Apologia ALberti Pinghii Campensis aduersus Martini Buceri calumnias, quas & soilidis argumentis, & clarissimi rationibus confutat

발행: 1543년

분량: 296페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

291쪽

sedis autoritate minime licet. Quam oci appellar si necesse fuerit, & eius sulciri priuilegio oportet . Na,ut nostis,synodu absq; eius autoritate fieri non est catholicum. Nec ulla concilia rata leguntur,qui non sunt sulta apostolica autoritate. Ha fientis Daumastis. Ex quibus omnibus satis superq; demona stratum existimo non adulterinum, no subditiciis, sed verumgermanum* suisse illum Niceni concilii canonem,quem de Episcoporum causis et appes lationibus ad apostolica sedem deserendis in sexto Carthaginen.cocilio Faustinus Philippus,5 Ase, litis apostolicae sedis legati ex literis & commonitorio B. Zoetimi Pontificis recitarunt in haec verba. Ita, inquit, dixerunt dilectissimi fratres in concilio Niceno clim de Episcoporum appellatione deceranerenti acuit autem,ut si Episcopus accusatus suerit,& eum iudicauerint congregati Episcopi regionis illius, & de gradu suo deiecerint eum, & appeblasse Episcopus inueniatur, 3c confugerit ad beatissimum Romanum Episcopum,et voluerit audiri, & iustum putauerit ille, ut renovetur, sciribere his

Episcopis dignabitur, ci in finiuina Sc propinqua

prouincia sunt, ut ipsi diligenter omnia inquiram.& iuxta fidem veritatis definiant.Quod si i qui-

gat caus

292쪽

pat causam suam iterum audiri, deprecatione sua mouerit Episcopum Romanu, ut e latere suo presbyterum mittat erit in potestate Romani Episco,pi quid velit,& quid existimet. Et si decreuerit mittendos esse,qui prauentes cum Episcopis iudicent, habentes potestatem eius, a quo destinati sunt, erit in suo arbitrio. Si vero crediderit sufficere Episco, Pos, Ut negocio terminum im ponant, iaciat, quod sapientissimo concilio suo iudicauerit maetenus verba canonis, quem aduersus Aurelium Carth ginensem Episcopum,illius concili j caput, & cu eodam congregatos Episcopos inuos una secum ad

hoc inclinauerat, v abolere cuperent ac niterentur obseruatam eatenus consuetudinem de referendis

Episeoporum iudiciis ad examen iudiciumque se, dis apostolicao tanquam ex autoritate Niceni conci' pro eiusdem sedis autoritate ex literis B. Zoetis mi Pon.proferebant idem eius legati. Quansi autem illi non solum grauem esse transa marinis & tam longe positis prouincijs, morem ibium referendorum iudicioin Episcopaliu aditidiscium et examen sedis apostolica sed etia tedere e

dem ipsum in dissolutione vigoris disciplinae ecclesiasticoeptendet ent Au saepe reoctaretur compro

: o ii uincia,

293쪽

omcialium Episcoporum & iudicum sententia: absolutis restitutiso a sede apostolica, illi dam, nauerant) Sc ob id nequaa acquiescerent testimo,

nio I .Pontificis velut in re propria: autoritate in Niceni quae eis obiiciebatur, concili j non audentes contemnere, negabant canonem illum haberi in his, quae apud eos extabant, Niceni concili, exemαplaribus. Super quibus, ea occasione, ingens mota

est quaestio & controuersiamon satisfaciente illis fi, de Romani exemplaris Nicenorum actorum , sed Alexandriam, Antiochiam, imo &Constantino, polim usq; miserunt,inde petitum eorundem actorum exemplaria. A quibus imilia suis, aeque truna. La eque impersecta receperunt, nihil dignum tam to concilio continentia,nihi inquam, praeter muliola illa XX. quae apud Russinum leguntur,decreta: frigida sane, si per se considerentur, dc pro ecclesias sticae totius disciplinae constitutione atque ordinamtione plane inefficacia. Quam tamen uniuersam dili gentissime ordinatam,constitutamque in illo concilio, tantorum patrum autoritate atque irrefraga

bili testimonio supra demonstrauimus. Certe nisi improbe impudenter mentitos dirixeris tot,tantosi,suos audistifratres ci Pontificessan

294쪽

sanetissimos dubitari omnino no potest, alia sitisse decreta illitisconcilii. Sed nem illud dubiu esse poterit si eorum temporuperpedas historiam, Romae seruata suisse veriora integrioracis exemplaria actori rum Nicenae synodi quam in illis Orientis ecclesins, quas iam annis plurimis vastauerat ille aper de sybria,illa sera singularis ili inquam, cenae fidei perseκutores Arriani haeretici. Qui quod supra demonistrauimus, abolentes incendio quacuno extabant authentica eius synodi exemplaria , hoc effecerunt, ut continuo post Nicenum concilium dubitaretur

de actis,& canonibus eiusdem. His adde, quod de Theophilus Alexandrinus, & Alexander Antio, chenus, & Atticus Constantinopolitanus Episco, phad quos illi miserant petitum Nicena exempla, ria, eodem illo tempore ob impiani suam coniura, tionem aduersus B Ioanne Chrysostomum, quem inique oppressum calumnijs suis sede sua Constantinopolitana eiecerant, excommunicationi subie Herant a sede apostolica. Nihil ergo mirum est dulo terata quo* ab eisde recepisse se acta Nicena, apud quos nihil erat syncerum & integrum . Quemada modum & quintam synodum adulteratam,comis piam. ab haereticis Constantinopolitanis 3c Ana o iij v

295쪽

tiochenis aliquot Episcopis, apostolicae sedis letati in sexta synodo couicere. Et nos idem pressam eamdem sextam, insuper & septimam synodos in plarari';,ut nunc passim circumseruntur, in Diatri nostra,atq; alibi accuratius demostrauimus.Quod ipsum adiis Nicenis factum minus admirabitur, quisquis considerauerit,quam pertinaciter, Sc sidia Oriens pene uniuersus aduersus ea ipsa reputinuerit,conspirauerit,& coniurauerit. Quod si exactius, certius* intelligere velis illius Aurelij 8c consentientiu seca Episcopori conatus. quibus apostolicae sedi debitu illud obedietiar iusta nitebantur excuter num ex Deo fuerint,iuxta ta malielis illius sapientissimu consilivsubsequentium tepotu expede historia. Si ei iam ille ex hoibus est consilium &opus hoc dissoluetur.Sin ex De non potestis dissoluere ne quado Sc Deo repugnare vi

deamur. AD CHRISTIANUM, PIV m

que Lee rem.

: TIIc locus merito nos homines admonet huma X a rutatis. Quandoquidem satis idoneus testis est ad calamitosam humanae vitae sorte ob oculos ri bis reuocandaudi tanto vehementius fieri pax es.

296쪽

quanto maior ille suit,qui mortis immaturae Viovatia oppresJus, calamum hic manu* sistere copello, hatur.Is est D. Albertus Pighius Campen. idemin Praepositus D annisTraicificia.qui quum vitamoenasamo coelibe,in aequi boniq; cognitione conatriuisset cumque mirificis humanae vitae laboribus esset desunt tus ad extremum incredibi quadam aunimi puaesentia, Deo patri spiritum emisit ad IIII. CalendJanuarias circa invi essum anni post Chri,stum natum MD. Ili Quare non est o humasne Lector quod amplius desyderes a D. Pighio seu licis memoriae, qui lubenter sane Bucem singula, tim respondisset ad uniuersa eius maledicta, si per valetudinem ullatenus id fieri licuisset. Nam ad extremum usque vitae suae diem in haec scribendo desudauit . Idcirco quum modis omnibus vir tam tus Reipub. iuuandae Sc ecclesiae Christi illustran, dae semper studuerit, aequum est, ut posteritas o omnis pio Pighio quam optime precetur,et pro tam eximiis ipsius monumentis non ingratum se prorasus ostendat.

FINIS.

Bonorum operum gloriosus est fructus.

SEARCH

MENU NAVIGATION