장음표시 사용
251쪽
I AZamannuarmn Rae sibi cognita ad homines, qui ibi morabantur, diffamans hoc signum. At illi venerunt
illuc, &attulerunt alimoniam praefatis fratribus sufficientem nimis, admirantes &tanta virtuteDei &. plurimi per praedicationem B. Magni Diaconi ad fidem conversi baptizati sunt a praefato Presbyter ωZ ne, & Domino gratias agentes manserunt ibi colentes illam terram & construentes cellulam simul cum B. Magno Theod ro. Transactis igitur illis diebus, pernoctantibus illis in oratione, die vero laborantibus
cum matutinate officium tertia nocte ori ente aurora diei surgentes celebrare vellent subito Daemones in aere volitantes dulantes&cum magno strepitu vel fremitu voces emittentes atque impetum quasi supra T Zonem praesbyterum facientes CIamabant, tu inimice senioris nostri & noster ut quid induxisti virum istum cum socio suo in locum istium, qui& nos& membra nostra per quae mul: as animas lucrabamur a loco
isto expulit CAPUT V. MAgister autem illorum semper nos cum suis maleficiis sicut de ista invo .cato nomine Domini vincere coiisuevit. Iste vero non solum nosmetipsos, verum etiam membra nostra cum terribili nomine
Adonat victos habet & expulsos. Hoc audiens praefatus Praesbyter tremefactus est, tamen muniens se signaculo S. Crucis se stinus ad virum Dei perrexit &: indicavit illi quae viderat M audierat. CAPUT UL
Incs. Magnus pariter cum Theodoro prostraverunt se in orationem hujuscemodi verbis Dominum deprecatus est dicens; De Omnipotens,ineffabilis bonitas de inaestimabilis pietas, qui nos secundum misericordiam tuam, non secundum merita nostra a membris istorum Daemo. num & a venenis mortiferis illorum eripere dignatus es: tu auditu placido has a nobis
suscipe preces sicut suscepisti in his ipsis verbis magistri nostri Galli,&jube hos Daemones hunc locum deserere, ut sit sanctificatus
in honore nominis tui. Et surgentes ab orbilone egredientesque de oratorio audierunt Daemones clamantes atque dicentes s tu Magne tria nomina portas in capite tuo MCum Trinitate nobis tanta mala objicis: Aetu Theodore quid tibi est nobiscum Veni. ent dies quando non habebis Magnum jurata te, & tunc pugnaturi erimus adversum te Per Varios errores, homines terrae istius assiversum te excitantes. S. vero Magnus reis
spondens dixit; Miseri confitemini, scitis S. TrinitatemDeir Et illi dixeruniscimus eam ineffabilem esse M immensam. Et B. Magnus; nunc jam quia consessi estis B. Trini- sem, impero vobis nota meis nominibus
infimis, sed per Immensam potentiam Trinitatis, ut hunc locum deserentes in montes desertos eatis, ubi Dominus voluerit, Mhuc revertendi ulterius potestitem non habeatis: Ad hanc vocem continuo emonesculantes dixeriint; Heu quid faciemus, alium Gallum hinc habemus lite Gallus pejor
priore est, quia cum suis galliciniis nos de membra nostra pariter ejicit, sed nec inli remo manere permittit. Porro ex illa die tam pleniter abscesserunt Si in fugam versi sunt,ut postea ibi non comparerent, sicque factum est ut ab illo die homines in illo loco tranquilIe Domino gratias agentes habit repermissi sunt.
CAPUT VILI Is ita gestis B. Magnus Diaconus dixit
ad Theodorum,Deo age gratias sta. ter, quia Daemones recesserunt. Nunc b num est,ut locus ille a te custoditus &constructus sanctificetur, ne populus istius loci,& qui deinceps venturi sunt huc ad orandum potius quam ad venandum conveniant. Theodorus respondens dixit, mi Domine, juxta praeceptum tuum facio, sed ut audiero te consolidatum in loco a Deo tibi electum, veniam, & visitabo te. Et his dictis valedicentes seque invicem deosculantes profectus estB. Magnu occepto secum con- viatore & duce itineris T OZZone praesbytero, reIinquens cum Theodoro caecum qui visum receperati Coepto itaq; itinere transitoque fluvio perrexit recto tramite sicut eum viator ducebat: sicque venerunt adi cum qui vocatur Epthaticus, Minvenerunt ibi Episcopum S. Augustae ecclesiae nomine michpetium. Tozzo igitur propter notiaciam quam habebat Episcopi praecessit B.
Magnum, venitque ad eum M narravit ei omnia de sancto viro, quae audierat& viderat, seu de itinere ejus nec non de adventu suo ad eum, immo&de loco ad quem Dominus eum destinaverat ad manendum. Praefatus autem Episcopus interrogavit, de qua origine esset Et respondit Praesbyter i Domine icut audivi a Theodoro,qui nunc
est relictus ad Campi donam, de Hibernia
provincia est ortus. Ut autem audivit Epis.copus ejus famam bonam, suscepit eum benigne, coepitque cum eo loqui atque cum honore fovere. Et moratias est cum eo
paucos dies sciscitans ab eo cottidie de RColumbano M Gallo. Deinde intentiga. vit eum, ubi voluntas sua esset proficiscet di. Respondens B. Magnus dixit, mino auxiliante directus sum ad locum qui vocatur Fauces, ubi prope sunt fontes Alpium Iuliarum ,-ubi co fuit, qui jubente Narcisso Episcopo a Diabolo interfectus est,quatinus Domino annuente quicquid boni ibi aedificare potuero facia. Nunc igitur Paternitas tua decernat, quomodo
252쪽
zom. L. Pars Setianda. tua voluntas me sit agere, quoniam ad crucemque pendens collo suo perrexit de tuum imperium prompto animo debeo fa- dixit; Deus Omnipotens, qui ci luxit me sere, sicuti Dominus mihi revelaverit per de regione longinqua ipse sicut a cibiae fa- os tuum. Ego autem jam senex&grandae- mulo tuo mittat Araclum situm mecum. vus cupio in ultimo meo tempore illum lo- qui me liberet ab ore litius Ura onis Mcum si tuae paternitati placet invisere de estendat nobis locum desidera is aptuni s Deo ad serviendum praeparare. . Ad liaci Iutaribus. Et haec dicens munivit se signa-
ichpetius Episcopus respondit, locus ille culo Sanctae Crucis, Si de pane sanctificato valde est angustus M inhabitabilis populo, misit in ore suo & paulotum aquae, sicque etiam ferae diversae ibi morantur, id et cer- venit ad locum ubi Draco jacebat, relin-vi, apri multi, plurimi ursi, &propter ill
rum multiplicationem Dominus Rex Pipanus ad mam venationem exercendam illum saltunii tenet, serpentes etiam plurimi ibi morantur.
B Magnus Diaconus Spiritu sancto re-
pictus dixit, pater, talem gratiam habuerunt magistri mei Columbanus Gallus, ut quando ad talia loca venerint Dominus noster Jesus Christus feras diversi generis perorationes illico expulerit ab illis locis, in quibus manere decernebant. Similiter ego credo in Dei misericordia,quod non permittet eos manere in ipso loco,dum advenero. Acquievit autem michpertus Episcopus verbis ipsius & dedit ei solamina ciborum praebens ei conviatorem supra scriptum Presbyterum raonem, S duces itineris qui eum perducerent ad locum a Deo sibi destinatum. Cumque venissent ad locum, qui vocatur Caput equi, iacebat ibi in quodam loto draco magnus, qui non permittebat ullum hominem per illam viam transire neque equum, & idcirco v eatus est ille locus Caput equi, quia omnes viatores reliquerant ibi sitos Caballos, pedestres ibant ad venandum. Cum ergo
B.Magnus Diaconus in vicino loci illius v niret, dixit ad praesbyterum, frater, construamus nobis hic tabernaculum hac nocte ad manendum,&oremusDominum,ut
expellat praesens membrum Diaboli ab isto
loco,atque aditum per ere dignetur nobis ad transeundum. Paerunt itaque ut imperaverat, εc manserunt ibi. In tota a tem nocte non cessavit B. Magnus orare, MDomini misericordiam implorare, ut Draconem subvertere dignaretur. Circa vero mediam noctem surgens Beatus Diaconus dixit ad Praesbyterum, mitte mecum hominem qui me ducat ad locum angustum ubi Draco jacet, dcxespondit Pranbyter, timeo uitur ne, si te illuc induxero, ab eo devore tis. Adhaec vir sanctus, non possum timere, quia Deus illum tradet in manus meas. Pergamus ergo fiducialiter, quia qui liberavit Danielem de lacu leonum, potest & me errupere de manu hujus hestu itaque cum hoc dixisset, misit in peram suam panem sanctificatum M in manu sita semens picem de resinam atque Camboram Sanct. Galliquens omnes socios in tabernaculo praeter unum ibium ducem itineris. Cumque vidisset eum Draco, illico surrexit impetum faciens super eum. Ille habens in manu picem de reprojecit sinam in os ejus inquiens rΑd uva me Domine Deus meus, de cum hoc dixisset confestim Draco coepit ardere Crepens mortuus est. Ut autem ille vidit qni cum eo erat hoc peractum surrexit comtinuo & pervenit ad socios de dixit, surgite, egredimini & venite, quia iste magnus vir
Draconem interfecit. Surrexerunt ergo invenerunt B. Magnum Diaconum Jacentem in oratione & gratias Deo referentem,
dignum quippe erat, ut qui tale opus divino inchoabat amore, instantissiima prece s metipsiun Domino commendaret, quoniam Dominus sciit per os B. Narciis Epi. seopi Diabolum compulit ut alium Draconem interficeret, ita &per manus tanti viri fecit socium ejus per ardorem ignis
CAPUT VIIII. VT viderunt autem Draconem mor tuum descenderunt ad rupem, de qua
idem Draco impetum facere vilias est luper sanctum virum. Presbyter dixit, gratias tibi agimus Domine, qui nobis talem virum de
tam magnum ostendere dignatus es, ut per merita sua ista loca purificentur essiciantu que habitabilia quae antea erant inutilia. Facta vero oratione transierunt illum anguia stum Iocum, de venerunt per viam juxta Li- cum flumen ad locum quendam amoenum.
Habcbat autein B. Magnus Diaconus pe dentem in collo maciclaam, in qua contrunebantur reliquiae B. Dei Genitricis Mariae, de de ligno S. Crucis atque sauctorum Maristyrum Mauricii de sociorum ejus, nec non beatorum confessorum Columbani de Gal-IL Invenit ergo supra praefatum flumen I cum valde amoenum de a littore praefati fluminis spatio quasi cubitis triginta arborem pomiferam valde decoram suspendit cruciculam in ipsa dc vocavit Praesbyterum atque prostraveriant se pariter coram cruci-cula in orationem. Tum venerabilis vir preces ad Dominum emisit dicens: Domine Deus meus Iesu Christe qui in hunc
mundum venire dignatus es & per virginem nasci voluisti, ite despicias deprecatiO- , nem meam, sed permitte nobis construere
253쪽
ius Aramomcarum Rerum in hoc loco oratorium in honorem IV1 nis tui Sc S. Genitricis tuae. Finita oratione coeperunt ucere fundamentum, de aedificaverunt ecclesiam. Qua perfecia rogaverunt ichpertumEpiscopum,ut venirci, de eum Domino &S. Mariae consecraret. V ni tergo praefatus Episcopus ad illum locum admirans valde, quomodo illuc pervenireotuissent. Dedicavit ergo ecciesiam in onore B. Dei Genitricis Mariae de S. FIoriani martyris , M sic administrari coeperunt ad laudem Domini nostri Iesu Christi in illo loco divina ossicia. CAPUT NIGitur cum fama virtutum per Consesso risset merita, quas Dominus in illo loco exhibere dignatus est, vemerabili Episcopo
nota tacta esset, quosdam religiosos clericos in diicipulatus Mus curam commendavit,
qui divino amore succensi per viginti quinque annorum curricula obsequia praebentes
laudem Cluisti die ac nocte lioris atque momentis jussu ejus administrabant. Rel, ctis itaque patri venerabili quae necessaria erant, profectus est suprascriptusEpiscopus Vichpertus ad gloriolum RegemPipinum,
qui tunc temporis totam Germaniam Galbamque regebat, Cum epiltola B.Columbani, quam ipse quondam ad Lotharam direxit, flagitans pro sanctis viris Gallo &M gno in regno suo consistentibus, ut eos benigne in amore Domini foveret eisque familiaria loca prout oportunum foret, PIO sua gratia tribueret, & quoniam Lotharius minime hoc adimplere voluit propter diversorum inimicorum Dei intestationes, praefatus Rex propter amorem dc petitionem fratris sui carissimi Carlomanni, qui propter Deum relinquens temporalem regalis gloriae pompam monasterio se tradiauit de elemosyna suae largitatem nec non de
petitionem praefati Episcopi ipsum locum sublimare in aliquo largitionis suae solatio
dignaretur. Cumque gloriosus Princeps accepisset Epistolam compunctus ex petitione fraterna diligenter interrogare coepi csuos proceres ex Alamannia qualis ille locus esset, quem praefatus Episcopus postulabat sublimati Tunc Dux ejus Cunt Zo ex provinciis Augustae de Retiae respondens dixit ; vere Domine Rex ille Iocus tenuis quidem est facultate,sed optimus ad venandum, si saevitia serpentium non impediret. ichpertus vero Episcopus coepit narrare de virtutibus B. Magni, quomodo Domino
adjuvante Draconem interfecit, de caeteras Virtutes, quas Dominus per merita dcorationes ipsius in illis locis ostendere dignatus est,uel quomodo ille locus purificaretur ubi vir Dei morabatur. Haec audiens gloriosus Rex Pipinus commotus valde animo dixit, in veritate comperi, quia quamvis ille locus tam tenuis sit facultate, tamen pro meritis tanti viri celebri erit diffamandus rumore, sicuti auditum habemus jam locum esse ubi corpus B. Galli requiescere videtur. Inqui sivit ergo a praefato Duce,quomodo in vicinis Iocis potuisset tributarios invenire de eodem pago, qui vectigalia annuatim redditibus Regiis inferre deberent. Et invenit in ipso vicino loco pagum, qui vocaturΚeliinstein sibi per omnia annuatim tributa
persolvere. Inter caetera ergo munificen
tiae suae dona quae impertivit beato viro deindit ei totum ipsum saltum cum marcha, firmitatemque in epistola sua fecit constrabide vectigalia centum de tredecim, quae e praefato pago inferri debeant annuatim quatenus ero memoria beneficiorum ejus perpetuo ibi permanerent. His Regiae pi tatis michpetius Episcopus adornatus latiis 3e sublimatus honoribus impertitisque donis optimis B. Magnus a Rege Papino laetus ad patriam regreditur tribuens Beato viro ea cum omni diligentia, dansue ei potestatem ut in loco sibi commenato ad supplenda B. Mariae obsequia omnem ordinem canonicae institueret vitae Et ex illo tempore ipse locus aB. Magno e ordium sanctitatis accipiens, augmentatus autem ic sublimatus a Pontificibus Augustensibus Christi nomen usque hodie laudabiliter dilatare non desinit.
CAPUT XL His itaque praelibatis cum audissee
Thecdorus, qui apud castrum Campi nense morabatur, Marum Magnum consolidatum in loco quem Dominus disi posuerat coepit properare in illas partes uevideret, qualiter oc quomodo Domino an
nuente in his locis moraretur. Ut autem ad eum pervenit cum silurassent se invicem de deosculatentur oculos pariter ω manus, narravit ei Theo,us diversa ac innumerabilia,quaepia vim paganis Hilargaugensibus: sed tamen quamvis tantas iriurias M Iamitates ab eis sustineret, aedificasse saecclesiam parvam sirper litausHilarae,quam postulabat ut apud Vichpertum Epist pum impetraret,quatenus illuc proficiscens ipsam bullaam Domino in honore S. Maiatiae Genetricis ejus consecratat. Venerunt
quippe ambo ad locum qui vocatur Eptha ticus repeterumque ibi si pra scriptum Episcopum in oratorio suo sedentem dc oran. tem. Ergo ut obtutibus ejus praesentati sunt,
narravit ei B. Magnus Abia de Theodoro qualiter cum magno labore ecciesam construxisset in loco Campidonensi de quomodo deprecabatur ut ipse illuc pergeret de ipsi ecclesiam mino dedicaret. Audiens
254쪽
vom. I. Para Secun . A iuliens haee venerabilis Episcopus dixit per viginti quinque annos magnas virtutes
ad eos, dieam vobis ego prius,quae nunc co. ibi operatus est Deus per eum, illuminans gitabam, & sic congruo tempore Domino coecos, praebens turdis auditum, Damonia annitente proficiscar. vere cari Ilime patet a plurimis ejiciens, claudieantibus tribuens
Magne nunc hic sedens cogitabam, ut quia gressum.Sicque docuit populum & conue jam te Deus Omnipotens ita magnificatum tit ad fidem Christile ad eredulitatem ejus habet in illo loco per multa miracula ejus , ut relinquerendidola vana & surda, & cr accerserem te proximo venturae sollemni- derent in Dominum Iesum Christum, in. tatis inunio septimi mensis& ad sacerdocti super etiam per orationem ejus ostendie dignitatem seperna gratia favente te pro- Devi venas ferri in montibus gyro positis moverem. inclinato denique capite B. Ma- ita. Post susceptam enim benedictionem gnus inquit, cur hane objectionem asseris sacerdotalem cum ipse cireusret montes Mpater peccatorum meorum squaloribus colles per diversa loca explorans &intuens α flagiciis foditere me videor idcirco vita plurima loca apta ad manendum, quadam
mea non est talis, ut amabilis paternitas tua die ascendens in montem excelsum,qui v me ad tantam dignitatem promovere etatur Sotling invenit ibi plurimos ursissqueat. Ergo noli deprecationem meam abin commorantes in maxima ferocitate, sed fa-jicere, sed Domini provocatus mandatis incipe salubre iter, viamque veritatis desid tantibus aperit postea mihi servo Dei inia digno quando paternitati tuae placuerit sanctum benignitatis munus impende, ne refutare videar quae a Domino disposita sunt super me servum ejus. Et cum haec diceret viderunt ambo, id est michpertus de Theodorus, coronam splendidissimam adhaerentem Capiti ejus in modum rotae circa solem in nubibus fulgentem. Continuo suris
gens Episcopiis amplexatus est eum & oae lans oculos & os eius dixit; Deus Omnipotens qui per potentiam majestatis suae in te
tantam virtutem ostendere dignatus est, ut pro ejus amore patriam tuam derelinqueresec praecepta ejus conservares, ipse te faciet Ioeum ab eo tibi destinatum custodire M sublimare operante gratia Spiritus sancti. Et respondit Theodorus, Amen. Adhate iterum inquit Episcopus, bene vocatur iste locus isthaticus, quia in medio constat in ter monasterium B. Afrae&cellulam tuam. His dictis surrexit venerabilis Episcopus, de profectus est ad castrum Campidonense,
descenditque cum illo B. Magnus comitanis te simul cum eis Theodoro & venerunt ad Castrum. Convocata autem multitudine
populi in die sollemni dedicationis hujus
ecclesiae vir venerabilis Episcopus praedicationis dulcedine avidorum corda refecit, seque petitione esus B. Magnus postea quae ipse dixerat tanta sapientiae luce vestivit
corda populorum, ut cum summa gratulatione auditus &ineffabili veneratione aecunctorum sit honore ornatus. Biduo itaque ibidem manentes cum gratiarum acti
ne populoque benedictione tanti patris a malo, & aD Episcopo osculo pacis tributo ad sua reversi sunt venerabilis Episcopus des. Abba, relinquentes Theodorum ad custodiendam ecclesiam Campidonensem.
B ix quo Magno mesante in eoenobis
' suo quod sibi paraverat ad Faucescta oratione coeperunt ante eum tam mites
incedere, veluti boves qui ante bubulcum pergunt ita irent ante eum. vir ergo lanctus prostravit se in figuram crueis ad terram Mpreces devotas Domino effudit, ut populo in illo pago moranti aliquod adminiculum praeberet ad victualia acquirenda. Interea ursus unus appropinquans ad eum cum magna mitigatione coepit cum pede monstrare abietem magnam, quasi significans quod sub ipsa arbore copia venarum ferri esset.
Hoc ut homo Dei vidit, dixit ad seram, praecipio tibi in nomine Domini mei ut adipiam abiciem eas, & quia securim non habemus neque fost brium,ut possimus radices ejus incidere neque effodere, tu in nomine Domini cum pedibus & dentibus tuis raduces ejus evelle rumpendo quatinus nobis Dominus demonstret sitam voluntatem malutorio populi istius terrae. Ad ejus ergoprie. eptum belua conversa coepit radices arboris rumpere ti: cum dentibus frangere. Illa vero cum radice funditus ab urso effossa corruiti vir denique benignit limus gra tias Deo agens assis mens panem de pera sua integrum famulanti porrexit, &ei ita pra cepiti in nomine Domini mei Ihesu ChrLsti panem illium manduca,E sequere meia que ad istum locum hominem quem tibi monstravero, absque ulla laesone adducere stude, defendens eum ab aliis setis si eum hedere voluerint, de hoe facto circumpo. to, montes&colles cum aliis feris habeto communes, ita ut nullum hic hominem he. datis, neque petora eorum. Et bis dictis reis versus est B. Magnus ad cellulam suam socutusque est eum uisus sicut canis qui sequiti dominum suum. Ergo ut ad cellam appropinquavit, voccavit hominem suum, nomine Luttonem, fle princepit eum venire & afferte secum se curim defossorium atque asciam, & commendavit eum urso& ait, istam hominem sanum M incolumen perduc ad locum, quem Dominus ostendit nobis, de cave, no
liquam hesionem ab aliis seris patiatur. Belua
255쪽
2 monte rem Rerum Belua itaque eonversa obediens jussioni ejus
coepit pergere ante hominem , de aperire viam atque monstrare semitam, adduxitqι eum ad locum incolumem, ubi arbor corruerat, nullam aliam teram permittens adctim appropinquare, donec vir estodiens iaccium 1 uum metallo implevit α pcr eandem semitam utque ad cellulam viri Dei reduxit. Hoc Licto ursus ad saltum revelius
cis Homo vero prostravit se ad pedes B.
Magni S dixit, vere Domine nunc cogno lco certus sum, quia Dominus Om uinocti tecum, quoniam S oeitiae lieremi obe sunt tibi. Nam me ursus ita providit degustodi vit, ut nec alia, teras ad ine accede. te per initteret. ilic dixit ei, cave diligenter,
ne alicui hoc dicas, dum ego vixero, sed praepara aditum caeteris hominibus sicut ipse urtiis te duxit quatcnus viam noscant illuc proficiscetidi, Domino annuente deinceps opem habeant ad victualia caeteriraque neccllaria Per terruin acquirenda. Ab illo ergo die notae tactae tulit incolis ter rae illius ita illo loco M gyro divellae venae ferri per merita euec orationes B. Contestoris
Christi Magni. CAPUT XIlI CUmque trani illunt vignati quinque a mni ec Dominus illuni locum per meri Lacitati viri subluuare decrevisiet, ich-perto Episcopo dcti incto XIlII. Kalendarum Ma)arum ToEEo per electionem B. Iagni ad Politincatus honorem a Pipino gloriolo Regesam in ultimis suis diebus periauctus et t. Sed finitis XXVI. annis beatus Pater aegrotare coepit atque in infirinitate febrium languescere. Misit ergo ad I hem lorum sodalem suum, qui tunc temporis in Campidonenti cellula morabatur, Δ accersivit eum, ut accelerar i atquc eum vilitaret,& sua visitatione fidelissim uni reto voci amicum. Audiens hoc Theodorus commotione maxima dein valitudine tanti viri animoque moesto celeriter in illas partes profectus est, sumens secum prout poterat ea, quae in infirmitate laboranti noverat congruere. Veniens autem ad prata tam cellulani invenit beatum virum in maxima
infirmitate detentum , & misit celeriter δToraonem Episcopum intimans ei, ut veniret di tantum patronum priusquam ab hac luce discederet visitaret. Cum audistet hoc praefatus Episcopus velociter in Illas partes proicilius cit,& pervenit ad coenobium beati Viri. Cumque B. Magnus in infirmitatu maxima laboraslct, videns hoc Episcopus Coepit florex dicere, cur sanctis time Pater me in his periculis quasi orphanum dimittis 3 Ad haec B. Abba inquit, noli fiere vera tabilis Praesul, quia me in tot mundialium perturbationum procellis laborantem conspicis, quoniam credo in misericordia
Dei quod antina mea in immortalitati, libertate sit gavisura, tamen deprecor, ut orationibus tuis sanctis me peccatorcm Maiumam ineam non desinas adjuvare. Inice haec verba B. Magnus psi dies tredecim laborans expletis viginti sex annis Orationis suae in illo coenobio, aetatis vero suae annis septuaginta tribus in die b. Dominici S in octava Idus Septembris commendans te Deo dc venerabili Pontifici in senectute b ira circa horam nonam diei ipsius sanct imammam Domino reddidit de lausus vitae liberatus ergastulo. Flentibus Episcopo NI ncodoro coram Iectulo eius, exaudi tacit Vox a veni Magne, veni, acci pz coronam quam Libi Dorninu, praepar.atam ha L. Audita ergo hac voce dixit Episcopus ad 4 heodotum, culleuius fere trater, quia potius nos oportet gaudere de animae eius immortalitate in hoc signo audito quam luctum tacere: sed eamus ad Ecclesiam MPro Iam Carallimo amico lalutares hostias Domino ianvolare studeamus. Facito itaque tiataliae commemoratio uis Obic luso, Invenerunt ambo sarcotagum optiraum la pidcum a quociam Duce antiquis teiaporia laus nomme AbuZaco constructum, qua Miplum construxit&a suo nomine similiterribuZacum vocavit: ica noti ivit in ipio sarcotago quil quam positus Hiaquc lepu auri Purgato ergo i pio sarcotago alium picrunt iactum corpus sic recorauidcrunt in loco, ubi illic Pater sibi oratorium construxerat, de cooperuerunt humo ponentes Rus vitam
ad caput ejus scriptam virtutibusque plenam lub auctoritate Theodori ita: Ego it que Theodorus monachus S. Galli iussui oχχonis Episcopi sicut ad licodegi silomo. nacho S. Columbam audivi de postea ipleoculis meis vadi de auribus audivi, leu poli quam me reliquit in cellula Campi donens plurima, leu non omnia in piciatio meo ictabere cura vidc ad caput ejus posui recondito co intepulchro quatenus tuturis Lenim porab. quando Dominis revelante corpus elus sanctum inventum fuerit, sicut Dolnino annuente illi, qui tunc pastores de rectores sancta eccletiae fuerint in V noratii Justum de dignum,ita ea,qua corrIgenda 1 uias corrigant, de quae emendanda ciuen erit, nec non pro ille servo Christi intercedere non dedignentur, quat nus orationi laus tanti patroni sustultus anima uaca in rc qitiem sempiternam procedat.
ERMENRICI ELEI ANGENSIS MONAE IN SUPPLEMENTUM.VEnerabilis vero Episcopus post obitum B. Patroni Magni prout pcitaliti pluin
256쪽
vit secundum facultatem loci regens & gubernans atque disponens ea, quae ad ipsum monasterium jure pertinere debebant, custodiens sanctum corpus cum clericis N ODficiis divinis atque luminaribus usque ad obitum Quin,qui permanens post discessum B. Magni in Pontificatu annos quinque &menses tres septima decima Κὼendarum Februarii vitam secularem finivit, tradens ante obitum suum hereditatem suam ad sepulchrum B. Magni cum firmitate M astipulatione secundum legem Alamannorum, sepultusque est a clero suo sub testimonio in
DEnique post obitum glorios Regism
pini filiis ejus litigantibus erectus est Huotilo in ducatum Bnoariorum & Gote-fredus in regimine Alamannorum, sicque orta magna seditione inter Ba)oarios & Α-lamannos devastantibus de depraedantibus seu spoliantibus omnia, quae in marchis
duorum regnorum Consistebant, minime
quivit Theodorus fidelis monachus S Galli custodire Iocum Campidonensem propter varias persecutiones, sed relinquens illum locum profectusest iterum ad monasterium B. Galli, invenitque B. Othmarum Abb tem ipsius monasterii jam senem&gran. davum provectaeque aetatis, sed Spiritu sancto plenum M virtutibus divinis imbutum, narravitque ei omnia de B.Magno Conseia sese Christi, quae acciderant & de loco Campidonens seu de persecutione plurima quam passus est a pagahis vel a malis Chtiastianis. Haec audiens B. Othmarus dolens&moerens de tanta persecution eu & Jam de sua quam jam a pessimis Comitibus ,rino & Ruodhardo patiebatur, quendam
de fratribus ejusPerechtgozum monachum optimum, virum prudentem, cum quatuor monachis aliis illuc direxit, qui ipsum l cum custodirent,don Domino opitulante pace reddita iterum a Rege Karolo sublimaretur, permittens Theodorum morari in monasterio Beat. Galli usque ad obitum suum. Igitur Karolo Rege consolidato Zeconfirmato in provinciis Galliae restaurans&reaedificans ecclesias, quae a malis invasoribus deiblatae erant, totam Germaniam tum nomine in ipsa civitate, restituitque omnia quae ab antecessore suo Pipino illuc tradita fuerant, insuper& addidit plurima, susceptoque Episcopatu Sintpertus pros ctus est ad Augustam vindelicam, M per
annos fere triginta rexit ipsa monasteria construens basilicam S. Afrae & restaurans caenobium S. Magni. Parrochiam vero ambarum partium Lichi fluminis per auctor eatem Domini Leonis tunc temporis Paeae& confirmationem Domini Laroli jam iacti Imperatoris in utroque regno simul D
mino favente coadunavit. Qualiter ergo corpus B. Magni repertum sit,& inter cael ras virtutes, quae ante sepulchrum ejus Dominus per merita sua revelare dignatus est, de quam maximam partem reperto corpore suo manifestavit, non est flendum.
DEfuncto autem Sintperto Episcopo ,
Lanto Episcopatum suscepit, sed
cum non amplius, quam septem annos in Pontificatus honore ipsam sanctam ecclesiam regete videretur, minime quivit aliis
uid ex his rebus sublimare, nisi tantum inatoaria propter suam Progeniem, quam ibi praesens habebat, ea quae potuit ad ipsam
ecclesiam acquisivit. Transactis a. post ac ceptum Episcopatum septem annis, successores ejus, qui in ipsa hin ecclesia constituti sunt; primu*Nitharius coepit aland mentis ecclesiam B. Magni construere: -- teri vero praesules eum subsequentes, prout potuerunt, similiter construxerunt, tamen
non fuit aula basilicae ad praefectionem operis perducta donde Domino annuente a gloriosissimo Rege Ludovico Hlio Ludovici clarissimi imper. Lanto ipsam sanctam se.
dm eo tribuente adeptus est. Consecratus
ergo beatus vir in pontificatus dignitatis quinto anno Episcopatu, sui ecclesiam per iecit de omni pulchritudine decoravit . sanctumque corpus infra mediam ecclesiam requiescere sinens, sicuti prius positum fuerat, cum omni diligentia & honore donec cum Archiepiscopo suo& Cum caeteris λ- tribus suis invenitet si eum auderet ab illo loco ad aliam transferre. Consilio autem inito cum Archiepiscopo suo sanctae Magontinensis ecclesiae nomine tritio MDominus ejus subjugavit imperio, intersectis Principibus Germaniam pol sidentibus. Cumque audisset de B. Othmaro multa imjuste acta, eumque per contumelias impi tum ad finem usque perductum, nec non coenobium Campi donense & civitatem
Augustentem quippe & monasterium S. Magni Sc cellam s. Astae paene destructam
ω desolatam, compunctus corde iterum in
aedificare coepit ipsas ecclesias M sublima. re. Constituit autem Episcopum Sinter- Tom. Leaeteris Episcopis suis suffraganeis, invenerunt dignum fore sanctum corpus ab illo loco in meliorem de sublimiorem, si DEUS vellet, transponere. Sicque re versus cum licentia piissimi Regis Ludo-oici ad propria, ad coenobium Beati Magni accelerans gratissimum omnibus qui aderant manifestavit se cum Epruscopis suis repperisse consilium. Erat autem quidam stater in eodem monasterio ex pago Duria ortus, de quamvis
257쪽
o pereulus, tamen ex liberiori genςre ορο rat. Die vero altera sciscitatus P
rus Cumque ibi moraretur, & allidue qua seottidianum victum suis laboribus quaeritaret, gravi quodam dolore in latere μcussus per spatia temporum longa infirmitate contabuit, ita ut ab humero videlicet usque ad dexteram corporis partem in uno latere ulcera saniem emittentia parerent quam plurima. Qua infirmitate adeo aggravatus est, ut vix line aliorum adminicuislo gressum movere pol eri tanto vero
a custode ecclesiae quid de aegro pucrulo actum esset. Custos itaque arrepto curtu ad mansiunculam ejus cucurrit, ut videret quid de eo Dominus per promissionem S. Magni ostensum haberet. Mirum opus di vinae operationis actum, rem cognitam fecit, quia siicut praeterita die ulcera patebant quam plurima, ita alia die absque aliqua laesione lana sunt reperta ac si vix saltim cica trix inveniri potuisset. . Tunc demum Epim
bus vitae suae fideli devotione transigeret.
E seeu, eonvocat plurimis Presbytςxi scopus eum suscipietis antelam
ex Oarochia sua indixit triduanum jeJu- Magni sanum incolumem adduxi, y mrimini misericordiam implorans, ut que gratiarum actionibus Dommo de n
Aloriaretur cuiuiqu merui est et sanitatis ipse puer Domino semetipso M S. Seduenti itaque tertia nocte Magno obtulit, quatenus reliquum Vltae adhibitum nil prodestet & a semet ipso ac-Que a culictis eum conspicientibussam lamque in desperationem lapsus ellet, vidit Insomnio magnae sibimet assistere gravitatis senem placidoque vultu blandis sermoniti. infirmitatis suae causas inquirentem cum Uaeger se interroganti ex Ordine infirmitatis suae replicaret eventum, dixit ad eum senex; postula fili Episcopum praesentem, ut Urando liodie corpus meum invcnerit illudque a crypta in qua acetabstulem
pta n tibi osculari permittat, & aum Olc lata liberit sume cineres de ipso loco* sce Cum aqua atque ex oleo salicto simul & ante altare novum quod constructum est prout poteris te prosterne, nec non ulcera tua omnia perungere roga. Et si hoc feceris , Dominus te continuo pristinae sanatati restituet. Evigilans ergo aeger facto mane venit ad ecclesiam, α quod in somno audierat custocli ecclesiae retulit, cum illo basilicam ingressus ad pedes Episcopi prostratus sicut edoctus fuerat Episcopo narra vit : Pontifex ergo diutius cum Presbyteris orans inter angustias ac gemitus asiumpto fotatio coepit fodereMinvenit incolagum lapideum iplendentem, in quo sancium corpus jacebat more carbunculi optimi. Aperto itaque eo inventum est corpus elus totum illaesum, & vita ejus ad caput positum, sed membra tantum fuerunt tabida, ut vix a quoquam legi potuissent. Corpus vero tantum quasi colore mutato jacebat candidum &congruo satis miraculo indicia sanctitatis ejus primo claruerunt. Nam Episcopus elevato cortore de sepulchro pe misit custodi ecclesiae, ut aegrum asterret quatenus ipse secundum visionem sibi ostensam perficeret. Custos vero ecclesiae ablato corpore, puero permisit eum locum osculari in quo lanctum corpus jacuit, sumensque cineres de ipso sarcofago miscuit cum aqua & oleo sancto oc perunxit pu rum aegrum ea parte quam dolor possede-
Is igitur ita transactis de corpore S. Ma B. Magni, assumpsit secum praefatus Episcopus Lamo pictatium paene putridum, sed tamen divina sanctienteprovidentia paginae licet obscurae, tamen ad legendum
iunt conservatae,de accersivit quendam monachum prudentem& industrium ex monasterio Eleuvanga nomine Ermenricum, tradiditque ei ipsos quaterniones ad lege dum & corrigendum atque emendandum. Ille autem asterens seminime ita aOctum eias , ut tale innovatet atque prouidignumerat interere valeret, necessitatis obedientiae constrictus suscepit illud pictacium, de
secundum virium suarum considerationem justionem Pontificis contemnere nolens adimplevit , quae ibi invenit scripra revocansoc corrigens omnia atqueDomino annuente seriem confusam capitulorum luminibus emendavit. Quanta vero Zcquam plurima signa ante sepulchrum B. Magni post or tionem ejus corpusque reconditum Dominus ibi revelate dignatus est, omnia scribi valerent, fastidium potius facerent nauseamque legentis menti, quam a studiosis propter copiam possent comprehendi me moria. Nunc ergo ad laudem Domini nostri JesuChristi, qui semper sanctos suos glorificat haec pauca inserta sunr, quatenus lectoris animus devotus existat potius ad legendum vel auditoris promptus ad audiendum, quam taedio aliquo aut nausea rugata fronte minime possit lata mente percurri. Itaque sufficiant ista de tanto
patro conscripta. Sed obsecremus eum, ut sicut sanitatem corporum animarum qu adorantibus eum multis sius meritis a Domino contulisse credimus, ita nostris mentibus divinae miserationis medelam implo. rare digne ur, ut peccatorum nostrorum remi G
258쪽
I. Pars Se πα- xo remissionem eonsequi mereamurs vitam aeternam admisci, praestante Domino nostro Iesu Christo, qui cum Patre α spiritu sancto vivit & regnat & gloriatur sine fine Deus per immortalia secula seculorum,
additis. Celebratur autem sollemnitas S. Magni Consetatis Christi atque Abbatis quarto
Idus S tembris ad laudem gloriam n minis Domini.
DE VITA S. FINDANI CONFESSO RIS.C Dςus Omnipotens electos suos,
quos ad vitam ante mundi constitutionem praedestinavit aeternam, diversis hujus mundi curis occupatos aC varia
studia sectantes ineffabili misericordia ad persectioris vitae instituta perducere soleat, modis quidem diversis,ex purillinis tamen clementiae suae fonte manantibus, nobis quoque haud absurde visum est memorabilis viri, qui nostris imitabilia fecit exempla
temporibus, praedicabilem verbis compendiosis conscribere mentionem, qualenu, Mnobis haec sepe legentibus M posteris aliquid ad prosectum suum asterant utilitatis. vir igitur quidam nomine Findan g cI Scottus, civis provinciae Laginensis, quibus Occasionibus ad persectionem vitae pcrvcnerit quibusque temptationibus ac labor,bus sit frequenter attactus, hinc enarraremo favente conabimur. Praedicti ergo viari sororem gentiles, qui Normanni vocamtur, plurima Scottiae insulae, quae&Hibe nia dicitur, loca vastantes inter alias scemianas adduxere captivam. Tunc Pater ipsius filio suo Findano praecepit, ut accepta Pe cunia sororem redimeret, dc ad patrem reduceret. Qui sumptis secum comitibus pariter& interprete iussa patris implere desiderans, amoremque fraternum pio corde Conservans, in eodem mox itinere a paga nistentus atque in vincula conjectus, nec
non & ad naves ipsorum, quae proximo in litore stabant, est sine mora perductus. Ipso vero die & nocte sequenti catenis ligatus s- ne cibo potuque permansit. Mane vero' Nordmannis consilium ineuntibus atque aliquibus, quibus mens sanior erat & ut credimus a Deo instigata humanitas, referentibus, quod illuc venientes pro aliis redimendis vi teneri non debuissent, inde ipse hoc modo liberatus est. Igitur piissimus Dominus famulum suum adhuc in laicali habitu constitutum, sciens inter omnia postea sibi devotissime serviturum, jam tunc liberare dignatus est de manibus limstium. Vice quoque alia cum multitudo hostium eorundem eum in quandam domum fugientem insequeretur, & ipse post Iom. Lostium latitaret, nemo ex illis ipsum repem
re poterat, quamvis circa ipsum huc illucque discurrerent. N hoe silendum albi tramur, qua occasione peregrinationem
susceperit, etiam laudabiliter adimpleto conatus fuerit. In eadem Laginensium provincia inter duos Principes grandis orta est seditio. Unius ergo Principis miles fuit paterFindani praedicti,qui de contraria parte hominem occidit. Huod audiens Princeps contrariae partis nimia succensus ira Continuo domum patris Findani magno stipatus exercitu , omnia illius ipsumque
ferto flaminaque perditurus adivit, Veni n-tesque noctu domum armis cinxerunt
ignemque ad tecta jactentus patrem ipsius hin dant de ignibus totas progredientem jugulavere. Findanum vero in alia domo manentem cum similiter ignibus circumdedissent de se pro foribus viriliter desendentem, apprehendere nequiverunt, sed ipse per medios ignes N hostes divina vide. licet eunt gratia protegente parum laesus
elapsus est. Fratrem vero eius qui in eadem domo fuerat, occiderunt. Inde agitur interutramq; gentem magnae concitatae sunt in
micitiae inexorabilesque discordiaei sed post haud longum temporis intervallum interventu quorundam fidelium pecunia non modica Finda suisque data utraque pars in pacem rediit. Eodem vero anno hostes Findani timentes, ne vindicta super eos veniret, α dolor paternus in corde H dani revivisceret, pariterque eum exstirpare volentes hoc modo dolus in corde meditati sta . Inito consilio Findano praepar vetere vivia iti locis mari contiguis, ad
quae Finclano invitato Nordmanniventea tes& de medio convivarum ipsum rapis tes, sicuti cum inimicis ejus consiliati sunt. artissiniis vinculis conligavere &secum p riter abduxere. Iuxta morem ergo suum
D. Hus Nord mann ', quia necdum ad patriam suam redire cupiebat,alii illum vendidit.& mox ille tertis,atq; ipse quarto, qui sociis collectis patriam revisere desiderans hunc secum cum aliis in captivit.duxit:Cum ergo mediam ris alia navigando transissent, Cc a e ..
259쪽
Aumanulearum Rerum ecce occurrerat quaedam classis ejusdem gentis, dc unus de his in navem, qua Findanus erat, ascendens interrogavit insulae qua- Iitatem & qualiter ibi erga illos accidisset. In ipsa autem navi erat quidam, cujus fratrem ille qui hoc inquiuvit occiderat, Mcontinuo ab eo cognitus ac simul interemptus est. Quod ipsius sbcii videntes pugnae
se praeparaverunt, dc duae naves acri certainmine diu dimicaverunt. His ita litigantiis bus Findanus in vinculis constitutus Domino suo ac sociis sese erigens auxilium ferre
volebat. Intervenientibus autem caetera. rum populis navium dc bellantes ab invicem sequestrantibus eo modo navis, qua Findanus inerat, absque Iaesione recessit. Dominus ergo ejus recordatus devotionis,
qua sibi etiam vinculatus subsidium ferre
volebat, ac fidem talem remunerari cupiens , mox eum vinculis absolvit, de bene sibi cum eo futurum esse pollicitus est. His ita gestis ad quasdam venere insulas iuxta Pictorum gentem, quas Orcades vocant. Illis igitur cle classi in terram descendentibus, de corpora rescientibus, atque perinsulas huc illucque discurrentibus, pariter dc ventum prosperum expectantibus, Findanus de ipse licentia percepta Ioca insulana coepit dii quirere, ac de salute sua atque fuga anxia mente cogitare. Ignotis igitur in locis saxum ingens reperiens sub illo se statim occultare curavit. Quam rupem aestus maris increscens subire solebat. id igitur ageret, quo se verteret, ignorabat. Hinc eum pontus urgebat, illinc hostium timor circa eum discurrentium de super Saxum, quo latcbat,ambulantium de undique illum
ex nomine suo vocantium vehementer angebat. Malens itaque rabiem ponti sester
re quam in manus hominum universam b hiarum serocitatem exsuperantium incidere, spretis undarum molibus die illo nocteque sequenti in ipso loco jejunus permaniit. Crastina autem hostibus in alia ipsius insulae
parte manentibus recedenteq; maris aestu,
qui fores speluncae contingens interdum quoque flatu ventorum actus fluctus ite compellebat n antrum, Findanus exsurgens manibusque per loca dumosa metu paganorum repens exitum diligentispme omnia perlustrans invenire cupieba statabat autem terram esse contiguam ab hominibus habitatam. Finem vero insulae cerisnens deprehendit una parte magno mari cinctam, alia sinu haud modico circumdatam. Itaque cuncta corporis firmitate destitutus nimiaque valitudine, quam ex vinculis fameque contraxerat obsessus aquis se credere non audebat. Per tres itaque dies continuos insulam peragrans exitumque quaeritans duplicato labore herbis tantummodo de aqua sustentatus ibi mansit: tertia tamen luce cum monstia marina immen ue delphinum corpora prope litus
Iudere volutarique conspiceret, divina praeventus clementia haec secum tacita mente
pertractans, has imo cum lacrimis fudit de pectore preces: Deus,qui de haec bruta animalia de me hominem creasti, quique illis mare pervium de me terris tuta figere donasti vestigia, solita mihi pietate in praesenti
tribulatione succurre : tibi Domine ab hac horxcorpus de animam meam devoveo servituram dc nunquam ad mundanas aninum retorstuebo inlecebras: te propter limina Apostolorum petam de peregrinationem suscipiens ad patriam nequaquam sum reversurus: totis viribus tibi deinceps famulabo, teque sequens lumina retrorsum flectere nolo. Hac igitur constantia fidei armatus omnibus ut erat vestibus indutus immisit se in aquas. Mira dicturus sum: ita continuo divina pietas vestes ejus rigidas fecit, ut his sustentatus mergi nequiverit, de quasi ipsarum natatione ut sibi videbatur per tumidos fluctus inIaesus veheretur ad terras. Ascendens igitur altissima montium, meum ina sicubi villas vel tecta fumantia cernere posset exiguo herbarum victii binos
iterum duxerat dies. Cum ergo tertia terris inluxisset aurora, ecce homines eminus viadit ambulantes. Quos cum vidisset alacritate mentis exultans licet ignotos adire non
dubitavit. Tunc illi susceptum eum ad vicinae civitatis duxerunt Episcopum, qui ipse in Hibernia insula litteralibus erat studiis imbutus, dc eiusdem linguae notitia fatis eruditust cum quo per biennium moratus multis humanitatis atque largitatis ejus beneficiis est usus. Ipse autem Findanus pr missionis tuae recordatus collectis sociis a ceptaque licentia sui Episcopi Galliarum partes paravit adire. Hinc Martini sedem petens, postea Franciam, Alamanniam, Langobardiamque peragrans, proprio demum pedum labore Romam pervenitiInde
reversus quendam nobilem virum in Al mannia adivit, cum quo in clericatu I l Il. annis permansit, per singulos abstinentiae virtute proficiens de nova exempla semper ostendens. Tunc senior ejus in proprio m nasterio, quod Rinaugia vocatur, eum monachizari fecit anno Dominicae incarnati nisDCCC.aetatis vero suae LI. ubi per quinquennium singulos virtutum gradus ascendem tandem majore profectus amore se census in artissimo loco se reclusit de inaudita corpus sistinentia perdomuit.
CAPUT ILFIndanus cum recludi voluisset, &stantibus precibus pro hoc Dominiluntatem scire laboraret, vox hujuscemodi ut si i a ad eum delapsa est; Bhetaetiit o Diath et in dabiane, licet tibi a Deo post k--
260쪽
CAPUT III. CVm permissu Abbatis sui quartam paristem panis in cottidianum victum sibi, ut caeteris fiatribus deputati uno anno, M in altero majorem jam adgrediens parcitatem dimidiam, de in tertio tertiam quarta sibi solummodo parte reservata li-Dens pauperibus erogavit.
CΛPUT III LPRo lectistemiis lapides velatos adhuc
inter fratres paustas corpori occulte supposuit atque paulotum requievit, donec cunctis quiescentibus secreto se in orationem dedisset. Accidit ut quadam nocte consuetudinari ix incumbens orationibus Daemonem in similitudine hominis cujusdam mirae magnitudinis ore aperto, lingua que emisia, manibus expansis, oculis min Aus videret. de cum impetum in eum facere vellet facto sgno crucis evanuit: ipse tamen interritus matutinalia coram altari in modum crucis stans expectavit officia.
geret, ut panem totum M plus manducare vellet in nat te S. Patricii, quae tunc forte advenerat, Deum sedulo rogavit, ut hujuscemodi ingluviem ipsius interventu a se auferret. Qui mox poli orationem & lacrimas, quas incomparabiliter etiam in levibus rebus fundere solebat, tale oraculum' ne'. aure percipit propria lingua prolatum ; in obsecra Mich CVisociis Patris Aramacfe, riarnanahmet resumesis rare doteleuco, si rh H. x ex hoc edacitatis vitium minime tensit.
AEITem soris positus priori anno, quo claustrum erat ingressurus, omnibus nocti bus stans in ecclesia in oratione pernocta vit. Igitur priori nocte antequam S. Blasii rei itiae illuc de Roma venissent, more soliisto in basilica orans vidit subito corporali-hus oculis columbam super altare consedis.se, sensimque inde in cryptam volantem disparuisse. Crastina ergo super ipsum altare easdem posuere reliquias, super quod Dei famulo ante apparuit haec avis astitisse. CAPUT UILForis positus procedenti quoque tem pote cum similiter noctu intra basilicam solus existeret, ut praedicti Martyris suffragia his verbis imploraret, dicens S Blasi qui per tinus his locis sicut Mego,
esse cognosceris, pro meis ad Deum inter. cede peccatis. Cum haec ingeminans lacri. mas more suo uberrime fudisset, stans ante altare, quo sanctae positae fuerant reliquiae, non inclinatus, sed erectus, sed tamen, ut referre solebat, obtutibus paulisper Obten bratis vocem audivit hujusmodi i Sede
tua in caelo jam inmurra peccatu par
CAPUT Um. ITerum in artissimo loco constitutus, de
quo cum oportunum fuerit pleniret expedire conabimur, cum mane diei suturi reliquiae sape memorati Martyris ab eodem loco in vicinum saltum deportandae nisi sent, praefatus Dei famulus magno exarsit desiderio, ut ipsius Martyris res iquias propriis et erre humeris mereretur, cum ja dudum in eodem loco positus voto te conis strinxisset itae numquam se exiturum. Upigitur Dominus desiderium pauperis ut ait per Prophetam exaudiens adimpleruac famuli devotissimi vota rata esse conc deret, eadem nocte visus est sibi pontem Rheni fluminis, per quem de ipsb monast rio exitur, cum copiosa multitudine transis. se, columbam quoque humeris suis insedisse& eam is, ut cupiebat, humeris deportasse, 'inde alios petere, iterumque sibi volantem adesse. Caeterum ostensionem loci ipsius in rivariensi monasterio adhuc degenti x de hac perfectione jam meditanti nobis ipse reserens, licet impulsus ac pene Coactus, hoc etiam intimavit, eadem videlicet loc aquis esse circumdata de frequenti circuitu plures efficientia ansulas.
CAPUT VIII LIN natali S. Columbae iterum temptatio ne afflictus& in dubitatione positus si
parvam annonam, quae ad victum cottidianum, sicut aliis monachis, ipsi quoque dabatur, pauperibus erogare debuisset. Reputabat enim secum, ne si cibos de aliorum i bore sibi oblatos pauperibus erogasset, hine Deum offenderet. De hac igitur te Domi. ni voluntatem per intercessionem S. Glumbae precibus Δρ lacrinus requirebat.Cui tale continuo responsum voce suavissima divinitus direxit; Cucendo Mach cu omina.
ΡRimis quoq; diebus, quo poenaIem I
cum, quem in hoc mundo pro Dei mcire delegerat, intrare illum contigit,gulae nimium vicio temptatus est.Nam usque ad horam, qua caeteri reficiebantur, expectare nequaqua poterat,sed etiam don evangelium a cibo abstinere nequiverat, qua fugestione vehementer affectus & vltra quam
credi potest erubescens ad selita confugieauxilia. In festivit te quippe S. Aidani Episcopi audivit, cum illius imploraret adminicula, hiuscemodi vocem ι Aiumne uino