Fragmenta comicorum Graecorum

411쪽

HERMIPPI

B μινικῆς τριγει. - s. et 8 alter interloenior tribuendos et per interrogationem esserendos esse vidit indorsus. Sed male idem coniecit τον Ἀβυδόθ' ω etc. namquam probavit ergkius, icibiadem designari ratus, quem multum Abydi versatum esse ibiqne lotum sese voluptatibus dedisse constat. Sed 'A'δo' pro 'A'Hόθὲν Atticis dicere minime licuit. Pro τον L habet την Ἀβυδος nota seeus ac Πυλος Σηστος, Κορινθος et alia etiam masculinum fuisse docet proverbium μὴ εἰκῆ τον Ἀβυδον apud Gram-

412쪽

malleum Behu Aneed. p. 32 32 et in Proverb. Bovi. p. του D. quamquam ab aliis id ita essertae μὴ τὴν Ἀβυδον πατεῖν. V. Steph. yx. v. υβυδος Abudum autem hoe

Ioeo non urbem dicit, sed ipso illo milites Asianos, ex Ahydo aliisque illius orae urbibus congeriptos. Neque inusitatum fuisse Λbyd nomen ad homine transferre, docet Sl-nopae meretricis exemplum apud Harpocrat p. 166 IJ.

δ' φει κτλ. Eosdem versus eum pluribus aliis posuit in Μoeria Fragm. II. Clamist erit p. 95, ubi quod utriusque Iabulae almillimum argumentum fuisse dixi, intellexitellam emulus Comment. p. 23, qui ilites oerarum διασκε γν fuisse haud inepte suspicatur. Ex iisdem anapaestis duo, quae desneeps apposui, fragmenta servata fiunt. lli. Ai d κυλιξ φου κρει αrαι περὶ πασσαλοτιν. Athenaeus I p. 80 er ἐπαινουνται δἐ a αἱ χῖαι κυλικες, δν νηριονευε Ἀριιιππος ἐν Στρατιωταις ire ἐκυχit κτλ adem ex Athenae affert usiathius ad Hom. p. 1428 I. Poeta hoc dicit, prae militiae studio Chium poeulum superne pendere neque amplius usurpari.' Berg-1Ius comment. p. 23.

413쪽

ιθένην ἀκτραν Lapideam maetram habemus etiam apud Fleandrum Ther. 09 ουρον ἀπηθῆσαι πλαδοων λαεoritiaακτρη ubi tamen scholiasta legit πλαδάοντ ευεογεῖ μα- κτρη. lnsmodi maetris Graeci utebantur in viis ommuni. in militia autem et tu maereae loenm uecedebat. inereete Hermippus militiae studium omnes eorripuisse signifieaturna dicit, a lapideum maetram vineis. Addo Hemster insit annotationem. Forsitam hinecillustrari potest Hesychius, qui ακτῆρα eiusdem, ut rides, propter originem significationis eum Μακroci, inter alia exponit πειραν. Metib loeum Μακτηρ, η καρδοπος, και η πνεΠς καὶ διφθερα, eiusmodi sellicet pellis, qualem ex Hermippo ευαν observat Pollux. CD Fragm. VI. 's ρα τοι νυν ετ ἐιιου χωρειν τον κωπητῆρα λαβοντα καὶ προσκεφάλαιον , ἐς την να- πηδησας ἐνολόος.

Hesrchius, IIάνικτον V υιππος ἐν Στοατ- ταις saoα τοίνυν κτλ. s. I articulum addidit Salmasius. De --ε- ραλαire remigum pulvinari v.Cratinus p.I 0 et Phot. p. 6018. Vs 2 ὐοθιώζii Blom fieldius Gloss. Aesch. Pers. 402. Vulgo hoθιάδες. Quod us a legitur πάνικτον sive potius πανι- κτον, cuius caussa Hermippi locum attulit Hevehius, indicio osse videtur oriensem haec loqui hominem. Quid autem sit πρωκτος πανικτὼ difficile dictu est miris seu παν proprie lanae glomum significans rameae ireumvolutum etiam ad corporis tumores pustula et inbercula a medietatransferri constat ex Celso V 28 I aliisque Cis Salm sium ad Scriptores Hist. Aug. I p. 48. Itaque πηνιστος

seu πανικτος πρωκτος esse possit podex ubereulis obsitus. Cum autem contraria apud Hermippum sententia requiratur, nescio an a scripserit,

414쪽

Itaque nihil se pus habere pulvinar diei quicunque haec loquitur, neque enim pustulata se nates habere. Ceterum προσκε tuis a Blomneldio additum est.

Eustathius ad Odrss. ρ p. 828 5 ex Aristophane grammatico unλωτψν καλονυεν καὶ τῆν αἰγεiαν δορὰν τῆν

καὶ χρῆσιν Muiππου ταυτην Πρα μάrυιν in τοι la ις καὶ τηλύαν sto περιδεῖσθαι πεo την σφυν. Idem ad Iliad. p. 8 7 55 ex eodem Aristophane: ηλωτὴν Φιαλοτυεν και τὴν αἰγεὶα μών, τὴν των προβάτων τινἐς ianno θεν ἡ ω συνήλειπται οἷον ' Ωρα-άττειν ἐπι τοι ἱεροις κτλ. aera dicere videtur ea, quae milites in bellum pro-leetur diis offerebant ἐξιτημους ευχας dicit Elymol. M. p. 3 8 43. se Apollodorum Athenae VI p. 243 e. De ωατIda ad Fragm. IV. Ad Milites haec revocavi propter

Fragm. V.

415쪽

dem versum, indieant etiam ramero, laetio auctoria et a

Zenobius Prov. II 23 'Aνερ ιν εος ι ταττεται τὶ παροιμία παo' 'φριίππω ἐν Στρατιωταις νασὶ λ τι ἐρινεου του λυνθνηφορου ἐν τω καρποῖ νεται θηρια, Προσαγορευουσι νῆνας τουτων οἱ γεωργοὶ λαβοντες ἀφ πτουσι των κλάδων ταις συκαις, πιυς αυτῶν ὁ καρπος μῆαππρεη ἐνδυόμενον γαρ εις τον σφῆνας το θηριδιον στερεοι τουτους καὶ πεπαίνει διοπερ ἐπὶ τυ ν απε ανοα- βωσι μη διακρατουντων εἰ σθαι τὴν α ιμίαν. Vide quos assert usterus ad Suidam Iis I98.

TU φιβάλεω υάλιστ' ἄν ς των κοDάκεων. Athenaeus III p. at κορακε ων ὁ συκων εἶδος --μιππος ἐν Στρατιωται παραδῶδωσι διὰ τουτων ων φιβάλεων κτλ. P διὰ τουτων ε των φιβάλεων, unde suspDeabar διὰ τουτωνι ων φιβάλεων κτλ. Genlim pendero videntur a verbo φάγοιμ quod tu sequentibus adsuerit Do-braeus Advers. II p. 300 tentat gιβαλέων ii μα- λιστα γ' te. Aeeentum g ιβαλέων et κορακέων eorrexit Schweighaeuserus. s. eukeri Aneed. p. 197.

XI.'ώριστανα καὶ παριστανα τουτί.Athenaeus X p. 234 καὶ γρισταυεν δ' ειρηκεν 'Aριστοτάνης ἐν Toγηνισταῖς - καὶ seu innos ἐν Στρατω-

416쪽

verba καὶ παριστανα τοντι, ea te scripta assertis πα εστάναι ---. ludorsio illa καὶ παριστάναι ex ηριοτα- ναι depravata videntur.

417쪽

. Athenaena I p. 2 d. et 'Aντιφάνης που ὁ χαριεις τἀεξ κάστης πολεως - τα υτι καταλέγει - φαιππος ν Ουτωρ Εσπετε κτλ. Ad Phormophoros hae reserenda Egae eonstat ex Hesychio et Antiaturista. . . ad M. 20 et quaest. seen. I p. at Hist erit p. 2). Locum ex par has tabulae petitum esse parum probabilla onlectura est A. WElandi de parodiis Hom. p. 3I. De tempore fabulae diri Hist erit. l. l. a. I ex Homero sumptus Iliad. β 48 aliisque Ioela. - s. ε καυλον se σιλφίου, ulva mire ferax Cyrenaica Vld. I. P. Thrigemist 'ren. I p. 23 sqq. Eevhe Doeir. Num. IV I p. 119. A bubulis tergoribus ullarenen commendaverit, praeter Hermippum scio neminem. s. si αυτ Iacobstus Anthol. alat. III p. 1027. s. Σιτάλκου Aristophanes Σιτάλκους Aeharn. I I. sed Σιτάλκου, ut ermippus, etiam Thuud. v s. III Iul. oerbo antem scabiem a Sitalca Lacedaemoniis advectam locatur, fortasse per leεatos, quos misi8se videntur Lacedaemonii, ut Odrysarum dynastam potentissimum in suas partes traherent. De Sitalea foedere eum Atheniensibus se huc d. II Bet Aristoph. Acharn Ila. - s. 8. De Perdicea neque L eedaemonii neque Aibeniensibus fideli os Poppo ad Thue1d. vol. I p. 32. Ibidem Schweighaeuserus νευδη pro vulgato χρεω ex Eustathio ad liad. p. 26 8 ορα τοτ ευδεα ναυσὶ πάνυ πολλαῖς παραὶ σειν , γυφαμένου ἐν τοῖς ρῆ Iliad. v ετ δυνατον εἶναι o-δεα

418쪽

Eusanos Atheniensibus suppeditasse nitus veterum seriptorum, a recte memini, tradidit itaque videndum ne recepta Eusinihil lectione γουσι scribendum sit pro ciniρουσι.

Va II ortasse νηυσίν. Sed ναυσὶν etiam s. S. Ibidem libet τι dis θυμὰν ἔχουσι Conieceram ανδιχα, quod, eepit indorsius. Idem voluit iam Maubonus. Sed Home-xieum est δίχα θυμον θειν, non ανduci. Itaque aeripatquod dubitanter proposuit indornus rιὴ dio. Inua

recte autem Eustathlus admissa. p. b8 20, quem sequutus est agaubonus, his verbia bellum Peraleum respiei statuit, quo tempore Coreyraeos parum sineero in Graecos egisse constat animo. V. Thuud. VI 168. Diodor Sie. XI 15. Sed ad vetera illa et obsolet, ut resperisse putem Hermippum aegre adducor liaque verba illa ad intestina Corerraeorum dissidia spectare redo, quorum alii Spartanta ali Atheniensibus favebant ut onstat e Thucydide, eaque interpretatio etiam eo Onnrmatur, quod Homerus Diad QBalpsis illis verbis de diis usus est, quorum alii Troianis alii

Graecis avebant. Ceterum hi duo versus, in quibus Coreyrael diris devoventur, eum reliquis ade non conveniunt, ut inter nonum versum et decimum complures excidisse videri debeant. - s. Ia ἐντευθεν viti suspectum est propter ultima syllabae productionem. Num forte ivrευεινδε adverbium fuit ut ἐνθένδε an seribendum ταοτα μἐν υν Dra θεπι α Αἰγυπτου κωμιαστα Verba quae sequuntur τα κωμαστα ἱστία, ompares eum Xenophonteis oecon VIII12, ubi navem reo dicit δια σκευων ρυώνων καὶ πλεκτων καὶ κρεμαστων. CD Pollux I I3. a. I -- ριττον τοισι θεοισι εα ad deorum statuas fabricandas. Cupressina deorum simulacra habemus, ut alios mittam, apud

419쪽

est de verbis μυγδαλα σιγαλόεντα, ut monui lam Indo mis, tribus praeterea locis disserit, nominato erisippo p. Ire is, non nominat p. 542 23. 28 I. - .m ταγα ' ἀναθήαατα δαιrος, notissimum hemistichium Homeri Odyss. I 15 aliisque loets. - s. 23 libri φοινικη , αἶκαρπον. correxit Iacobrius ad Anthol. Pal. vol. III p. 5 δώ- a. 23 Καρχηων δάπιδας Afra ustia ommemorat Vopiseus Aurel. 2. De Punicis stragulis data opera egerat Polemo in libro πεοι τῶν ἐν Καρχηδονι πέπλων teste Atheanae XII p. 641 a. i

οδιὴ θεσπεσιη, κατα παν δ' ενι φερενἐς διώI ἀμβοοσία καὶ νέκταρ ιιου τουτ' ἐστι το νέκταρ, τουτου χρη παοέχειν πίνειν ἐν δαιτὶ θαλειητοισιν ἐυοῖσι φέλοις τοι δ' ἐχθροῖς ἐκ Πεπαρηθον. Athenaeus I p. 29 et φυιππος δέ που nora τον πι--σον λειονιον ο νων αεανηεινον Μενδαίω μιν κτλ.Partem loci inde a s. I affert Eustathlus ad Odyssop. I 49 0. Ipsum Dionysum haec loquentem a poeta inductum esse testatur Athenaeus Ad Phormophoros rettunis probabilitate ductus Cis quaest scen I p. 3 et Hist. orii. p. a. s. I Casaubonus καὶ τοὶ θεοi. in dorsua και delevit, ut initis versu aliquid omissum sit. --ουσιν insauhonus interpretatur tam diu bibist mendaeum dii δε-

420쪽

nso illud meiere coguntur. Frisiim se videtur. ουρον 'Pugraece diu posse ut ε , quod quum fieri nequeat, omen dum est ne aut M δαιον ut μνdolo seribendum at Idem voluit obraeus Advers. II p. 295. h. Berguus Comment. p. 325 loeum ita eorrigere tentavit Μενδαιον μέν, ἐφ' g καὶ ἐνουρουσιν θεοὶ αυτο - sententia usque ad diaeti ontinuata, ut a usativi ενδαιον νγ r et Θάσιον ex is quae hune locum praecedebant suspensi sint. H. a τῶ δή - ὀδμη aTer Eustathius ad OdyM. f. 63365. s. si libri ον Correxit Indornus Σαποίαν οἶνον ab uno Hermlnpo commemoratum de ν σuio interpretatur Eustathius p. I is Finxisse videtur hoe in genus Hermippila. - ' Berghiucros Tum ante Casaubonum ἀνοιγομενάων. B et Eustathlus ἀνοιγουένων. Bergulus ἐξοιγνυμενάων. - s. 9 aut hic oportuit οδμὴ aut va. 3Ἀσαή. 'DIndorfius. Praetuli formam epicam et θεσπεσίη scrip glpro θεσπεσία quod fecit etiam obraeus 'ri νερεφ et Eustathlus vulgo φιρεφές. os II αοίχει πίνειν L. ἀει interserunt BCD, unde Dind. suspicatur τον-αρέχειν αιn πίνειν Non placet. Ibidem optime δαιτὶ θαλείη indo sus Vulgo τῆσι θαλεiης. BCD τῆ θαλεία. Pro τουτου rgvlus, ri. Distinxit enim s.' post σκἐνθον, s. post υ, sublato Ommate amo κατῆ et reliqua ita disposuit is A sita κα, νέκτωρ -- -- ἐστι το νέκταρ ouri προπαλχ- κτλ. Quae valde probabili eouleatura est. Vsi 2 ἐκ rexi v. Peparethlum visum commemoravia laris Homeeus. Use Sophoein Philaet. 45 et aristoph. ragm. MI.

라틴어 텍스트