Theses ex universa theologia quae in regiensi collegio S. I. propugnabuntur 6. kalendas Iulias anno 1855 ..

21쪽

cXIV. Doctrina, quae Ecclesiae atholicae propria semper fuit et ab apostolica praedicatione originem duxit, peccati originalis traducem pleno suffragio confirmat. cXV. Neque a perspecta Patribus omnibus sementia abscedere dicendus est S. Io chrysosto inus, cuius hac in re orthodoxiam adversus Pelagianorum calumnias egregie tuitus est Augustinus.cXVI. Nulla porro ratione propagatio originalis peccati utut mysterii plena rectae rationis principia labefactare convincitur. cXVII. Tametsi per peccatum Adae quicumque ab eo progenerantur tum gratiae sanctificantis tum doni integritatis privatione mulctati fuerint, nullam tamen homo in essentialibus, quae

vocant, naturae bonis iacturam est passus.cXVIII. Superest igitur in homine liberum arbitrium quamquam

ex originali noxa attenuatum atque inclinatum, seu manet in statu naturae lapsae veri nominis libertas ad merendum vel demerendum necessaria.

cXIX. Porro eiusmodi non est ea sola libertas quam nuncupant eoaetione, uti per summum nefas omminiscitur ansenius; sed ea potissimum qua meriti ratio viget atque demeriti, et dicitur a necessitate.

cXX. Tractationem de Deo creatore proxime excipit Incarnationis dominicae μονομα, ad cuius veritatem constabiliendam adversus neothericos biblicos illud primo asserimus Messiam aliquem fuisse a Deo in lege promissum et quovis tempore ab Hebraeis expectatum. Diqitia i Corale

22쪽

Hunc autem Messiam non vagum aut multiplicem esse contendimus, sed singularem et uilicum adeoque falsitatis arguitur Iudaeo- incredulus Salvador, qui Messia nomiii designari putat qualemcumque demum politicae libertatis assertorem, quique propterea et foeminam esse posse arbitratur.

cxxll. Illud quoque principii loco praestituendum ducimus po-

cham adventus Messiae ex sacris Litteris certam esse, nec ullo rerum eventu Posse retardari.

cxXlΗ. Imo cum pocli adfuturi Messiae ex aeobae oraculo quod legitur Gen. x L. ix. 10 definita sit, et aliunde constet quae inibi per voces valli et pridi designantur iam fuisse sublata, iure me ito inferimus Messiam iamdiu advenisse. cXXIV.

Ad quam veritatem coen prohandam iturimum facit celeberrimum Danielis oraculum cap. IX. eius prophetiae comprehensum, quod Messiae caedem eiusque tempus Praenuuciat. cx XV. Id ipsum etiam colligere est ex oraculis Aggaei et Malachiae, quibus praedicitur stante adhuc Zorobabelico templo pluribus ab hinc saeculis iam diruto, Messias adventurus.cXXVI. Demiam Messiam venisse demonstrant διωγυωττικα signa Prophetis praefinita, nempe abrogatus iampridem iudaicae religionis ritus, hebraici populi reprobatio, et evocatio gentium a superstitione ad verum ei cultum.

Ast hactenus recensita oracula invicte etiam evincunt, quem iamdiu advenisse constat Messiam esse Iesum alla renum. Quod impriinis evincimus ex lacobaeo vaticinio, in quo nomine Iuda tribum Iudae cognominem intelligimus, vocibus au- te in Seebe e Meeho est formae ipsius polititicae et iuris αυτονομου notiones subiicimus. Diqiligo by Orale

23쪽

- 23 cxXIIII. Evincimus secundo ex praenuntiatis a Daniele Ioc cit quae amussim coiigruunt in Chiistum Iesum, dummodo septuaginta hebdomadum initium repetatur, uti repetendum esse conten dimus ab anno vigesimo regii Artaxersis Longi mani. cxXIX. Demum in unum Iesum aetarenum quadrare propugnamus, quae Aggaeus et Malachias de Messia praenuntiarunt, atque haec omnia ineluctabili argumento firmari ex vaticiniis et miraculis, quae ad suam divinam missionem comprobandam Iesus edidit, deducto.cXXX. Quibus miraculis aeque ac Prophetarum vaticiniis et illud probatur Iesum Nazarenum esse simul Deum et hominem, adeoque dubitari non posse de veritate mysterii dominicae in. carnationis, quod Sociniani et Rationalistae perperam inter

αδυωατα amandandum esse decernunt.

cXXXI. Tot Trinitati adscribi debet Incarnationis opus si estieienter, uni autem Dei Filio si formaliter consideretur; siquidem solus Filius uti habet Professio fidei syn tolet. IX. formam servi ae-eepit in singularitate personae, non in unitate disinae naturae in id quod proprium est Filii, non quod ommune est Trinitati. cXXXII.

corpus aulem assumptum non ludicrum aut umbratile fuit prout somniarunt gnostici, neque coelestiali materia delibutum, ut Apelles primum et recentior aetate delirarunt Anabaptistae, sed reale solidum et ex substantia Virginis Matris contextum: idemque ex se ac natura sua pertulit, quas graeci Patres passiones naturales minimeque viιuperanda appellant.

Belle autem debet ut putida haeresis Arianorum commentum statuens corpus Filii Dei fuisse φυχyis animique vices Verbum explesse. Diqitia ' Corale

24쪽

CXXXIV. Licet assumpta natura, quae singularis et indiridua credi

debet, propriam habeat eaeistentiam mitino distinctam ab existentia Verbi assumentis, subsistendi tamen modum ex se proprium non obtinet, sed in ipsa Verbi hypostasi semper substitit semperque subsistet.

cxXXV. Haud tamen inde consequitur in Christo homine quidquam

desiderari quod ad perfectionem humanae naturae pertineat: lino qua fide Christum Dominum Patri αοου rio credimus, eadem Christum hominem μοουσιον esse nobis profiteri tenemur.

Huic vero Christi cum hominum genere μοουπιοτητι non

obesi originis discrimen inde repetendum, quod eius conceptus et partus credi debeat supernaturalis, virgineus atque ab omni vel levissinia peccati labe solutus. cxXXVlI. Adversatur doctrinae orthodoxae de unitione utriusque naturae haeresis, quae Christum in duas hypostases distrahit. Hanc haeresim propugnavit Nestorius, adeoque merito phesina synodus quasi reum divisi Christi eum anathemate perculit. cxXXVIII. Unitio Verbi cum humana natura intima fuit et qua unicum extitit subicctum Christus; quapropter recte a graecis latinisque Patribus post Cyrillum uni haec καθ' υποστασι nuncupari

consuevit.

' XXXIX. Et quia bypostasis Verbi est ipsa divina Filietas, persona

Christi etsi duas complectatur naturas una nihilominus est eaque divina.cXL. Germanae de incarnato Verbo doctrinae non minus repugnat Ouophysitarum error, qui ante unionem duas fuisse in Christo naturas admittit, post unionem vero unam factam esse contendit dum e contra catholica veritas luetur ita duas in Disilias by Ooste

25쪽

- 25 in Christum coaluisse naturas, ut in ipsa unitione et post unitionem inconfusae, impermixtae atque immutabiles permanserint. cXLI. catholico dogmati iniqua pariter censenda est haeresis Monothelitarum, quae unicam in Christo voluntatem et operationem constituit. cx LII. concursus utriusque naturae in unam divinam hypostasim Christum etiam qua hic homo est constituit Filium Dei non adoptione et graιia, sed natura et veritate. XLIII. Huius arctissimae eoniunctionis Dei Verbi eum humana natura corollarium alterum est Beatam Virginem vere proprie que dici et esse θεοτοκον. cXLIV. Ex eadem doctrina pariter fluit duas christi naturas eo sese habitu excipere, qui a graecis Patribus περιχωρησις appellatur: et alterutram naturam Oneret acceptam per idiomatum αυτι vita participare quae sunt alterius, ut et sua et alterius singulae possideant et ab utrisque denominentur. cXLV. Verbum caro factum ut homines peccato perditos restitueret, tamquam sponsor debitum quo erga Dei iustitiam homities obstringebantur in se suscepit tamquam victima poenas hominum generi debitas ad iustitiae apicem sustulit et tamquam sacerdos poenas pro hominibus susceptas aeterno Patri obtulit.

CXLVI. Uberrimus divinae Incarnationis fructus gratia Salvatoris est, qua homo a daemonis servitute solutus in libertatem filiorum Dei vindicatur supernitque viribus instruitur, quibus a via mandatorum minime deflectens destinata tandem in coelis sempiterna beatitate potiatur. Porro acerrimi huius gratiae inimici Diqiligo b Corale

26쪽

- 26 exiiterent Pelagiani in eo potissimum errantes, quod possibilitatem boni salutaris nativa arbitrii libertate a Deo creatore profecta conlineri putarent, et supernaturale Dei auxilium eo tantum ex capite necessarium esse contenderent, ut facilius quod pium et sanctum est operari possemus, sed non

omnino ut possemus.

XLVII. Pelagianae haeresi ex adverso pugnat catholica fides, quae

ad omnes et singulos actus salutares uteriorem Spiritus Sancti gratiam necessariam esse contendit.

cxLVIII. Hallucinantur vero qui cum Rationalistis et Unitariis physicam interioris gratiae ad salutares actus necessitatem ut cou metititium catholicorum inventum traducunt, aut temere hunc fidei articulum novitatis incusant, eiusque primum auctorem Augustinum faciunt.

CXLIX. Inter actus salutares, quibus eliciendis homo sibimetipsi relictus impar omnino est, connumerari etiam debet initium fidei.

Idcirco a rectae fidei norma desciverunt Massilienses exta ploratis enim compertisque veritatibus ad munerari debet ad salutare quod attinet fidei initium negatam ab eis fuisse interioris ac praevenientis gratiae necessitatem.

integram cuiusvis omnino culpae universam ducere vitam. cI II. Speciali item gratiae Salvatoris auxilio reputari debet, quod homo iustificatus in accepta iustitia ad finem usque perseveret. cLIII. Attamen non ea est lapsi hominis conditio, ut absque coelestis gratiani adiutorio in itullum omnino opus ethica bonitate praeditiun prorumpere queat. Digilias by Orale

27쪽

Abnormis propterea et a catholica veritate omnino aliena est ovatorum sententia, contendentium ab homine nondum renato nil nisi damnatione dignum oriri posse, atque adeo omnia infidelium opera totidem esse Peccata.cLV. Propugnatam hactenus salutaris honi impotentiam, qua homo gratia destitutus laborat, putat anseratus unice et adaequa te ex concupiscentia, quae effectus est originalis noxae proficisci, non autem per se et natura sua creaturae condilionem comitari; sed talia decernens et a Patrum explorata doctrina dissentit, et secum ipse turpissime pugnat, quum alias doceat de grat primi hominis et anget . . . neque Angelos nequa primum hominem ullo modo in gratia iurantis adiutori in veriιaιε stare, hoe est in aeeepta iustitia perseverare

potuine.

cI VI. Quod si germanae Bibliorum doctrinae et Patrum traditioni iiiii ixi divinae gratiae naturam, indolem atque operationem rimari velimus haec tria oppido deprehendemus I. nativum illi esse ut virtus sit ac potestas ad operandum sicuti oportet idoneari 2. eo tendere ut voluntatem inclinet ad illud perficiendum absolvendumque quod in nobis sine nobis incepit:

3. hoc tamen actu ipso non complere, nisi accedat voluntalis consensus neque enim adaequata est ac totalis boni operis caussa, sed partiolis dumtaxat, princeps licet ac multo alia nobilior.cLVII. Falso autem Augustino adscribitur, quod docuerit proprium esse ae διακριτικο gratiae Salvatoris characterem, ut individuo nexu cum opere copuletur.

II in Augustini cum sententiae tum verbis repugnat Ian- senius quum docet lib. i. de grat Christi cap. v ad medicinalem gratiam Christi nullo modo pertinere posse adiutorium, cuius usus ita ponitur in arbitrio voluntatis, ut illo utatur aut Dioiligo by Orale

28쪽

- 28 non utatur, ut illud amplectatur aut deserat, ut illi consentiat

aut non consentiat.

cl lx. Si vero ea est gratiae natura, ut illi possit homo ex aequo resistere vel obtemperare, suapte sponte consequitur iustatu naturae lapsae dari gratiam, quae sit vere sedi e re suta siciens, quaeque non uis ob liberum voluntatis dissensum suo effectu frustretur. cLX. Insigni autem petulantia asserit Ian senius de gratia Christi Salv. l. L. cap. x defensam ab orthodoxis theologis sum- cientem gratiam ne minimum quidem, si rei natura spectetur, a pelagiana honi possibilitate differre.

Quum Deus neminem deserat, nisi a quo deseratur, nee impossibilia praecipiat, credamus oportet iustis omnibus urgente praecepto gratiam vere ac relative sussicientem a Deo dari, qua , si velint, et legem servare et in accepta iustitia consister Possint.

cI XII. Sed neque peccatoribus correctionis viam adimit Deus; effuso enim misericordiae sinu omnes compellat, ut ad se revertantur et vivant, eaque auxilia suggerit quibus ad rectum salutis tramitem sese recipere possint. CLXIII. Demum quum nemo dum in hac vita degit ab interiori Dei luce penitus secludatur, obduratis etiam et infidelibus salutis aditum Deo miserante patere arbitramur.

Media quibus ex praestituta divinitus ικονομια charismata divinae gratiae potissimum in nos derivantur, et quibus pro ipterea omnis vera iustitia incipit vel coepta augetur vel amissa reparatur, Sacramenta sunt a Christo Domino nostro instituta. Haec vero nec Plura esse nec pauciora quam septem argumento ex praescriptione petito invictissime ostenditur. Dj9ilias by Orale

29쪽

cLXV. Νullo autem paeto perspectissimae huic veritati ossicerei test, sive silentium antiquorum Patrum, sive quod penes Ambrosium, Bernardum et Arnoldum legere est de pedum ablutione.cLXVI.

Quae Christus instituit Sacramenta non eiusmodi sunt, ut fidem tantum foveant et nutriant; sed continent etiam gratiam quam significant, eamque non ponentibus obicem conferunt ex opere operato.

Hinc consequens est verba ex Christi praescripto in Sacra eramentis conficiendis adhibenda nec concionis nec merae Promissionis esse, sed vere consecratoria.

cI XVIII.

Argumenta asserri solita ad probandum Sacramentorum λficaciam intra genus physicae operationis contineri apodiclica Prorsus non arbitramur sentetitiam vero, qua eisdem moralis tantum caussalitatis ratio tribuitur, nil continere censemus, quod

eum Bibliorum Traditionisque doctrina conciliari non possit. cLXIX.

Sacramentorum Baptismatis, confirmationis et ordinis alter effectus est, quod characterem quoque seu spirituale quoddam ac indelebile signum in anima impii mant ex quo fit, ut iterari non possint. cLXX. Verum ut suus constet Sacramentis valor non est in ministro necessaria fides: quaproptor si ea sint ritu evangelico consecrata neque haeresi neque schismate irrita fiunt. cI XXI. Pariter ala censeri debent Sacramenta, quae minister conficit ac confert lethali noxa inquinatus, modo omnia essentialia Praestet, quae ad Sacramentum conficiendum an conferendum pertinent.

LXXII. Nulla e contra atque irrita sunt mimice et irrisorie collata sine intentione faciendi quod facit Ecclesia.

30쪽

cLXXIII. Bomola Baptismi materia est aqua naturalis Absurde autem sapiunt, quae in contrarium nostici, Archontici, Caiani, Manichaei, Seleuciani, Calliari aliique bene multi commenti sunt a quibus non admodum ablusit Lutherus cum in Colloquiis symposiacis c. XVII. suam rogatus sententiam reposuila Quidquid balnei Ioeo esse potest, illud aptum erae ad baptizandum. cLXXIV. Sed neque audiendi sunt graeci schismatici detrectantes veritatem doctrinae, quae de Baptismi sacramento in romana viget Ecclesia, docetque aeque valere sive per immersionem, sive per infusionem, sive per aspersionem Ouferatur. cLXXV. Baptismi sacramentum consecrari luemur expressa invocatione sanctissimae Trinitatis. cI XXVI. Nullo autem Bibliorum testimonio conficitur administratum aliquando fuisse Baptisma in unius Christi nomine, neque aliter sensisse convincuntur pictaviensis itarius, Basilius et

Ambrosius.

Non ritibus atque caeremoniis, sed veris sacramentis accenseri debet Confirmatio.

cI XXVIII.

Eiusdem vero materia impositione in anuum et chrismatis inunctione continetur.

Duo sunt elementa, panis scilicet et vinum, ex quibus integrum Eucharistiae sacramentum conficitur; non tamen plura nacramenta, sed unum tantum esse Ecclesiae auctoritate docti

confitemur.

Ad substantiam quod attinet sacramenti tantumdem est sive Eucharistia consecretur in azymo sive in fermentato at unusquisque in alterutro iuxta suae ecclesiae vel occidentalis vel orientalis consuetudinem tenetur Lucharistiam conficere. Diqitias by Ooste