장음표시 사용
111쪽
EPISTOLAn VM AI ATTICVM cundia positum est: victoria autem ita incerta. ut delerior causa paratior mihi esse videatur. Nec me Consules movcnt, qui ipsi pluma aut solio facilius moventur. ossicii me delibe patio cruciat, cruciavitque adhuc. Cautior certe ost mansio; honestior existimatur traiectio. Malo interdum, multi me non caute, quam pauci
non honesto secisse existiment. De Lepido et Tullo quod quaeris; illi vero non dubitant, quin Caesa Di
praesto suturi, in senatumque venturi sint. S. Recentissima tua est epistola kal. data : in qua Optas Congressum, Pacemque non desperas. Sed ego, quum hacc scribebam, nec illos congrcSSU POS. nec, si congressi essent, Pompeium ad ullam conditionem accessurum putabam. Quod videris non dubitare, si Consules transeant, quid nos sacere oporteat: Certe transeunt, vel, quo modo nunc est, transierunt; sed momento, Practer Appium, neminem esse sero, qui non ius habeat transeundi. Nam aut cum imperio sunt, ut Pompeius, ut Scipio, Sufenas, Fannius, VOconius, Sextius, ipsi consules, quibus more maiorum concessum est vel omnes adire provincias: aut legati
sunt eorum. Sed nihil dissero; η quid placeat tibi, et quid propemodum rectum sit, intelligo. Plura scriberem , si ipse possem. Sed, ut mihi videor, potero bi
duo. Balbi Cornelii literarum exemplum, quas eodem die accepi, quo tuas, misi ad te, ut meam vicem doleres, quum me derideri videres.
pium ) Ius transeundi non lin-hehat. qis uiam eensor effa . nee eum
imperio , ut proconsul Pompeios Hispaniarum. Seipio Syriae ete. Pop. i) Beete xie legetidum iudicauit Pighius pro vulg. Selenas. Nempe M. Nonius Suse s lioe anno Cretam et Cyrenem obtinuit. 2 Olim edebatur des m. v Ictoi inteorrexit dea doris. Coertiati placetiat, offero. Brisius. Craev. Ern. ει sse mi. e dispillo.
112쪽
Obsecro te, Cicero, suscipe curam ct cogitationem dignissimam tuae virtutis, ut Caesarem et Pompeium perfidia hominum distractos, rursus in pristinam concordiam reducas. Crede mihi, Caesarem non solum re in tua potestate, sed etiam maximum bonoscium
te sibi dedisse iudicaturum , si huc te reiicis. Velim idem Pompeius faciat: qui ut adduci tali temporc ad ullam conditionem possit, magis opto, quam Spero. Sed quum constiterit, et timere desierit, tum incipiam non desperare tuam auctoritatem plurimum apud eum valituram. Quod Lentulum meum, consulem, voluisti hic remanere. Caesari gratum, mihi vero gratissimum medius fidius secisti. Nam illum tanti facio, qui non Caesarem magis diligamr qui si passus esset, nos se-
Cum, rit Comueramus, loqui, et non se totum etiam et etiam ab sermone nostro nverti SSet, minu S mi S P .
quam sum. ESSem. Nam cave putes, hoc temporc plus me quemquam cruciari, quod euin, quem ante modiligo, video in consulatu quidvis potius esse, quam consulem. Quod si voluerit tibi Oh temperare, et nobis
de Caesare credere, et consulatum reliquum Romae peragere , incipiam sperare . etiam Consilio senatus . auctore te, illo relatore. Pompcium et Cassarem coniungi posse: quod si factum erit, me satis vixisse putatio . Factum Caesaris de Corfinio totum te prohaturum scio. Quomodo in huiusmodi re, commodius Cadere non potuit, quam ut ros sine sanguino confieret. Balbi mei tuique adventu delectatum te . valde gaudeo. Is quaecumque tibi de Caesare dixit, quaeque
113쪽
- Caesar Id ex praecedentibus aut literis de Caesaris animo in rem- verbis ierepsit. Locum enim nullum puhlieam. deque eius ad pacem pro habet. Omnia sunt liquida , si deIea. pensitine promisit. CE svBoe vult: M lihi non os sublevisse.
Ser. Formiis IV nou. Mart. A. V. C. 7o .
De suo in Graeciam prosciscendi consilio.
mnia mihi provisa sunt, praeter occultum et tutum iter ad mare superum. Hoc enim mari uti non possumus hoc tempore anni. Illuc autem, quo spectat animus, et quo res Vocat, qua veniam 2 Cedendum est enim celeriter; ne sorte qua re impediar atque alliger. Nec vero ille me ducit, qui videtur; quem ego hominem απολιτικωτατον omnium iam aute cognoram: nunc Vem etiam αστρατΠΩ τατον. Non: me igitur is
ducit, sed sermo hominum, qui ad mo a Philotimo scribitur. Is enim me ab optimatibus ait conscindi. Quibus optimatibus, dii bonit qui nullo quo modo
DCCurrunt, quo modo autem se venditant Caesari l
illo aegroto . vota faciebant: sed plane , quidquid mali hic Pisistratus non secerit, tam gratum est, quam Si
α) Mil. saeiunt; h. e. Caesarem , iit deum eoliant. 3ὶ Pompeio, aegrotante Neapoli. Vide Toxeul. I, 35.
114쪽
alium sacere prohibuerit. Hunc propitium sperant: illum iratum putant. Quas fieri censes ἀπαυτηΘΩς ex oppidis7 quos honores 2 Metuunt, inquies; credo; sed mehercule illum magis. Huius insidiosa clementia deIectantur: illius iracundiam sermidant. Iudices DCCCL, qui praecipue Cnaeo nostro delectabantur, ex quibus quotidie aliquem video, nescio quas eius Lucerias horrent. Itaque quaero, qui sint isti optimates, qui
me exturbent, quum ipsi domi maneant. Sed tamen, quicumque sunt, cit&ορ- Tρῶας. Et si, qua Spe Proficiscar, video; coniungsque me Cum homine, magis ad vastandum Italiam , quam ad vincendum parato; demum quem exspecto. ... Et quidem, quum haec scribebam , IV nonas, iam exspectabam aliquid a Brundi
sio. Quid autem aliquid' quam inde turpiter fugisset, et victor hic qua se reserret, et quo. Quod ubi audissem, si ille Appia veniret, ego Arpinum cogitabam.
A dis erasaic Oeenrsus. Itidieaa DCCCL Ille est numerus omnium Iudicum colleetus ex tribus ordinibus. aenatoribus . . equilibus, et tribunis aerariis. Ego tamen magis probatem CCCLX. quot in numerum iudietim allegisse Pompeium . quum solua Consul esset, narrant Vol. Ieius et Plutarchus 1 oh quod henefi-estim antea illo deleelahantor, postea horrebant eius proacriptionem Luiseeriae denuntiatam. Po P. 4 Besertiae ad minas eius Lueeriae pronuntiatas. cf. ep. ad Ait.
vlli, tr. α) Ex Italia exire et Pompeium aequi velint. Eas.
ausimis ) vide lib. II, epist. 5.
116쪽
Continentur item hoc libro Cnaci fuga Brundisium , atque itide in Macedoniam transmissio , quae fuit Idibus Martiis, praemissis antea Consulibus L. Cornelio Lentulo, et C. Claudio
Marcello, eum omnibus pene magistrati hus , euvetoque Senatu :aestus animi aegritudoque Ciceronis, Atticum consuleutis, quum Pompeius Italia cesserit, quid sibi iaciendum sit: redeuntemque a Brundisio , quo Pompeium suerat persecutus, exspectarene debeat , et quo maximo in loco , quo vultu sermoneque excipere: dcuique congressus ipso cum Caesare, et utriusque discessus. Quae omnia acciderunt diebus paulo plus viginti. Nam quotidianae inter eos erant literae. I Scr. in Formiano prid. nou. Mart. A. V C. 7o . Scribit se nescire qtita Briandiali actiam sit; vatillos Optim tit iam nomam ire, lituyuot qui murycium soquantur , enumerat , albi que i lem consilium Placere. CICERO ATTICO S.
Etsi , quum tu has literas legeres , Putabam lare , iit scirem iam , quid BP undisii actum cssct nam Canusio ix Lal. prosectus ciat Cnaeus; haeC aulem scribcbam pridiu nonas, xiv die postquam ille Canusio moverat) : tamen angebar singularum horarum Disiligoo by Corale
117쪽
I I 2 EPISTOLARUM AD ATTICVM exspectatione ; mirabarque , nihil allatum esse ne rumoris quidem. Nam erat mirum silentium. Sed haec
sortasse κευοπουδα Sunt: quae tamen iam sciantur necesse est. Illud molestum, me adliuo investigare non
posse, ubi P. Lentulus noster sit, ubi Domitius. Quaero autem, quo iacilius scire possim, quid acturi sint; iturine ad Pompeium; et, si sunt, qua quandove
ituri sint. Vrbem quidem iam resertam esse optimalium audio ; Sosium et Lupum , quos Cnaeus noster ante putabat Brundisium venturos eSSe, quam Se, ius dicere. II inc vero vulgo vadunt. Etiam M' Lepidus , quocum diem conterere Solebam , Cras cogitabat. Nos autem in Formiano morabamur, quo cilius au
diremus; deinde Arpinum volebamus. Inde, iter qua
maxime αναζαυτ ον esset, ad mare Superum, remotis
sive omnino missis Iictoribus. Audio enim, bonis viris , qui et nunc, et Saepe antea magno praesidio rei publicae fuerunt, hanc cunctationem nostram non probari , multaque in me et severe , in conviviis , tempestivis quidem , disputari. Cedamus igitur, et, ut boni cives simus, bellum Italiae terra marique inseramus , et odia improborum rursus in nos, quae iam exstincta erant, incendamus , et Lucceii consilia
ante statam eoenae horum tui bautur, quae vitio vertehatitur. Vide Cl. Salia tuas. ad Fl. Vopisci Tacitum . qui eruditissime refellit errorem vulgarem de ιntempestiria eo istis, Ostenditque otiique in priseis scriptoribus logondiam esse tempest Dis eonMiὐι1s , sicque vocari ad quae inaiutius eon veniehtilut solita hora, lieci eat tabe. teutiat tu noctem intempestatu . aut ad Itieliatum usque. GRAE . Κρυασπαυοα inanis eurae plena.
pus hoc anno praetores eratit.
Ad mnis stipe, tim) ut in Graeeiam trans mille rei. Εp. 3. Ilas. ι eg ntinc Quoin Odci utine praeis sidio reii titilleae eum domi moneati ipaliud fortasse dieit, aliud intelligit
118쪽
ac Theophani persequamur. Nam Scipio vel in Syriam proficiscitur, sorte ; vel cum genero, honeste; vel Caesarem sugit , iratum. Marcelli quidem , nisi
gladium Caesaris timuissent , manerent. Appius et codem timore, et inimicitiariam recentium: et tamen, praeter hunc et C. Cassium , reliqui legati, Faustus Pro quaestor; ego unus , Cui utrum vis liceret; ater accedet, quem socium huius sortunae esse , non erat aequum ; cui magis etiam Caesar irascetur. Sed im- Petrare non possum , ut maneat. Dahimus hoc Pompeio , quod debemus. Num me quidem alius nemo movet; non sermo bonorum, qui nulli sunt; non Causa , quae acta timide est, agetur improbe. Vni, uni hoc damus , ne id quidem roganti , nec suam
causam ut ait) agenti , sed publicum. Tu quid cogitos de transeqndo in Epirum, scire sane velim.
Persequamiar) Si Disael, ae in i m. Pe1um, qui, suadeuiitius L. Loeeeio, ei Theophane Mitylenaeo. pernicis-sti in reipublieae helliam suscepisset. Persequamur , suetamus quod Lue-ceio et Theophani placei Mas. Theo. Harii . pro Theoplaianas . aulique. ut alibi non raro. i) Nempe uei manere . vel Pompiatim sequi.
Non erat aequum Quia Caesaria. legatos fuit in Gallia. Deque Pompeio debet aeque atqile ego. vi N. a SIe Et . bene. ει sie est in edd. Vis. ΛM. Ald. Vietorius dedit ira se retiar. Sed quum dieit: etii magis etiam Coasar irasee tir, signifieat ei mprop etea Q. Ciceroni italiorem suturum, quia legatus eius fuerat. et liberalissima ab eo tractatus. Vi au) ait se put lieam causam
Nere, Noti suam. Quasi dicat: Meus est. Et uti clam modo si uiscat Pompeitim, non tam reipublieae quam tau causa motrim , arma cepisse. ιΩ. . Ω
119쪽
Scr. in Formiano non. Mart. A. V. C. 7o . meri Alliei epistolae IV non. Mart. datae breviter res ondet, seque . quid ille de consilio Del in Latia manendi, Mel Pompeium sequendi sentiat , haud satis intellexisse seribit. CICE3O ATTICO S.
Etsi non. mari. die tuo. ut opinor, exspectabam epistolam a te longiorem ; tamen ad eam ipsam brevem , quam IV DOnaS υπς την λῆsιυ dedisti, rescribendum putavi. Gaudere vis te, mansisse me ; et scribis, in sententia te manere. Mihi autem superioribus literis videbare non dubitare , quin cederem , ita , si
et CD aeus bene comitatus Conscendisset. et consules
transissent. Vtrum hoe tu parum commeministi , an ego non satis intellexi. an mutasti sententiam 2 Sed aut ex epistola, quam exspecto, perspiciam , quid sentias, aut alias abs te literas eliciam. BPundisio nihildum erat allatum.
Dis si et Cnaeus , valet. Pa tamen conditione , si et Cnaena. Mari. Conse disser) Miliret navem. Sie simplieiter hae talebantur voce. Cieero in lih. XI: QuamMrem eonae δε no hi sciam, et quidem ad pumim e una nasis eae iam honorum Omnium. ld. ad Q. Fe. Tia Nelim quom minitimeonscendas. ad meque venias. Sie et si hi . GRAET. 23 Haec epistola in omnibus edd.
male eram aeqtiente eoti itinera est.
Verbi, antem O rem Abiailem ere. nnuam inchoari epia olam ale intelligitur. Hae acit. epistola I l. a. Cicero respondet Attiei hrevioribus literi, IV Non. Mart. eriptis. Altera antem
O rem d. iridem reseribit longiori epistolae Attici, quam ille dederat Ili Non. quod perspicitur ex epistolaxo huius lihri.
120쪽
Ser. in Formiano Vlli id. Mart. A. V. C. 7oέ. Nondum sibi quid consilii eviat constare scribit i ; causam esse
negat cur sibi Pompeius succenseat a. Postumum Curtium ause Menisse , ex citisque sermonibus certum esse sibi Pompeium
O rem dissicilem , planeque perditam I quam nillil
praetermittis in consilio dando quam nihil tamen , quod tibi ipsi placeat , explicas i Non esse me una cum Pompeio gaudes: ac proponis, quam Sit turpe me adesse, quum quid de illo detrahatur, nec fas Esse approbare. Certo. Contra igitur 7 Dii, inquis, averri incent. Quid ergo siet, si in altero scelus est , in altero supplicium 8 Impetrabis , inquis, a Caesare, ut tibi abesse liceat , et esse otioso. Supplicaudum
igitur 7 Miserum. Quid, si non impetraro 7 Et de triumpho erit. inquis, integrum. Quid si hoc ipso premar ' Accipiam 8 quid foedius 8 Negem 2 re
pudiari se lotum. magis etiam quam olim in xxviratu, putabit. Ac solet , quum Se Purgat, in me conferre omnem illorum temporum culpam :ila me sibi fuisse inimicum , ut ne honorem qui doma se accipere vellem. Quanto nunc hoc idem accipiet asperius 7 Tanto scilicet, quanto et honor hic illo est amplior, et ipse robustior.