장음표시 사용
61쪽
riosoccorum nivis inpar albicat, in dorsi principio pennae duae nigricantes, albis punctu distinctae exurgunt. Alias dorsum universim, una cum cauda ferruginei coloris, alae quidem nigricant , punctis tamen ni- ωeis ornamenti instar distinguuntur. Pedes exporrecti subfusci coloris,
retrum nigricans ad subulaeformam e latum, quopifici quasi bamo
excipere solet. In Figuris aeri incisis; quarum titulus: Omeaux delawenserie de Versatiles Tah. 6. haccavis quoque delineata, sub nomine Plongeondeta merechiquete. Quam N. 4. sub nomine ADAEIRANDAE AVIS CV DLATAE AQUATICAE exhibuit Cl. Besterus, videtur esse Cotymbi Cristati species, a nemine hactenus, quam Auctore nos fro et post illum a CL IVormio sub nomine Coi nibi Cristati sive Auriti delcripta: verba e Gazophylacio jungo: Animal hocce capite monstrosum, in aquis natare, ex decubitu naturali conjicere licet. Comam quam in fronte cernis serruginei coloris; ex parte maxillarum, plumae iuvescen μtes repullulant, quae in extremitate nigrioressastae, circulum egr*ie repraesentant. collum cum Ventre albicat, dorsum cum Alis cineritii est eoloris, extremitas tandem in albas desinit plumas, pedes cum adnatis membranulis, semicirculis distinctis albisant, ubi in quolibet Fe. de unicum tantum unguem animadvertere licet.
N. I. Ectorum oculis exhibetur AVIS illa PARADISIA
sic dicta, vel ob Colorum venustatem corporisque sipeciem, vel quod ubi locorum nascatur, unde venerit, quo se reciapiat, hactenus non certo constet. Atinutodiata dicitur secundum Emeeli. Valentin in Alasto AI eorum, a vocabulo Moluccano corrupto Maotto Nirvata, quod Der avem denotat. Vocatur pariter Apus Indica, quod illam pedibus destitui crediderint Historiae naturalis scriptores alias diligentissimi, tanto hoc deliniti praejudicio, ut incompar bilis alias Aldrovandus Antonio Pigssetae, qui primus hujus Avis notitiam Europae nostrae dedit, dicam scribere non erubuerit, quod avi huic tribuerit pedes, id quod Auliori quoque nomio contigit, qui Avom Paradisiacam apodem pronunciavit , qfici nomine et Firmamento Sobielciano sive 'anographiae Id. Hevelit illata, plurimisque stellis illustrata cernitur. Pro Epichercmath quoque Apus fuit Laur. Pignorio,
cum inscriptione: TELLURE 1 PRESSISSE PUDET Nee hie
substitit error, peperit plura credcndi levitas de hac ave figmenta, quae
recensere, refutare est; eam scilicet caelesti rore nutriri et vivere, cume xavium rapacium sit genere; perpetuum exercere Volatum, nec nisi alis in sublimi expansis acquiescere, nunquam vivam capi, sed mortuam tantum in terras praecipitari; dari in masculorum dorsb cavitatem quandam, in qua foemellae, quibus venter etiam cous sit, ova sua deponant, atquα
62쪽
atque ita utriusque cavitatis auxilio, ea incubari , Quae otiosorum crodulorumque hominum commenta non tantum ex Iob. de Laet, Clusio,
Mormio Λί-ggravio, imprimis autem Bontio, fabulosa esse probat Excest. Rajus in opere Inil bes de Avibus, sed et veritatem ex avibus integris allatis pedibusque instructis evincit. Bontii locus omnem dirimit litem Histor. natura et Atidie. Inae Oriental. Libr. V. cap. I 2. Tantum abest, i cribit, has Paradisi aves vel pedibus carere, vel Aere nutriri, ut unguibus incurvis et peracutis parvas aviculas Chlorides, fringillas et similes venentur, easque mox sicut reliquae rapaces aves devorent: ut nec illud verum sit, eas non nisi mortuas inveniri, cum et Ataboribus inlideant, et sagittis a Tarnacensibus figantur I unde etiam a celeri et rcciproco volatu hirundineo hirundines Tarnacenses ab Indis
Vocentur; Via. quoque Rev. P. Bonann. in AEuf. Michem classVIIn. q. p. a a T. Quid de ave hac CI. M. R. Besterus, in GaZophylacio habeat, recens cLimus: Pennarum. scribit, ambitus discolores,sed admodum umnustus, plumae enim superiorem capitis partem exornantes sunt motiles, temesve et ex cyaneo mire virides, quae mentum tegunt istissae,
colore lateo egregie micantes. Rostrum hirundini prolixiuri eorporis moles tota pennis fulvis in rufum mergentibus obducitur, quae in pe- .Eaere et ventre collocantur lats simae, colore nitidi imo fulvaesiunt. Alarum Pennae inter nigrum et russum fulgent: Dorso sta gemina annectuntur tres palmos longa, nec exacte rotunda, nec perfecte angulata sed medias gura nec nimium crassa,neesiumme tenuia, eterum siutoriolo haud
dissimilia , sta tamen bina nigredine Jlendescunt. Pedibus carent.
Haec Auctor noster, cui error de pedibus eo magis condonandus, quod cum maximis viris errorem hunc erraverit. Quod autem sta illa sive cirros attinet, nil aliud quam pennarum scapos plumis destitutos judicat Exced. Rajus, illosque vim ullam musculosam obtinere asterit. Addit tamen optandum esse, ut qui Indiam Orientalem adnavigant, e veregi es petunt,in quibus Manueodiatae inveniuntur,ab ineolis diligenter exquirerent, ubi et quomodo nidiscent, evique inui inferetiant tum pennae illae longissimae, e lateribu3 pectoris hinc inde magno numero eum tae, quae tum ultra caudam in longum aliquousque procurrunt, cum iu
latum dissunduntur, tam praeeipuescapi illi longi mi Apra dicti, quorum
usuri ut verum fateamur, nobis hamnus incomrer a es.. N. I. AIANI CODIATA, Regis citulo insignita exhibetur, quae rarissima Avis cum e Besleriano Mus eo in Maentinianum delata, cum illo ex urbe hac aliorsum venit. Interim delineatio cum illa ADrygraviana optime convenit, ex descriptione, quam Cl. Heraberius de Jager apud Excell. Ualentinum in Musco Mustorum dedit, supplenda. Arouensis Insulae, a nova Guinea a o. circiter milliaribus dissitae, imperio hodie Banta mensi subjectae incola est. Caput illi paravulum, summitas coloris miniati, collum digitum longum, coloris cum cervice sanguinei; oculi parvuli, cum macula nigra; pectus plumulis I casta-
63쪽
cas laneis ad gris eum accedentibus oblitum, apparet inibi semilunaris macula, e plumulis subtilissimis holostri cum aemulantibus, coloris ex nigro splendenti viridique caeruleoque mixtis. Rostrum rectum, satis crasium, acuminatum, sesquidigitum longum. Colore ex viridi et caeruleo mixto, versus acumen tamen albicans. Corporis autem longitudo a collo ad caudae exortum vix trium digitorum et semis. Alae supra septem longae. Cauda lata et sex digitos longa. Aia et cauda pennas habet latas et sortes, d giti latitudine. Totum dorsum, infimus venter alae, cauda, elegantis si int brutini coloris. Sub alis in lateribus inter alas et crura exoriuntur multae pennae pedem plus vel minus longae, elegantis structurae, quae supra caudam longe extenduntur. Inter has pennas duo quali fila extenduntur, totius aviculae ad aeq.iantcs magnitudinem, prope exortum flavi seu aurei coloris, ac versus extreή imum incurvata umbilicataque, secundum Marggravium ob sicure brunni coloris, secundum Herbertum de Jagerautem coloris Smaragdrii inc trinum desinentis, ex minimis contexta plumulis, elegantissimae struet tirae, id quod maximam in pulcherrima hac avicula meretur admirationem. Pedibus minime destituitur, quod G Olearius in Itiner. Inci Mandest. L. 3. voluit; sed si tibes is inarur avium audiamus; habet duo crura , quodlibet inferius duos digitos longum; quatuor digitos in ledibus, IreSantrorsum, unum retrorsum versum more communi: mediu
anteriorum paulo longior caeteris ; posterior etiam satis longus ; qui libet ungue lunato, seu adunco, accipitrino, forti praeditus. Suntque crura et pedes satis crasti ac ad rapinam comparati.
quod ad D v. Engellandium haereditatis Jure devolutum, conspicitur,licet rostro arte corpus aflictilmsit. Monstrat autem avem a variis nationibus varie appellatam. A Brasiliensibus vocatur Ducana Plumis ni gris, quibus ad saltandum utuntur ; Peruani Tacataca, a continuo percussionis arborum sono, qui Tac Tac est, appellarunt; hinc non invenuste Hispani vernaculo sermone suo pariter nanc avem Carpmtero, hoc est, nominarunt. Mericanis, Nierenbergio teste, Xochitenseatidicitur; OviedoPlauto, et quidem secundum Ioh.Fabrum0neeum non a Pica vel Pico, quarum generi avis haec accensetur, sed a rostro,quod Hispani suo idio materico,et Itali Becco appellitant. Accensetur alias ab omnithologis Pleurum famillae, quod post assiilentissimum AEdrovandum etiam ab Excellentissimo Rajo in opere Willuglaciuno stet um; modo ci latus autem Io. Faber Picis potius Martiis annumerat, idque sumptis ratationibus ex nidi figura, locoque, ac pedibus firmat. Quod ad pedes, suboluit Excell. MD, quod res est, qui descriptioni avis hujus ex Aldrovando desumptae, haec adjungit et notat: Disticor ego digitos pedum in hae ave, Picorum more dis setos esse, nimirum binos ante. to iidem retro; nam et talis est conformatio pedum Aracari Marsigra-
ωii, avis huic simillimae; Albovandus vero rostratae huic Ata in
64쪽
TAB. IX. somnibus Iconibus tres digitos ante, et unum pro calce appinxit. Abstineo a longiori Avis hujus descriptione, rostrum tantummodo avis c9nsideraturus, cum reliquum corpus in Musto Besleriano huic avi assidium; et a Carolo Antonio a Puteo Eclilite doctissimo, ex viva ave, quam ipse apud Galliarum Regem in Fontebellaquensi atrio optime delineatum, quod
expositioni in Animalia Novae Hispaniae Nari Antonii Recchi interuit toties citatus Iob. Haber Aeadem. L e. Rostram litur huic avi admodum latum, palmum fere unum et duos longum, ab inferioris partis initio a Uuperioris extremitatem dimensum. Inferior pars ubi crassor es, videlicet prope oculos, duplo minor est superiori, et prope em, ubi r curvum es, etiam triplo. Subflantia tenvissima licet, ossea tamen, klendida, levistima esta, atque Aeris intus capacisima, ideoque naribus praeter reliquarum aῬium morem carere quis crediderit. Siquidem
tenuitatem ejus Aer facile penetrare potest. Nam squid aperti in eo natura molitasuissere, idextrinsere fracturae rostrum obnoxium reddere potulisset. Vetri fortassis etiam velut quibusdam dentibus instructum esse voluit, quos ita disposuit, ut rostrum omnino claudi nequeat, aerisque inaressum facile admitti. Est autem serratum, et velut e quam tu quibusdam compossum , qstae ungvibus nullo negotio divelluntur. color rostri secundum AuroῬundum satescit, sed in in a magis quam in supina parte. Carol. Anton. a Puteo, superiori sua parte, ubi capiti adhaerescit, viridiusculo colore thictum esse, et ex eodem virore
ad acumen lineam producere refert, inferiore Memparte eapiti quoque commisa caeruleo lucens eolore 'I otum reliquum rostrum instar lignisterpentini arro rubenω Atercursantibus nigris maculis ac lineis quamplurimis pictum. Interna flua partecroceo versius extremitatem tumen eaeruleo fulgebat colore. Promeruit Avis nostra Tacataca, ut cum ramo myrillicae Arboris, quem rostro tenet et quam arborem saepius somte pulsat, sub nomine Anferis Americani vel Ducan, e novem stellis fixis constans, Firmamento Sobissciano inter Phoenicem Eridanumque insereretur. vid. Priar. Apronom. cum Catu Fixar. Illustri Hevelit p. H p. et 3 2 o. Reverendi III Anton. a Burgundia in Linguae vitiis et remediis Emblematice expressis, pro lingua jactabunda exprimenda, Ave Toucan utitur, hoc lemmate: Ainor ore suo est, et addita explicatione :
Barbara Pica,suo minor ore, sita testis Vl1seo
Non habitat terras, Belgica Nympha tua . Errat buccosui minor est dum laudibus oris sBelgica nonne sis pica fit ore minori
ubi per myssem, Uroandum, per Bucconem, hominem tumentibuS buccis sive jactabundum intelligit. Traditur a nonnullis,hanc avem esse 'perivorum sive Piperis voracissimam, sed ab Americanis amicis, qui I a bus
65쪽
TAB. IX. bith familiariter usus fuit Iob. Faber, nil restiscere hac de re potuit, ut non sine ratione hoc de asserto dubitet; magis adhuc dubiae veritatis erit Ambrae gustae excretio per inferiora hujus Avis, quam sub nomine Aphibobuch intelligere videtur AIegiferus in descript. Insul. AIadagasear; id quod lepidissima expressit Icone Mobius de Ambra. p. 4ι.
Commemorant hanc avem in Acre visam, cum Christiani Anno i s 73.
ductu Iohannis Austriaci ad Naupactum sive Lepantum in sinu Corinthiaco, celeberrima illa navali pugna Turcas superarent, ac in ipso vol tu telo consollam, in pugnantium globum decidisse. Uid. plura alia curiosa hac de Ave in descr; t. Asisti Aeademici Lugduno. Batavi, in quo Rostrum hujus avis obvium. Vid. quoque Olear. in Mus. Tab. XIII. n. T. et Pettiver in GaZophylac. Art. et Nat. 4 . s. c. 23.
nero Imrmioque optime descripti, quae avis, quod rostrum cochleare figura reserat, Germanis die gi istis Scinis I Anglis the θοοn-biI'd Duch dicitur. Apex partis stiperioris rostri vel incuria vel temporis longaevitate abrupta, ut dubium mihi injecerit, an caput hoc ro. strumque non extiterit Phasiani marini ab Excell. Charitono inelegantissimis Exercitationibus de Disserentiis et Nominibus animalium, accuratissime descripti, cujus Phasiani rostrum ad extremitatem instar cochlearis quoque expansum compressumque; sed cum Apophysis incurva desiit, anceps haereo. Simile caput avis vid. apud Olear. in AufTab. in n. ψα
N. s. CAPUT GRVIS BALEARICAE vel JAPONICAE, cum
Crista in Capite densa, rotunda, e setis quaquavex sum diffusis, porcinis similibus, colore spinularum Erinacei Vulgaris compos a, qua nota ab omnibus aliis avibus primo statim aspectu facile distinguitur. Prae vetustate, quae omnibus minitatur interitum, calvitium paene huic gria is cristae inductum, ut rarissimae adhuc setae appareant. Num avis haec Bosmanni dans la description de laCote deGui nee XU. lettr.p. 273. quam Belgae avem coronatam sive Moon gel nominant i An avis regia, cujus in Histor. Scient. Reg. meminit du Ham et libr. T. Sect. IU. cap. a. p. 26 . Anci rea Aeliani,vel Pavo marmu Clusii,EXOt.Lib. U. .XI.p.los. N. 6. .AVIS est inter Anserem et Anate eram media, coloris
susci maculis nigris albicantibusque interdistincta; Αnati, plumis motilissimis Eder dictae, per omnia fere similis, cujus accuratissima in AEuseo Mormiano p. yo2. descriptio. Notum est hoc avium genus plumis moulissimis, culcitris magnatum fulciendis aptissimis, quae in exigua copia se valde dilatant, et prae reliquis calefaciunt, et nomine Edders unomnibus notissimae. Videtur haec Anas eadem esse cum Colea Scottea ave, de quibus Buchananus de rebus .colicis L. I. ubi de Insula Suilfhera-ja agit: In hac Insula, scribit rarum et aliis regionibus ignotum genus avis eons citur: Cottam vocant, magnitudine paulo infra Anserem: ea singulis annis Vere eo adventat 3 Pullosque exclusos eo usque educat, dum
66쪽
dum ipsi sibi prospicere possint. Ad id fere tempus PltimaeJonte demen
tes e toto corpore nud m destituunt ac tum demum ad mare se recipit, nec ante proximum er usquam constititur. Illud quoque eis est singulare, quo arum pennae caulem non habent , sed levi , et tui nihil prorisus duri adest, pluma totum corpus velut lanugine vestiunt. Cl. Sibbaldus avem hanc sub nomine Capricaleae delineavit in Tab. aenea XVIII quae quoad omnia cum jura Auctoris noφri convenit; in Prodr. tamen Hist.
Natural .Scota P. II. L .lII. cap. 6 p. ai Coicae non tamen Capricalcae meminit. Sic in Indice operis Nil lugbejani: Capricalca avis Scotica omissa, cum ejus nec in Tabulis aeneis, nec in descriptione ulla injecta fuerit mentio.
N. 7. ROSTRUM ET CAPUT est RHINOCEROTIS
AO, sive Indici comuli corvi Sontii, de quo sequentia habet B Drus in Gazophylacio: Hujus avis Molens magnitudo, caput duorum dodrantum, cirris ornatum nigris. No strum recurvum non rapacium more sed instar arcus cujusdam. Cornu e fronte enastitur Rhinocerotis comnu non dissimile , sed in De recuroum id quod Glyptes in Tabula aerea non accurate expressit) Color in superiore et inferiore parte miniaceus. in media luteus, in margine linea nigra obducitur; substantia hujus Coranu est levissima et cava. An avis Rhinoceros sit Tragopan Plinii, disquirit Cl. Oleatius in Museo. Ill. Ludolsus in comment. His L Aethiop.
Libr. I. cap. m. num. LXXXIX. pag. 16 a. per Tragopana Avem Gomrium sive Emeu potius exprimi credit. In Museo Rircheriano Rhin ceros avis cum Toucan ave confunditur ue addit Rev. P. Bousnni virtute haec rostra constare alexi pharmaca, hinc ab Indis maxime fieri. Vid. quoque cel Valentis. Aufinus T. II p. 136. qui figuram nostram Beslerianam citat.
DVcit nos Rhinocerotis avis eornu ad Tabulam Comibus dicatam. Haec inter maximas certe VNICURNI VERVII dedit controia versias, cui animalium sit generi accensendum. Catelanus in Diffrtat. de Unicornu omnium pene fabulas collegit aerique impressit animalia unico cornu instructa. Post hunc aureum de Unicornu Tr. scri psit, omnis eruditionis literariae promus condus Barthosiura. Et nemo . pariter citius Mormio, ipsoque Bartholino detexit, natales non inter quadrupedia Animalia, sed inter Pisces inprimis cetos quaerendos esse; quibus Amplissimus Amiteroda mensium Consul olpius in observ. AD-aicis jungendus est. Accuratius nemo Sachm in Monoeerologia sive Dissert. de Genuinis unicornibus, qui descriptionem Unicornis a Cetariis Hamburgensibus capti Anatomice dedit, de celebrioribus Unicornibus MantisIam subjunxit, Piscisque Nah si plenariam cogni
67쪽
3gTAB. X. nocerata palmam praeripit illud, quod procerius es pullo equino 30 mensium, in fronte cornu trium cubitoriam longitudine, ubique tereti,
et quasi fastiis ab imo ad summum ascendentibus, distincto prominet. coloris est id Animal equi mustelini, eaput Ceres instar, raris aeque jubae ab altera parte dependentis. Tibias graciles hinnuli instar habet, ungulas bifidas, posteriorum tibiarum pars villos, ferum quidem visu animal, siedferocitatem natura singulari comitate condivit. Haec ex veterum fabulis Auctor noster, sed gerrae haec hodie sunt, atque aedepol lirae lirac ; et certe mutasset sententiam, si unicornu cum Capite Piscis Nahrvat, quod Artificis manus post Besieri fata assici, intueri licuisset. In America quoque Pisccm hunc Monoceratem non extorremesIe, Ru fortius in Historia naturali Insularum Antillarum cap. 38. abunde docuit, ut non setius septentrionis Europae Incola, quod hacterius factum, credi debeat. Consulatur Illustribsimus Wiliougbejus in Regio de Historia Piscium opere Libr. II. cap. IX. qui in Tabula, ubi fistuta noceros ejusque cornua variorum auctorum exhibita, Embryonis alicujus cornu quoque aeri curavit incidi. Sed quid de hisce Unicornibus censendum, disquirit modo laudatus Sachsius i. c. Add. Pomet I'Histoire generale des Drogues P. II. Livr. I. c. 3 3. p. 7 s. N. a. Eclypon OORNVVII VACCAE, quae primo intuitu ce vina mentiuntur, quorum prototypon in Bibliotheca nostra. Hujus naturae lusus meminit LeibniZius in MemorabilibusBibliothec Noribergensis p. i8. creditque matris hoc vitio contigisse, quam aut de communicando foetu Cervus convenit, aut impense nimis imagine facta errare permisit natura. Quae si Romanis olim evenissent, aut hostiis majoribus e pialIent, aut tedii Ilernia indixissent.
N. 3. et 4. CORNV est CAPRI BEZOARDICI, duri ac rigidi, fibris
rectis per longitudinem Cornu excurrentibus, foris ab ima ampliore parte nodosum , circulis eminentibus tanquam callis, nescio an Aetatum indicibus ad medium circiter, ubi sensim elanguescunt quasi, aut planiores redduntur, exasperatum, intus cavum. Sic graphice cornua haec descripsit Acad. Nat. Curios Phosphorus Excell. Major Ephem. Nat. Cur. Dec. I. Ann. VIII. observ. i. quae ab illo scripta, optime cornibus in Museo Bestero - Engellandiano obviis conveniunt, maxime autem ab illis capri Bemardici cornubus disserunt, quae ab Oleatio in Gotidorpiensi Mus eo exhibentur. Putat autem Excell. Major rationem disserentiae in discrimine vel speciei, vel aetatis, vel si xus esse quaerendam. et rHistoire generale de Drogves P. I. Livr. I. chap. 3. p. io. Capram BeZoardicam aepinxit, sed cornua pariter nostro non conveniunt.
Fig. s. Genuinum CORNU LEPORIN I exhibet, quod non amplius insolitum, cum plurima cornutorum Leporum exempla prostent, quae collegit laboriolissimus Paulini in Lagographia curiosa Sedi. I. cap.
68쪽
3. f. t. pag. g I. et Ephem. Nat. Cur. Dec. II. Ann. V l. Observat. CLXXXII l. p. 3 68, Abludit tamen plerisqtie CORNU LEPORIM V I figurae 6.Quod subfusci coloris et gyratum est. Conser quae de cornu Leporino botryoide, et aspidos de habet Excell. et schius Hecatos l. I. Obsei v. XX. Fig. I. A sterit Auctor noster esse elegans CORNU CERVAE
ideae protuberans, caputque avis in summitate repraesentans.
Fig. s. INCURVAT I BICEPS CORNU CERVINI 1
cum cranii particula, ubi sutura conspicua est. .
Cornibus instructa animalia, squamis et loricis tecta in hac Tabula sequuntur. Et quidem LACERTUS HIC INDICVS Sus A AIIS undique munitus et armatus, Auctori nostro Anti iani foef*uypisti te hesin de s a Stamensibus Lin, ab Insulae Formo e Incolis
Diabolis T omnicus, hoc enim Castelli in hac insula extructi nomen erato teste Cl. Bontio Hist. Nat. et Medi c. Ind. Orient. Libr. V. C. R. p. 6 o. a Lusiimis Bicho vergonhose in lectum verecundum vocatur. Anglis et quidem in Muc Societ. Reg. P. I. Sin. r. p 46. the secl*- Li.
zard dicitur elogio additor optime et perbelle s ura aenea expresum esse a Bessero nostro che is mest picturd in Besser. 9 A Pl. Rev. Patre Lactata dans le Second Hyage au Roffsume de Siam, Lacertus echina
tus etet Dinaceus nominatur, quod ad instar hujus animalculi ingruente metu se contrahat et corruget, ac mucronatis squamis, quibus totum corpus, gutture excepto et parteVentris infima anterioribusqtie cruribus. horridum, minas quasi intentat ; cum tamen innocentissima sit bestiola, nemini nisi formicis insidias struens, ut nil minus quam diaboli Taj vanici nomen mereatur, sic sentiente Strausio in Diner. p. 3I. Dn. dummel in Reg. Acad. Scient. Hs. L. II. Sessi XI. cap. 2. p. 2 a T. ideo Diabolicas bestias nominari credit, quod talparum more terram suffodiant, o Zam, imo et tectorum fundamenta subruant. Duorum ut plurimum pedum longitudinem alisnsit ; Scarabella ness Mimseo di Settata c. 3 o. p. ιε o. duorum cubitorum pronuntiat. Uulpeculam proceritate aequat. Squamarum pariter pro partium diversitate magnitudo, omnes tamen ad exortum striatae corneae obseure flavescentes, secundum Cl. Jacobaeum AD Reg. p. p. imo ossibus solidis
simis duritie pares binus. Soc. Reg. A l. et ex mente G. Olearii in Ares Goredori pag. 7. 8. lamellis fructus Abietis. exsiccatae dein duaelidanii Sapsen) non absimilibus : Illae quae collum et capitis supremam partem tegunt, ut Cl. Clusiis Auffar. Exot. p. 37s. verbis mcexpediam ) semiunciam non longae sunt, atque mediam corporis parritem inter crura comprehensam muniunt , binas uncias longae, et sesqui unciam latae, quae deinde per eandem longitudinem sparguntur, Κ a adeo Diuitigod by Cooste
69쪽
adeo amplae non sunt, sed sensim versus ejus extremum procedendo minuuntur, ut extremam caudam occupantes, iis quae collum tegunt, vix
ampliores sint, quae autem caudae latera utrinque claudunt, forma prorisus a reliquis dissimiles, nam planae non sunt, aliarum instar, sed cavae quasi incurvatae, quia pronam et supinam laterum partem tegunt. Cauda autem valida et pedem fere longa, in superiori parte rotunda, in inferiori aliquantum plana cum parva excrescentia carnis albicantis in extremitate, secundum Rev. P. Tachata l. c. Capite et pro muscide Lacertus hic non est porcino, ut Armadillo, sed tenuiori et acutiori Talparum more, quo terram commodius evertat. Collo plane destituitur. Pedes breviusculi palmam Circiter longi, qui durioribus pilis leporinis vestiuntur, iidemque pili hinc inde erumpunt in dorso ex ipsis squamis;
sic guttur quoque et ventris ima pars, nigris obsita villis. Posteriores pedes quinque unguibus brevioribus, anteriores tribus oblongis crassis, sed imbelle curvis armatur, sicut in Brasil .ensi Tamandoa, quibus aeque ac illa Formicarum et vermium latebras, detegit; praedam qualemcunque mordicus tenet, et ut P. Tachard cred t, anterioribus arripit. Oris apertura, exigua plana, praelonga tamen Lingua, teres quam ierpentis ad instar ejaculat, sed absque ullo damno. TacharΘus mir tur, animalculum hoc neque legumina comedere, neque fructus ullos, neque oryzam, neque pisces vel carnem, aut aliud quicquam escae
loco ipsi objectum, sed mirari desistet, si lacertum hunc formicarum
immismet acervo, tunc enim conspexisset, linguam visci do humore glutinosam formiceto immittere, formicisque inu scatis obsitam extrahere, hocque alimento victum quaerere, telle avtopta Strasis in Itineri Bontius tamen lacertulis quoque insidias struere scribit, illisque pinguescere, unde ejus caro vesca non solum, sed sicut magnae lacertae Brasilienses Leguanae et Tatou, inter epulas ab omnibus passim incolis expetitur. An Lacertus hic sit Varchiero, cujus G. Psalmanazar e Formosa Infula oritindus in Insulae hujus deseriptione meminit c. 24. p. l O. Vix determinare audeo. Anatomen et internam structuram hujus Lacerti nosse qui cupit, illam in toties citati P. Tachardi itinere secundo Stamensi, curiosissimis locupletatam observatis inveniet, qui oculis quoque i gentium obtulit, quomodo lacertulae hae squamatae juniores, matris dorso insideant. Vid. pariter D Hamel Reg. Acad. Scient. Histor. Libr. II. Ses'. XI. c. a. p a 2 7. Haec ex optimi Parentis Abrmecologiae inmusscript . Capite de hostibusformicarum deprompsisse sussiciat.
Hoc animal Brasilienses TATO V , vel secundum Theu tum Tutoram et Tatufam Mexicani Matochthm , Novae Hispaniae Incolae Chiroquinctum , quasi caniculum cucurbitam, Oviedus Bumdato, unde Italorum quoque Bardala, teste Sedrabest in Aresto Seti
lian. cap. 3O. p. as . fluxit; His ani Arma illo et Lusitani Encotem Odo, quod panopham, et cataphractum denotat, vel secundum P. AEarint em phaleratum, Angli Great Strerd Hedgog, Belgae Schil em
70쪽
en nominant. Nonnulli Armadisio magnitudinem Porcelli, alii canis Melitcnsis aflignant, unde facile patet, diversas tou esse species. E. lirimunt autem Prasilienses generice nomine Tatou intum hoc genus oricatum, variasque illarum species peculiari addito cognomine distinguunt; quarum Aiaruravius L. IV. Histor. Brasil. p. asi et Pilo Hist.
naturai. et Med L. VI. p. ior . tres recenset; Tatupebia, Tatuete, quae
et Ver detro Lusitanis dicitur, et Tat para, quarum disserentias his ex Auctoribus Excess. Rajus Syno . A nima quadruped inseruit, et quam tam speciem Tatou niustelinum e Au . Soe. Keg. Anglie ab Illustr. N hem. Grem descripto, adjunxit. Nobis susticit nostratis dedisse descriptionem, ex quibus facile quis subsumere potest, cui sit accensenda speciei haec bestiola. AIUltitudine porcellum optime aequat et figura et
corporis proceritate, os certe porcinum acutum et pro minutum, rictus mediocris, haud adeo magnis in qualibet maxilla, secundum Marg- gravium, octodecim dentibus horridus, oculi parvi et profundi, aures
longae et erectae patulae membranaceae, tenues. Caput respectu corporis tenue et exile, VI. pollicum est ad aures usque, ab auribus ad caudae initium totum corpus duos ferme pedes adaequat, cauda ultra pedem, ambitus pedis cum semille. Prope occipitium duas habet juncturas, ut Collum moveri possit. Dorsum supra scapulas amplo et lato tegitur scuto, ex orbiculatis juxta Normium testallis constante, nisi, quod longiores aliquando sint versiis extremum. Reliquum dorsi novem ambitur conjuncturis et circulis, figuris pyramidalisus depictis, lumbos tegit lamina similis ei, qua scapulae teguntur. Constat autem Lorica figmris pentagonis. eleganti ordine dispositis, inter commissuras vero constat secundum Pi Enem qui aljquoties hos erinaceos Brasilienses cataphractos dissecuit, ut sciscitaretur, quomodo loricam extendere et contrahere
postent) parallelogrammis et quaelibet figura squamis lenticularibus, c
loris ex albo subflavescentis. Commissurae constant cute admodum lenta. Haec ratio est, quod dormituriens, aut Venatorem eludere volens, prioribus ac posterioribus pedibus collectis more infantum in V tero jacentium, ac auriculis in trotractis cum cauda capite, et ad caput relatis, instar pilae se componat, atque per commissuraq incurvato dorso ac clypeo, ita lateralibus extremitatibus, ac antica et postica parte consertis, ut nihil appareat nisi Lorica capitis ac caudae: adeoque instar Conchae firmiter se claudit, ut ne a validissima quidem manu aperiri et dilatari se patiatur. Observavit Ma gravius in dissectione horum animalculorum in quolibet latere musculum insignem longum, et figuram habentem, plurimis fibris ita decussatim discurrentibus secundum longitudinem, quorum ope validissime se contrahere et continere potest, hosque musculos Massigravius cruci formes appellat. Cauda, praeterquam quod annulis constet duodecim, paulatim magnitudine decrescentibus, ac telIulis quasi Rhomboideis pictis, in apicem squamo