장음표시 사용
111쪽
rumpen , plerasque omnes invenit in sex cellulas distinetis, humore quodam albo et pingui repictas, sapore acri cum aliqua adstrictione ad Puperis et Callaneae saporem accedente, qui in recens e mari extracto ratio manifeste sentitur, in exsiccato evanescit, adstrictione tantum residuae Succus, quem diximus, ladeus intra sex circiter horas, pos uam Coralium e mari extractum est, sicces it, et colorem mutatale ipsis succus lacteus sive Coraliorum spermaticus per eorum Canalicu' los extrus is, qualequale etiam corpus contactu serit, illis adnascitur, hinc rupibus non tantum et saxis agglutinato Coralia, sed a Piscatoribus e trahuntur, olla, lateres, tabulae ligne. te, serramenta aliaque corallis cori- . secta. Sic sagaci stimus naturae scrutator Mi cherus rupis integrae partem in Musei rarioribus observavit, e profundo maris extractam, totam corallis obsitam, cui varia Conchyliorum adnata sunt; in hac rupe pa
time concava Conchyliorum parte, et aliorum Convexa, partim vero eNipsa soliditate saxea erumpunt Coralia. Vid. ejus mi ae bubtern L. Sect s. c. o. et ADq. P. II. c. VIII. Sic II. Dux He ruriae Pisis in Ga mphylacio habet cranium humanum, e quo Coresina planta excrevis Uatur. Sic in eminentissimi Cardinalis Barbarini Gagophylacio Cor lium, tandem in Myricae amnem Plantam desinens invenitur; quin e Delphini durotario Coralia propullularunt. Sed tempus est, ut Vela con-tfaheodo a Cotalii Piscation e et genesi ad Auctoris nostri tabulam redi
tum paremus. Sistit hic primo CORALLIVII RUBICUNDISSI
AIVAL intensioris nempe rubedinis qualis cocci, figura autem in amborea rni illis ramis tortuosis, qui rursus in alios minore; divaricat tuta Citat hunc nostrum Auctorem in recensione rubicundissimi hujus
Coralli Exceli. Tumefore. hastis. Rei Herb. Ga f. XVII. Gen. V. p. 172. nec figura multum a nostra abludit, nisi quod dilai figulini limbo adnatum sit, quod in Musco suo asservat modo laudatus Turn fortius.
ORALII AI ALBISSI AEVII , quod tubicundissimo sub
jungit. non est verum Coralium album, quippeillud a rubro non nisi colore d stert; duritie si inerat et carius vendit ir. Hoc autem Auctoris
nostri est Coralium album majus oscinarum oculatum I. B. ceu primo statim intuitu patet; illud elegantissimu quoque depictum reperia es in Ata eo Goti triano Tab. de Corall. III. Og. IV.
c DR IIi AIAXIMVS TRUMCVS uidetur esse Coratio a
nis Porus maanus I. B. iive Aodrepora maxima arborea Turn ortii, et Poro magno Imperat. Exhibet quoque hocCoralium porosum mari Tabracie allatu mi En vannim Auseo Lircher.&4 VII n. Truncus enim circa dicem crassitudine fere est brachii humani. Au cum C ralliis collata; altitudine sua non resplendet. Nam brevi intervallo, qua truncorum divisura est, a crassitie sua deficit atque minuitur; neque enim alte ast irgit. Terminatur in germina crassitudine digitali. Cir ca truncos talidusest instar Coralli, at ultimi rami admodum. porosi sunt
112쪽
et fragiles. Color ei albus, superficies rugosa et stellata, caeterasque obtinet conditione, , poris in genere tribui solitas. . non Coralium
verrucosium maximum indefessi naturae mystae Gesuri de Lig. lapid pag.
ORALIVAI INTERDISTINCTO RUBRO ET ALBO O .
LORE non ubique occurrit et rarioris commatis. Hinc a Cl. Turne- fortio quoque, citato Auctore no D inter Coraliorum species recensetur. Vocatur ab Aldrovando in Iuleo II eust p. 287. Erythres cov.
CORALIV II IAATVRVAM CINEREO COLORE potius
Poris quam Corallis accensendum, soraminibus quippe stellisormibus hinc indeobvium, colore quoque a Corallis disserens, quoad colorem cinereum convenit cum Lithophyto cinereo rugosi J. B. Exhibuit tamen cirrisium cinereum ramosum et monoctonon unico longo cauis Cl. Rumphius Ephem. Nat. Curios. Dec. II A . III p. 77. 78.
CORALIVAI quoque INDI AI ob poros, quos continet copiosiores, bina reporae potius quam coralli progenies Qui veterum placitis de Corallis deieci atur, adeat Gansi Historiam Coraliorum Icirci materi dis de Corallis A. 166s. Nitteta et Linsit Jen. iors. de Coratio juxta Iustum Plinii habitam. Fig. L Tocatur ab D. M. R Bessero in Gazophylacio ina se Cora, V loides albicans porosa, mari Iucturitionem egregie repraesentans; estque revera frestes undulatus major politra, quem Pl. Rev. Pater Boccone dans les Recher es et observations natures Lettr. XVII p. I I. destripsit, quemque ΛIercatus in Theatri ADtaIlle IIansscripto Lapidem Lumiritalem vocat. An Batu Parudan Append. Mus. Mus eorum p. il6. Fig. II. Est secundum nostris Auctorem HEMTA CORAGIOIDES ALBICANSSINUOSA, et si accuratius inspiciatur, erit quo que Lapis astroites duiutus major nondum politus modo laudati Boco ne, qui Fossiculum rariorum Bassilii Besseri nostri notat, quod Abiroi. rem undalatum nominet quidem, sed neque depingat, neque desertia bat, vid. l . cit p. i 4. Olear. f. Tab. 3M. N. t. Fig. III. Vocatur WNGVS LAPIDOSI S ab Auctore nostro, et est reveraelegantissimus ille Ango, quem e Nilo et mari Indico ad. Cel. Gufum detulit Mercator Amilet amensis, Mol. Lib. VI cap. Jo. p. las. et licet masnitudine a Clasiano disserat, est tamen pariter saxeus et candicans superna parte ab umbilico ad circumserentiam, multis proscindis striis oblique quodammodo excurrentibus ornatus; convenit quoque in reliquis cum Cliniano Fungite. ut nullum supersit dubium, Unum esse eundemque. Fungum hunc Alcyonitu potius accensendum putat P. BDona mi in Adusto Lircheriano: nam etsi sumi figuram imita-
113쪽
tuti structiira tamen differt, nam rimulae sive striae, quae a Centro ad circumferentiam in sungis sunt, semper in parte inseriori humum respicilint, e qua enascum ur; in hoc autem partem superiorem exornant. Clas I. VlII. n. 22. Ejus quoque Lon in AI eo Olear. Tab. 3 . n. a.
in Gottialiano Austo Tab. I. Caps. I. omnium accuratissime depidius est. Fig. IV. Describitura pestero: Truncus elegans jubstantiae la pideae, Bruticem Corallii albi repraesentans, minutissimispunctis repor fitatibus fleatens, conum insummitate triplicem producens. Nisi me tamen fallunt omnia, videtur esse Ariuscula Coralloides Pisonis His. BrasL natur. et medici Libr. IV ωρ. 68. Curata Tonga Append. AIAE. Auf. p. III. et non multum differt a Planta Saxes Abrononeide Clusii, cujus jam mentio injecta. Certitin m Austo Calceolariano elegantissime et deseripsit et figuram dedit. Exceli. Gottualdus in Austo Tab.4lI. Corall. Fig. et, et 3. hanc Plantam accuratissma quoque delineatione expressi. Vid. pariter Excell. Ianeium Bistori lap. Fieur. p. 37. ct AD AIscarae libr II. p. I
Nondum productionum coralloidum snis, dolendum enim quam
maxime, omnem in his Tabulis Lapidum deesse ordinem, nullum selectum, ut methodus illa accuratissima, quam viri in studio hoe ingeni6sissimi, Aldrovandus, Liserus, Lustira, oebeuchzerus, Langius, Deierusaliique nobis exhibuere, observari inmime queat. Uccurrit hac in Tabula, post Besieri nomi mortem certe exarata, CORALLIMA MARINA, non 'illa quidem officinarum, sive Muscus maritimus, vel Corallina alba oss. quae elegantissime depicta apud Pomertim resistia regenerale des Drogvω P. l. Libr. V. c. i 8, p. a 6 s. sed potius Corallina fistulosa fragilis 2. B. quae numerosos progignit cauliculos, cinereo filo cramori pares,superficie crispa, semmum L haro conditorum, circi laribus zonis densis praecincta,fragiis admodum et levi d gitorum attritu in arenam solubilis, sapore fatuo. Annon corallina Linurioides CLIVeschii Hreuto'. I. Obs XVII. LAPIS LORHOIDES Atho videtur esse Coral tum allari pagile raminculis aequalibus dontiguis dumosium AIoris Ilis. Oxon. P.
IV VS AIARINVS IAP1DEVS is ipse Tungus Nilotiacus, et quidem altera ejus pars, cui pediculus brevis et cras sulculus ad haeret, quia scopulo aut petra abruptus videtur; de quo fungo in Tab. praeced. Fig. 3. ANDRO rata vel potius is , γ , quod ο ρυ- tum viri praesentet. Plantula marina nare nihil aliud est, quam conpe
114쪽
super petram, concham, ut in nostra hac tabula) et alias res indurato rum. Lobellinis . Advers. Stirp. p. 16s. Optime descripsit, et cotγkdon marinum vocat. Ipli videtur esse e genere plantarum earum, quas parasiticas festive qui1 dixerit, propterea quia non nisi aliena quadra vescuntur, cibo et disico; aliis, uti modo diximus, rebus innatae; Haec Linhelius, qui plurima adhuc circa loca, ubi capiuntur, habet lectu non indi Ana. G. Mormitu credit hanc plantulam marinam, illam ipsam esse fungamappam ab indefesso naturae scrutatore M. Aur. Severino in Epistola ad Job. Simonem a Gratia descriptam, sed aliter plane sentiet, qui Iapidem Fun mappam exhibentem, inspexerit: llipites enim e siliculo
vegetationi iubstrato assurgentes, unica Mappa teguntur omnes, cum
in Androseuce , unusquisque Funguli pedi cellus pileolo suo tegatur, uti ex Figura, Epistolae Severint pracfixa, patet. Nec ex lapide Lyncurio sive diu fero prodeuntes funguli sunt, de quibus in Epistola ad Cl. inita. Rupera. Besserum fusius egit, quem modo laudavimus, Tars-gena Severinus, quos iungos esculentos cum substrato lapide aeri incidi curavit Illustr. Academ. Nat. Curios. Praeses Tertira, immortalis gloriae Vol ammerus, Dec. II. An n. ΓI. observ. ii F. Talem lapidem qualem caret Avantius eruditiss. in Coenam Bapt. Ater. GL p. T. nomine F gilancurii descripsit) cernere mihi licuit in horto instructissimo, Hes.. perid. Noriberg. Ainctoris nobiliss. I. C. Volham meri.
AIATERIA OBCRUSTATA VARIA IN FONTE POETAE
R I FRANCOFURTI AD ODERA M. Notorium est, plurimos fontes ex illo saxi calcarii genere, quod cognatum est gypso, salire, et
ubi erumpunt, ochra quadam, et vario colore cuncta inficere, ac lapidem gignere stat actiten, figura extus varia, ac ZOnis intus et crustis ob co loris atque structurae convenientiam et pulchritudinem, oculos pariter et animum pascentibus distinctum. Fontem autem Poetarum Franco- furti ad Oderam esse illum, quem Thurneisser. Libr. VII. de A qu. minorat. et metali p. 3o . memorat, videntur probare incrustata cochlea et ligni frustulum ab Auctore nostro delineatum ἱ Sic enim modo citatus Thurneisserus in lingua vernacula : Diri Ileii de feni fio cius Re
confirmat fonte Excell. Eecmannm de' inemoranae Francos et quidem brevi urb. Francos. descript. c. g. p. m. 3 . qui insuperaddit, eum plures adhuc circa urbem hanc fontes incrustandi vi praeditos detexisse, plurimaque ibidem reperiri. OSTEO CO LLA tradit; quae cum Auctor in Tabula nostra quoque exhibeat, illa, quae laudatissimus vir Editori Actor. Philo soph. Anno Io 68. Mens Septembr. n. . communicavit, breviter e
115쪽
buloso, nunquam in terra pingui argilAfave terra. Non aequalis eras sitiei siunt rami instar plantarum crescentium supra terrae superficiem sa i duplam hominis altitudinem radicatur radicoque frequentius dir stae ad perpendiculum, rarius per latera di nit ramusculos. Locus tibi Osteocolla crescunt, interjub avam arenam albicans neque pinguia or arena apparet, vocata ab iis, quorum opera iveo laves ando utu iur, Flas hujus substantiae. Osteocollumstatim erutum molle es, friα- bile tumen magis quam ductile ; nam semihoram vel paulo ampliussioli expositum, illam acquirit duritiem, qua venale in oscinis prostat. Species Alargae videtur, cujus laxens in vicinia Osteocolli eopia. Causis disi fumis in tot ramosa radicibus, siubter terra se passim dissundentibus , provenire autumat; inde est, quod per Osteocollam semper porrigatur media linea obscura, quae indubie radicis pars; addit alia quoque, quae attentionem merentur, a nobis brevitatis amore praetermi tenda. Plura enim de re ubique obvia dicere non licet. Ejusdem commatis videntur
OSTEOLITHI, vel potius Holostii dicendi, cum non dissetant ferme ab Oileocollo, nisi quod nulla cavitate sint praediti, sed toti repleti materia friabili; imo reperit quoque Excell. Becmamus i. c. 'eocollan penitus non cavum, ubi observavit, illud non adhaesit Iecircum crassie radici, quin potius semet collegisse circum complures fibras tenues, unde etiam ejusmodi Osteocollon adeptum fuerat poros per totam longitudinem, sed non cavitatem, prout alterum Osteocolialon cavum. Olleocollo similes vel certe non multum distant Coni Norici,
de quibus immortalis et schius Hecatost. I. p. 8 6. forte Geodes Aura oblongasterie sercoris canini. de quo vid. Excell. Belerus in Orystogr.
r. p. 3 3 .mpLITES C I LAPIDE est cornu Ammonis matrici adahaerens, quod cum ferrea sit armatura, Hoplites vocatur, de quo lapide cum Tab. 3 . agere decreverimus, hic calamo silentium im
AVNGVS CV f LAPIDE videtur concretum illud esse, quod sub spongiae elegantis nomine descripsit Exot Libr. o. cap. XI. G. cim fus, inhaeret enim non minus ac ille lapidi suo durissimo nigroque Fungus sive lapidea spongia vel floris exprimit imaginem vel infundibulum, nam cavus est, in infima, qua saxo inhaeret, parte valde angustus. Conser cI. Mormium MiK. p. 13 . Est et fungi lapidei species S amur taxu dicta Javanis, Malayis autem Uandaman Larani siVe fungus lapideus infundibili formis, tuberi regio innascens, usu modico pollens, de quo Herberi de Iager in Epist. III. ad Rumphium et Excell. Valent. Mus Mus T. II. p. 06. De Lapide Filtro Vid Excest Ualentini in Dissert. pecul. Giessae A. 17o2. habita. TAB.
116쪽
TAbula haee post tot coralia et coralloideb productiones tandem coRALI I NIGRUAI profert, cujus Tab. XXV. ubi variae, Coraliorum species recensitae et delineatae, mentio injicienda fu-sset, sed dolendum post Besseri fata incisis Lapidum Tabulis nullum plane ordinem inessse. Et quidem Corallium nigrum in Tabula nostra delinea tum, quod concernit, neque Coralium nigrum verum est, quod a corallio rubro non nisi colore cliffert, pretiique rubro majoris, neque Antipathe; sive Pseudo Corallium nigrum, ne luminum ex illis nigriCorallii, sive Aearbahar Polior speciebus, in Appendic. Mus. Mus. p. lor. seqq. descriptum, sed artificiale quid, nec nomine nec descriptione, ne dum delineatione dignum.
maxime convenit cum illo, a Cl. CIUIO EXOLLibr. VI cap. AILp . I 26. descripto, nisi quod cranii loco, cui cornua Cervina lapidea ad laesitIevidebantur, in nostro lapis conspicitur; in ramos caeterum instar Clu-1iani sparsum, inferna parte denso corpore et crasso spongioso tamen saporis salsi. Uidetur esse Planta tophacea marina simile at corallo blanco con alevnegrossi rami tuberos, rotondi, meqtiali e stristi esse. Ue. Uremita di Dipedale forma , una base rotonia e tuberosa come nesse corne de ceris, eon te quasi parimente que sta Planta ha quaque similia itidine di guria Vid. Cr. Legatonet AI . Custian. Libr. a. cap. 26. P. I 3I. Consti Id. κ0us Hist. Plant. T. I. Libr. II. c. I R. p. 8a. FUNGO SAXEUS MINOR . AIARINVS, qui compressus floris formam quodammodo exprimit, exacte cum Clusiana descriptone, quoad longitudinem , latitudinem et altitudinem convenit; striae, quae externa parte a pediculo ad circumferentiam excurrunt. non sunt valde conspicuae, quae autem in parte interna profundiores et magis conspicuae, simul etiam in medio coeuntes, quemadmodum et figura aeri incisa accuratius multo, quam in Clusiano schemate, ex- prella.
EVNGVS LAPIDEUS POROSVS ad Aproiici reserendi , in Mus pariter Olearii Gotidorsano depictus. Sed cum de Astroitibus Tab.
XXXVI. agere decreverimus, abstinendum nobis hoc loco.
SPONGIA IN LAPIDEA HI SUBSTANTIA AE CUM STA, lapis est cavus oris inaequalibus sinuosis in partem intemam reflexis. Spongites varios produxit Exceli. Melphius Hecatos. I. pag. 3O.
117쪽
OVae Auctor noster hac Tabula exhibet, proletaria oppido sunt, id
oque illis non diutius immorari animus, cum passim non tantum in omnibus ossicinis Pharmacevticis prostent, sed et reliquis artis saliuatis et Historiae naturalis paene ignaris nota sint. Et HAEAEATIT 1 qtaod concernit, cum ex ejus minera serrum excoquatur, et Magnes, extra controversiam martialis prosapiae per calcinationem inhaematitem convertatur, imo magnetis instar, licet non adeo potenter, serrum trahat, omnin9 ad martialia referri debet ; quamvis de Saturno quoque participet, hinc in sedinis, e quibus stannum et plumbum album
no telfe reperitur, ac ex artesecto Haematite, capite nempe mortuo fiorum, ex limatura ferri plumbo et Sale ammoniaco sublimatorum, et viemetica Saccharo Saturni analoga patet. Quem Auctor noster Haematitem vocat, verae metallicae est substantiae, instar ligni petrefacti, vel Antimonii, strias vel fibras oblongas habens, et acuum instar acutas, colore saturate rubro, nulla admista sorde aut venis intermediis. Stupendae saepius molis est, ut frustum centum et a Librarum ponderis apud solertilsimum D N. Dietericum intueri licuerit. Pol f Albovandum iramus ADtallico, Caesitum de mineralibus, Boetum a Boot de Gemm. est aliosque consul. imprimis Praesidem Academ. Nat. Curios primum et Fundatorem Bausebium in Achedia . de Haematite ciem SP IV in nominat MEAE ANTEII Atictor SCHLSTVSes , qui cum facile in longas rectasque laminas atro. rubentes finia
nominatur, de quo lapide peculiari Disterti disseruit modo laudatus racesi. Mochius. Succedit Haematiti AIAGNES martialis pariter prosapiae, i que haematitem per calcinationem redigendus, qui ob mirabilem virtutem, inter reliqua lapidum genera facile palmam obtinet, unde vastis voluminibus conscribendis occasionem praebuit, quos inter scriptores primus de eo nugari desit Gilbertus Anglus, qui Harveo teste, experimentis de AIagnetefastis quinquaginta nummorum millia consumpsit; . t uem pollea secuti Cabaera, Zucchivae, Grandamicus, et in diffuso opere solertissimus Rircherus, ac Leotaudus in Magnetologia, in qua, si titulo fides, exponitur no a de magneticis Philosophia. Illustrin. Buco de martilaviis inter posthuma de Magnete quoque inquisitionem reliquit, inter Belga celeberrimus Nauarchus Laur. Reat, et ante annos aliquot mole quidem exiguum, sed si experimentorum et hypothesium selectum spectes, utilissimum de Magnete edid i librum Exc. ingerus; nec conia temnendus liber Gallice inscriptus: Trahe de I'Aimant par AEr. D ακquod opusculum Germanice versum, insertum Tom. III. AU. AU. M. Distii od by Coral
118쪽
8 TAR. XXIX. eely. Valemini. Exposuere lapidis hujus esticaciam dissertationibus Academicis 2. . Ludehus it teb. 363 I Salamamr. Argent. i6a8 ; te in Lipi. i66o; I. CLet schius HisteL 166 i. I lochmid. AIarpti . 1 ora. im primis cl. I. I. Speneris de AIagnete errores variorum detexit miseri habita Lip . io88. Quis igitur nobis vitio vertet, si post tot volumina jam conscripta, sileamus de Magnete.
MALACHITES CRUDUS ad Jaspidis vel Prasi species re se
rendus , lapit viridis et opacus instar soliorum Malvae, unde Graecum nomen fluxit, alba; habet venas noster, maculisque inficitur nigricAntibus, et ut e Scheda affixa apparet, Auctori nostro e Sylva Hercynia naessus; in bllime ideoque cum Orientalibus comparandus. Licet inter Gemmas
db aspectum non admodum gradam huic lapidi nullus locus. ab officinis tamen pharmacevticis minime excludendus, modo vera forςnt, quae d*llo cecinit AIanodaeus: Infantum cunas virtutessa malachites
Protegit, et caseus abigit quoscunque sinistros, Ne teneris membrispars post iniqua nocere. Hinc Germanis nostris EsthrcclemElein dicitur. LAPIS LAZVLI CVM AIALACHIIS quem Auctor exhu
et, videtur esse tertium genus Mal chitae Anselm. Bottii Boot, cui so-ur caeruleus distincte intermixtus.
LAPIS LAZVLI vel potius LAZUM, Arinice enim AZur meatur et Germ. 2afur Stem I videtur euq Plinii Sapphirus, quippetiam et opaca gemma aureis punctis collucens, id quod in Lapidem n trum quadrat, qui Lapis est durus, colore florum Cyani caeruleo, eun
tulis aureis ac flammulis qxorn ips; Has aureas micas nonnulli ve-um cred dere aurum, ςujus extractionem proposuere M her. instando
PHem. T. II. Libri III. Sel . IV. eas 3. et Libr. XII. Sest. V. P. III. coss. roposia. Excelj. Langius Lips de Arat. Med. p. 3i6. ideoque i pidisiujus disserentia ori . nempe in ignem immissione, ubi in Orientali lcin illulae illo aureae pulchriores redduntur, in Germ nico sive ignobilio. t evanescere dicuntur. Strobelbergerus tamen de Consect. Atherm. nun-uam tale quid se deprehendisse ingenue fistus est, sed omnes, qui ignis
essensere vim, se ntillas illas non aureas, sed marcastitae potius fores, misisse. Ast Strobelbergero Pharmacopaeorum nonnulli contradicunt,lque Transylvano et Hungarico lapide Laguli revera Auri miculas cistere et remanere statuunt, penes quos fides sit; hancque rationemi bella credo, quod Confectionem Atherme5, seu cordiale, uti vocant, inrediatur cum emetica tamen vis. quam ex aerariis metalli f. donis, ubi ditur, contrahit ac purgans roniselle in illo dςprchendatur, et co- re Matrem, in cujus si nunatus, prodat.Confer. Excel Perella. de Purg
119쪽
euliari hunc Lapidem examini subjecit Argentoratensium quondam Aesculapius Sebiaius, imprella Argent. An. Io58. Quem Auctor noster GALACIII exhibuit Germ. nil σEte in nominatur, co quod lacteum succum, cineritii licet coloris si emittat, dulcisque existat, ad Lac Lunae sive se ricum mineralem te ferendus, quem cum elegantissima disputatione Lilonii Anno i667. impreissa luci publicae exposuerit Maximus AI or, Purpurae laciniam a suere non audeo Vid. quoque Larem d. OIcto in Bis s. p. is
LAPIS AL DE EA GENSIS ODORIS MIOLACEI; sit e
Iolithos Stamen feldii; nec enim omni odore destituuntur lapides, odoremque alii gratum scindunt, alii ingratum, teste XV. Boetio AG m. et Lapid. L. I. cap. s. pag. II. Sic Moschi odorem habet lapis Martenbergius, qui in vena divi Fabiani et Sebastiani repertu datur. Sc pilli odorem habet Thuringius, qui prope Beuch lingam invenitur. Musti odorem Zeblicius Ophites. Vinum olet Echites apud Solinum. Ingratum odorem cornu ulli habet Eno reus. Sulphuris Odore gau dent silices illi, ex quibus ignis elicitur. Non igitur mirum, et nostro Alden bergico inesse odorem violaceum, licet Boetio suspitio C ta, hujusmodi odorem a musco quodam e luteo viridi lap di adhaerente, provenis te, quo detracto, lapidem nullum amplius odorem sparsisse, quod ex Agricola et Schmen felio de Siles. Fos . p. 3 s a. hausit Soetius. Merio tamen huic Experientia contradicit; nec in nostra ulli musci adhaerentis vestigia. Candidis limus Gebneris reseri, ipsis in a Georgio Fabricio jam olim Lapidem odoris violacet acceptile. Et Tenimn nus Geodem illum Alden bergicum cinereum violam olentem Germ. Violen oder ricipii len Sicilii inter lapides odoratos recenset: ita Nomenclat. Rer. Fossit. Misin. Tab. 6. p. 6. Imo Eap. Excell. Ledelius HAIiseest. Acad. N. C. lapidem absque musco vidisse, odoremque violaceum in illo deprehendisse ingenue fatetur; sic in cornu bus Ammonis ditioniI Scaphusinae odorem hunc violaceum quoque expertus est celi. Magner. in Hist. Nat. Helvet. Seet. 6. Art. I. Vid. Dec. II. Ann. VIII. Observ. 28. p. 8 i. ubi inprimis Scholion Asinis. Acad. N. C. Praesidis Du. Sebroechii, legi meretur.
ΝΕ actum agere videar B. L. monendum duxi, hanc Tabulam to tam Excel Bau chium ab Auctore nostro mutuo sumsiste, ipsoque honorifice nominato, Schediasmati de LAPIDE AETII E conscripto, non tantum intulisse, sed et quod caput rei est, singulos, ratione contentorum, loci natalis, figurae, coloris, superficiei, magnitudinis, Consistentiae, odoris, saporis et virium descripsi iste, ut nil paene nobi r liquum, nisi quod Besterum nostrum notet, illum BE LEAENITEM
120쪽
D I FLUVIATILL I, minus recte belemnites vocasse, cum belemnites diversi sint, quod a nobis occasione da lorum daeorum itid ζ-tatum. Forte hic lapis Auctoris nostri minus recte denominatus, En- hydros erit, Aetitis ilectas, quod loco Callimi sive lapilli inclusi, aquam contineat, quae intus in eo veluti in ovis liquor, quiniat; hunc Taphiusium Plinius vocat; ut sic tres Aetitis species ab Atictore nostro rece statae suerint; Aetites proprie sic dictus silice vel callimo praegnans. uia
les sex priores ; postea 'BELENI NITES improprie ab Auctore ni strovocati, potius Enbdrisive Taphiusii, et denique GEODES, qui callimi
loco terram vel arenam continent. Non autem terra tantum vel
Arena, et Otara item ac cinnabarina terra et bolo rubro replentur, sed putamine quaque ex ferro et Ochra investiuntur Aethes; idquod Aetite clivens probat Exceli. Aine elius Pater Ephem. Nat. C rios. Dec. II. Ann. 6. obf ψύ. qui pariter Aetitem siliceum rarissimum fusae Ann. observ. I. postea obero. III. anchisem Iniuidem descripsit. Exceli. Mesebius. Hecatost. I. p. 3 3. Meliten nucis moschatae gurae exhibuit. Vires lapidum horum in praecavendo abortu et partu ficiulitando, a plurimis Medicis. imprimis filivissimo Ammanno, mire lab fallatas restituere nititur Exceli. Abrecti Eph. N. C. Dec. II. Ann. IV obf70. p. 36. Recensentur Zetites ab Excell. Buero in Oryctograpi Noric. optime inter eos lapides Ruratos, qui talessunt Lusu naturae f
gurariam mathematicarum rarundarum.
DEHES MAXILLARES LOIDEI non admodum rari pla
Dentem molarem lapideum vel hominis vel bruti cujuspiam animalis lepossidere, proxime penes mare, procul a venis metalli et montibus ab ipso repertum testatur. Odontoides varii recensentur a Gesnero de Figur. lapid. et Excell. Langius quoque Montoponas molares nostris plane
non dis limite; exhibet in Hi on Lap. Fig. Quod de maxillaribus, illud pariter de Atru DEMTIBUS LAPIDEIS, in ima Tabulae initus parte ab Auctore nostro del.neatis, dictum esto. De maxilla Quersuriens Lapidea Cl. Butineri Rudera diluvii testes p. 221. dedentibus si nitimeonfer. Dissert. G. D manni Jen. Anno Iogo. habita de Gigantum tis bus c. a. Sest. 2. Vix ovum ovo similius ac taxrs Prer A LAp DEA Stria liti, sive pineum fructum aemulanti Lapidi apud Il AuroῬandum in Iora Ietallico. p. get 0. delineato et descripto. Tai ci s L sM E VALLE IOACHIMICA IN LApmm coim versus inque fodinis, ut Inscriptio ostendit, ibidem Anno i s s 7. d. i7. Z a Febr