat Celari, qui absq; nostra narratione per spiritum,& cum Deo omnia, quae facta sunt, se cognovisse laetatur. His dictis concito gradu perrexerunt ambo, Veneruntque ad pedes Colum. bani,& narraVerunt ei omnia, quae acti derant. Quibus KColumbanus ait: Fratres, hoc non meis meritis actum est, sed in te
cessione viri istius Magnoaldi.Ille hoc audiisens prostravit se ad pedes ejus,&dixit: Domine, noli hoc dicere, quia scio pro vestris
sanctis meritis hoc actum esse, non meis. Respondit B. Columbam1s: tace frateracio utique. Nam ego vidi Angelum Dei praecedentem te, quando niarium vocabas,qui facto sgno crucis supra tiprum stetit sicera in modum coronae, sicut vidistis. O magnum divinae potentia donum, qui adhuc neophico suo servo tantam gratiam conferre dignatus est, ut jam Magnus inter fratres voceris. Adhaec B. Magnoaldus gratias egit Deo in corde suo de tanta misericordia sua.
CAPUT H. itaque tempore, cum sub quodam
LI seopulo intervasta heremi jejunio coseus afficerent B. Columbanus & Gallus,ni. iique aliud praeter ruris poma in cibos capere valerent,venit quadam die assueta avidae verocitatis fera uisus, coepit necessarios
delambere cibos ac passim poma ore detr here. Cumque)am hora refectionis Iadu nisset, dixit Columbanus ad B. MagnoM-diim, frater Magnotide, cognita sunt tibi poma meliora , & deser nobis consu tam mensuram pomorum. Qui eum a isset, ursum inter densas fi utices rubos que pervagare perspexit, ac poma iam bendo carpere, vidensque eum Magno aldus jussum patris implere volens timuit valde, sed confortatus in Domino muniens se signaculo S. Crucis ait ad feram: In nomine Domini mei Iesu Christi ista paulisper, usquedum eligam poma, qua patribus nostris serenda sunt, & tibi partem ex aliis deinde comedendi. Mira in sera obedientia severitatis suae oblita stetit caput i clinatum tenens. Tunc ille divisit virgastutices&rubos, quae poma serebam, elegitque partem ex his, quae juxta viri Dei imperium meliora erant ad opus seiun se. renda, aliamque partem dedit ferae, ut comedat. Mebat itaque, comede ista tu, alia. que in usus viri Dei Columbani& Galli reserva.Fera ergo in tanta obedientia extitie,
ut nequaquam ex prohibita sibi parte ausia esset capere cibos, sed in segregata permissa sibi fruticum parte tantummodo pabula r quisivit. Alia vero die iterum B. Magno alis dus inquirens poma invenit salva & bene reservata, gratias agens Deo ait ad seram: In nomine Domini, ita age cottidie. Audiens autem sera, poma procul dubio salva reservavit, quoadusque vir Dei in illo loco commoratus. Quarta v. die iterum Dominus cibum praebens suis discipulis tanta copia alitum advenit, ut omnem
puniciem loci illius adimpleret. B. vero
246쪽
7 om. I. Magnoaldus hoc videns intes texit ob ne- cesti intern patris suorumque a Deo has dapes terra distundi, Nait ad B. Gallum: Iubeat haec pater altilia capere ad opus iratrum, ii placet, quoniam a Deo data sunt. Hac , allo ad Magistrum suu ni deserente, ait B. Columbanus: Tu Magnoalde, qui in nomine Domini urso jussisti reservare poma ad opus nostrum, fac iterum juxta
tuum nomen magnum opus, & impetra a Deo, ut volatilia maneant, donec capiantur a fratribus ad usus necessarios. Ille mi. rans, quomodo palam factum suisset, beato viro de fera. tamen non audebat interroga .re, sed just hie us prosternens se in Orationem pariter cum B. COIumbano x Gallo orabat. Erigens autem se Abba dixit Magnoaldo, surge, praecipe capere aves. Surrexit Mais
gnoaldu, gratias agens conditori,ccepitque aves capere cum reliquis fratribus. Miraculum valde mirum & stupendum, capiebamur aves, prout patris imperium erat, nec abscedere pennigera fuga nitebantur,
donee B. Magnoa Idus ait: Si patri nostro
placet, habemus per triduum aves sulficienter, dc ideo bonum est, ut recedant. Sicque alitum phalances abii e jubet,& sumpto volatu, quae remanserant, recesserunt. Sicque divina .misericordia ex vicinis urbibus frumenti copiam per bonos viros in gyro manentes ad B. Columbanum per manus se.
heis Galli & B. Magnoaldi direxit. CAPUT III. INterea venit cogitatio in mentem , qua
tenus Sc lavorum terminos adiret, e rumque caecas mentes evangelica luce Iustraret, de ab origine per avia errantibus Veritatis viam panderet. Cumque haec he tis Gallo N: Magnoaldo narrasset, de ita patrare se velle Diofiteretur, Beat. Gallus dixit Magno aldo: Frater, quid tibi de isto itinere nostri Abbatis videtur Respondit, Domine, perquirite in primis voluntatem Domini, N postea, si dignum duxeritis ad proficiscendum, proficiscamini Hoc audiens B. Columbanus jussit triduanum jejunium sie. ti, Domini misericordiam implorans, ut
eis indicaret suam voluntatem. Tertia vero
nocte Angelus Dei per visum illis tribus apparuit. & ambitu parvo quasi solet paginali
stilo oibis describi circulum mundi compage monstravit dicens : Cernitis, inquit, quod maneat totus orbis desertust Dicite Columbano, perge dextra levaque, ut C medas laboris tui fructus non est tibi opus
illuc properandi. Haec audiens B. Columbanus intellexit per visionem similiter sibi monstratam non esse gentis illius in promptu fidei profectum, & ideo quievit in loco solummodo contentus unius ministri Ma. Moaldi, qui S: Magnus, famulatu, donec aditus ad Italiam viam panderet.
Pars Semuda. Is I CAPUT IRINterea orta est lis inaestimabilis inter Theodoricum Regem & Theodebe
tum: utrisque namque gentium robore in invicem superbientibus. Inter quae vir Dei ad Theodebertum venit, isque eum infra suos fines libentissime recepit, deditque ei optionem, quacunque in parte voluisset exisperimento quaerere locum, qui sibi &suis placeret ad habitandum. Inquisitoque loco audivit a beatis viris Gallo de Magnoaliado, qui jam perlustrata habebant spacia locorum, laudabilem locum sore infra Ge
maniae terminos situm in Alamannia circa Renum fluvium oppidumque olim dit tum , quem Brigantium nuncupabant, quem procul dubio ratum ducebant, fore, ut impetraretur a Rege, A partem saltus
ipsius juxta ipsum oppidum stantem, ubi
apta loca invenire quiverant ad manendum. Dedit ergo eis Rex juxta petitionem ipsorum praefatum oppidum locaque vasta intus in saltu consistentia, sed non plurima, nisi pauca, ubi invenire potuissent apta ad cellulam construendam. B. vero Gallus, cum S. Magnoaldo, fratribus, qui jam ex Luxovio venerant, ad eum simul cum B.
Abbate relictis, ipsi ingressi sunt in altum,& in eo huc illucque pergentes diversaque
loca circuentes repererunt infra ipsius salistus terminos loca venusta & famulis Dei ad omnem oportunitatem congrua , proximasque nationes undique haberi ad praedicandumi Reversi ergo iterum ad virum Dei laudaverunt loca, quae invenerunt. Quibus vir Dei ait: pergemus illuc, & moremur aliquod spatium temporis ibi, & constru mus cellulam, usquedum Dominus det nobis aditum proficiscendi in Italiam. Pe
rexerunt ergo ad lacum Brigantinum, in cujus littore invenerunt locum antiquum destructum , qui vocatur Arbona ibique morati sun r construentes cellam expectantes eventum inter Theodoricum & The debertum.
Cumque haec agerentur ab illis seditio
ne firmata inter Theodoricum MTheodebertum ortum est bellum juxta Tulbiacense castrum, ibique praelio inito
innumera hominum multitudo ex utroque exercitu perierunt. Victus tamen eode-bertus fugit. Gergo hora, qua apud Tul- piacum illud bellum commissum est, vir Dei Colum b. operantibus sanctis Gallo MMagnoaIdo cum caeteris fratribus qui ex
Luxovio venerant, supra truncum querciputrefacti sedens librum legebat, quem s por oppressit. Sopitus dormiensque inter duos quid ageretur Reges vidit. Experge. factus ministrum vocat Magnoaldum, qui& Magnus, cruentamque Regum pugnam indi
247쪽
rya Au unicarum Rerum indicat, & humanum sanguinem multum findi suspirat Respondit Magnoaldus prostratus ad pedes eius,&ego, Domine pater, sopore oppressus jacebam subter unam arborem abietis, & videbatur mihi simul eos conflictum inter se habere, arreptoque baculo volebam percutere Theodoricum &liberare Theodebertum, sed prohibuit me species uuaedam dicens: non est tibi necesse, quoniam Dominus cito vindicabit magistrum tuum Columbanum de eo in in te.
ritum ignis. Illico evigilans festinabam huc
ad vos venire, & enarrare hanc visionem vobis interim me clamante. Dum ergo mirarentur ambo de his visionibus, alius minister astans Eunochus nomine temerario conatu ait: Pater mi, tuis precibus prae- here deberes suffragium Theodeberto, ut hostem communem Theodoricum debellet. Cui B. Columban ait, stultum ac religionis alienum administras consilium. Non n. Dominus ita vult, qui nos pro inimicis nostris orare praecepit. Et Magnoaldus inquit: vere, Domine, vestra sanctitas bene de hoc sentit, quoniam in arbitrio justi judicis esse debeat , quid de eis fieri velit. Τheodoricus ergo persecutumTheodebertum deprehendit, & ad aviam Brune hil. dam direxit. Ipsa eum clericum factum non post multos dies impie nimis perimi jussit. Theodor. itaque morans penes Metense oppidum divinitus percussus inter flagrantis ignis incendia mortuus est , & B. Columbanus a Deo vindicatus. Porro Lotharius collecto exercitu fines regni, quae suae ditioni debebantur, recepit, perem to Sigiberto, qui ei resistere volebat Cum
quin lue filiis Theodorici. Brunehildam
vero captam indomitorum equorum cau.
dis ligatam miserabiliter vita privavit. Memor vero prophetiae viri Dei funditus radicitusque deleta Theodorici stirpe trium regnorum solus potitus est monarchia. Cognoscens quippe in hoc facto viri B. Columbani prophetiam in omnibus impletam fore praelatus, Lotharius voluit B. C Iumbanum magnis honoribus ditare: sed ille hoc respuens, relicta Gallia atque Germania, Italiam ingressus est, ubi ab Egi- Iolso Longobardorum Rege honorincesusceptus est, largita ei optione , ut infra Italiam quocunque in loco voluisset, habitaret. aliter autem B. Gallum &Magnoaldum in Alamannia reliquit, non estillendum, quoniam Dei consultu actum
cinum,& pervenientes ad caput laci ipsius in locum, qui Tucconia dicitur, inde venerunt ad lacum Brigantinum ad praefatam cellulam, quam ante construxerant,
praedicantes populo Christum colere , &simulachra vana & surda in frusta comminuere. Ob quam causam zelo Diabolico populus inflammatus propter simulaclara diluta & in frusta comminuta coeperunt cum Sigiberto Principe tractare, ut eos δfinibus sitis ejiceret.' Egit autem hoc arto sita Diabolus, ut populum, quem in praesentia lucis per praedicationem beatorum virorum amittere ccepit, discedente sanitatis fulgore tenebris occuparet antiquis. Igitur sancti viri moleste ferentes , quod se depellerentur amabili , consito communi inito , Italiam petere decreverunt. dicentes: Deus, cui servivimus, Angelum suum mittet nobiscum, qui nos perducat
ad Egilolsum Longobardorum Regem,
ubi, ejus clementia praeparante , humanos affectus & pace plenum habitationis
CAPUT VILIGitur cum jam proficiscendi tempus instaret B. Gallum repentina febris invasit. Pro qua re advolutus Abbatis sui pedibus indicavit se infirmitate vehementi laborare, ideoque propositum iter non posse perficere. Ille vero existimans eum pro laboribus ibidem consammatis amore loci detentum viae longioris detractare Iaborem, dixi ei: scio jam, frater, tibi onerosum esse tantis pro me laboribus fatig ri, tamen hoc discessurus denuncio , ne, me vivente, in corpore missam celebrare praelamas. Et cum ei licentiam per se conversandi dedisset, viam ingressus est abeundi. Audiens hoc Magnoal. procidit ad pedes ejus & dixit: Domine, quid
me vis ageret si reliquero eum absque adminiculo erit & deficiet, tamen sequar te, si volueris, ipso relicto sicut Petrus secutus est Deum , relictis retibus suis. R spondit ei B. Columbanus, scio, te, Magnoalde, magnum futurum esse, & Iucrari Deo ex populis orientalibus plurimum, ideoque noli mecum proficisci, sed relinquo te & Theodorum fideIissimum nostrum Galli obsequiis parituros , ut cum omni diligentia ejus recuperationi serviatis. Dico tamen tibi, Magnoalde, quod
te volo esse acturum,& quomodo cum eo morari debeas. Futurum est enim, ut peractis aliquot diebus diaconatus ossietum ab Episcopo Constantiensi accipias, sic
volo, ut moreris cum Gallo, usque dum tempus veniat, me ab hac luce discessurum. Itaque si fieri potest, ut, me aegro tante tibique Spiritu Sanct. revelante, ad me venire potueris, gratum mihi est, alias me deiuncto, quoquo modo sit, D mino annuente, tibi revelatum erit, scisque accelerare festina ad sepulchrum meum, & ad fratres meos, ut inde accipias
248쪽
epistollam meam & eambocam, quam a fer Gallo , ut cum absolvas a meo judicio. Nuncio autem tibi, quia defuncto Gallo post triennium vastandum erit se.. pulchrum ijus a raptoribus, te N Theo. 'cloro inspiciente, de ut lioc actum fuerit, restaurato sepulclaro ejus, festina properare ad locutri , uiri auditum habemus, quod sanct . Narcili. .s Episcopus Diabolo praecepit DP conem interficere, ibi que Domino cooperante plurimos ad fidem Christi convertens animas Iucraturus eris, atque habebis ibi nomen tibi a Dco impositum , te vocaberis a populo terra: illius M. gmis propter ii iem, quam
Praedicaturus cras convertens cos-inani
tate & cultura Damon mia ad fidem Cliristi. Ibi enim occurrent tibi Daemcines multa mala tibi ingerentes, sed tu confortatus eris a Domino, clui te illuc deputavit ad morandum atque mancndum. Et his dictis prosectus cst. C A i U T VIII. Non post multum vero temporis Mat.
Gallus divina pietate convalescens,
postquam filiam Ducis Gunχonis a Dae monio liberavit , oblatu iue sibi ab eodem Principe Constantiensis ecesesiae
pontificatum humilitur rcculavit , misit epistolam ad Iohannem Diaconum rogans eum ad se venire. Qui cum veni Dset ad cum , erudivit cuin divinorum librorum scientia, & cooperante gratia Dei, construit eum coram Duce plenum scientia 5c virtute , atque divinarum scripturarum intelligentia , dicens: Hic est indigena vicinorum locorum , cui metato
testimonium potest aptari, quod sanctum virum decet, divino eum credens electum judicio vobis profero eum promo. vendum. Cumquc hac attestatione vitsanctissimus Iohanitem laudaret, Dux cum electione populi congregatione collecta caetcrorum Episcopolum Pontificatum Constantiensis civitatis ei tribuit, & a vicinis Epilcopis ductum ad altare solleinni benedictionis ossicio ordinaverunt Antistitem. Doctor itaque venerabilis , his perpetratas, memor prophetiae Samst. viisti cilunib. quam piaedixcrat de diaconatus officio B. Magnoaldo fore futurum a Constantiens Episcopo , inter multa fax lutiferae consolationis verba haec saepius inculcavit , ut B. Magnoaldum , qui erat
jam cum eo omnium veneratione sublimis congruo tempore adveniente, initio
quadragellinati, primo Sabbati jejunio
transacto , divino eum Commendaret judicio ad diaconatus ollicium peragendum, cui Iohannes Episcopus ita respondit Maia sister , paterna sollicitudine mecum his diebus cum relinque, ut adveniente jeju-
ris. Quo audito, Beati Gallus Iohannis familiaritate confisus ei Magnoaldum
paterno commendavit amore. Perveniente
autem sancta sollemnitate vcnturae quadragesimae , B. Magnoaldus, accepta a Iohanne Antistite sacra benedictione diacmnatus officii, reversus est cum gratiarum
actionibus ad cellulam B. Galli Abbatis. CAPUT IV
DIe itaque quadam , dum post Ia
rem matutinalis ossicii quiescendi gratia lectos suos reviserent, primo diluculo vir Dei vocavit Magnoaldum Diaconum statim dicens illi: Instrue sacraeo lationis ministerium, ut possim divina sine dilatione celebrare niysteria. Et ille, mini linquit) tu pater missam celebrabist Dixit ergo ad illum , post hujus vigilias noctis cognovi per visionem, Dominum& patrem meum Columbanum de hujus
vitae angis stiis hodie ad paradisi gaudia
commigrasse. Pro ejus itaque requie s ctiscium salutis debeo immolare. Et signo pulsato civi erunt missas agere, S precibus insistere pro commemoratione B. Columbani. Finito sacrae devotionis officio venerabilis Gallus dixit ad Magno-aldum Diaconum : Fili, non tibi grave
videatur petitionis meae pondus, & arripe viam , & Italiam petito , pertransiensque usque ad monasterium, quod B bium nominatur , diligenter perquirito, quid actum sit circa Abbatem meum N ta ergo diem & horam, ut, si eum cominpereris desunctum , possis agnoscere, uinini in visio mea veritatis fulciatur effectu. Haec ergo omnia sbllicita iuvestigatione perdiscens regressus minciabis mihi. Di conus ad pedes magistri devolutus, ignotum sibi iter eonquestus est: sed vir ben
dictus voce blanda cum, ne timeret, am
monuit, perge sinquiens & Dominus
diriget gressus tuos. Hac consolationer boratus pii Doctoris alumnus praecepto paruit, de accepto benedictionis viatico viam festinanter aggressus est , memor Prophetiae B. Columbam, qui asseruit, eum venturum esse ad sepulchrum suum in Italia, & baculum suum assumere, sanctumque Gallum per eum absolvere.Cumque pervenisset ad monasterium , ut voviebat, invenit omnia ita contigisse sicut patri suo per visionem fuerant revelata. Mansi autem ibi una nocte , & accepit epistolam a fratribus ad Beati Gallum comtinentem transitum venerandi Columbani, qui x baculum ipsius per manum Dia. coni transmiserunt dicentes, Sanct. Abia tem ante transitum suum jussisse, ut me hoe notissimum pignusGallus absolveretur.
249쪽
104 Aramaunirarem Rerum Dimissus autem ab illis itot acceleravit, & inde tanti patris memoria precibus saetis
prospere in omnibus agens die octava per- & sacrificiis salutaribus frequenta rutari penit ad Dominum suum&patrem ferens Commoratus est autem B. Magnoaldus epistolam relationis & absolutionis indi- cum S. Gallo fere annos deeem post pertium. Lecta epistola sanct. Gallus carisi Petratum iter ab Italia r decimo v smi patris amorem pleno retinens corde ro anno desum tus est B. lacrimas uberrimas profudit, de collectis Gallus. fratribus causam moeroris aperuit. De-
DE VITA S. MAGNI CONFESSORIS SODALIS SUI
CAPUT Lpost transitum igitur B. Galli relictus fiam viam errare percutieret, de tune d
est Magnoaldus & Theodorus in cel- mum suscipientes presbyterum deosculatilas psius. Prostraverunt se in oratim sunt eum, de duxerunt in ecclvliam ad senem Domini misericordiam implorantes, pulchrum B. Galli, factaque oratione mi- ut disponeret iter eorum secundum suam serunt eum in hospitium suum tribuentes voluntatem partibus orientis,ne quas frau- ei prout poterant, necessaria, & conviato. dulenter abscedentes B. patris corpus relin- rem eligentes. Sicque praefatus Presbyter querem, memores iterum prophetiae B. pernoctans cum eis orto mane orantes Coin
Columbani, qua praedixerat venturum so- ram sepulebro B. Galli, & benedicentes re A. Magnoaldium in heremo orientali ad Deum, atque valedicentes fratribus, qui ibi sonte s Alpium Iuliarum, ubi B. Narcissus erant, simul prosecti sunt. Arripientes vero Episcopus Tolosanae civitatis jussit Diabolo iter juxta lacum Brigantinum relinquente Draconem interficere, quando sanctam Α- eum in sinistra parte usque ad locum , qus fiam convertit ad fidem. Sequenti vero no- dicitur Brigantium, pervenerunt,ibi mota-ete per visionem B. Magnoaldo demon- ti sunt duos dies. Tune vero silis ibi eom- stratum est, ut fiducialuer pergeret, Domi- manentibus,caecus quidam, qui multorumnique libi adminiculum semper nosse ades- hominum cognitioni pago in illo contast. Facto igitur mane iterum orationibus at- stentium notissimus erat, es,vius suit Beat. tentius exorati flant,ut minus eis demon- Magnoaldo postulans ab eo alimentum n straret viam&voluntatem suam. Adveni- cessarium. Ille autem reminiscens Aposto,
ente ergo meridiepresbyter quidam ex ipso litat sententiae dixit: Non sum ego dignus, pago advenit nomine Torzo, qui jam audi- me aequiparati ejus sanctitati, qui dixit, tam habebat famam B. Galli, & ideo ad se- gentum ct avrtim non sed in no- pulchrum ejus veniebat serens ardentem mine ejus, qui &ipsam potestatem dedit, ut cereum in manu, quem quidem mito mo- faceret, quod fecit, & caecum illuminavit, do illuc attulit,scilicet ut quando noctu pro- aperire oculos tuos imploro, ut videas, &ficiscebatur cereus ardebat, & nullo modo manibus tuis laborando victum acquirerea vento extingui poterat ι die vero astante, possis. Et hoe dicto linivit oeulos cum saliva lux ab ipso cereo per se illico subtracta est. sua, nec mora, plurimo sanguine ex oculis Cumque viderent eum B. Magnoaldus α ejus prorumpente aperti sunt,& videns cor- Theodorus venientem, circum quippe ni- ruit ad pedes ejus&dixit, Domine, qu hil per ardorem minui admirantes obviave. niam Magnus es tu & magna opera tua,tunt ei M interrogaverunt, unde veniret. ideoque si vis, sequar te, quocunque ieris. At ille per ordinem exposuit, unde erat, & Ille respondit, si vis Domino quidem serviis quomodo ei revelatum suit, ut visitaret se- re, sequere me.&icque post signum hoc perpulch tum B. Galli, immo eos, quos inve- petratum ab incolis terrae illius vocatus est. niret, velle proscisci ad partes orientales, Magnus,&prosecti sunt ambo, scilicet B. recto itinere duceret, usque dum ad locum Magnoaldus & Theodorus, secutusque est desdeicitum venirent. illi autem haec audi- eos coecus Domino gratias agens de rece emes prostraverunt se in orationem Doml- to visu, comitatiarque cum eis Dux itineris rogratias agentes, qui talem Ducem eis o- praefatus Presbyter nominestendere dignatus est, & neque petansu- Torao.
250쪽
CAPUT ILVEnerunt itaque post aliquos dies ad I
cum, qui vocatur Campidona, ibique reppererunt oppidum valde amoenum, ted nitus desertum. Tunc interrogavit B. agnoaldus Presbyterum, quomodo ille locus vocitaretur, vel fluvius, qui ibi defluebat;Ille respondit, locus iste ab incolis terrae hujus issime visitatur S vocatur Campidona, sed non ausi saltim una nocte hic manere propter diversa *enera vermium,
qui hic sunt. Fluvius vero vocatur Hilararhilaris autem non est, quoniam multos homines conturbat propter velocissimum suum cursum, eosque potius in moerorem vertit qnam in hilaritatem. Nos autem oportet velocius transre, ne vermes nos hic esse sentiantiquoniam si senserint, magnum impetum faciente super nos ad devorandum.Plurimos namque homines, qui causa venationis huc venerunt, devoraverunt, non permittentes eos saltim una nocte hic
jacere. Respondens B. Magnoaldus dixit, vere Dominus noster Iesus Christus potestatem habet similiter hos vermes, de isto loco ejicere, sicuti habuit ejiciendi ursos αlupos Carterasque seras, immo& vermes, nec non &Daemones per orationem Domi
ni de Magistri nostriGalli de loco,quem ipse
elegit ad construendam cellulam, ad co pus suum sepeliendum. Nos ergo, permittente Domino, oportet hac nocte hic manere,& dixit ad Theodorum: stater, tuum est orare S: Domini misericordiam implorare, ut nobis auxilium praebeat ad ejiciendos vermes de isto loco Daemones,qui in eis latitant: quoniam a te est iste locus co struendus&aedificandus. Ideoque oremus pariter,ut Dominus nos exaudire dignetur,& mundemus istum locum , qui est ab hominibus propter timorem vermium inhabitabilis : & haec dicens prostraverunt se in Orationem. Dum vero orarent, egress us est
de oppido serpens magnus, qui dicitur Boa, impetum iaciens super beatos viros jacentes
in oratione. Presbyter ergo, qui eos ducebat,videns eum exclamavit Voce magna, iacens: Heu mihi, quia huc vos adduxi, de in. fugam versus simul cum eo, qui caecus fumrat, festinabat ad unam arborem, ut se libe
misericordia surrexit, & faciens signum Crucis coram se anipiensquecam cam, quam a Sanct.Gallo acceperat,& crucem,quam secum gerebat, perrexit in occursum vermi&dixit: Impero tibi innomine Domini mei Iesu Christi,ut hic jaceas,&Diabolus, qui in te latitat, ipse te interficiat adjuratus per Deum vivum & verum.
Et eum hoc dixisset, percussit sum cum
Tom. Iacamboca in caput, & confestim vermis crepuit medius & in ortuus est. Caeteri vero vermes, qui intus in oppido At circa ipsum oppidum morabantur omnes in fugam versi sunt,&nusquam comparuerunt. Sicque mundatus est locus, & morati sunt unam hebdomadam Domino gratias agentes, qui eos exaudire dignatus est.
CAPUT IRTHeodorus itaque, ut vidit tam maia gnum signum factum a Domino dea B. Magnoaldo, surrexit de Ioco, in quo
jacebat, orans, & elevatis manibus ad coelum dixit: Domine Deus omnipotens, qui fecisti coelum de terram,mare & omnia, quae in eis sunt , tibi gratias resero , te invoco, te adoro, tibi laudes pallo, qui nos liberare dignatus es a tanto periculo& a tali devoratione vermium. Et cum hoc dixisset, concurrit ad B. Magnoiadum,flexoque poplite osculatus est genua ejus, nec non quasi lingens manus suas& ocuIos dixit, vere non vocaberis ultra Magnoaldus, sed Magnus, quoniam tibi Dominus tantam gratiam contulit,ut per te iste locus purificar tur non soliam a vermibus, verum etiam a Daemonibus. Ad haec B.Magnus noli dicere, stater, non sum ego Magnus, sed minimus servus servorum Christi, qui nos liberare dignatus est a test periculo. Tuae ergo orationes a Deci exauditae sunt, &ideo non
meis meritis, sed de Dei jussione isti vermes
recesserunt. Nunc autem voca Conviat
rem nostrum , Ac purgemus locum istum, quia Dominus vult eum praeparare ad aedificandam cellam. Memento, quom o p
tri nostro Sanct.Gallo accidit in loco, quem ipse elegit ad manendum, ita & nobis fiuis meritis intervenientibus a Domino concessum est. Idcirco nulli dubium sit,quin D minus velit sibi praeparari locum istu . Presbyter vero ut vidit, eos ambos fore incoluia ines, descendens de arbore, ad quam consu- gerat, & caecus, qui visum receperat, simul cum eo prcistraverunt se ad pedes eorum, de ait Torao: vete Dominus est in Ioco isto, qui B. Magno tantam gratiam contulit, ut cum sua camboca tale signum inauditum faceret.Nunc autem fiducialiter ducam vos per deserta dc angusta loca , usque ad Iocum, quem elegistis ad manendum, quia video, vobis a Deo tantam potestatem tributam , ut per vestra merita iste locus purificetur,&qui nunc est inhabitabilis,liabit bilis efficiatur.Respondens B. Magnus dixi 'praesentem hebdomadam hic moremur, v aedificemus oraculum parvulum, ut discae populus terrae istius, qualem miserico diam eis Dominus conferre dignatus est; manseruntque ibi ipsim hebdomadam. Presbyter vero occurrit per vicina loca