장음표시 사용
71쪽
EPISTOLARUM AD ATTiCVM quae ad me Philotimus : ipsam tibi epistolam misissem ; sed subito fratris puer proficiscebatur; cras igitur mittam , sed in ea Pompeii epistola erat in extremo, ipsius manu: Tu, Censeo, Luceriam Menses: nusquam eris tutius. Id ego in eam partem accepi; haec Oppida atque oram maritimam illum pro derelicto habere : nec sum miratus , eum , qui Caput ipsum ηreliquisset, reliquis membris non parcere. Et statim rescripsi, hominemque certum misi de comitibus meis, non me quaerere , ubi tutissime β essem; si me vellet sua aut reipublicae causa Luceriam venire, statim esse venturum ; hortatusque sum, ut oram maritimam retineret, si rem frumentariam sibi ex provinciis suppeditari vellet. Hoc me frustra scribere videbam. Sed illi in urbe retinenda tunc, sic nunc in Italia non relinquenda testificabar sententiam ineam. Sic enim Pa rari video , ut Luceriam omnes copiae contrahantur, et ne is quidem Iocus stabilis, sed ex eo ipso, si DP-geamur, paretur fuga. Quo minus mirere, si invitus in eam causam descendo, in qua neque Pacis, neque victoriae ratio quaesita Sit unquam , sed semper flagitiosae et calamitosae fugae. Eundum ; ut, quem cumque sors tulerit casum , subeam potius cum iis , qui dicuntur esse boni, quam videar a bonis dissentire. Et si propediein video bonorum, id est. lautorum et locupletium, urbem resertam fore, municipiis vero his relictis, β refertissimam. Quo ego in numero eSSem, si hos lictores molestissimos non haberem. Nec me M'
. ostia in his titoris a glossatore esse, si) util*o addebat ne scripserat . quod abest ed. Iens. idque delevit
sit. bὶ Η. e. Ora maritima, eui ea Peae um. relicta et quod quum aeeiderit , oiuites prorsus, qui exierant,
72쪽
Lepidi, L. Vole alii. Ser. Sulpicii comitum poeniteret;
quorum nemo nec Stultior est, quam L. Domitius , nec inconstantior, quam App. Claudius. Unus Pompeius me movet, benesicio. non puctoritate. Quam enim ille habeat auctoritatem in lino causa , qui . quum omnes Caesii rem metuebamus, ipse eum diligebat 7 postquam ipse metuere coepit, putat Omnes hostes illi oportere esse ' Ιbimus tamen Luceriam; nec eum fortasse delectabit noster adventus. Dissimulare enim non potero, mihi, quae adhuc acta sunt, displicere. Ego si somnum capere possem, tam longis te epistolis non obtunderem. Tu, si tibi eadem causa est, me remunerere Sune velim.
desperatis Pompeii rehias in urberustedibunt. Poeniterer) Malleis, inquit, bo- here comites reditus in urbem Lepidum . voleatium , Sidpitium . quam eomites fugae ea italia eum Pompeio L. Domitium Ali ritobulbii tu . et Ap pium Ctaud tum . quorum alterius titulistitia notatur, alterius inconstantia; se qua Caelius lih. Vili. Pop. Ramtinerer Non mini a lotietis epistolis. N. .
Scr. Formiis a. d. XIlI kal. Mart. A. V. C. Wo4. nationem consiliorum suorum defendit, et cur iuιtot sibi in Italia manen m Myonit. CICERO ATTICO S
Mihi vero omnia grata ; et quod scripsisti nil me . quae audieras; ct quod non credidisti, quae digna diligentia mea non erant ; et quod monuisti. quod sentiebus. Ego ad Cacsarem una Capua litoriis dedi . quibus ad ea rescripsi. quac mecum ille de gladiatori
73쪽
EPISTOLARUM AD ATTICYMbus suis egerat, breves, sed benivolentiam significan. tes, non modo sine Contumelia, sed etiam cum maxima
laude Pompeii. Id enim illa sententia postulabat, qua illum ad concordiam hortabar. Eas si quo ille misit, in publico proponat velim. Alteras eodem die de di , quo has ud te. Non potui non dare , quum et ipse ad me scripsisset, et Balbus. Earum exemplum ad te misi. Nihil arbitror fore , quod reprehendas. Si qua erunt, doce me, quo modo ea effugere pos-stim Nihil, inquies , omnino scripseris. Qui magis es.sugias eos, qui volent fingere8 Verum tamen ita faciam, quoad fieri poterit. Nam quod me hortaris ad memoriam factorum, dictorum, Scriptorum etiam meorum:
sacis amice tu quidem , mihique gratissimum; sed mihi videris aliud tu honestum meque dignum in hac causa iudicare, atque ego existimem. Mihi enim nihil ulla in gente unquam, ab ullo auctore reipublicaeae duce , turpius iactum esse videtur , quam a nostro amico iactum est; cuius ego vicem doleo : qui urbem reliquit, id est patriam ; pro qua et in qua mori praeclarum suit. Ignorare mihi videris , haec quanta sit clades. Es enim etiam nunc domi tuae. Sed, invitis perditissimis hominibus, esse diutius non potes. Hoc miserius, hoc turpius quidquam 7 Vagam uve gentes cum coniugibus et liberis. In unius hominis, quotannis periculose aegrotantis, anima positas omnes nostras spes habemus; non expulsi, sed evocati e patria , quam non servandum ad reditum nostrum , sed diripiendam et inflammandam reliquimus. Ita multi nobiscum sunt , non in Suburbanis, non in hortis, noti in ipsa urbe : et si nunc sunt, non erunt. 3 Nos
Illum Caesarem. 3 Haec verba, qnae corroptela Nobiuum urbem reliquerunt, laborare vis sunt interpretibus. sana vel brevi relinqnere cogentur. nobis et integra videutur. modo sic
74쪽
interea, ne Capuae quidem , sed Luceriae ; et ora in quidem maritimam iam relinquemus ; Afranium exspectabimus, et Petreium. Nam in Labieno parum est
dignitatis. Hic tu in me idem illud desideras. Nihi Ide me dico ; alii viderint. Hic quidem quae est 3 Domi vestrae estis . et eritis omnes boni. Quis tum se
mihi non ostendit ' quis nunc adest hoc bello 2 sie enim iam appellandum est. Vibullii res gestae sunt adhuc maximae. Id ex Pompeii literis cognosces: in quibus animadvertito illum locum , ubi erit δαλῆ. Videbis, de Cnaeo nostro ipse Vibullius quid existimet.
aeeipiast orbem inflammandam reliquimus. adeo multi hie Mohi eum sunt, qui nobiseum et eum Pompeio fugam eapessiverunt , non mavis aerunt in xuhurbania, non in hortis, unde ob vieinitatem vehi sucincurrere possent) non is ipsa urbes Roma ; et si nune sunt b. e. si qui
Bomaa remanserunt, diutius non erunt, sed potius nos fugientes sequentur. Sie paullo ante es etiam nune domi tuae , sed - esse diutius nori Potes. Falso autem verba in ima
tirha ad Capuam traxit Eruesti . ranium et Petreium ) Pompeii in Hispania legatos. Cia a. Labieno) De quo Luean. lib. ur Fortis in armis Caesareis Labientis rae, nune transsagia Ditis. In. i Nempe dignitalem. vulgo eor--pter hie ati in ma iuuar Des, id sera Illud: Das, seras Hia vem his Cieero, tanquam ex Alliei persona, sibi ipsi obilest elegans proverinhium, quo monebator, tit honoris contius, quam modo fecerat, loqueretue de Lahietio, in quo dixerat partim esse dignitatis; at quidem ipsa velut alios de se clam lauda loqui. Secisus eal: Hoe loeo tu mihi Ohiletea proverbitim illud , si aliquid dederis, id quod dederis aeripias. It ne quia dixi partim esse dignitatin in Labieno, suturum est ut Lahienus ipse , et alii mihi par pari reserant, dicantque dignitatem in me quoqtie desiderari Verum sit necne aliquid iti mo dignitatis, aliis indicandum relinquo. Nihil enim da ma dieo. Neminit hvius proverbii, aut certe alterius holesiis ilis. Donatus ad eum locum Phormionis , quod ab ipso allatiam est . id tibi relaltim miri. μοὐ Mitim , inquit . est. Quou diale Nevia. Hue speetat illud Homerieum Iliadia, XX, 2bo roseolas ου' a misθα δετος, etolavr πανου e. Bos. Iloius annotationis utilitatore intilligent facilius, qui seierint, in aliis editionibos hoe suisset ne tu in m. aiad GaiAὰraa. Homerieum . quil, ne a Bosio addoeitur, versum sic reddidit Frane. Odinus, doetor meus: mea Ieris alios; ierieris et ipse in
Pompeii litaris Ad Pompeium missis r ut ep. 23. lib. VII, Guali
75쪽
EPISTOLA IIVM AD ΛTTlC 'MQuo igitur haec spectat oratio 7 Ego pro Pompeio Iubenter emori possum. Facio pluris omnium hominum neminem. Sed non ita uno in eo iudico spem de salute reipublicae. Significas enim aliquanto Secus . quam solebas : ut etiam, Italia, si ille cedat, putes cedendum. Quod ego nec rei publicae puto esse utile, nec liberis meis: praeterea neque rectum . neque honestum. Sed cur ' poterisne igitur videre lyrannum3 Quasi intersit, audiam an videam , aut locupletior mihi sit quaerendus auctor, quam Socrates; qui , quum xxx tyranni essent. Pedem porta non extulit. Est mihi praeterea praecipua causa manendi: de qua utinam aliquando tecum loquari Ego xui kalend. quum eadem lucerna hanc epistolam Scripsissem, qua inflammaram tuam , Formiis ad Pompeium , si de pace ageretur, pros tu rus eram; si de hello, videro.
Sed Anti mo remet sed enet ita existimem. ntine taeeo . et tibi logi eandum relinquo. Bos. - ae aequitatur . seripserat ad Ciceronem Attiens. Praecipua enuan Timebat Milieet. ne si abiret ah Italia longius, rem
amiliaeein mala eti rex sua Coniux .eisi patum eousdehat. et dei ceps expertus est non honniti matrem δε-
ii ita Nan. et Lamh. Alii praeficitis: et omittunt eram. Deinde pro dero. hahent quid oror Et in lineetidim ieetione arguti nonnihil eom-mitiiseuntur. Per me lieet. OLiv. Ernest. ei Sehitiet : Si de pace agetur, profecturas; si de helio , qtitu reo p
76쪽
Ser. in agro Caleno a. d. x kal. Mart. A. V. C. Toέ. Quaerit, utrum, si Pomρeius Italia cedat, ipse maneat i; an Pompeium sequialtir a et et titriusque consilii momenta e Oni . Denique qtitie dum hare seriberet, ipsi de Caesare et Domitio nuntiata sint, refert 3. UCERO ATTICO S.
Maximis et miserrimis rebus perturbatus, quum coram tecum mihi potestas deliberandi non esset, uti tamen tuo consilio volui. Deliberatio autem Omnis haec est: si Pompeius Italia cedat, quod euin iacturum esse suspicor, quid mihi agendum putes; et, quo facilius consilium dare possis, quid in utramque partem mihi in mentem veniat, explicabo brevi. Quum merita Pompeii summa erga salutem meam, familiaritasque, quae mihi cum eo est, tum ipsa reipublicae causa me adducit, ut mihi vel consilium meum cum illius consilio, vel fortuna cum fortuna Coniungenda esse videatur. Accedit illud: si maneo, et illum comitatum optimorum et clarissimorum civium desero, cadendum est in unius potestatem: qui, etsi multis rebus significat se nobis esse amicum, Et, ut esset, a me est tute scis propter suspicionem huius impendentis tempestatis multo ante provisum :tamen utrumque ConSiderandum est, et quanta fides ei sit habenda; et, si maxime exploratum eum nO- his umicum lare, sitne viri sortis et boni civis, esse in ea urbe, in qua quum summis honoribus imperiisque uSus sit, res maximas gesserit, sacerdotio sit amplissimo praeditus, non futurus sit sui iuris, su-
i) I. Cronou. de eon ieetis ra edidit nomeri futurus subeundumque.
77쪽
EPISTOLARUM AD ATTICvΜheundumque periculum sit, cum aliquo sorte dedecore, quando Pompeius rem publicam recuperarit. In hac parte haec sunt: vide nunc, quae sint in altera. u. Nihil actum est a Pompeio nostro sapienter, nihil sortiter; addo etiam, nihil nisi contra consilium auctoritatemque meam. Omitto illa vetera, quod istum in rempublicam ille aluit, auxit, armavit; ille legibus per vim et contra nuspicia serendis auctor; ille Galliae
ulterioris adiunc lor; ille gener; ille in adoptando P. Clodio augur; ille restituendi mei, quam retinendi, studiosior; ille provinciae propagator; ille absentis in
omnibus adiutor; idem etiam tertio consulatu, postquam esse defensor reipublicae Coepit, contendit, ut decern tribuni plebis se Prent, ut absentis rutio ha
herctur, quod idem ipse sanxit lege quadam sua; Marcoque Marcello consuli, sinienti provincias Gallias kal. mai liis restitit. Sed, ut haec omittam, quid foedius. quid perturbatius hoc ab urbe discessu, sive potius turpissima suga8 Quae conditio non accipienda fuit potius, quam relinquenda patria 2 Malae conditiones erant, sateor; sed num quid hoc peius 7 . At recuperabit rempublicam lis Quando 2 aut quid ad
eam spem est parati Τ Νon ager Picenus umissus non pato sactum iter ad urbem 2 non pecunia omnis et publica et privata adversario tradita 7 Denique nulla
causa, nullae vires nulla Sedes, quo concurrant,
qtii vem publicam defensam velint. Apulia delecta est, inanissima pars Italiae, et ab impetu huius belli remotissima ; suga et maritima opportunitas visa qnneri desperatione. In vile cepi Capuam , non quo mi nus
78쪽
illud defugerem , sed sic ne causam , in qua nullus esset ordinum, nullus apertus privatorum dolor; bonorum autem esset aliquis. sed hebes. ut solet; et, ut ipse sensissem, multitudo et insimus quisque propensus in alteram partem, multi mutationis rerum
cupidi. Dixi ipsi, me nihil suscepturum sine praesidio et sine pecunia. Itaque habui nihil omnino negotii; quod ab initio vidi, nihil quaeri praeter fugam. Eam
si nunc sequor, quonam 7 cum illo non: ad quem quum essem prosectus, cognovi in iis Iocis esse Caesarem, ut tuto Luceriam venire non possem. Insero mari nobis, incerto cursu, hieme maxima navigandum est; Age iam, cuin fratre, an sine 7 eum filio, aut quomodo Τ in utraque enim re summa difficultas erit, summus animi dolor. Qui autem impetus illius erit in nos absentes sortunasque nostras 3 Acrior, quain in
ceterorum, quod putabit fortasse. in nobis violandis aliquid se habere populare. Age iam , has compedes , susces inquam hos laureatos, efferre ex Italia, quam molestum est 2 Qui autem locus erit nobis tutus ut iam placatis utamur fluctibus), antequam ad illum venerimus 3 Qua autem, aut quo, nihil scimus. At si vestitero. et fuerit nobis in hac parte locus: idem se
cero, quod in Cinnae dominatione Philippus, quod
legebatur, seu sine virusa. Lambin . seu ira ea eatisa. l. F. Gronov. seu limons causaa, quod sane pia ret, si hie ageretur da tota causa Pompeii. Sed agitur de Capua. et eausae asseruntur eur eam Cieero in. ite tuendam νε-
eemri L Itilia in op. ad Pompeium opistolae xl holus libri a nexa sic
de ea re scribit: a ma comam reii-eiebam . quod Dei non si anui onoris cratisia . seu quou Diu bam teneri iliam Drbem sine exerellia non posse. Erg vertia in qua ntillias, ere. non ad angam Dompeii tiniversam, sed ad urbem Capuam riserenda esse censeo; et uel legendum sed sine exemeitia , vel sea fis eassam. Senaias Vidissem iam ante. Eam Lamh. atim. Planitia quidem 1 sed habent eam . teste Mala-
spina. libri Nis. Populare) Quod populo placeo t.
79쪽
J L. Flaccus, i Iuod Q. Mucius, quoquo in Odo ea res huic quidem cecidit; qui tamen ita dicere solebat, se id sore videre, quod iactum est; sed hoc malle,
quam armatum ad patriae moenia accedere. Aliter Τhrasybulus, et fortasse melius. Sed est certa quaedam illa Mucii ratio atque sententia: est illa etiam Thrasybuli; et, quum sit necesse, Servire tempori; et non amittere tempus, quum sit datum. Sed in hoc ipso habent tamen iidem fasces molestiam. Sit enitnnobis amicus, quod incertum est: sed sit; de se et triumphum. Non acciperene periculosum sit, nn ac
cipere invidiosum ad bonos7 O rem, inquis, dissicilem et inexplicabile mi Atqui explicanda est. Qui enim
si eri potest8δ Ac ne me existimaris ad manendum esse Propensiorem, quod plura in eam partem verba Deerim: potest fieri, quod fit in multis quaestionibus, ut res verbosior haec fuerit, illa verior. Quamobrem, ut maxima de re aequo animo deliberanti, ita mihi des consilium velim. 5. Navis et in Caieta est parata nobis et B cundisii. Sed ecce nuntii, scribente me haec ipsa noctu in Caleno. ecce litorae, Caesarem ad Corfinium, Domitium Cousinii cum firmo exercitu, et pugnare cupiente. Non puto etiam hoc Cnaeum nostrum commissurum , ut Domitium relinquat; et si BPundisium Scipionem cum cohortibus duabus praemiserat; legionem Fausto Con
i Seil. trucidatus est a L. Damasi PPo. Fore ut Meideretve in urbe.TI Ulultis) Atheniensis: qui, armatus necessit ad patriae moenia . ut enim a triginta tyrannis liberat t.
αὶ Legendum opinor qui enim fori
potest aliter. - Fieri. Fortasse ferri. Possumne ita suspenso es e unimo p
ia Coiera Caiota hie nomen est .illae Cieeronis in agro Caietano silae. Idetreo dixit in Caiola. Bon Catelae. Sie epist. ν, lih. xlv. Bos.ciam eohortibus dun a Insea lamen Pompeiuη suis itieeis, eohortes xiv legionarias Brrindusium misisse
signis evit, ut non ahaurdiam aut alienum videatur, Omonibuε emendare. M Las .
80쪽
LIB. VII l, EPisa'. 3scriptam, in Siciliam sibi placere a consule duci, scripserat ad consules. Sed turpe Domitium deserere erit implorantem eius auxilium. Est quaedam spes, mihi quidem non magna, sed in his locis firma, Aspanium in Pirenaeo cum Trebonio pugnasse, pulsum Trebonium, etiam Fabium tuum transisse cum cohortibus: summa autem, Afranium cum magnis copiis adventare. Id si est, in Italia sortasse manebitur. Ego autem, quum esset incertum iter Caesaris, quod vel ad Capuam, vel ad Luceriam iturus putabatur, Leptam ad Pompeium misi et literas; ipse, ne quo inciderem, reverti Formias. Haec te scire volui, scripsique sedatiore animo, quam proxime scripseram, nullum meum iudicium interponens, sed exquirens tuum.
Scr. in Formiano VIII kal. Mart. ante lucem A. V. C. 7o Dion ii erga se ingratum animum et susterbiam queritur a pet pauca de reρublica addit a. CICERO ATTICO A.
Dionysius quidem tuus potius, quam noster, cui HS ego quum Sati S COgn OsSem mores, tuo tamen Potius stabam iudicio, quam meo, ne tui quidem testimonii. quod ei saepe apud me dederas. veritus, Superbum se praebuit in fortuna, quam pulavit nostram fore: cuius fortunae nos, quantum humano consilio es sci