장음표시 사용
81쪽
EPisTOI. ARVM AD ATTlcvupoterit, motum ratione quadam gubernabimus. Cui qui noster honos, quod obsequium, quae etiam nil ceteros contempti hominis commendatio desuit 2 tit meum iudiciu in reprehendi a Quinto fratre, vulgo que ab omnibus mallem, quam illum non efferre laudibus ; Ciceronesque nostros meo potius labore sub-
quem ego quas literas . dii immortales, miseram lquantum honoris significantes t quantum amoris i 4
Dicaearchum mehercule, aut Aristoxenum diceres arcessi . non unum omnium loqua Cissimum et minime aptum ad docendum. Sed est memoria bona. Me dicet esse meliore. Quibus literis ita respondit, ut ego nemini , cuius causam non reCi perem. Semper enim, si potero ; si ante susceρ a causa non impediar. Nunquam reo cuiquam . tam humili, tam sordido, tam nocenti tam alieno. tam Praecise negavi. quam hic mihi. Plane
sine ulla exceptione praecidit. Nihil cognovi ingratius :in quo vitio nihil mali non inest. Sed de hoc nimis
multa. a. Ego navem paravi: tuas literas tamen exspecto.
ut sciam , quid respondeant consultationi meae. Sulmone C. Attium Pelignum aperuisse Antonio portas, quum essent cohortes quinque, Q. Lucretium inde effugisse . scis. Quo Cnaeus noster 8 Brun-
Ern. auetore delevi. Nain eontemytus homo e t ipse Dionysius. 1 Iia Sehittet. Etuestium sequutus. Vulgata vilium iis potior videtur. An. 3) in ed. Rom. quantam honoris signis eationem , Manliam amoriar quae lectio quamvis eam Ernestiua negaverit sibi displicere , tamen vulgatae non est praeponenda. Bona in literis. Metiore : Nemo rem euim huius tui uriae aentiet. NA . Si potero. Respondi, reeipiam; et est , qua refert verba , quibus olebatur in respondendo. Coa a. Amrnisse Caesar tamen, Iib. Ide B. Civili. non Attium serihil .peruisse Aialonio portas , sed ipsos Sulmonensear Attium vero et Luerelitim de muro ae de Misael et hone ausu-gisse . illum intere plom ad se deis dileium fuisse. NAL.
82쪽
disium aiunt. Si Domitium deseruit, consecta res
est. i) Vulgo Gaetim ira Brtindisium
Ser. in Formiano VIII kal. Mart. vesperi A. V. C. 7o . Dis sitim ad se omisse scribit, mistolamque ad eum scr tam sibi ut Atticus referendam curet, etit i; noMi nihil esse qtio lacroat ait, Tironemque curio commendiari Mult a. CICERO ATTICO S.
Quum ante lucem lix kal. lite vas ad te de Dionusto dedissem , vesperi ad nos eodem die venit ipse Dionysius, auctoritate tua permotus , ut suspicor. Quid enim putem aliud 8 Etsi solet eum, quum aliquid suriose fecit. poenitere. Nunquam autem tetrior suit, quam in hoc negotio. Nam , quod ad te non Scripse- Tam , postea audivi, a tertio miliario tum eum ρψαι
I IOD.ὰ μάαν κεραε ιν ηἐοα Θυμπινο ta . multa, itiquam, mala eum dixisse; suo capiti, ut aiunt. Sed o meam mala suetudinem l Conieceram insas iculum una cum tua vehementem ad illuni epi-
i Sie edidi d. Ernestii fiententia.
mini. paleas. iasiueas. atque cideo alatiam ipsam cornibus spargeret Mu-
aumque laetaret. Ei Cieero Diony- sitim uisimilat, qui flatini ut ah ipso discesserat, multa in eum iecerat maledicia. BUS.
83쪽
stolam: hanc ad ine referri volo; nec ullam ob aliam causam Pollicem , servum a pedibus meis , Romam misi. Eo autem ad te scripsi, ut, si tibi sorte reddita esset, mihi curares reserendam; ne in illius manus
2. Novi si quid esset, scripsissem. Pendeo animi exspectatione Corfiniensi; in qua de salute reipublicae decernitur. Τu fasciculum , qui est D Es M' Cvato inscriptus . velim cures ad eum perserendum ; Tironemque Curio commendes; ut ci, ut petii, si quid
opus erit in sumptum , eroget. VI.
Scr. in Formiano VII Lal. Mart. A. V. C. 7 έ. PGm eii literarum ad constitem scriptarum exemylum Attico missu I; quartanam ab eo discessisse gaudet αἰ addit yatica de Tirone 3. CιCERO ATTICO S.
Obsignata iam epistola. quam de nocte datu Pus eram. sicut dedi nam eam vesperi scripseram . C. Sosius praetoc in Formianum venit ad M' Lepidum, vicinum nostrum , cuius quaestor fuit; Pompeii literaruin ad
consulem exemplum ut tulit. Liaerae mihi a L. Domuio a. d. xm kalend. mari. allatae sunt: earum exemρliam infra scripsi. Nunc, ut ego non scribam. tua Vonte te intelligere scio quanti re*ublicae intersit. Omnes copias in unum locum Primo quoque ten ore Conuenire. Tu, si tibi Videbitur . dabis operam , qua rimum ad nos enias, praesidii Cayuae, quantum constitueritis esse stilis, relinquas.' Iirco by cicios '
84쪽
Deinde supposuit exemplum epistolae Domitii, quod ego ad te pridie miseram. Dii immortales , qui me horror perfuditi quam sum sollicitus, quidnam fu
turum siti II Oc tamen spero , magnum nomen imperatoris lare, magnum in adventu terrorem. Spero
etiam ,' '' quoniam adhuc nihil nobis obfuit, nihil
mutasse: nec legentia hoc, quod quum sortile P et diligenter, tum etiam hercule Ist. Modo enim audivi, quartanam a te discessisse. Moriar, si magis gauderem , si id mihi accidisset. Piliae dic, non esse aequum, eam diutius habere, nec id esse vestrae Concordiae. S. Τironem nostrum ab altera relictum audio, sed eum video in sumptum ab aliis mutuatum. Ego autem Curium nostrum, si quid Opus esset, rogaram. Malo Tironis verecundiam in culpa esse , quam illiberalitatem Curii.
i) Ille loena malleus et corruptiis itie melioribus libris satiari uos potest. Sc . - Omittamus, amabo te, interpretum nugas. Locus hie mi. erabiliter. inquit victorius, lacer et di.uistis eAt. velle ex coniecturis illum restituere, mera est, Graevio iudice. stultilia. Quod argo praeeipit Hippoerates, vide iusta XVI. 35. OLiv. Non esse aeutitim locus est: quasi siserii lioe in Piliae manu, ut quartanam ipsa posset ahit te. NAN.
Ser. in Formiano VII kal. Mart. A. V. C. 7o4. Veretur, ne Pompeius Domitium deserat, eiusque timidio emet inertiam deplorat. CiCERO ATTICO Ν
num etiam restat amico nostro ad omno dedecus. ut Domitio non subveniat. At nemo dubitat, quin
85쪽
EPi STOLARUM AD ATTICVM subsidio venturus sit. Ego non puto. Deseret igitur talem Civem, et eos. quos una scis esse 2 quum habeat praesertim et ipse cohortes xxx Nisi me omnia
saliunt, deseret. Incredibiliter pertimuit, nihil spectui. nisi fugam: cui tu video enim quid sentias me co
mitem putas debere esse. Ego Vero, quem fugiam, habeo; quem sequar, non habeo. Quod enim tu meum laudas, et memorandum dicis, malle, quod dixerim me cum Pompeio vinci . quam cum istis Vincere : ego vero malo, sed cum illo Pompeio, qui tum erat, aut qui mihi esse videbatur; cum hoc Vero, qui aute su-git, quam scit aut quem fugiat, aut quo , qui nostra tradidit, qui patriam reliquit, Italiam relinquit. si malui, contigit; victus sum. Quod Superest, nec ista videre possum, quae nunquam timui ne viderem; nec mehercule istum, propter quem mihi non modo meis , Sed memet ipso carendum est. Ad Philotimuin scripsi de viatico, sive a Moneta nemo enim solvit). sive ab Oppiis, tuis contubernalibus. Cetera apposite tibi mandabo.
Moneta ) Loeus erat . ubi monetaeudebatur Inde vult a Philoliino pecuniam sumi. tradito. quod etiam nune solet, auro, argenteo inseelo. ID. ia Volg. apposita intelligit Manui. apta ad prosectionem. M tillii tamen a reos te, quod iam est in edit. Dora nullia.
Ser. in Formiano a. d. VII kal. Mart. A. V. C. 7 4. Res a Pompeio imprudenter ae turρiter gestas Magittit. CICERO ATΤICO s.
O rem turpem, et ea re miserami sic enim sentio . id demum, aut potius id solum esse miserum, quod
86쪽
turpe sit. AIuerat Caesarem I eundem repente timere coeperat; Conditionem pacis nullam probarat; nihil ad bellum pararat; urbem reliquerat; Picenum sua amiserat culpa; in Apuliam se compegerat; ibat in Graeciam; omnes nos αρποσρωνήτους , expertes sui tanti, tam inusitati consilii, relinquebat. Ecce subito literae Domitii ad illum, ipsius ad consules. Fulsisse mihi videbatur το καχὸν ad oculos eius, et exclamasse ille vir, qui esse debuit, Προς τουΘ' ὁ, τι , καὶ παλαρασΘων, Και καμ' ἐπ' ἐμοὶ τεκταιν-ων.
disium. Domitium autem aiunt, re audita, et eos, 'trii una essent, se tradidisse. O rem Iugubrem l Itaque intercludor dolore, quo minus ad te plura scribam. Tuas literas exsPecto.
Ser. Formiis v kal. Mart. A. V. C. 7o Distolam mana ad Caesarem scr*tam defendit I; Pompeii consilia reprehendit a; quid Balbus minor secum loquutus id, maior autem scripserit, refert 3. CICERO ATTICO S.
Epistolam meam quod pervulgatam Scribis esse,
i) Ad Caesareis de pace aeripiam.
87쪽
ΕPlSTOLΛRVM AD ATTiCvM non sero moleste. Quin etiam ipse multis dedi de scribendam. Ea enim et acciderunt iam et impendent, ut testatum esse velim, de pace quid Senserim. Quum autem ad eam hortarer , eum praesertim hominem, non videbar ullo modo facilius moturus, quam si id, quod eum hortarer, convenire eius sapientiae dicerem. Eam si a sectilem dixi, quum eum ad Salutem patriae hortabar; non sum Verit , ne viderer assentari
eui tali in re lubenter me ad pedes abiecissem. Qua autem est, auquid impertias temporis; non est de pace, sed de me ipso, et de meo Ossicio, ut aliquid cogitet. Nam quod testificor, me expertem belli fuisse. etsi id re perspectum est, talneo eo scripsi, quo in suadendo plus nuctoritatis haberem ἰ eodemque pertinet, quod causam eius probo. Sed quid haec nunc utina iii aliquid prosectum esseti Nae ego istas litoras in concione recitari velim; si quidem ille ipso ad eundem scribens in publico proposuit cpistolam illam, in qua est, pro tuis rebus gestis amplissimis : amplioribusne, quam suis, quam Africani 2 Ita tempestas serebat. Si quidem etiam vos duo tales ad qui u-
pienti 2 quid agenti 2 quid acturo 3 quanto autem
tirocius ille causae Suae considet, quum vos, quuin vestri similes non modo frequentes , sed laeto vultu gratulantes videri ty e Num igitur peccamus7. Minimo vos quidem. Sed tamen Signa conturbanιur, quibus
Qua istitem eat) Quod autem epistolae meae parte scriptum eat id, quod sequitur. Costa. 23 3 os duo. Tu. et Sex. Pedueaeus: qui Caesari Romam venientich iam prodire ad qointum milli. rium erigitalia. NA . ne instim, Hoc ipso tempneo. ne ipsum enim plus valet ad indi candum . quam N e. ID.
Contarbantiar Quaae signa volun - alem a simulatioue distinguerunt .
88쪽
xoluntas a simulatione distingui posset. Quae vero senatusconsulta video 3 sed apertius, quam Propo
2. Ego Arpini volo esse pridie kal. deinde circum
villulas nostras errare, quas Visurum me postea desperavi. Ευγενη tua consilia, et tamen pro temporibus
non incauta, mihi valde probantur. Lepido quidem nam sere συνδιημερεύομεο : quod gratissimum illi est nunquam pIacuit ex Italia exire, Tullo multo minus. Crebro enim illius literae ab aliis ad nos commeant. Sed me illorum sententiae minus movebant. Minus multa dederant illi rei publicae pignora. Tua me hercule auctoritas vehementer movet. Assert enim et reliqui temporis recuperandi rationem , et praesentis luendi. Sed, obsecro te, quid hoc miserius, quam alterum plausus in foedissima Causa quaerere, alterum offensiones in optima 7 alterum existimari conservatorem inimicorum, alterum desertorem amicorum 2 Et mehercule quamvis amemus Cnaeum nostrum, ut et facimus, et debemus, tamen hoc, quod talibus viris non subvenit, Iaudare non Possum. Narnsive timuit; quid ignavius 7 sive, ut quidam putant, moliorem suam causam illorum caede so re putavit; quid iniustius 7 Sed haec omittamus. Augemus enim
dolorcm retractando. S. vi Lal. vesperi Balbus minor ad me venit, occulta via currens ad Lentulum consulem, missu Caesaris, C*n literis, cum mandatis, Cum promissione Provinciae, Itoiuam ut redeat; cui persuaderi posse
89쪽
non arbitror, nisi erit conventus. Idem aiebat, nihil malle Caesarem, quam ut Pompeium asSequeretur; id credo; et rediret in gratiam : id non credo; et metuo , ne omnis haeC clementia ad unam illam crudelitatem colligatur. Balbus quidem maior ad me seriabit , nihil malle Caesarem , quam principe Pompeio sine metu vivere. Tu puto haec credis. Sed, quum haec scribebam v kalend. Pompeius iam Brundisium 1 etiisse poterat. EX peditus enim antecesserat legiones Luceria. Sed hoc τέρας horribili vigilantia , celeritate, diligentia est. Plane, quid laturum sit, nescio.
Nisi) Ioeus in Lentulum, qualis eonventus erit. arbitror posse per-l laotinus in Congrionem in Aui. ea suaderi. Coa. aeto Deila abstinera posse, si nihilo iam est. Perinde ae si dicat: si Teρας Monstrum. Caesar.
X. Ser. in Formiano V kal. Mart. A. V. C. 7oέ. Dionaesium a se liberaliter acceptum et dimissum esse nuntiat. CICU Ο ΛTTICO S.
Dionysius quum ad me praeter opinionem meam Venisset, loquutus sum cum eo liberalissime; tempora exposui; rogavi, ut diceret, quid haberet in animo; me nihil ab ipso invito contendere. Respondit, Se , quod in nummis haberet, nescire quo loci esset: alios non solvere, aliorum diem nondum esse, dixit. Etiam alia quaedam de servulis suis, quare nobiscum esse non posset. Morem gessi; dimisi a me, ut magistrum Ciceronum, non lubenter; ut hominem ingratum , non invitus. VoIui te scire , quid ego de eius sueto iudicarem.
90쪽
Ser. in Formiano III kal. Mart. Λ. V. C. Τοέ. Tristia de republica auguria exponit i. Quid ad se Caesar scripserit, refert a. Distolarum Pompeii ad se suarumque ad illum rescripsarum exempla mulit 3; petit ut Allieus bonorum sermones perscribat 4; et Demetrii Magnetis librum de concordia sibi mittat S. CICERO ATTICO S.
Quod me magno animi motu perturbatum putas ;
Sum equidem , sed non tam magno , quam tibi sortasse videor. Levatur enim omnis Cura , quum Rutconstitit consilium , aut cogitando nihil explicatur. Lamentari autem licet. Illud tamen totos dies. Sed vereor, ne, nihil quum prosiciam , etiam dedecori sim studiis ac literis nostris. Consumo igitur omne tempus, Considerans , quanta vis sit illius viri, quem nostris libris satis diligenter, ut tibi quidem videmur, expressimus. Tenesne igitur , moderatorem illum reipublicae, quo reserre velimus omnia 2 Nam sic
quinto, ut opinor, in libro loquitur Scipio: Ut enim
gubernatori cursus secundus, medico salus, imperatori Dictoria : sic huic moderatori reipublicae beata iam usta ρ ρ osita est; ut opibus firma, copiis Iocuples . gloria ampla, Distule honesta sit. Huius enim operis, maximi inter homines atque optimi, illum esse Perfectorem polo. IIoc Cnaeus noster quum antea nunquam , tum in hac causa minime cogitavit. Do
Consii ita Λlii eonsistie, res det berata est. Trio, dies ) Lamentari. Post haec duo vetha, notam quietis vulgo appingunt: quam male nemo non videt. Deinda omnes praeter Lamhinu nediderunt, sed υereor. unde con-ileiehat Gronovitia pater, Euhνar ora quod minime displieet. Postremo te gendum Mae ait, non sim , vis ipsa sententiae arguit. Orav.
