Rariora Musei Besleriani quae olim Basilius et Michael Rupertus Besleri collegerunt, aeneisque tabulis ad vivum incisa evulgarunt nunc commentariolo illustrata a Johanne Henrico Lochnero ... denuo luci publicae commisit et laudationem ejus funebrem a

발행: 1716년

분량: 304페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

131쪽

ior TAB. XXXVI.

fundere, hos lapides Renum expellere judicant. Hinc Poeta de illis et Salve Arabum mare, Tecolithum mortalibus aegris Largitum ad morbos nobi e praesidium. Conser Petr. Ani Matthio in Dioscorii Libr. U. cap. U. Gesier. doeFigur. Lapiae p. 328. Boetium a Boot p. 4os. seq. Ges . de Metall. Lib. a. c. 4s. Ambros IIus ADtast. Alisovanae p. ii. Hili. Nat. Ferr. -- per. p. 376 . IIV. II m. p. 6 0. Lapides Judaicos serreos exhibent Ephem Nat. Curios Dec. II. Ann. VIII. Observ. l4'. p. 3 a a. Exc. Beter. Orr

I AB. XXXVI.

S.IMA ANIM Er FOEMICULI LAPIDE IN ROTATA,

sunt illa elegans Stalactites species, quae Timasi in Italiae agro Romano repertu datur; cumqueinaequalis ac variae figurae, tam exacte semina facesiaro obducta ac incrustata refert, ut iis fallere multos liceat; quocirca et nomen hoc apud Italos obtinuit, ut Consevi de Tmoli vocent. Substantia est non usque adeo dura, et ex ea optimam calcem conficiunt accolae aedificiis idoneam. Lapidea haec seminum Anisi et

Foeniculi consectio describitur pariter in AEU Societ. Reg. A l. P. III. c U. p. 296. sub nomine. ait Tibullae SugamPlum, additque Exc.μ- hem Grem: Bester Aures severat os esse der the Name os petris dAnifesten, Fenil see s Uc. m. Vid. quoque Ala . IVorm p. s2. et Exc. Valent. AIU. AIustorum P. II. p. G. G. Behrens in Hercyn. curios pag. s. ubi cryptam parvam, lapidea hac consectione refertam, in antro

Baumanniano recenset.

mcHLEA CTLINDROIDES in lapidem conversa, est Coch- lites cylindroides sive pyramidalis Excell. Langit in Bisor. LV. Figur. p.

ii 1. qui figura sua praesert Cochleam Cylindroidem Rondeletii, e qua nomen quoque habet. Haec γ figura cylindro proxima cylindroide vocatur vel etiam pyramidalis, quia pyri modo turbinata est. Os proxime a basi, seu a spiris, vel in se convolutis, vel parum productis incipit, et usque ad alteram extremitatem extenditur, quae a potiori in acumen desinit, ct frequentius in figuram cono alicui aut pyramidi si

milem.

Quo, FRUCTUS PINEAE LAPIDEOS recenset Auctor, melius conveniunt, quam quos Tab. sequenti sub nomine Nuclei pinei deli-neavit, quosque melius radiolo cucumerino Ili Lodii convenire creta

dimus.

FR TVS c EBAR I LAPIDEI sunt quoque stalagmi

tae Bellariis similes, majores Exc. Langit Histor. Lap. p. t i et naicun-ιur ut fialaclites ex Aqua non adeo depurata, in parva subrotunda corpora, Diuili od by Cooste

132쪽

pora femina sacchiso albissimo obducta non inepte mentientia, concre icente, et inter illa pariter, quae vulgo Confreti di Trioli dicuntur, uti modo innuimus, recensenda, eruntque fructus hi cubebarum lapidei stalamites bellaria subrotunda aspera referens. In Musco Societatis Regiae A l. p. 296. Vocatur: a Great Tibuline suar Plum. Dantur quoque pubebaeferreae. Diam. Mat. CuriosDec II. Ann. VIII.

11 DALA IN LAPIDEM CONVERSA ad lapides bel

laria mentientes reserenda, et Amyntoides dicendi. Nobilis I AI liusta j mmorabilibus Saxon. bubterr. Relat. V. plura de his amygdali sormi. us lapidibus in saxis non procul Emiccavia et pago talistini repertis efert, horumque historiam e Boetio is Boot et Gesnero illulliat. Confier. quoque Excell. Valentini, qui in Alus. Austor. Part. II. p. 10. se lapidem Amygdaloidem, illis qui cinnamomo obducuntur, et Sinlineti dicuntur, per omnia similem possidere scribit. In f. So- Uetat. Regiae AMI p. 266. vocantur petrifled Almonti, et Besserus

noster citatur. I

LAPIS CRINATVS Pyritae species et quidem illa, cujus Ges,

aerus meminit de Fig. lapid. cap. XII. p. i4o6. pilos referentis, autae e. cirrhos, cincinnos vel plexos mulierum crines.

EXVVIAE SERPENTIS LAPIDEAE a Musii Regii Angli-

'ani Excellentissimo Auctore, citato Bessero nostro , tartari Alcyonio, De Serrant. Imperati vermibus marinispetrefiatis, Italico Hermi ma- qui impetriti accensentur. RHABARBARVAE LAPIDE I illud nomen non nisi colo- e Rhabarbari meretur, cum structura plurimum a radice illa Sinensi, in Scinis nostris pharmacoticis usitata, disserat. LAPIS MARGARITIFER, conchites est margaritiser ab Ambrosinoisinus. AEDMII. . ur Danae descriptus. Quam plurima frustaiorum lapidum nobis e Montibus Alreyensibus ab Exceli. Guero de- criptis afferuntur, et justae magnitudinis sunt cum Eeriberi Indorem ive eoncha margaritiferatio lituiti. Listero in Exercit. Analom. 3. Com Uyt malo. Tab. IX depicta, et in regio opere Histor. Conch l. n. aar.

ta 2. repetita.

ρUM MAIORA LAPIDEA sunt Pisa Thermarum Carminarum, quae Pisis magnitudine, et forma similia. dieta a Cenimann. in Catulog. Renfossit. Titi Vl. q. 24. p. 38. AIustum Regium Anglicum quoque memorat , et nostris similia pronuntiat s apparet in nonnnullis armatura quoque ferrea. Viri Ephem. Nat. Curios Dee.II. Ann. VIII. observ. CXLIX. Plura non addo, cum horumpisorumnjecta mentio, ubi de Psolithis. Tala praecedenti.

SEMINA LUPINI LAPIDEA nihil aliud sunt, quam Simi mites bellaria laevis majora referentes Excell. Langit in M'. lupi aequorum jam aliquoties hac in Tabula facta mentio , et his Tabulam claudimus, quibus initium factum. Cc a . TAB

133쪽

q AB. XXXVIII AB. XXXVII

PRiores quatuor lapides fructus exhibent in Iapideam duritiem con-efetos. Sic e BITROBALANOR I genere unus comparet, cui vix similem in Museis quis reperiet; sicut et PIPER LONGUM LAPIDE 1, vegetabile exacte referens. OLIVA et NUCLEUS PINI LAPIDEVS, antiqui Lapidibus Iudaicis annumerarunt, sive ad balanites et glandarios, sed minus recte et exacte, ceu tabula praecedenti innuimus. LAPIDEAM OLIVA AI quod concernit, assimilari poterit commode illi lapidi, quem Excell. B erus Ooctogr. Norie. p. s. exhibet, vel Pyrenae in Arus Morm. p. 69. In Rug . Societ. Reg. P. III. cap. 2. p. 267. haec leguntur: Bester re orthree Stones Somen hat lihe this, mhicb hecalis Petris'd Olioes N aEVAE PINI LAPIDEUM ad radiolum cucumerianum Ludii reducendum modo diximus, qui insuper apice acuminato singularis est, quales nondum Ct Langio in Histor. Lap.sgur. visi. LA PIS STELLA AIARINA INSIGNITUS e rarioribus M seorum est. Exhibet quidem Ambrosimus in Alasto Metallico Aliso niadi Eesinitem forma Stellari pulcherrimum, cum nostro tamen non comparandum, in illo enim anguli plane obtusi, cum in nostro sint acutissi. mi; Stellae marinae per omnia silmilis est, nisi quod radii inaequales, inferiores enim superioribus breviores. STEROLITHOS spadicet coloris, potius Lithoeardiis nominandus, cum 'sterolithos proprie lapidem denotet, qui pudendum muliebre figura sua repraesentat, a quo noster plane diversiis. Conveniemelius cum Bucar dite n. a. ab Albovando inus Metallic. p. 47 p. delianeato, vel cum Bucardite Excell. Lan iis Hist. Lap. Ag. Helvet. Tab. XL. n. 4. Excell. Bater Oryllogr. p. τε ΗΥSTERO PETRA subalba major ad Bueardites potius referenda quam ad 'sterolithon , differt tamen a reliquis Bucarditis interna concavitate, et concharum valvis convexis; quoad colorem conveniretim NMardite Mormii in Alasto p. 8 i . Cor utrumque, non tameta exacte reserens. In AI eo Reg. Societat. AHI Bucardites quoque noster resertur, additurque: Figur'd b Bester mih Gename of Histera- petra. AAMIONIS CORNU PTRITI adhaerens, quale illud a Ssu hino in Balneo Bollens Libr. IV. p.rs. 16. descriptum.

LApIS NIGRICANS ROTUNDUS ALBIS AIACVLIS

Nisi omnia me fallunt, crederem hunc esse VARIOLAWAI fule ab Ambroseo in BD . ADtall. Urovandi I ibr. IU. p. 822 seqq descriptum ; vel Variolitem Lucemenstrum nigrum variolis seu pullulis albescentibus insignitum apud ch Langium Hist. Lap. Big. Helv. Libr. 2.

. V. pag. O.

134쪽

TAB. XXXVm.

VLVS VTTVLINVS uidetur esse Leucophthalmus sive potius

Lycophthalmos Plinii a Gesnero de Fig. Lap. p. i Φ. et I so. descriptus, olopem enim habet rutilum, et in medio nigri cante, gryseo et albicante ringitur. Vid. Masm. Sel in libell. de Gemm. P. IU. cap. 6.

LAPIS VERMICULATUS Auctoris nostri, nullam plane simi

ii tudinem et convenientiam habet cum lapidibus vermiculatis, ab Aucto tibus Lithographicis descriEtis; nihil enim issi commune cum tubulati germicularibus a Langit; sed lapis est si liceae quodammodo substan' nae, cavitates intus exhibens, nidis, in quibus vesme . exclusi, non abii 'niles. Si conjecturae locus, forte terra est, in qua Hermes Meliten es etrellasti, de quibus Mormius in Musto Libr. L MELII. cap. I 3. p. 9Ο. Velitici Moeshirchensi verminoso analogus, cujus meminit Exc. Melchius meatos L. Observ. 48.

ΙΑB. XXXVIII.

GLOSSOPETRAS .ariae magnitudinis exhibet Auctor, quos aptiti

ad Odontopereas referri et nominari credit Excell. Langius Hist. p. Fig. Hebri L. III. c. i. p. s. Multum di fierunt a Linguis Piupae avis et serpentum, quae non triquetrae, sed teretes et bifidae. p meque ib his Glos petris abludunt; hine Montopeirra has Exc. Lodius divi. iit in incis es et molarcs p per incisere intelligit dentes magis acumina tos, et eos Ichthyodontis cuspitatos appellat: per .molares vero magis ob usio et eos Iehes Monteου Semellatos nominat. Ex nomine Iuth don. 'um apparet, ab Exc. Lustrio, ut et ab aliis plurimis, lapides hos pro denti-aus Canis Grehariae et Lamiae Piscis haberi, id quod - λὰξ defendit ingeniosissimus Simonius in Anat. Capitis carchariae Piscis quam opinionem destruere conatui Cl. Reis ius ita Dissert. de Glosve- iris Luneburgensibus. Uariant autem Odontopetrae magnitudine figuqλque, prout etiam pis.s diversis dentibus muniuntur 3 nec in nus:oloris disserentia. Monstrosas et rarissimas in Lib. Iob. Laet de Gemm. t Lapiae videre licet. Nec in Italia selum, ubi Lamiarum copia, sed etn Germaniae nostrae Provinciis passm proveniunr, ut non opus sit ad IIelitenses tan tum recurrere. Sic ab Ala ensibus emtinshelmessib.G evo, de Mansfelicis Alberti, de Luneburye Ius Reis ius; de Quersvr ensibus Butineris; de Helvetieis Langius, de Dol aticis Major, de

illis alii missim. vm Meseum e tur; hus breviter contraxit G. Lan. tus Confer. prae aliis plurimis Exc. Scheuchzerus in Piscium querel. et indie. p. 17.18. seqq.

LAPIS FORMA CORDI' sive Carstes m nime ad Bveardites eserri potest. Uid. ADC Fran. Imperati, qui primus eum descripsit I

135쪽

i66 TAN. XXXVIII. rumque figura fatis aptediscrimiriantur; sed illiceus lapis, aliud quid p

riusquam cirreserens.

LAPIS LYDIUS IN QUO CRUX ALBA. Stavrinthos

sive erves ser lapis, a cruei geris lapidibus, qui viginti milliaribus a Fano disti Jacobi Compostellae dicto eruuntur, et ab Ambrosimo in Alasto Atitast. Alisovandi describuntur , multum distans, cuin enim r omnes hi lapides per transversum sem, figuram cord s ostendant, a lapides molles sint; noster bicctavrolithos et enere δdiariam duritiei extremae est, cui crux tantum in superficie impressa, coloris albicantis in lapide nigro. Quoad duritiem melius conveniret cum Silice Stair phoro ab eodem Ambrosin. . Ius ADtast. Alisovanae p. 73 s. n. a. descripto. An illis lapidibus nosset hic similis' qui in regno Chilensi in exiguo flumine, Hara vete ab incolis dicto, prope oppidum de Pet velea inveniuntur, signo crucis signati. Figura equidem irregularis est, sed ubi crux visitur, ovalis; formaturea per intersectionem rectangularem diametri majoris et minoris, atque sanguinis instar rubet. Vid. rournaldes obser D. Phys u. ADthem. et Bolaniqv. D R. P, Drus Aetiide, quibus continentur observationes Physicae et Botinicae ac Mathematicae, jussu Regis Galliarum in America Meridionali et India Orientali ab An. γογ.usque ad An. Irra. factae. MARMOR, IN QUO CRUX, convenit quodammodo cum silice Stavrophoro ab Ambroseo deseripto, qui expressam quoque an tura crucem serebat, et marmoris instar radiabat. Coloris tantum M.tione differt, cum Alisoandisus siri viridi et obscuro colore insgnitu cum cruce coloris herbaces, cum in nostro lapis albe Icat, et crucem imcludat quoad infernam partem nigram, quoad supernam cineream. LAPIDES HERBIPOLENSES, quorum unus figuram Zinstis beris, alter Stalactiten repraesentat, siliceae sunt duritiei, naturaeque lalus

non adeo admirandi. I.LAPIS UNDULATUS CUM SILI. E nil aliu4 esse videm quam species Osraestis Silieri undati rugos a Cl. Langio in Historia L

pidum Helvet. Lib. 6. cap. io. p. iso, descripti. Vid. Lachm LO ME. Hildes heim. c. II. p. 3 2.

TAB. XXXIX.

Continet utplurimum Lapides e regno Animali desumptos. Et quudem quos Auctor LAPIDES ASELLORVM MAIORES nominat, apte conveniunt cum Lapidibus comissi et Umbrae Ρiicis, a Cl. Ambrosimo in Ata . Ald vanae Metallis. p. 7ς6. descriptis et d pictis; sunt enim gibbosi juxta partem exteriorem, habentesque tubem culum in medio cum appendice. Hos Lapillos sub nomine Lapidum Munati Amsterodamo missos accepit sol ptissimus Phari copaeus Di Jericus, in substantia cerebri repertos, ideoque plane differentes a lapide

136쪽

stos ML, sive osse ad Auditum spectante, quod hoc sub nomine incluseis et officinis Pharmacevticis prostat. Quod Lapidum istorum cH- aciam concernit, vulgo dictum lapidem Manati si non superare, aequareerte visi sunt optimo Parenti, qui aliquoties eos felicissimo cum succes, ii in coercendis Sanguinis fluxibus exhibuit. Tales quoque lapides in

Gellis majoribus, vulgo tabelliam dictis, repertos fuisse, nullum dubium. um Exe. Melphius scripserit Hecatost. I. obc a 8. Nullam hucusque Piselamgenin in ejus manus venisse, m quo, si copia daretur, diseerpto ca- ite praeter silium lapides etiam lapillas veros non repererit. LAPIDES ASELLORUM MINORUM sunt lapilli Piscis mari;Balthici Accolis Dorsch dicti, candidi, oblongi ncurvi, laeves, sed in limbo utrinque pulcerrime crenati, circa basin Cerebri obvii, teste Excell. AIaior. is inemorial. Mat. sem. V. de Animul. Littor. Lilon 7. Minimi autem lapilli sunt Fereae pilais in Officinis Pharmacevticis notiΩ

LMIs L FELLE TAURI e majoribus est, qui extrahuntur, nec eum illis convenit in affusio AEdrar Mino ab Ambro . L. IV. p. 7so. delineatis, quibus ut plurimum in vesicula sellis humani reperti similiores, quos adumbravit in Lithogenes sive de Aticrocosmi membri pe-trefact. cap. X. p. ai. I G. Sumhius a Groenberg. diffluatieus lapidem

hunc Majatium interpretatur. Quae Bellauius noc de lapide annotavit, illum apud Turcas maximo haberi in pretio, ac Arabice Hazaegi ab Avicenna vocari et commendari, ac ab Judaeis Orientalibus morbo re gio obnoxiis ceu praesentissimum remedium exhiberi, experientia quoque apud nos confirmat. Vid. praς aliis plurimis, qui lapidis hujus me. minere, silertissimus IVelsi ius Hecato t. I. p. ilo.

De LAPIDIBUS BEZOAR post Cl. 8 uticum, Boisium et Deustagium, qui tractatibus integris, et Nollim sim ac ta.Velli, qui distemtationibus Academicis peculiaribus, et hic quidem Erfurti Anno iro . ille Ienae.16 s. luci publicae exposuere, cui Laum cateiani quoque ilia

bellus e Gallica in Germanicam Linguam translatus addi potest, nil nobis superest, quam ut rem omnibus notam breviuscule delineemus : L pidem Bezour Orientalem esse subitantiam lapideam soris splendidam, glabram, quasi laevigatam, coloris foris atro virentis, interdum dilutius virentis pallescentis, intus obscure cineret; forma modo rotunda, modo oblonga, tereti, vel ovali, magnitudinis variae, compacta e plurimis la. mellis instar caeparum sibi invicem incumbentibus, ostendens in meditulislio cavitatem notabilem continentem paleas, pilos, fibrillas aliaque similia, nata in sacculo peculiari ventrieuli GaZel Iae indicae cornibus rectis nigris longissimis prope caput annulatis, Tab. .X. a nobis descriptis,

odoris nullius evidentis. .

LAPIDES BEZOARDICI OCCIDENTALES sunt substanti

lapidea Orientalibus fragilior en laxior, seris scabra et minus laevigata, coloris modo ex viridi nigricantis, modo ciperet, instar caeparum pari Dd a ter

137쪽

TA B. XXXIX.

ter tunicata, forma iv plurimum rotunda, interdum quoque, uti e figura Aue toris patet, ovali et oblongiuscula, magnitudine Varia, res heterogeneas in meditullio continens, nata in sacculo peculiari, optime ab auto

pta Pomet l'Histolae gener. G Drogura deicripto, ventriculi Animalis Beroardici occidentalis metiri u live Ioragvas Acostae, Teuthumaeame Hernantia, CMuncti Pisoni , Iaturavisque dicti. Quamvis Exc. Hermanuo teste, hoc proprium in India occidentali, quod vix animal reperiatur, in quo non generentur Lapit ii tales, omnesq ue hoc nomine ad nos deserantur. Sic Cl. Rumphius palmam inter Bezoardicos i pides tribuit illis, qui e simiis Borneae majoribus colliguntur, talia D a. dictis. I usitanis Pe retri culla de Btigio. Vid. ejus Mus Amboin. Libri n. Art. LV. Horum Lapidum jam anto 'Rumphivm descriptionem dedit Magni . Nat. Curios. Praeses Vol ammen Ephem. Nat. Curios Decisi. Ann. II. Obsierv. 18 9. p. 4i o. Cum merx haec plurimis mangoniis exponatur, cautelis opus, quas optime exposuit Exc. Valent. μου.Austorum m. I. p. 2 o.

LAPIS TUBERONUM vel potiu, TIBURONVM sve CanigCarchariae aut Lamiae Auctoris nostri plane dissimilis illi, ab Ambrosino in VII Metall. Albov. Lib. IV. c. s s. p 79 .exhibito. Quoad substantiam hic noster non dissimillis Lapidi Atinati, em eundem cum Tiburonum lapide censuit olim diligentissimus Gufio. vid. IV m. in Arus cap. VIII. p. 18. ideo refutatus ab Exc. Stablio Dissert. de Lap. AEanati, qui disterentiam amborum lapidum curiosissime, uti solet vir ωιλibinn-s aro. , rimatus est, ususque medicos addidit.

SCOLOPENDRITES et ECHINITES non nisi magnitudine disserunt; Et quidem Scolopeiarites Auctoris convenit cum ectinite illaeo fastigiato Excell. L eri de Cochl. ANI. p. aio. Meminit hujus Iapidis illusti Grem in IIV. Societ. Reg. Anguc. P. tu. p. 26 o. BesIerfigures asmali Conje He et by the name o Echinites: a greatone, b has o colopen rites. ECHINITES quod concernit, sunt illi secundum Exc. Beterum e Classe uni Iesum testaceorum helicibus earentium gurae ut tirymum subrotundae, quos illustr. Gydius adposite nuncunat utares, apropter sermam glomerulo destiario iit Anop D accedentem, dividunturque inpa uossetfuturis auisulcis lineisue ornatos, quibus Auctoris nostri accensendi.

OOM ANGUINUM, ad Brontiam sive Ombriam a nonnullis relatum, est Echinites pariter orbiculatus depressus siliceus, ab Meeli. LLstem p. a 2 o. descriptus. Ovum hoc anguinum Nobilissi Ludio Lithopbl.

Britanu. p. loo. vocatur echinites maximus laticlavius. Rarissimi hi lxpides in Britannia integri inveniuntur, at fragmenta satis elegantia circa Oxonium saepius occurrunt. De Usu medico hujus lapidis varia Olear.

ininus. Gotidos. p . 3 et .seqq. Qui victoriam sibi ex hoc lapide pollicentur Di ilia oo by Cooste

138쪽

TAB. XXXIX. Iostur. Ensis capulo conjungi curanti Rusticae Danae contra incantationem vasis lacteis apponunt.

BATRACHOIDES vel Crupo i vulgo dicti lapides, quorum

capitibus contineri multis tarsuasium. Auctor noster duas species exhibet, a Gestiero quoque de figur. Lap. Cap. XIII. pag. 36t. b. descriptaso Rotundus intus cavus, kris convexus, coloris albescentis ad subcinereum tendentis I alter major et oblongior; addit sicinerus lapidem posteriorem et rariorem vocari quoque Ophitem, S laligeritStella obergrossiti mole Etan. Aldrovando dicitur Batrachites Orientalis

figurae ovalis et oblongae, quem in Museo Metallico, nostro plane similem delineat. AIV. Metall. Lib. IV. cap. 6 O p. 81 . Citatur Auctoris nostri figura in Idus. Societ. Reg. pag. 299. Sester figures this, withthe Name. of Batractoides. Plura de hoc lapide in Cl. Libolisingularibu3. P. IV. et quidem Batrach. L. II. cap. 2 3. et Exc. Paullini in B u ne: Sect. IlI, cap. 3, p. ao. seqq. Baliseus in descript orae Aulabar. Promandet et C lon. p. Io 2. CHELRDONII LAPIDES ab auctore nostro delineati, plane disserunt a lapide Chelidonio Cl. I ormii, qui lapillus est perexiguus, magnitudine seminis Lini, sed figurae hemisphaericae, coloris obscure lutei splendentis parte convexa et rotund ore, purpureo et nigricante arte sessili; hunc in ventriculis hirundinum inveniri fama fert. Ad nommam Mormiani pariter delineat Exc. Langius Hist. Igur. LV. Helv. Libr. V. cap. V. p. I Is. Tab. L. Nulla plane lapidum similitudo cum rostris, nisi cum Aurovando distinguere velis inter lapides Chelidonios ossiles et animales. Lucem majorem praebet Excell. IVelfilius He- atost. I. pag. 7 . qui hac in re considendus. Cl. Sachf. Gammarol.

CARPIONVM IDe Cyprinorum LAPIS, proprie non lapis, sed

riquetra Cartilago coloris stibnavi mollis, nec caeteris hactenus descriptis luritie respondens; modo laudatus Melphius ossa lapidescentia pro-iuntiat, qua spina capiti connectitur acetabulo imposta adeoque dentis ertebralis in homine similitudinem gerentis. Genuinos vero lapillos eminos exiguos planos albosque cuivis in cerebro cyprinorum inquienti obvios fieri, scribit Hecatost. I. n. 2 g. De viribus medicis hujus lapidis

id. Morm. in Ata e. Sachf Gammarol. p. 3'. ALECTO RIVS LAPIS similis ferme Calceolariano, quem a J. B.

orta ceu donum accepit, licet non satis accurate triangularis existat; nec onstat, an in ingluvie, an in Iecore repertus sit. Marbodaei versius de

ioc Iapide recitat Ambro in m AEU ADME. Alisovand. LAPIDEM SIO AEACHO GALLINAE pro silice devorato et in stomacho po

ito habemuq. LAPIDES EX CANCRIS melius vocantur, quam oculi cancro um, sunt enim proprie lapilli crustacei, duri albicantes glabri orbicula. i, divata magnitudinis, una parte compressi et sinuati, altera convexi, E e nati

139쪽

nati utrinque unus, in ventriculo Astici fiuviatilis, saporis et odoris nullius evidentis. Licet omnibus noti sint hi lapilli, non tamen omnibus eorum est ortus. Viplurimum Mense Junio et J ullo languere et aegro tarencipiunt hias laci, cumque non nutriantur, exanimantur fere, et in eorum ventriculo tunc reperitur materia quaedam lactea, quaequae sensim post aliquot dies concrescit in lapillos, qui deinde sensim iterum cons muntur, et ut probabile est, in restaurationem cedunt, exuvias enim tum reponunt et resumunt; haec Excess. Hermamus. Fusius ista ex Viri incomparabilis Messeri observatione explicat, diligentissimus Saehfius in Gummarolog. qui omnia, quae de lapillis his dici possunt, congessit.

I AB. XL.

CVm Tabula XXVII. occasione Androsees LAPIDIS FUNGIFU

RI et fitin mappae injecta fuerit mentio, immortalisque Gloria Seo erinus, Epistolam de Lapide An fero nomini Celeb. Atich. Everti Besseri inscripserit, quam Ct carolus Avantius, Baptias ae Herae Coenae notis illustratae adjunxit, liberque hic inter raris

simos nunc esse coeperit, consultum duximus rariora hujus epistola relicta luculenta Severim de Tuberum natura et generatione digressione, excerpere, aliisque ad lapidem fungiferum spectantibus, ex aliis Auctoribus supplere. Tam oppido obscuram , tamque retrusim nat tam nactus est lapis, quem vulgo fungi ferum appellant, ut ne etiam n

men unum apud Omnes retinuerit, aut ad unum tantum genus relatus fumrit. Aliis nempe volentibus, L curium, aliis E dirum aliis Tuber Fungariaum. An veteres hujusmodi Fungorum cognitionem ullam habuerint, non facile erit determinare. Theophrastra quidem His . Plant. l. 4. α8. in mari Erythraeo fungos nasci tradit: qui letacti μολιθοῦ, , lapidescant; quales et nos quoque in rarioribus Beslerianis exhibuimus. At e lapide fungos prodire, non dum se legisse meminit Cl. Avantius. Quod enim scribit Hemmolaus Barbarus, Coroll. 698.esse ubi Plinius hoc innuerit, modo laudatus Avantius certe in auctore illo, quem non perfunctorie selegisse profitetur, nihil tale observasse scribit. Matthaeus Synati eus equidem in Pandestis cap 447. Evacis mentionem injicit, qui hujus lapidis Lyncis, meminisse sertur, sed hunc Evacem, Arabum Regem Neroni familiarem, legitimum scripti Auctorem fuisse, eruditi omnes dubitant. Quid vero si de his loquatur Ariste apud Athenaeum Z --καum p ὀρεχ ι σολα νον πέδον. Fungos concupiscit lapido us ager. E primis qui lapidis hujus Fungi seri meminere, erit Baptista Hera Mantuanus, in Caena. De Aiatthaeo 5ffluatico Pandectario modo diximus, ut et de Hermolao Barbaro. Meminit pariter hujus lapidis Anis. Caesalpinis de Metall. c. et s. Iulius Caes. Scaliger in Cardan. de Subtii. Exerc. 87. Petri Andr. Isuhiol. Comment. 7 g. l. 4. in Diosc. mpad. lib. st P. c. 3 3. 3. B. Porta Villae lib. I O. et Phri nom. l. 6. c. 2 6. Serdinata. Imperatus

140쪽

ri εmp. U. et VI. Gufius Tract. de Fungis, Sterrebela, Theatri tangori fusiu lue his de sungis eorumque natura et generatione se tractaturum promi-it a. Avuntius in Paralelpomenis municis. Esse autem lapidem ungi serum,de quo nobis sermodegitimumLyncuriumssii modo unquama rerum natura exstitit, minime probari ullis potest argumentis; quis nim teste Severino et Avantio sibi persuaserit, e Lyncis animalis non alde magni lotio, lapides centum et interdum plurium librarum excreLere; quibus adde hujusmodi lapides estodi pluribus Regni Neapolitani Practibus, in quibus nullos nasci Lynces apud omnes in confesso est. Si suid igitur in nisce vulgi ineptiis conjicere licet, existimat toties lau- latus Amantius, id nominis Lapidi factum esse, quod optimae notae eLodiantur ad Collem Pardi, ditionis Procerum Columnensium, unde celed,ratissimae Anticoli aquae derivantur a atque ex natali loco primum Lapides eollis Pardi appellatos se iste; inde vero sciolum quempiam ex ardo sentem, et ex Lynce demum Lyncurii nomen ineptissime effinxis. e; vel quia fungi ex eo prodeuntes, crebris illis , quibus stat sparsi,naculis, maculati tergora Lyncis quodammodo referre videantur. ERiutem Lapis hic ex antii descriptione, q ui a Tobia Alino illum dono iccepit, magnitudine bubuli capitis, cujus etiam figuram non inconcinneeserre dicitur, quamvis figura variet, nec enim ille, quem Excell. Vol

camerus e Neapolitano obtinuit Regno, hujus figurae, superficie astera, Mosa, rimis nonnullis hiulea; colorepartim intente nigro, partim diutiore, et ad cinereum vergente; substantis porosa, pumici non absimili, ove vero ponderosioris quae et siliciorustula quandoque inserta habet, it connatum esse videatur, argumento quidem nori levi, lapides istos a 'ento se glutinoso terrae si eo, et ad cens quidlibet mulcante eoalefice. e. Hic pingui terra modice tectus, et tepida Abinde conspersus, Eun- os fert j vissimos. Illorum generationem aut si mavis productio-iem, latius e Severino describimus; Fortio, inquit, fungiferi triplex: Una quaesub Terra, radix et brae colore pulla. Secunda pedunculus aia o luteus. Tertia tangi umbella. Radix propemodum arborescentem

recessum refert i. e indivaricatum: scissilis ebi et geniculata, ut Zin-sberis Penae, Iridis S'lvestris Matthioli, m. m. Radicis extimae L

raesunt 'melati eapillus, tenuissimae ac varie implicatae crispaque,

viales ad unguem stipitis O gae sint paleae minutae. Fungi germen rimum etsi es, si plenis suis numeris adoleverit, digitali usque longiti e attollitur: in mo periculo nixus, quo magis terrae propinquat, adatim tenuiore. Cui Fungo primum erumpenti Vesicula major esstemmae vitis munitudine, aut paulo majore; quae dixitis eompressa edit humorem aquae kpecie, saporis ariduli gustu. Est autem hium us facie, qua coelum spectat, umbilicata, et levi: inferiori vero eontilentiserie distincta,punctulis quam ereberrimis et alveolis minutismis:

iungimus Severinianae descriptioni Avantianam: Fungi figurae modootundae, modo ovata saepe etiam inaequali labro, variisque ae num

SEARCH

MENU NAVIGATION