장음표시 사용
101쪽
72TAB. XX. variam, ad varias luminis reflexiones exhibet. Interna fabrica in triginta ac plures concamerationes dividitur, ut ex figura Rumphiana Tab. I. Lit. C. elucet. Ex una in aliam pro lubitu animalculum transmeare putarunt aliqui, per siphunculum quendam, quo in omnibus aditus patet, ut in angustiorem seinper, et magis intimam stationem secedens, pericula tutius evitare queat. Uerum quia foramen illud vix subulae exili aditum concedit, et animal in latiori parte Testae, ut ossibus caro conjungitur; hoc minime credendum opinatur Rev. P. Bonamus i. c. qui insuper addit, structuram hanc ad motum inservire, ut animal facilius in aqua supernatare posset.
ciendam praebet, videtur esse cochlea maris mediterranei, dicta a Ron. delatio echinophora, et Tuberculis, quibus spinae frequenter gibbulosae intumescunt, et proportione servata diminuuntur, candida colore, sed
ONCHA MARINA INDICA POLITA dicitur a P. Bo-nsnno Perlata, non ex margaritis ab illa productis, sed a margaritarum nitore, quo fulget decorticata cute lapidea et rudi. Fascia colore puni ceo aspersa cingitur, qua insignis pulchritudinis nota illi augetur.
A picito, variis repleta es cochlea rugis, et latum summa in parte soramen habet. HIs ab Auctore delineatam COCHLEAM RUGATIII et VuBILICAT I innuit Bougstietus de vivat. Nat. Haec falso
tertia Nautili species esse traditur, cum nullus unquam hac in concha viderit Pompilum ; qui minor est, quam ut tantam concham secum trahat, cujus etiam structura a facili natatione aliena est ob transversis rugas, cum in animantibus marinis hoc diligentissime caverit natura, ne quid esset, quod natationi moram aut impedimentum afferret, annotante hoc magno Aldrovando de Testac. L. III. cap. 34. pag. 39o. Obtinuit autem a rugis nomen, quibus tota Cochleae testa pertransversum ducta est, ita elatis, ut et striata dici possit. Colore intus est albo, foris flavestente, valde fragili. Turbinis claviculae in actimen non desinunt. Foramen valde apertum et longum. Annon Bucciunum magnum ampullaceum tenue, rostro leviter snuoso prosunde sulcatum Excell. Liseri' Hist. conchyl. Tab. 8ρ8 in Gotimidiano Amso C f. IX. Tab. I. n. l. 2.
AVREX ACVLEATA MARAIOREA Auctori dicta est Murex
marmoreus Rondeletili, interque murices primatum ducere videtur, optimeque convenit cum Illastr. 1isteri Buccino bilingvi grami labro et eo-lumelia subcroces, acutis muricibus horrido, clavicula dense friata; non
102쪽
tamen apte convenit cum murice orthocentro Albovandi, ut inspicietatibus facile patet. Obtinuit autem nomen Muricis ob figuram: dignificantur enim hac voce saxorum aspera, unde Poetarum Princeps Maro: Concussae cautes, et acuto in Murice remi obnixi crepuere. Eadem pariter voce exprimitur bellica clava serreis horrida aculeis, Ciajias erat Barbaris praecipue frequentissimus usus, truculento marte cum hostibus dimicaturis. AIarmoreus insuper dicitur, quia testa admodum crassa tuberculisque horrida et aspera, ideoque aculeatae nomine insignitus. Parte interna ex albo purpurascit, figura inter buccina et Conchylium media. Vsum medicum Muricis epigrammate complexus
est Bovitietus de Aquatit. natur. p. 3y. CONCALAE IMBRICATAE figura non quadrat ad Rondeleti nam, sed potius Tri bacisae Albovandi, pedalis quippe longitudinis stella imbricata undat ad undarum sese attollentium similitudinem distinis a. eo loco quo sibi invicem connectuntur. Singulaeduos dRitos pertransversium crassae I intus candicant et glabrae lunt. Imbres externeadeo mirifice dispositi, ut dissicillime sermone exprimas, Oculis vero usuris pes jucundius. Convenit optime cum concha marina imbricata Ind.
Orient. Illa b. Lister. n. 3 8 s. STROIBUS MAGNVS ad butaina et turbinatorum genus in anfractiam intortum pertinet, quod ore quidem lato, mucrone autem acuto clauditur, juxta idii illud:
Cavi Accina sumitur illi Tortius in latum, quae turbine crescit ab imo.
Quamobrem sonum edunt, si voce inflantur, et Tritonum ori admotas Pictores et Poetae exhibent, quos inter Nasio Neptunum describens canit: Caeruleum Tritona locat, conchaquesonanti
is pirare jubet, citusque etsumma signo
Jam re vocare dato. Imo ab antiquis Romanis loco Tubarum fuisse adhibitas, assi at Vir
Uius: Buccina jam prisios cogebat ad arma Quirites.
Dicitur autem Strombus, quia Nouβιαν nomine intelliguntur, quae In longum turbinem desinunt, et in anfractus contorta. Descriptio Strombi igitur magni Auctoris optime convenit cum Bononiana; no. vem enim anfractibus producitur proportione servata diminutis, illique primi orbis longitudine commensurantur. Circa orbium commissuis ras veluti capillorum tricae circumvolvunturi et singulis eorum labrum
103쪽
quoddam annectitur, quo veluti dis incius Cortex indicatur. In parte interiori e carneo colore albescit, exteriorem vero semicirculares maculae albae, rusae et callineae invicemolternatae condecorant. Labrum, quod reflexum orbi propinquo adjacet, minutissimis crenulis corrugatur, quod vero expansum, oris aperturam amplificat, undosis sinu bus
crispatur. Invenitur in mari Europae adjacente, sed coloribus dilutis picta labrisque cronatis ac tuberosis. De Usu in cibis et Medicina su se Aldrovandus de Testae. L III. cap. 6. seqq. PINNA MAGNA concha est, e duabus composita testis, et amytulorum figura, magnitudine excepta, non multum differt. Abin riori et strictiori parte in amplam latitudinem extenditur. illic arctissime clauduntur testae, hic facile diducuntur. Exteriorem faciem terreae glebae similem habet multoque luto maculatam e hinc nonnulli
crediderunt , nomen Pinnae ex Graeco πο Θ, quae vox hordeu denotat, provenire. Tubuli vermiculares et Balani saepius parti pinnarum exteriori ad nascuntur, uti ex figura nostrae pinnae apparet. Inferior pinnao facies rubida sive helva cum nitore, pars vero acuminata, ubi animal adhaeret, margaritarum vulgarium aut aeris aemulatur colorem. Varium a variis concha haec nomen obtinuit Apud veteres Graecos vocabatur κογυλιον ei Anconitanis et Uenetis Asura, Tarentinis Parisella,
Massiliensisus Mere, aliis Nacharme, Neapolitanis Ferna,
a forma Pernae, quam gerit, assimili.
Adnascuntur huic Pinnae fila vel lineum eapidamentum, in figura quoque nostra expressum, unde Genuenses pinnam lanam , ct lanam piu- nam nominant. An bysso veterum analoga haec materia, pluribus dis, putat Auro vandus detestaceis p. s o. seqq.
P stant hac in Tabula sub He. I. 2. g. ψ. et sta. non naturae quidem
nova opera, sed Artis. LARVAE enim sunt e vsris conchyliorum testi concinnatae , ad oculos aeque oblectandos, ac animum ad Creatoris optimi sapientissimique laudes tam varia naturae miracula, in villismis naturae rebus eiungentis, alliciendum. Leves sunt tenuesque hae testaceae Larvae, nec comparandae iis, quassumme Rev. Bonannus Recreationi mentis et oculi Clast. III. n. 4o . coronidis loco adiunxit. Et hae tamen non accedunt iis, quae in Regia Crypta Versatiliana spectantur, in qua stignum Solis sculptrix manus simulavit, apud Thetidem orbe peragrato diversantis, additis e Musivo opere ornamentis, quorum materiem undarum Qecunditas in Conchyliis subministravit.
brachiorum extensis, et circa labrum additis, a Graecis Pentedactylus dictus. Strigis crispatus elegantissimis albi, brunni Uad sangu neum a
104쪽
cedentis est coloris, mire maculis variegatis ludens; oris aperturam minutissimis incisuris rugatam habens, maxime in stuper expolitus; intus croceus color in albedinem se diffundit. Estque murex hic Purpura Pentedactyliis Bel ii, cujus Figura optime exhibetur ab Excell. Listero in elegantissima ConchyL Hsorian. gro . et in Exceli. Goti ld. AIUCOnchyl. Γab. IV. Capl. Uu. n. lat. b. diligentissimus Pettiver in Aqua tit. Animal. Ambom. lcon. et nom. Tab. XIV. n. 3.
Fig. VII. BUCCIN I AIUM AE est crassum , clavicula
muricata instructum in Insulis 'malea, Barbados et Cor seo obvium, ab Meeli Listero HM. Conchyl. tabr. IV. Sech. X l. c. a. n. gos. delineatum et a P. R. P. Bomann. in C 3. n. asto. descriptum.Vocantur Aufea Bu
cina, quod musicis notis hineisque Naturaignaverit, ne forte Aiarinae mphaeriuratis defraudarentur cantilenis, Neptunusque Iovis nc ninvideret delictis, aut si commento non assentiris, ut spectantium saltem
oculis sitiis numeri absolutam Harmoniam escerent, ut elegantissime j catur R. P. Bonamus. Colores jucundius oculis usurpantur, quam in lamo referuntur: sunt enim lineae aureo sulgore notabiles, notulae sanguineae, punm e flavo rubescentia, testa autem subjecta vel vinosa vel Onychina Has conchas Musicas omnium optime delineatas reperies
in Meet1 Gottmsu. AIU Conch Tab. III ca . m. n. III. II 8. II '. C. Rochesert dans l'Hi obe natur esse des Bles Antillas Chap. Iq. Art. AI. concham Musicam exhibet, Coquillaee cotiΦert des Notes de Auf-que dictam, illa tamen non buccinis, sed conchis Venereis, sit figura vera
His VIII. CONCH A HAEc UEMEREA est literaria dicta a
G. Rumphio Ephem. Mat. Curios. Dec. II. Ann V. Ob . CXII. communicata Arabica; qui eam postmodum Alasto Amboinico Libr. II. Art. XXIII. n. II. sit. M. pariter intulit, descripsit eam quoque Listerus in Hist. conchyl. G. V. ponderosa longiuscula et angustior ventre subplano albicante, lateribuq crebris maculi. nigricantibusque mediocribus distinctis dorso velut characteribus quibusdam depleto. Fig. IX. et X. CnLIΝDRI sunt, in quibus tamen patentiores et magis expressi Arabici charactere . Eorum plurimos depictos habet Arustum Goti id Tab. III. Caps. U. et Tab. II. caps XXVI. HIR. XI. e numero rarissimarum Concharum μ' AI AI RIM 1 exhibet; et figura oculis subjecta nominis rationem exprimit,' ut ulteriori explicationi non indigeat ; aculeis instar pubis horrida. Descripsit et depinxit illam G. Rumphiis in in eo Ambian. Tab. XLVII l. Fig. s. et ante illum olearius in Aus Gottissano Tab. XX Fig. IV. Fig. Xll. a Cl. M. R. Bestero his verbis describitur e Stella inmrina elefans, cochleam in medietate Φeluti gemmam annula inclusam complediens.
105쪽
m a Arina STELLA praecedentis Tabulae ad alias AIARINAS nosi I ducit, MAIOREM nempe et AI INOREM. Referuntur ab
Aurora δε in Zoophytorum classem; ab aliis ad Insecta Aquatilia apoda, multas incisuras in radiis habentia. Graecis μήε , Sylvatico sidus marinum vocatur. Radii quinque in multis particulis, tanquam e ver- Hebris componuntur, ut in aqua mobiles existant; cavi praeterea sunt hi radii ae in. meditullio os constituunt, quo alimentum attractum conficitur, et per omnes partes dispergitur. Colore vergunt hae stellae ad ci
Quae sequitur MARI MA STELLA TREDECIAE RADIO
R I, optime describitur a G. clusio M. Libr. m. c. 29. p. I . licet -Figura longe melius ab Auctore nostro expressa. Est autem haec Stesia ex aculeatarum genere, satis amplo corporis orbe, non valde longis tamen radiis constans, qui tredecim numero sunt illique omnes di. recti non sinuosi, aequaliter longi prona parte, quinis aculeorum ordinibus praediti, tribus medium occupantibus, duobus aliis latera, sic ut singula latera decem aculei pectinatim muniant, coloris rubescentis; supina pars ilavescit, et vertebras illas, e quibus singuli radii componuntur, manifeste ostendit. Decem radiis stella marina describitur ab ILIustr. Fabio Columna in Phtonsan. pag. 33. Decem pariter, sed multiplici radiorum flexu Cl. Rumphitis in Alaf Ambian. TAB. XV. Lit. F. SOLEM AOUIIra haec ab Auctore delineata multiplici e primitur nomine, quorum Plinius meminit. Solen sive AVLOS, fime
eanalis similitudine. κωλω, quod Tubae modo excavatur, Δό,αε, a figura arundinis crassae ac cavae ad amnes crescentis , quae A-ξ et CD pria arundo nominatur. Ome vcro i. e. ab extremis tenuitate et figura unguibus simili. Dactylus, emente Plinii pariter ab humanorum digitorum similitudine. A Venetis vocatur cana longa, a Bononiensibus Peste eanella, aliis Italis Cannolichio, Gallis Couteati, quod cultri manu. brium reserat Ex quibus denominationibus omnibus figura Solenis liquet. Vivit ut Tellina sub arena ; testa septem ad minimum digitos lGnga, vix unum lata; huic summa cuticula. Vid. R. P Bonannus p. Iob. quod noctu luceat. Boussu eius affirmat de Aquat. nat.
QUM SPONGIAE POEMNAE nomine delineatam exhibet, ego potius FAVAGINEII sive Aristotelis, aut Alcyonium feeundum Diostremi is crederem; quae massa quaedam est ex innumeris
constans pelliculis sive Vesicis, iis similibus, quae e Pisis excorticantur, dum coquuntur, invicem unitis et spongiae instar concretis, vacuis, cinioris ex albo flavescentis, pugni quandoque magnitudine, quandoque
106쪽
' 'major, quandoque minor, cujus genesis, e mente Aristotelis, sequenti contingit modo. Purpurae, mytuli, buc na, aliaque ejus generis ostracoderma, emittunt lentorem quendam, sive humorem mucosum. velut e seminis naturai semen vero eorum nullum est. Ex illo, purpuris verno tempore congregatis, veluti favus ex putaminibus cicerum coactorum alborum , inter se cohaerentibus coagmentatur, quam alii pro
miris spuma, alii falso pro spongia ostentare solent; indeque pariter factum, ut Auctor noster spongiam foeminam crediderit. Vid. plura in Ares. IV m. pag. 236. et apud Ald ovanae de Testae. Libr. III. pag. 3 QO
Et VVA quoque AMARIVA favaginis species esse videtur, alii
pro ovis Rajae piscis Ovario exemptis, et peculiari modo aresectis vendi tant; quorum jam Tab. XV. e Boussueto fae .i mentio. Nulla enim uvae marinae Londeletii cum nostra hac similitudo.
OCcasione spongiae faeminae praecedenti delineatae Tabula, quam Aloonium secundum Dioscoriis este diximus, Auctor copiam. nobi, facit ALCFOVII AIARIS RUBRI, quod a G. Lepio quoque Spongia cora ira vel Corallaid spongiosa nominatur, illudque
ω, i Ponti pertusum lapidem. At ovandus in IIusto AIetallico pag.
20 i. vocat Pseudo corallium rubrum Calamis . Exceli. Mesebius Auae tori nostro dicam scribit, quod nullo antiquitatis test monio et levisti mo coloris argumento Alcycnium maris rubri nominet, cum potius sit Tubularia Coralloid pulcherrima, et pro Tubul uia purpurea, sive Alcyonio Milesio Ferr. Imperat. haberi possit. Cum autem concretum hoc semper pro maritimo habeatur, miro tamen casu in Pago Suevico Sontheim Heilbroianae urbi vicino, pugni mediocris magnitudine miro casu, lapidi quadrato muscoso adhaerens repertum, ac ad Virum raris. simae Eruditionis in Historia naturali Iob. ADtth. Rubrum delatum, qui illud Anat. Eoianolo . Pilae marinae p. zo a. inseruit et delineari jus. sit. Vid. quoque Clariis Rajus Ηφ. Plant. T. L Libr. a. c. a. p. m. 64. Excell. Tourn ortius Instit. Rei Heri, s s. AIus. Calceolam p. a a. HI . Morm. p. a 37. quod corpus purpureum tamen disterre videtur.
ALCrONIVM ALBUNI Auctoris, prima impressio aut deli.
neatio Madreporae creditur R. P. Boccone, dans ira Recheres. et obfirmnatureit Epist. XVI. p . Ig'. qui Besseri nostri Iustum citat, et Alo nium tuberosum Lerr. Imperati elle credit. Est autem substantia mariana, porosa, fungo similis, levi , intus aspera pumicem referens, alba tomen, acris saporis, odoris expers, uti alia Alcyonia, quao e mari ortum habent, cujus Aquae cum salsae sint, ex ejus spuma, cum tenui illimis sor-
107쪽
dibus permista, accedente succo lapidescente, in varias figuras concre seant. Conser. de Alcyonis Excell. Langit p. La d. p. 7 a. 73.
AL TONII ALIA SPECIES videtur eue Lapis fungites cer bri formis Excell. K i.
PLANTAII HIRSUTA AE FORMA cORALLIORVM
credo Escharam Coralliodem a Cluso oo Libr. m. c. q. descriptam, solidam totam, candidam et in varios ramulos creberrimis soraminulis di stinctos divisam, valde eleganti conspectu. Vel potius Porum cervinum Ferr. Imp. Hi h nat. Libr 27. p. OIO. Edit. Venet. nov. G. Olearius hi Alasto Goredorf. matricem Coralliorum credit ue vel Fruticem coralloidem, qui omni ex parte refert hirsutum cornu cervinum, quod lanugine obducitur adhuc novellum. IV m. in II . p. 23 3. PLANTA SAXEA ALBA et KVERA, non colore tantum,' sed structura maxime dii Ierunt. Plantam Saxeam rubram quod attinet, colore est rubri pallidioris, substantia et figura externa os colithis non absimilis, duriori tamen, saporis aliquantulum acris, odoris nullius. Planta saxea alba cum in sequentibus Tabulis quoque occurat, illic disserendi locus supererit. Viae Iab. X I. Hip. IISola restat HIPPURIS SAXEA ; equisetum hoc est in multos fraciles ramos divisum, ac frequentibus distinctum nodis et articulis, singuli articuli striati, ac veluti canaliculati, ad singula vero genicula sive nodos graciliores, fusci splendentis tamen coloris, ut etiam singuli a tieuli susco aliquo glutine connexi videantur. Interior pars lignosa, quemadmodum ex abruptis quibusdam articulis conspicere licet; minime autem Clusiana figura, quam habet FxOL Libr. VI. cap. 8 cum Auctoris nostri convenit, illa vero quae in Olearii Ataseo Goliaressam, repertu datur, e Braleriana Tabula, ut plures aliae indubie mutuo sumpta videtur. De Planta hac saxea vid. Illa tr. Raj. Hist. Plant Libr. II. Sect. II. cap. 6. p. 62. et sub nomine Calbahar littoreum in Append. Auf. Austor. P.MI.
OVERcVS MARINA THEOPHRASTI Auctoris plurimum dis
sert ab illa, quam crufra Exotic. Lib. VI. cap. q. p. lai. et postea in Cur. posterioribus p. 9o. exhibuit; aptius autem convenit d
scriptio II SLane Catal. Plant. Inful. Jamaic. p. 3. quod sit Cora ima Frimilco a humilior et crassior, ramis quaqua versum expansis uper te iube culata, quae in littoribus omnibus Insulae Iamaicae inter alia maris pur amenta frequentissime intenitur.
PLANTA RETINO IIS AIAM AIA illa ips est, quae ab
Inful. . Antili. Scriptoribus Rupifortio etR. P. D Terire , PEMNAECHES DE AER vocatur, Anglis Sea Leuther. C. B. in P. dicitur Corallina cortice reticulato maculoso pui Purascente instar virgulti ligno ,
108쪽
et prorsus tamen plana, infrequento ramos eosque etiam planos, sparsa ex quibusla longitudinem exeunt m illi nerviretis instar fere contexti,M eo mi, ut ex aereo sis constati et ideantur, lumini tamen appositi. Glutinissubstantiam vertra refertint. In Aug. E . Soc Anglic. P. II.
CCI. V. cap. I. p. 2 ς. ab Exceli. Grem vocatur: Hi meae maximis reti--culatus sive Flabellum marinum maximum, agreat e N Scarabel l in ' versione Italica AD . Settac etTeret . in Lat. ADq. Septat in Panam Corallaidem vocant, qua mulieres in exico pro ventilabro utuntur, tam assabre a natura edito, ut videatur sto ferreo contextum ; varias ventilabri hujus siricies promunt. Talem Plantam quoque retifcrinem, qua Puellae Sinenses in decoquenda herbolide focum excitare solent expressam indebis in immortali opere Biblioth. Vindobon. Sacratissimi et Inoidissimi Ionare se nostri ab illa. b. Lamb. e P. Tom. sive Libr. III. Comment. p. 6sq. et in Cl. Ne gelii Catac Biblioth Ges inani ori . Part. VII. νη. I . Conser. Mi Calceol. p. i6. Annon Aharbahar Ripas Rumphii: In Appetit AI . Austorum p io'. ii O.
FRUTEX AIARINVS AIAJOR optime descriptus exstat
apud Clus Exot. L. VI cap a. p. I 29. durus prorsus et ligno sus atque,alde planus flabelli instar in ternos aut quaternos crassi uiculos ramos divisus, a quibus innumeri alii minores producuntur, qui deinde in ali- Us iterum minusculos dirimuntur, in longum et latum se dispergentestam miro ordine, ut simul quodammodo coalescant, vacuaque tantum quaedam sipacia relinquant, cribri aut reticuli foramina imitantes. Integer FruteX nigro purpurascente colore nitente est obductus. Sed salia 1uginosae materiae, qualis Clusius meminit, uti in Normiano, sic in nostro quoque nullum vestigium. Nautae Corallium appellam; sed ad Palmae marinae Theophrasto descriptae genus at quod reserendum censet, Lauhini Epitomator chabraein. K Vortio in Antili. Histor. c. t o. Art. IS. p. 23 . Vocatur Arbre de meri pictura hie plane Auctoris nostri si nillima. II. Nisane Catal. Plant. In tit. Jamaic. scribit, in prosundis maris Jamaicensis scopulis et rebus selidioribus innasci copiose, unde frequenter in vicinum littus ejicitur. Vid. Excelt L . T. I. Hist. Plant.p. 67. cui in paucis a praecedente Planta reti sermi disterre videtur. Pla a marinu RESEDAE nomine, ut optime I ormira not vit, in maximain quandoque excrescit magnitudinem. Planta plana est, ut marinae pleraeque, nullos ramos nisi ad latera transmittens, interior substantia lignosa, albicans obducitur cortice duro, nigro splendente et ad naturam Corallii nigri accedente, qui rursiim salsa et alba materie obducitur, esset mala in modum vasculorum rugosorum, quae semina m iura Plantae Resedae continent, ex albo cinerea minora paulo et infima parte uti lurimum i sis ramulis connexa, vacua, fragilia et quae di-
gitis attrita facile in pulverem Divuntur, saporis salsi VH. Gus Exor Lib. VI. cap. VI. Excei f T. I. Hs. Plant. Libr. II. Sest. II. cap. V.
109쪽
TAB. XIV. ERICA AI ARIMA a Clusio Exot. Libr. VI. cap. s. p. m. 122. descripta; videtur esse Corallina frutico se elatior ramis quaquaversum expansis teretibu3, Anglis uesa. Aeather sive Pinus marina; a purgiistatim haec maris soboleu ab in simo in frequentes ramos, atque illi denuo iaminores alios dividuntur; interdum simul coalestini, ut in plerisque flantis in mari nascentibus evenires,let: tenui tegitur cortice, terr sirisque es coloris. Totus porro frutex planaforma excrescit, ramique tanquam quibusdam tuberculis obsitisunt. Tota planta lignofa et au- ra. atque lapidi aut opulo innata videtur , falsi saporis, tanquam Oc
ani nata. Hanc marinam Plantam sub nomine Aearbabar rutti rtilli descriptam invenies in Adus. Aus Appenae p. 1 io. Vties jam concretionum Corallinarum facta mentio, ut opus sit ad ipsa progredi CORALIA. Maxima de Corallio, an vegetabilium vel mineralium regno sit inserendum, inter Historiae naturalis scri
ptores nata lis et controversia, quorum rationes ex utraque parte non
contemnendas attulit Excell. Lumi Ierus in elegantillima de coralli- orum Tinctura di utatione, tandemque rite pensitatis omnibus conclu- .dit, Coralium derivatur 'uippe Graecis a voce κj puellia et mare,
quasi puellam sive maris, iam dicas) esse lapidem in fruticis Jeciem con
cretum. Hinc Auctor quoque noster Corallia cui vulgo scribitur) et productiones Coraloides ad lapidea concreta refert, cum per extrapositionem seu additionem partis ad partem, non vero per succi nutritii intus susceptionem crescant et augeantur, ut hoc vir ingeniosissimus et rei herbariae callentissimus Rev. P. Paul. Boccone is j ij, si epius Observavit, et ex ejus observationibus Gallice inscriptis: Lecher es et ob et itions naturelles torichantis Corail rec. pilam sit. Conssentientem hac in hypothesi habet Medicum Aventonensem Gofonium, qui in literis ad P. Bocconem datis nullam orsus Coralli genus Plantam esse asterit, a lpurum putum minerale et viralto sale ac pauca terra poti inium compositum. Existimat quidem variorum Salium cum Terra aliisque mixti nis principiis arietantium occursu atque praecipitatione tam nobile mi tum emergere, non siecus ac famigeratam illam incrementi tantum non ex temporanei Ch micorum arborem metallicam, quae Aercurii et Lunae
evellatae in Aqua stygia prius issolutorum et Aquae communi dein iu- , tantium subidentia atque nexu per appositionem partis ad partem a
cre cit. Haec Guisonius, sed accuratiorem genesin D millienus exhibet generari nempe credit Coralia, e succo quodam mim
pali salino nitro se, pinguedine et viscositate quadam sulphurea impra gnum , quae per stubterraneum 'nem perporos fundi maris erumpit, ast tibi affixerit marinas Aquas, protinus tum frigore tum congelante ea- . rum salse ine subsidet, primaque fundamenta agit futurae e cretionis,
110쪽
ex allabente Pero et exspirante continuo novo succo, coagulata ista maloria enim distenditur, hensimque in altum elevatur, quae novo n- que corin illorum sulphureo ua morum ouxu non tantum condens tur, sedulterius quoque cendendo, copiam flacci turgens hine inde in ramos erumpit, qui ex novo appulse reo primo quidem verruculas quas promunt, quas recens fasimus liquor ulterius extendendo, in surcus rum e ramulis enat rum Jeriem expellit. Quod si abundantia nimiadi landendo arbustulum disrumpat, mel e ramuli extremitate exsudet,
exsillans liquor ei malis naturam assiumit. sicque novam coralli pr paginem fundat, et quamcunque rem attigerit, tanquam fertile solum
lculando, novo superingesto spemate in arbusculi teciem similiter
extollitur. Eodem ergo modo celebratur haec Coraliorum genesis, quo caeterae filium eviorescentiae contingunt, vel quomodo enati sunt silices, aliique lapides, qui ramulis insignes et fruticum speciem gerentes reperiuntur, quales se vidit se ad Albim prope ostium Tangrae, memorat Encelius de remetall. l. 3. c. i. Quae antiquitas olim tradidit,
ac si Corallium molle et sub undis herba fuerit, ast in lapidem, suo primum contigit auraJ, tempore durescat; Experientia nunc nisi convincit, ad oculiis quippe diligentissimus P.
Boccone, qui Coraliorum Piscationi iri canali, Cal ibi iam a Sicilia distinguente, intersuit, in literi; ad Alexambum AIarthetti Pisanum AIathemiticum exaratis demonstravit, non mmissub undis quamJupra undas
durum et lapideum es se, cortice duntaxat molliet musi o qui tamen facile deraditur) integi. Observavit praeterea vir ingenio simus,
quod excipiendae sint ramorum summitates subrotundae, quae insatae simi et tenerae, si iccumque lacteum parva licet quantitate sun dant, lactucae aut I ithymali quodammodo similitudine. Extremitates hae sive fastigia tumida grandiora non sunt Ribesii aut Berberis baccis, neque apud historiae naturalis scriptores descripta aut depicta reperiuntur, quandoquidem in Coratio ex Aquis extrahendo non satis diligentes et cauti suere. Ipse enim observando didicit, Corallium retibus implicitum teneras suas extremitates , ad abrumpendum pronissimas, plerumque amittere. Item P. Boccone crustam tartaream Corallium integerutem, in rubro Coratio rubram esse, in albo albam annotavit, quin et subcrusta exteriore plures rugas seu sulcos ad extremitates praedictas termi- statas cerni, ubi cellulae quaedam observantur. In extremitatum at
tem circuitu clarissime discernuntur complures pori seu foramina ex sim stellata, quae in omnibus aliis partibus ad pedem usque habentur Pororum nomine intelligit notas quasdam in I. aut s. fi liaras divisis,
quae omnes simul stella mei rin.int, nudo etiam oculo absque micro. scopio conspiciendam , quas ramorum productioni inservire credit. Extremitates rotunda supradictas curiosius examinans, et unguibus