장음표시 사용
201쪽
i96 EPisTOLA RVM AD ATTIC Madversissima illis accidisse videntur , nec causam sequutus eadem enim tum fuit, quum ab eorum consiliis abesse iudicasti , sed meum aliquod factum condemnavisse : quo mihi gravius abs te nil acciderei,otest. Quod ne facias. pro iure nostrae amicitiae a te peto. Postremo, quid viro bono et quieto, et bono civi magis convenit, quam abeSse a civilibus controversiisy quod nonnulli quum probarent. periculi causa
equi non potuerunt. Tu, explorato et vitae meae testimonio, et amicitiae iudicio, neque tutius . neque honestius reperies quidquam, quam ab omni contentione abesse. xv kal. mai. ex itinere.
Prei L γ a Pompeio iis, qui re- sacere potuissent: sed quum alteriam mansissent, donMncisti. Vel in aliis ex duethus iratum haberent, eoacti halli, eivilibus multi seeissent id, ad sunt hellia interesse. Colla. quod te hortor , si tuto id, ut tu.
Ser. in mano V non. Maii A. V. C. 7o .
Narrat nuntios a Philotimo alliatos omnes, qui secum sint, eae- animasse, signi icia qua se Melitam cogiture.
Ad Ventus Philotimi at cuius hominis, quam insulsi, et quam saepe pro Pompeio mentientis l) exanimavit
omnes, qui mecum erant. Nam ipse obdurui. Dubitabat nostrum nemo, quin Caesar itinera repressisset; volave dicitur; Petreius cuui Asranio coniunxisset se;
Exanimuoi Quia, quom pro eeri 4iaberemus . Caesarem in Hispaniam e seiseeti em ii inera tarditis Leere coepisse . Petreitim cum Afranio eo. lia' Coniunxisse, ipse nihil alto lit itismodi. Quod eo credendum magis est . quia Aelmus eum solere Mese pro Pompeio mentiri. Mare. Conitincti set ad illud re sesetur . Dubilatat nemo , γλ. 4n.
202쪽
ta B. Κ, Elu S r. 307nihil asteri eius in odi. Quid quaeris 3 etiam illud erui persuasum : Pompeium cum magnis copiis iter in Germaniam per Illyricum secisse; id enim αυθευτικως nuntiabatur. Melitam igitur, opinor, capessamus, dum quid in Hispania: quod quidem propemodum videor ex Caesaris literis ipsius voluntate sacere poSse; qui negat neque honestius, neque tutius mihi quidquam esse, quam ab omni Contentione abesse. Dices . ubi ergo tuus ille animus, quem proximis. literis 3 Adest, et idem est: sed utinam meo solum capite decerneremi Lacrymae meorum me interdum molliunt, precantium, ut de IIispaniis exspectemus. M. Caelii quidem epistolam, scriptam miserabiliter, quum hoc idem
obsecraret, ut exspectarem, ne fortunaS meas, ne unicam filiam , ne meos omnes iam temere proderem , non sine magno fletu legerunt pueri nostri: etsi meus quidem est sortior, eoque ipso vehementius commovet; nec quidquam , nisi de dignitate laborat. Melitam igitur; deinde, quo videbitur. Τu tamen etiamnunc mihi aliquid literarum, et maxime si quid ab Afranio. Ego si cum Antonio loquutus ero, scribam ad te, quid actum sit. Ero tamen in credendo , ut mones, Cautus. Num oecultandi ratio quum dissicilis, tum etiam periculosa est. Servium exspecto ad nonus, et adigit ita Postumia , et Servius filius. Quartanam leviorem esse gaudeo. Misi ad te Caelii etiam literarum exemplum.
i) Sie eod. Masarronia lex e Manuito. Vulgo de dignatione. Male. Quog ad sententiam attinet. Digria istio magis placet , quam Dignιras. quae non eoti venit in puerum. Han.
a) Si qo id ab Asianio ex Hispania audieris. Pompeii legato.
203쪽
I xanimatus tuis literis, quibus te nihil nisi tristo cogitare ostendisti , neque , id quod esset, perscripsisti , neque non tamen, quale esset. quod cogitares aperuisti, has ad te illico literas scripsi. Per fortunas tuas, Cicero, per liberos te oro et Obsecro . ne quid
gravius de salute et incolumitate tua consulas. Νam locis hominesque, amicitiamque nostram testificor , me tibi praedixisse, neque temere monuisse: sed , postquam Caesarem convenerim, Sententiamque eius qualis sutura esset parta victoria, cognorim, te CertiΟ- rem fecisse. Si existimas eandem rationem sore Caesaris
in dimittendis adversariis, et conditionibus ferendis. erras. Nihil nisi atrox et saevum cogitat, atque etiam loquitur. Iratus senatui exiit; his intercessionibus plane incitatus est. Non mehercule erit deprecationi locus. Quare, si tibi tu, si filius unicus, si domus . si spes tuae reliquae tibi carae sunt; si aliquid apud
te nos, si vir optimus. gener tuus, valemus: δ eorum fortunam non debes velle conturbare; ut ea in causam, in cuius victoria salus nostra est, odisse aut relinquere cogamur, aut impiam Cupiditatem contra salutem tuam habeamus. Denique illud cogita, quod offensae suerit, in ista cunctatione te sithiisse. Nunc te contra victorem sacere, quem dubiis rebus laeder noluisti, et ad eos sugatos accedere, quos resistentes sequi nolueris , summae stultitiae est. Vide, ne, dum pudet te parum Optimatem esse, parum diligenter,
Exanimarias Quae in Caelii epi-
varietatem referre plena pagollaverat T.
204쪽
quod optimum sit, eligas. Quod si totum tibi persuadere non Possum; saltem, dum quid de Hispaniis
agamus Scitur, exspecta; quas tibi nuntio adventu Caesaris lare nostras. Quam isti spem habeant amissis Hispaniis, nescio. Quod porro tuum consilium sit ad desperatos accedere, non medius fidius reperio. Hoc, quod tu non dicendo mihi signisicasti, Caesa audierat: ac simul atque ave mihi dixit, statim, quid de te audisset, exposuit. Negavi me scire; tamen ab eo petivi, ut ad te literas mitteret, quibus maxime ad remanendum Commoveri posses. Me secum in Hispaniam ducit. Nam, nisi ita faceret, ego prius quam ad urbem uecederem, ubicumque esses, ad te percurrissem, et hoc a te praesens contendissem, atque omni vi te retinuissem. Etiam atque etiam , Cicero , cogita, ne te tuosque omnes funditus evertas: nec te sciens prudensque eo demittas , unde exitum vides nullum esse. Quod si te aut voces optimatium Commovent, aut nonnullorum hominum insolentiam et Dictationem serre non potes , eligas censeo aliquod oppidum vacuum a bello , dum haec decernuntur, quae iam erunt consecta. Id si feceris , et ego te sapienter secisse iudicabo, et Caesarem non offendes.
Ser. in Cumano v non. Maii A. V. C. 7o.. Mittit Ῥistolam Antonii, seque ex Italia eootare cupere significat; addit pauca de Q. flio regendo. CICERO ATTIC0 s.
31e caecum , qui haec ante non viderim i Misi ad te
epistolam Antonii. Et quum. ego saepissime scripsis-
205쪽
seni, nihil me contra Cnesaris rationes cogitare; meminisse me generi uici, meminisse amicitiae; potuisse, si aliter sentirem, eSse Cum Pompeio; moautem, quia cum lictoribus invitus cursarem, abesse velle, nec id ipsum certum etiam nunc habere: vide, quam ad haec παρο- ις: Tuum consilium quam rerum estJ Nam qui se me
dium esse puti, in Patria manet: qui Prosciscitur, aliquid de alterutra parte iudicare ridetur. Sed ego
is non sum , qui Stasuere debeam , iure quis prosco scatur , nec ne. Partes mihi Caesar has imPosuit, ne quem omnino discedere ex Italia Palerem Quare Paroirefert, me Probare cogitationem tuam , si nihil tamen tibi remittere possum. Ad Caesarem milias Censeo,
et ab eo hoc yelas. Non disito, quin i viraturus
sis , quum praesertim te amiciliae nostrae rationem habiturum esse ρollicearis. Habes αυτο Λ:υ Λ ut κέν. omnino excipiam hominem. Erat autem v non. venturus vesperi, id est hodie. Cras igitur ad mo fortasse veniet; tentabo. ut per Sua
deam me nihil properare; missurum ad Caesarem , Clamabo, me; cum paucisSimis alicubi occultabor; clam hinc, 4 istis invitissimis, evolabo, atque utinan ad Curionem l ἀν Θεω τοt λέγω. Magnus dolor accessii.
i)I. e. insolenter, quasi ex temu-ientia. vi elorius reposuit τυραvvlχως,
res suos, in loro seriptas, uude traueta.
λαι dictae. mittebant. Vide Gellium lib. XVil. eap. 9 , et Suid in. MAI. α) lia eortini vulgatiam prorsti
eam , ma nihil ρroperare a deindoeiam ibo. 33 In eod. Tornaea. erat eati hinc In Cru,ell. eariis hinei ex qtio Bositisseeit ea, ris hine. Ernestitia dedi iee,me hine coliv. -υιε hine . Ego vero rescripsi eIiam hine, quod ullis locis bene respondet. Ad Curionem) In Stelliam. Is enim Cieeronem admodum diligehat. Mare. Συυ PHoente Deo. Iliae non se putatim lego, sed eum superioribus
206쪽
Εssetetur aliquid dignum nobis. Δυσουρία tua mihi valde molesta: medere, amabo, dum est se l. De Massiliensibus gratae iuue mihi literae. Quaeso ut sciam. quidquid audieris. Siciliam cuperem , si posse in palam ;quod a Curione esse eram. Hic ego Servium exspecto. Rogor enim ab eius uxore et filio, et puto opus esse. Hic tamen Cytheridem securri lecti Ca apertu portat, altera uxorem; Septem praeterea coniunctae lecticae amicarum sunt, an amicorum 8 Vide, quam lurpi leto pereamus; et dubita, Si potes, quin ille, seu victus seu victor redierit, caedem facturus sit. Ego vero vel lintriculo, si navis non exit, eripiam me ex istorum parricidio. Sed plura scribana, quum illum convenero. Iuvenem nostrum non possum non amare; sed ab eo nos non amari, plane intelligo. Nihil ego vidi iam α 2οποί τυ, tam aversum a suis, tam nescio quid cogitatis. Vim incredibilem molestiarum i sed erit curae, et est . ut regatur. Mirum est enim ingenium: ἐθους ἐπιμιελητεον.
eo attingo, et sequenti hias disiungo. Sie enim se evoluturtim eonsrmat, si modo adiuvet D Da. ID. Tot λ eo) Tot pro σοι, Doriee. Tibi, inquit. dieor evolabo liine. ID.
Meram obtinuetam. Supra epistola Nare. i) Mil. Aulonius. Malim vero ille
tamen. Atque liaud aeto an post optis esse quaedam verba interciderint, quae ad Antonium perlinerent. -
207쪽
Scr. in Cumano a. d. IV non. Maii A. V. C. 7o . I 'ratrem suum Attico excusat x ; eius siti ostia quaedam a natura, non a Patris indulgentia rePetenda esse I; Antonium Menisse , seque de navigatione sollicitum esse δ: ι ectentim a se
diligi seribit 4. CICERO ATTICO S.
Obsignata iam epistola superiore, non placuit ei dari, cui constitueram, quod erat alienus. Itaque eo die data non est. lnterim venit Philotimus, et mihi a loliteras reddidit: quibus quae de Dat eo meo scribis , sunt ea quidem parum firma, sed habent nihil υπούλου, nihil sallax , nihil non flexibile ad bonitatem . nihil,
quod non, quo velis, Uno sermone Possis perducere. Ne multa; omnes suos, etiam quibus irascitur crebrius, tamen caros habet, me quidem so ipso cariorem. Quod de puero aliter ad te scripsit, et ad matrem de filio, non reprehendo. De itinere et de sorore, quae scribis , molesta Sunt, eoque magis, quod ea tempora nostra sunt, ut ego his mederi non possim. Nam certe medere r. Sed quibus in malis, et qua in desperatione rerum simus, vides. Illa de ratione nummaria non sunt eiusmodi saepe enim audio ex ipso), ut non era
piat tibi praestare, sed in eo laborat. a Sed si mihi Q. Axius, in hac mea fuga, IIS xm non reddit, quae
Υπουλου Suhdciliam Alitost Patrisus es; mater est: aliter selibitur ad patiuum . aliter ad mattem. IIaee pulchre interpretatus est Nun galliva noster. ΟL v. i) De Q. stio non idem ad te seripsit , quod ad matrem, sororem tuam, et reete. Aolorem enita illi dedisset. eommemoratidis filii .itiis.
α) Pomponia Q. fratris uxore. Praestare ) Satissaeere. solvere. 33 Iis eorrexi vulgatum et in eo I borat. Bositis e eod. deetirlato dedit et ιn eo laboret, quod recepit Ern.
208쪽
ΣΟΟil edi eius fili O mutua. et u litur excusatione temporis; si Lepta, si ceteri: soleo mirari, de nescio quis HS. xx quum audio ex illo se urgeri . Vides enim prosecto angustias. Curari tamen ea tibi utique iubet. An existimas illum in isto genere lentulum, aut restrictum
2. De fratre salis. De eius silio, indulsii illi quidem
Staris pater semper; sed non facit indulgentia mendacem, aut v urum, aut non amantem suorum; serocem sertasse, atque arrogantem et infestum facit. Itaque
habet haec quoque . quae nascuntur ex indulgentia: sed ea sunt tolerabilia. Quid enim dicam, hac iuventute 2 Ea vero, quae mihi cluidem, qui illum amo. sunt his ipsis malis, in quis sumus, miseriora, non sunt ab obsequio nostro, non; suas radices habent ;quas tamen evellerem Profecto, si liceret. Sed ea tem pora Sunt, ut omnia mihi sint patienda. Ego meum sucile teneo. Nihil est enim eo tractabilius: cuius quidem misericordia languidiora adhuc consilia Cepi; et quo ille me certiorem vult esse, eo magis timeo, ne in eum exsistam crudelior. 5. Sed Antonius venit heri vesperi. Iam sortasse ad me veniet; aut De id quidem, quoniam scripsit, quid fieri vellet. Sed scies continuo , quid actum sit. Nos iam nihil, nisi occnite. De pueris quid agam3 parvone navigio committam 2 Quid mihi animi in navigando censes sore 7 Recordor enim, aestate cum illo Rhodiorum ἀρρωιτ' navigans, quam fuerim sollicitus. Quid . duro tempore anni, actuariolo sore censes8 Rem un-
i I. e. erinstantiorem. POpma re ponendum cessuit Iortioram, quo
nihil opus e,se doeuli I. F. Cronos. ad Stat . Silv. v. I, p. 48s ed. Handit v. D. qui recte negavit causam fuisseeur Ernestiua clariorem putaret te
Avitiariolo Aeltiariae erant naves minores oblongae, qtiae remis imis pellebantur, et suuibus ita vehantur.
209쪽
ilique miseram i Trebatius erat mecum. vir plane et ei vis bonus. Quae ille monstra. dii immortalest Etia in-rae Balbus in senatum venire cogitet2 Sed ei ipsi cras ad io literas dabo.
4. Vectenum mihi amicum. ut scribis. ita puto esse: cum eo, quod Osrintλως ad me scripserat de nummis Curandis. Θυμtκάπερον eram iocatus. Id tu. si ille aliter acceperit ac debuit, lenies. Monetali autem adscri
psi, quod ille ad me, Proconsuli. Sed quoniam est homo, et nos diligit, ipse quoque a nobis diligatur.
tione curam et Leveritatem ei exprobraret. α) l. e. sed quoniam νἱdeo eram inmanius meeum agere quum Pula- hama
See. in Cumano III non. Maii A. V. C. 7o .
Dolet sibi nihil eorum , quae cogitaMerit de itinere, Procedere :tamen aut Mi, aut clam agendum , tit exime Italia possis. Praρο- terea de ρericulis Caesari in radentibus eι de Q.sia regendi cum a Fe suscePta scribit. CiCERO ATTICO S.
Juidnam mihi futurum est8 aut quis me non solum infelicior, sed iam etiam turpior 3 Nominatim de mos ibi imperatum dicit Antonius; nec me tamen ipse adhuc viderat. sed hoc Trebatio narravit. Quid agam nunc, cui nihil procedit, caduntque ca. quae diligetiti SSi me sunt cogitata, letcrrime3 Ego cnim Curi unum Diuitiam by Corale
210쪽
LIB. X , EPIST. Ianactus omnia me Consequutum Putavi. Is de me ad Hortensium scripserat. Reginus erat totus noster. Huic nihil suspieahamur cum hoc mari negotii sore. Quo me nune vertam Undique custodior. Sed satis lacrymis. IIάρωρα πλωεον igitur, et occulte in aliquam onerariam Corrependum. Non committendum, ut etiam compacto prohibiti videamur. Sicilia petenda; quam si erimus nacti, maiora quaedam Consequemur. Sit modo recte in Hispaniis: quamquam de ipsa Sicilia utinam sit vecum I sed adhuc nihil secundi. Concursus Siculorum ad Catonem dicitur factus; orasse, ut resisteret; omnia pollicitos; commotum illum, delectum habere coepisse. Non Credo, ut est luculentus auctor: potuisse certe tenere illam provinciam scio. Ab Hispaniis autem iam audietur. Hic nos C. Marcel- Ium habemus, eadem de re cogitantem, aut bene simulantem : quamquam ipsum non videram, sed ex
familiarissimo eius audiebam. Tu, quaeso, si quid habebis novi. Ego, si quid moliti erimus, ad te statim scribam. Quintum filium severius cohibebo. Viinam proficere possimi tu tamen eas epistolas, quibus asperius de eo scripsi, aliquando concerpito, ne quando quid emanet: ego item tuas. Servium exspecto, nec
ab eo quidquam Udς. Scies, quidquid erit. Sine du-
mari a Caesare praenetum. Con .R8gidus) L. Minutius Basilus, quietia in praeerat insero mari. mi. M. Antistit . IIάρωρα praeter tempus, nondum aperio mari navigandum.
Eso coniectura sum adsuetus, ut emendarem e mmelo hoe sensu r Ociaetilio hine emitti diseedete ne meum pro et Iouem Caesariani reseiacant. .im si id accideret, auspirati Pompeius posset, aeeidisse me volente, qui palam prosectus essem . ut impedirer. Non eo milienduin igitur est. ut videat eomparis prolithiitia. M N. - Naeto) Cotiveuto, pactione. Sie Plaut. eompiae O rem agunt. CV . a Iron iee ; D n eredo, quum nia sit fide clignus, qui ista narrasti. Ita xeeie Graevius.